d ALCMAN. 45
24. [11.]

REM  ψενζυ .ῷωυ
΄
Lem

4M o Vu LM

5 E E.

,
Pn

“ἂν ἐὺ...

ξυμ fw--

Οὐκ εἷς ἀνὴρ ἄγροικος -οὐδέ : 849
σκαιὸς οὐδὲ παρὰ σοφοῖσιν
οὐδὲ Θεσσαλὸς γένος
343 3 » ,
οὐδ᾽ ᾿Ερυσιχαῖος οὐδὲ ποιμήν,

mavi Ξάνϑον esse Laconicae terrae rivum, qui Kvoxev (ita Herodianus,
apud Lycophr. 580 est ἄνηκεινν, Choerob. 2996 Kewxvov paenultima
producta) vocatus in rhetra Lycurgi, postea Οὐνοῦς appellatus est, in
errorem inductus sum Eggeri apographo. [$us γὰρ v. vw οὗὑτῶς
ἔδος, αὖ x «ἐράμαι' τοὶ κυβερνάται o" ἔχον" ἢ ἂν νᾷ μολοίη (vel “μολόη)
.. Qua ἄδε τῶν Σηρηνίδων ἀοιδοτέρα x ἐχμάσδοι. σιαὶ ydo: ἀντὶ δ᾽
ἔνδεκα παίδων δέκα σὴκ ἀείδεν" φϑέγγεται δ᾽ ἄρ᾽ ᾧτ᾽ ἐπὶ Ξάνϑω
δοαῖσι κύκνος “ἀδεῖ δ᾽ ἱμέρῳ ξανθῷ κομίσκᾳ -- Blass.]

Fr. 94. Steph. Byz v. Ἐρυσίχη: Πόλις ᾿ἀκαφνανέας" " . τὸ ἐϑνυι-
χὸν Ἐρυσιχαῖος, περὶ οὗ πολὺς “λόγος τοῖς ἀρχαίοις" ὁ Τεχνικὸς γὰρ καὶ
Ἡρωδιανός φασιν (fort. del. καὶ Ἡρωδιανὸς et deinde φησιν restituen-
dum), ὅτι σεσημεέωται τὸ ᾿Ερυσίχαιος προπαροξυνόμενον ἐν τοῖς ἐϑνι-
κοῖς" μήποτε οὖν τὸ χαῖον ἐγκεῖσθαι, Ἢ ἐστιν ἡ βουκολικὴ ῥάβδος, καὶ
τὸν ἐφρύσω μέλλοντα. διχῶς οὖν ἔσται, ὡς ἐστὶ δῆλον παρ᾽ ἡλκμᾶνι
Φ ἀκβάνη. V ἀήβαντι) ἐν ἀρχῇ τοῦ δευτέρου τῶν Παρϑενείων
ἀσμάτων" φησὶ ydo: Οὐκ... Ἐρυσιχαῖος. εἰ γὰρ τῷ Θεσσαλὸς
γένος συναπτέον, ἐθνικὸν ἐστι καὶ προπερισπάσϑω" Ἡρωδιανὸς ἐν
ταῖς Καϑόλου προσῳδίαις καὶ Πτολεμαῖος ἔφη" εἰ δὲ τῷ οὐδὲ ποι-
μὴν συνάψειέ τις, λέγων" οὐδ᾽ ἐρυσι αἴος οὐδὲ ποιμήν (sie vulgo,
HRV ἢ ἐρυσιχαῖος τὸ οὐδὲ ποιμήν, Α ἡ ἐρυσιχαῖος τὸ δὲ οὐδὲ ποιμήν,
Meineke λέγων τό" οὐδὲ ποιμὴν ἢ ἐρυσέχαιορ), πρόδηλον ὡς πφοπαρ-
οξυνϑήσεται καὶ δηλοὶ τὸν βουκόλον ἢ τὸν αἰπόλον, πρὸς ὃ τὸ ποιμὴν
ἁρμόδιον ἐπαχϑήσεται. lgitur paradosis antiqua proparoxytonon tue-
batur, Herodianus praecipit, si ἐθνικὸν sit, cireumducendam esse pae-
nultimam, id quod seeutus sum; siu acuatur antepaenultima, esse appel-
lativum, quam interpretationem comprobavit, schol. Apoll. Rhod. 1V
972: καὶ tojv) παρ᾽ Alxu&vi δὲ λεγόμενον ἐρυσίχαιον, τῷ γαίῳ ἐρύ-
ovre ἤτοι ποιμαίνοντα. Qui ultimam acuunt Et. M. 180, 97, Cram. An.
Ox. 1 10, 28, Philem. 16, non sunt audiendi. Initium affert Chrysipp.
περὶ ὠποφατικῶν e 31: Εἰ Ἀλκμὰν ὁ ποιητὴς οὕτως ἀπεφαίνετο᾽ Ovx
ἧς ἀνὴρ ἀγροῖκος οὐδὲ σκαιός. ubi quod ἧς pro εἷς legitur, ex errore
(EIC et HC) ortum videtur, sed reete ἄγροικος, Steph. ἄγριος, M. Schmidt
ἀγρεῖος praeoptat. — M. ?. παρὰ σοφοῖσιν manifestum meudum aegre
proeuraveris, olim παρὰ συφοῖσι (ef. Lycophr. 970) conieci, lacobs παρά.
σοφος, ΠΝ παράσοφος σύ, Welcker παρ᾽ ἀσόφοισιν, ' Meineke παρ
ἀσόφοινν. — V.A εἴ b redintegrandi sunt ex Strabone X 460, ubi have
leguntur: u δὲ μεσογαίας κατὰ μὲν τὴν ᾿ἀκαρνανέαν Ἱμρνσιχαίους τινώς
ψησιν ᾿ἡπολλόδωρος λέγεσθαι, ὧν ᾿λχμὰν μέμνηται: Οὐδ᾽ Ἔρυσι-