LYRA GRAECA

Plut. Symp. 7. 8. 2. [τίσι μάλιστα χρηστέον
ἀκροώμασι παρὰ δεῖπνον) ἡμεῖς γάρ ἐσμεν οἱ
πρῶτοι τοῦ πράγματος εἰσαγομένου δυσχερά-
ναντες ἐν Ῥώμῃ καὶ καθαψάμενοι τῶν ἀξιούντων
Πλάτωνα διαγωγὴν ἐν οἴνῳ ποιεῖσθαι καὶ τῶν
Πλάτωνος διαλόγων ἐπὶ τρωψήμεισι καὶ μύροις
ἀκούειν διαπίνοντας" ὅτε καὶ Lar pois avanreyo-
μένης Σ καὶ τῶν ᾿Ανακρέοντος ἐ ἐγώ μοι δοκῶ
καταθέσθαι τὸ ποτήριον αἰδούμενος.

Id. Amat. 18 ἄξιον δὲ Σαπφοῦς παρὰ ταῖς
ΔΙούσαις μνημονεῦσαι" τὸν μὲν γὰρ ᾿Ηφαίστου
παῖδα ἱῬωμαῖοι. Κᾶκον ἱ ἱστοροῦσι Top καὶ φλόγας
ἀφιέναι διὰ τοῦ “στόματος ἔξω peovoas: αὕτη δ᾽
ἀληθῶς μεμειγμένα πυρὶ φθέγγεται καὶ διὰ τῶν
μελῶν ἀναφέρει τὴν ἀπὸ τῆς καρδίας θερμότητα
“ΔΙούσαις εὐφώνοις ἰωμένη τὸν ἔρωτα᾽ κατὰ
Φιλόξενον.

Id. Symp. 1.5.1 Πῶς εἴρηται τὸ "ποιητὴν δ᾽ ἄρα
"Epos Aahdorne> κἂν ἄμουσος ἢ τὸ πρίν
> ω᾿ 3 7
ἐξητεῖτο Tapa Σοσσίῳ, Σαπφικῶν τινῶν εἰσθέν-
TOV... -

Gell. 19. 3. Is (Antonius Julianus), ubi eduliis
finis et poculis mox sermonibusque tempus fuit,
desideravit exhiberi quos habere eum adulescentem
sciebat, scitissimos utriusque sexus qui canerent voce
ct qui psallerent, Ac posteaquam introducti pueri
pucllaeque sunt, iucundum in medum ‘Araxpeorrea
pleraque et Sapphica et poctarum quoque recentium
ἐλεγεῖα quaedam erotica dulcia et venusta cecinerunt.

1 Wyttenbach: mss avabex.
168