-- 7 .--

NAACYHTOOC...A..... ἀλλ᾽ εὐή(χγ)οος (ὧν n)a(vrov ἐ-
35... ACA"€A..YCNTAAGC 7t0)rágaro a(xo)ov τὰ λε-
. O2MONAU)ICTETOYCITI . APY γ)όμενα, ὥστε τοὺς y(vo)ol(uovc
ΑὙΤΕΙΟΤΟΥΤΗΘΟΙΟ..-... αὐτοῖς τούτ(οι)ς οἱο(νεὶ χη-
AOYMENUJICEIKEITECEKAI Aovuévovg εἴχειν τε xal
HTKACOAIKATAMHNANA ἡτ(τ)ᾶσϑαι κατὰ τὴν àvá-
40 ΚΡΙΟΙΨΗΝΓΑΡΤΕΝΆΑΟΘΟΡΑΝ χρισιν" ἦν γάρ τίνας δρᾶν
0.
OLXX...... o uei ei (προτείνων ἐρωτήσεις, ἀ-)
ΟΣ 2399. ΠΟΦΑΙ͂ΝΟΙ.... COY ποφαινό(μενος δ᾽ αὐτὸ)ς οὐ-

ARCESI-
LAI DIS-
CIPULI

A€CCNMONONACTACAAAAC δὲ ἕν, μόνον δὲ τὰς ἄλλας
KATO
€NEFXUJNAIPECEIC πολ ἐλέγχων αἱρέσεις. τεολ-

34 AAA N. *OOC P 35 ACAKCA N 36 z.] TA N 37 AOIO N
38 AO , MEeNOYCEIKEINTE N 39 KATATHN N 40 KPIC. N N

34 εὐήχοος suppl. Gomp., quae sequuntur Buech. — 36 ὥστε τοὺς suppl.
Buech.*, γνωρίμους ego — 37 οἱονεὶ κηλουμένους supplevi. cf. Carneades ap.
Plut. Cat. mai. 22 πάντα χηλῶν καὶ χειρούμενος 39 ἡττᾶσϑαι suppl. Buech.*

40 τινας corr. Gomp.

35sqq. L. Diog. IV 37 πειστιχός τε ὑπὲρ πάνϑ᾽ ὃντινοῦν᾽ παρὸ καὶ
πλείους πρὸς αὐτὸν ἀπήντων εἰς τὴν σχολήν, καίπερ ὑπ᾽ ὀξύτητος αὐτοῦ ἐπι-
πληττόμενοι. ἀλλ᾽ ἔφερον ἡδέως" χαὶ γὰρ ἦν ἀγαϑὸς σφόδρα χαὶ ἐλπίδων
ὑποπιμπλὰς τοὺς ἀχούοντας.

XX. vv.1.2 ignorat N 4 ΟΠΛΩΝ N, AerXQN P

XX. 1supplei 2 ἀποφαινόμενος ΒΌ0ΡΡ]. Buech.* 3 ἐλέγχων requis.
Buech.* à post ἀποφαινόμενος subtrahe, plus sesquisenarius evadet qui vel
hyperbato coarguatur, sed v. quae dixi ad XVIII 37. — χάτω utique ad columnae
calcem spectare probabile. ceterum hic quoque paragraphus non suo loco posita

XX. 15qq. Cic. de fin. II, 1, 2 Arcesilaus ... instituit ut ii qui se audire
vellent, non de se quaererent, sed ipsi dicerent quid sentirent: quod cum dixis-
sent, ille contra. cf. V, 4, 11. — de or. III, 18, 67 Arcesilas primum, qui Pole-
monem audierat, ex variis Platonis libris sermonibusque Socraticis hoc maxime

' adripuit , nihil esse certi, quod aut sensibus aut animo percipi possit: quem
ferunt eximio quodam usum lepore dicendi aspernatum esse omne animi sensus-
que iudicium primumque instituisse — quamquam id fuit Socraticum maxime —
non quid ipse sentiret ostendere, sed contra id, quod quisque se sentire dixis-
set, disputare. cf. de nat. d. I, 5, 11.

Plut. comm. not. 37, 7 ἐνταῦϑα δὴ τὸ ϑρυλούμενον ἐν ταῖς διατριβαῖς 'Ao-
χεσιλάου σχέλος ἥχει ταῖς ἀτοπίαις ἐπεμβαῖνον αὐτῶν μετὰ γέλωτος κτλ.

L. Diog. IV 28 cf. XVIII 7 sqq.