ALCMAN, 931

Aàxové rs τὼς ἀρίστως
ess. παρήσομες.

στρ. γ.. 4 e run e 832
. UA "

. τ e. Kota δὲ 84

36 ἔργα πάσον κακὰ μησαμένοι. P. II.

στρ, δ᾽. ἔστι τις σιῶν τίσις.
ὁ δ᾽ (ὄλβι)ος, ὅστις εὔφρων

jectiva referenda gunt, sed ambiguum utrum ὁ πῶρος an τὸ πῶρος
fuerit; nune ubi ὧν πώρω κλόνον cum τὼς ἀφέστως copulandum esse
intellexi, ἐσλόν alienum, itaque scripsi Ἄφεος ἂν πώρω κλόνον, ut πῶρος
adieetivi sit loco, cf. Hesych. πῶρος᾽ ὁ ταλαίπωρος. Ahrens haec sic
constituit: καὶ StoevO, T. a. Σκαῖον μέγαν Εὔρ. vs δωρὸς ἀμ πώρω κλό-
vov πρέπονϑ᾽ ἅτε τ. d. φώτας οὐ παρήσομες.

Reliquam partem paginae d intactam relinquere satius duxi. Ad
v. 18 adnotavit schol. ὅτε τὸν πόρον εἴρηκε τὸν αὐτὸν τῷ ὑπὸ τοῦ
Ἡσιόδου μεμυϑευμένῳ Χάει: unde certum Πόρος hic oblitteratum esse,
sed restitutio prorsus incerta. Ahrens scripsit : αἰπεῖα γ]ὰρ αἶσα παν-
τῶν, [ἂν Πόρῳ] γεραιτάτῳ [τέκ᾽ ἠὐπ)έδιλος Aue. [ὑτράτησε γ)ὰρ “ἴσα
παντῶν (καὶ Πόρος.) γεραιτάτοι (σιῶν ἀπ)έδιλος Ax coni. Blass.] —
Tum v.16 Ahrens: [Ἀλλ᾽ ἀπ᾽ ἀνϑ)ρώπων ἐς ὠρανὸν ποτήσϑω (deus
ἀρ]ρήτων γάμων πὰν ᾿ἀφροδίταν [καὶ κασιγ)νήταν ΕΓ ἁγνάν [πάλιν
ἐπισπεύδην, ἐπάσαν [εἴποκα μὴ σέμι]τ᾽, ἐς δὲ “ιὸς δόμον [αἶψα
παρ nv ἰερογλεφάροι: hoc postremum verbum διερογλεφάροι interpreta-
tus. [(μήτις ἀνϑ)ρώπων ἐς ὠρανὸν ποτήσϑω (μηδὲ πει)ρήτω γαμὲν τὰν
᾿᾿φροδέταν (Κυπρέαν ἄνασσαν, ἦ τιν lo y ἢ παίδα Πόρκω (εἰναλίαν"
Δαάγριτις δὲ “ιὸς δόμον (ἐσβαίνοι)σιν “ἐρογλεφάροι coni. Blass.] —
V. 80 Ahrens scripsit Ψᾶφος αὐτίχα σῳ ᾽ ἔβα τῶν δαμοσιῶν [ἐς βύσον
δύσασα] μαρμάρῳ μυλάκρῳ, [πόντιος δ᾽ ἔμαρψ]εν ᾿Αἴδας. Insolens ac-
centus δαμοσιῶν (ct) sane videtur firmari lectione cod. Mutin. Theogn.
50 δημοσιῷ, sed hie praeterea brevis syllaba vice productae fungens
offendit; permira protulit de hac voce Ahrens p. 278 seq., neque satis
fecit Blassio, qui ἔβα" τῶν δ᾽ ἄλλος iO [ἔφϑιτ᾽, ἄλλος δ᾽ eve] μαρ-
μάρῳ μυλάκρῳ seripsit. Ἔμαρψεν, quod v. 30 Ahrens dedit, ipse olim
commendaveram, scholion additum: "Aetoro(qevns) ᾿ἴϑας, Πάμφιλος
Ἄιδας arguit eritieos olim dubitavisse, utrum trisyllaba an disyllaba
forma Aleman usus fuerit.

V. 356. μησαμένοι. In clausala strophae fabulae narratione absoluta
summam paucis comprehendit: iwfanda facinora perpetrare ausi gravia
mala perpessi sunt, Hippocoontidas ut par est dicens. Antea, cum
Eggen apographum μησαμέναι suppeditaret, ad Tyndari filias rettuli
coll. Hesiodo ap. Sehol. Eurip. Orest. 239 et lom. Od. $ 199. — V. 37.
ὄλβιος restituit Biink quamvis institutum sententiam non perspexerit,
nam v. 38 ἀναπλέκει (1. 6. χαέταν) correxit, ubi δεαπλέκει emendavi.
— ln scholio Egger ᾿ἡρίσταρχος legendum suspieatur, sed fuit, fortasse