12 ' POETAE MELICI.

6. At 816
"Ev9' αἰχμά vs νέων ϑάλλει καὶ μῶσα λίγεια
καὶ δίκα εὐρυάγυια, καλῶν ἐπιτάρροϑος ἔργων.

τ

Plut. de Mus. c. 6: τὸ γὰρ πρὸς τοὺς ϑεοὺς ὡς βούλονται
ἀφοσιούμενοι, ἐξέβαινον εὐθὺς ἐπί τε τὴν Ὁμήρου καὶ τῶν ἄλλων
ποίησιν" δῆλον δὲ τοῦτ᾽ ἔστι διὰ τῶν Τερπάνδρου προοιμίων.

8.

Io. Lyd. de mens. 72: Τέρπανδρός ye μὴν ὁ “Δέσβιος Νύασαν
λέγει τετυϑηνηκέναι τὸν Διόνυσον, τὸν ὑπό τινων Σαβάξιον ὀνομα-
ξόμενον, ἐκ Διὸς καὶ Περσεφόνης γενόμενον, εἶτα ὑπὸ τῶν Τιτά-
νῶν σπαραχϑέντα. In theatri Attiei sedilibus legitur ὑμνητρέας
Ννύσα(ς) τροφοῦ ..... πειϑοῦς et ὑμνητριῶν (Ν᾽)ύσα(ς νύμφης,
vid. Keil Philol. XXIII, 608.

Rr. 6. Plut. Lycurg. e. 21: ὅλως δ᾽ ἄν τις ἐπιστήσας τοῖς Aoxavi-
xois ποιήμασιν 2... οὐ κακῶς ἡγήσαιτο καὶ τὸν Τέρπανδρον καὶ τὸν
Πίνδαρον τὴν ἀνδρείαν τῇ μουσικῇ συνάπτειν" ὁ μὲν γὰρ (Τέρπανδρος)
οὕτως πεποίηκε περὶ τῶν Πακεδαιμονέων' Ἔνϑ᾽ un εὐρυάγυτα.
Integrum fragm. affert, Arrian. Τοῦ. 44, 3: ὥστε ἐς ᾿'τήνδε τὴν βασι-
λείαν, ἣν ᾿ἀδριανὸς εἰκοστὸν τοῦτ᾽ ἔτος ᾿βασιλεύει, πολὺ μᾶλλον ξυμ-
βαίνειν μοι δοκεῖ τὰ ἔπη ταῦτα, ἥπερ ἐς τὴν πάλαι Λακεδαίμονα,
ἔνϑ'᾽ καὶ. — V. 1. μῶσα Arrian., μοῦσα Plut. — λίγεια, ap. Plut. €
λιγεῖ. Respicit huc Pindarus Ol. XIII 22 ἐν δὲ Μοῖσ᾽ ἁἀδύπνοος, iv δ᾽
Ἄρης ἀνϑεῖ νέων οὐλίαις αἰχμαῖσιν ἀνδρῶν, laudes quibus 'Terpander
Laconas ornavit, ad Corinthios transferens , quamquam fr. 199 simili
praeconio Spartam ornavit. — V. 9. εὐρυάγυια, Schneidewin εὖ dga-
eviv, ego conieei εὐρυάνασσα (nomen certe Εὐρυβάνασσα Spartae
satis frequens, vid. Ahrens Il 45. Keil Inser. Spart. i et tituli Laeo-
nici in Annal. Inst. Áreh. XXXIII) vel εὐθυάγυια leniore medela ad-
hibita, nisi. forte licet tueri traditam scripturam Arati loco v. 108:
Δίκη... ἀγειρομένη δὲ γέροντας ἠέ που εὖν ἀγορῇ ἢ εὐρυχόρῳ ἐν
ἀγυιῇ. "(Cognomen Δήμητρος Εὐρυόδεια, huic deae satis conveniens,
testatur Hesychius.) Est fortasse ex carmine, quo Lacedaemoniorum
discordiam composuit, de quo carmine vide quae dixi ad Pindaxi fr. 268.