ALCMAN, ' | 41

γυῖα φέρειν δύναται" βάλε δὴ βάλε κηρύλος εἴην, 543
0g τ᾽ ἐπὶ κύματος ἄνϑος ἅμ᾽ ἀλκυόύόνεσσι ποτῆται
νηλεγὲς ἦτορ ἔχων, ἁλιπόρφυρος εἴαρος ὄρνις.

21. [181]
Πολλαλέγων ὄνυμ᾽ ἀνδρί, γυναικὶ δὲ Πασιχάρηα.

98. (21.]

Ἱῦσαν δ᾽ ἄπρακτα νεάνιδες, ὥστ᾽
ὄρνεις ἱέρακος ὑπερπταμένω.

λιγυρός, λιαρός), Philol. XXVII 590. — V.2. φέρειν, scribendum vide-
iur φέρην. — Cod. Pal. βάλε δὴ, βάλε et in margine κατὰ ἀποκοπὴν
τοῦ ἃ ἀρκτικοῦ στοιχείου᾽ ἔχει γὰρ τὸ ὅλον ἀβάλε, σημαντικὸν εὐχῆς
ἐπίρρημα ἀντὶ τοῦ ὄφελεν, εἴθε, eie. Apoll. de coni. Bekk. An. II 522:
Τὸ ἄβαλε ἐντελές ἐστι" καὶ σαφὲς ἐκ τῆς ἐκτάσεως τοῦ «' καὶ ἀφαι-
ρεϑὲν γὰρ τὸ αὐτὸ δηλοῖ" Βάλε δή, βάλε w. s. et rursus 568. Idem
legitur in Bekk. An. 11 946. Cram. An. Ox. I 265, 1. Et. M. 186, 43.
Schol. Arist, Av. 299. Suid. v. Κηρύλος. Denique : Et. Flor. Miller Misc.
60: βάλε, ἀντὶ τοῦ dele βάλε EL Beas ἀπὸ τοῦ κήρυκος εἴην" ὁ δὲ
᾿Δλιμᾶν τὸ ἀβάλε, οἷον ἀβάλε καὶ νέοντα.. γίνεται. |n his novissimis
cave credas aliud Alemanis fragmentum delitescere, scribendum ᾿Δλαμάν.
τὸ δὲ a βάλε, οἷον & βάλε μηδ᾽ ἐγένοντο γένεται καὶ & κατὰ συγ-
κοπήν κταλ.: initium est epigr. Callimachei 19, ubi ὥφελε legitur, sed «
βάλε commendat Agathias Anth. VII 583, ut assolet Callimaehum imi-
tatus. — V. 8. Satis intempestive Hecker. ἀν᾽ (vel vp) ἀλκυόνεσσι
φορεῖται. Imitatur Aristoph. Av. 251: ὧν τ᾽ ἐπὶ πόντιον οἶδμα ϑαλάσ-
σης Qoia μετ᾽ ἀλκυόνεσσι ποτᾶται. ubi Schol ἔστε δὲ παρὰ τὰ ᾿ἀλκμᾶ-
pos" ὅστ᾽ ἐπὶ... ποτᾶται᾽ διὸ καὶ ogg εἴρηται, unde apparet
etiam apud Aristophanem φοτῆται restituendum esse. s Zon. 121:
Wiwuav: ὄρνεον ϑρηνητικόν. ubi Goettling: "AAwvóv' ὁ. 9. Δλκμάν
recte videtur corrigere. — V. 4. νηλεγὲς seripsi, Antig. νηλεὲς, ἀδεὲς
Photius 348, 92: 'Ogvig: .. . καὶ “ωριεῖς ὄρνιξ, παρ᾽ ᾿λκμᾶνι δὲ
ἅπαξ ὄρνις" ᾿δεὲς xtA, unde Boissonade νηδεές eoniecit, Heeker
ψωλεμές. Cf. Hesych. , Nnheyés: οἰκτρόν (Alberti ἄνοικτον), ἀϑρήνητον.
Ultima verba «à. sí. 0. affert Athen. ΙΧ 473D, Hecker ἱερὸς (ἰα φὸς)
ὄρνις, fortasse recte, Ahrens εἰαρὸς i. e. ἱερὸν Sive διερὸς, sed quae
de his vocabulis disseruit, redarguere non est huius loci.

Fr. 97. Aristid. lI 40: Té δὲ ὁ τῶν παρϑένων ἐπαινέτης τε
καὶ, σύμβουλος λέγει ὁ , Λακεδαιμόνιος ποιητής: Πολλὰ LA
yov κτλ. πολλά, q φησίν, ὁ ἀνὴρ λεγέτω, γυνὴ δὲ oig àv ἀκούσῃ “χαιρέτω.
ubi Sch.: ὁ Asper. Πολλαλέγων Herm., v. πολλὰ λέγων. Ξ-- ὄνυμ᾽ ,M
ὕνυσιμ᾽. - ^ Mel Hermann, πᾶσι — Θ, πάσῃ χάσῇ χαρῆα M,
πάση χαρηά L.

Fr. 28. Athen. IX 318 E: Ὅει δὲ καὶ imi τοῦ πληϑυντιχκοῦ ὄρνεις
λέγουσιν, πρόκειται τὸ “Μενάνδρειον μαρτύριον. ἀλλὰ καὶ Ἀλκμάν πὸν
φησί. Λῦσαν xr. “ῦσαν scripsi, quamvis brevior forma ἔδυν non
ἔδυσαν usitata sit. Welcker (Mus. Rh. X 406) frustra defendit λῦσαν.
Olim αὖσαν seripsi, et à me monitus proposuit Sehneidewin, vel potius
ἄϊσαν ἄπρακτα, quandoquidem alias trisyllaba £antumn forma extat.
At in hae comparatione timoris potins quam clamoris fieri solet men-