— qu ὦ-

THNM€CHNAI ..... ΑΙ τὴν μέσην ᾿Δ(καδήμει)αίν
ΚΑΙΠΛΑΝΗΤΙΝΟΎΔΕΝΗΤ χαὶ πλανῆτιν οὐδὲν ἧτ-
TONTHCCKYOIKHCZUJIHC τον τῆς Σχυϑικῆς ζωιῆς
ΟΤΗ. AITHNATUITHNECZAM στῆ(σ)αι, τὴν ἀγωγὴν ἐξ ἀμ-
ΦοΟΙΝΚερασαντάκαινεωτε φοῖν xegagayra, καὶ γεωτέ-
ΡΑ. ΤΟΗΟΑΙΚΑΛΘΙΟΘΑΙΚΑΙ ρα(ν) τεοῆσαι καλεῖσθαι καὶ

* * *

39 TOIOTHC N 40 Chn.AI! N, ΔΓώΓΗΝΡ 42 ONCAIKAACICOH N

tam negavit ('die Xzv9ur; Sor; nicht von der kórperlichen, sondern von der geisti-
gen Wanderung zwischen zwei Systemen zu verstehen"). attamen quod idem haec
verba non de Lacyde, sed de Arcesilao inter Platonem et Pyrrhonem fluctuante
dici arbitratur, et alia obstant et verba τὴν μέσην ... καὶ νεωτέραν mani-
festo philosophum indicantia, qui post Arcesilaum τὸν τῆς μέσης χατάρξαντα
(ad XVIII 7) vagam scholae doctrinam stabilierit, denique de spatii successioni
Lacydeae concessi angustiis, quandoquidem quattuor minimum columnarum argu-
mentum circa eandem versatur, Leonem iam aliter spero iudicaturum — 37 suppl.
Buech.* 38 cf. Luc. musc. encom. 9 πλάνητα τὴν πτῆσιν (οἴχησιν Matz) χατὰ
τοὺς Σχύϑας, Leo l.l. 40 (τὴν «y. ἐξ ἀμφ. suppl. Buech.*) 42 ποῆσαι
χαλεῖσϑαι suppl. Buech.*

10 σπάνια ἔπιε] in potatorum catalogo Ael. v. h. I1 41 Lacydes cum Timone
occurrit, cf. Athen. X 438ab.

41 νεωτέραν] L. Diog. IV 59 οὗτός ἐστιν ὃ τῆς νέας Axaónulac κατάρξας
xal ᾿Αρτεσίλαον διαδεξάμενος. Suid. “ακύδης ᾿Αλεξάνόρου Κυρηναῖος φιλόσο-
φος, ὃς τῆς νέας ᾿Αχαδημείας χκατῆρξεν.

Col. M. (1. 718 0)

CHOC εἰς τ(ο)ῦ
Πλά(τωνος 0y00)og? διά-
00x00?) ........-.. μηχα

εἰν ὠνώξ είν τος μαω

Melk ua diuinis -ué(vo)vc,

AIANOXOYCCETOITOYCKAI διαδόχους (0)b τούτους κατί(α-
-AIITTUUNENE€ . ΟΘΙΛΘΟΝΤΘΑΚΑΙ λιπὼν ϑγί(ήσχ)ει" “Ιεοντέα καὶ LACYDIS

—— |. AHMUINAKYIHNAIONKAIAH “ήμωνα Κυί(ργηναῖον καὶ 4η- SUSIÓ
E * MHTPION .... MTHNQUJKA μήτριον (xol Πο)λίτην Φωχα-
-* M. 10 δὲ correxi, χαταλιπών suppl. Gomp. 11 ϑνήσχει restitui

13 supplevi

M. 11sqq. cf. Suid. s. v. Πλάτων (testim. mant.), ubi Damon audit qui hic