LYRA GRAECA
1141

Sch. Ar. .fv. 1648 [διαβάλλεταί σ᾽ ὁ Oetos]: ἐπὶ τοῦ ἐξαπατῶν

. παρόμοιον δὲ καὶ τὸ Ὁμηρικόν . . .* καὶ παρ᾽ ᾿Αλκαίῳ'

παραβάλλεταί σε

115

Cram. 1G. 1. 8366. 22... ἀπὺ τοῦ πέφυγα ἢ μετοχὴ
πεφυγώς' ὁ γοῦν Ἀλκαῖος μετατιθεὶς τὸ σῖγμα εἰς TL ν κατὰ
πλεονασμὸν ἑτέρου y φησὶ

Δ
πεφύγγων

116

Hdn. wud. (2. 949. 23 Lentz) πιέζω: τὰ εἰς -(« λήγοντα
ῥήματα ὑπὲρ δυὸ συλλαβὰς βαρύτονα οὐδέποτε τῷ € παραλήγεσθαι
θέλει. -. σημειῶδες ἄρα παρ᾽ ᾿Αττικοῖς καὶ τοῖς Ἴωσι λεγόμενον
διὰ τοῦ ε τὸ πιέζω, ὥσπερ καὶ παρὰ τῷ ποιητῇ. . . προσέθηκα δὲ
καὶ τὰς διαλέκτους, ἐπεὶ παρ᾽ ᾿Αλκαίῳ διχῶς λεγέται, παρὰ δὲ
᾿Αλκμᾶνι διὰ τοῦ. α.

117
Trvphon πάθη λέξεων 11 (Mus. Crit, Cont. 1, 34) [π. προσ-
θέσεως] ἅπαξ δὲ παρ᾽ ᾿Αλκαίῳ τὸ ῥῆξις

ἔρᾶξις 5

λέγεται.

118
Cram. 4.9. 1. 849,1 ἀπὸ τῶν εἰς -os τὴν
τεμένηος

a ἢ
παρὰ ᾿Αλκαίῳ ἅπαξ χρησαμένῳ.

lef. Hesvch. (αβάλλειν: ἐξαπατᾶν (L): perh. the comic
poet Alcaeus (Mein.) 2 mss οὔρηξις

39°