— 790

T€C$AAMECNONKAIMETPI τεσταλμένον xol μέτρι-

5 ΔΝΟΙΠΥΛΛΟΙΔΕΘΠΙΤΟΘΡΑΟῪ. ov, οἱ πολλοὶ δ᾽ ἐπὶ τὸ ϑρασύ-
T€PONKAIAE€CITOTIKUTEP.. τερον καὶ δεστιοτιχώτερίον
ΤΡΑΠΕΝΤΕΟΟΥΤΟΙΜΕΝΟῪΝ τραπέντες" οὗτοι μὲν οὖν
TTANTOAATTAC€O , CNAIPO zavrodazag ἔσίχ)ον αἷρέ-
C€ICTE€KAICNUMAC ΤῊΝ σεις τὲ καὶ γνώμας. τὴν

10 ΔΑΥΤΟΥΚΡΙΟΙΝ-ΡΓΩΔΕΘ.ΓΕΝ δ᾽ αὐτοῦ κρίσιν (ἐ)ργῶδεί(ς μ)ὲν
ΕΚΘΕΟΘΑΙΚΑΤΑΝΑΝΤΟΥΑ ἐχϑέσϑαι xarà (m)àv* τοῦ-
ΤΟΔΑΝΤΙΟΦΗΟΙΝΕΥΑΡΕΙΤΕΝ το δ᾽ ἄν τις φήσζελιζεὺν εὐα-

ρε(σ)τε()ν
ΑὙΤΟΝ. στο Γ... ἃ αὐτὸν (μάλγ)εστα (ὡ)ς γίνώστης
4 ΤΟΟΤΔΛΜΘΝΟΝ N. F.TPI N, M6TPI certo P 5 ONOITIOA-

AO! N 8 €A.OMAIPO N, €C'ONAIPE P 11 A in fine versus statumen
est 12 velut AYTH mihi apparebat, ANTIC|HCINCYA^^C! P* 13 AY-
TON N. CTA N, CTA^.NI.TI P*

5 typothetae errore oí ante πολλοὶ ap. Buech. omissum 8 εἶχον
Buech.*, aor. e P rest. Gomp. αἱρέσεις suppl. Sp. 10 ἐργῶδες suppl.
Buech.* 12 corr. Buech. "Avríyovóg φησιν ὃ Καρύστιος dubitanter ci. Gomp.

13 ϑαυμαστής e Diog. Buech.*, idem nunc ὡς τὰ πάντα πλησίον y.
ζηλωτής Wilam. equidem e librorum possessore doctrinae existimatorem colligere
satis habui

XIX. 10 sqq. Numen. ap. Eus. pr. evang. XIV 6, 1 τοῦ τε Ὁμηριχο |
Τυδείδου ὁποτέροις μετείη ἀγνοουμένου, οὔτε εἰ Τρωσὶν ὁμιλέοι, οὔτε κ
καὶ Ἀχαιοῖς, οὐδὲν ἧττον ᾿Αρχεσίλαος ἠγνοεῖτο. τὸ γὰρ ἕνα τε λόγον χαὶ 1
ταὐτόν ποτ᾽ εἰπεῖν οὐχ ἐνῆν ἐν αὐτῷ, οὐδέ 7ε ἠξίου ἀνδρὸς εἶναί πω τὸ
τοιοῦτο δεξιοῦ οὐδαμῶς. ὠνομάζετο οὖν δεινὸς σοφιστής, τῶν ἀγυμνάστων
σφαγεύς (frg. trag. adesp. 323 N?, οἵ, Wilam. Herm. XI 302). 2. ὥσπερ γὰρ
αἱ Ἔμπουσαι ἐν toig φαντάσμασι τοῖς τῶν λόγων ὑπὸ παρασχευῆς τε χαὶ με-
λέτης ἐφάρματτεν, ἐγοήτευεν, οὐδὲν εἶχεν εἰδέναι οὔτε αὐτὸς οὔτε τοὺς ἄλ-
λους ἐᾶν, ἐδειμάτου δὲ xal χατεϑορύβει, καὶ σοφισμάτων γε x«l λόγων
κλοπῆς φερόμενος τὰ πρῶτα κατέχαιρε τῷ ὀνείδει χαὶ ἡβρύνετο ϑαυμαστῶς, ;
ὅτι “μήτε τί αἰσχρὸν ἢ ἢ καλὸν μήτε ἀγαϑὸν μήτε αὖ χαχόν ἐστι τί ἤδει, ἀλλ᾽ 1
ὁπότερον εἰς τὰς ψυχὰς πέσοι, τοῦτο εἰπών, αὖϑις μεταβαλὼν ἀνέτρεπεν ἂν
πλεοναχῶς ἢ δι' ὅσων κατεσχευάκει. 3. ἦν οὖν ὕδραν τέμνων ἑαυτὸν καὶ
τεμνόμενος ὑφ᾽ ἑαυτοῦ, ἀμφότερα ἀλλήλων δυσκρίτως καὶ τοῦ δέοντος ἀσκέπ-
τως, πλὴν τοῖς ἀκούουσιν ἤρεσεν, ὁμοῦ τῇ ἀχροάσει εὐπρόσωπον ὄντα ϑεω-
μένοις" ἦν οὖν ἀχουόμενος χαὶ βλεπόμενος ἥδιστος, ἐπεί τε προσειϑίσϑησαν
ἀποδέχεσϑαι αὐτοῦ τοὺς λόγους ἐόντας ἀπὸ καλοῦ προσώπου τε xal στόμα-
τος, οὐκ ἄνευ τῆς ἐν τοῖς ὄμμασι φιλοφροσύνης.