LYRA GRAECA
3

Men. Encom. 2h. Gr. 9. 149 Walz [π. γενεαλογικῶν} ἀλλ᾽
ἐπεὶ εὕρηται καὶ TUUTO TO εἶδος τῶν ὕμνων παρὰ τοῖς ἀρχαίοις καὶ
“ ἃ \ ' ͵ μ᾿ > , χα αὶ
ἤδη τινὲς καὶ Διονύσου γονὰς ὕμνησαν καὶ ᾿Απόλλωνος γονὰς ετεροι
καὶ ᾿Αλκαῖος «καὶ» Ἡφαίστου καὶ πάλιν Ἑρμοῦ, καὶ τοῦτ᾽
ἀποτετμήμεθα τὺ μέρος. .. ἔστι δὲ ποιητῇ wer! καθ᾽ αὑτὸν 5 μόνον

Ἀ το i - δ a a ς X Ν Ν . 7
τὸ εἶδος χρήσιμον, συγγραφεῖ δὲ οὐδέποτε. 6 μὲν γὰρ καὶ Χάριτας
μαιευομένας καὶ “Ὥρας ὑποδεχομένας καὶ τὰ τοιαῦτα πραγματεύεται,
ὁ δ᾽ ἐπ᾿ ἀνάγκης Ott βραχύτατα ἐρεῖ.

4

Paus. 7. 20.2 βουσὶ γὰρ χαίρειν μάλιστα ᾿Απόλλωνα ᾿Αλκαῖός
τε ἐδήλωσεν ἐν ὕμνῳ τῷ εἰς Ἑρμῆν, γράψας ὡς ὁ Ἑρμῆς βοῦς
ὑφέλοιτο τοῦ ᾿Απόλλωνος.

Porph. Hor. O7. 1, 10. 1 [‘ Mercuri facunde nepos Atlantis
.( : Hymnus est in Mercurium al) Alcaeo lyrico poeta.

Id. 1. 10. 9 (‘te hoves olim nisi reddidisses | per dolum
amotas, puerum minaci | voce dum terret, viduus pharetra |
risit Apollo’): . . . fabula haec autem ab Alcaeo ficta et
iterum Mercurius ideirco traditur furandi repertor, quia
oratio, cuius inventor est, animos audientium fallit.

Sch. //, 15, 256 [᾿Απόλλωνα χρυσάορον] Ἑρμῆς ὁ Ards καὶ
Matas τῆς Ἄτλαντος εὗρε λύραν, καὶ τοὺς ᾿Απόλλωνος βόας

Τὶ « / ey = ~ ey a a > - \ -
κλέψας εὑρέθη ὑπὺ τοῦ θεοῦ διὰ τῆς μαντικῆς. ἀπειλοῦντος δὲ τοῦ
᾿Απόλλωνος ἔκλεψεν αὐτοῦ καὶ τὰ ἐπὶ τῶν ὥμων τόξα' μειδιάσας
-_ y - - f τ
δὲ ὁ θεὸς ἔδωκεν αὐτῷ τὴν μαντικὴν ῥάβδον, ἀφ᾽ ἧς καὶ χρυσύρ-

" « rsa I ΕΖ ν 2 7 ~ 4 ,

ραπις ὁ Ἑρμῆς προσηγορεύθη: ἔλαβε δὲ παρ᾽ αὐτοῦ τὴν λύραν
ὕθεν καὶ χρυσαωρ ὠνομάσθη ἀπὸ τοῦ τῆς κιθάρας ἀορτῆρος.3

1 mss ὡς π΄ μι. (from marginal correction of procions line)
2 EB: mss αὑτὸ 3 see p. 324

322