— 99 —

. HOHAIAMETF ..O...... ἐχλγήϑη διὰ uer(om)o(v τελά-
.. ΚΑΙΔΙΟΤΙΟΙ͂Ι. ?TIAT ... TOC) xal διότι Σπί(α)ρτιατῶν
serre TH... ANA... E)o(v) vi (v zrgoqog)àv εὑ(ρέϑη.

41 KAIAIOTICII, PTIVTO'N P 42 ὦ. TH..NC7IINe* P

Alsq. Σπαρτιατῶν τὴν προφοράν suppl Gomp., utrumque verbum ego.
ad rem cf. schol. Theocr. XV 87 οἱ γὰρ Δωριεῖς πλατυστομοῦσι τὸ « πλεονά-
ζοντες. δὲ προφοράν nimium pro intervallo ut videtur, nec satis conveniunt litte-
rarum vestigia: ac monuit Arnim verba x«i διότι eqs. fortasse longe alio spectare.

ἔνιοι δὲ διὰ τὴν πλατύτητα τῆς ἑρμηνείας οὕτως ὀνομασϑῆναι" ἢ ὅτι πλατὺς
ἦν τὸ μέτωπον, ὥς φησι Νεάνϑης.

Olympiod. v. Plat. 1, 30 Did. ἐχλήϑη à , οὕτω διὰ τὸ δύο μόρια τοῦ σώμα-
ματος ἔχειν πλατύτατα, t0 τε στέρνον χαὶ τὸ μέτωπον. Anon. v. Plat. 5, 20 Did.
μετεκλήϑη δὲ Πλάτων ἢ διὰ τὸ πλατὺ τοῦ στέρνου ἢ διὰ τὸ εὐρὺ τοῦ μετώπου ἢ
ὅπερ καὶ ἀληϑὲς εἰπεῖν, διὰ τὸ πλατὺ καὶ ἀναπεπταμένον τῆς φράσεως.

Simpl. Phys. 772, 29 D. (1837) Plato εὔρις πλατὺς τὸ σῶμα xal εὐόφϑαλμος.

Sen. ep. 58, 30 erat quidem corpus validum ac forte sortitus et illi nomen
latitudo pectoris fecerat.

Apul. de Plat. et eius dogm. I, 1 (63, 1 Goldb.) Platoni habitudo corporis cogno-
mentum dedit, namque Aristocles prius est nominatus, cf. Sext. adv. math. I 258.

Suid. s. v. Πλάτων: διὰ δὲ τὸ πλατὺς εἶναι τὸ ede Πλάτων ἐπωνομάσϑη᾽
ἄλλοι δὲ ὡς πλατὺν ἐν λόγοις Πλάτωνα κληϑῆναι. cf. id. s. v. Θεόφραστος.

Col. V. (9. 726 O.)
xa9à 4ixalagyoc ἐν τῆι βί-
ISTOTELES .... AOCOQUJNA .. PATEITAOCE€- «v» quàocógov ἃ (Ey)ga(w)e,
XENOCRA-

'ES HER- PM.AN 7(o)óg "Eou(i)av
EHES lues ANHTAIMETATTEMPAIME- μεταβ)άν[η]ταί(ς), μεταπεμ-
ΝΟΥ (ψ)α[μένου

V. 1 φιλοσόφων et ἔγραψε rest. Gomp., quae praecedunt ego adieci
2 μεταβάντας suppl Buech, ego μεϑίστανται conieceram. μεταπεμψαμένου
corr. Gomp.

V. 1 Strabo XIII, 1, 57 p. 610 Assi "4gratotéAngc διέτριψε διὰ τὴν πρὸς
Ἑρμείαν τὸν τύραννον χηδείαν, hic autem μετεπέμψατο τὸν tt ᾿Αριστοτέλην
χαὶ Ξενοχράτην χαὶ ἐπεμελήϑη αὐτῶν.

Dionys. ad Amm. 5 (262, 17 Us) ἀποϑανόντος δὲ Πλάτωνος ἐπὶ Θεοφίλου
ἄρχοντος ἀπῆρε Aristoteles πρὸς Ἑρμίαν τὸν ᾿Αταρνέως τύραννον καὶ τριετῆ
χρόνον παρ᾽ αὐτῷ διατρίψας ἐπ᾽ Εὐβούλου ἄρχοντος εἰς Μυτιλήνην ἐχωρίσϑη.

L. Diog. V 9 Apollodorus in Chronicis Aristotelem ait Πλάτωνος τελευτή-
σαντος τῷ πρώτῳ ἔτει ἐπὶ Θεοφίλου πρὸς Ἑρμείαν ἀπᾶραι xe) μεῖναι ἔτη
τρία (ib. 3 ἀπῆρε πρὸς Ἑρμείαν τὸν εὐνοῦχον, ᾿Αταρνέως ὄντα τύραννον).

Cf. col. II 33 sqq. — Diels mus. Rh. XXXI 43 8ᾳ., Zeller II 1* 988,