ALCMAN. 15

Moóo' ἄγε, Μῶσα λίγεια πολυμμελὲς 819
αἰενάοιδε μέλος
νεοχμὸν ἄρχε παρσένοις ἀείδεν.

2. [81]
sss. Ἐγώνγα δ᾽ ἀείσομαι
x Διὸς ἀρχομένα.

&naerusi auctum, cuius tertius pes vice dipodiae trochaicae fungatur,
velut est in hyporchemate laconieo ap. Aristoph. Lysistr. 1253:

Ποττὰ κᾶλα, τὼς Μήδως τ᾽ ἐνίκων.

Sed tamen serupulus iniicitur, quod alias in hac versus sede spondei
loco etiam iambus reperitur, velut fr. 1 v. 3 et fr. 7. Praeterea, quon-
iam haec Alemaniea stropha ad similitudinem Archilochiae:

Καὶ βήσσας ὀρέων δυσπαιπάλους
οἷος ἦν ἐπ᾽ ἥβης"
ὄγμος κακῶν δὲ γήραος καϑαιρεῖ.

prope accedit, consentaneum est clausulam quoque non plane diversam
fuisse, Novavit tamen hic quoque aliquid Aleman, etenim versus iàm-
bieus non tribus dipodiis, sed duabus tripodiis constat, quemadmodum
est in Anaereontis versu fr. 98:

Ὦ 'oevyb δὴ λίην, πολλοῖσι γὰρ μέλεις.

Vel sie tamen duo versus refragari videntur, sed fr. 4 ἁγνὸς ut legatur
ipsa sententia flagitat, fr. 7 κέκλαγ᾽, quam formam doricae dialecti lex
requirit, non perfecti, sed aoristi formam esse censeo. lta iam omnis
diffieultas remota est. ^- -"

Fr. 1. Maxim. Plan. Rhett. V p. 510 ed. Walz. postquam aliud
Alemanis fr. (36) attulit, pergit: ἐξ ἀνομοίων δὲ (στροφὴ συγκειμένη)
ὡς τόδε" Maso κτλ. et v. 3 Priscian. de metr. l'erent. 251 ed. Lindem.
(M. 425 Keil) nominatim ex Alcmane affert: ,, Aleman autem $i» primo
eatalectum trimetrum fecit habentem in quarto loco modo igmbum,
modo spondeum sic: Νεοχμὸν ἄρχε παρσένοις ἀείδεν."" 180 autem
ipsum huius hymni exordium. — V. 1 affert Et. M. 589, 47 sine poetae
nomine: διΊήῶσα ys Mócc« λίγεια. et Apollon. de Synt. 1 4, ubi vulgo
Mósce ys λιγεῖα. --- πολυμμελὲς Ven., πολυμελὴς Ald., πολυμελὲς rell.
— V.29. αἰενάοιδε de coniectura restitui (de accentu οἵ, Aread. p. 86),
sive αἐϊνάοιδε malis, quamquam Dorienses etiam αὐέν dixisse testatur
Cram. An. Ox. D 71, 19, vulgo ἀεὶ δὲ, unde llermann ἐοιδᾶς, sed cod.
Par. 2918 ἀεὶν ἄειδε, sch. Àn. αἰὲν ἄειδε, quod ipsum recepit Walz.
Hartung αἰολάοιδε scripsit. — V. 3. νεοχμὸν, ap. Plan. cod. Par. 2916
ψεωχμὸν, ut Erotian. 262: Νεωχμόν (Klein νεοχμόν)" νεώτατον, ὡς xal
Wi«uev iv α΄ (AB αη΄) μελῶν. ap. Prise. libri vsogov. --- παρσένοις
Prise. libri, sed codd. Plan. πάρ σ᾽ ivo, ἐπ᾽ ἀρσένοις, ἐπ᾽ ἄρσενας.
τς ἀείδεν, ap. Prisc. libri eueidev, ap. Planud. καὶ ἄειδε. Aleman et
ἀείδεν et ἀείδην dixit, ef. Et. M. p. 327.

Fr. 2. Vita Arati ed. Buhle 11 437: ἀγνοοῦσι δὲ ὅτι καὶ Πίνδαρος
κατεχρήσατο τῷ ἔπει τούτῳ, λέγων" ὅϑεν πὲρ καὶ Ὁμηρέδαι ὥρχονται,
-hóg ἐκ προοιμίου" καὶ Aixudv: ἐγὼ δὲ ἀεί σοι μὲ ἐκ «Πιὸς ἀρχόμενα.
Valckenaer ἐγὼ δ᾽ ἀείσομαι ἐκ .1. ἀρχόμενος, scripsi ἐγώνγα (nisl malis
ἐγὼ λίγ᾽) et ἀρχομένα, nam puellarum chorus hoc carmen cantavit, ut
fr. 1 v. 3 docet. E

&