40 c "POETAE MELICI.

evo. 6. 60 ἦ οὐχ ὁρῇς; ὃ μὲν κέλης
"Evewxóg, & δὲ χαίτα

τᾶς ἐμᾶς ἀνεψῆί!ς 6 00 - ' ^ anb
᾿Δγησιχόρας ἐπανϑεῖ
χρυσὸς ὡς ἀκήρατο,. ς΄ ᾿ ᾿ Er c

65 τὸ τ᾽ ἀργύριον πρόσωπον

καὶ τῶν ὑποπτέρων ὀνείρων τῶν ὑποπτεριδίων ὑπερϑέσει τῶν ὑποπε-
τριδίων. οὕτως Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ περὶ παϑῶν. lia fere libri, sed ap-
paret locum amplorem male in breviarium redactum esse, Primum
Dionysii Sidonii, qui fuit Aristarchi discipulus et anagnostes (in scho-
lis Homerieis passim Ποσειδώνιος perperam scribitur pro E Σιδώνιος)
sententia proponitur: ὑποπετριδίων ὀνείρων" “Διονύσιος ὁ Σιδώνιος"
πετερόν, ταύτῃ τῇ ἐπιβολῇ (AAxudv) ἐχρήσατο ἧπερ χρῶνται oí Τα-
ραντῖνοι. ls igitur recte vidit Alemanicum non ad πτερόν, sed ad
πετερόν esse revocandum, quod inserta littera E sit auctum, ἐπιβολὴν
'dicens, cui contraria est ἀποβολή, quam alii ἐπένϑεσιν ἐπέκτασιν, παρ-
ολκὴν "vocant, neque inepte Laconiei poetae idiomati illustrando adhi-
buit sermonem Taxrentinorum, qui a Laconibus originem ducunt, et ad
eundem modum τόρονος pro τόρνος ( (yid. Hesych.) dixerunt. Dionysius
igitur, quamvis non agnoverit πετερόν esse primigeniam vocabuli spe-
ciem, tamen eius auxilio expedivit Alemanieum, contra Herodianus
metathesin tuetur: sed Herodiani explanatio non integra est servata:
novissima ita redintegranda: οὕτως πτερὸν πτερίδιος" ἐχρῆν οὖν εἰπεῖν
'πῶν ὑποπτεριδίων ὀνείρων καὶ ὑπερϑέσει τῶν ὑποπετριδίων.
Quae praeterea Lentz Herod. II 238. 39 tentavit, improbanda. Scho-
liasta  Alemanis docte magis quam vere existimat sommia dici ὑπο-
πετρίδια, quoniam somniorum sedes fuerit prope λευχάδα πέτρην, ad-
hibens Homeri versus Od. (ἃ 11 πὰρ δ᾽ ἴσαν Sixeavoio (ap. Hom. est
ὩὨπεανοῦ t£) ῥοὰς καὶ λευκάδα πέτρην Ἠδὲ παρ᾽ ἠελίοιο πύλας καὶ δῆ-
μον ὀνείρων. Neque vero Dionysii explieatio latuit hune interpretem,
qui videtur (vid. init. schol) dixisse, veteres solitos esse somniis aliis-
que, quae monstri instar sint, pinnas tribuere. — V. 50. 75 οὐχ δρῇς;
ὁ μὲν πέλης emendavi Eggeri apographon οὗ χωρησομὲν κέλης, emen-
dationem firmavit ex. Paris, nisi quod οφης exhibet, 5 quod dubitanter
proposui, Blass sibi visus est reperire. Satis apparet iam Alemanis
aetate Lacones usos esse Venetis equis in certaminibus curulibus,
velut Olympiae, cf. fr, adesp.: Ἐνετίδας πώλους στεφαναφόρως. Errat
igitur schol. Eurip. Hippol. 230 Δέων πρῶτος “Ἱακεδαιμόνιος m07
(Eustath. z£) ὀλυμπιάδι ἐνίκησεν ᾿Ενέταις ἵπποις, neque videtur hoe
dixisse Polemo, quem antestatur, neque arguit hoe titulus statuae ad-
sscriptus: “έων ᾿λακεδαιμόνιος 1 ἵπποισι νικῶν i ᾿ἀντικλείδα πατήρ:
ubi ἀνταλκέδα corrigo, cuius pater ΟἹ, 89 (85) potuit Olympiae vic-
toriam hane reportare: hoc additamentum 81 recte se habet, statua multo
post dedicata sit necesse est, sed credo Polemonem scripsisse haec
ἦν δὲ (0 Λέων) ᾿ἀνταλκίδα πατήρ. --- V. 58. ᾿Δγησιχόρας, hoc nomen hic
et aliis locis spiritu caret, sed. v. 57 spiritus vestigium superest, pag.
IIl 11 asper deprehenditur contra dorici sermonis consuetudinem, —
V. 54. χρυσὸς ὡς drj ut redintegravi manifesto chartae seriptura
firmat. — V. 55. τό τ᾽ ἀργύριον πρόσωπον διαφάδαν — τί τοι λέγω;
charta διαφράδαν, sed P est expunctum, ut Ahrens vidit conlato Poll
II 129 ἀρρήδην, διαρρήδην, διαφάδην. Correxi distinctionem: laudare
cum vult virginis faciem, fingit se nescire, qua comparatione commode