'lTestimoniorum mantissa.

Suid. s. v. Πλάτων: διεδέξαντο τὴν σχολην αὐτοῦ xa9^ ἕνα οἵδε" Enevoum-
πος, Ξενοχράτης, Πολέμων, Κράντωρ, Κράτης, Xoxgatiónc (sic ut vid. A, et
postulavit Buech. p. 12 conl. col. XVIII, 2: οἱ δὲ Σωχρατίό, -τίδες, -τίδαι ll),
᾿Αρχεσίλαος, Δαχύδης, Εὔανόρος Φωχαεύς, Δάμων, Δεοντεύς, Moogiov, Ebav-
ὁρος ᾿Αϑηναῖος, Ἡγησίνους, Καρνεάδης, Χαρμάδας. ante ultimum nomen lacu-
nam statuit Rohde apud Flach., Hesych. Onom. p. LXVII.

Suid. s. V. Ξενοχράτης... Χαλχηδόνιος, μαϑητὴς xal διάδοχος μετὰ Xntv-
σιππον Πλάτωνος, τοῦ δὲ Πολέμων, τοῦ δὲ Κράντωρ. cf. Wilam. Ant. p. 475.

Cic. de orat. 1Π|18, 67 Academicorum nomen est unum, sententiae duae. nam
Speusippus Platonis sororis filius et Xenocrates qui Platonem audierat et qui
Xenocratem Polemo et Crantor nihil ab Aristotele, qui una audierat Platonem,
magno opere dissensit Arcesilas primum, qui Polemonem audierat, μὲ v.
ad XX 1. 68 Hinc haec recentior Academia manavit, in qua exstitit .
Carneades.

cf. de fin. V 3, 7.

Cic. Acad. post. XII 46 de Arcesila disserens: hanc Academiam novam
appellant, quae mihi vetus videtur, si quidem Platonem ex illa vetere numera-
mus ... sed tamen illa, quam exposui, vetus, haec nova nominetur: quae usque
ad Carneadem perducta, qui quartus ab Arcesilao fuit, in eadem Arcesilae ratione
permansit.

Acad. pr. II 6, 16 cuius (scil. Arcesilae) primo non admodum probata ratio,
quamquam floruit cum acumine ingenii tum admirabili quodam lepore dicendi,
proxime a Lacyde solo retenta est, post autem confecta a Carneade, qui est
quartus ab Arcesila: audivit enim Hegesinum, qui Euandrum audierat, Lacydi
discipulum, cum Arcesilae Lacydes fuisset. sed ipse Carneades diu tenuit: nam
nonaginta vixit annos et qui illum audierant admodum floruerunt: e quibus in-
dustriae plurimum in Clitomacho fuit: declarat multitudo librorum: ingenii non
minus in Hagnone (Christ: in hac nonne B! V), in Charmada eloquentiae, in
Melanthio Rhodio suavitatis. bene autem nosse Carneadem Stratoniceus Metro-
dorus putabatur. (17) Iam Clitomacho Philo vester operam multos annos dedit.
Philone autem vivo patrocinium Academiae non defuit.

[Galen.] de hist. phil. 226 K. (p. 29, 21 Diels — Doxogr. 599) Πλάτων τοίνυν μά-
λιστα διενηνοχὼς τῶν ἄλλων ἐπὶ φιλοσοφίαν ἐλϑόντων TU τῆς ἀρχαίας λεγο-
μένης ᾿Αχαδημίας κατῆρξε. Σπεύσιππος μὲν οὖν χρόνον τινὰ βραχὺν ἐπὶ τῆς
αὐτῆς αἱρέσεως διαμεμενηκώς, ἀρϑριτικοῖς δὲ νοσήμασι περιπεσων Ξενοχράτην
dv9' αὑτοῦ χατέστησε τῶν Πλατωνιχῶν δογμάτων ἐξηγητήν. μετὰ δὲ τοῦτον
Πολέμων ἐπιειχέστατος (correxi: ἐπεὶ xal ἦν αὐτὸς A, ἐπεὶ xal αὐτὸς ἦν B,
xal ἦν ὅτος i. τέταρτος glossematis vice Usener, aliorum temptamina v. ap. D.) ἐπὶ
τοὺς λόγους τοῦ Πλάτωνος καὶ Κράτητος γέγονε καϑηγητής" εἰς ὃν κατέληξεν
ἡ ἀρχαία 'Axaónula. τοῦ δὲ Κράτητος ἀχουστὴς ἦν ᾿Αρχεσίλαος (ὃς add. D.)