LYRA GRAECA

56

Eust. Οὐ, 1. 107. (1397. 39. [πεσσοῖσι . . . θυμὺν ἔτερπον 7"
τοὺς δὲ πεσσοὺς λέγει (ὃ τὰ Περὶ Ἑλληνικῆς Παιδιᾶς γράψας,
ψήφους εἶνσι πέντε αἷς ἐπὶ πέντε γραιιμῶν ἔπαιζον ἑκατέρωθεν. ἵνα
ἕκαστος τῶν πεττευόντων ἔχῃ τὰς καθ᾽ ἑαυτὸν. . . παρετείνετο
δὲ, φησί, δι αὐτῶν καὶ μέση γὙράμμη, ἣν ἱερὰν ὠνόμαζον. ..
ἐπεὶ ὁ νικώμενος ἐπ᾽ ἐσχάτην ἵεται: ὕθεν καὶ παροιμία ‘ κινεῖν τὸν
ἀφ᾽ ἱερᾶς λίθον, δηλαδὴ ἐπὶ τῶν ἀπεγνωσμένων καὶ ἐσχάτης
βοηθείας δεομένων. Σώφρων. . . .: ᾿Αλκαῖος δέ φησιν ἐκ
πλήρους'

a δ᾽ > 2 “ 1
. . . . » Vuv OUTOS ETLK PETEL
΄ x 2 » ΄ ’ - 2
KLVYTALS TOV aT (pas TUKLVOS λίθον.

57

Sch. Pind. 0. 1.91 [ἄταν ὑπέροπλον ἅν οἱ πατὴρ ὕπερ κρέμασε
κάρτερον αὐτῷ λίθον) περὶ μὲν τῆς τοῦ Ταντάλου κολάσεως ἕτερσι
ἑτέρως λέγουσιν. .. καὶ ᾿Αλκαῖος δὲ καὶ ᾿Αλκμὰν λίθον φασὶν
ἐπαιωρεῖσθαι τῷ Ταντάλῳ' <6 μὲν ᾿Αλκαῖος"

ον 6 « «ss . « Ταντάλῳ
a > 9 \ , ,ὔ > 3 7ὔ /
KELT ὑπὲρ κεφάλα yas, ὦ Αἰσιμίδα, λίθος
εἴτ᾽ ὕπερ κεφάλας μέγεις, ὦ See So
ὁ δὲ ᾿Αλκμάν: (Alem. 89).

58
Heph. 94 [|π. ἀσυναρτήτων} ἔνδοξόν ἐστιν ἐπισύνθετον καὶ τὺ
διπενθημιμερὲς τὸ ἐγκωμιολογικὺν καλούμενον, ὕπερ ἐστιν ἐκ
δακτυλικοῦ πενθημιμεροῦς καὶ ἰαμβικοῦ τοῦ ἴσου, ᾧ κέχρηται μὲ"
καὶ ᾿Αλκαῖος ἐν ἄσματι οὗ } ἀρχή:

“He” ἔτι Διψνομένῃ 7 τῷ 7 ὙὝρραδείῳ

t

τἄρμενα λάμπρα KéavT ἐν μυρσινήῳ ; ὃ

᾽

1}: mss -κρέκει 3 ἀπ’ ἴρας 1): mss whpas ἱπείρα5) a cor-
ruption which Eust. (633. 61) wrongly sapposes a playfui
substitution for ἱερᾶς : πύκινος [5 1 mss τον 8. κεῖτ᾽ ὑπὲρ E:
Mss κεῖσθαι πὰρ περὶ, παρὰ; through Kets’ ὑπέρ: Ahr. κεῖσθα.
wep = ὑπέρ) but this equation rests on a misunderstanding

356