LYRA GRAECA

“ . ἃ , ti , , 0
τοῦτον, τὸν δὲ καλούμενον “Δρμάτιον νόμον héye-
ται ποιῆσαι ὁ πρῶτος ᾿Ὅλυμπος, ὁ Δίαρσύου

’ ef ’ 3 ‘ ’ 4 ει "4
μαθητής. . . . ὅτι δ᾽ ἐστὶν Odvprou ὁ ᾿Αρμάτιος

f a x 6
νόμος, ἐκ τῆς Γλαύκου ᾿Αναγραφῆς τῆς ὑπὲρ

5 /
᾿Λρχαίων ΠΠοιητῶν μάθοι ἄν τις... ἄνκλοι δέ
a \ /
τινες ὑπὸ ΔΙυσῶν εὑρῆσθαι τοῦτον τὸν νόμον"
’ J
γεγονέναι yap τινας ἀρχαίους αὐλητὰς Muaovs.

Plat. Mus. 11 Ὄλυμπος δὲ ὡς ᾿Αριστόξ ενός
φησιν, ὑπολαμβάνεται ὑπὸ τῶν μουσικῶν τοῦ
ἐναρμονίου γένους εὑρετὴς γεγενῆσθαι" τὰ γὰρ πρὸ
ἐκείνου πάντα διάτονα καὶ χρωματ τικὰ ἣν. ὑπο-
νοοῦσι δὲ τὴν εὕρεσιν τοιαύτην τινὰ γενέσθαι"
ἀναστρεφόμενον τὸν ᾿“Ολυμπον ἐν τῷ διατόνῳ καὶ
διαβιβάξοντα τὸ μέλος πολλάκις ἐπὶ τὴν διάτονον
παρυπιίτ TH, τότε μὲν ἀπὸ τῆς παραμέσης, τότε δ᾽
ἀπὸ τῆς μέσης, καὶ π παραβαίνοντα τὴν διάτ τόνον
λιχανὸν καταμαθεῖν τὸ κάλλος τοῦ ἤθους, καὶ
οὕτω τὸ ἐκ τῆς ἀναλογίας συνεστηκὸς σύστημα
θαυμάσαντα καὶ ἀποδεξώμενον ἐν τούτῳ ποιεῖν
ἐπὶ τοῦ Δωρίου τόνου" οὔτε γὰρ τῶν τοῦ διατόνου
ἰδίων οὔτε τῶν TOU χρώματ τὸς amr εσθαι, ἀλλ᾽ ἤδη
τῶν τῆς ἁρμονίας. εἶναι δ᾽ αὐτῷ τὰ πρῶτα τῶν
ἐναρμονίων τοιαῦτα. .. φαίνεται δ᾽ ᾿Ὅλυμπος
αὐξήσας μουσικὴν τῷ ἀγένητόν TL καὶ ἀγνοού-
μενον ὑπὸ τῶν ἔμπροσθεν εἰσαγαγεῖν, καὶ ἀρχηγὸς
ευέσθαι τῆς ᾿Ιλληνικῆς καὶ καλῆς μουσικῆς.

Ibid. 15 "Ὄλυμπον γὰρ πρῶτον ᾿Δριστόξενος ἐν
τῷ πρώτῳ περὶ Movorkis ἐπὶ τῷ Πύθωνί φησιν
ἐπικηδεῖον αὐλῆσαι Λυδιστί.

Ibid. 29 καὶ αὐτὸν δὲ τὸν "θλυμπον ἐκεῖνον, ᾧ
δὴ τὴν ἀρχὴν» τῆς ᾿Ιλληνικῆς TE καὶ νομικῆς μού-

nN