-- 115 —

τὴν μέσην ᾿Αχαδημίαν ἐπινενόηχεν, ἥτις (D.: ὅστις cod.) μέχρις Hygolvov ἐπι-
μεμένηχε (D.: μέχρι σιγῆς ἐπινενόηχε cod. vide an e Clementis loco infra ci-
tando ἤνϑηχε depromendum sit) rovrov δὲ Καρνεάδης χατέστη διάδοχος (ὃς
δαᾶ, Π.) τῆς νέας ᾿ἀχαδημίας τὰς ἀρχὰς συνεώρακεν. οὗ Κλειτόμαχος μετέ-
σχεν. εἰσὶ ὁὲ πρὸς ταύταις πάσαις ᾿Αχαδημίαι δύο νεώτεραι, ὧν τῆς μὲν
προτέρας προέστη Φίλων, ᾿Αντίοχος δὲ τῆς ἐφεξῆς.

Sext. Emp. Pyrrh. I 220 ᾿᾿χαδημίαι δὲ γεγόνασιν, ὥς φασιν οἱ πλείους, δύο
᾿ς ἢ (Ritter-Preller Diels: φασὶ πλείους μὲν ἢ ll) τρεῖς, μία μὲν xal ἀρχαιο-
᾿ τάτη ἡ τῶν περὶ Πλάτωνα, δευτέρα δὲ xal μέση ἡ τῶν περὶ ᾿ἀρχεσίλαον τὸν

-— ἀχουστὴν Πολέμωνος, τρίτη δὲ καὶ νέα ἡ τῶν περὶ Καρνεάδην καὶ Κλειτό-

— μαχον" ἔνιοι δὲ καὶ τετάρτην προστιϑέασι {τὴν ex Eusebio addidi» τῶν περὶ
Φίλωνα χαὶ Χαρμίδαν (cf. Arnim Pauly-Wiss. 1115 2172), τενὲς ó& χαὶ πέμπτην
zat | τὴν τῶν περὲ τὸν Aviloyov.

7 ef. 232 ᾿Αρχεσίλαος ὃν τῆς μέσης ᾿Αχαδημίας ἐλέγομεν εἰναι προστάτην

. «el ἀρχηγόν.

Euseb. pr. ev. XIV 4, 14 Πλάτωνά φασιν ἐν ᾿Αχαδημίᾳ συστησάμενον τὴν
ο διατριβὴν πρῶτον m χληϑῆναι καὶ τὴν ὀνομασϑεῖσαν ᾿Αχαδημαϊχὴν
᾿ς φιλοσοφίαν συστήσασϑαι. μετὰ δὲ Πλάτωνα Σπεύσιππον τὸν ἐξ ἀδελφῆς Πλά-
- 'τῶνος, τῆς Ποτώνης, εἶτα Ξενοχράτην, ἔπειτα Πολέμωνα τὴν διατριβὴν ὑπο-
- δέξασϑαι. 16. Πολέμωνα γάρ φασι διαδέξασϑαι ᾿Αρχεσίλαον; ὃν δὴ κατέχει
λόγος ἀφέμενον τῶν Πλάτωνος δογμάτων ξένην τινὰ καί, ὥς φασι, δευτέραν
συστήσασϑαι ᾿Αχαδημίαν (cf. ad XVIII 40) ... μετὰ δὲ τὸν ᾿Αρχεσίλαον τοὺς
ἀμφὶ Καρνεάδην καὶ Κλειτόμαχον, τῆς τῶν προτέρων δόξης ἀποτραπέντας,
τρίτης ᾿Αχαδημίας αἰτίους γενέσϑαι φασίν. ἔνιοι eqs. v. ap. Sextum.

οὗ, XIV, 5, 1. Censor. de d. nat. 15 Carneades, a quo tertia academia est,
quae dicitur nova.

Clem. Al. Strom. I p. 301 (353 P.) Σωχράτους δὲ dxovoac ... Πλάτων εἰς
τὴν ᾿Αχαδημίαν ἀνεχώρησε. παρὰ Πλάτωνι ᾿Αριστοτέλης φιλοσοφήσας μετελϑὼν
εἰς τὸ Δύχειον κτίζει τὴν περιπατητιχὴν αἵρεσιν... Σπεύσιππος δὲ Πλάτωνα
διαδέχεται, τοῦτον δὲ Ξενοχράτης, ὃν Πολέμων᾽ Πολέμωνος δὲ axovotal Κρά-
| τῆς τε «ul Κράντωρ, εἰς otc ἡ ἀπὸ Πλάτωνος κατέληξεν ἀρχαία ᾿Αχαδημία (cf.

Galen.). Κράντορος δὲ μετέσχεν ᾿Αρχεσίλαος, ἀφ οὗ μέχρις Ἡγησιλάου (imo
Ἡγησίνου) ἤνϑησεν ᾿Αχαδημία ἡ μέση. εἶτα Καρνεάδης διαδέχεται Ἡγησίλαον xol
οἱ ἐφεξῆς. cf. Diels Dox. 244.

August. de civ. d. VIII, 12 cum ... post mortem vero Platonis Spensippus,
sororis eius filius, et Xenocrates, dilectus eius discipulus, in scholam eius, quae
Academia vocabatur, eidem successissent atque ob hoc et ipsi et eorum succes-
sores Academici appellarentur ...

Idem ibid. XIX, 1 quo modo autem refutatis ceteris (sc. sectis) unam eligat
(Varro) quam vult esse Academicorum veterum (quos a Platone institutos us-
que ad Polemonem, qui ab illo quartus eius scholam tenuit, quae Academia dicta
est, habuisse certa dogmata vult videri et ob hoc distinguit ab Academicis novis,
- quibus incerta sunt omnia, quod philosophiae genus ab Arcesila coepit succes-
- | sore Polemonis), eamque sectam, id est veterum Academicorum, sicut dubitatione
.. ita omni errore carere arbitretur, longum est per omnia demonstrare.

E discrimen veteris et novae Academiae etiam Arnobius novit adv. gent.
—. 54, 18 Rif.

15*