10

15

— 9 πὰ
Col. IIL (15. 732 O. 164 N.)

0. (τῶν .«Αϊγινητῶν ψηφισα-
μένῳ. Κκαντώλουν... μένω(ν) xal τεωλούὐύνίτων
ΤΟΥΟΑΘΗΠΑΙΟΥΟ. OT€FAO . τοὺς ᾿4“ϑηναίους ἐπράϑίη
H/ ATUNAAHAOCUN.... Il()ívow ἄδηλος ὧν (ὅστις
€CTINANAPIAIANTIGI ... ἐστὶν ἐνδρὶ λίαν πεέν(ητι"
2. ΝΤΟΊΝΔΕΤΩΟΝΑ e »ro» δὲ τῶν «Α(α-
KOONUJNATIUINCAAUJN χώνων & τίε) GvvedAo '
CTII€YAE€NTUNNAABEINEN σπευδόντων λαβεῖν ἐν
NAHO€CFLl ..OC..."€TAI γῶι 9éu(ev)og .... erat
KAITIAZ .. X€AONII . NA€ xai τηδα.... εδον τί (ot)v δέ-

Διδώστω ... TIPOCAI. ΟΕΛΑΙ διε ὥστε... προσαι. ς ἔλαι-
ΟΝΕΜΗΝ. C€ . TI?OCITONC ov ἐμήγν(υ)σε(ν) πρὸς τὸν ἐ-

UNNHM€ I| ONOAYTONKAI ὠνημέγον ἑαυτὸν xai
ΟσὠσαΑΝΤΑΟΑΡΑΙΑΝΓΌΘΙΤΕΙΝ σώσαντα, χάρ(ιν) δ᾽ a(m)o(v)eí-
(σ)ειν
YITICXNETI..... H..CYTIX€ ὑπισχνεῖτίαι εἰ)..ἡ. οὐ v(o)yo(u?
ΕΚΠΛΑΓΕΝΤΑ...... ἈΠ... ἐχπλαγέντα. .... am...

O€r..T€OKAIM..../AA... 69ὲ.. τες καὶ Mr.

IL 1 AIITDAOYN N ut P. 2HIIPAC N. 4ANAPIN  AIANTICNIP 5 TON-
ΜΡ 6 NONO..OINOAAQ N, I:QNONA . CYNEAAD P 7 CIIeYAON N
8 NOCO€N N, NO0IO€M P 9 THAN 10 AICOCTO P* (tertia litt. dubia)
11 €eTYTIPOCTONe N 12 CGAYTO N. 13 KAP. AT N, COOCANTACAP*
HAN.€r€IN P 14 OYT N 15 AT N 16 CKAIM N

IIL 1 τῶν Aly. ψηφισ. e Plutarcho supplevi. ad Platonis venditionem Aeginae
factam (vide col. X med.) spectare Gomp. Buech. opinati sunt: hune ceterorum te-
stium vestigia in N non repperisse minime mireris. πωλούντων suppl Gomp.
3 suppl Gomp. 484. πένητι supplevi ὅ ἦν δὲ τῶν ἀκοὴν γοῦν ἀεὶ τῶν χαλῶν
σπ. 4. Arnim, rectius puto participium velut ἀπορούντων requirit Wilam. 1 σπεὺυ-
δόντων λαβεῖν agn. Buech.* 11 ἐμήνυσεν de mercis exportandae professione dictum
Plutarchi ope supplevi 12 ἐωνη μέν ον ΒΌΡΡΙ. Buech.* 13 ἀποτείσειν corr. Buech.

III. 1544. cf. col. X 10. 10 Plut. Sol. 2 Platoni tradit τῆς ἀποδημίας
ἐφόδιον ἐλαίου τινὸς ἐν Αἰγύπτῳ διάϑεσιν γενέσϑαι.

40 cf. Anon. vit. Plat. 9, 44 Did. οἱ μάγοι διὰ τὸν Πλάτωνα ᾿Αϑήναζε παρεγέ-
vovto τῆς ἐξ αὐτοῦ φιλοσοφίας μετασχεῖν γλιχόμενοι, praeterea quae de bar-
barorum cum Graecis sapientibus commercio hic illic perhibentur: veluti de Zndi
cuiusdam cum Socrate colloquio Aristoxenus egerat (Aristocles περὲ τῆς κατὰ
Πλάτωνα φιλοσοφίας apud Eus. pr. evang. XI, 3, 4); eiusdem Socratis cum mago
quodam congressionem Aristoteles enarrasse dicitur (L. Diog. II 45, frg. 32 R.);
itidem ;agi cum Gelone Syracusano (auctor est Posidonius Heraclidis Pontici
διάλογον adferens apud Strabonem II, 3, 98. 100, FHG. II 200); denique duplex
memoria exstat de Aristotelis cum Z/wdaeo quodam sermocinatione, altera ex