ao ' POETAE MELICI. 11. ΕἸΣ AIITOAA9NA KAI MOTZAX. 814 *k - B4. J Σπένδωμεν ταῖς Mvducc παισὶν Μώσαις καὶ τῷ Μωσάρχῳ “ατοῦς υἱεῖ. IV. (EIE ΔΙΟΣΚΟΥΡΟΥΣ) 815 . *4. Ὦ Zevóg καὶ Πήδας κάλλιστοι σωτῆρες. scripsi, in edit. 2 αὖτις eb ξκατηβόλον. — Ceterum fortasse ex fine huius nomi petitum: ᾿Αλλὰ ἄναξ μάλα χαῖρε. Cf. Zenob. V 99: Xov δὲ ϑεοὶ μάπαρες᾽ τοῦτο ἐπιλέγουσιν οἵ ῥαψῳδοί, ὡς καὶ of κιϑαρωδοί" ἀλλ᾽ ἄναξ μάλα (B μέγα) χαῖρε. Hesych. AM ἄναξ ἐξόδιον κιϑαρῳδοῦ τὸ καϑαπάδον καὶ τὸ νῦν" corrigunt τὸ κατ- engóóuevov, sed malim: κατὰ Τέρπανδρον, καὶ τό; νῦν (δὲ ϑεοὶ μάπαρες, φαψῳδοῦ). ef. Eust. Il. 939, 13: ἐστέον 96, ὅτι ἐκ τοῦ ἀλλ᾽ ἄναξ, ὅπερ ἐνταῦϑα παρὰ τῷ ποιητῇ κεῖται, ἀρχή τις ἐξοδίου κιϑαρῳ- δικοῦ τό" ἀλλὰ ἀλλ᾽ ἄναξ, ὡς ἱστορεῖ Αἴλιος “Διονύσιος. Fr. 8. Keil Anal. Gramm. 6, 6: Σπονδεῖος δ᾽ ἐκλήϑη τοῦ ῥυϑμοῦ ἀπὸ τοῦ ἐν ταῖς σπονδαῖς ἐπαυλουμένου τε καὶ ἐπᾳδομένου, οἷον" Σπένδωμεν wt. ex cod. Ambrosiano (A), eadem Gaisford post He- phaest. p. 170 ed. 2 ex cod. Saibantiano (S) et Mangelsdorf ex cod. Chisiano (C) Zerpandro haec tribuenda esse iam in ed. 2 suspicatus sum. De divisione versum ambigi potest, antea tres versus discripsi Zm. v. M. παισίν | M. x. τῷ | M. Δ. υἱεῖ, nunc quatuor: videtur hoe prooemium ex orthiis et spondeis maioribus constare, ut hoc sit dia- gramma: E [ES Rs TEE gig Dee ὠ- μι. Δ LEEE -φφ"ἷ c. Leutsch Philol XI 836 trochaeos semantos esse censel. Nauck in di- metros anapaestos redegit delens Movsecig et rà. Dixit etiam de his versibus Buehholtz Tanzkunst des Euripides p. 56 et in Mus. Rhen. XXVIII 566, ubi trisyllabos iambos et trochaeos porrectos ommino ad- mittendos esse negat. — Denique addo ex hoc Terpandreo exordio fietum esse versum hexametrum, quem latinus grammaticus. Audax p. 14 ed. Keil ad Phemonoen refert: Σπένδωμεν Μούσαις καὶ τῷ μουσ- ἄρχω Φοΐίβω. — V. 1. Σπένδωμεν A, σπένδομεν 05. — Μνάμας Keil, : legebatur μνάμαις, C μνήμαις. — V. 9. παισίν À, πασι C, ποσί S, — Moscocig scripsi et v. 8 δῆωσάρχῳ, legebatur μούσαις οὐ μουσάρχῳ. -- V.4. Λατοῦς ἃ, Λητοῦς S, utrumque C, malim 4evóg. — υἱεῖ, viér A. Fr. 4. Dionys. Halic. de compos verb. c. 17: παράδειγμα δὲ αὐτοῦ (molossi) τόδε" ὦ Ζηνὸς κτλ. Terpandro tribui, quemadmodum etiam