ADDENDA. p. XXX. Mirum in modum de emblemate Apollodoreo Wachsmuth dís- putat in libello de Eratosthene, Apollodoro, Sosibio chronographis p. 19 *und zwar blickt die ursprüngliche (metrische) Form hier noch vielfach so deutlich durch, dass es mit meist nicht sehr bedeutenden Ande- rungen gelungen ist, grosse zusammenhángende Stücke der Chronik aus jenem Tractat herauszuschneiden'. immo pinacographum has partes ὁλοσχερῶς de- scripsisse vel describendas curasse (Wilam. Ant. p. 54) res ipsa indicat, recteque illa suppressa sunt Einl in d. St. d. alt. Gesch. pp. 131. 136. p. 4, col. I, 6 cf. Themist. 319 A de Platone: πρὸς δὲ xoi ἕτερα πάμ- πολλα ἐπεισηνέγκατο xol εἰσήγαγε, λόγου ἰδέαν xegeoausvoc ἐκ ποιήσεως zal ψιλομετρίας. 8 γενόμενα Gomp. ΜΟΜΕΝΔ Ν. p. 27, X 10 ὁράχοντι) de angue Heraclidis contubernali quo ille ad ἀπα- ϑανατισμοῦ. fraudem abusus sit, Demetrio Magnete et Hippoboto auctoribus L. Diog. V 89sq., Suid. s. Ἡρακλείδης ab Hermippeis diversa tradunt. οἵ, Rohde, Psyche? II p. 174, et quae contulerunt Tylor Anf. d. Cult. (Spengel u. Poske) Il p. 240, Marx, Dankb. Th. p. 95sq., Th. Elze, Dioskuren XX p. 261, Riess Pauly-Wiss. I 77. p. 29, XI 12 dzroc] cf. Reisch Pauly-Wiss. II 2055. p. 33, VI 1 de Amynta aget Diels, Fragm. d. Vorsokr. p. 91. Roeperi Quaest. Abulph. alt. non vidi. p. 41, VII 43 τῆι εὐνοίαι τῆι πρὸς τὸν ὁῆμον, cf. εὔνοια πρὸς τὸ πλῆ- ϑὸς inscr. Sest. 246, 52, 93 Ditt., Gomp. W. Stud. IV p. 106. ibid. 45 μουσεῖα ϑῦσαι 'musis sacra facere accedit loco Iamblichi v. Py- thag. 36 (184, 3 N.) μουσεῖα ϑυόντων αὐτῶν ἐν οἰκίᾳ ob singularem dicendi rationem notato a Weinbergero Fleck. Jahrbb. 1892 p. 269. p. 97, T2 Διόδωρος] cf. etiam Wilam. Ant. p. 329. e*