ΑΙΟΜΑΝ, 39

45 οὐδὲ λῶσ᾽ ἐῇ᾽ δοκέει γὰρ ἤμεν cbr«
ἐμπρεπὴς τώς. ᾧπερ αἴ τις

ἐν BOTOIC στάσειεν ἵππον 884
παγὸν ἀεϑλοφόρον καναχάποδα,
2. ὑποπετριδίων ὀνείρων; 16

μαίνει. At choragos hic vocatur Agesichora, cuius laudes iam poeta
persequitur, non Agido, ut Ahrensio visum. — V. 45. οὐδὲ λώσ᾽ ij

seripsi, charta ut videtur OYACAQC, quod cum Aurora memorari vide-
retur, me antea frustra exercuit, sed fuit fortasse id ipsum, quod nunc
restitui, ibi seriptum, nam et prosodia et littera À ambigua. Hoc dieit
poeta: "Agesichora neque si velit me sinit vel laudare vel vituperare
illam virginem, ipsa enim eximia sua puleritudine animum meum plane
occupat. Huc fortasse Hesych. spectat: λῶσα- ϑέλουσα. Ahrens οὐδα-
μὼς (οὐδαμῶς) correxit, idque ipsum Blass dicit se in charta reperisse,
haud dubie vana specie deceptus: οὐδαμῶς languidum foret versus
complementum, neque eo vocabulo antiquiores poetae utuntur. — ἤμεν
Charta ex corr, erat εἶμεν. — V. 46. ἐμπρεπὴς αὖ mihi videtur exem-
plum Paris., Egger εὐπρεπὴς legit, ego conieci ἐκπρεπὴς, idque ipsum
in charta legi testatur Blass. — τώς, ᾧπερ. αἴ τις iam olim seri-
pseram (nisi quod ᾧπερ dedi) Egger legit và σῶΐ περαῖοις, ex Par.

TOCU/ÍTTEPAIDIC, in charta AITIC extare auctor Blass. — V. 47.
BOTAIC ex. Paris, sed T incerta. Egger βάτοις, Ahrens βοτοῖς, quod
in eharta legi testatur Blass, sed incredibile poetam lepidissimum adeo
illepida comparatione usum esse, ut dum Agesichoram praeconio vult
ornare, choro virginum conviciaretur. Equidem nequeo expedire, nam
βάτναις i e. φάτναις sive πάτναις proposito non satis aptum, neque
fries i e. gregibus puerorum correpta priore syllaba conveniens.
ort, ἐν βαϑμοὲς vel ἐν βάϑροις, i. e. ἐν βαλβῖσιν. -- V.48. παγὸν, quod
dubitanter conieci, plane in charta comparere auctor est Blass. — κανα-
χα(πο)δὰ quemadmodum supplevi agnovit in charta Blass. Cum Eggeri
apographon κἀνάχαδα exhiberet, primum καναχαδὰ (ϑέοντα) scripsi. —
V. 49. Primum voeabulum in ex. Par. oblitteratum, Blass ΤΩΝ legit,
atque ita poetam scripsisse opinatur, sed equum celetem alatis somniis
adnumerare inficetum. Conieci va « i. e. νόημα. Mentis sensa omnium
rerum celerrima, hine ó à' ὥστε νόημ᾽ ἐπωτᾶτο, νέες ὠκεῖαι ὡσεὶ πτερὸν
ἠὲ νόημα, item somnia, ψυχὴ δ᾽ ἠῦτ᾽ ὄνειρος ἀποπταμένη, vel σκιῇ εἴκελος
ἢ καὶ ὀνείρῳ ἔπτατο. ltaque Aleman audacter sane, sed non invenuste
hyperbole usus celerem equum dixit sensum alatorum somniorum. Antea
seripsi παῦ᾽ ὑπ᾿, vel ποῖ δ᾽ yel τῷ δ᾽ i. e, τένι δὲ, cui bono, quod vulgo
dici solet τί μοι ᾿ ἔριδος καὶ ἀρωγῆς, τί γὰρ νεφῶν μοι (vid. ad Anacr.,
fr. 130. Bernhardy Paralip. synt. II 67): sed poterat etiam τῷ vel τένι
diei, quemadmodum etiam τίη (quod male dirimunt cé ἢ) 'dandi est
casus et Latini dieunt quo mihi fortunam. Sed haec pariter atque
σαῦμ᾽ i.e. ϑαῦμα ab Ahrensio, παῖδ᾽ olim à Blassio commendatum,
iustitutae sententiae non satisfaeiunt. Ὑποπετρίδιος dictum per metathe-
Sin pro ὑποπτερίδιορ vel potius per syncopen pro YTTOTTETEPIAIOC,
id quod plane confirmat Et. M. 783, 20: ὑποπετριδίων ὀνείρων ita
certe V ἃ m. sec. atque Et. Flor., vulgo ὑποπτέρων vw.) “Ἰονύσιος ὁ
Σιδώνιος (ita Boeckh, vulgo σίδιος, M σίδιτος) πρῶτον (V πρῶτος) ταύτῃ
τῇ ἐπιβολῇ ἐχφήσατο, ἧπερ χρῶνται of γραμματικοί, ὡς. τύμβος τυμβίδιος,
παῦρος παυρίδιος, μοιχὸς μοιχίδιος, πτερὸν πτερίδιος. ἐχρὴν οὖν εἰπεῖν