15

-— Ug. uu
ITAPPHCIA . €NET'KA .. MCOTI- παρρησία(ν) ivéyxa(vro)g ὅτι

€PC ἐρω-
ΤΗΘΕΙΟΤΙΟΑΥΤώ...Κ.. XA ..- τηϑεὶς τίς αὐτῶ(ι δο)χ(εϊ) χα-
ΧΝΑΙ (ταστῆ)ναι
€YAAIMONCCTEPPI'ON^€I- εὐδαιμονέστερος, εἶτεεν, αὐτ(ὸς
TIENAYT s
UC.... TIN€.. 9.. NAYCXE€MAI ὡς (οὐκ ἔσ)ειν εἰὐδαίμω)ν δυ-
σχε(ρ)αέ-
ON..I€AE€NUJIF.... OPAAO-  ») (à) ἐ(ξλένω[εἐἸχίε, za)ga-
O€ICI . δοϑείς (τι-
... €C. IPOICA].... KCAAI- σιν ἐ(μτεόγροις a(ztó “«Ζα)κεδαί-
ΜΟΝΟ. novo(e,

14 δοχεῖ suppl Gomp., χαταστῆναι, quod tamen spatia vix capiunt,
Buech. 15 αὐτὸς suppl Wilam. 16 οὐχ ἔστιν εὐδαίμων supplevi, ἐχέϊφίρων
incultius quam salsius — 17 z«o«óo9sl; Gomp. suppl., quae praecedunt ego
18 suppl. Buech., 19 ego. πρ)εσί(βεύ)σαίντε de Pollide cogitans ci. Gomp.

L. Diog. ΠῚ 18 Τρὶς δὲ πέπλευχεν εἰς Σικελίαν" πρῶτον μὲν χατὰ ϑέαν
τῆς νήσου καὶ τῶν κρατήρων (cf. Ath. XI507b), ὅτε χαὶ Διονύσιος ὁ ἙἝρμοχρά-
τους, τύραννος ὦν, ἠνάγχασεν ὥστε συμμῖξαι αὐτῷ᾽ ὃ δὲ διαλεγόμενος περὶ τυ-
ραννίδος καὶ φάσχων ὡς ovx ἔστι τοῦτο χρεῖττον ὃ συμφέρει αὐτῷ μόνον, εἰ
μὴ καὶ ἀρετῇ διαφέροι, προσέχρουσεν αὐτῷ. ὀργισϑεὶς γάρ, “οἱ λόγοι σου, φησί,
γεροντιῶσι"᾽ καὶ ὃς σοῦ δέ yt τυραννιῶσιν. (19) ἐντεῦϑεν ἀγαναχτήσας ὃ τύ-

ραννος πρῶτον μὲν ἀνελεῖν ὥρμησεν αὐτόν" εἶτα παρακληϑεὶς ὑπὸ Δίωνος.

x«l ᾿Αριστομένους τοῦτο μὲν οὐχ ἐποίησε, παρέδωχε δ᾽ αὐτὸν Πόλλιδι τῷ
“αχεδαιμονίῳ κατὰ καιρὸν διὰ πρεσβείαν ἀφιγμένῳ, ὥστε ἀποδόσϑαι. κἀκχεῖνος
ἀγαγὼν αὐτὸν εἰς Αἴγιναν ἐπίπρασκεν.

Olympiod. v. Plat. 3, 9 Did. (IV p. 193 Herm.) γενόμενος δὲ ἔν Συρακούσαις
πρὸς Διονύσιον τὸν μέγαν τύραννον ὄντα ἐπειρᾶτο εἰς ἀριστοχρατείαν μετα-
βάλλειν τὴν τυραννίδα, δι᾽ ὃ xal πρὸς αὐτὸν ἀφῖχτο. καὶ τοῦ Διονυσίου ἐρο-
μένου αὐτόν “τίνα »ομίξεις ἐν ἀνθρώποις εὐδαίμονα εἶναι;" ὡς ór νομίζων
ὅτι περὶ αὐτοῦ φήσει ὃ φιλόσοφος κολακεύων αὐτόν" ὃ δ᾽ “ἀπεκρίνατο ὅτι
Σωκράτην. sequuntur tres quaestiones cum responsis. ἐπὶ τούτοις οὖν ὃ Διο-
γύσιος ἀγαναχτήσας προεῖπεν αὐτῷ ἡλίου ὄντος ὑπὲρ γῆς ἐκ τῶν Συρακουσῶν
ἀπαλλάττεσϑαι, καὶ οὕτως ἀτίμως ὃ Πλάτων ἀπὸ τῶν Συρακουσῶν ἐδιώχϑη.
(V.) Τῆς δὲ δευτέρας ὁδοῦ τῆς εἰς Σικελίαν αἰτία αὕτη. μετὰ τὸν ϑάνατον
Διονυσίου τοῦ μεγάλου διαδέχεται τὴν τυραννίδα Διονύσιος ὃ Διονυσίου, μητρὸς
ἀδελφὸν ἔχων τὸν Δίωνα, ὃς ἐχ πρώτης ὁδοῦ ὁμιλητὴς ἐγένετο Πλάτωνος.
Γράφει οὖν αὐτῷ ὃ Δίων ὅτι ἐὰν παραγένῃ νῦν, ἐλπίς ἐστι μεταβαλεῖν τὴν
τυραννίδα εἰς ἀριστοχρατείαν᾽. διὰ τοῦτο τοίνυν τὴν δευτέραν ὁδὸν ,ποιησά-
μενος καὶ διαβληϑεὶς ὑπὸ τῶν δορυφόρων τοῦ Διονυσίου πρὸς αὐτόν, ὡς
βουλεύεται τὴν ἀρχὴν περιποιῆσαι τῷ Δίωνι καὶ καταλῦσαι τὸν Διονύσιον, κρα-
τηϑεὶς ὑπ᾽ αὐτοῦ παρεδόϑη Πόλλιδι τῷ Αἰγινήτῃ, ἐμπορευομένῳ εἰς Σικελίαν,
πρὸς πρᾶσιν. ὃ δ᾽ ἀγαγὼν αὐτὸν εἰς Αἴγιναν εὗρεν ᾿Αννίχεριν ἐκεῖ τὸν Δίβυν

wenn wer PPS