36 |. 5 . POETAE MELICI,

een. μέγαν, Ebgvróv τε.
10 ἄρεος ἀν meo κλόνν Τ᾿ : 10

An. Ox. 189,2: οὐ γὰρ πάντως τὰ μὲν κύρια, ἀεὶ βαρύνεται, τὰ δὲ ἐπι-
ϑετικὰ ὀξύνεται, ἀλλ᾽ εἴ που βαρύνεται τὸ κύριον, ὀξύνεται τὸ ἐπιϑετι-
xóv: εἰ οὖν ἐστὶν Εὐτείχης ὄνομα παρ ᾿Ἀλχμᾶνι" Εὐτείχη v ἄνακτ᾽
᾿Δφήιον, καὶ ὥφειλεν εἶναι τούτῳ τῷ λόγῳ Εὐτείχεα (corr. εὐτει-
χέα, 1. e in versu Homerico Il. ΠῚ 57) πόϑεν οὖν ἡ τετριμμένη βα-
ρεῖα τάσις; Adde Schol. IL H 51. Sed restat diffieultas, in charta
est [Εὐτείχη] τε (Εάναχτά τ᾽ ἀρήιον, videntur igitur duo heroes eom-
memorari, itaque Egger ^4e5tov proprii nominis loeo esse putat, sed
"Apniosg nunquam inter Hippocoontis filios refertur. Itaque aut vitium
contraxit chartae scriptura (quod secutus antea correxi Εὐτείχη ve Fd-
vawre Feg5niov nunc omnino repudio) aut alter heros nou fuit nomi-
natim desigmaien, quare v. 3—7 in hunc modum redintegravi καὸ δ᾽
"Eveosg. . ... ix Tdvi]v ἔξοχον ἡμισίων i. e. ipsum Hippocoontem,
cuius nomen reticere licuit poetae, cum verbis ἄναξ ἀρήιος et ἔξοχος
ἡμισίων satis superque praeter ceteros insigniverit. Poetae Castores,
Hippocoontidarum debellatores, alloquitur; de quibus supra v. 1 tertia,
persona usus verba fecit: sed apostrophae figura lyricum poetam, qui
variare solet orationem, inprimis decet, apteque poeta verbum ἐχκτάνετε
clausulae strophae reservavit. Antea seripsi [“Ζορκέα)] τ᾽ ἔξοχον ἡμι-
σέων (nomen “ΖΙορκέα metro adversatur, quod verbum ἃ voeali littera
iucipiens requirit), ut haec omnia et quae proxime sequuntur a verbo
[ἔκτα] Πωλυδεύκης, quod v. 1 supplevi suspensa sint, et enuntiatum
v. 129 absolvatur: at strophae fine etiam oratio terminatur. Ahrens
haee ita eonformavit: ἀλλ᾽ ἐγὼν μΑύκαισον ἐγ καμῶσιν ἀλέγω, ἐν δ᾽
᾿Ἐναροφόρον -- ἄλκιμον τὲ τὸν β., ἵπποτᾶν τε τ. x. Εὐτείχη τὲ “άνακτ᾽
ἄγ ἀρήιον, “Ιορκέα τ᾽ ἔξοχον ἡμεσέίων, satis audacter ἄγ᾽ ἀρήιον i. e.
ἄγαν “ἀρήιον novare ausus. [Blass scripsit: οὐκ ἐγὼν, ύκαισον ἐγ x.
ἀλ., ἀλλ᾽ Ἔν. x14. Βωκπόλον τε τ. B. Ἱππόϑων vs τὸν κ', Εὐτείχη TÉ,
Ῥάνακτα τ᾽ "denvov. "AAupove τ᾽ ἔξοχον ἜΗΝ V. 2 Blass opinatur deli:
iescere apud schol. Pind. Ol. X 15 Axeiog: οὖκ ἐγὼ λύκον ἐν μούσαις
ἀλέγω, ubi ᾿ἀλκμὰν corrigit. Christ scripsit "4Axgove τ᾽ ἐξ. ἡ, nomen
inauditum, nam ap. Schol. Apoll. Rhod. II 373 dudum Holstenius sustu-
lit Ἄκμων corrigens. — V. 8. Conieei «00 στρατ]ῶ τὸν ἀγρέταν [Σκαῖον]
μέγαν, Ἐδορυτόν. τε... [ἥρωας] παρήσομες (v. 12). Charta ἀγρόταν prono
librarii errore, qui etiam ap. Aesch. Pers. 1002 deprehenditur: βεβᾶσι
γὰρ τοίπερ ἀγρέται στρατοῦ, ubi libri itidem ἀγρόται exhibent. Neque
enim existimandum est, ὃ in locum litterae 8 successisse, quod nec
rationem habet, nec firmatur usu, nam et κωλαγρέται (ιωλακρέται) ἀϊοο-
bantur, et apud Spartanos ἱππαγρέται et παιδαγρέται. Sed Hesychii
glossa &yeérev: ἡγεμόνα, ϑεόν alio videtur spectare, fort. ἡγεμόνα
ϑεῶν scribendum , poterat poeta lovem ἀγρέταν Oso» indigitare.
[Κἄλκιμον τὸν «ἀγρέταν στρατῶ μέγαν, Εὔρυτόν τε ἂν ταλαιπώρω «λόνον
μάχας ποτὲ τὼς ἀρίστως. ὦ οὐ (ν6] οὐδαμὼς) παρήσομες dubitanter
coni Blass] — V. 9. Zxeiov , supplevit Ahrens, ego antea ,Eouijàn in-
serui. — V. 10. Ἄρεος ἀν] πώρω κλόνον [Ἄλκωνα) t£ τὼς ἀρίστως 8011-
psi. Notanda liberior verborum collocatio, Eurytus et Alcon dicuntur
ἄριστοι. "Agtog ἂν πώρω χκλώνον, cf. fr, 9 Κάστωρ τε πώλων ὠκέων ὃμα-
τῆρες, ἱππόται σοφοί, καὶ Τιωλοδεύκης κυδρός. Antea scripsi: xol στρατοῦ
T. Qy. Εὐμήδη p. Εὔρ. τε ἐσλὸν ἀν πώρω κλόνον ἄλλως τε v. ἀρ. ἧρ.
παρ., αὖ πῶρος substantivi loco belli tumultum sive laborem significaret:
dicit Ahrens hoc nomen auctoritate destitutum esse, at ταλαίπωρος et
similiu satis testificantur, haec enim composita ad nomina, non ad ad-