4 ^ POETAE MELICI.

0» . ΝΣ ᾿ 844

»

Ζεῦ πάτερ, αἱ yao ἐμὸς πόσις εἴη.

80. [19.]

Σφεὰ δὲ προτὶ γούνατα πίπτω.

81. [80.]
Τῷ δὲ γυνὰ ταμία σφεᾶς ἔειξε χώρας.

32. [1141
(ἄρχτον δ᾽) im" ἀριστερὰ χηρὸς ἔχων.

tio, ut est apud Aleaeum fr. 27: ἔπταξον ὥστ᾽ ὄρνιϑες duvv Αἴετον
ἐξαπίνας φανέντα, adde Soph. Ai 167. Aleman Nausicaae ministras
dicit, quae cum Ulixem conspexissent, subito timore percelluntur, ef.
Homeri Od. Vl 138: τρέσσαν δ᾽ ἄλλυδις ἄλλη. Ad idem hoc carmen
pertinent fr. 29. 80. 31. 32, cf. quae dixi in Philol. XVI 590 seq. Welcker
et Rossbach tetrametrum acatalectum exhibent, quos nolui sequi, nam
Aleman versiculos minutos adamavit, neque dubitavit elisionem versu
extremo admittere. — V. 1. ὥστ᾽, Aleman ᾧτ᾽, ut solet, scripsisse
videtur. — V. 2. ὄρνεις PVL, ὄρνις B, ὄρνιδος À. — ὑπερπταμένω
Dindorf, vulgo ὑπερπταμένον, 'BP ὑπερπταμένῳ.

Fr.29. Schol Hom. Od. ξ 244: 4/ γὰρ ἐμοὶ. . ἐνθάδε νατε-
τάων: ἄμφω μὲν ἀϑετεῖ ᾿Αρίσταρχος᾽ διστάξει δὲ περὶ τοῦ πρώτου,
ἐπεὶ καὶ “Δλημὰν αὐτὸν μετέβαλε ( (Lehrs μετέλαβε mavult), παρϑ'ἐ-
νους λεγούσας εἰσάγων' Ζεῦ κτλ.

Fr. 30. Apollon. de pron. 399 B: Πλεῖστα μοῦ» ἔστι παρ᾽ ἑτέροις
εὑρεῖν, σφέτερον πατέρα ἀντὶ τοῦ ὑμέτερον. . Aixudv: Ὑμὲ κτλ.
(fr. 3) Σφεὰ δὲ κτλ. — προτὶ Bekker, cod. sort. — γούνατα, malim
γώνατα. cf. Homeri Od. ἡ 146: Σόν τε πόσιν σά τε γούναϑ᾽ κάνω
πολλὰ μογήσας. Non audiendus Ahrens, qui hune versiculum Calli-
macho vindieat de dial. dor. 263: vide supra ad fr. 3.

Fr. 81. Cyrillus ap. Cram. An. Par. IV 181, 27: εἴκω, τὸ ὑποχωρῶ,
ἔνϑεν καὶ τὸ οἶκος, εἰς ὃν ὑποχωροῦμεν, ὡς ᾿λλχμάν" τὸ δὲ γύναι τα-
μίας σφέας εἶξε χώρας, quae correxi; adde Apollon. de pron. 402 B: TÓ
σφεᾶς ἔειξε (cod, σφεασε stÉsv) χώρας παρ᾽ '"Alxuavi τῷ € πλεονάξει.

Fr. 82. Eustath. I" 110, 25: Μονῆρες δὲ ἐν ϑηλυκοῖς 3 χείρ, ἢ
κλίνεται διχῶς, ποτὲ μὲν διὰ τοῦ E, ὅϑεν καὶ χέρνιβα, ποτὲ δὲ διὰ τῆς
E διῳϑόγγου, ποτὲ δὲ κατὰ Ἡφωδιανὸν καὶ μετατεϑείσης αὐτῆς εἰς
Jj, ᾧ μαρτυρεῖ φησὶν ᾿λκμὰν ἐν τῷ" ἐπ᾽ ἀρ. κτλ. Versum redintegravi,
cf. Homeri Od. s 276: ἄφατον ... τὴν γὰρ δή μεν ἄνωγε Καλυψώ, δῖα
ϑεάων Ποντοπορευέμεναι, ἐπ᾽ ἀριστερὰ χειρὸς ἔχοντα. — Fortasse alia
quoque hue pertinent, velut fr. 54 Σὲ γὰρ ἄξομαι (cf. Od. £ 108: ὡς σὲ
γύναι ἄγαμαί τε τέϑηπά 7s), fr. 14 Μάκαρς ἐκεῖνος (Od, ξ 108 κεῖνος
δ᾽ αὖ περὶ κῆρι μακάρτατος), fr. πληϑοίον (Od. s 310, 315).