POETAE MELICI. 5

τειος vopgog, quem Plut. c. 7 maiori Olympo vindicare studet,
in Minerram, vid. Plut. c, 33, qui etian νόμος 009106 (Pollux
ἸΥ͂ 13 αὔλημα δὲ ὄρϑιον, ἀφ᾽ οὗ καὶ νόμος ὄὕρϑιος) dictus est,
ef. Dio Chrys. 11 —3, eundem fortasse respexit Plato Cratyl.
417 E; in Martem Plut. c, 29: et hune utrumque Olympi nomum
olim existimabam respici in 118, quae Plut. c. 27 ex Aristoxeno
deseripsit: ἐξήρκει δ᾽ αὐτῷ (Πλάτωνι) τὰ εἰς τὸν "Agn καὶ 49m-
νᾶν καὶ τὰ σπονδεῖχ᾽ ἐπιρρῶσαι γὰρ ταῦτα ἱκανὰ ἀνδρὸς σώφρο-
vog ψυχήν. Νόμον Φρύγιον (μέλος Φρύγιον, τὰ Φρύγια) me-
morat schol. Aristoph. Acharn. 14, quemadmodum oorrexi infra
p. 10, quorsum etiam spectat Plut. c. 19, ubi de Olympo eius-
que secta dicit: ἐχρῶντο γὰρ αὐτῇ (τῇ συνημμένων νήτῃ) οὐ uó-
vov κατὰ τὴν πκροῦσιν ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ μέλος ἐν τοῖς Μητρῴοις
καὶ ἔν τισι τῶν Φρυγίων. ubi Westphal Hist. Artis Mus. I 152
non reete legendum censet ἔν τισιν ἄλλοις τῶν Φρυγίων, integra
sunt haec verba, quae nihil aliud significant, quam im nonnullis
partibus nomi Phrygii. Porro Olympi Μητρῷα adhibet Plut.
c. 19 et 29, denique ἐπικήδειον ἐπὶ τῷ Πύϑωνι c. 15. Hos
Olympi nomos satis diu viguisse testantur Plato et Aristoteles,
sed quod Plutarchus scribit c. 7: τοὺς vóuovg τοὺς ὡρμονικοὺς
ἐξήνεγκεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, οἷς νῦν χρῶνται of Ἕλληνες ἐν ταῖς
ἑορταῖς τῶν ϑεῶν, non ad Plutarchi aetatem referendum est, sed
Heraelidem  Pontieum sive alium antiquum auctorem fideliter
sequitur.

αὐλητρίδας πάσας ᾿ἡπόλλωνος νόμον, Διὸς vóuOv * * * ki αὗται δὲ
μόνον αὐλοῦσιν Ἱέρακος vóuov. Ac fortasse etiam Διὸς νόμος qui hic
menoratur, Olympi esse perbibebatur: quae desunt, non possunt, certa
emendatione restitui, quamquam possis suspieari : τὸν ἁρμάτιον, τὸν
ὄρϑιον, Meineke seripsit Ἑρμοῦ νόμον, Πανὸς νόμον, “Διὸς νόμον, quae
auctoritate destituta sunt.