18 B 5: POETAE MELICI.

* 10. [66.]
Καὶ κῆνος ἐν σάλεσσι πολλοῖς ἥμενος μάκαρς ἀνήρ.
* ji.
Μάκαρς ἐκεῖνος. '
19, 851

Sehol. cod. Bernens. ad Virg. Georg. III 89: ,,Amyoela urbs
in Peloponneso: equos autem a Neptuno lunoni datos Aleman
lyrieus dieit Cyllarum et Xanthum, quorum Polluei Cyllarum,
Xanthum frairi eius concessum esse dietum est; Cyllarus enim
equus fuit Pollucis, et. magni currus Achillis."

13. [9.]

Pausan. I 41, 4: Μεγαρέως δὲ Τίμαλκον παῖδα τίς μὲν ig άφι-
ὄναν ἐλθεῖν μετὰ τῶν “ιοσκούρων ἔγραψε; πῶς δ᾽ ἂν ἀφικόμενος
ἀναιρεϑῆναι νομίζοιτο ὑπὸ Θησέως; onov καὶ ᾿ἀλκμὰν ποιήσας ἄσμα
ἐς τοὺς Διοσκούρους, ὡς ᾿άϑήνας (Αφίδνας) ἕλοιεν καὶ τὴν Θησέως
ἀγάγοιεν μητέρα αἰχμάλωτον, ὅμως Θησέα φησὶν αὐτὸν ἀπεῖναι.
Cf. Schol. Hom. Il. y 242: “Ἑλένη ἁρπασϑεῖσα ὑπὸ ᾿Αλεξάνδρου,
ἀγνοοῦσα τὸ συμβεβηκὸς μεταξὺ τοῖς ἀδελφοῖς “ιοσκούροις κακόν,
ὑπολαμβάνει δι᾽ αἰσχύνης αὐτῆς μὴ πεπορεῦσϑαι τούτους εἰς "Iuov,
ἐπειδὴ προτέρως ὑπὸ Θησέως ἡρπάσϑη. καϑὼς προείρηται. Διὰ γὰρ

Fr. 10. Hephaest. 8 sine poetae nom.: Ἤτοι γὰρ Aye (A λήξει)
εἰς δύο σύμφωνα, oiov Τίρυνς, οὐδέ τι τεῖχος ἐπήρφκεσε (hoc ex
epico. poeta petitum. videtur) xe£ Καὶ κεῖνος (sic AFIHDB, καὶ κεῖνος E,
κἀκεῖνος Turn. C) ἐν σάλεσιν (Weleker σαλέεσιν i. e. ϑαλέεσσιν, Pau-
wius et Hermann recte σάλεσσιν) ἥμενος (Ε πεέμενος yo. ἥμενος, Α

ἡμένος, "Turn. in calce κείμενος) μάκαρς ἀνήρ (Α ἀνῆρ '). Redintegratus
ἐν Alemanis versus ex Apollon. de pronom. 335 B: Αἰολεῖς κῆνος, ..
“ωριεῖς τῆνος. ον σπανίως διὰ τοῦ κ, Καὶ κεῖνος ἐν σάλεσιν πολλοῖς
ἥμενος, Δλκμάν. Versus huc a me relatus propter numerorum simi-
lntudinem, quos non admodum frequentasse videtur Aleman. Aleman
Hereulem dieere videtur, qui vitae aerummis defunctus consummata
felieitate fruebatur. Herculem, quem Graeei heroicis vel divinis hono-
ribus colere solebant, etiam post mortem ἄνδρα dici a poeta illius
saeculi et Spartano equidem non miror: nam Spartae quidem Hereulis
sacra nop videntur ea religione, quam in plerisque aliis eivitatibus
deprehendimus, culta fuisse. ᾿Πρακλεῖον, quod Pausan. III 185, 3 et 5
memorat, haud dubie iam fuit dedieatum, cum Aleman hoe carmen
condidit; alia Herculis signa idem memorat. III 14, 6 et 9.

Fr. 11. Apollon. de pron. 384 A: Aie καὶ λχμὰν πρώτῳ Ma-
καρς ἐκεῖνος φησί, Non est, ut putant, idem fragmentum atque
praegressum, sed poeta non sine vi quadam illa repetit, auctiore pro-
nominis forma usus. Nam ex eodem carmine utrumque fragmentum
esse petitum non est dubium. Commode autem Apollon. hic indicat,
ex primo libro loeum desumtum esse.