Παροιμίαι 1:1	ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ Σαλωμῶντος υἱοῦ Δαυείδ ὃς ἐβασίλευσεν ἐν Ἰσραήλ,
Παροιμίαι 1:2	γνῶναι σοφίαν καὶ παιδείαν § C §δέξασθαί τε λόγους φρονήσεως,
Παροιμίαι 1:3	δέξασθαί τε στροφὰς λόγων, νοῆσαί τε δικαιοσύνην ἀληθῆ καὶ κρίμα κατευθύνειν·
Παροιμίαι 1:4	ἴνα δῷ ἀκάκοις πανουργίαν, παιδὶ δὲ νέῳ αἴσθησίν τε καὶ ἔννοιαν.
Παροιμίαι 1:5	τῶνδε γὰρ ἀκούσας σοφὸς σοφώτερος ἔσται, ὁ δὲ νοήμων κυβέρνησιν κτήσεται,
Παροιμίαι 1:6	νοήσει τε παραβολὴν καὶ σκοτεινὸν λόγον ῥήσεις τε σοφῶν καὶ αἰνίγματα.
Παροιμίαι 1:7	Ἀρχὴ σοφίας φόβος θεοῦ, σύνεσις δὲ ἀγαθὴ πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτήν· εὐσεβέα δὲ εἰς θεὸν ἀρχὴ αἰσθήσεως, σοφίαν δὲ καὶ παιδείαν ἀσεβεῖς ἐξουθενήσουσιν.
Παροιμίαι 1:8	ἄκουε, υἱέ, παιδείαν πατρός σου, καὶ μὴ ἀπώσῃ θεσμοὺς μητρός σου·
Παροιμίαι 1:9	στέφανον γὰρ χαρίτων δέξῃ σῇ κορυφῇ, καὶ κλοιὸν χρύσεον περὶ σῷ τραχήλῳι U+05D0AC Ι 1 Σολομωντος A 2 παιδιαν A 5 τωνδε] των τε AC | om γαρ U+05D0* (hab U+05D0c.a) | εσται] εστιν C 6 σκοτινον U+05D0AC 7 θεου] κν AC | ευσεβια U+05D0 | αρχη 2⁰] αρετη A | παιδιαν C | ασεβεις rescr C? | εξου- θενησουσιν] εξουθενουσιν Κ εξουδενησουσιν sup ras CU+05D0 8 παιδειαν] νομους U+05D0AC 9 στεφανος U+05D0* (-νον U+05D0c.a) | δεξη] εξη A
Παροιμίαι 1:10	υἱέ, μὴ σε πλανήσωσιν ἄνδρες ἀσεβεῖς, B μηδέ βουληθῇς
Παροιμίαι 1:11	ἐὰν παρακαλέσωσί σε λέγοντες Ἐλθὲ μεθʼ ἡμῶν, κοινώνησον αἵματος, κρύψωμεν δὲ εἰς γῆν ἄνδρα δίκαιον ἀδίκως.
Παροιμίαι 1:12	καταπίωμεν δέ αὐτὸν ὥσπερ ᾄδης ζῶντα, καὶ ἄρωμεν αὐτοῦ τὴν μνήμην ἐκ γῆς·
Παροιμίαι 1:13	τὴν κτῆσιν αὐτοῦ τὴν πολυτελῆ καταλαβώμεθα, πλήσωμεν δὲ οἴκους ἡμετέρους σκύλων·
Παροιμίαι 1:14	τὸν δὲ σὸν κλῆρον βάλε ἐν ἡμῖν, κοινὸν δὲ βαλλάντιον κτησώμεθα πάντες καὶ μαρσίππιον ἐν γενηθήτω ἡμῖν.
Παροιμίαι 1:15	μὴ πορευθῇς ἐν ὁδῷ μετʼ αὐτῶν, ἔκκλινον δὲ τὸν πόδα σου ἐκ τῶν τρίβων αὐτῶν·
Παροιμίαι 1:17	οὐ γὰρ ἀδίκως ἐκτείνεται δίκτυα πτερωτοῖς.
Παροιμίαι 1:18	αὐτοὶ γὰρ οἱ φόνου μετέχοντες θησαυρίζουσιν ἑαυτοῖς κακά, ἡ δέ καταστροφὴ ἀνδρῶν παρανόμωνν κακή.
Παροιμίαι 1:19	ηὗται αἱ ὁδοί εἰσιν πάνταον τῶν συντελούτωνν τὰ ἄνομα· τῇ γὰρ ἀσεβείᾳ τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν ἀφαιροῦνται.
Παροιμίαι 1:20	Σοφία ἐν ἐξόδοις ὑμνεῖται, ἐν δὲ πλατείαις παρρησίαν ἄγει·
Παροιμίαι 1:21	ἐη᾿ ἄκρων δὲ τειχέων κηρύσσεται, ἐπὶ δὲ πύλαις δυναστῶν παρεδρεύει, ἐπὶ δὲ πύλαις πόλεως θαρροῦσα λέγει
Παροιμίαι 1:22	Ὅσον ἂν χρόνον ἄκακοι ἔχωνται τῆς δικαιοσύνης, οὐκ αἰσχυνθήοἱ δὲ ἄφρονες, τῆς ὕβρεως ὄντες ἐπιθυμηταί, ἀσεβεῖς γενόμενοι ἐμίσησαν αἴσθησιν,
Παροιμίαι 1:23	καὶ ὑπεύθυνοι ἐγένοντο ἐλέγχοις. ἰδοὺ προήσομαι ὑμῖν ἐμῆς πνοῆς ῥῆσιν, διδάξω δὲ ὑμᾶς τὸν ἐμὸν λόγον. 10 πλανησουσιν C 11 παρακαλεσωσιν U+05D0AC 12 μνημης A* (-μην Aᵃ?) U+05D0AC 13 κτισιν A | πολυτελην U+05D0* (-λη U+05D0c.a) | ημετερων U+05D0 14 om εν 2° U+05D0* superscr U+05D01) | γενηθηθητω U+05D0* (ras θη 2° U+05D0?) 15 μη] pr υιε U+05D0c.a | εν οδω] δους A | ποδα σου] σον ποδα A om ο 1° C*vid (superscr C?) | αυτων 2°] + (16) οι γαρ ποδες ουτων εις κακιαν τρεχουσιν και ταχινοι (+εισιν U+05D0c.a) του εγχβαι ιιμα U+05D0c.aA 20 σοφια] + δε C | πλατειαις] λατιαι sup ras 7 vel 8 | litt Ca 21 πολεως] πολ sup ras A | θαρουσα C 22 υβρεως] ως sup ras Aa | ασεβεις praec coniung A 23 υπευθυνοι εγενοντο BU+05D0c.aAC] υπευθυνοντο U+05D0* B
Παροιμίαι 1:24	ἐπειδὴ ἐκάλουν καὶ οὐχ ὑπηκούσατε, καὶ ἐξέτεινον λόγους καὶ οὐ προσείχετε,
Παροιμίαι 1:25	ἀλλὰ ἀκύρους ἐποιεῖτε ἐμὰς βουλάς, τοῖς δὲ ἐμοῖς ἐλέγχοις ἠπειθήσατε·
Παροιμίαι 1:26	τοιγαροῦν κἀγὼ τῇ ὑμετέρᾳ ἀπωλείᾳ ἐπιγελάσομαι, καταχαροῦμαι δὲ ἡνίκα ἂν ἔρχηται ὑμῖν ὄλεθρος.
Παροιμίαι 1:27	καὶ ὡς ἂν ἀφίκηται ὑμῖν ἄφνω θόρυβος, ἡ δὲ καταστροφὴ ὁμοίως καταιγίδι παρῇ. καὶ ὅταν ἔρχηται ὑμῖν θλίψις καὶ πολιορκία, ἢ ὅταν ἔρχηται ὑμῖν ὄλεθρος.
Παροιμίαι 1:28	ἕσται γὰρ ὅταν ἐπικαλέσησθέ με, ἐγὼ δὲ οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν· ζητήσουσίν με κακοί, καὶ οὐχ εὑρήσουσιν.
Παροιμίαι 1:29	ἐμίσησαν γὰρ σοφίαν, τὸν δὲ λόγον τοῦ κυρίου οὐ προείλαντο,
Παροιμίαι 1:30	οὐδὲ ἤθελον ἐμαῖς προσέχειν βουλαῖς, ἐμυκτήριζον δὲ ἐμοὺς ἐλέγχους.
Παροιμίαι 1:31	τοιγαροῦν ἔδονται τῆς ἑαυτῶν ὁδοῦ τοὺς καρπούς, καὶ τῆς ἑαυτῶν ἀσεβείας πλησθήσονται·
Παροιμίαι 1:32	ἀνθʼ ὧν γὰρ ἠδίκουν νηπίους φονευθήσονται, καὶ ἐξετασμὸς ἀσεβεῖς ὀλεῖ
Παροιμίαι 1:33	ὁ δὲ ἐμοῦ ἀκούων κατασκηνώσει ἐπʼ ἐλπίδι, καὶ ἡσυχάσει ἀφόβως ἀπὸ παντὸς κακοῦ.
Παροιμίαι 2:1	Υἱέ, ἐὰν δεξάμενος ῥῆσιν ἐμῆς ἐντολῆς κρύψῃς παρὰ σεαυτῷ,
Παροιμίαι 2:2	ὑπακούσεται σοφίας τὸ οὗς σου, καὶ παραβαλεῖς καρδίαν σου εἰς σύνεσιν, παραβαλεῖς δὲ αὐτὴν ἐπὶ νουθέτησιν τῷ υἱῷ σου.
Παροιμίαι 2:3	ἐὰν γὰρ τὴν σοφίαν ἐπικαλέσῃ καὶ τῇ συνέσει δῷς φωνήν σου,
Παροιμίαι 2:4	καὶ ἐὰν ζητήσῃς αὐτὴν ὡς ἀργύριον καὶ ὡς θησαυροὺς ἐξεραυνήσῃς αὐτήν· U+05D0AC 24 επειδη] seq ras 3 vel4 litt in C | υπηκουσατε] υπηκουετε U+05D0A 25 ηπει- θησατε] και ου προσειχετε U+05D0* ου προσειχετε U+05D0c.aA (-τ,) C 26 αν] εαν U+05D0 27 και 2⁰] η AC | om η οταν ερχηται υμιν ολεθρος 28 επικαλεσασθαι U+05D0* (-σησθαι U+05D0¹AC) 29 σοφιαν] παιδιαν A | λογον] φοβον U+05D0c.a C | του κυριου] om του U+05D0c.a AC 30 εμου C* (εμους C?) 33 επ] εν U+05D0A | | ησυχασει] η sup ras Aᵃ II 1 εαν] αν 2 αυτην] αυτον C | νου- θετησιν] νουθεσιαν C 3 και τη συνεσει δως φ. σου Cᵃ⁽ᵐᵍ) | σου] +την δε αισθησιν ζητησης μεγαλη τη φωνη Bᵃᵇ ᵐᵍ inf A sup ras Cᵃ (om ut vid (C*) 4 εξερευνησης Bᵃᵇ U+05D0c.a εξεραυνησεις A εξερευνησεις C
Παροιμίαι 2:5	τότε συνήσεις φόβον Κυρίου, Β καὶ ἐπίγνωσιν θεοῦ εὑρήσεις.
Παροιμίαι 2:6	ὅτι Κύριος δίδωσιν σοφίαν, καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ γνῶσις καὶ σύνεσις·
Παροιμίαι 2:7	καὶ θησαυρίζει τοῖς κατορθοῦσι σωτηρίαν,
Παροιμίαι 2:8	ὑπερασπιεῖ τὴν πορείαν αὐτῶν ⁸τοῦ φυλάξαι ὁδοὺς δικαιωμάτων, καὶ ὁδὸν εὐλαβουμένων αὐτὸν διαφυλάξει ¶C
Παροιμίαι 2:9	πότε συνήσεις δικαιοσύνην καὶ κρίμα, καὶ κατορθώσεις πάντας ἄξονας ἀγαθούς.
Παροιμίαι 2:10	ἐὰν γὰρ ἔλθῃ ἡ σοφία εἰς σὴν διάνοιαν, ἡ δὲ αἴοθησις τῇ σῇ ψυχῇ καλὴ εἶναι δόξῃ.
Παροιμίαι 2:11	βουλὴ καλὴ φυλάξει σε, ἔννοια δὲ ὁσία τηρήσει σε·
Παροιμίαι 2:12	ἵνα ῥύσηταί σε ἀπὸ ὁδοῦ κακῆς καὶ ἀπὸ ἀνδρὸς λαλοῦντος μηδέν πιστόν.
Παροιμίαι 2:13	ὦ οἱ ἐγκαταλείποντες ὁδοὺς εὐθείας τοῦ πορεύεσθαι ἐν ὁδοῖς σκότους,
Παροιμίαι 2:14	οἱ εὐφραινόμενοι ἐπὶ κακοῖς καὶ χαίροντες ἐπὶ διαστροφῇ κακῇ,
Παροιμίαι 2:15	ὧν αἱ τρίβοι σκολιαὶ καὶ καμπύλαι αἱ τροχιαὶ αὐτῶν,
Παροιμίαι 2:16	τοῦ μακράν σε ποιῆσαι ἀπὸ ὁδοῦ εὐθείας καὶ ἀλλότριον τῆς δικαίας γνώμης. υἱέ, μή σε καταλάβῃ κακὴ βουλή,
Παροιμίαι 2:17	ἡ ἀπολείπουσα διδασκαλίαν νεότητος, καὶ διαθήκην θείαν ἐπιλελησμένη.
Παροιμίαι 2:18	ἔθετο γὰρ παρὰ τῷ θανάτῳ τὸν οἶκον αὐτῆς, καὶ παρὰ τῷ ᾄδῃ μετὰ τῶν γηγενῶν τοὺς ἄξονας αὐτῆς·
Παροιμίαι 2:19	πάντες οἱ πορευόμενοι ἐν αὐτῇ οὐκ ἀναστρέψουσιν οὐδὲ μὴ καταλάβωσιν τρίβους εὐθείας·
Παροιμίαι 2:20	εἰ γὰρ ἐπορεύοντο τρίβους ἀγαθάς. οὐ γὰρ καταλαμβάνονται ὑπὸ ἐνιαυτῶν ζωῆς. εὕροσαν ἂν τρίβους δικαιοσύνης λείους. 6 συνεσεις A 7 κατορθουσιν U+05D0Α κατορθωσιν C | υπερασπιει] + δε U+05D0c.a | U+05D0AC ποριαν U+05D0AC 8 οδους] οδον AC 9 αυξονας A (item 18) 10 η σοφια] σοφια U+05D0* (η σ. U+05D0c.a) | ειναι] ειη A*fort 12 om σε A 13 εγκατα- λιποντες U+05D0 15 τροχειαι B* (τροχιαι Bᵇ U+05D0A) 17 απολιπουσα U+05D0 19 πορευοιμενοι U+05D0 | καταλαμβανωνται A B
Παροιμίαι 2:21	ὅτι εὐθεῖς κατασκηνώσουσι γῆν, καὶ ὅσιοι ὑπολειφθήσονται ἐν αὐτῇ·
Παροιμίαι 2:22	ὁδοὶ ἀσεβῶν ἐκ γῆς ὀλοῦνται, οἱ δὲ παράνομοι ἐξωσθήσονται ἀπʼ αὐτῆς.
Παροιμίαι 3:1	Υἰέ, ἐμῶν νομίμων μὴ ἐπλανθάνου, τὰ δὲ ῥήματά μου τηρείτω σὴ καρδία·
Παροιμίαι 3:2	μῆκος γὰρ βίου καὶ ἔτη ζωῆς καὶ εἰρήνην προσθήσουσίν σοι.
Παροιμίαι 3:3	ἐλεημοσύναι καὶ πίστεις μὴ ἐκλιπέτωσάν σε, ἄφαψαι δὲ αὐτὰς ἐπὶ σῷ τραχήλῳ, καὶ εὑρήσεις χάριν·
Παροιμίαι 3:4	καὶ προνοοῦ καλὰ ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἀνθρώπων.
Παροιμίαι 3:5	ἴσθι πεποιθὼς ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ ἐπὶ θεῷ, ἐπὶ δὲ σῇ σοφίᾳ μὴ ἐπαίρου·
Παροιμίαι 3:6	πάσαις ὁδοῖς σου γνώριζε αὐτήν, ἴνα ὀρθοτομῇ τὰς ὁδούς σου.
Παροιμίαι 3:7	μὴ ἴσθι φρόνιμος παρὰ σεαυτῷ, φοβοῦ δὲ τὸν θεὸν καὶ ἔκκλινε ἀπὸ παντὸς κακοῦ·
Παροιμίαι 3:8	τότε ἴασις ἔσται τῷ σώματί σου, καὶ ἐπιμέλεια τοῖς ὀστέοις σου.
Παροιμίαι 3:9	τίμα τὸκύριον ἀπὸ σῶν δικαίων πόνων, καὶ ἀπάρχου αὐτῷ ἀπὸ σῶν καρπῶν δικαιοσύνης·
Παροιμίαι 3:10	ἴνα πίμπληται τὰ ταμεῖά σου πλησμονῆς σίτῳ, οἴνῳ δὲ αἱ ληνοί σου ἐκβλύζωσιν.
Παροιμίαι 3:11	Υἱέ, μὴ ὀλιγώρει παιδείας Κυρίου, μηδὲ ἐκλύου ὑπʼ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος·
Παροιμίαι 3:12	ὃν γὰρ ἀγαπῷ Κύριος ἐλέγχει. μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται.
Παροιμίαι 3:13	μακάριος ἄνθρωπος ὃς εὗρεν σοφίαν, καὶ θνητὸς ὃς εἶδεν φρόνησιν. U+05D0A 21 οτι] pr χρηστοι εσονται οικητορες γης και οσιοι υπολιφθησονται εν αυτη U+05D0* + χρ. εσ. οικ. γης ακακοι δε υπολιφθησονται (υπολειφθ. A) εν αυτη U+05D0c.a A | κατασκηνωσουσιν U+05D0 | om και οσιοι...εν αυτη U+05D0 (hab ӄ οσιοι υπολιφθ. εν αυτη U+05D0c.a) 22 οδοι] + δε A III 3 πιστις U+05D0A | εκλειπετωσαν BᵃᵇA | σε τε U+05D0 (σε U+05D0¹) | χαριν] +γραψον δε αυτας επι το πλατος της καρδιας σου A 5 τη καρδια] om τη U+05D0c.aA 6 πασαις] pr εν A | σου 2⁰] + ο δε πους σου μη προσκοπτη U+05D0c.a 7 εκκλινοι A 8 επιμελια U+05D0 10 πιμπλωνται U+05D0* (πιμπληται U+05D0c.a) | ταμεια Bᵃᵇ (-μια B* U+05D0)] ταμιεια A | σιτου U+05D0c.aA | εκ- βλυζωσιν] εκβυζ. U+05D0 (εκβλυζ. U+05D0¹) 11 παιδιας B*U+05D0 (-δειας BᵃᵇA) 12 ελεγχει] παιδευει U+05D0A 13 ιδεν A
Παροιμίαι 3:14	κρεῖττον γὰρ αὐτὴν ἐμπορεύεσθαι Β ἢ χρυσίου καὶ ἀργυρίου θησαυρούς.
Παροιμίαι 3:15	τιμιωτέρα δέ ἐστιν λίθων πολυτελῶν· οὐκ ἀντιτάξεται αὐτῇ οὐδὲν πονηρόν. εὔγνωστός ἐστιν πᾶσιν τοῖς ἐγγίζουσιν αὐτῇ, πᾶν δὲ τίμιον οὐκ ἄξιον αὐτῆς ἐστιν.
Παροιμίαι 3:16	μῆκος γὰρ βίου καὶ ἔτη ζωῆς ἐν τῆ δεξιῷ αὐτῆς, ἐν δὲ τῆ ἀριστερῷ αὐτῆς πλοῦτος καὶ δόξα·
Παροιμίαι 3:16a	a ¹⁶aἐκ τοῦ στόματος αὐτῆς ἐκπορεύεται δικαιοσύνη, νόμον δὲ καὶ ἔλεον ἐπὶ γλώσσης φορεῖ.
Παροιμίαι 3:17	αἱ ὁδοὶ αὐτῆς ὁδοὶ καλαί, καὶ πάντες οἱ τρίβοι αὐτῆς ἐν εἰρήνῃ·
Παροιμίαι 3:18	ξύλον ζωῆς ἐστι πᾶσι τοῖς ἀντεχομένοις αὐτῆς, καὶ τοῖς ἐπερειδομένοις ἐπʼ αὐτὴν ὡς ἐπὶ Κύριον.
Παροιμίαι 3:19	ὁ θεὸς τῆ σοφίᾳ ἐθεμελίωσεν τὴν γῆν, ἡτοίμασεν δὲ οὐρανοὺς φρονήσει·
Παροιμίαι 3:20	ἐν αἰσθήσει ἄβυσσοι ἐρράγησαν. νέφη δὲ ἐρρύησαν δρόσους.
Παροιμίαι 3:21	Υἱέ. μὴ παραρυῇς, τήρησον δὲ ἐμὴν βουλὴν καὶ ἔννοιαν·
Παροιμίαι 3:22	ἵνα ζήσῃ ἡ ψυχὴ σου. καὶ χάρις ᾖ περὶ σῷ τραχήλῳ.
Παροιμίαι 3:22a	aἔσται δὲ ἴασις ταῖς σαρξί σου, καὶ ἐπιμέλεια τοῖς σοῖς ὀστέοις·
Παροιμίαι 3:23	ἴνα πορεύῃ πεποιθὼς ἐν εἰρήνῃ πάσας τὰς ὁδούς σου, ὁ δὲ πούς σου οὐ μὴ προσκόψῃ.
Παροιμίαι 3:24	ἐὰν γὰρ κάθῃ, ἄφοβος ἔσῃ, ἐὰν δὲ καθεύδῃς, ἡδέως ὑπνώσεις·
Παροιμίαι 3:25	καὶ οὐ φοβηθήσῃ πτόησιν ἐπελθοῦσαν οὐδὲ ὁρμὰς ἀσεβῶν ἐπερχομένας·
Παροιμίαι 3:26	ὁ γὰρ Κύριος ἔσται ἐπὶ πασῶν ὁδῶν σου, καὶ ἐρείσει σὸν πόδα ἵνα μὴ σαλευθῇς.
Παροιμίαι 3:27	μὴ ἀπόσχῃ εὖ ποιεῖν ἐνδεῆ, ἡνίκα ἂν ἔχῃ ἡ χείρ σου βοηθεῖν. 15 αντιτασσεται U+05D0c.aA | εστιν 2⁰] εστι A 17 αι τριβοι Bᵃ?c? | om εν U+05D0 U+05D0A 18 επι Κυριον] + ασφαλη Bᵃᵇ + ασφαλης U+05D0c.a A 19 φρονησει] pr εν U+05D0c.aA 20 αισθησει] +αυτου U+05D0c.a | εφη A* (νεφη A?) | δροσους] δροσω U+05D0c.a 22a σαρ- ξιν U+05D0c.a A | επιμελια U+05D0 | σοις (οις U+05D0* σοις U+05D0¹) οστεοις] οστ. σου U+05D0c.aA 24 om γαρ A 25 ου] + μη A 27 βοηθειν] ευ ποιει (sic) A B
Παροιμίαι 3:28	μὴ εἴπῃς Ἐπανελθὼν ἐπάνηκε, αὔριον δώσω, δυνατοῦ σου ὄντος εἶ ποιεῖν· οὐ γὰρ οἶδας τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσα.
Παροιμίαι 3:29	μὴ τεκτήνῃ ἐπὶ σὸν φίλον κακά, παροικοῦντα καὶ πεποιθότα ἐπὶ σοί.
Παροιμίαι 3:30	μὴ φιλεχθρήσῃς πρὸς ἄνθρωπον μάτην, μή τί σε ἐργάσηται κακόν.
Παροιμίαι 3:31	μὴ κτήσῃ κακῶν ἀνδρῶν ὀνείδη, μηδέ ζηλώσῃς τὰς ὁδοὺς αὐτῶν.
Παροιμίαι 3:32	ἀκάθαρτος γὰρ ἔναντι Κυρίου πᾶς παράνομος, ἐν δὲ δικαίοις οὐ συνεδριάζει.
Παροιμίαι 3:33	κατάρα θεοῦ ἐν οἴκοις ἀσεβῶν, ἐπαύλεις δὲ δικαίων εὐλογοῦνται.
Παροιμίαι 3:34	Κύριος ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν.
Παροιμίαι 3:35	δόξαν σοφοὶ κληρονομήσουσιν, οἱ δὲ ἀσεβεῖς ὕψωσαν ἀτιμίαν.
Παροιμίαι 4:1	Ἀκούσατε, παῖδες, παιδείαν πατρός, καὶ προσέχετε γνῶναι ἔννοιαν.
Παροιμίαι 4:2	δῶρον γὰρ ἀγαθὸν δωροῦμαι ὑμῖν, τὸν ἐμὸν νόμον μὴ ἐγκαταλίπητε.
Παροιμίαι 4:3	υἱὸς γὰρ ἐγενόμην κἀγὼ πατρὶ ὑπήκοος καὶ ἀγαπώμενος ἐν προσώπῳ μητρός,
Παροιμίαι 4:4	οἳ ἔλεγον καὶ ἐδίδασκόν με Ἐρειδέτω ὁ ἡμένερος λόγος εἰς σὴν καρδίαν·
Παροιμίαι 4:5	φύλασσε ἐντολάς, ⁵μὴ ἐπιλάθῃ· μηδὲ παρίδῃς ῥῆσιν ἐμοῦ στόματος
Παροιμίαι 4:6	μηδὲ ἐγκαταλίπῃς αὐτήν, καὶ ἀνθέξεταί σου· ἐράσθητι αὐτῆς, καὶ τηρήσει σε.
Παροιμίαι 4:8	περιχαράκαωσον αὐτήν, καὶ ὑψώσει σε· τίμησον αὐτήν, ἴνα σε περιλάβῃ· U+05D0A 28 επανηκε] επανη|και U+05D0* επανηκε| και U+05D0c.aA 29 τεκτηνη] τεκτενε U+05D0c.aA 30 om σε U+05D0* εις σε U+05D0c.aA 31 ζηλωση A 32 om γαρ U+05D0 IV 1 παιδιαν A 2 εγκαταλειπητ, A 4 καρδιαν] διανοιαν U+05D0 | εντολας] +μου U+05D0c.a 5 επιλαθη] + κτησαι σοφιαν και συνεσιν U+05D0c.a | στοματος] +κτησαι σοφιαν κτησαι συνεσιν μη επιλαθη μηδε εκκλεινης απο ρηματων στοματος μουl A 6 μηδε] μη A | ενκαταλιπης U+05D0 εγκαταλειπης A
Παροιμίαι 4:9	ἵνα δῷ τῇ σῇ κεφαλῇ στέφανον χαρίτων. Β στεφάνῳ δέ τρυφῆς ὑπερασπίσῃ σου.
Παροιμίαι 4:10	Ἄκουε, υἱέ, καὶ δέξαι ἐμοὺς λόγους. καὶ πληθυνθήσεται ἔτη ζωῆς σου, ἴνα σοι γένωνται πολλαὶ ὁδοὶ βίου.
Παροιμίαι 4:11	ὁδοὺς γὰρ σοφίας διδάσκω σε. ἐμββάζω δέ σε τροχιαῖς ὀρθαῖς.
Παροιμίαι 4:12	ἐὰν γὰρ πορεύῃ, οὐ συνκλεισθήσεταί σου τὰ διαβήματα· ἐὰν δέ τρέχῃς, οὐ κοπιάσεις.
Παροιμίαι 4:13	ἐπιλαβοῦ ἐμῆς παιδείας. μὴ ἀφῇς, ἀλλὰ φύλαξον αὐτὴν σεαυτῷ εἰς ζωὴν σου.
Παροιμίαι 4:14	ὁδοὺς ἀσεβῶν μὴ ἐπέλθῃς, μηδέ ζηλώσῃς ὁδοὺς παρανόμων·
Παροιμίαι 4:15	ἐν ᾧ ἂν τόπῳ στρατοπεδεύσωσιν, μὴ ἐπέλθῃς ἐκει. ἔκκλινον δὲ ἀπʼ αὐτῶν καὶ παράλλαξον.
Παροιμίαι 4:16	οὐ γὰρ μὴ ὑπνώσωσιν, ἐὰν μὴ κακοποιήσωσιν· ἀφήρηται ὁ ὕπνος αὐτῶν, καὶ οὐ κοιμῶνται·
Παροιμίαι 4:17	οἵδε γὰρ σιτοῦνται σῖτα ἀσεβείας, οἴνῳ δὲ παρανόμῳ μεθύσκονται.
Παροιμίαι 4:18	αἱ δὲ ὁδοὶ τῶν δικαίων ὁμοίως φωτὶ λάμπουσιν, προπορεύονται καὶ φωτίζουσιν ἕως κατορθώσῃ ἡ ἡμέρα.
Παροιμίαι 4:19	αἱ δὲ ὁδοὶ τῶν ἀσεβῶν σκοτειναί, οὐκ οἴδασιν πῶς προσκόπτουσιν.
Παροιμίαι 4:20	Υἱέ, ἐμῇ ῥήσει πρόσεχε, τοῖς δὲ ἐμοῖς λόγοις παράβαλε σὸν οὖς,
Παροιμίαι 4:21	ὅπως μὴ ἐκλίπωσίν σε αἱ πηγαί σου, φύλασσε αὐτὰς ἐν καρδίᾳ·
Παροιμίαι 4:22	ζωὴ γάρ ἐστιν τοῖς εὑρίσκουσιν αὐτήν, καὶ πάσῃ σαρκὶ ἴασις.
Παροιμίαι 4:23	πάσῃ φυλακῇ τήρει σὴν καρδίαν· ἐκ γὰρ τούτων ἔξοδοι ζωῆς. 9 στεφανω] τρεφανω U+05D0* (στ. U+05D0c.a) 10 πληθυνθησεται] + σοι U+05D0c.aA U+05D0A 11 τροχειαις B* (-χιαις BᵇU+05D0A) 12 συγκλεισθησεται BᵃᵇA 13 παι- διας U+05D0A | om αλλα A 15 om τοπω U+05D0* (hab U+05D0c.a) 16 αυτων] pr απ U+05D0c.a A | om και A 18 κατορθωσει A 19 σκοτιναι U+05D0Α | οιδασι U+05D0 20 παραβαλλε A 21 εκλειπωσιν BᵃᵇA λιπωσιν U+05D0* (εκλιπ. U+05D0c.a) | καρδια] pr ση U+05D0c.a A 22 αυτην] αυτας U+05D0A | σαρκι] + αυτον U+05D0c.aA Β
Παροιμίαι 4:24	περίελε σεαυτοῦ σκολιὸν στόμα, καὶ ἄδικα χείλη ἀπὸ σοῦ μακρὰν ἄπωσαι.
Παροιμίαι 4:25	οἱ ὀφθαλμοί σου ὀρθὰ βλεπέτωσαν, τὰ δὲ βλέφαρά σου νευέτω δίκαια.
Παροιμίαι 4:26	ὀρθὰς τροχιὰς ποίει σοῖς ποσίν, καὶ τὰς ὁδοὺς σου κατεύθυνε.
Παροιμίαι 4:27	μὴ ἐκκλίνῃς εἰς τὰ δεξιὰ μηδὲ εἰς τὰ ἀριστερά, ἀπόστρεψον δὲ σὸν πόδα ἀπὸ ὁδοῦ κακῆς.
Παροιμίαι 4:27a	aὁδοὺς γὰρ τὰς ἐκ δεξῶν οἶδεν ὁ θεός, διεστραμμέναι δέ εἰσιν αἱ ἐξ ἀριστερῶν·
Παροιμίαι 4:27b	ᵇαὐτὸς δὲ ὀρθὰς ποιήσει τὰς τροχιάς σου, τὰς δὲ πορείας σου ἐν εἰρήνῃ προάξει.
Παροιμίαι 5:1	Υἱέ, ἐμῇ σοφίᾳ πρόσεχε, ἐμοῖς δὲ λόγοις παράβαλλε σὸν οὗς,
Παροιμίαι 5:2	ἴνα φυλάξῃς ἔννοιαν ἀγαθήν· αἴσθησις δὲ ἐμῶν χειλέων ἐντέλλεταί σοι.
Παροιμίαι 5:3	μὴ πρόσεχε φαύλῃ γυναικί μέλι γὰρ ἀποστάζει ἀπὸ χειλέων γυναικὸς πόρνης, ἣ πρὸς καιρὸν λιπαίνει σὸν φάρυγγα·
Παροιμίαι 5:4	ὕστερον μέντοι πικρότερον χολῆς εὑρήσεις καὶ ἠκονημένον μᾶλλον μαχαίρας διστόμου.
Παροιμίαι 5:5	τῆς γὰρ ἀφροσύνης οἱ πόδες κατάγουσιν τοὺς χραομένους αὐτῇ μετὰ θανάτου εἰς τὸν ἄδήν, τὰ δέ ἴχνη αὐτῆς οὐκ ἐρείδεται
Παροιμίαι 5:6	ὁδοὺς γὰρ ζωῆς οὐκ ἐπέρχεται, σφαλεραὶ δέ αἱ τροχιαὶ αὐτῆς καὶ οὐκ εὔγνωστοι.
Παροιμίαι 5:7	νῦν οὗν, υἱέ, ἄκουέ μου, καὶ μὴ ἀκύρους ποιήσῃς ἐμοὺς λόγους.
Παροιμίαι 5:8	μακρὰν ποίησον ἀπʼ αὐτῆς σὴν ὁδόν, μὴ ἐγγίσῃς πρὸς θύραις οἴκων αὐτῆς·
Παροιμίαι 5:9	ἵνα μὴ πρόῃ ἄλλοις ζωήν σου, καὶ σὸν βίον ἀνελεήμοσιν· U+05D0A 24 μακραν απο σου U+05D0 | απωσον A 26 τροχειας B* (-χιας BᵇU+05D0A) item 27 b 27a αι εξ] om αι U+05D0 27 b ποριας U+05D0Α | προαξαι A V 1 παρα- βαλε U+05D0 2 αισθησιν U+05D0c.a (αισθησις U+05D0*(vid) c.b) A | εντελλομαι U+05D0c.a (εν- τελλεται U+05D0*(vid) A 4 μεντοι] δε A 5 καταγουσι A 6 τροχειαι B* (-χιαι BᵇU+05D0A) | εγνωστοι A 7 ακυρους] μακρυνης U+05D0* (ακ. U+05D0c.a et c.c) | ποιησαι U+05D01?a? (-σης U+05D0*) 8 μη] pr ӄ U+05D0c.a | προς θυραις] προθυροις A 9 ανελαιημοσι U+05D0
Παροιμίαι 5:10	ἵνα μὴ πλησθῶσιν ἀλλότριοι σῆς ἰσχύος, οἱ δὲ σοὶ πόνοι εἰς οἴκους ἀλλοτρίων ἔλθωσιν·
Παροιμίαι 5:11	καὶ μεταμεληθήσῃ ἐπʼ ἐσχάτων, ἡνίκα ἂν κατατριβῶσιν σάρκες σώματός σου,
Παροιμίαι 5:12	καὶ ἐρεῖς Πῶς ἐμίσησα παιδείαν, καὶ ἐλέγχους ἐξέκλινεν ἡ καρδία μου·
Παροιμίαι 5:13	οὐκ ἤκουον φωνὴν παιδεύοντός με καὶ διδάσκοντός με. οὐδὲ παρέβαλλον τὸ οὖς μου·
Παροιμίαι 5:14	παρʼ ὀλίγον ἐγενόμην ἐν παντὶ κακῷ ἐν μέσῳ ἐκκλησίας καὶ συναγωγῆς.
Παροιμίαι 5:15	πῖνε ὕδατα ἀπὸ σῶν ἀγγείων καὶ ἀπὸ σῶν φρεάτων πηγῆς.
Παροιμίαι 5:16	μὴ ὑπερεκχείσθω σοι ὕδατα ἐκ τῆς σῆς πηγῆς. εἰς δὲ σὰς πλατείας διαπορευέσθω τὰ σὰ ὕδατα·
Παροιμίαι 5:17	ἔστω σοι μόνα ὑπάρχοντα. καὶ μηδεὶς ἀλλότριος μετασχέτω σοι·
Παροιμίαι 5:18	ἡ πηγή σου τοῦ ὕδατος ἔστω σοι ἰδία, καὶ συνευφραίνου μετὰ γυναικὸς τῆς ἐκ νεότητός σου.
Παροιμίαι 5:19	ἔλαφος φιλίας καὶ πῶλος σῶν χαρίτων ὁμιλείτω σοι, ἡ δὲ ἰδία ἡγείσθω σου καὶ συνέστω σοι ἐν παντὶ καιρῷ ἐν γὰρ τῇ ταύτης φιλίᾳ συνπεριφερόμενος πολλοστὸς ἔσῃ.
Παροιμίαι 5:20	μὴ πολὺς ἴσθι πρὸς ἀλλοτρίαν. μηδὲ συνέρχου ἀγκάλαις τῆς μὴ ἰδίας·
Παροιμίαι 5:21	ἐνώπιον γάρ εἰσιν τῶν τοῦ θεοῦ ὀφθαλμῶν ὁδοὶ ἀνδρός, εἰς δὲ πάσας τὰς τροχιὰς αὐτοῦ σκοπεύει.
Παροιμίαι 5:22	παρανομίαι ἄνδρα ἀγρεύουσιν, σειραῖς δὲ τῶν ἑαυτοῦ ἁμαρτιῶν ἕκαστος σφίγγεται
Παροιμίαι 5:23	οὗτος τελευτῷ μετὰ ἀπαιδεύτων, ἐκ δὲ πλήθους τῆς ἑαυτοῦ βιότητος ἐξερίφη καὶ ἀπώλετο δι᾿ ἀφροσύνην. 10 om μη A | ελθωσιν] εισελθωσιν A 11 μεταμεληθηση (μεταμελεηθ. U+05D0A U+05D0* μεταμεληθ. U+05D0¹)] pr μη A | εσχατων] + σου U+05D0c.a 12 παιδιαν U+05D0A 13 παρεβαλον U+05D0 14 κακω] καιρω U+05D0* (κακω U+05D0¹) + μου A 15 αγγειων] αγιων U+05D0* αγγιων U+05D0c.a A 16 om μη U+05D0?A | υδατα 1⁰] pr τα A 17 μονω U+05D0A 19 ιδια] ηδια U+05D0* (ιδ. U+05D0c.a) pr vid φιλια U+05D0c.a ᵐᵍ (φιλη U+05D0c.a fort) | τη ταυτης] ταυτη τη A | συμπεοιφερομενος Bᵇ 20 ισθι] ησθι A | προς] pr μη U+05D0* (om μη U+05D0?) | συνερχου] συνεχου U+05D0A | της μη ιδιας] ταις μη ιδιαις A 21 πασας τας] σας A | τροχειας B*A (-χιας BᵇU+05D0) | αυτου] αυτους A 22 εκαστος των εαυτου αμ. U+05D0 23 ουτος] ος Α* (ουτος Αa) | δι] δια U+05D0Α B
Παροιμίαι 6:1	Υἱέ, ἐὰν ἐγγυήσῃ σὸν φίλον, παραδώσεις σὴν χεῖρα ἐχθρῷ.
Παροιμίαι 6:2	παγὶς γὰρ ἰσχυρὰ ἀνδρὶ τὰ ἴδια χείλη, καὶ ἁλίσκεται χείλεσιν ἰδίου στόματος.
Παροιμίαι 6:3	ποίει, υἱέ, ἃ ἐγὼ σοι ἐντέλλομαι, καὶ σώζου· ἥκεις γὰρ εἰς χεῖρας κακῶν διὰ σὸν φίλον· ἴσθι μὴ ἐκλυόμενος, παρόξυνε δὲ καὶ τὸν φίλον σου ὃν ἐνεγυήσω.
Παροιμίαι 6:4	μὴ δῷς ὕπνον σοῖς ὄμμασιν, μηδέ ἐπινυστάξῃς σοῖς βλεφάροις.
Παροιμίαι 6:5	ἵνα σώζῃ ὥσπερ δορκὰς ἐκ βρόχων καὶ ὥσπερ ὄρνεον ἐκ παγίδος.
Παροιμίαι 6:6	Ἴοθι πρὸς τὸν μύρμηκα, ὦ ὀκνηρέ, καὶ ζήλωσον ἰδὼν τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, καὶ γενοῦ ἐκείνου σοφώτερος·
Παροιμίαι 6:7	ἐκείνῳ γὰρ γεωργίου μὴ ὑπάρχοντος, μηδέ τὸν ἀναγκάζοντα ἔχων μηδὲ ὑπὸ δεσπότην ὤν,
Παροιμίαι 6:8	ἑτοιμάζεται θέρους τὴν τροφήν, πολλήν τε ἐν τῷ ἀμήτῳ ποιεῖται τὴν παράθεσιν.
Παροιμίαι 6:8a	aἢ πορεύθητι πρὸς τὴν μέλισσαν καὶ μάθε ὡς ἐργάτις ἐστιν, τήν τε ἐργασίαν ὡς σεμνὴν ποιεῖται·
Παροιμίαι 6:8b	ᵇἧς τοὺς πόνους βασιλεῖς καὶ ἰδιῶται πρὸς ὑγείαν προσφέρονται, ποθεινὴ δέ ἐστιν πᾶσιν καὶ ἐπίδοξος·
Παροιμίαι 6:8c	καίπερ οὖσα τῇ ῥώμῃ ἀσθενής, τὴν σοφίαν τιμήσασα προήχθη.
Παροιμίαι 6:9	ἕως τίνος, ὀκνηρέ, κατάκεισαι ; πότε δὲ ἐξ ὕπνου ἐγερθήσῃ
Παροιμίαι 6:10	ὀλίγον μέν ὑπνοῖς, ὀλίγον δὲ κάθησαι, μικρὸν δέ νυστάζεις, ὀλίγον δὲ ἐναγκαλίζῃ χερσὶν στήθη·
Παροιμίαι 6:11	εἶτ᾿ ἐνπαραγίνεταί σοι ὥσπερ κακὸς ὁδοιπόρος ἡ πενία, U+05D0Α VI 1 εγγυη A | χειρας A 2 τα ιδια χειλη ανδρι A 3 εκ- λυομενος] ειλυομ. B* fort | φιλον σου] σον φιλον U+05D0 | ενεγυησω B* U+05D0A] ενη- γυησω Bᵃᵇ vid 6 ισθι B* U+05D0A¹] ιθι BᵃᵇA* 7 εκεινου U+05D0c.aA | γεωργιου γαρ U+05D0* (γαρ γεωργ. U+05D0c.a) 8 a ως εργατις] ωργατις A 8 b υγειαν U+05D0 (-γιαν B*A)] υγιειαν Bᵃᵇ | προσφερονται] φερονται A 9 υπνου] pr ο U+05D0* (om U+05D01) 11 εμπαραγιν. Bᵇ | om σοι U+05D0 καὶ ἡ ἔνδεια ὥσπερ ἀγαθὸς δρομεύς. B
Παροιμίαι 6:11a	ἐὰν δὲ ἄοκνος ᾖς, ἤξει ὥσπερ πηγὴ ὁ ἀμητός σου, ἡ δὲ ἔνδεια ὥσπερ κακὸς δρομεὺς ἀπαυτομολήσει.
Παροιμίαι 6:12	Ἀνὴρ ἄφρων καὶ παράνομος πορεύεται ὁδοὺς οὐκ ἀγαθάς·
Παροιμίαι 6:13	ὁ δ᾿ αὐτὸς ἐννεύει ὀφθαλμῷ. σημαίνει δὲ ποδί διδάσκει δέ ἐννεύμασιν δακτύλων·
Παροιμίαι 6:14	διεστραμμένῃ καρδίᾳ τεκταίνεται κακὰ ἐν παντὶ καιρῷ· ὁ τοιοῦτος ταραχὰς συνίστησιν πόλει.
Παροιμίαι 6:15	διὰ τοῦτο ἐξαπίνης ἔρχεται ἡ ἀπώλεια αὐτοῦ. διακοπὴ καὶ συντριβὴ ἀνίατος·
Παροιμίαι 6:16	ὅτι χαίρει πᾶσιν οἷς μισεῖ ὁ θεός, συντρίβεται δὲ δι᾿ ἀκαθαρσίαν ψυχῆς·
Παροιμίαι 6:17	ὀφθαλμὸς ὑβριστοῦ, γλῶσσα ἄδικος, χεῖρες ἐκχέουσαι αἷμα δικαίου,
Παροιμίαι 6:18	καὶ καρδία τεκταινομένη λογισμοὺς κακούς, καὶ πόδες ἐπισπεύδοντες κακοποιεῖν.
Παροιμίαι 6:19	ἐκκαίει ψευδῆ μάρτυς ἄδικος, καὶ ἐπιπέμπει κρίσεις ἀνὰ μέσον ἀδελφῶν.
Παροιμίαι 6:20	Υἱέ, φύλασσε νόμους πατρός σου, καὶ μὴ ἀπώσῃ θεσμοὺς μητρός σου·
Παροιμίαι 6:21	ἄφαψαι δέ αὐτοὺς ἐπὶ σῇ ψυχῇ διὰ παντός, καὶ ἐνκλοίωσαι ἐπὶ σῷ τραχήλῳ.
Παροιμίαι 6:22	ἡνίκα ἂν περιπατῇς ἐπάγου αὐτὴν καὶ μετὰ σοῦ ἔστω· ὡς δʼ ἂν καθεύδῃς φυλασσέτω σε, ἴνα ἐγειρομένῳ συλλαλῇ σοι.
Παροιμίαι 6:23	ὅτι λύχνος ἐντολὴ νόμου. καὶ φῶς ὁδὸς ζωῆς καὶ ἔλεγχος καὶ παιδεία, 11 a ηξει] pr ω U+05D0* (om ω U+05D0¹ ras U+05D0?) + σοι A | σου] σοι U+05D0 | δρομευς] ανηρ U+05D0A A | απαυτομολησει] απαυτομολογησει U+05D0* (om ογ U+05D0¹ (vid)) αυτομολησει A 13 εννευμασι U+05D0 | δακτυλων sup ras Aᵃ? 14 διεστραμμενη] + δε U+05D0A τεκταινεται] κατασκευαζει Bᵃ? ᵐᵍ | εν παντι καιρω c seqq coniung A 15 δια] | + δε BᵃᵇU+05D0c.aA | απωλια U+05D0 | διακοπη] + δε 16 θεος] κς U+05D0A | συντρι- βεται B (συντρειβ.) U+05D0c.aA] συντριβη U+05D0* | δι] δια A 17 δικαιου] δικαιον U+05D0c.aA 18 επιδπευδοντες A*vid (επισπ. Aᵃ?) 19 κρισις BU+05D0A | αδελφοθ U+05D0* (-φων U+05D0¹) 20 φυλασσε υιε A 21 αηφασψαι U+05D0* (αφαψ. U+05D0¹) | αυτους BU+05D0c.aA] αυτας U+05D0* | εγκλοιωσαι BᵃᵇA (-σε) | επι 2⁰] περι U+05D0c.aA 22 αν 1⁰] εαν U+05D0 | συλλαλη] συνλαλη U+05D0 συλλαλησω A 23 και φως c praec coniung A | οδος] pr και U+05D0c.aA | om και 2⁰ BcU+05D0A | παιδια U+05D0A B
Παροιμίαι 6:24	τοῦ διαφυλάσσειν σε ἀπὸ γυναικὸς ὑπάνδρου καὶ ἀπὸ διαβολῆς γλώσσης ἀλλοτρίας.
Παροιμίαι 6:25	μή σε νικήσῃ κάλλους ἐπιθυμία, μηδὲ ἀγρευθῇς σοῖς ὀφθαλμοῖς, μηδέ συναρπασθῇς ἀπὸ τῶν αὐτῆς βλεφάρων.
Παροιμίαι 6:26	τιμὴ γὰρ πόρνης ὅση καὶ ἑνὸς ἄρτου, γυνὴ δὲ ἀνδρῶν τιμίας ψυχὰς ἀγρεύει.
Παροιμίαι 6:27	ἀποδήσει τις πῦρ ἐν κόλπῳ, τὰ δέ ἱμάτια οὐ κατακαύσει;
Παροιμίαι 6:28	ἢ περιπατήσει τις ἐπʼ ἀνθράκων πυρός, τοὺς δὲ πόδας οὐ κατακαύσει
Παροιμίαι 6:29	οὕτως ὁ εἰσελθὼν πρὸς γυναῖκα ὕπανδρον· οὐκ ἀθῳωθήσεται, οὐδὲ πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῆς.
Παροιμίαι 6:30	οὐ θαυμαστὸν ἐὰν ἁλῷ τις κλέπτων, κλέπτει γὰρ ἵνα ἐμπλήσῃ τὴν ψυχὴν πεινῶν·
Παροιμίαι 6:31	ἐὰν δὲ ἁλῷ, ἀποτίσει ἑπταπλάσια, καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ δοὺς ῥύσεται ἑαυτόν·
Παροιμίαι 6:32	ὁ δὲ μοιχὸς δι᾿ ἔνδειαν φρενῶν ἀπώλειαν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ περιποιεῖται,
Παροιμίαι 6:33	ὀδύνας τε καὶ ἀτιμίας ὑποφέρει· τὸ δὲ ὄνειδος αὐτοῦ οὐκ ἐξαλειφθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
Παροιμίαι 6:34	μεστὸς γὰρ ζήλου θυμὸς ἀνδρὸς αὐτῆς, οὐ φείσεται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως·
Παροιμίαι 6:35	οὐκ ἀνταλλάξεται οὐδενὸς λύτρου τὴν ἔχθραν, οὐδὲ μὴ διαλυθῇ πολλῶν δώρων.
Παροιμίαι 7:1	Υἱέ, φύλασσε ἐμοὺς λόγους, τὰς δὲ ἐμὰς ἐντολὰς κρύψον παρὰ σεαυτῷ·
Παροιμίαι 7:1a	aυἱέ, τίμα τὸν κύριον καὶ ἰσχύσεις, πλὴν δὲ αὐτοῦ μὴ φοβοῦ ἄλλον.
Παροιμίαι 7:2	φύλαξον ἐμὰς ἐντολὰς καὶ βιώσεις, τοὺς δὲ ἐμοὺς λόγους ὥσπερ κόρας ὀμμάτων·
Παροιμίαι 7:3	περίθου δὲ αὐτοὺς σοῖς δακτύλοις, U+05D0Α 24 διαφυλασσειν BU+05D0c.aA] φυλασσειν | αλοτριας U+05D0 25 συναρ- πασης A 27 om ου U+05D0* (superscr U+05D0¹) 29 αθοωθησεται B*U+05D0A (αθωωθ. Bᵃ?ᵇ) 30 εμπλησει A | την ψυχην] om την U+05D0c.aA | πεινων] πινωσαν Α 32 απωλιαν U+05D0 33 εφξαλιφθησεται U+05D0 (improb φ U+05D0¹) 34 om μεστος... αυτης U+05D0 35 αταλλαξεται U+05D0* (αντ. U+05D0c.a) | διαλυθη] δια A VII 1 υιε] + μου U+05D0* (om U+05D0¹) 2 λογους εμους U+05D0* (εμ. λογ. U+05D0c.a) 3 περιθου] περι U+05D0* (περιθου U+05D0c.a) | om δε 1° A | αυτοις A ἐπίγραψον δὲ ἐπὶ τὸ πλάτος τῆς καρδίας σου. B
Παροιμίαι 7:4	εἰπὸν τὴν σοφίαν σὴν ἀδελφὴν εἶναι, τὴν δὲ φρόνησιν γνώριμον περιποίησαι σεαυτῷ,
Παροιμίαι 7:5	ἵνα σε τηρήσῃ ἀπὸ γυναικὸς ἀλλοτρίας καὶ πονηρᾶς, ἐάν σε λόγοις τοῖς πρὸς χάριν ἐμβάληται.
Παροιμίαι 7:6	ἀπὸ γὰρ θυρίδος ἐκ τοῦ οἴκου αὐτῆς εἰς τὰς πλατείας παρακύπτουσα,
Παροιμίαι 7:7	ὃν ἂν ἴδῃ τῶν ἀφρόνων τέκνων νεανίαν ἐνδεῆ φρενῶν,
Παροιμίαι 7:8	παραπορευόμενον παρὰ γωνίαν ἐν διόδοις οἴκων αὐτῆς καὶ λαλοῦντα
Παροιμίαι 7:9	ἐν σκότει ἑσπερινῷ,
Παροιμίαι 7:10	ἡ δὲ γυνὴ συναντᾷ αὐτῷ, εἶδος ἔχουσα πορνικόν. ἡνίκα ἂν ἡσυχία νυκτερινὴ καὶ γνοφώδης, ἣ ποιεῖ νέων ἐξίπτασθαι καρδίας.
Παροιμίαι 7:11	ἀνεπτερωμένη δέ ἐστιν καὶ ἄσωτος, ἐν οἴκῳ δὲ οὐχ ἡσυχάζουσιν οἱ πόδες αὐτῆς·
Παροιμίαι 7:12	χρόνον γὰρ τινα ἔξω ῥέμβεται, χρόνον δὲ ἐν πλατείαις παρὰ πᾶσαν γωνίαν ἐνεδρεύει.
Παροιμίαι 7:13	εἶτα ἐπιλαβομένη ἐφίλησεν αὐτόν, ἀναιδεῖ δὲ προσώπῳ προσεῖπεν αὐτῷ
Παροιμίαι 7:14	Θυσία εἰρηνική μοί ἐστιν· σήμερον ἀποδίδωμι τὰς εὐχάς μου·
Παροιμίαι 7:15	ἕνεκα τούτου ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησίν σοι, ποθοῦσα τὸ σὸν πρόσωπον, εὕρηκά σε.
Παροιμίαι 7:16	κειρία τέτακα τὴν κλίνην μου, ἀμφιτάποις δὲ ἔστρωκα τοῖς ἀπʼ Αἰγύπτου·
Παροιμίαι 7:17	διέρραγκα τὴν κοίτην μου κρόκῳ, ἐλθὲ καὶ ἀπολαύσωμεν φίλας ἔρωτι. ὄρθρου, τὸν δὲ οἶκόν μου κινναμώμῳ δεῦρο καὶ ἐνκυλισθῶμεν ἔρωτι.
Παροιμίαι 7:19	οὐ γὰρ πάρεστιν ὁ ἀνήρ μου ἐν οἴκῳ, πεπόρευται δὲ ὁδὸν μακράν, 3 πλατος] πλαθος U+05D0* (πλατ. U+05D0c.a) 4 τη σοφια U+05D0* (την σοφιαν U+05D01(vid) U+05D0A 9 ενσπερινω U+05D0 | νυκτερινη] + η U+05D0Α | γνοφωδης] γνοφος A 10 η 1°] ει U+05D0* (η U+05D01) 13 om δι U+05D0 | ειπεν U+05D0* (προσειπεν U+05D0c.a) 14 ειρηνικοι U+05D0* (-κη U+05D01) 15 υπαντησιν] συναντησιν BᵃᵇU+05D0A | σοι] μου A 16 κειρια Bᵇ (κειρεια B* κιρια U+05D0*)] κιριαις U+05D0c.a κηριοις A 17 διερραγκα Bᵃᵇ (-νκα B*) A] διερρακα U+05D0 | κροκω B*vidU+05D0c.aA] κροκινω B? (ινω sup ras) U+05D0* 18 ορθου U+05D0 | εγκυ- λισθωμεν BᵃᵇA Β
Παροιμίαι 7:20	ἔνδεσμον ἀργυρίου λαβὼν ἐν χειρὶ αὐτοῦ, δἰ ἡμερῶν πολλῶν ἐπανήξει εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
Παροιμίαι 7:21	ἀπεπλάνησεν δὲ αὐτὸν πολλῇ ὁμιλίᾳ, βρόχοις τε τοῖς ἀπὸ χειλέων ἐξώκειλεν αὐτόν·
Παροιμίαι 7:22	ὁ δὲ ἐπηκολούθησεν αὐτῇ κεπφωθείς, ὥσπερ δὲ βοῦς ἐπὶ σφαγὴν ἄγεται, καὶ ὥσπερ κύων ἐπὶ δεσμούς,
Παροιμίαι 7:23	ἡ ὡς ἔλαφος τοξεύματι πεπληγὼς εἰς τὸ ἧπαρ· σπεύδει δὲ ὥσπερ ὄρνεον εἰς παγίδα, οὐκ εἰδὼς ὅτι περὶ ψυχῆς τρέχει.
Παροιμίαι 7:24	νῦν οὗν, υἱέ, ἄκουέ μου, καὶ πρόσεχε ῥήμασιν στόματός μου.
Παροιμίαι 7:25	μὴ ἐκκλινάτω εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτῆς ἡ καρδία σου·
Παροιμίαι 7:26	πολλοὺς γὰρ τρώσασα καταβέβληκεν, καὶ ἀναρίθμητοί εἰσιν οὓς πεφόνευκεν·
Παροιμίαι 7:27	ὁδοὶ ᾅδου ὁ οἶκος αὐτῆς. κατάγουσαι εἰς τὰ ταμεῖα τοῦ θανάτου.
Παροιμίαι 8:1	Σὺ τὴν σοφίαν κηρύξεις, ἵνα φρόνησίς σοι ὑπακούσῃ.
Παροιμίαι 8:2	ἐπὶ γὰρ τῶν ὑψηλῶν ἄκρων ἐστιν, ἀνὰ μέσον δὲ τῶν τρίβων ἕστηκεν·
Παροιμίαι 8:3	παρὰ γὰρ πύλαις δυναστῶν παρεδρεύει, ἐν δὲ εἰσόδοις ὑμνεῖται
Παροιμίαι 8:4	Ὑμᾶς, ὦ ἄνθρωποι, παρακαλῶ, καὶ προίεμαι ἐμὴν φωνὴν υἱοῖς ἀνθρώπων.
Παροιμίαι 8:5	νοήσατε, ἄκακοι, πανουργίαν, οἱ δὲ ἀπαίδευτοι, ἔνθεσθε καρδίαν.
Παροιμίαι 8:6	εἰσακούσατέ μου· σεμνὰ γὰρ ἐρῶ, καὶ ἀνοίσω ἀπὸ χειλέων ὀρθά.
Παροιμίαι 8:7	ὅτι ἀλήθειαν μελετήσει ὁ φάρυγξ μου, ἐβδελυγμένα δὲ ἐναντίον ἐμοῦ χείλη ψευδῆ·
Παροιμίαι 8:8	μετὰ δικαιοσύνης πάντα τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου, οὐδὲν ἐν αὐτοῖς σκολιὸν οὐδὲ στραγγαλῶδες· U+05D0A 21 τοις] των U+05D0 22 κεφφωθεις A 23 om δε U+05D0* (hab U+05D0c.a) 24 ρημασιν] ρησιν A 25 om εις τας οδους U+05D0* (hab U+05D0c.a) | σου] +και μη πλανηθης εν ατραποις αυτης U+05D0c.aA 27 εις] pr τα U+05D0* (om U+05D01) | τα ταμεια] om τα U+05D0c.aA | ταμιεια A | του θανατου] om του U+05D0c.a vid VIII 2 αναβμεσον U+05D0* (om β U+05D01c.a) 3 δυνατων U+05D0* (δυναστ. U+05D01) 6 σεμνα] πολλα U+05D0* (σεμνα U+05D0c.a) | ανοισω] ανοιγω A 8 ς πανια τα ρημα sup ras Bᵃᵇ | ρηματα] κρiματα A | μου] σου U+05D0* (μου U+05D01) | στραγγαλιωδες U+05D0c.a
Παροιμίαι 8:9	πάντα ἐνώπια τοῖς συνιοῦσιν, καὶ ὀρθὰ τοῖς εὑρίσκουσι B γνῶσιν.
Παροιμίαι 8:10	λάβετε παιδείαν καὶ μὴ ἀργύριον, καὶ γνῶσιν ὑπέρ χρυσίον δεδοκιμασμένον·
Παροιμίαι 8:11	κρείσσων γὰρ σοφία λίθων πολυτελῶν, ᾶν δὲ τίμιον οὐκ ἄξιον αὐτῆς ἐστιν.
Παροιμίαι 8:12	ἐγὼ ἡ σοφία κατεσκήνωσα βουλήν, καὶ γνῶσιν καὶ ἔννοιαν ἐγὼ ἐπεκαλεσάμην· κρείσσων γὰρ σοφία λίθων πολυτελῶν.
Παροιμίαι 8:13	φόβος Κυρίου μισεῖ ἀδικίαν, ὕβριν τε καὶ ὑπερηφανίαν καὶ ὁδοὺς πονηρῶν· μεμίσηκα δὲ ἐγὼ διεστραμμένας ὁδοὺς κακῶν.
Παροιμίαι 8:14	ἐμὴ βουλὴ καὶ ἀσφάλεια, ἐμὴ φρόνησις. ἐμὴ δὲ ἰσχύς·
Παροιμίαι 8:15	δἰ ἐμοῦ βασιλεῖς βασιλεύουσιν, καὶ οἱ δυνάσται γράφουσιν δικαιοσύνην·
Παροιμίαι 8:16	εἰ ἐμοῦ μεγιστᾶνες μεγαλύνονται, καὶ τύραννοι δἰ ἐμοῦ κρατοῦσι γῆς
Παροιμίαι 8:17	ἐγὼ τοὺς ἐμὲ φιλοῦντας ἀγαπῶ, οἱ δὲ ἐμέ ζητοῦντες εὑρήσουσιν.
Παροιμίαι 8:18	πλοῦτος καὶ δόξα ἐμοὶ ὑπάρχει, καὶ κτῆσις πολλῶν καὶ δικαιοσύνη.
Παροιμίαι 8:19	βέλτιον ἐμέ καρπίζεσθαι ὑπέρ χρυσίον καὶ λίθον τίμιον. τὰ δὲ ἐμὰ γενήματα κρείσσω ἀργυρίου ἐκλεκτοῦ.
Παροιμίαι 8:20	ἐν ὁδοῖς δικαιοσύνης περιπατῶ, καὶ ἀνὰ μέσον τρίβων δικαιώματος ἀναστρέφομαι,
Παροιμίαι 8:21	ἵνα μερίσω τοῖς ἐμέ ἀγαπῶσιν ὕπαρξιν, καὶ τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν ἐμπλήσω ἀγαθῶν.
Παροιμίαι 8:21a	aἐὰν ἀναγγείλω ὑμῖν τὰ καθʼ ἡμέραν γινόμενα. μνημονεύσω τὰ ἐξ αἰῶνος ἀριθμῆσαι. 9 ευρισκουσιν U+05D0 10 παιδιαν A | δεδοκιμασμενον] + αντερεισθαι δε U+05D0A αισθησει χρυσιου καθαρου Bᵇ⁽vid)mg inf ανταναιρεισθαι εσθησιν χρυσιου και ργυριου A 12 κρεισσων... πολυτελων unc incl Bᵃ om U+05D0A (hab B*c) 13 αδικιαν] αδικ sup ras Bc vid | υπερηφανιαν υβριν τε και αδικιαν U+05D0* (αδ.υβριν τε και υπ. U+05D0c.a) 14 ασφαλια U+05D0Α 15 γραφουσιν] γαρ αφουσιν A 17 φιλουντας] ζητουντας U+05D0* (φιλ. U+05D0¹) | ευρησουσιν] χαριν U+05D0c.aA 18 κτη- σεις A 19 τιμιον] + πολυν A | κρεισσω] κρισσων U+05D0 κρισσον A 20 τρι- βων] οδων U+05D0* (τριβ. U+05D0c.a ᵐᵍ) | δικαιωματος] κ δικοσυνης U+05D0c.a mg δικαιοσυνς· A 21 θυσαυρους B B
Παροιμίαι 8:22	Κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ,
Παροιμίαι 8:23	πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με ἐν ἀρχῇ,
Παροιμίαι 8:24	πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι καὶ πρὸ τοῦ τὰς ἀβύσσους ποιῆσαι, πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων,
Παροιμίαι 8:25	πρὸ τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι, πρὸ δέ πάντων βουνῶν γεννᾶ με.
Παροιμίαι 8:26	Κύριος ἐποίησεν χώρας καὶ ἀοικήτους καὶ ἄκρα οἰκούμενα τῆς ὑπʼ οὐρανῶν.
Παροιμίαι 8:27	ἡνίκα ἡτοίμαζεν τὸν οὐρανόν, συνπαρήμην αὐτῴ, καὶ ὅτε ἀφώριζεν τὸν ἑαυτοῦ θρόνον ἐπʼ ἀνέμων·
Παροιμίαι 8:28	καὶ ὡς ἰσχυρὰ ἐποίει τὰ ἄνω νέφη, καὶ ὡς ἀσφαλεῖς ἐτίθει πηγὰς τῆς ὑπʼ οὐρανόν,
Παροιμίαι 8:29	καὶ ὡς ἰσχυρὰ ἐποίει τὰ θεμέλια τῆς γῆς,
Παροιμίαι 8:30	ἤμην παρʼ αὐτῷ ἁρμόζουσα· ἐγὼ ἤμην ᾗ προσέχαιρεν. καθʼ ἡμέραν δὲ εὐφραινόμην ἐν προσώπῳ αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ,
Παροιμίαι 8:31	ὅτε ἐνευφραίνετο τὴν οἰκουμένην συντελέσας, καὶ εὐφραίνετο ἐν υἱοῖς ἀνθρώπων.
Παροιμίαι 8:32	νῦν οὗν, υἱέ, ἄκουέ μου.
Παροιμίαι 8:34	μακάριος ἀνὴρ ὃς εἰσακούσεταί μου, καὶ ἄνθρωπος ὃς τὰς ἐμὰς ὁδοὺς φυλάξει. ἀγρυπνῶν ἐπʼ ἐμαῖς θύραις καθʼ ἡμέραν, τηρῶν σταθμοὺς ἐμῶν εἰσόδων.
Παροιμίαι 8:35	αἱ γὰρ ἔξοδοί μου ἔξοδοι ζωῆς, καὶ ἑτοιμάζεται θέλησις παρὰ Κυρίου.
Παροιμίαι 8:36	οἱ δὲ εἰς ἐμέ ἁμαρτάνοντες ἀσεβοῦσιν τὰς ἑαυτῶν ψυχάς. καὶ οἱ μισοῦντές με ἀγαπῶσιν θάνατον. U+05D0A 23 om εν αρχη A 25 ορη] ο sup ras Aᵃ | εδρασθηναι] + και πλασθηναι την γην U+05D0 26 υπ ουρανων] υπο τον ουρανον U+05D0* υπ ουρανον U+05D0c.aA 27 συμπαρημην Bᵇ 28 και ως (1°)] ηνικα U+05D0A | ουρανον] + εν τω τιθεναι αυτον τη θαλασση ακριβασμον αυτου | και υδατα ου παρελευσονται στοματος αυτου U+05D0c.aA 29 om ως U+05D0A | θεμελια] θεληματα A* (improb Aᵃ) 31 ενευφραινετο] ηυφραινετο A | ευφραινετο] ενηυφραινετο A 32 αυν υιε ακο sup ras B¹?ᵃ? | μου] μακαριοι οι οδους μου φυλασσοντες· (33) ακου- σαται παιδιαν και σοφισθηται και μη αποφραγηται U+05D0c.a—και μακαριοι οι οδ. μ. φυλασσοντες (33) ακουσατε σοφιαν και σοφισθητε και μη αποφραγητε A 34 θυραις καθ ημεραν] θυραν U+05D0* (θυραις κ. η. U+05D0c.a) 36 αμαρτανοντες εις εμε U+05D0 | ασεβουσιν] + εις U+05D0c.aA | om με U+05D0 (hab U+05D0c.a)
Παροιμίαι 9:1	Ἡ σοφία οἰκοδόμησεν ἑαυτῇ οἶκον, B καὶ ὑπήρεισεν στύλους ἑπτά·
Παροιμίαι 9:2	ἔσφαξεν τὰ ἑαυτῆς θύματα, ἐκέρασεν εἰς κρατῆρα τὸν ἑαυτῆς οἶνον, καὶ ἡτοιμάσατο τὴν ἑαυτῆς τράπεζαν·
Παροιμίαι 9:3	ἀπέστειλεν τοὺς ἑαυτῆς δούλους, συγκαλοῦσα μετὰ ὑψηλοῦ κηρύγματος ἐπὶ κρατῆρα, λέγουσα
Παροιμίαι 9:4	Ὅς ἐστιν ἄφρων, ἐκκλινάτω πρὸς μέ· καὶ τοῖς ἐνδεέσι φρενῶν εἶπεν
Παροιμίαι 9:5	Ἔλθατε, φάγετε τῶν ἐμῶν ἄρτων, καὶ πίετε οἶνον ὃν ἐκέρασα ὑμῖν·
Παροιμίαι 9:6	ἀπολείπετε ἀφροσύνην, ἵνα εἰς τὸν αἰῶνα βασιλεύσητε, καὶ ζητήσατε φρόνησιν, καὶ κατορθώσατε ἐν γνώσει σύνεσιν.
Παροιμίαι 9:7	Ὁ παιδεύων κακοὺς λήμψεται ἑαυτῷ ἀτιμίαν· ἐλέγχων δὲ τὸν ἀσεβῆ μωμήσεται ἑαυτόν.
Παροιμίαι 9:8	μὴ ἔλεγχε κακούς, ἵνα μὴ μισῶσίν σε· ἔλεγχε σοφόν, καὶ ἀγαπήσει σε.
Παροιμίαι 9:9	δίδου σοφῷ ἀφορμήν, καὶ σοφώτερος ἔσται· γνώριζε δικαίῳ, καὶ προσθήσει τοῦ δέχεσθαι.
Παροιμίαι 9:10	ἀρχὴ σοφίας φόβος Κυρίου, καὶ βουλὴ ἁγίων σύνεσις· τὸ γὰρ γνῶναι νόμον διανοίας ἐστὶν ἀγαθῆς.
Παροιμίαι 9:11	τούτῳ γὰρ τῷ τρόπῳ πολὺν ζήσεις χρόνον, καὶ προστεθήσεταί σοι ἔτη ζωῆς σου.
Παροιμίαι 9:12	υἱέ, ἐὰν σοφὸς γένῃ σεαυτῷ, σοφὸς ἔσῃ καὶ τοῖς πλησίον· ἐὰν δὲ κακὸς ἀποβῇς, μόνος ἂν ἀντλήσεις κακά.
Παροιμίαι 9:12a	aὃς ἐρείδεται ἐπὶ ψεύδεσιν, οὗτος ποιμαίνει ἀνέμους. ὁ δʼ αὐτὸς διώξεται ὄρνεα πετόμενα·
Παροιμίαι 9:12b	ᵇἀπέλιπεν γὰρ ὁδοὺς τοῦ ἑαυτοῦ ἀμπελῶνος, τοὺς δὲ ἄξονας τοῦ ἰδίου γεωργίου πεπλάνηται· IX 1 ωκοδομησεν U+05D0A 3 συνκαλουσα U+05D0 5 ελθετε U+05D0 6 ινα... U+05D0A βασιλευσητε] ινα ζησεσθαι U+05D0c.a | φρονησιν] + ινα βιωσηται U+05D0c.aA 7 μωμη- σεται εαυτον] μωμησετε αυτον U+05D0 8 μισησωσιν Bᵇ | σε 2°] + ασοφον ӄ μισησι σε U+05D0c.a + ασ. και μισησει σε A 9 γνωριζε] + δι A 10 βου- λημα B (βουλη U+05D0c.a) | γαρ] δε U+05D0c.aA 11 ζησεις] ζηση A | om σου A 12 εαν 1°] εα A* (εαν Aᵃ?) | τοις πλησιον] τω πλ. A | om αποβης U+05D0* (hab U+05D0c.a) | om αν U+05D0 | αντλησης Bᵃᵇ 12 a ποιμανει B (ποιμαινει U+05D0c.a) A | om ο δ αυτος διωξεται ορνεα πετομενα U+05D0 12 b απελειπεν A B
Παροιμίαι 9:12c	διαπορεύεται δὲ δἱ ἀνύδρου ἐρήμου καὶ γῆν διατεταγμένην ἐν διψώδεσιν, συνάγει δέ χερσὶν ἀκαρπίαν.
Παροιμίαι 9:13	Γυνὴ ἄφρων καὶ θρασεῖα ἐνδεὴς ψωμοῦ γίνεται, ἣ οὐκ ἐπίσταται αἰσχύνην·
Παροιμίαι 9:14	ἐκάθισεν ἐπὶ θύραις τοῦ ἑαυτῆς οἴκου ἐπὶ δίφρου, ἐμφανῶς ἐν πλατείαις
Παροιμίαι 9:15	προσκαλουμένη τοὺς παριόντας καὶ κατευθύνοντας ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν
Παροιμίαι 9:16	Ὅs ἐστιν ὑμῶν ἀφρονέστατος, ἐκκλινάτω πρὸς μέ· ἐνδεέσι δέ φρονήσεως παρακελεύομαι λέγουσα
Παροιμίαι 9:17	Ἄρτων κρυφίων ἡδέως ἅψασθε, καὶ ὕδατος κλοπῆς γλυκεροῦ.
Παροιμίαι 9:18	ό δὲ οὐκ οἶδεν ὅτι γηγενεῖς παρʼ αὐτῇ ὄλλυνται, καὶ ἐπὶ πέτευρον ἅδου συναντᾷ.
Παροιμίαι 9:18a	aἀλλὰ ἀποπήδησον, μὴ χρονίσῃς ἐν τῷ τόπῳ, αηδὲ ἐπιστήσῃς τὸ σὸν ὄμμα πρὸς αὐτὴν· οὕτως γὰρ διαβήσῃ ὕδωρ ἀλλότριον·
Παροιμίαι 9:18b	ᵇἀπὸ δὲ ὕδατος ἀλλοτρίου ἀπόσχου, καὶ ἀπὸ πηγῆς ἀλλοτρίας μὴ πίης.
Παροιμίαι 9:18c	cἵνᾷ πολὺν ζήσῃς χρόνον, προστεθῇ δέ σοι ἔτη ζωῆς.
Παροιμίαι 10:1	Υἱὸς σοφὸς εὐφραίνει πατέρα, υἱὸς δὲ ἄφρων λύπη τῇ μητρί
Παροιμίαι 10:2	οὐκ ὠφελήσουσιν θησαυροὶ ἀνόμους, δικαιοσύνη δὲ ῥύσεται ἐκ θανάτου.
Παροιμίαι 10:3	οὐ λιμοκτονήσει Κύριος ψυχὴν δικαίαν, ζωὴν δὲ ἀσεβῶν ἀνατρέψει.
Παροιμίαι 10:4	πενία ἄνδρα ταπεινοῖ, χεῖρες δὲ ἀνδρείων πλουτίζουσιν.
Παροιμίαι 10:4a	aυἱὸς πεπαιδευμένος σοφὸς ἔσται, τῷ δὲ ἄφρονι διακόνῳ χρήσεται. U+05D0A 14 επι διφρου c seqq coniung A | ενφανως A 15 παριοντας] + οδον A 16 αφρων B (αφρονεστατος U+05D0c.a) 17 κλοπης] κοπης A 18 ολλυνται] ολουνται U+05D0c.a | πεταυρον BᵃᵇU+05D0c.a 18 α χρονισης] ενχρονισης A | τοπω] αυτης U+05D0c.a | επιστησης] επιστης A | διαβησεται U+05D0* (διαβηση U+05D0c.a) | αλλοτριον] +και υπερβηση ποταμον αλλοτριον U+05D0c.aA 18 ο ζηση A | δε σοι] σοι δε U+05D0 Χ 1 τη μητρι] om τη U+05D0 3 δικαιω U+05D0 (δικαιαν U+05D0c.a) 4 a σοφὸς πεπαιδευμενος U+05D0
Παροιμίαι 10:5	διεσώθη ἀπὸ καύματος υἱὸς νοήμων, B ἀνεμόφθορος δὲ γίνεται ἐν ἀμήτῳ υἱὸς παράνομος.
Παροιμίαι 10:6	εὐλογία Κυρίου ἐπὶ κεφαλὴν δικαίου, στόμα δὲ ἀσεβῶν καλύψει πένθος ἄωρον.
Παροιμίαι 10:7	μνήμη δικαίων μετʼ ἐγκωμίων, ὄνομα δὲ ἀσεβοῦς σβέννυται.
Παροιμίαι 10:8	σοφὸς καρδίᾳ δέξεται ἐντολάς, ὁ δὲ ἄστεγος χείλεσιν σκολιάζων ὑποσκελισθήσεται.
Παροιμίαι 10:9	ὃς πορεύεται ἁπλῶς, πορεύεται πεποιθώς· ὁ δὲ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ γνωσθήσεται.
Παροιμίαι 10:10	ὁ ἐννεύων ὀφθαλμοῖς μετὰ δόλου συνάγει ἀνδράσι λύπας, ὁ δὲ ἐλέγχων μετὰ παρρησίας εἰρηνοποιεῖ.
Παροιμίαι 10:11	πηγὴ ζωῆς ἐν χειρὶ δικαίου, στόμα δὲ ἀσεβοῦς καλύψει ἀπώλεια.
Παροιμίαι 10:12	μῖσος ἐγείρει νεῖκος, πάντας δὲ τοὺς μὴ φιλονεικοῦντας καλύπτει φιλία·
Παροιμίαι 10:13	ῥάβδῳ τύπτει ἄνδρα ἀκάρδιον.
Παροιμίαι 10:14	σοφοὶ κρύψουσιν αἴσθησιν, στόμα δὲ προπετοῦς ἐγγίζει συντριβῇ.
Παροιμίαι 10:15	κτῆσις πλουσίων πόλις ὀχυρά, συντριβὴ δὲ ἀσεβῶν πενία.
Παροιμίαι 10:16	ἔργα δικαίων ζωὴν ποιεῖ, καρποὶ δὲ ἀσεβῶν ἁμαρτίας.
Παροιμίαι 10:17	ὁδοὺς δικαίας ζωῆς φυλάσσει παιδεία, παιδεία δὲ ἀνεξέλεγκτος πλανᾶται.
Παροιμίαι 10:18	καλύπτουσιν ἔχθραν χείλη δίκαια, οἱ δὲ ἐκφέροντες λοιδορίας ἀφρονέστατοί εἰσιν.
Παροιμίαι 10:19	ἐκ πολυλογίας οὐκ ἐκφεύξῃ ἁμαρτίαν, φειδόμενος δὲ χειλέων νοήμων ἔσῃ.
Παροιμίαι 10:20	ἄργυρος πεπυρωμένος γλῶσσα δικαίου, καρδία δὲ ἀσεβοῦς ἐκλείψει.
Παροιμίαι 10:21	χείλη δικαίων ἐπίσταται ὑψηλά, οἱ δὲ ἄφρονες ἐν ἐνδείᾳ τελευτῶσιν. 6 κεφαλης U+05D0* (-λῆν U+05D0c.a) A 7 ασεβουσβεννυται A 10 οφθαλμω U+05D0 U+05D0A 1 απωλια B*ᵇU+05D0A (-λεια Bᵃ) 12 καλυψει A 13 ραβδω] pr ος εκ χειλεων (χιλ. U+05D0) προφερει σοφιαν U+05D0A | καρδιον U+05D0* (ακ. U+05D0¹) 15 κτι- τις U+05D0* (κτησις U+05D0c.a) κτησεις A 16 αμαρτιαι U+05D0* (-τιας U+05D0c.a ) 17 om U+05D0κοιας U+05D0c.aA | παιδια bis U+05D0A | ανεξελεκτος B* (ανεξελεγκτ. Bᵃᵇ) 19 εκ- U+05D0ευξη αμαρτιαν] εκφευξεται αμαρτια A 20 πεπωρωμενος A 21 om ν U+05D0* (hab U+05D0c.a) | τελευτησωσιν U+05D0* (τελευτωσιν U+05D0c.a) B
Παροιμίαι 10:22	εὐλογία Κυρίου ἐπὶ κεφαλὴν δικαίου· αὕτη πλουτίζει, καὶ οὐ μὴ προστεθῇ αὐτῇ λύπη ἐν καρδίᾳ.
Παροιμίαι 10:23	ἐν γέλωτι ἄφρων πράσσει κακά, ἡ δὲ σοφία ἀνδρὶ τίκτει φρόνησιν.
Παροιμίαι 10:24	ἐν ἀπωλείᾳ ἀσεβὴς περιφέρεται, ἐπιθυμία δὲ δικαίου δεκτή.
Παροιμίαι 10:25	παραπορευομένης καταιγίδος ἀφανίζεται ἀσεβής, δίκαιος δὲ ἐκκλίνας σώζεται εἰς τὸν αἰῶνα.
Παροιμίαι 10:26	ὥσπερ ὄμφαξ ὀδοῦσι βλαβερὸν καὶ καπνὸς ὄμμασιν, οὕτως παρανομία τοῖς χρωμένοις αὐτὴν.
Παροιμίαι 10:27	φόβος Κυρίου προστίθησιν ἡμέρας, ἔτη δὲ ἀσεβῶν ὀλιγωθήσεται.
Παροιμίαι 10:28	ἐνχρονίζει δικαίοις εὐφροσύνη, ἐλπὶς δὲ ἀσεβῶν ἀπολεῖται.
Παροιμίαι 10:29	ὀχύρωμα ὁσίου φόβος Κυρίου, συντριβὴ δὲ τοῖς ἐργαζομένοις κακά.
Παροιμίαι 10:30	δίκαιος τὸν αἰῶνα οὐκ ἐνδώσει, ἀσεβεῖς δὲ οὐκ οἰκήσουσιν γῆν.
Παροιμίαι 10:31	στόμα δικαίου ἀποστάζει σοφίαν, γλῶσσα δὲ ἀδίκου ἐξολεῖται.
Παροιμίαι 10:32	χείλη ἀνδρῶν δικαίων ἀποστάζει χάριτας, στόμα δὲ ἀσεβῶν ἀποστρέφεται.
Παροιμίαι 11:1	ζυγοὶ δόλιοι βδέλυγμα ἐνώπιον Κυρίου, στάθμιον δὲ δίκαιον δεκτὸν αὐτῷ.
Παροιμίαι 11:2	οὗ ἐὰν εἰσέλθῃ ὕβρις, ἐκεῖ καὶ ἀτιμία· στόμα δὲ ταπεινῶν μελετᾷ σοφίαν.
Παροιμίαι 11:3	ἀποθανὼν δίκαιος ἔλιπεν μετάμελον, πρόχειρος δὲ γίνεται καὶ ἐπίχαρτος ἀσεβῶν ἀπώλεια.
Παροιμίαι 11:5	δικαιοσύνη ἀμώμους ὀρθοτομεῖ ὁδούς, ἀσέβεια δὲ περιπίπτει ἀδικίᾳ. U+05D0A 22 κεφαλης U+05D0A | om αυτη πλουτιζει A 24 απωλια U+05D0Α (πωλια sup ras A¹) | περιφερεται] + δουλευσει δε αφρων φρονιμω A | δεκτη] + καρδια δε ασεβους εκλειψει A 25 om παραπορευομενης...ασεβης U+05D0 (hab U+05D0c.a) | ασεβης] pr ο U+05D0c.aA 26 βλαβερος A | αυτην] αυτη A 28 εγχρονιζει Bᵃᵇ | απολειται] ολλυται U+05D0Α 30 ουκηκουσιν B* ουκ οικησουσιν BᵃᵇA (-σι) ουκηοικησουσιν U+05D0 (om η 1⁰ U+05D0c.a) 32 δικαια U+05D0 (δικαιων U+05D0c.a) | απο- στραφεται U+05D0* (καταστρεφ. U+05D0c.a) X I 2 εαν] αν U+05D0 3 αποθανων] pr τελειοτης ευθειων οδηγησει αυτους| και υποσκελισμος αθετουντων προ- νομευσει αυτους| (4) ουκ ωφελησει υπαρχοντα εν ημερα θυμου] και δικαι- οσυνη ρυσεται απο θανατου| A | ελειπεν A | απωλια U+05D0 5 αμψμου U+05D0A | om ασεβεια...αδικια U+05D0* (hab ασεβια δε περιπιπτι αδικεια U+05D0c. a)
Παροιμίαι 11:6	δικαιοσύνη ἀνδρῶν ὀρθῶν ῥύεται αὐτούς, B τῇ δὲ ἀπωλείᾳ αὐτῶν ἁλίσκονται παράνομοι.
Παροιμίαι 11:7	τελευτήσαντος ἀνδρὸς δικαίου οὐκ ὄλλυται ἐλπίς, τὸ δὲ καύχημα τῶν ἀσεβῶν ὄλλυται.
Παροιμίαι 11:8	δίκαιος ἐκ θήρας ἐκδύνει, ἀντʼ αὐτοῦ δὲ παραδίδοται ὁ ἀσεβής.
Παροιμίαι 11:9	ἐν στόματι ἀσεβῶν παγὶς πολίταις, αἴσθησις δὲ δικαίων εὔοδος.
Παροιμίαι 11:10	ἐν ἀγαθοῖς δικαίων κατώρθωσεν πόλις,
Παροιμίαι 11:11	στόμασιν δὲ ἀσεβῶν κατεσκάφη.
Παροιμίαι 11:12	μυκτηρίζει πολίτας ἐνδεὴς φρενῶν, ἀνὴρ δὲ φρόνιμος ἡσυχίαν ἄγει.
Παροιμίαι 11:13	ἀνὴρ δίγλωσσος ἀποκαλύπτει βουλὰς ἐν συνεδρίῳ, πιστὸς δὲ πνοῇ κρύπτει πράγματα.
Παροιμίαι 11:14	οἷς μὴ ὑπάρχει κυβέρνησις, πίπτουσιν ὥσπερ φύλλα, σωτηρία δὲ ὑπάρχει ἐν πολλῇ βουλῇ.
Παροιμίαι 11:15	πονηρὸς κακοποιεῖ ὅταν συνμίξῃ δικαίῳ, μισεῖ δὲ ἦχον ἀσφαλείας.
Παροιμίαι 11:16	γυνὴ εὐχάριστος ἐγείρει ἀνδρὶ δόξαν, θρόνος δὲ ἀτιμίας γυνὴ μισοῦσα δίκαια. πλούτου ὀκνηροὶ ἐνδεεῖς γίνονται, οἱ δὲ ἀνδρεῖοι ἐρείδονται πλούτῳ.
Παροιμίαι 11:17	τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ἀγαθὸν ποιεῖ ἀνὴρ ἐλεήμων, ἐξολλύει δὲ αὐτοῦ σῶμα ὁ ἀνελεήμων.
Παροιμίαι 11:18	ἀσεβὴς ποιεῖ ἔργα ἄδικα, σπέρμα δὲ δικαίων μισθὸς ἀληθείας.
Παροιμίαι 11:19	υἱὸς δίκαιος γεννᾶται εἰς ζωήν, διωγμὸς δὲ ἀσεβοῦς εἰς θάνατον.
Παροιμίαι 11:20	βδέλυγμα Κυρίῳ διεστραμμέναι ὁδοί, προσδεκτοὶ δὲ αὐτῷ πάντες ἄμωμοι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν. 6 om δικαιοσυνη...αυτους U+05D0* (hab U+05D0c.a) | ρυσεται U+05D0c.a A | απωλεια BU+05D0* U+05D0A [λια)] ασεβια U+05D0c.a αβουλεια A | om αυτων A U+05D0 εκδυνει] δυνει A 9 ασε- δων] αμαρτων U+05D0* (αμαρτωλων U+05D0c.a) | αισθησεις U+05D0A 10 δικαιων] διων U+05D0* ( δικων U+05D0c.a) | πολις] + και επ απωλεια ασεβων αγαλλιαμα (11) εν ευλογιαις δικαιων υφωθησεται πολις Bᵇ ᵐᵍ sup + και εν απωλια (-λ λεια A) ασ. αγαλλ. (11) εν ευλογια (-γεια A) ευθιων (-θειων A) υψ. πολις U+05D0c.aA 12 ενδεεις A | U+05D0ρονιμος] pr ο U+05D0* (om U+05D0c.a ) 14 φυλλον U+05D0* (φυλλα U+05D0c.a ) | om δε U+05D0* hab U+05D0c.a) 15 συνμειξη B* συμμειξη U+05D0 συμμιξη BᵇA 17 εξολλυει] ξολλυσι U+05D0c.a | αυτου 2⁰] το εαυτου U+05D0c.a B
Παροιμίαι 11:21	χειρὶ χεῖρας ἐμβαλὼν ἀδίκως οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται, ὁ δὲ σπείρων δικαιοσύνην λήμψεται μισθὸν πιστόν.
Παροιμίαι 11:22	ὥσπερ ἐνώτιον ἐν ῥινὶ ὑός, οὕτως γυναικὶ κακόφρονι κάλλος.
Παροιμίαι 11:23	ἐπιθυμία δικαίων πᾶσα ἀγαθή, ἐλπὶς δὲ ἀσεβῶν ἀπολεῖται.
Παροιμίαι 11:24	εἰσὶν οἳ τὰ ἴδια σπείροντες πλείονα ποιοῦσιν· εἰσὶν καὶ οἳ συνάγοντες ἐλαττονοῦνται.
Παροιμίαι 11:25	ψυχὴ εὐλογουμένη πᾶσα ἁπλῆ, ἀνὴρ δὲ θυμώδης οὐκ εὐσχήμων.
Παροιμίαι 11:26	ὁ συνέχων σῖτον, ὑπολίποιτο αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν· εὐλογία δὲ εἰς κεφαλὴν τοῦ μεταδιδόντος.
Παροιμίαι 11:27	τεκταινόμενος ἀγαθὰ ζητεῖ χάριν ἀγαθήν, ἐκζητοῦντα δὲ κακὰ καταλήμψεται αὐτόν.
Παροιμίαι 11:28	ὁ πεποιθὼς ἐπὶ πλούτῳ, οὗτος πεσεῖται, ὁ δὲ ἀντιλαμβανόμενος δικαίων, οὗτος ἀνατελεῖ.
Παροιμίαι 11:29	ὁ μὴ συνπεριφερόμενος τῷ ἑαυτοῦ οἴκῳ κληρονομήσει ἄνεμον, δουλεύσει δὲ ἄφρων φρονίμῳ.
Παροιμίαι 11:30	ἐκ καρποῦ δικαιοσύνης φύεται δένδρον ζωῆς, ἀφαιροῦνται δὲ ἄωροι ψυχαὶ παρανόμαων.
Παροιμίαι 11:31	εἰ ὁ μὲν δίκαιος μόλις σώζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται;
Παροιμίαι 12:1	ὁ ἀγαπῶν παιδείαν ἀγαπᾷ αἴσθησιν, ὁ δὲ μισῶν ἐλέγχους ἄφρων.
Παροιμίαι 12:2	κρείσσων ὁ εὑρὼν χάριν παρὰ Κυρίῳ, ἀνὴρ δὲ παράνομος παρασιωπηθήσεται.
Παροιμίαι 12:3	οὐ κατορθώσει ἄνθρωπος ἐξ ἀνόμου, αἱ δὲ ῥίζαι τῶν δικαίων οὐκ ἐξαρθήσονται.
Παροιμίαι 12:4	γυνὴ ἀνδρεία στέφανος τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς· ὥσπερ δὲ ἐν ξύλῳ σκώληξ, οὕτως ἄνδρα ἀπόλλυσιν γυνὴ κακοποιός.
Παροιμίαι 12:5	λογισμοὶ δικαίων κρίματα, κυβερνῶσιν δὲ ἀσεβεῖς δόλους. U+05D0A 21 χειρας] χειρα U+05D0* (-ρας U+05D0c.a) | πιστων A 22 ενωτιον] +χρυσουν U+05D0c.a | υος] υιος A 24 εισιν 2⁰] +δκ U+05D0c.a | ελαττονουνται (ελατον. U+05D0c .a)] pr τα αλλο- τρια U+05D0c.a 25 ευλογουμενη] ηυλογημενη A 26 υπολειποιτο U+05D0 υπολειπστο A 29 συμπεριφερ. Bᵇ | τω οικω εαυτου U+05D0 31 αμαρτωλος και ασεβης U+05D0 X II 1 παιδιαν U+05D0A 2 παρανομος] παρανο sup ras Bᵃ? 4 απολλυσι U+05D0 5 λογοισμοι U+05D0* (λογισμ. U+05D01(vid)c.a ) | δολους] λογοις U+05D0* (δολους U+05D0c.a )
Παροιμίαι 12:6	λόγοι ἀσεβῶν δόλιοι, B στόμα δὲ ὀρθῶν ῥύσεται αὐτούς.
Παροιμίαι 12:7	οὗ ἐὰν στραφῇ, ἀσεβὴς ἀφανίζεται, οἶκοι δὲ δικαίων παραμένουσιν.
Παροιμίαι 12:8	στόμα συνετοῦ ἐγκωμιάζεται ὑπὸ ἀνδρός, νωθροκάρδιος δὲ μυκτηρίζεται.
Παροιμίαι 12:9	κρείσσων ἀνὴρ ἐν ἀτιμίᾳ δουλεύων ἑαυτῷ, ἢ τιμὴν ἑαυτῷ περιτιθεὶς καὶ προσδεόμενος ἄρτου.
Παροιμίαι 12:10	δίκαιος οἰκτείρει ψυχὰς κτηνῶν αὐτοῦ. τὰ δὲ σπλάγχνα τῶν ἀσεβῶν ἀνελεήμονα.
Παροιμίαι 12:11	ὁ ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτοῦ γῆν ἐμπλησθήσεται ἄρτων. οἱ δὲ διώκοντες μάταια ἐνδεεῖς φρενῶν.
Παροιμίαι 12:11a	a ὅς ἐστιν ἡδὺς ἐν οἴνων διατριβαῖς, ἐν τοῖς ἑαυτοῦ ὀχυρώμασιν καταλείψει ἀτιμίαν.
Παροιμίαι 12:12	ἐπιθυμίαι ἀσεβῶν κακαί, αἱ δὲ ῥίζαι τῶν εὐσεβῶν ἐν ὀχυρώμασιν.
Παροιμίαι 12:13	δι᾿ ἁμαρτίαν χειλέων ἐμπίπτει εἰς παγίδας ἁμαρτωλός, ἐκφεύγει δὲ ἐξ αὐτῶν δίκαιος.
Παροιμίαι 12:13a	a ὁ βλέπων λεῖα ἐλεηθήσεται, ὁ δὲ συναντῶν ἐν πύλαις ἐκθλίψει ψυχάς.
Παροιμίαι 12:14	ἀπὸ καρπῶν στόματος ψυχὴ ἀνδρὸς πλησθήσεται ἀγαθῶν, ἀνταπόδομα δὲ χειλέων αὐτοῦ δοθήσεται αὐτῷ.
Παροιμίαι 12:15	ὁδοὶ ἀφρόνων ὀρθαὶ ἐνώπιον αὐτῶν, εἰσακούει δὲ συμβουλίας σοφός.
Παροιμίαι 12:16	ἄφρων αὐθημερὸν ἐξαγγέλλει ὀργὴν αὐτοῦ, κρύπτει δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀτιμίαν πανοῦργος.
Παροιμίαι 12:17	ἐπιδεικνυμένην πίστιν ἀπαγγέλλει δίκαιος, ὁ δὲ μάρτυς τῶν ἀδίκων δόλιος.
Παροιμίαι 12:18	εἰσὶν οἳ λέγοντες τιτρώσκουσιν μάχαιραι, γλῶσσαι δὲ σοφῶν ἰῶνται.
Παροιμίαι 12:19	χείλη ἀληθινὰ κατορθοῖ μαρτυρίαν, μάρτυς δὲ ταχὺς γλῶσσαν ἔχει ἄδικον. 7 ασεβης] pr ο A | αφανιζεται] pr ο U+05D0* (om U+05D01c.a ?) 9 περιθεις U+05D0 U+05D0A αρτων A 10 οικτειρει δικαιος A | αυτου] εαυτου U+05D0* (αυτ. U+05D0c.a ) 11 εμ- πλησθησηται B 11a καταλιψω U+05D0* (-ψει U+05D0¹) | ατιμιαν BU+05D0c.aA] αμαρτιαν U+05D0* 12 ευσεβων] ασεβων B 13 δι] δια U+05D0A | αμαρτιας A | αμαρτωλος] pr ο U+05D0* (om ο U+05D0c.a) | εκφευει U+05D0* (εκφευγ. U+05D0c.a) 14 καρπων] γαρπων A 16 εξ- αγγελει U+05D0 | πανουργος] pr ο U+05D0c.a 18 μαχαιραν A B
Παροιμίαι 12:20	δόλος ἐν καρδίᾳ τεκταινομένου κακά, οἱ δὲ βουλόμενοι εἰρήνην εὐφρανθήσονται.
Παροιμίαι 12:21	οὐκ ἀρέσει τῷ δικαίῳ οὐδὲν ἄδικον, οἱ δὲ ἀσεβεῖς πλησθήσονται κακῶν.
Παροιμίαι 12:22	βδέλυγμα Κυρίῳ χείλη ψευδῆ, ὁ δὲ ποιῶν πίστεις δεκτὸς παρʼ αὐτῷ.
Παροιμίαι 12:23	ἀνὴρ συνετὸς θρόνος αἰσθήσεως, καρδία δὲ ἀφρόνων συναντήσεται ἀραῖς.
Παροιμίαι 12:24	χεὶρ ἐκλεκτῶν κρατήσει εὐχερῶς, δόλιοι δὲ ἔσονται ἐν προνομῇ.
Παροιμίαι 12:25	φοβερὸς λόγος καρδίαν ταράσσει ἀνδρὸς δικαίου, ἀγγελία δὲ ἀγαθὴ εὐφραίνει αὐτόν.
Παροιμίαι 12:26	ἐπιγνώμων δίκαιος ἑαυτοῦ φίλος ἔσται, ἁμαρτάνοντας δὲ καταδιώξεται κακά, ἡ δὲ ὁδὸς τῶν ἀσεβῶν πλανήσει αὐτούς.
Παροιμίαι 12:27	οὐκ ἐπιτεύξεται δόλιος θήρας, κτῆμα δὲ τίμιον ἀνὴρ καθαρός.
Παροιμίαι 12:28	ἐν ὁδοῖς δικαιοσύνης ζωή, ὁδοὶ δὲ μνησικάκων εἰς θάνατον.
Παροιμίαι 13:1	Υἱὸς πανοῦργος ὑπήκοος πατρί, υἱὸς δὲ ἀνήκοος ἐν ἀπωλείᾳ.
Παροιμίαι 13:2	ἀπὸ καρπῶν δικαιοσύνης φάγεται ἀγαθός, ψυχαὶ δὲ παρανόμων ὀλοῦνται ἄωροι.
Παροιμίαι 13:3	ὃς φυλάσσει τὸ ἑαυτοῦ στόμα τηρεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν, ὁ δὲ προπετὴς χείλεσιν πτοήσει ἑαυτόν.
Παροιμίαι 13:4	ἐν ἐπιθυμίαις ἐστιν πᾶς ἀεργός, χεῖρες δὲ ἀνδρείων ἐν ἐπιμελείᾳ.
Παροιμίαι 13:5	λόγον ἄδικον μισεῖ δίκαιος, ἀσεβὴς δὲ αἰσχύνεται καὶ οὐχ ἕξει παρρησίαν.
Παροιμίαι 13:7	εἰσὶν οἱ πλουτίζοντες ἑαυτοὺς μηδὲν ἔχοντες, καὶ εἰσὶν οἱ ταπεινοῦντες ἑαυτοὺς ἐν πολλῷ πλούτῳ. U+05D0A 23 καρδιαι U+05D0* (ras ι 2⁰ postea inst U+05D0?) 24 ευχερως] εχθρων A | εν προνομη] εις προνομη| A 25 ευφρανει U+05D0* (ευφραιν. U+05D0c.a) A 26 εσται] +αι δε γνωμαι των ασεβων ανεπιεικεις A | αμαρτανοντας...κακα uncis incl U+05D0c.a X III 1 πατρι] μητρι U+05D0* (πατρι U+05D0c.a) 2 καρπου A | ολουνται ολλυνται U+05D0 5 παρρησιαν] + (6) δικαιοσυνη φυλασσει ακακους οδω| τους δε ασεβεις φαυλους ποιει αμαρτια A 7 πλουτιζουσιν A
Παροιμίαι 13:8	λύτρον ἀνδρὸς ψυχῆς ὁ ἴδιος πλοῦτος, B πτωχὸς δὲ οὐχ ὑφίσταται ἀπειλήν.
Παροιμίαι 13:9	φῶς δικαίοις διὰ παντός. φῶς δὲ ἀσεβῶν σβέννυται.
Παροιμίαι 13:9a	a ψυχαὶ δόλιαι πλανῶνται ἐν ἁμαρτίαις, δίκαιοι δὲ οἰκτείρουσιν καὶ ἐλεῶσιν.
Παροιμίαι 13:10	κακὸς μεθʼ ὕβρεως πράσσει κακά, οἱ δὲ ἑαυτῶν ἐπιγνώμονες σοφοί.
Παροιμίαι 13:11	ὕπαρξις ἐπισπουδαζομένη μετὰ ἀνομίας ἐλάσσων γίνεται, ὁ δὲ συνάγων ἑαυτῷ μετʼ εὐσεβείας πληθυνθήσεται· δίκαιος οἰκτείρει καὶ κιχρᾷ.
Παροιμίαι 13:12	κρείσσων ἐναρχομένοις βοηθῶν καρδίᾳ τοῦ ἐπαγγελλομένου καὶ εἰς ἐλπίδα ἄγοντος· δένδρον γὰρ ζωῆς ἐπιθυμία ἀγαθή.
Παροιμίαι 13:13	ὃς καταφρονεῖ πράγματος, καταφρονηθήσεται ὑπʼ αὐτοῦ· ὁ δὲ φοβούμενος ἐντολήν, οὗτος ὑγιαίνει.
Παροιμίαι 13:13a	a υἱῷ δολίῳ οὐδὲν ἔσται ἀγαθόν· οἰκέτῃ δὲ σοφῷ εὔοδοι ἔσονται πράξεις, καὶ κατευθυνθήσεται ἡ ὁδὸς αὐτοῦ.
Παροιμίαι 13:14	νόμος σοφοῦ πηγὴ ζωῆς, ὁ δὲ ἄνους ὑπὸ παγίδος θανεῖται.
Παροιμίαι 13:15	σύνεσις ἀγαθὴ δίδωσιν χάριν, τὸ δὲ γνῶναι νόμον διανοίας ἐστὶν ἀγαθῆς, ὁδοὶ δὲ καταφρονούντων ἐν ἀπωλείᾳ.
Παροιμίαι 13:16	πᾶς πανοῦργος πράσσει μετὰ γνώσεως, ὁ δὲ ἄφρων ἐξεπέτασεν ἑαυτοῦ κακίαν.
Παροιμίαι 13:17	βασιλεὺς θρασὺς ἐμπεσεῖται εἰς κακά, ἄγγελος δὲ σοφὸς ῥύσεται αὐτόν.
Παροιμίαι 13:18	πενίαν καὶ ἀτιμίαν ἀφαιρεῖται παιδεία, ὁ δὲ φυλάσσων ἐλέγχους δοξασθήσεται.
Παροιμίαι 13:19	ἐπιθυμίαι εὐσεβῶν ἡδύνουσιν ψυχήν, ἔργα δὲ ἀσεβῶν μακρὰν ἀπὸ γνώσεως.
Παροιμίαι 13:20	συμπορευόμενος σοφοῖς σοφὸς ἔσῃ, 8 υπισταται U+05D0* (υφ. U+05D01) 9 a ελεουσῑ) A 12 εν αρχ. Bfort εναρ- U+05D0A χομενος U+05D0A | βοηθων] βοηθειν U+05D0c.a (-θιν) A | αγαθη] om U+05D0* (hab U+05D0c.a) κακη A 13 a δουλιω U+05D0* (δολ. U+05D01? c.a) | εσταγαθον U+05D0* (εσται αγ. U+05D0c.a) | πραξις U+05D0*vid (-ξεις U+05D0c.a) 15 διδωσι A | απωλια U+05D0 16 εξεπετασε U+05D0 17 σοφος] πιστος U+05D0* (σοφ. U+05D0c.a) 18 παιδια U+05D0Α 19 ηδυνουσι U+05D0 20 συμπορευο- μενος 1⁰] pr ο U+05D0c.aA | εση] εσται U+05D0c.aA B ὁ δὲ συμπορευόμενος ἄφροσι γνωσθήσεται.
Παροιμίαι 13:21	ἁμαρτάνοντας καταδιώξεται κακά, τοὺς δὲ δικαίους καταλήμψεται ἀγαθά.
Παροιμίαι 13:22	ἀγαθὸς ἀνὴρ κληρονομήσει υἱοὺς υἱῶν, θησαυρίζεται δὲ δικαίοις πλοῦτος ἀσεβῶν.
Παροιμίαι 13:23	δίκαιοι ποιήσουσιν ἐν πλούτῳ ἔτη πολλά, ἄδικοι δὲ ἀπολοῦνται συντόμως.
Παροιμίαι 13:24	ὃς φείδεται τῆς βακτηρίας, μισεῖ τὸν υἱὸν αὐτοῦ, ὁ δὲ ἀγαπῶν ἐπιμελῶς παιδεύει.
Παροιμίαι 13:25	δίκαιος ἔσθων ἐμπιπλᾷ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, ψυχαὶ δὲ ἀσεβῶν ἐνδεεῖς.
Παροιμίαι 14:1	σοφαὶ γυναῖκες ᾠκοδόμησαν οἴκους, ἡ δὲ ἄφρων κατέσκαψεν ταῖς χερσὶν αὐτῆς.
Παροιμίαι 14:2	ὁ πορευόμενος ὀρθῶς φοβεῖται τὸν κύριον, ὁ δὲ σκολιάζων ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἀτιμασθήσεται.
Παροιμίαι 14:3	ἐκ στόματος ἀφρόνων βακτηρία ὕβρεως, χείλη δὲ σοφῶν φυλάσσει αὐτούς.
Παροιμίαι 14:4	οὗ μή εἰσιν βόες, φάτναι καθαραί· οὗ δὲ πολλὰ γενήματα, φανερὰ βοὸς ἰσχύς.
Παροιμίαι 14:5	μάρτυς πιστὸς οὐ ψεύδεται, ἐκκαίει δὲ ψευδῆ μάρτυς ἄδικος.
Παροιμίαι 14:6	ζητήσεις σοφίαν παρὰ κακοῖς καὶ οὐχ εὑρήσεις, αἴσθησις δὲ παρὰ φρονίμοις εὐχερής.
Παροιμίαι 14:7	πάντα ἐναντία ἀνδρὶ ἄφρονι, ὅπλα δὲ αἰσθήσεως χείλη σοφά.
Παροιμίαι 14:8	σοφία πανούργων ἐπιγνώσεται τὰς ὁδοὺς αὐτῶν, ἄνοια δὲ ἀφρόνων ἐν πλάνῃ.
Παροιμίαι 14:9	οἰκίαι παρανόμων ὀφειλήσουσιν καθαρισμόν, οἰκίαι δὲ δικαίων δεκταί.
Παροιμίαι 14:10	καρδία ἀνδρὸς αἰσθητική, λυπηρὰ ψυχὴ αὐτοῦ· ὅταν δὲ εὐφραίνηται, οὐκ ἐπιμίγνυται ὕβρει.
Παροιμίαι 14:11	οἰκίαι ἀσεβῶν ἀφανισθήσονται, σκηναὶ δὲ κατορθούντων στήσονται. U+05D0A 20 συμπορευομενος 2⁰] συνρεμβομενος A | αφροσι] αφρονι U+05D0* (αφροσι U+05D0c.a) αφροσιν A 22 αγαθος] pr ο A 25 εσθων] εσθιων U+05D0c.a XIV 1 κατ- εσκαψεν] κατεστρεψεν A 2 om δε U+05D0* (hab U+05D0c.a) 3 φυλαξει A 5 εκκαει U+05D0* (εκκαιει U+05D0c.a ) 9 παρανομων] αφρονων A | οφιλησουσι U+05D0* (-σῑ ut vid U+05D0c.a) 10 υβρει Bᵃᵇ (υβρι B*U+05D0)] υβριν A
Παροιμίαι 14:12	ἔστιν ὁδὸς ἣ δοκεῖ παρὰ ἀνθρώποις ὀρθὴ εἶναι, B τὰ δὲ τελευταῖα αὐτῆς ἔρχεται εἰς πυθμένα ᾅδου.
Παροιμίαι 14:13	ἐν εὐφροσύναις οὐ προσμίγνυται λύπη, τελευταία δὲ χαρὰ εἰς πένθος ἔρχεται.
Παροιμίαι 14:14	τῶν ἑαυτοῦ ὁδῶν πλησθήσεται θρασυκάρδιος, ἀπὸ δὲ τῶν διανοημάτων αὐτοῦ ἀνὴρ ἀγαθός.
Παροιμίαι 14:15	ἄκακος πιστεύει παντὶ λόγῳ, πανοῦργος δὲ ἔρχεται εἰς μετάνοιαν.
Παροιμίαι 14:16	σοφὸς φοβηθεὶς ἐξέκλινεν ἀπὸ κακοῦ, ὁ δὲ ἄφρων ἑαυτῷ πεποιθὼς μίγνυται ἀνόμῳ.
Παροιμίαι 14:17	ὀξύθυμος πράσσει μετὰ ἀβουλίας, ἀνὴρ δὲ φρόνιμος πολλὰ ὑποφέρει.
Παροιμίαι 14:18	μεριοῦνται ἄφρονες κακίαν, οἱ δὲ πανοῦργοι κρατήσουσιν αἰσθήσεως.
Παροιμίαι 14:19	ὀλισθήσουσιν κακοὶ ἔναντι ἀγαθῶν, καὶ ἀσεβεῖς θεραπεύσουσιν θύρας δικαίων.
Παροιμίαι 14:20	φίλοι μισήσουσιν φίλους πτωχούς, φίλοι δὲ πλουσίων πολλοί.
Παροιμίαι 14:21	ὁ ἀτιμάζων πένητας ἁμαρτάνει, ἐλεῶν δὲ πτωχοὺς μακαριστός.
Παροιμίαι 14:22	πλανώμενοι τεκταίνουσι κακά, ἔλεον δὲ καὶ ἀλήθειαν τεκταίνουσιν ἀγαθοί· οὐκ ἐπίστανται ἔλεον καὶ πίστιν τέκτονες κακῶν, ἐλεημοσύναι δὲ καὶ πίστεις παρὰ τέκτοσιν ἀγαθοῖς.
Παροιμίαι 14:23	ἐν παντὶ μεριμνῶντι ἔνεστιν περισσόν, ὁ δὲ ἡδὺς καὶ ἀνάλγητος ἐν ἐνδείᾳ ἔσται.
Παροιμίαι 14:24	στέφανος σοφῶν πανοῦργος. ἡ δὲ διατριβὴ ἀφρόνων κακή.
Παροιμίαι 14:25	ῥύσεται ἐκ κακῶν ψυχὴν μάρτυς πιστός, ἐκκαίει δὲ ψευδῆ δόλιος.
Παροιμίαι 14:26	ἐν φόβῳ Κυρίου ἐλπὶς ἰσχύος. τοῖς δὲ τέκνοις αὐτοῦ καταλείπει ἔρεισμα.
Παροιμίαι 14:27	πρόσταγμα Κυρίου πηγὴ ζωῆς, ποιεῖ δὲ ἐκκλίνειν ἐκ παγίδος θανάτου. 12 ορθη ειναι παρα ανοις A | αυτης] αυτου A 13 ευφροσυνη U+05D0 | U+05D0A χαρας A 16 εαυτω] pr εν U+05D0* (om U+05D0c.a) 20 μισησωσιν A 21 μακα- ριστος] μακαριος εστς A 22 τεκταινουσι] τεκτενουσιν A | πιστεις] πιστις U+05D0A 26 καταλειπει] καταλιψι U+05D0c.a | ερισμα B*U+05D0 A (ερεισμα Bᵃᵇ) B
Παροιμίαι 14:28	ἐν πολλῷ ἔθνει δόξα βασιλέως. ἐν δὲ ἐκλείψει λαοῦ συντριβὴ δυνάστου.
Παροιμίαι 14:29	μακρόθυμος ἀνὴρ πολὺς ἐν φρονήσει, ὁ δὲ ὀλιγόψυχος ἰσχυρὸς ἄφρων.
Παροιμίαι 14:30	πρᾳύθυμος ἀνὴρ καρδίας ἰατρός, σὴς δὲ ὀστέων καρδία αἰσθητική.
Παροιμίαι 14:31	ὁ συκοφαντῶν πένητα παροξύνει τὸν ποιήσαντα αὐτόν, ὁ δὲ τιμῶν αὐτὸν ἐλεᾷ πτωχόν.
Παροιμίαι 14:32	ἐν κακίᾳ αὐτοῦ ἀπωσθήσεται ἀσεβής, ὁ δὲ πεποιθὼς τῇ ἑαυτοῦ ὁσιότητι δίκαιος.
Παροιμίαι 14:33	ἐν καρδίᾳ ἀγαθῇ ἀνδρὸς σοφία, ἐν δὲ καρδίᾳ ἀφρόνων οὐ διαγινώσκεται.
Παροιμίαι 14:34	δικαιοσύνη ὑψοῖ ἔθνος, ἐλασσονοῦσι δὲ φυλὰς ἁμαρτίαι.
Παροιμίαι 14:35	δεκτὸς βασιλεῖ ὑπηρέτης νοήμων, τῇ δὲ ἑαυτοῦ εὐστροφίᾳ ἀφαιρεῖται ἀτιμίαν.
Παροιμίαι 15:1	ὀργὴ ἀπόλλυσιν καὶ φρονίμους, ἀπόκρισις δὲ ὑποπίπτουσα ἀποστρέφει θυμόν, λόγος δὲ λυπηρὸς ἐγείρει ὀργάς.
Παροιμίαι 15:2	γλῶσσα σοφῶν καλὰ ἐπίσταται, στόμα δὲ ἀφρόνων ἀναγγελεῖ κακά.
Παροιμίαι 15:3	ἐν παντὶ τόπῳ ὀφθαλμοὶ Κυρίου· σκοπεύουσιν κακούς τε καὶ ἀγαθούς.
Παροιμίαι 15:4	ἴασις γλώσσης δένδρον ζωῆς, ὁ δὲ συντηρῶν αὐτὴν πλησθήσεται πνεύματος.
Παροιμίαι 15:5	ἄφρων μυκτηρίζει παιδίαν πατρός, ὁ δὲ φυλάσσων ἐντολὰς πανουργότερος.
Παροιμίαι 15:6	ἐν πλεοναζούσῃ δικαιοσύνῃ ἰσχὺς πολλή, οἱ δὲ ἀσεβεῖς ὁλόριζοι ἐκ γῆς ἀπολοῦνται· οἴκοις δικαίων ἰσχὺς πολλή, καρποὶ δὲ ἀσεβῶν ἀπολοῦνται.
Παροιμίαι 15:7	χείλη σοφῶν δέδεται αἰσθήσει, καρδίαι δὲ ἀφρόνων οὐκ ἀσφαλεῖς. U+05D0A 29 ολιγοσχος U+05D0* (ολιγοψυχος U+05D01) | ισχυρως BabU+05D0c.aA 31 ελεα] ελεει Bab 33 ανδρος] αναπαυσεται U+05D0c.a 34 ελασσονουσι (sic) BU+05D0A XV 1 om δε 2⁰ U+05D0 2 αναγγελλει Avid 4 πνευματος] πιοτητος U+05D0* των καρπων αυτης U+05D0c.a 5 παιδειαν Bᵃᵇ 6 απολουνται 1⁰] ολουνται U+05D0c.aA | om οικοις... απολουνται (2°) U+05D0* (hab U+05D0c.a) 7 χειλη] + δ U+05D0* (om δ U+05D01)
Παροιμίαι 15:8	θυσίαι ἀσεβῶν βδέλυγμα Κυρίῳ, B εὐχαὶ δὲ κατευθυνόντων δεκταὶ παρʼ αὐτῷ.
Παροιμίαι 15:9	βδέλυγμα Κυρίῳ ὁδοὶ ἀσεβοῦς, διώκοντας δὲ δικαιοσύνην ἀγαπᾷ.
Παροιμίαι 15:10	παιδεία ἀκάκου γνωρίζεται ὑπὸ τῶν παριόντων, οἱ δὲ μισοῦντες ἐλέγχους τελευτῶσιν αἰσχρῶς.
Παροιμίαι 15:11	ᾅδης καὶ ἀπώλεια φανερὰ παρὰ τῷ κυρίῳ, πῶς οὐχὶ καὶ αἱ καρδίαι τῶν ἀνθρώπων;
Παροιμίαι 15:12	οὐκ ἀγαπήσει ἀπαίδευτος τοὺς ἐλέγχοντας αὐτόν, μετὰ δὲ σοφῶν οὐχ ὁμιλήσει.
Παροιμίαι 15:13	καρδίας εὐφραινομένης πρόσωπον θάλλει, ἐν δὲ λύπαις οὔσης σκυθρωπάζει.
Παροιμίαι 15:14	καρδία ὀρθὴ ζητεῖ αἴσθησιν, στόμα δὲ ἀπαιδεύτων γνώσεται κακά.
Παροιμίαι 15:15	πάντα τὸν χρόνον οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν κακῶν προσδέχονται κακά, οἱ δὲ ἀγαθοὶ ἡσυχάσουσιν διὰ παντός.
Παροιμίαι 15:16	κρείσσων μικρὰ μερὶς μετὰ φόβου Κυρίου ἢ θησαυροὶ μεγάλοι μετὰ ἀφοβίας.
Παροιμίαι 15:17	κρείσσων ξενισμὸς μετὰ λαχάνων πρὸς φιλίαν καὶ χάριν ἢ παράθεσις μόσχων μετὰ ἔχθρας.
Παροιμίαι 15:18	ἀνὴρ θυμώδης παρασκευάζει μάχας, μακρόθυμος δὲ καὶ τὴν μέλλουσαν καταπρᾳύνει·
Παροιμίαι 15:18a	μακρόθυμος ἀνὴρ κατασβέσει κρίσεις, ὁ δὲ ἀσεβὴς ἐγείρει μᾶλλον.
Παροιμίαι 15:19	ὁδοὶ ἀεργῶν ἐστρωμέναι ἀκάνθαις, αἱ δὲ τῶν ἀνδρείων τετριμμέναι.
Παροιμίαι 15:20	υἱὸς σοφὸς εὐφραίνει πατέρα, υἱὸς δὲ ἄφρων μυκτηρίζει μητέρα αὐτοῦ.
Παροιμίαι 15:21	ἀνοήτου τρίβοι ἐνδεεῖς φρενῶν, ἀνὴρ δὲ φρόνιμος κατευθύνων πορεύεται.
Παροιμίαι 15:22	ὑπερτίθενται λογισμοὺς οἱ μὴ τιμῶντες συνέδρια, ἐν δὲ καρδίαις βουλευομένων μένει βουλή.
Παροιμίαι 15:23	οὐ μὴ ὑπακούσῃ ὁ κακὸς αὐτῇ, 8 ασεβων] αμαρτωλων U+05D0 9 αγαπα] απατα U+05D0* (αγ. U+05D0c.a) 10 παιδια U+05D0A U+05D0A 13 ουσης BᵃᵇU+05D0] ουσαις B* ουσα A 14 απαιδευτων] ασεβων U+05D0* (απαιδ. U+05D0c.a) 15 ησυχαζουσιν A 17 om μετα 1⁰ A | μετα 2⁰] μετ A 8 a κρισις U+05D0A 21 ανηρ δε φρονιμος] ο δε φρ. ανηρ U+05D0 22 υπερτι- ??ονται U+05D0* (-θενται U+05D0c.a) | τιμωτες U+05D0* (-ντες U+05D0c.a) 23 ου] υ A* (pr ο Aᵃ?ᵐᵍ) | κακος] ακακος U+05D0c.a B οὐδὲ μὴ εἴπῃ καίριόν τι καὶ καλὸν τῷ κοινῷ.
Παροιμίαι 15:24	ὁδοὶ ζωῆς διανοήματα συνετοῦ, ἵνα ἐκκλίνας ἐκ τοῦ ᾅδου σωθῇ.
Παροιμίαι 15:25	οἴκους ὑβριστῶν κατασπᾷ Κύριος, ἐστήρισεν δὲ ὅριον χήρας.
Παροιμίαι 15:26	βδέλυγμα Κυρίῳ λογισμὸς ἄδικος, ἁγνῶν δὲ ῥήσεις σεμναί.
Παροιμίαι 15:27	ἐξόλλυσιν ἑαυτὸν ὁ δωρολήμπτης, ὁ δὲ μισῶν δώρων λήμψεις σώζεται. (6)ἐλεημοσύναις καὶ πίστεσιν ἀποκαθαίρονται ἁμαρτίαι, τῷ δὲ φόβῳ Κυρίου ἐκκλίνει πᾶς ἀπὸ κακοῦ.
Παροιμίαι 15:28	καρδίαι δικαίων μελετῶσιν πίστεις, στόμα δὲ ἀσεβῶν ἀποκρίνεται κακά. (7)δεκταὶ παρὰ Κυρίῳ ὁδοὶ ἀνθρώπων δικαίων, διὰ δὲ αὐτῶν καὶ οἱ ἐχθροὶ φίλοι γίνονται.
Παροιμίαι 15:29	μακρὰν ἀπέχει ὁ θεὸς ἀπὸ ἀσεβῶν, εὐχαῖς δὲ δικαίων ἐπακούει. §C §(8)κρείσσων ὀλίγη λῆμψις μετὰ δικαιοσύνης ἢ πολλὰ γενήματα μετὰ ἀδικίας.
Παροιμίαι 16:1	καρδία δὲ ἀνδρὸς λογιζέσθω δίκαια, ἵνα ὑπὸ τοῦ θεοῦ διορθωθῇ τὰ διαβήματα αὐτοῦ.
Παροιμίαι 16:2	θεωρῶν ὀφθαλμὸς καλὰ εὐφραίνει καρδίαν, φήμη δὲ ἀγαθὴ πιαίνει ὀστᾶ.
Παροιμίαι 16:3	ὃς ἀπωθεῖται παιδείαν μισεῖ ἑαυτόν, ὁ δὲ τηρῶν ἐλέγχους ἀγαπᾷ ψυχὴν αὐτοῦ.
Παροιμίαι 16:4	φόβος θεοῦ παιδεία καὶ σοφία, καὶ ἀρχὴ δόξης ἀποκριθήσεται αὐτῇ.
Παροιμίαι 16:5	πάντα τὰ ἔργα τοῦ ταπεινοῦ φανερὰ παρὰ τῷ θεῷ, οἱ δὲ ἀσεβεῖς ἐν ἡμέρᾳ κακῇ ὀλοῦνται.
Παροιμίαι 16:6	ἀκάθαρτος παρὰ θεῷ πᾶς ὑψηλοκάρδιος, χειρὶ δὲ χεῖρας ἐμβαλὼν ἀδίκως οὐκ ἀθῳωθήσεται.
Παροιμίαι 16:7	ἀρχὴ ὁδοῦ ἀγαθῆς τὸ ποιεῖν τὰ δίκαια, U+05D0AC 25 εστηρισεν] εστησεν U+05D0* (εστηρ. U+05D0c.a ) 27 λημψις A | ελαιημοσυναι U+05D0* (-ναις U+05D0c.a nisi forte 1) | πιστισιν U+05D0* (-τεσιν U+05D0¹ c.a) 28 καρδια U+05D0* (-διαι U+05D01c.a(vid)) | πιστις U+05D0A 29 επακουει] υπακουει U+05D0 | ληψις C XVI 1 om δε AC | θεου] κυ C 3 παιδιαν U+05D0A 4 θεου] κυ A | παιδια | δοξης] +αυτου A | αυτη] αυτω A +προσπορευεται δε ταπινοις δοξα U+05D0c.a +προσπο- ρευεται ταπεινος (sic) δοξα A 5 ασεβης B* (-βεις Bᵃᵇ) 6 θεω] pr τω A | αθοωθησεται B*U+05D0AC (αθωωθ. Bᵇ) δεκτὰ δὲ παρὰ θεῷ μᾶλλον ἢ θύειν θυσίας. B
Παροιμίαι 16:8	ὁ ζητῶν τὸν κύριον εὑρήσει γνῶσιν μετὰ δικαιοσύνης, οἱ δὲ ὀρθῶς ζητοῦντες αὐτὸν εὑρήσουσιν εἰρήνην.
Παροιμίαι 16:9	πάντα τὰ ἔργα τοῦ κυρίου μετὰ δικαιοσύνης, φυλάσσεται δὲ ὁ ἀσεβὴς εἰς ἡμέραν κακήν.
Παροιμίαι 16:10	μαντεῖον ἐπὶ χείλεσιν βασιλέως, ἐν δὲ κρίσει οὐ μὴ πλανηθῇ τὸ στόμα αὐτοῦ.
Παροιμίαι 16:11	ῥοπὴ ζυγοῦ δικαιοσύνη παρὰ Κυρίῳ, τὰ δὲ ἔργα αὐτοῦ στάθμια δίκαια.
Παροιμίαι 16:12	βδέλυγμα βασιλεῖ ὁ ποιῶν κακά, μετὰ γὰρ δικαιοσύνης ἑτοιμάζεται θρόνος ἀρχῆς.
Παροιμίαι 16:13	δεκτὰ βασιλεῖ χείλη δίκαια, λόγους δὲ ὀρθοὺς ἀγαπᾷ.
Παροιμίαι 16:14	θυμὸς βασιλέως ἄγγελος θανάτου, ἀνὴρ δὲ σοφὸς ἐξιλάσεται αὐτόν.
Παροιμίαι 16:15	ἐν φωτὶ ζωῆς υἱὸς βασιλέως, οἱ δὲ προσδεκτοὶ αὐτῷ ὥσπερ νέφος ὄψιμον.
Παροιμίαι 16:16	νοσσιαὶ σοφίας αἱρετώτεραι χρυσίου, νοσσιαὶ δὲ φρονήσεως αἱρετώτεραι ὑπὲρ ἀργύριον
Παροιμίαι 16:17	τρίβοι ζωῆς ἐκκλίνουσιν ἀπὸ κακῶν, μῆκος δὲ βίου ὁδοὶ δικαιοσύνης. ὁ δεχόμενος παιδείαν ἐν ἀγαθοῖς ἔσται, ὁ δὲ φυλάσσων ἐλέγχους σοφισθήσεται. ὃς φυλάσσει τὰς ἑαυτοῦ ὁδοὺς τηρεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν, ἀγαπῶν δὲ ζωὴν αὐτοῦ φείσεται στόματος αὐτοῦ.
Παροιμίαι 16:18	πρὸ συντριβῆς ἡγεῖται ὕβρις, πρὸ δὲ πτώματος κακοφροσύνη.
Παροιμίαι 16:19	κρείσσων πρᾳύθυμος μετὰ ταπεινώσεως ἢ ὃς διαιρεῖται σκῦλα μετὰ ὑβριστῶν.
Παροιμίαι 16:20	συνετὸς ἐν πράγμασιν εὑρειὴς ἀγαθῶν, πεποιθὼς δὲ ἐπὶ θεῷ μακαριστός.
Παροιμίαι 16:21	τοὺς σοφοὺς καὶ συνετοὺς φαύλους καλοῦσιν, οἱ δὲ γλυκεῖς ἐν λόγῳ πλείονα ἀκούσονται. 7 δεκται BU+05D0 | θεω] pr τω U+05D0 | θυσιαν C 9 του κυριου] om του A U+05D0AC 10 κρισει] seq ras 2 litt in C 11 Κυριω] κυ A θω C 13 ορθους] αγαθους C | αγαπα periit in C 15 οψιμοι U+05D0* (-μον U+05D0c.a) 16 χρυσιω A 17 εκκι- νουσιν U+05D0 | παιδιαν AC | εν] επ U+05D0 | αυτου 1⁰] εαυτου C 19 πραυθυμος] προθυμος A | ταπεινωσεως] ταπινοφροσυνης C | υβριστων] υβρεως A 20 θεω] κω AC 21 πλειονα] πλιον A πλειον C | ακουσονται] ακουοντ (U+05D0) A B
Παροιμίαι 16:22	πηγὴ ζωῆς ἔννοια τοῖς κεκτημένοις, παιδεία δὲ ἀφρόνων κακή.
Παροιμίαι 16:23	καρδία σοφοῦ νοήσει τὰ ἀπὸ τοῦ ἰδίου στόματος, ἐπὶ δὲ χείλεσιν φορέσει ἐπιγνωμοσύνην.
Παροιμίαι 16:24	κηρία μέλιτος λόγοι καλοί, γλύκασμα δὲ αὐτοῦ ἴασις ψυχῆς.
Παροιμίαι 16:25	εἰσὶν ὁδοὶ δοκοῦσαι εἶναι ὀρθαὶ ἀνδρί, τὰ μέντοι τελευταῖα αὐτῶν βλέπει εἰς πυθμένα ᾅδου.
Παροιμίαι 16:26	ἀνὴρ ἐν πόνοις πονεῖ ἑαυτῷ καὶ ἐκβιάζεται ἑαυτοῦ τὴν ἀπώλειαν· ὁ μέντοι σκολιὸς ἐπὶ τῷ ἑαυτοῦ στόματι φορεῖ τὴν ἀπώλειαν.
Παροιμίαι 16:27	ἀνὴρ ἄφρων ὀρύσσει ἑαυτῷ κακά, ἐπὶ δὲ τῶν ἑαυτοῦ χειλέων θησαυρίζει πῦρ.
Παροιμίαι 16:28	ἀνὴρ σκολιὸς διαπέμπεται κακά, καὶ λαμπτῆρα δόλου πυρσεύσει κακοῖς, καὶ διαχωρίζει φίλους.
Παροιμίαι 16:29	ἀνὴρ παράνομος ἀποπειρᾶται φίλων, καὶ ἀπάγει αὐτοὺς ὁδοὺς οὐκ ἀγαθάς.
Παροιμίαι 16:30	στηρίζων δὲ ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ διαλογίζεται διεστραμμένα, ὁρίζει δὲ τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ πάντα τὰ κακά, οὗτος κάμινός ἐστιν κακίας.
Παροιμίαι 16:31	στέφανος καυχήσεως γῆρας, ἐν δὲ ὁδοῖς δικαιοσύνης εὑρίσκεται.
Παροιμίαι 16:32	κρείσσων ἀνὴρ μακρόθυμος ἰσχυροῦ, ὁ δὲ κρατῶν ὀργῆς κρείσσων καταλαμβανομένου πόλιν.
Παροιμίαι 16:33	εἰς κόλπους ἐπέρχεται πάντα τοῖς ἀδίκοις, παρὰ δὲ Κυρίου πάντα τὰ δίκαια.
Παροιμίαι 17:1	κρείσσων ψωμὸς μεθʼ ἡδονῆς ἐν εἰρήνῃ ¶ C ἢ οἶκος πολλῶν ἀγαθῶν καὶ ἀδίκων θυμάτων μετὰ μάχης. ¶ U+05D0AC 22 παιδεια (-δια A)] και παιδια U+05D0* (om και U+05D0c.a) 23 του ιδιου] om του U+05D0* (hab U+05D0c.a) | χειλεσι C 24 αυτου] αυτων AC 25 μεντοι] δε C | αυτων] αυτου C 26 εαυτου 1⁰] αυτου U+05D0C | σκολιοις C | φορει] φερει C | απωλειαν 2⁰ BᵇAC] απωλιαν B*U+05D0 27 θησαυριζει] θησαυριζεται U+05D0* (-ζει U+05D0c.a) ορυσσει A 28 δολου] χολου U+05D0 | πυρσευει U+05D0A | διαχωριζει] διαχωρι 30 om δε 1⁰ AC | διαλογιζεται] λογιζεται U+05D0AC | οριζει] οργιζει A | εστι C | κακιας] κακων A 31 32 εν δε οδοις... ισχυρου rescr 32 ισχυρου] +και ανηρ φρονησιν εχων γεωργιου μεγαλου U+05D0c.aACa | κρεισσων 2⁰] κρισσου (sic) A | καταλαμβανομενου] pr του A 33 αδικοις] δικαιοις (αδ. U+05D0c.a) | παντα 2⁰] πασιν U+05D0 c.a X VII 1 ηδονης] ειδονης A | οικος] pr ο C | πολλων] pr πληρης U+05D0AC
Παροιμίαι 17:2	οἰκέτης νοήμων κρατήσει δεσποτῶν ἀφρόνων, B ἐν δὲ ἀδελφοῖς διελεῖται μέρη.
Παροιμίαι 17:3	ὥσπερ δοκιμάζεται ἐν καμίνῳ ἄργυρος καὶ χρυσός, οὕτως ἐκλεκταὶ καρδίαι παρὰ Κυρίῳ.
Παροιμίαι 17:4	κακὸς ὑπακούει γλώσσης παρανόμων, δίκαιος δὲ οὐ προσέχει χείλεσιν ψευδέσιν.
Παροιμίαι 17:5	ὁ καταγελῶν πτωχοῦ παροξύνει τὸν ποιήσαντα αὐτόν, ὁ δὲ ἐπιχαίρων ἀπολλυμένῳ οὐκ ἀθῳωθήσεται· ὁ δὲ ἐπισπλαχνιζόμενος ἐλεηθήσεται.
Παροιμίαι 17:6	στέφανος γερόντων τέκνα τέκνων, καύχημα δὲ τέκνων πατέρες αὐτῶν.
Παροιμίαι 17:6a	aτοῦ πιστοῦ ὅλος ὁ κόσμος τῶν χρημάτων, τοῦ δὲ ἀπίστου οὐδὲ ὀβολός.
Παροιμίαι 17:7	οὐχ ἁρμόσει ἄφρονι χείλη πιστά, οὐδὲ δικαίῳ χείλη ψευδῆ.
Παροιμίαι 17:8	μισθὸς χαρίτων παιδεία τοῖς χρωμένοις, οὗ δ᾿ ἂν ἐπιστρέψῃ, εὐοδωθήσεται.
Παροιμίαι 17:9	ὃς κρύπτει ἀδικήματα ζητεῖ φιλίαν, ὃς δὲ μισεῖ κρύπτειν διίστησιν φίλους καὶ οἰκείους.
Παροιμίαι 17:10	συντρίβει ἀπειλὴ καρδίαν φρονίμου, ἄφρων δὲ μαστιγωθεὶς οὐκ αἰσθάνεται.
Παροιμίαι 17:11	ἀντιλογίας ἐγείρει πᾶς κακός, ὁ δὲ Κύριος ἄγγελον ἀνελεήμονα ἐκπέμψει αὐτῷ.
Παροιμίαι 17:12	ἐμπεσεῖται μέριμνα ἀνδρὶ νοήμονι, οἱ δὲ ἄφρονες διαλογιοῦνται κακά.
Παροιμίαι 17:13	ὃς ἀποδίδωσιν κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν, οὐ κινηθήσεται κακὰ ἐκ τοῦ οἴκου αὐτοῦ.
Παροιμίαι 17:14	ἐξουσίαν δίδωσιν λόγοις ἀρχὴ δικαιοσύνης, προηγεῖται δὲ τῆς ἐνδείας στάσις καὶ μάχη.
Παροιμίαι 17:15	ὃς δίκαιον κρίνει τὸν ἄδικον, ἄδικον δὲ τὸν δίκαιον, 2 δεσπότην U+05D0* (-των U+05D01) 3 εκλεκται καρδιαι] καρδια εκλεγεται U+05D0* U+05D0A καρδιαι εκλεκται U+05D0c.a | Κυριω] θω A 4 γλωσσης] γλωσση BbU+05D0? | ψευ- | δεσιν] + του πιστου ολος ο κοσμος των χρηματων του δε απιστου ουδε οβολος A 5 καταγελων] καταγγελλων A | αθοωθησεται B*U+05D0A (αθωωθ. Bᵇ). | επισπλαγχνιζομενος] σπλαγχνιζομενος A 6 a om του πιστου...οβολος A 7 om πιστα... χειλη 2⁰ U+05D0 | ψευδη] πιστα U+05D0c.a U+05D0 παιδια B*U+05D0 (-δεια BᵃᵇA)] pr η BᵃᵇU+05D0A | ευοδωθησεται] αδικηθησεται U+05D0 10 καρδιαν sup ras U+05D0¹ 13 εκ του οικου] εις τους οικους A 14 αρχην U+05D0* (ν ras postea inst U+05D0?) | ενδιαστασις U+05D0* (ενδιας στ. U+05D0c.a) | στασεις A 15 αδικον 1⁰] δικαιον U+05D0 B ἀκάθαρτος καὶ βδελυκτὸς παρὰ θεῷ.
Παροιμίαι 17:16	ἵνα τί ὑπῆρξεν χρήματα ἄφρονι; κτήσασθαι γὰρ σοφίαν ἀκάρδιος οὐ δυνήσεται. (19)ὃς ὑψηλὸν ποιεῖ τὸν ἑαυτοῦ οἶκον ζητεῖ συντριβήν, (20)ὁ δὲ σκολιάζων τοῦ μαθεῖν ἐμπεσεῖται εἰς κακά.
Παροιμίαι 17:17	εἰς πάντα καιρὸν φίλος ὑπαρχέτω σοι, ἀδελφοὶ δὲ ἐν ἀνάγκαις χρήσιμοι ἔστωσαν, τούτου γὰρ χάριν γεννῶνται.
Παροιμίαι 17:18	ἀνὴρ ἄφρων ἐπικροτεῖ καὶ ἐπιχαίρει ἑαυτῷ, ὡς καὶ ὁ ἐγγυώμενος ἐγγύην τῶν ἑαυτοῦ φίλων.
Παροιμίαι 17:19	φιλαμαρτήμων χαίρει μάχαις,
Παροιμίαι 17:20	ὁ δὲ σκληροκάρδιος οὐ συναντᾷ ἀγαθοῖς. ἀνὴρ εὐμετάβολος γλώσσῃ ἐμπεσεῖται εἰς κακά,
Παροιμίαι 17:21	καρδία δὲ ἄφρονος ὀδύνη τῷ κεκτημένῳ αὐτήν. οὐκ εὐφραίνεται πατὴρ ἐπὶ υἱῷ ἀπαιδεύτῳ, υἱὸς δὲ φρόνιμος εὐφραίνει μητέρα αὐτοῦ.
Παροιμίαι 17:22	καρδία εὐφραινομένη εὐεκτεῖν ποιεῖ, ἀνδρὸς δὲ λυπηροῦ ξηραίνεται τὰ ὀστᾶ.
Παροιμίαι 17:23	λαμβάνοντος δῶρα ἐν κόλποις ἀδίκως οὐ κατευοδοῦνται ὁδοί, ἀσεβὴς δὲ ἐκκλίνει ὁδοὺς δικαιοσύνης.
Παροιμίαι 17:24	πρόσωπον συνετὸν ἀνδρὸς σοφοῦ, οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ τοῦ ἄφρονος ἐπʼ ἄκρα γῆς.
Παροιμίαι 17:25	ὀργὴ πατρί ἐστιν υἱὸς ἄφρων, καὶ ὀδύνη τῇ τεκούσῃ αὐτοῦ.
Παροιμίαι 17:26	ζημιοῦν ἄνδρα δίκαιον οὐ καλόν, οὐδὲ ὅσιον ἐπιβουλεύειν δυνάσταις δικαίοις.
Παροιμίαι 17:27	ὃς φείδεται ῥῆμα προελέσθαι σκληρὸν ἐπιγνώμων, μακρόθυμος δὲ ἀνὴρ φρόνιμος.
Παροιμίαι 17:28	ἀνοήτῳ ἐπερωτήσαντι σοφίαν σοφία λογισθήσεται, ἐνεὸν δέ τις ἑαυτὸν ποιήσας δόξει φρόνιμος εἶναι.
Παροιμίαι 18:1	προφάσεις ζητεῖ ἀνὴρ βουλόμενος χωρίζεσθαι ἀπὸ φίλων, ἐν παντὶ δὲ καιρῷ ἐπονείδιστος ἔσται.
Παροιμίαι 18:2	οὐ χρείαν ἔχει σοφίας ἐνδεὴς φρενῶν, μᾶλλον γὰρ ἄγεται ἀφροσύνῃ. U+05D0A 16 γαρ] δε A | σοφιας A 17 φιλος] pr ο U+05D0 c.a 18 εγγυην] εγγυη U+05D0?A | τον εαυτ. φιλον U+05D0c.aA 19 χαιρει] κειρει A 21 επι] εφ A | ευφραινει] ευφρανει A 23 κολπω U+05D0A | αδικω U+05D0 25 om εστιν U+05D0c.aA | αυτου] αυτον BU+05D0?c.a 27 προελεσθαι] προεσθαι U+05D0c.aA 28 σοφιαν] σοφια U+05D0? oms A XVIII 2 αγεται] αγαγεται A
Παροιμίαι 18:3	ὅταν ἔλθῃ ἀσεβὴς εἰς βάθος κακῶν, καταφρονεῖ, B ἐπέρχεται δὲ αὐτῷ ἀτιμία καὶ ὄνειδος.
Παροιμίαι 18:4	ὕδωρ βαθὺ λόγος ἐν καρδίᾳ ἀνδρός, ποταμὸς δὲ ἀναπηδύει καὶ πηγὴ ζωῆς.
Παροιμίαι 18:5	θαυμάσαι πρόσωπον ἀσεβοῦς οὐ καλόν, οὐδὲ ὅσιον ἐκκλίνειν τὸ δίκαιον ἐν κρίσει.
Παροιμίαι 18:6	χείλη ἄφρονος ἄγουσιν αὐτὸν εἰς κακά, τὸ δὲ στόμα αὐτοῦ τὸ θρασὺ θάνατον ἐπικαλεῖται.
Παροιμίαι 18:7	στόμα ἄφρονος συντριβὴ αὐτῷ, τὰ δὲ χείλη αὐτοῦ παγὶς τῇ ψυχῇ αὐτοῦ.
Παροιμίαι 18:8	ὀκνηροὺς καταβάλλει φόβος, ψυχαὶ δὲ ἀνδρογύνων πεινάσουσιν.
Παροιμίαι 18:9	ὁ μὴ ἰώμενος αὐτὸν ἐν τοῖς ἔργοις αὐτοῦ ἀδελφός ἐστιν τοῦ λυμαινομένου ἑαυτόν.
Παροιμίαι 18:10	ἐκ μεγαλωσύνης ἰσχύος ὄνομα Κυρίου, αὐτῷ δὲ προσδραμόντες δίκαιοι ὑψοῦνται.
Παροιμίαι 18:11	ὕπαρξις πλουσίου ἀνδρὸς πόλις ὀχυρά, §ἡ δὲ δόξα αὐτῆς μέγα ἐπισκιάζει. §C
Παροιμίαι 18:12	πρὸ συντριβῆς ὑψοῦται καρδία ἀνδρός, καὶ πρὸ δόξης ταπεινοῦται.
Παροιμίαι 18:13	ὃς ἀποκρίνεται λόγον πρὶν ἀκοῦσαι, ἀφροσύνη αὐτῷ ἐστιν καὶ ὄνειδος.
Παροιμίαι 18:14	θυμὸν ἀνδρὸς πρᾳύνει θεράπων φρόνιμος, ὀλιγόψυχον δὲ ἄνδρα τίς ὑποίσει;
Παροιμίαι 18:15	καρδία φρονίμου κτᾶται αἴσθησιν, ὦτα δὲ σοφῶν ζητεῖ ἔννοιαν.
Παροιμίαι 18:16	δόμα ἀνθρώπου ἐμπλατύνει αὐτόν, καὶ παρὰ δυνάσταις καθιζάνει αὐτόν.
Παροιμίαι 18:17	δίκαιος ἑαυτοῦ κατήγορος ἐν πρωτολογίᾳ· ὡς δ᾿ ἂν ἐπιβάλῃ ὁ ἀντίδικος, ἐλέγχεται.
Παροιμίαι 18:18	ἀντιλογίας παύει σιγηρός, ἐν δὲ δυναστείαις ὁρίζει. 4 αναπηδυει BU+05D0A 6 αυτον] αυτα A | θρασυν A U+05D0 ανδρογυναιων U+05D0AC U+05D0* (-γυνων U+05D0c.a) 9 αυτον] εαυτον U+05D0c.aA 10 Κυριου] κω (κυ U+05D0c.a) | om δε U+05D0* (hab U+05D0c.a) | προσδραμουντες U+05D0* (-μοντες U+05D0?) 11 υπαρξεις A | μεγα] μεγαλα U+05D0c.a | επισκιαζει] επισκειασει A 13 αυτω bis scr A | εστι C 14 υποισει] οιποισει U+05D0* (υπ. U+05D0 c.a) 16 ενπλατυνει U+05D0 (-νι) AC 18 σιγηρος] adpinx κληρος U+05D0c.a mg | δυναστιαις U+05D0 δυνασταις AC B
Παροιμίαι 18:19	ἀδελφὸς ὑπὸ ἀδελφοῦ βοηθούμενος ὡς πόλις ὀχυρὰ καὶ ὑψηλή, ἰσχύει δὲ ὥσπερ τεθεμελιωμένον βασίλειον.
Παροιμίαι 18:20	ἀπὸ καρπῶν στόματος ἀνὴρ πίμπλησιν κοιλίαν αὐτοῦ, ἀπὸ δὲ καρπῶν χειλέων αὐτοῦ ἐμπλησθήσεται.
Παροιμίαι 18:21	θάνατος καὶ ζωὴ ἐν χειρὶ γλώσσης, οἱ δὲ κρατοῦντες αὐτῆς ἔδονται τοὺς καρποὺς αὐτῆς.
Παροιμίαι 18:22	ὃς εὗρεν γυναῖκα ἀγαθὴν εὗρεν χάριτας, ἔλαβεν δὲ παρὰ θεοῦ ἱλαρότητα·
Παροιμίαι 18:22a	ὃς ἐκβάλλει γυναῖκα ἀγαθὴν ἐκβάλλει τὰ ἀγαθά, ὁ δὲ κατέχων μοιχαλίδα ἄφρων καὶ ἀσεβής.
Παροιμίαι 18:23	ἀφροσύνη ἀνδρὸς λυμαίνεται τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, τὸν δὲ θεὸν αἰτιᾶται τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ.
Παροιμίαι 19:1	πλοῦτος προστίθησιν φίλους πολλούς, ὁ δὲ πτωχὸς καὶ ἀπὸ τοῦ ὑπάρχοντος φίλου λείπεται.
Παροιμίαι 19:2	μάρτυς ψευδὴς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται, ὁ δὲ ἐγκαλῶν ἀδίκως οὐ διαφεύξεται.
Παροιμίαι 19:3	πολλοὶ θεραπεύουσιν πρόσωπα βασιλέων, πᾶς δὲ ὁ κακὸς γίνεται ὄνειδος ἀνδρί.
Παροιμίαι 19:4	πᾶς ὃς ἀδελφὸν πτωχὸν μισεῖ, καὶ φιλίας μακρὰν ἔσται· ἔννοια ἀγαθὴ τοῖς εἰδόσιν αὐτὴν ἐγγιεῖ, ἀνὴρ δὲ φρόνιμος εὑρήσει αὐτήν. ὁ πολλὰ κακοποιῶν τελεσιουργεῖ κακίαν, ὃς δὲ ἐρεθίζει λόγους οὐ σωθήσεται.
Παροιμίαι 19:5	ὁ κτώμενος φρόνησιν ἀγαπᾷ ἑαυτόν, ὃς δὲ φυλάσσει φρόνησιν εὑρήσει ἀγαθά.
Παροιμίαι 19:6	μάρτυς ψευδὴς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται, ͎܎ҏďĎ̠εἰμι ἢ δράκων, ὅτι κατέταξας ἐπʼ ἐμέ φυλ
Παροιμίαι 19:7	οὐ συμφέρει ἄφρονι τρυφή, καὶ ἐὰν οἰκέτης ἄρξηται μεθʼ ὕβρεως δυναστεύειν.
Παροιμίαι 19:8	ἐλεήμων ἀνὴρ μακροθυμεῖ, τὸ δὲ καύχημα αὐτοῦ ἐπέρχεται παρανόμοις. U+05D0AC 20 καρπων 1⁰] καρπου AC | πιμπλησει A πιμπλησι C | εμπλησθησεται] πλησθησεται 21 θανατος και ζωη] θανατος ζωης A 22 δε] τε Cvid (ε tan- tum superest) | θεου] κυ U+05D0 c.aA 22 a τα αγαθα] om τα C 23 λοιμαινεται B (λυμ. BᵃᵇU+05D0A[? C]) X IX 1—6 πλουτος...ατιμωρητος] plurima perier in C 1 προστιθησι U+05D0 προστιθησει A 2 δε] δ U+05D0C 3 πολλοι] + δε U+05D0* (om U+05D0c.a) | θεραπευουσι C | ο κακος] om ο BᵇU+05D0c.aA | ονειδος] αδικος A 4 μισει] ποιει U+05D0* (μισ. U+05D0c.a) | ιδοσιν A | ο] +μεν C | om πολλα C | τελεσιουρει A (-ργει Aᵃ?) | σωθησεται] σωζεται C 6 απολειται] απολιπεται U+05D0* (απολιται U+05D0c.a)
Παροιμίαι 19:9	βασιλέως ἀπειλὴ ὁμοία βρυγμῷ λέοντος, B ὥσπερ δὲ δρόσος ἐπὶ χόρτῳ, οὕτως τὸ ἱλαρὸν αὐτοῦ.
Παροιμίαι 19:10	αἰσχύνη πατρὶ υἱὸς ἄφρων· οὐχ ἁγναὶ εὐχαὶ ἀπὸ μισθώματος ἑταίρας.
Παροιμίαι 19:11	οἶκον καὶ ὕπαρξιν μερίζουσιν πατέρες παισίν, παρὰ δὲ θεοῦ ἁρμόζεται γυνὴ ἀνδρί.
Παροιμίαι 19:12	δειλία κατέχει ἀνδρογύναιον, ψυχὴ δὲ ἀεργοῦ πεινάσει.
Παροιμίαι 19:13	ὃς φυλάσσει ἐντολὴν τηρεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν, ὁ δὲ καταφρονῶν τῶν ἑαυτοῦ ὁδῶν ἀπολεῖται.
Παροιμίαι 19:14	δανίζει θεῷ ὁ ἐλεῶν πτωχόν, κατὰ δὲ τὸ δόμα αὐτοῦ ἀνταποδοθήσεται αὐτῷ.
Παροιμίαι 19:15	παίδευε υἱόν σου, οὕτως γὰρ ἔσται εὔελπις, εἰς δὲ ὕβριν μὴ ἐπαίρου τῇ ψυχῇ σου.
Παροιμίαι 19:16	κακόφρων ἀνὴρ ζημιωθήσεται· ἐὰν δὲ λοιμεύηται, καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ προσθήσει.
Παροιμίαι 19:17	Ἄκουε, υἱέ, παιδείαν πατρός σου, ἵνα σοφὸς γένῃ ἐπʼ ἐσχάτων σου.
Παροιμίαι 19:18	πολλοὶ λογισμοὶ ἐν καρδίᾳ ἀνδρός, ἡ δὲ βουλὴ τοῦ κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει.
Παροιμίαι 19:19	καρπὸς ἀνδρὶ ἐλεημοσύνη, κρείσσων δὲ πτωχὸς δίκαιος ἢ πλούσιος ψευδής.
Παροιμίαι 19:20	φόβος Κυρίου εἰς ζωὴν ἀνδρί. ὁ δὲ ἄφοβος αὐλισθήσεται ἐν τόποις οὗ οὐκ ἐπισκοπεῖται γνῶσις.
Παροιμίαι 19:21	ὁ ἐγκρύπτων εἰς τὸν κόλπον αὐτοῦ χεῖρας ἀδίκως, οὐδὲ τῷ στόματι οὐ μὴ προσενέγκῃ αὐτάς.
Παροιμίαι 19:22	λοιμοῦ μαστιγουμένου ἄφρων πανουργότερος γίνεται· ἐὰν δὲ ἐλέγχῃς ἄνδρα φρόνιμον, νοήσει αἴσθησιν. 10 αφρων] + · και οδυνη τη τεκουση αυτου· A | ουχ] pr κ U+05D0c.a και ουκ C U+05D0AC 11 μεριουσιν AC | θεου] κυ AC | αρμοζεται] συνοικει Bᵃᵐᵍ 12 ανδρογυ- ναιον] ανδρογυνον U+05D0c.aAC 13 τηρει] inter η et ρ est ras in C 14 δανει- ζει BᵃᵇC | κατα] α 2⁰ sup ras Aᵃ? | ανταποδοθησεται ( -δωθησεται B* )] αντα- ποδωκει BᵃᵇU+05D0 AC 16 κακοφρων] κακοφρονων | ζημιωθησεται] pr πολλα AC 17 παιδιαν U+05D0A | εσχατω U+05D0* (-των U+05D0c.a) 18 19 καρδια... ψευδης] plurima perier in C 18 εις τον αιωνα μενει B*AC] μενει εις τον αιωνα BU+05D0? 19 δικαιος η πλουσιος] καιος η πλου sup ras Aᵃ | ψευδης BU+05D0*Cvid] ψευστης U+05D0c.aA 20 ου] οις U+05D0 c.a 21 ενκρυπτων U+05D0 εκκρυπτων C | εροσενεγκη] προσαγαγη BᵇU+05D0AC 22 γινεται] εσται A | ελεγχης] ελεγξης C B
Παροιμίαι 19:23	ὁ ἀτιμάζων πατέρα καὶ ἀπωθούμενος μητέρα αὐτοῦ ¶ C καταισχυνθήσεται καὶ ἐπονείδιστος ἔσται.¶
Παροιμίαι 19:24	υἱὸς ἀπολειπόμενος φυλάξαι παιδείαν πατρὸς μελετήσει ῥήσεις κακάς.
Παροιμίαι 19:25	ὁ ἐγγυώμενος παῖδα ἄφρονα καθυβρίζει δικαίωμα, στόμα δὲ ἀσεβῶν καταπίεται κρίσεις.
Παροιμίαι 19:26	ἑτοιμάζονται ἀκολάστοις μάστιγες, καὶ τιμωρίαι ὁμοίως ἄφροσιν.
Παροιμίαι 20:1	ἀκόλαστον οἶνος καὶ ὑβριστικὸν μέθη, πᾶς δὲ ἄφρων τοιούτοις συμπλέκεται.
Παροιμίαι 20:2	οὐ διαφέρει ἀπειλὴ βασλέως θυμοῦ λέοντος, ὁ δὲ παροξύνων αὐτὸν ἁμαρτάνει εἰς τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν.
Παροιμίαι 20:3	δόξα ἀνδρὶ ἀποστρέφεσθαι λοιδορίας, πᾶς δὲ ἄφρων τοιούτοις συμπλέκεται.
Παροιμίαι 20:4	ὀνειδιζόμενος ὀκνηρὸς οὐκ αἰσχύνεται, ὡσαύτως καὶ ὁ δανιζόμενος σῖτον ἐν ἀμήτῳ.
Παροιμίαι 20:5	ὕδωρ βαθὺ βουλὴ ἐν καρδίᾳ ἀνδρός, ἀνὴρ δὲ φρόνιμος ἐξαντλήσει αὐτήν.
Παροιμίαι 20:6	μέγα ἄνθρωπος καὶ τίμιον ἀνὴρ ἐλεήμων, ἄνδρα δὲ πιστὸν ἔργον εὑρεῖν.
Παροιμίαι 20:7	ὃς ἀναστρέφεται ἄμωμος ἐν δικαιοσύνῃ, μακαρίους τοὺς παῖδας αὐτοῦ καταλείψει.
Παροιμίαι 20:8	ὅταν βασιλεὺς δίκαιος καθίσῃ ἐπὶ θρόνου, οὐκ ἐναντιοῦται ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ πᾶν πονηρόν.
Παροιμίαι 20:9	τίς καυχήσεται ἁγνὴν ἔχειν τὴν καρδίαν; ἢ τίς παρρησιάσεται καθαρὸς εἶναι ἀπὸ ἁμαρτιῶν;
Παροιμίαι 20:10	κακολογοῦντος πατέρα ἢ μητέρα σβεσθήσεται λαμπτήρ, αἱ δὲ κόραι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ὄψονται σκότος.
Παροιμίαι 20:11	μερὶς ἐπισπουδαζομένη ἐν πρώτοις ἐν τοῖς τελευταίοις οὐκ εὐλογηθήσεται.
Παροιμίαι 20:12	μὴ εἴπῃς Τίσομαι τὸν ἐχθρόν· ἀλλὰ ὑπόμεινον τὸν κύριον, ἵνα σοι βοηθήσῃ. U+05D0A 24 απολιπομενος U+05D0 | παιδιαν U+05D0A 25 κρισις U+05D0A 26 ακολαστηι U+05D0* (-τοις U+05D0c.a) X X 1 μεθη] + πας δε ο συμμιγνυμενος αυτη ουκ εσται σοφος U+05D0c.a + πας δε ο συμμενομενος ουκ εστ, σοφος A | τοιουτος U+05D0* (-τοις U+05D01(vid)) 2 αυτον] εαυτον A 4 ουκ αισχυνεται] ου καταισχυνεται U+05D0 | δανει- ζομενος BᵃᵇU+05D0 8 καθιση βασιλευς δικαιος A 9 την καρδιαν] om την U+05D0* (hab την U+05D0 c.a) 10 οψονται] εσονται U+05D0 12 αλλα] αλλ U+05D0
Παροιμίαι 20:13	στάθμιον μέγα καὶ μικρὸν καὶ μέτρα δισσά, B ἀκάθαρτα ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἀμφότερα·
Παροιμίαι 20:14	καὶ ὁ ποιῶν αὐτὰ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτοῦ συνποδισθήσεται, νεανίσκος μετὰ ὁσίου· καὶ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς αὐτοῦ.
Παροιμίαι 20:15	οὖς ἀκούει καὶ ὀφθαλμὸς ὁρᾷ· Κυρίου ἔργα καὶ ἀμφότερα,
Παροιμίαι 20:16	μὴ ἀγάπα καταλαλεῖν, ἵνα μὴ ἐξαρθῇς· διάνοιξον τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἐμπλήσθητι ἄρτων.
Παροιμίαι 20:17	βδέλυγμα Κυρίῳ δισσὸν στάθμιον, καὶ ζυγὸς δόλιος οὐ καλὸν ἐνώπιον αὐτοῦ.
Παροιμίαι 20:18	παρὰ Κυρίου εὐθύνεται τὰ διαβήματα ἀνδρί, θνητὸς δὲ πῶς ἂν νοήσαι τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ;
Παροιμίαι 20:19	παγὶς ἀνδρὶ ταχύ τι τῶν ἰδίων ἁγιάσαι, μετὰ γὰρ τὸ εὔξασθαι μετανοεῖν γίνεται.
Παροιμίαι 20:20	λικμήτωρ ἀσεβῶν βασιλεὺς σοφός, καὶ ἐπιβαλεῖ αὐτοῖς τροχόν.
Παροιμίαι 20:21	φῶς Κυρίου πνοὴ ἀνθρώπων, ὃς ἐραυνᾷ ταμεῖα κοιλίας.
Παροιμίαι 20:22	ἐλεημοσύνη καὶ ἀλήθεια φυλακὴ βασιλεῖ, καὶ περικυκλώσουσιν ἐν δικαιοσύνῃ τὸν θρόνον αὐτοῦ.
Παροιμίαι 20:23	κόσμος νεανίαις σοφία, δόξα δὲ πρεσβυτέρων πολιαί.
Παροιμίαι 20:24	ὑπώπια καὶ συντρίμματα συναντᾷ κακοῖς, πληγαὶ δὲ εἰς ταμεῖα κοιλίας.
Παροιμίαι 21:1	ὥσπερ ὁρμὴ ὕδατος, οὕτως καρδία βασιλέως ἐν χειρὶ θεοῦ· οὗ ἐὰν θέλων νεῦσαι, ἐκεῖ ἔκλινεν αὐτήν.
Παροιμίαι 21:2	πᾶς ἀνὴρ φαίνεται ἑαυτῷ δίκαιος, κατευθύνει δὲ καρδίας Κύριος.
Παροιμίαι 21:3	ποιεῖν δίκαια καὶ ἀληθεύειν ἀρεστὰ παρὰ θεῷ μᾶλλον ἢ θυσιῶν αἷμα.
Παροιμίαι 21:4	μεγαλόφρων ἐφʼ ὕβρει θρασυκάρδιος· λαμπτὴρ δὲ ἀσεβῶν ἁμαρτία. 13 om και 3⁰ U+05D0 14 συμποδισθησεται BᵇU+05D0A 16 διανοιξον] + δε U+05D0A U+05D0 A | αρτων] αυτων U+05D0* (αρτ. U+05D0c.a) 18 τα διαβηματα] om τα A | δε] ε inst U+05D0? 19 αγιασαι] prius απαται U+05D0* 21 ος] pr η λυχνος A | ερευνα BᵃᵇU+05D0A | ταμεια Bᵃᵇ (ταμια BU+05D0*)] ταμιεια A 24 ταμεια Bᵃ(vid)ᵇ (ταμια B*U+05D0)] ταμιεια A pr τα U+05D0* (om τα U+05D0c.a) XXI 1 εαν] δ αν U+05D0A | νευση U+05D0c.aA | om εκει A 4 αμαρτιαι U+05D0c.aA B
Παροιμίαι 21:6	ὁ ἐνεργῶν θησαυρίσματα γλώσσῃ ψευδεῖ μάταια διώκει ἐπὶ παγίδας θανάτου.
Παροιμίαι 21:7	ὄλεθρος ἀσεβέσιν ἐπιξενωθήσεται, οὐ γὰρ βούλονται πράσσειν τὰ δίκαια.
Παροιμίαι 21:8	πρὸς τοὺς σκολιοὺς σκολιὰς ὁδοὺς ἀποστέλλει ὁ θεός, ἁγνὰ γὰρ καὶ ὀρθὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ.
Παροιμίαι 21:9	κρεῖσσον οἰκεῖν ἐπὶ γωνίας ὑπαίθρου ἢ ἐν κεκονιαμένοις μετὰ ἀδικίας καὶ ἐν οἴκῳ κοινῷ.
Παροιμίαι 21:10	ψυχὴ ἀσεβοῦς οὐκ ἐλεηθήσεται ὑπʼ οὐδενὸς τῶν ἀνθρώπων.
Παροιμίαι 21:11	ζημιουμένου ἀκολάστου πανουργότερος γίνεται ὁ κακός, συνίων δὲ σοφὸς δέξεται γνῶσιν.
Παροιμίαι 21:12	συνίει δίκαιος καρδίας ἀσεβῶν καὶ φαυλίζει ἀσεβεῖς ἐν κακοῖς.
Παροιμίαι 21:13	ὃς φράσσει τὰ ὦτα τοῦ μὴ ἐπακοῦσαι ἀσθενοῦς, καὶ αὐτὸς ἐπικαλέσεται καὶ οὐκ ἔσται ὁ εἰσακούων.
Παροιμίαι 21:14	δόσις λάθριος ἀνατρέπει ὀργάς, δώρων δὲ ὁ φειδόμενος θυμὸν ἐγείρει ἰσχυρόν.
Παροιμίαι 21:15	εὐφροσύνη δικαίων ποιεῖ κρίμα, ὅσιος δὲ ἀκάθαρτος παρὰ κακούργοις.
Παροιμίαι 21:16	ἀνὴρ πλανώμενος ἐξ ὁδοῦ δικαιοσύνης ἐν συναγωγῇ γιγάντων ἀναπαύσεται.
Παροιμίαι 21:17	ἀνὴρ ἐνδεὴς ἀγαπᾷ εὐφροσύνην, φιλῶν οἶνον καὶ ἔλαιον εἰς πλοῦτον·
Παροιμίαι 21:18	περικάθαρμα δὲ δικαίου ἄνομος.
Παροιμίαι 21:19	κρεῖσσον οἰκεῖν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἢ μετὰ γυναικὸς γλωσσώδους καὶ μαχίμου καὶ ὀργίλου.
Παροιμίαι 21:20	θησαυρὸς ἐπιθυμητὸς ἀναπαύσεται ἐπὶ στόματος σοφοῦ, ἄφρονες δὲ ἄνδρες καταπίονται αὐτόν.
Παροιμίαι 21:21	ὁδὸς δικαιοσύνης καὶ ἐλεημοσύνης εὑρήσει ζωὴν καὶ δόξαν.
Παροιμίαι 21:22	πόλεις ὀχυρὰς ἐπέβη σοφὸς καὶ καθεῖλεν τὸ ὀχύρωμα ἐφʼ ᾧ ἐπεποίθεισαν οἱ ἀσεβεῖς.
Παροιμίαι 21:23	ὃς φυλάσσει τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ τὴν γλῶσσαν, διατηρεῖ ἐκ θλίψεως τὴν ψυχὴν αὐτοῦ. U+05D0A 6 διωκει] + και ερχεται U+05D0c.aA 8 αποστελει A 9 κρεισσον] κρισσων A | επι] εν U+05D0* (επι U+05D0c.a) | η εν] η ε sup ras Aa| οικω] κοινω U+05D0* (οικ. U+05D0c.a) | κοινω] +μετα γυναικος μαχημης (? -χιμης) Bc 11 κακος] ακακος BᵃᵇU+05D0A 13 ωτα] +αυτου A | υπακουσοι A | εισακουων] επακουων U+05D0 15 δικαιω (-ων U+05D0c.a) | ποιειν U+05D0A 17 φιλον U+05D0* (-λων U+05D0c.a) | ελαιον] ελεον A 19 κρεισσων B (κρισ- σον U+05D0A) | μαχιμου κ. γλωσσωδους U+05D0A | οργιλους U+05D0* (-λου U+05D0?) 22 πολις A
Παροιμίαι 21:24	θρασὺς καὶ αὐθάδης καὶ ἀλαζὼν λοιμὸς καλεῖται, B ὃς δὲ μνησικακεῖ παράνομος.
Παροιμίαι 21:25	ἐπιθυμίαι ὀκνηρὸν ἀποκτείνουσιν, οὐ γὰρ προαιροῦνται αἱ χεῖρες αὐτοῦ ποιεῖν τι.
Παροιμίαι 21:26	ἀσεβὴς ἐπιθυμεῖ ὅλην τὴν ἡμέραν ἐπιθυμίας κακάς, ὁ δὲ δίκαιος ἐλεᾷ καὶ οἰκτείρει ἀφειδῶς.
Παροιμίαι 21:27	θυσίαι ἀσεβῶν βδέλυγμα Κυρίῳ, καὶ γὰρ παρανόμως προσφέρουσιν αὐτάς.
Παροιμίαι 21:28	μάρτυς ψευδὴς ἀπολεῖται, ἀνὴρ δὲ ὑπήκοος φυλασσόμενος λαλήσει.
Παροιμίαι 21:29	ἀσεβὴς ἀνὴρ ἀναιδῶς ὑφίσταται προσώπῳ, ὁ δὲ εὐθὴς αὐτὸς συνίει τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ.
Παροιμίαι 21:30	οὐκ ἔστιν σοφία, οὐκ ἔστιν ἀνδρία, οὐκ ἔστιν βουλὴ πρὸς τὸν ἀσεβῆ.
Παροιμίαι 21:31	ἵππος ἑτοιμάζεται εἰς ἡμέραν πολέμου, παρὰ δὲ Κυρίου ἡ βοήθεια.
Παροιμίαι 22:1	αἱρετώτερον ὄνομα καλὸν ἢ πλοῦτος πολύς· ὑπὲρ δὲ ἀργύριον καὶ χρυσίον χάρις ἀγαθή.
Παροιμίαι 22:2	πλούσιος καὶ πτωχὸς συνήντησαν ἀλλήλοις, ἀμφοτέρους δὲ ὁ κύριος ἐποίησεν.
Παροιμίαι 22:3	πανοῦργος ἰδὼν πονηρὸν τιμωρούμενον κραταιῶς αὐτὸς παιδεύεται, οἱ δὲ ἄφρονες παρελθόντες ἐζημιώθησαν.
Παροιμίαι 22:4	γενεὰ σοφίας φόβος Κυρίου καὶ πλοῦτος καὶ δόξα καὶ ζωή.
Παροιμίαι 22:5	τρίβολοι καὶ παγίδες ἐν ὁδοῖς σκολιαῖς, ὁ δὲ φυλάσσων τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἀφέξεται αὐτῶν.
Παροιμίαι 22:7	πλούσιοι πτωχῶν ἄρξουσιν, καὶ οἰκέται ἰδίοις δεσπόταις δανιοῦσιν.
Παροιμίαι 22:8	ὁ σπείρων φαῦλα θερίσει κακά, πληγὴν δὲ ἔργων αὐτοῦ συντελέσει.
Παροιμίαι 22:8a	ἄνδρα ἱλαρὸν καὶ δότην εὐλογεῖ ὁ θεός, ματαιότητα δὲ ἔργων αὐτοῦ συντελέσει.
Παροιμίαι 22:9	ὁ ἐλεῶν πτωχὸν αὐτὸς διατραφήσεται, 25 οκνηρον] οκνηρουσιν U+05D0* (-ρον U+05D0?) | αποκτεννουσιν U+05D0c.a αποκτενουσιν A U+05D0A 26 ημεραν] ν sup ras U+05D0? | ελεει Bᵃᵇ 30 ανδρεια Bᵇ X X II 1 χρυσιον κ. αργυριον U+05D0 2 συνητησαν A 3 παρελθοντες] inter ρ et ε ins ο U+05D0* (om U+05D01 postea ras U+05D0?) 7 δανειουσιν Bᵃ (vid)b 9 διαστραφησεται A B τῶν γὰρ ἑαυτοῦ ἄρτων ἔδωκεν τῷ πτωχῷ.
Παροιμίαι 22:9a	aνίκην καὶ τιμὴν περιποιεῖται ὁ δῶρα δούς, τὴν μέντοι ψυχὴν ἀφαιρεῖται τῶν κεκτημένων.
Παροιμίαι 22:10	ἔκβαλε ἐκ συνεδρίου λοιμόν, καὶ συνεξελεύσεται αὐτῷ νεῖκος· ὅταν γὰρ καθίσῃ ἐν συνεδρίῳ πάντας ἀτιμάζει.
Παροιμίαι 22:11	ἀγαπᾷ Κύριος ὁσίας καρδίας, δεκτοὶ δὲ αὐτῷ πάντες ἄμωμοι· χείλεσιν ποιμαίνει βασιλεύς.
Παροιμίαι 22:12	οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ Κυρίου διατηροῦσιν αἴσθησιν, φαυλίζει δὲ λόγους παράνομος.
Παροιμίαι 22:13	προφασίζεται καὶ λέγει ὀκνηρός Λέων ἐν ταῖς ὁδοῖς, ἐν δὲ ταῖς πλατείαις φονευταί.
Παροιμίαι 22:14	βόθρος βαθὺς στόμα παρανόμου, ὁ δὲ μισηθεὶς ὑπὸ Κυρίου ἐμπεσεῖται εἰς αὐτόν.
Παροιμίαι 22:14a	aεἰσὶν ὁδοὶ κακαὶ ἐνώπιον ἀνδρός, καὶ οὐκ ἀγαπᾷ τοῦ ἀποστρέψαι ἀπʼ αὐτῶν· ἀποστρέφειν δὲ δεῖ ἀπὸ ὁδοῦ σκολιᾶς καὶ κακῆς.
Παροιμίαι 22:15	ἄνοια ἐξῆπται καρδίας νέου, ῥάβδος δὲ καὶ παιδία μακρὰν ἀπʼ αὐτοῦ.
Παροιμίαι 22:16	ὁ συκοφαντῶν πένητα πολλὰ ποιεῖ τὰ ἑαυτοῦ· δίδωσιν δὲ πλουσίῳ ἐπʼ ἐλάσσονι.
Παροιμίαι 22:17	Λόγοις σοφῶν παράβαλλε σὸν οὖς καὶ ἄκουε ἐμὸν λόγον, § C §τὴν δὲ σὴν καρδίαν ἐπίστησον, ἵνα γνῷς ὅτι καλοί εἰσιν.
Παροιμίαι 22:18	καὶ ἐὰν ἐμβάλῃς αὐτοὺς εἰς τὴν καρδίαν σου, εὐφρανοῦσίν σε ἅμα ἐπὶ σοῖς χείλεσιν·
Παροιμίαι 22:19	ἵνα σου γένηται ἐπὶ Κύριον ἡ ἐλπίς, καὶ γνωρίσῃ σοι τὴν ὁδόν σου.
Παροιμίαι 22:20	καὶ σὺ δὲ ἀπόγραψαι αὐτὰ σεαυτῷ τρισσῶς εἰς βουλὴν καὶ γνῶσιν ἐπὶ τὸ πλάτος τῆς ψυχῆς σου.
Παροιμίαι 22:21	διδάσκω οὖν σε ἀληθῆ λόγον καὶ γνῶσιν ἀγαθὴν ὑπακούειν, U+05D0AC 9 εδωκεν] δεδωκεν A 9 a δους] διδους A 12 διατηρησουσιν A 13 οκνηρος κ. λεγει U+05D0 14 a ανδρος] pr π U+05D0* (om π U+05D01) 15 καρδιας] καρδια BᵃᵇU+05D0* (pr εν U+05D0c.a) A | παιδεια Bᵃᵇ 16 εαυτου] + κακα U+05D0c.aA 17 παραβαλε U+05D0c.a A | γνως] γνοις U+05D0* (γνως U+05D0c.a) + αυτους U+05D0 | εισι C 18 om εαν U+05D0 | ευφρανουσιν] ευφραινουσιν C pr κ U+05D0c.a 19 γνωρισοι U+05D0* (γνωριση σοι U+05D0c.a) | σου 2⁰ αυτου U+05D0AC 20 om δε C | ψυχης] καρδιας AC 21 διδασκων C | αγαθην] αληθη A | υπακουειν] εῑ inst U+05D0c.c τοῦ ἀποκρίνεσθαι λόγους ἀληθείας τοῖς προβαλλομένοις σοι. B
Παροιμίαι 22:22	μὴ ἀποβιάζου πένητα, πτωχὸς γάρ ἐστιν, καὶ μὴ ἀτιμάσῃς ἀσθενῆ ἐν πύλαις.
Παροιμίαι 22:23	ὁ γὰρ Κύριος κρινεῖ αὐτοῦ τὴν κρίσιν, καὶ ῥύσῃ σὴν ἄσυλον ψυχήν.
Παροιμίαι 22:24	μὴ ἴσθι ἑταῖρος ἀνδρὶ θυμώδει, φίλῳ δὲ ὀργίλῳ μὴ συναυλίζου,
Παροιμίαι 22:25	μή ποτε μάθῃς τῶν ὁδῶν αὐτοῦ καὶ λάβῃς βρόχους τῇ σῇ
Παροιμίαι 22:26	μὴ δίδου σεαυτὸν εἰς ἐγγύην, αἰσχυνόμενος πρόσωπον· ἐὰν γὰρ μὴ ἔχῃ πόθεν ἀποτίσῃ, λήμψονται τὸ στρῶμα τὸ ὑπὸ τὰς πλευράς σου.
Παροιμίαι 22:28	μὴ μέταιρε ὅρια αἰώνια ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες σου. ὁρατικὸν ἄνδρα καὶ ὀξὺν ἐν τοῖς ἔργοις αὐτοῦ βασιλεῦσι δεῖ παρεστάναι, καὶ μὴ παρεστάναι ἀνδράσι νωθροῖς.
Παροιμίαι 23:1	ἐὰν καθίσῃς δειπνεῖν ἐπὶ τραπέζης δυναστῶν, νοητῶς νόει τὰ παρατιθέμενά σοι,
Παροιμίαι 23:2	καὶ ἐπίβαλλε τὴν χεῖρά σου, εἰδὼς ὅτι τοιαῦτά σε δεῖ παρασκευάσαι.
Παροιμίαι 23:3	εἰ δὲ ἀπληστότερος εἶ, ³μὴ ἐπιθύμει τῶν ἐδεσμάτων αὐτοῦ· ταῦτα γὰρ ἔχεται ζωῆς ψευδοῦς.
Παροιμίαι 23:4	μὴ παρεκτείνου πένης ὢν πλουσίῳ, τῇ δὲ σῇ ἐννοίᾳ ἀπόσχου.
Παροιμίαι 23:5	ἐὰν ἐπιστήσῃς τὸ σὸν ὄμμα πρὸς αὐτόν, οὐδαμοῦ πεσεῖται· κατεσκεύασται γὰρ αὐτῷ πτέρυγες ὥσπερ ἀετοῦ, καὶ ὑποστρέφει εἰς τὸν οἶκον τοῦ προεστηκότος αὐτοῦ.
Παροιμίαι 23:6	μὴ συνδείπνει ἀνδρὶ βασκάνῳ, μηδὲ ἐπιθύμει τῶν βρωμάτων αὐτοῦ·
Παροιμίαι 23:7	ὃν τρόπον γὰρ εἴ τις καταπίοι τρίχα, οὕτως ἐσθίει καὶ πίνει. 21 αποκρινασθαι A + σε AC | λογους] λογον U+05D0 λογοις A | αληθιαν U+05D0* U+05D0AC (αληθιας U+05D0c.a) | σοι] σε A 22 om γαρ C 23 om Κυριος U+05D0* (hab U+05D0c.a) | αυτου] εαυτου A | κρισιν] ψυχην U+05D0* (κρ. U+05D0c.a) δικην A | ψυχην ασυλον U+05D0 27 εχης AC | αποτεισης U+05D0c.a αποτισης A (-σεις Capp) | ληψονται C | πλερας C*vid (υ superscr C?) 29 βασιλευσιν U+05D0 | παραστηναι bis C ταρισταναι (2⁰) A | ανδρασιν U+05D0 XXIII 1 δυναστου AC 2 την χειρα] τας χειρας C 3 επιθυμη C 4 παρεκτεινου (-τινου U+05D0c.a AC)] παρεκτινης U+05D0* 5 προς] επ U+05D0* (προς U+05D0c.a) | πεσειται] φανιται U+05D0c.a φανειται AC | πτερυγας U+05D0* (-γαις U+05D0c.a) | αυτου] αυτον C 6 βρωματων] εδεσματων C B μηδὲ πρὸς σὲ εἰσαγάγῃς αὐτὸν καὶ φάγῃς τὸν ψωμόν σου μετʼ αὐτοῦ·
Παροιμίαι 23:8	ἐξεμέσει γὰρ αὐτὸν καὶ λυμανεῖται τοὺς λόγους σου τοὺς καλούς.
Παροιμίαι 23:9	εἰς ὦτα ἄφρονος μηδὲν λέγε, μή ποτε μυκτηρίσῃ τοὺς συνετοὺς λόγους σου.
Παροιμίαι 23:10	μὴ μεταθῇς ὅρια αἰώνια, εἰς δὲ κτῆμα ὀρφανῶν μὴ εἰσέλθῃς·
Παροιμίαι 23:11	ὁ γὰρ λυτρούμενος αὐτοὺς Κύριος· κραταιός ἐστιν, καὶ κρινεῖ τὴν κρίσιν αὐτῶν μετὰ σοῦ.
Παροιμίαι 23:12	δὸς εἰς παιδείαν τὴν καρδίαν σου, τὸ δὲ ὦτά σου ἑτοίμασον λόγοις αἰσθήσεως.
Παροιμίαι 23:13	μὴ ἀπόσχῃ νήπιον παιδεύειν, ὅτι ἐὰν πατάξῃς αὐτὸν ῥάβδῳ, οὐ μὴ ἀποθάνῃ·
Παροιμίαι 23:14	σὺ μὲν γὰρ πατάξεις αὐτὸν ῥάβδῳ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ θανάτου ῥύσῃ.
Παροιμίαι 23:15	υἱέ, ἐὰν σοφὴ γένηταί σου ἡ καρδία, εὐφρανεῖς καὶ τὴν ἐμὴν καρδίαν,
Παροιμίαι 23:16	καὶ ἐνδιατρίψει λόγοις τὰ σὰ χείλη πρὸς τὰ ἐμὰ χείλη, ἐὰν ὀρθὰ ὦσιν.
Παροιμίαι 23:17	μὴ ζηλούτω ἡ καρδία σου ἁμαρτωλούς, ἀλλὰ ἐν φόβῳ Κυρίου ἴσθι ὅλην τὴν ἡμέραν.
Παροιμίαι 23:18	ἐὰν γὰρ τηρήσῃς αὐτά, ἔσται σοι ἔκγονα, ἡ δὲ ἐλπίς σου οὐκ ἀποστήσεται.
Παροιμίαι 23:19	ἄκουε, υἱέ, καὶ σοφὸς γενοῦ, καὶ κατεύθυνε ἐννοίας σῆς καρδίας.
Παροιμίαι 23:20	μὴ ἴσθι οἰνοπότης, μηδὲ ἐκτείνου συμβολαῖς, κρεῶν ἀγορασμοῖς·
Παροιμίαι 23:21	πᾶς γὰρ μέθυσος καὶ πορνοκόπος πτωχεύσει, καὶ ἐνδύσεται διερρηγμένα καὶ ῥακώδη πᾶς ὑπνώδης.
Παροιμίαι 23:22	ἄκουε, υἱέ, πατρὸς τοῦ γεννήσαντός σε, καὶ μὴ καταφρόνει ὅτι γεγήρακέν σου ἡ μήτηρ. U+05D0AC 8 λοιμανειται B*C (λυμ. BᵇU+05D0A) 9 μυκτηρισει C 10 αιωνια] + α εθεντο οι πατερες σου A 11 κραταιος εστιν c praec coniung AC 12 παιδιαν B*U+05D0A (-δειαν BᵃᵇC) 13 παιδευων A 15 σοφος C 16 ενδιατριψη A 17 ζηλωτου B* (-λουτω Bᵃᵇ) 18 εκγονα] εγγονα A 19 γενου] γεινου BᵃU+05D0 γινου BᵇAC | εννοιας] εννοιαν U+05D0c.a 20 εκτεινου] εκλυου C | κρεων] + τε U+05D0 c.aAC 21 πτωχευσει] pr και U+05D0* (om και U+05D0¹) πτωχευ.. (πτωχευει nisi potius πτωχευσι) C | ρακωδη] ρακκωδη U+05D0c.a ρα... (cett perier usque fin lin) C
Παροιμίαι 23:24	καλῶς ἐκτρέφει πατὴρ δίκαιος, B ἐπὶ δὲ υἱῷ σοφῷ εὐφραίνεται ἡ ψυχὴ αὐτοῦ.
Παροιμίαι 23:25	εὐφραινέσθω ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ ἐπὶ σοί, καὶ χαιρέτω ἡ τεκοῦσά σε.¶ ¶C
Παροιμίαι 23:26	δός μοι, υἱέ, σὴν καρδίαν· οἱ δὲ σοὶ ὀφθαλμοὶ ἐμὰς ὁδοὺς τηρείτωσαν.
Παροιμίαι 23:27	πίθος γὰρ τετρημένος ἐστὶν ἀλλότριος οἶκος καὶ φρέαρ στενὸν ἀλλότριον.
Παροιμίαι 23:28	οὗτος γὰρ συντόμως ἀπολεῖται, καὶ πᾶς παράνομος ἀναλωθήσεται.
Παροιμίαι 23:29	τίνι οὐαί; τίνι θόρυβος ; τίνι κρίσις; τίνι δὲ ἀηδία καὶ λέσχαι ; τίνι συντρίμματα διὰ κενῆς; τίνος πελιοὶ ὀφθαλμοί;
Παροιμίαι 23:30	οὐ τῶν ἐνχρονιζόντων ἐο οἴνοις; οὐ τῶν ἰχνευόντων ποῦ πότοι γίνονται;
Παροιμίαι 23:31	μὴ μεθύσκεσθε ἐν οἴνοις, ἀλλὰ ὁμιλεῖτε ἀνθρώποις δικαίοις, καὶ ὁμιλεῖτε ἐν περιπάτοις· ἐὰν γὰρ εἰς τὰς φιάλας καὶ τὰ ποτήρια δῷς τοὺς ὀφθαλμούς ὕστερον περιπατήσεις γυμνότερος ὑπέρου·
Παροιμίαι 23:32	τὸ δὲ ἔσχατον ὥσπερ ὑπὸ ὄφεως πεπληγὼς ἐκτείνεται, καὶ ὥσπερ ὑπὸ κεράστου διαχεῖται αὐτῷ ὁ ἰός.
Παροιμίαι 23:33	οἱ ὀφθαλμοί σου ὅταν ἴδωσιν ἀλλοτρίαν, τὸ στόμα σου τότε λαλήσει σκολιά,
Παροιμίαι 23:34	καὶ κατακείσῃ ὥσπερ ἐν καρδίᾳ θαλάσσης, καὶ ὥσπερ κυβερνήτης ἐν πολλῷ κλύδωνι.
Παροιμίαι 23:35	ἐρεῖς δέ Τύπτουσίν με καὶ οὐκ ἐπόνεσα, καὶ ἐνέπαιξάν μοι, ἐγὼ δὲ οὐκ ᾔδειν· πότε ὄρθρος ἔσται, ἵνα ἐλθὼν ζητήσω μεθʼ ὧν συνελεύσομαι;
Παροιμίαι 24:1	υἱέ, μὴ ζηλώσῃς κακοὺς ἄνδρας, μηδὲ ἐπιθυμήσῃς εἶναι μετ᾿ αὐτῶν· 26 εμας] pr ο U+05D0* (om ο U+05D0¹) 27 εστιν τετρημενος U+05D0 28 ουτως A U+05D0A 29 om δε U+05D0c.aA | αηδιαι U+05D0A | πελιοι U+05D0* (πελειοι B*vidA)] πελιδνοι Bᵇ?c? (sup ras) μελανες Bᵃᵐᵍ et superius φλυαριαι (φλοιαριαι corr) ομιλιαι ενφιλονικοι Ba | οφθαλμοι] pr οι BᵃU+05D0 30 εγχρονιζοντων Bᵃᵇ 31 εν οινοις] οινοις U+05D0 οινω A | τα ποτηρια] pr εις U+05D0A | γυμνοτερος] γυμνος U+05D0* (- νοτερος U+05D0c.a) | περου] υπεροης U+05D0* (-ρου U+05D0c.a) 32 αυτω] αυτου A 35 ορθρος] ρθος U+05D0 B
Παροιμίαι 24:2	ψευδῆ γὰρ μελετᾷ ἡ καρδία αὐτῶν, καὶ πόνους τὰ χείλη αὐτῶν λαλεῖ.
Παροιμίαι 24:3	μετὰ σοφίας οἰκοδομεῖται οἶκος, καὶ μετὰ συνέσεως ἀνορθοῦται·
Παροιμίαι 24:4	μετὰ αἰσθήσεως ἐμπίμπλανται ταμεῖα ἐκ παντὸς πλούτου τιμίου καὶ καλοῦ.
Παροιμίαι 24:5	κρείσσων σοφὸς ἰσχυροῦ, καὶ ἀνὴρ φρόνησιν ἔχων γεωργίου μεγάλου.
Παροιμίαι 24:6	μετὰ κυβερνήσεως γίνεται πόλεμος, βοήθεια δὲ μετὰ καρδίας βουλευτικῆς.
Παροιμίαι 24:7	σοφία καὶ ἔννοια ἀγαθὴ ἐν πύλαις σοφῶν· σοφοὶ οὐκ ἐκκλίνουσιν ἐκ στόματος Κυρίου,
Παροιμίαι 24:8	ἀλλὰ λογίζονται ἐν συνεδρίοις. ἀπαιδεύτοις συναντᾷ θάνατος,
Παροιμίαι 24:9	ἀποθνήσκει δὲ ἄφρων ἐν ἁμαρτίαις. ἀκαθαρσία δὲ ἀνδρὶ λοιμῷ ἐμμολυνθήσεται
Παροιμίαι 24:10	ἐν ἡμέρᾳ κακῇ καὶ ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως ἕως ἂν ἐκλίπῃ.
Παροιμίαι 24:11	ῥῦσαι ἀγομένους εἰς θάνατον καὶ ἐκπρίου κτεινομένους, μὴ φείσῃ.
Παροιμίαι 24:12	ἐὰν δὲ εἴπῃς Οὐκ οἶδα τοῦτον, γίνωσκε ὅτι Κύριος καρδίας πάντων γινώσκει· καὶ ὁ πλάσας πνοὴν πᾶσιν αὐτὸς οἶδεν πάντα, ὃς ἀποδίδωσιν ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ.
Παροιμίαι 24:13	φάγε μέλι, υἱέ, ἀγαθὸν γὰρ κηρίον, ἵνα γλυκανθῇ σου ὁ φάρυγξ.
Παροιμίαι 24:14	οὕτως αἰσθηθήσῃ σοφίαν τῇ σῇ ψυχῇ· ἐὰν γὰρ εὕρῃς, ἔσται καλὴ ἡ τελευτή σου καὶ ἐλπίς σε οὐκ ἐγκαταλείψει.
Παροιμίαι 24:15	μὴ προσαγάγῃς ἀσεβῆ νομῇ δικαίων, μηδὲ ἀπατηθῇς χορτασίᾳ κοιλίας.
Παροιμίαι 24:16	ἑπτάκι γὰρ πεσεῖται δίκαιος καὶ ἀναστήσεται, οἱ δὲ ἀσεβεῖς ἀσθενήσουσιν ἐν κακοῖς.
Παροιμίαι 24:17	ἐὰν πέσῃ ὁ ἐχθρός σου, μὴ ἐπιχαρῇς αὐτῷ, U+05D0A XXIV 4 εμπιπλανται BᵇU+05D0 εμπιπλαται A | ταμεια Bᵃᵇ (ταμια B*U+05D0) ταμιεια A 6 βοηθει U+05D0* (-θεια U+05D0c.a) 9 om δε 2⁰ A | εν|μολυνθη- σεται U+05D0 10 om εως U+05D0* (hab U+05D0c.a) | εκλειπη A 11 εκπριω Bc fortA 12 Κυριος] pr ο A 14 αισθηση U+05D0A | σοφιας A | τελευτη] τελ ευ τη ras σου ut vid U+05D01 15 ασεβην U+05D0 | νομην B 16 επτακις A | δικαιος] pr ο A ἐν δὲ τῷ ὑποσκελίσματι αὐτοῦ μὴ ἐπαίρου· B
Παροιμίαι 24:18	ὅτι ὄψεται Κύριος καὶ οὐκ ἀρέσει αὐτῷ, καὶ ἀποστρέψει τὸν θυμὸν αὐτοῦ ἀπʼ αὐτοῦ.
Παροιμίαι 24:19	μὴ χαῖρε ἐπὶ κακοποιοῖς, μηδὲ ζήλου ἁμαρτωλούς·
Παροιμίαι 24:20	οὐ γὰρ μὴ γένηται ἔκγονα πονηρῷ, λαμπτὴρ δὲ ἀσεβῶν σβεσθήσεται.
Παροιμίαι 24:21	φοβοῦ τὸν θεόν, υἱέ, καὶ βασιλέα, καὶ μηθετέρῳ αὐτῶν ἀπειθήσῃς·
Παροιμίαι 24:22	ἐξαίφνης γὰρ τίσονται τοὺς ἀσεβεῖς, τὰς δὲ τιμωρίας ἀμφοτέρων τίς γνώσεται;
Παροιμίαι 24:22a	aλόγον φυλασσόμενος υἱὸς ἀπωλείας ἐκτὸς ἔσται, δεχόμενος δὲ ἐδέξατο αὐτόν.
Παροιμίαι 24:22b	bμηδὲν ψεῦδος ἀπὸ γλώσσης βασιλεῖ λεγέσθω, καὶ οὐδὲν ψεῦδος αὐτοῦ ἀπὸ γλώσσης μὴ ἐξέλθῃ.
Παροιμίαι 24:22c	cμάχαιρα γλῶσσα βασιλέως καὶ οὐ σαρκίνη· ὃς δʼ ἂν παραδοθῇ, συντριβήσεται.
Παροιμίαι 24:22d	dἐὰν γὰρ ὀξυνθῇ ὁ θυμὸς αὐτοῦ, σὺν νεύροις ἀνθρώπους ἀναλίσκει,
Παροιμίαι 24:22e	eκαὶ ὀστᾶ ἀνθρώπων κατατρώγει, καὶ συνκαίει ὥσπερ φλόξ, §ὥστε ἄβρωτα εἶναι νεοσσοῖς ἀετῶν.
Παροιμίαι 24:24	Τοὺς ἐμοὺς λόγους, υἱέ, φοβήθητι. καὶ δεξάμενος αὐτοὺς μετανόει. τάδε λέγει ὁ ἀνὴρ τοῖς πιστεύουσιν θεῷ, καὶ παύομαι.
Παροιμίαι 24:25	ἀφρονέστατος γάρ εἰμι πάντων ἀνθρώπων, καὶ φρόνησις ἀνθρώπων οὐκ ἔστιν ἐν ἐμοί.
Παροιμίαι 24:26	θεὸς δεδίδαχέν με σοφίαν, καὶ γνῶσιν ἁγίων ἔγνωκα.
Παροιμίαι 24:27	τίς ἀνέβη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ κατέβη; 18 υποστρεψει U+05D0* (αποστρ. U+05D0c.a) 19 κακοποιοις] κακοτητι U+05D0* (-ποιοις U+05D0AC U+05D0c.a) 20 πονηρων U+05D0A 21 μηδετερω A 22a λογον] asterisc adpinx A?ᵐᵍ 22 b βασιλει] βασιλεως A | om αυτου U+05D0A | γλωσσης] + αυτου U+05D0A | μη] pr ου U+05D0 22d συνευροις U+05D0* (συν ν. U+05D0c.a) | ανθρωπους] ανου A 22 e συνκαιει (συγκ. Bᵃ?ᵇA)] εκκαιει U+05D0 | ωστε] ως τα U+05D0* (ωστε U+05D0c.a) 24 τους] + δε A | δεξαμε- νους U+05D0* (-νος U+05D0 c.a) | ταδε] τι δε U+05D0* (ταδε U+05D0c.a) | παυσομαι U+05D0* (παυομαι U+05D0c.a) 25 ανθρωπων 1°] pr των C | ανθρωπων 2⁰] ανου AC 26 θεος] pr ο U+05D0C δεδιδαχεν] εδιδαξεν U+05D0 | αγιων] ανων A*vid B τίς συνήγαγεν ἀνέμους ἐν κόλπῳ ; τίς συνέστρεψεν ὕδωρ ἐν ἱματίῳ ; τίς ἐκράτησεν τῶν ἄκρων τῆς γῆς, τί ὄνομα αὐτῷ; ἢ τί ὄνομα τοῖς τέκνοις αὐτοῦ;
Παροιμίαι 24:28	πάντες γὰρ λόγοι θεοῦ πεπυρωμένοι, ὑπερασπίζει δὲ αὐτὸς τῶν εὐλαβουμένων αὐτόν.
Παροιμίαι 24:29	μὴ προσθῇς τοῖς λόγοις αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἐλέγξῃ σε καὶ ψευδὴς γένῃ.
Παροιμίαι 24:30	δύο αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ, μὴ ἀφέλῃς μου χάριν πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν με·
Παροιμίαι 24:31	μάταιον λόγον καὶ ψευδῆ μακράν μου ποίησον, πλοῦτον δὲ καὶ πενίαν μή μοι δῷς, σύνταξον δέ μοι τὰ δέοντα καὶ τὰ αὐτάρκη·
Παροιμίαι 24:32	ἵνα μὴ πλησθεὶς ψευδὴς γένωμαι καὶ εἴπω Τίς με ὁρᾶ ἢ πενηθεὶς κλέψω καὶ ὀμόσω τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ.
Παροιμίαι 24:33	μὴ παραδῷς οἰκέτην εἰς χεῖρας δεσπότου, μή ποτε καταράσηταί σε καὶ ἀφανισθῇς.
Παροιμίαι 24:34	ἔκγονον κακὸν πατέρα καταρᾶται, τὴν δὲ μητέρα οὐκ εὐλογεῖ.
Παροιμίαι 24:35	ἔκγονον κακὸν δίκαιον ἑαυτὸν κρίνει, τὴν δὲ ἔξοδον αὐτοῦ οὐκ ἀπένιψεν.
Παροιμίαι 24:36	ἔκγονον κακὸν ὑψηλοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχει, τοῖς δὲ βλεφάροις αὐτοῦ ἐπαίρεται.
Παροιμίαι 24:37	ἔκγονον κακὸν μαχαίρας τοὺς ὀδόντας ἔχει καὶ τὰς μύλας τομίδας, ὥστε ἀναλίσκειν καὶ κατεσθίειν τοὺς ταπεινοὺς ἀπὸ τῆς γῆς καὶ τοὺς πένητας αὐτῶν ἐξ ἀνθρώπων.
Παροιμίαι 24:38	Ταῦτα δὲ λέγω ὑμῖν τοῖς σοφοῖς ἐπιγινώσκειν· αἰδεῖσθαι πρόσωπον ἐν κρίσει οὐ καλόν.
Παροιμίαι 24:39	ὁ εἰπὼν τὸν ἀσεβῆ Δίκαιός ἐστιν, U+05D0AC 27 ανεμουν A*vid (- μους A?) | των ακρων] pr παντων AC | om τι ονομα (2⁰) A | τοις τεκνοις] τωι υιωι (sic) Aᵇ?c? | αυτου] + ινα γνως AC 28 om γαρ AC | υπερασπισει A υπερασπιει C 29 ελεγξη] εξελεγξη U+05D0 31 πενιαν] παιδιαν A | τα δεοντα] pr παντα A | om και 3⁰ U+05D0c.aA | τα αυταρκη] om τα U+05D0* (hab U+05D0c.a sed postea del) A 32 ομοσω C 33 καταρησηται U+05D0* (κατα- ρασηται U+05D01(vid)c.a) καταρασεται C 35 εαυτον] αυτον C | αυτου] εαυτου U+05D0 37 μαχαιρας] pr της C*vid (ras 3 litt C?) | στομιδας U+05D0A | om και κατεσ- θιειν A | ταπεινους] ασθενεις C 38 om αιδεισθαι...ου καλον U+05D0 | αιδεσθαι A | ου καλον εν κρισι A ἐπικατάρατος λαοῖς ἔσται καὶ μισητὸς εἰς ἔθνη· B
Παροιμίαι 24:40	οἱ δὲ ἐλέγχοντες βελτίους φανοῦνται, ἐπʼ αὐτοὺς δὲ ἥξει εὐλογία.
Παροιμίαι 24:41	χείλη δὲ φιλήσουσιν ἀποκρινόμενα λόγους ἀγαθούς.
Παροιμίαι 24:42	ἑτοίμαζε εἰς τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου, καὶ παρασκευάζου εἰς τὸν ἀγρόν, καὶ πορεύου κατόπισθέν μου καὶ ἀνοικοδομήσεις τὸν οἶκόν σου.
Παροιμίαι 24:43	μὴ ἵσθι ψευδὴς μάρτυς ἐπὶ σὸν πολίτην, μηδὲ πλατύνου σοῖς χείλεσιν.
Παροιμίαι 24:44	μὴ εἴπῃς Ὃν τρόπον ἐχρήσατό μοι χρήσομαι αὐτῷ, τίσομαι δὲ αὐτὸν ἅ με ἠδίκησεν.
Παροιμίαι 24:45	ὥσπερ γεώργιον ἀνὴ καὶ ὥσπερ ἀμπελὼν ἄνθρωπος ἐνδεὴς φρενῶν·
Παροιμίαι 24:46	ἐὰν ἀφῇς αὐτόν, χερσωθήσεται καὶ χορτομανήσει ὅλος, καὶ γίνεται ἐκλελιμμένος, οἱ δὲ φραγμοὶ τῶν λίθων αὐτοῦ κατασκάπτονται.
Παροιμίαι 24:47	ὕστερον ἐγὼ μετενόησα, ἀπέβλεψα τοῦ ἐκλέξασθαι παιδείαν.
Παροιμίαι 24:48	ὀλίγον νυστάζω, ὀλίγον δὲ καθυπνῶ, ὀλίγον δὲ ἐναγκαλίζομαι χερσὶν στήθη·
Παροιμίαι 24:49	ἐὰν δὲ τοῦτο ποιῇς, ἥξει προπορευομένη ἡ πενία σου, καὶ ἡ ἔνδειά σου ὥσπερ ἀγαθὸς δρομεύς.
Παροιμίαι 24:50	Τῇ βδέλλῃ τρεῖς θυγατέρες ἦσαν ἀγαπήσει ἀγαπώμεναι. καὶ αἱ τρεῖς αὗται οὐκ ἐνεπίμπλασαν αὐτήν. καὶ ἡ τετάρτη οὐκ ἠρκέσθη εἰπεῖν Ἱκανόν·
Παροιμίαι 24:51	ᾅδης καὶ ἔρως γυναικὸς καὶ τάρταρος καὶ γῆ οὐκ ἐμπιπλαμένη ὕδατος καὶ ὕδωρ καὶ πῦρ οὐ μὴ εἴπωσιν Ἀρκεῖ.
Παροιμίαι 24:52	ὀφθαλμὸν καταγελῶντα πατρὸς καὶ ἀτιμάζοντα γῆρας μητρός, ἐκκόψαισαν αὐτὸν κόρακες ἐκ τῶν φαράγγων, καὶ καταφάγοισαν αὐτὸν νεοσσοὶ ἀετῶν. 40 ευλογια] + αγαθη U+05D0c.a AC 41 αγαθους] σοφους U+05D0c.a AC 42 αγρον] U+05D0AC + σου U+05D0 c.a 44 με] μα A* (μαι A¹) 45 αμπελος C 46 εκλελειμμενος BabC 47 επεβλεψα U+05D0c.a C | παιδιαν U+05D0 48 om δε 1°U+05D0 49 ποιης] ο sup as B? ποιησις U+05D0 | om σου 2⁰ AC 50 βδελλι C | ενεμπιπλασαν A 51 αδης] ρης A* (αδ. Aᵃ?) | εμπιμλαμενη C | πυρ και υδωρ C | επωσιν C* (ειπ. C?) 2 εκκοψαισαν BᵃᵇU+05D0C (-ψεσαν B*)] εκκολαψαισαν A | αυτον 1⁰] αυτην A | αυ- ον 2⁰] αυτην A* (-τον A?) B
Παροιμίαι 24:53	τρία δέ ἐστιν ἀδύνατά μοι νοῆσαι, καὶ τὸ τέταρτον οὐκ ἐπιγινώσκω·
Παροιμίαι 24:54	ἴχνη ἀετοῦ πετομένου, καὶ ὁδοὺς ὄφεως ἐπὶ πέτρας, καὶ τρίβους νηὸς ποντοπορούσης, καὶ ὁδοὺς ἀνδρὸς ἐν νεότητι.
Παροιμίαι 24:55	τοιαύτη ὁδὸς γυναικὸς μοιχαλίδος, ἢ ὅταν πράξῃ, ἀπονιψαμένη οὐδέν φησιν πεπραχέναι ἄτοπον. ¶ C
Παροιμίαι 24:56	διὰ τριῶν σείεται ἡ γῆ,¶ τὸ δὲ τέταρτον οὐ δύναται φέρειν·
Παροιμίαι 24:57	ἐὰν οἰκέτης βασιλεύσῃ, καὶ ἄφρων πλησθῇ σιτίων,
Παροιμίαι 24:58	καὶ οἰκέτις ἐὰν ἐκβάλῃ τὴν ἑαυτῆς κυρίαν, καὶ μισητὴ γυνὴ ἐὰν τύχῃ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ.
Παροιμίαι 24:59	τέσσαρα δὲ ἐλάχιστα ἐπὶ τῆς γῆς, ταῦτα δέ ἐστιν σοφώτερα τῶν σοφῶν·
Παροιμίαι 24:60	οἱ μύρμηκες οἷς μὴ ἔστιν ἰσχύς, καὶ ἑτοιμάζονται θέρους τὴν τροφήν·
Παροιμίαι 24:61	καὶ οἱ χοιρογρύλλιοι, ἔθνος οὐκ ἰσχυρόν, οἳ ἐποιήσαντο ἐν πέτραις τοὺς ἑαυτῶν οἴκους·
Παροιμίαι 24:62	ἀβασίλευτόν ἐστιν ἡ ἀκρίς, καὶ στρατεύει ἀφʼ ἑνὸς κελεύσματος εὐτάκτως·
Παροιμίαι 24:63	καὶ καλαβώτης χερσὶν ἐρειδόμενος καὶ εὐάλωτος ὤν, κατοικεῖ ἐν ὀχυρώμασιν βασιλέων.
Παροιμίαι 24:64	τρία δέ ἐστιν ἃ εὐόδως πορεύεται, καὶ τέταρτον ὃ καλῶς διαβαίνει·
Παροιμίαι 24:65	σκύμνος λέοντος ἰσχυρότερος κτηνῶν, ὃς οὐκ ἀποστρέφεται οὐδὲ καταπτήσσει κτῆνος,
Παροιμίαι 24:66	καὶ ἀλέκτωρ ἐνπεριπατῶν θηλείαις εὔψυχος, καὶ τράγος ἡγούμενος αἰπολίου, καὶ βασιλεὺς δημηγορῶν ἐν ἔθνει.
Παροιμίαι 24:67	ἐὰν πρόῃ σεαυτὸν ἐν εὐφροσύνῃ, καὶ ἐκτείνῃς τὴν χεῖρά σου μετὰ μάχης, ἀτιμασθήσῃ. U+05D0AC 54 νηος] νηως U+05D0c.a νεως C 55 φησι C 58 οικετης U+05D0c.a 59 τεσσαρα B? | δε 1⁰] + εστιν U+05D0c.a A 61 χοιρογρυλλιοι U+05D0*A] χοιρογυλιοι B χυρο- γρυλλιοι U+05D0c.a 62 εκστρατευει A 63 βασιλεως U+05D0A 64 om δε U+05D0* (hab U+05D0c.a) | πορευονται A | τεταρτον] pr το U+05D0A 65 καταπτησει A 66 εμπε- ριπατων Bᵇ 67 εν ευφροσυνη] εις ευφροσυνην U+05D0A
Παροιμίαι 24:68	ἄμελγε γάλα, καὶ ἔσται βούτυρον· B ἐὰν δὲ ἐκπιέζῃς μυκτῆρας, ἐξελεύσεται αἷμα· ἐὰν δὲ ἐξέλκῃς λόγους, ἐξελεύσονται κρίσεις καὶ μάχαι.
Παροιμίαι 24:69	Οἱ ἐμοὶ λόγοι εἴρηνται ὑπὸ θεοῦβασιλέως χρηματισμὸς ὃν ἐπαίδευσεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ.
Παροιμίαι 24:70	τί, τέκνον, τηρήσεις ; τί; ῥήσεις θεοῦ· πρωτογενές, σοὶ λέγω, υἱέ· τί, τέκνον ἐμῆς κοιλίας; τί, τέκνον ἐμῶν εὐχῶν;
Παροιμίαι 24:71	μὴ δῷς γυναιξὶ σὸν πλοῦτον, καὶ τὸν σὸν νοῦν καὶ βίον εἰς ὑστεροβουλίαν.
Παροιμίαι 24:72	μετὰ βουλῆς πάντα ποίει, μετὰ βουλῆς οἰνοπότει. οἱ δυνάσται θυμώδεις εἰσίν, οἶνον δὲ μὴ πινέτωσαν·
Παροιμίαι 24:73	ἵνα μὴ πιόντες ἐπιλάθωνται τῆς σοφίας, καὶ ὀρθὰ κρῖναι οὐ μὴ δύνωνται τοὺς ἀσθενεῖς.
Παροιμίαι 24:74	δίδοτε μέθην τοῖς ἐν λύπαις, καὶ οἶνον πίνειν τοῖς ἐν ὀδύναις,
Παροιμίαι 24:75	ἵνα ἐπιλάθωνται τῆς πενίας, καὶ τῶν πόνων μὴ μνησθῶσιν ἔτι.
Παροιμίαι 24:76	ἄνοιγε σὸν στόμα λόγῳ θεοῦ, καὶ κρῖνε πάντας ὑγιῶς·
Παροιμίαι 24:77	ἄνοιγε σὸν στόμα καὶ κρῖνε δικαίως, διάκρινε δὲ πένητα καὶ ἀσθενῆ.
Παροιμίαι 25:1	Aὗται αἱ παιδεῖαι Σαλωμῶντος αἱ ἀδιάκριτοι, ἃς ἐξεγράψαντο οἱ φίλοι Ἑζεκίου τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας.
Παροιμίαι 25:2	Δόξα θεοῦ κρύπτει λόγον, δόξα δὲ βασιλέως τιμᾷ πράγματα. 68 εσται] εσθε U+05D0* (εστε U+05D0c.a) | μυκτηρα U+05D0 | εξελκης] εξελκυσης U+05D0 | κρισις U+05D0 U+05D0A 0 om τι 1⁰ U+05D0* (hab U+05D0c.a) | om τηρησεις U+05D0c.a 71 γυναιξιν U+05D0A | σον 1⁰] του A 72 θυμωδει B* (-δεις Bᵃᵇ) | om δε A 73 επιλαθωνται] επιλαθων U+05D0* (-νται U+05D0c.a) επιλανθωνται (sic) A | κριναι] κρινειν A 75 πονων] ποδων U+05D0* (πον. U+05D0¹) | μνησ|σθωσιν B* (μνη|σθ. Bᵃᵇ) 77 κρινε] διακρινε U+05D0 κριναι A | om δε U+05D0 XX V 1 παιδειαι] παροιμιαι U+05D0c.aA | Σαλομωντος U+05D0 Σολομωντος A 3 πραγματα] προσταγματα BcA B
Παροιμίαι 25:3	οὐρανὸς ὑψηλός, γῆ δὲ βαθεῖα, καρδία δὲ βασιλέως ἀνεξέλεγκτος.
Παροιμίαι 25:4	τύπτε ἀδόκιμον ἀργύριον, καὶ καθαρισθήσεται καθαρὸν ἅπαν·
Παροιμίαι 25:5	κτεῖνε ἀσεβεῖς ἐκ προσώπου βασιλέως, καὶ κατορθώσει ἐν δικαιοσύνῃ ὁ θρόνος αὐτοῦ.
Παροιμίαι 25:6	μὴ ἀλαζονεύου ἐνώπιον βασιλέως, μηδὲ ἐν τόποις δυναστῶν ὑφίστασο·
Παροιμίαι 25:7	κρεῖσσον γάρ σοι τὸ ῥηθῆναι Ἀνάβαινε πρὸς μέ, ἢ ταπεινῶσαί σε ἐν προσώπῳ δυνάστου. ἃ εἶδον οἱ ὀφθαλμοί σου λέγε.
Παροιμίαι 25:8	μὴ πρόσπιπτε εἰς μάχην ταχέως, ἵνα μὴ μεταμεληθῇς ἐπʼ ἐσχάτῳ, ἡνίκα ἄν σε ὀνειδίσῃ ὁ σὸς φίλος.
Παροιμίαι 25:9	ἀναχώρει εἰς τὰ ὀπίσω, μὴ καταφρόνει,
Παροιμίαι 25:10	μή σε ὀνειδίσῃ μὲν ὁ φίλος· ἡ δὲ μάχη σου καὶ ἡ ἔχθρα οὐκ ἀπέσται, ἀλλ᾿ ἔσται σοι ἴση θανάτῳ.
Παροιμίαι 25:10a	χάρις καὶ φιλία ἐλευθεροῖ, ἃς τήρησον σεαυτῷ, ἵνα μὴ ἐπονείδιστος γένῃ, ἀλλὰ φύλαξον τὰς ὁδούς σου εὐσυναλλάκτως.
Παροιμίαι 25:11	μῆλον χρυσοῦν ἐν ὁρμίσκῳ σαρδίου, οὕτως εἰπεῖν λόγον.
Παροιμίαι 25:12	εἰς ἐνώτιον χρυσοῦν καὶ σάρδιον πολυτελὲς δέδεται, λόγος σοφὸς εἰς εὐήκοον οὖς.
Παροιμίαι 25:13	ὥσπερ ἔξοδος ἐν ἀμήτῳ κατὰ καῦμα ὠφελεῖ, οὕτως ἄγγελος πιστὸς τοὺς ἀποστείλαντας αὐτόν· ψυχὰς γὰρ τῶν αὐτῷ χρωμένων ὠφελεῖ.
Παροιμίαι 25:14	ὥσπερ ἄνεμοι καὶ νέφη καὶ ὑετοὶ ἐπιφανέστατα, οὕτως ὁ καυχώμενος ἐπὶ δόσει ψευδεῖ
Παροιμίαι 25:15	ἐν μακροθυμίᾳ εὐοδία βασιλεῦσιν, γλῶσσα δὲ μαλακὴ συντρίβει ὀστᾶ.
Παροιμίαι 25:16	μέλι εὑρὼν φάγε τὸ ἱκανόν, U+05D0A 4 τυπτε] κρυπτε A 6 δυνατων U+05D0* (-στων U+05D0c.a) 7 το ρηθηναι σοι U+05D0A | ταπεινωσαι] ταπινωθηναι U+05D0 | ιδον A 8 εσχατῶ U+05D0A | αν] pr δ A | om σος A 10 om σου U+05D0 | εχθρα] + σου U+05D0 11 χρυσεον A | λογον] +επι αρμοζουσιν U+05D0c.a 12 om και U+05D0c.aA 13 εξοδος] χιονος U+05D0A 14 επιφανεστατοι U+05D0c.aA | οι καυχωμενοι BᵃᵇU+05D0A μή ποτε πλησθεὶς ἐξεμέσῃς. B
Παροιμίαι 25:17	σπάνιον εἴσαγε σὸν πόδα πρὸς σεαυτοῦ φίλον, μή ποτε πλησθείς σου μισήσῃ σε.
Παροιμίαι 25:18	ῥόπαλον καὶ μάχαιρα καὶ τόξευμα ἀκιδωτόν, οὕτως καὶ ἀνὴρ ὁ καταμαρτυρῶν τοῦ φίλου αὐτοῦ μαρτυρίαν ψευδῆ.
Παροιμίαι 25:19	ὁδὸς κακοῦ καὶ ποὺς παρανόμου ὀλεῖται ἐν ἡμέρᾳ κακῇ.
Παροιμίαι 25:20	ὥσπερ ὄξος ἕλκει ἀσύμφορον, οὕτως προσπεσὸν πάθος ἐν σώματι καρδίαν λυπεῖ.
Παροιμίαι 25:29a	aὥσπερ σὴς ἐν ἱματίῳ καὶ σκώληξ ξύλῳ, οὕτως λύπη ἀνδρὸς βλάπτει καρδίαν.
Παροιμίαι 25:21	ἐὰν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν, ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν·
Παροιμίαι 25:22	τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, ὁ δὲ Κύριος ἀνταποδώσει σοι ἀγαθά.
Παροιμίαι 25:23	ἄνεμος βορέας ἐξεγείρει νέφη, πρόσωπον δὲ ἀναιδὲς γλῶσσαν ἐρεθίζει.
Παροιμίαι 25:24	κρεῖττον οἰκεῖν ἐπὶ γωνίας δώματος ἢ μετὰ γυναικὸς λοιδόρου ἐν οἰκίᾳ κοινῇ.
Παροιμίαι 25:25	ὥσπερ ὕδωρ ψυχρὸν ψυχῇ διψώσῃ προσηνές. οὕτως ἀγγελία ἀγαθὴ ἐκ γῆς μακρόθεν.
Παροιμίαι 25:26	ὥσπερ εἴ τις πηγὴν φράσσοι καὶ ὕδατος ἔξοδον λυμαίνοιτο, οὕτως ἄκοσμον δίκαιον πεπτωκέναι ἐνώπιον ἀσεβοῦς.
Παροιμίαι 25:27	ἐσθίειν μέλι πολὺ οὐ καλόν, τιμᾷν δὲ χρὴ λόγους ἐνδόξους.
Παροιμίαι 25:28	ὥσπερ πόλις τὰ τείχη καταβεβλημένη καὶ ἀτείχιστος, οὕτως ἀνὴρ ὃς οὐ μετὰ βουλῆς τι πράσσει.
Παροιμίαι 26:1	ὥσπερ δρόσος ἐν ἀμήτῳ καὶ ὥσπερ ὑετὸς ἐν θέρει, οὕτως οὐκ ἔστιν ἄφρονι τιμή. 16 πλησθεις] εμπλησθεις U+05D0 17 εισαγαγε U+05D0 | σεαυτου] pr τον U+05D0A | U+05D0A μσησει A 18 ροπανον U+05D0* (ροπαλον U+05D0c.a) | ακιδωτον] ακηλιδωτον U+05D0c.aA | om και 3° U+05D0c.a | ανηρ] pr ο A | καταμαρτυρων] + κατα A | αυτου] εαυτου A 9 οδους A 20 om εν U+05D0A 20a om εν U+05D0 | βλαπτει] βαπτει U+05D0* βλ. U+05D0c.a) 21 ψωμιζε] τρεφε U+05D0A 22 ποιων] ποιησας U+05D0* (ποιων U+05D0c.a) | om πυρος A | της κεφαλης U+05D0* (την κεφαλην U+05D0c.a) | ανταποδωσει] ανταπο- ειδωσει A 23 βορρεας Bᵇ?c? 24 κρισσον A 25 διψωση] ωση U+05D0* (διψ. U+05D0c.a) 26 λοιμαινοιτο B* (λυμ. Bᵇ) 28 πολι U+05D0* πολις U+05D0c.a) B
Παροιμίαι 26:2	ὥσπερ ὄρνεα πέταται καὶ στρουθοί, οὕτως ἀρὰ ματαία οὐκ ἐπελεύσεται οὐδενί.
Παροιμίαι 26:3	ὥσπερ μάστιξ ἵππῳ καὶ κέντρον ὄνῳ, οὕτως ῥάβδος ἔθνει παρανόμῳ.
Παροιμίαι 26:4	μὴ ἀποκρίνου ἄφρονι πρὸς τὴν ἐκείνου ἀφροσύνην, ἵνα μὴ ὅμοιος γένῃ αὐτῷ·
Παροιμίαι 26:5	ἀλλὰ ἀποκρίνου ἄφρονι κατὰ τὴν ἀφροσύνην αὐτοῦ, ἵνα μὴ φαίνηται σοφὸς παρʼ ἑαυτῷ.
Παροιμίαι 26:6	ἐκ τῶν ἑαυτοῦ ὁδῶν ὄνειδος ποιεῖται ὁ ἀποστείλας δι᾿ ἀγγέλου ἄφρονος λόγον.
Παροιμίαι 26:7	ἀφελοῦ πορείαν σκελῶν καὶ παρανομίαν ἐκ στόματος ἀφρόνων.
Παροιμίαι 26:8	ὃς ἀποδεσμεύει λίθον ἐν σφενδόνῃ, ὅμοιός ἐστιν τῷ διδόντι ἄφρονι δόξαν.
Παροιμίαι 26:9	ἄκανθαι φύονται ἐν χειρὶ μεθύσου, δουλεία δὲ ἐν χειρὶ τῶν ἀφρόνων.
Παροιμίαι 26:10	πολλὰ χειμάζεται πᾶσα σὰρξ ἀφρόνων, συντρίβεται γὰρ ἡ ἔκστασις αὐτῶν.
Παροιμίαι 26:11	ὥσπερ κύων ὅταν ἐπέλθῃ ἐπὶ τὸν ἑαυτοῦ ἔμετον καὶ μισητὸς γένηται, οὕτως ἄφρων τῇ ἑαυτοῦ κακίᾳ ἀναστρέψας ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ ἁμαρτίαν.
Παροιμίαι 26:11a	ἔστιν αἰσχύνη ἐπάγουσα ἁμαρτίαν, καὶ ἔστιν αἰσχύνη δόξα καὶ χάρις.
Παροιμίαι 26:12	εἶδον ἄνδρα δόξαντα παρʼ ἑαυτῷ σοφὸν εἶναι, ἐλπίδα μέντοι ἔσχεν μᾶλλον ἄφρων αὐτοῦ.
Παροιμίαι 26:13	λέγει ὀκνηρὸς ἀποστελλόμενος εἰς ὁδόν Λέων ἐν ταῖς ὁδοῖς.
Παροιμίαι 26:14	ὥσπερ θύρα στρέφεται ἐπὶ τοῦ στρόφιγγος, οὕτως ὀκνηρὸς ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ.
Παροιμίαι 26:15	κρύψας ὀκνηρὸς τὴν χεῖρα ἐν τῷ κόλπῳ αὐτοῦ οὐ δυνήσεται ἐπενεγκεῖν ἐπὶ στόμα. U+05D0A XXVI 2 πετανται A 4 προς] κατα A 5 κατα] προς 6 εαυτου] αυτου U+05D0 | ο αποστειλας] om ο U+05D0* (pr ο U+05D01mg sinistr) 7 πορεια πορνιαν U+05D0* (ποριαν U+05D0c.a) 8 διδουντι U+05D0 9 μεθυσου] pr του U+05D0A | δο λια U+05D0 11 εαυτου εμετον] εμ. αυτου A | αναστρεψας κακια U+05D0 12 ιδ A | εσχε U+05D0* (εσχεν U+05D0c.a) | αφρων μαλλον A 13 ο"ՎࠎڏÝ + εν δε ταις πλ τειαις (-τισις U+05D0) φονευται Bᵇ(ᵐᵍ)U+05D0A 14 του στροφιγγος] τω στροφιγγι 15 δυνησεται] δυναται U+05D0A | επι στομα] επι το στομα U+05D0c.a εις το στ. A
Παροιμίαι 26:16	σοφώτερος ἑαυτῷ ὀκνηρὸς φαίνεται B τοῦ ἐν πλησμονῇ ἀποκομίζοντος ἀγγελίαν.
Παροιμίαι 26:17	ὥσπερ ὁ κρατῶν κέρκου κυνός, οὕτως ὁ προεστὼς ἀλλοτρίας κρίσεως.
Παροιμίαι 26:18	ὥσπερ οἱ ἰώμενοι προβάλλουσιν λόγους εἰς ἀνθρώπους, ὁ δὲ ἀπαντήσας τῷ λόγῳ πρῶτος ὑποσκελισθήσεται·
Παροιμίαι 26:19	οὕτως πάντες οἱ ἐνεδρεύοντες τοὺς ἑαυτῶν φίλους, ὅταν δὲ ὁραθῶσιν, λέγουσιν ὅτι Παίζων ἔπραξα.
Παροιμίαι 26:20	ἐν πολλοῖς ξύλοις θάλλει πῦρ, ὅπου δὲ οὐκ ἔστιν δίθυμος, ἡσυχάζει μάχη.
Παροιμίαι 26:21	ἐσχάρα ἄνθραξιν καὶ ξύλα πυρί, ἀνὴρ δὲ λοίδορος εἰς ταραχὴν μάχης.
Παροιμίαι 26:22	λόγοι κερκώπων μαλακοί, οὗτοι δὲ τύπτουσιν εἰς ταμεῖα σπλάγχνων.
Παροιμίαι 26:23	ἀργύριον διδόμενον μετὰ δόλου ὥσπερ ὄστρακον ἡγητέον· §χείλη λεῖα καρδίαν καλύπτει λυπηράν. §C
Παροιμίαι 26:24	χείλεσιν πάντα ἐπινεύει ἀποκλαιόμενος ἐχθρούς, ἐν δὲ τῇ καρδίᾳ τεκταίνεται λόγους.
Παροιμίαι 26:25	ἐάν σου δέηται ὁ ἐχθρὸς μεγάλῃ τῇ φωνῇ, μὴ πεισθῇς· ἑπτὰ γὰρ πονηρίαι ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ.
Παροιμίαι 26:26	ὁ κρύπτων ἔχθραν συνίστησιν δόλον, ἐνκαλύπτει δὲ τὰς ἑαυτοῦ ἁμαρτίας εὔγνωστος ἐν συνεδρίοις.
Παροιμίαι 26:27	ὁ ὀρύσσων βόθρον τῷ πλησίον ἐμπεσεῖται εἰς αὐτόν· ὁ δὲ κυλίων λίθον ἐφʼ ἑαυτὸν κυλίει.
Παροιμίαι 26:28	γλῶσσα ψευδὴς μισεῖ ἀλήθειαν, στόμα δὲ ἄστεγον ποιεῖ ἀκαταστασίας.
Παροιμίαι 27:1	μὴ καυχῶ τὰ εἰς αὔριον, οὐ γὰρ γινώσκεις τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσα. 16 οκνηρος εαυτω A 18 ιωμενοι] πιρωμενοι U+05D0c.a | προβαλλουσι U+05D0 U+05D0AC 19 ουτω U+05D0 | οραθωσιν] φοραθωσιν U+05D0c.a φωραθωσιν A 20 διθυμος] οξυθυμος U+05D0c.aA 21 ανθραξι U+05D0 22 κερκωπων] κεκωρπων B* | ταμεια Bᵃᵇ (ταμια B*U+05D0)] ταμιεια A | σπλαγχνων] κοιλιας U+05D0c.a 23 λεια] δολια U+05D0 24 χειλεσι C | αποκλαιομενος] pr ο A | εχθρους] εχθρος BᵃᵇAC | τη καρδια] om τη U+05D0 | λογους] δολους Bᵃᵇᵐᵍ Aᵃ?C δολος A* 25 πεισθης] + αυτω AC | γαρ] +εισιν BᵃᵇᵐᵍU+05D0A + εισι C | ψυχη] καρδια AC 26 συνιστησι C | ενκαλυπτει (εγκ. Bᵃᵇ) B* U+05D0c.a] συνκαλυπτει U+05D0* εκκαλυπτει AC | συνε- δριοις Bᵇ (-δρειοις B*U+05D0*)] συνεδριω U+05D0c.aAC 27 ορυσσον U+05D0* (- σων U+05D01fort c.a) | βοθρον] βοθυνον U+05D0 | εαυτον] εαυτου C 28 ποιει] μιοιει (sic) A*vid B
Παροιμίαι 27:2	ἐγκωμιαζέτω σε ὁ πέλας καὶ μὴ τὸ σὸν στόμα, ἀλλότριος καὶ μὴ τὰ σὰ χείλη.
Παροιμίαι 27:3	βαρὺ λίθος καὶ δυσβάστακτον ἄμμος, ὀργὴ δὲ ἄφρονος βαρυτέρα ἀμφοτέρων.
Παροιμίαι 27:4	ἀνελεήμων θυμὸς καὶ ὀξεῖα ὀργή, ἀλλ᾿ οὐδένα ὑφίσταται ζῆλος.
Παροιμίαι 27:5	κρείσσους ἔλεγχοι ἀποκεκαλυμμένοι κρυπτομένης φιλίας.
Παροιμίαι 27:6	ἀξιοπιστότερά ἐστιν τραύματα φίλου ἢ ἑκούσια φιλήματα ἐχθροῦ.
Παροιμίαι 27:7	ψυχὴ ἐν πλησμονῇ οὖσα κηρίοις ἐμπαίζει, ψυχῇ δὲ ἐν ἐνδεεῖ καὶ τὰ πικρὰ γλυκέα φαίνεται.
Παροιμίαι 27:8	ὥσπερ ὅταν ὄρνεον καταπετασθῇ ἐκ τῆς ἰδίας νοσσιᾶς, οὕτως ἄνθρωπος δουλοῦται ὅταν ἀποξενωθῇ ἐκ τῶν ἰδίων τόπων.
Παροιμίαι 27:9	μύροις καὶ οἴνοις καὶ θυμιάμασιν τέρπεται καρδία, καταρήγνυται δὲ ὑπὸ συμπτωμάτων ψυχή.
Παροιμίαι 27:10	φίλον σὸν ἢ φίλον πατρῷον μὴ ἐγκαταλίπῃς, εἰς δὲ τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ σου μὴ εἰσέλθῃς ἀτυχῶν· κρείσσων φίλος ἐγγὺς ἢ ἀδελφὸς μακρὰν οἰκῶν.
Παροιμίαι 27:11	Σοφὸς γίνου, υἱέ, ἵνα σου εὐφραίνηται ἡ καρδία, καὶ ἀπόστρεψον ἀπὸ σοῦ ἐπονειδίστους λόγους.
Παροιμίαι 27:12	πανοῦργος κακῶν ἐπερχομένων ἀπεκρύβη, ἄφρονες δὲ ἐπελθόντες ζημίαν τίσουσιν.
Παροιμίαι 27:13	ἀφελοῦ τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ, παρῆλθεν γάρ· ὑβριστὴς ὅστις τὰ ἀλλότρια λυμαίνεται.
Παροιμίαι 27:14	ὃς ἂν εὐλογῇ φίλον τὸ πρωὶ μεγάλῃ τῇ φωνῇ, καταρωμένου οὐδὲν διαφέρειν δόξει.
Παροιμίαι 27:15	σταγόνες ἐκβάλλουσιν ἄνθρωπον ἐν ἡμέρᾳ χειμερινῇ ἐκ τοῦ οἴκου· U+05D0AC XXVII 2 το πελας A 4 ουδενα] ουδεν AC | υφιστατο C 5 αποκε- καλυμμενοι] αποκαλυπτομενοι AC 6 om εστιν AC 7 om εν 2°U+05D0c.aAC | γλυκια U+05D0AC (-κεια) | φαινεται] φερει U+05D0 (φενεται U+05D0c.a) 8 ορνεον οταν AC | δουλουται] καταδουλουται C 9 και 2⁰] θαι A* (και Aᵃ?) | θυμιασιν U+05D0 θυμιαμασι C | καταρρηγνυται A | συνπτωματων U+05D0C 10 η 1⁰] και A | εγκαταλειπης A | κρεισσων] κρισσον U+05D0A | om η 2° U+05D0* (hab U+05D0c.a) 11 σου ευφραινηται] ευφραινηται (-τε U+05D0) σου U+05D0A ευφρ. μου C 12 επελθοντες] ελθοντες A παρελθοντες C 13 post γαρ distinx AC | λυμαινεται Bᵇ] λοιμαινεται B*U+05D0A (λοιμενετε) C 14 διαφερει A | δοξη C 15 ημερα] ημερ sup ras 3 fort litt B? | οικου 1⁰] + αυτου AC ὡσαύτως καὶ γυνὴ λοίδορος ἐκ τοῦ ἰδίου οἴκου. B
Παροιμίαι 27:16	βορέας σκληρὸς ἄνεμος, ὀνόματι δὲ ἐπιδέξιος καλεῖται.
Παροιμίαι 27:17	σίδηρος σίδηρον ὀξύνει, ἀνὴρ δὲ παροξύνει πρόσωπον ἑταίρου.
Παροιμίαι 27:18	ὃς φυτεύει συκῆν φάγεται τοὺς καρποὺς αὐτῆς, ὃς δὲ φυλάσσει τὸν ἑαυτοῦ κύριον τιμηθήσεται.
Παροιμίαι 27:19	ὥσπερ οὐχ ὅμοια πρόσωπα προσώποις, οὕτως οὐδὲ αἱ διάνοιαι τῶν ἀνθρώπων.
Παροιμίαι 27:20	ᾅδης καὶ ἀπώλεια οὐκ ἐμπίμπλανται, ὡσαύτως καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν ἀνθρώπων ἄπληστοι.
Παροιμίαι 27:20a	aβδέλυγμα Κυρίῳ στηρίζων ὀφθαλμόν. καὶ οἱ ἀπαίδευτοι ἀκρατεῖς γλώσσῃ.
Παροιμίαι 27:21	δοκίμιον ἀργύρῳ καὶ χρυσῷ πύρωσις, ἀνὴρ δὲ δοκιμάζεται διὰ στόματος ἐγκωμιαζόντων αὐτόν.
Παροιμίαι 27:21a	aκαρδία ἀνόμου ἐκζητεῖ κακά, καρδία δὲ εὐθὴς ζητεῖ γνῶσιν.
Παροιμίαι 27:22	ἐὰν μαστιγοῖς ἄφρονα ἐν μέσῳ συνεδρίου ἀτιμάζων, οὐ μὴ περιέλῃς τὴν ἀφροσύνην αὐτοῦ.
Παροιμίαι 27:23	Γνωστῶς ἐπιγνώσῃ ψυχὰς ποιμνίου σου, καὶ ἐπιστήσεις καρδίαν σου σαῖς ἀγέλαις·
Παροιμίαι 27:24	ὅτι οὐ τὸν αἰῶνα ἀνδρὶ κράτος καὶ ἰσχύς, οὐδὲ παραδίδωσιν ἐκ γενεᾶς εἰς γενεάν.
Παροιμίαι 27:25	ἐπιμελοῦ τῶν ἐν τῷ πεδίῳ χλωρῶν καὶ κερεῖς πόαν,
Παροιμίαι 27:26	καὶ σύναγε χόρτον ὀρινόν, 26ἵνα ἔχῃς πρόβατα εἰς ἱματισμόν· τίμα πεδίον, ἵνα ὦσίν σοι ἄρνες.
Παροιμίαι 27:27	υἱέ, παρʼ ἐμοῦ ἔχεις ῥήσεις ἰσχυρὰς εἰς τὴν ζωήν σου καὶ εἰς τὴν ζωὴν σῶν θεραπόντων.
Παροιμίαι 28:1	Φεύγει ἀσεβὴς μηδενὸς διώκοντος, δίκαιος δὲ ὥσπερ λέων πέποιθεν. 15εκ 2⁰] απο 16 βορρεας Bᵃᵇ 17 παροξυνει] παροξυνον U+05D0* (-νι U+05D0c.a) | U+05D0AC εταιρου] ετερου AC 18 τιμηθηθησεται C 19 διανοιαι] καρδιαι U+05D0c.aAC + ομοιαι U+05D0* (om U+05D0c.a) | ανθρωπων] + ομοιαι C 20 απωλια U+05D0 | ενπιπλανται A 21 αργυριω AC | χρυσιω AC | om αυτον U+05D0* (hab U+05D0c.a) 21 a ζητει] εκζητει U+05D0AC 22 αφρονα] pr τον U+05D0c.aAC | συνεδριω AC 23 ποιμνιων C | επι- στησης A 24 αιωνανδρι C | εκ γενεας εις γενεαν] εις γενεας και γενεας A εις γενεας και γενεαν C 25 χλωρω A* vid | ποαν] ποιαν A | συναγε] συναγαγε AC | ορεινον Bᵇ 27 σων] pr των U+05D0 B
Παροιμίαι 28:2	δι᾿ ἁμαρτίας ἀσεβῶν κρίσεις ἐγείρονται, ¶C ἀνὴρ δὲ πανοῦργος κατασβέσει αὐτάς.¶
Παροιμίαι 28:3	ἀνδρεῖος ἐν ἀσεβείαις συκοφαντεῖ πτωχούς. ὥσπερ ὑετὸς λάβρος καὶ ἀνωφελής,
Παροιμίαι 28:4	οὕτως οἱ ἐγκαταλιπόντες τὸν νόμον ἐγκωμιάζουσιν ἀσέβειαν· οἱ δὲ ἀγαπῶντες τὸν νόμον περιβάλλουσιν ἑαυτοῖς τεῖχος.
Παροιμίαι 28:5	ἄνδρες κακοὶ οὐ συνήσουσιν κρίμα, οἱ δὲ ζητοῦντες τὸν κύριον συνήσουσιν ἐν παντί.
Παροιμίαι 28:6	κρείσσων πτωχὸς πορευόμενος ἐν ἀληθείᾳ πλουσίου ψευδοῦς.
Παροιμίαι 28:7	φυλάσσει νόμον υἱὸς συνετός, ὃς δὲ ποιμαίνει ἀσωτίαν ἀτιμάζει πατέρα.
Παροιμίαι 28:8	ὁ πληθύνων τὸν πλοῦτον αὐτοῦ μετὰ τόκων καὶ μῶνπλεονασ τῷ ἐλεῶντι πτωχοὺς συνάγει αὐτόν.
Παροιμίαι 28:9	ὁ ἐκκλίνων τὸ οὖς αὐτοῦ μὴ εἰσακοῦσαι νόμου, καὶ αὐτὸς τὴν προσευχὴν αὐτοῦ ἐβδέλυκται.
Παροιμίαι 28:10	ὃς πλανᾷ εὐθεῖς ἐν ὁδῷ κακῇ εἰς διαφθορὰν αὐτὸς ἐμπεσεῖται, οἱ δὲ ἄνομοι διελεύσονται ἀγαθὰ καὶ οὐκ εἰσελεύσονται εἰς αὐτά.
Παροιμίαι 28:11	σοφὸς παρʼ ἑαυτῷ ἀνὴρ πλούσιος, πένης δὲ νοήμων καταγνώσεται αὐτοῦ.
Παροιμίαι 28:12	διὰ βοήθειαν δικαίων πολλὴ γίνεται δόξα, ἐν δὲ τόποις ἀσεβῶν ἁλίσκονται ἄνθρωποι.
Παροιμίαι 28:13	ὁ ἐπικαλύπτων ἀσέβειαν ἑαυτοῦ οὐκ εὐοδωθήσεται, ὁ δὲ ἐξηγούμενος ἐλέγχους ἀγαπηθήσεται.
Παροιμίαι 28:14	μακάριος ἀνὴρ ὃς καταπτήσσει πάντα δι᾿ εὐλάβειαν, ὁ δὲ σκληρὸς τὴν καρδίαν ἐμπεσεῖται κακοῖς.
Παροιμίαι 28:15	λέων πεινῶν καὶ λύκος διψῶν ὃς τυραννεῖ πτωχὸς ὢν ἔθνους πενιχροῦ.
Παροιμίαι 28:16	βασιλεὺς ἐνδεὴς προσόδων μέγας συκοφάντης, U+05D0AC XXVIII 2 δι] δια AC | κρισις U+05D0 4 εγκαταλειποντες A | εγκωμια- ζουσιν] pr και U+05D0* (om U+05D0c.a) 5 συνησουσιν 1⁰] νοησουσιν BᵃᵇU+05D0 6 εν αληθεια πλουσιου] εν αλ. πλουσιο sup ras B¹fort om εν αληθεια U+05D0* (hab U+05D0c.a): πλουσιους U+05D0* (-σιου U+05D0?) 7 νομους U+05D0* (νομον U+05D0¹) | πατερα] +αυτου U+05D0c.a A 8 πλεονασμων] pr με U+05D0* (om U+05D0¹) | ελεουντι BᵃᵇU+05D0A 9 μη] pr του A 10 αγαθα] pr εις U+05D0 αγαθας A 12 βοηθιαν U+05D0 13 εαυτου] αυτου U+05D0A 14 om δι U+05D0* (hab U+05D0c.a) | ευλαβιαν B* (-βειαν Bᵃᵇ) 15 πίνων (sic) Bᵇ | εθνου A 16 προσοδων] χρηματων U+05D0c.a ὁ δὲ μισῶν ἀδικίαν μακρὸν χρόνον ζήσεται.
Παροιμίαι 28:17	ἄνδρα τὸν ἐν αἰτίᾳ φόνου ὁ ἐγγυώμενος φυγὰς ἔσται καὶ οὐκ ἐν ἀσφαλείᾳ.
Παροιμίαι 28:17a	aπαίδευε υἱὸν καὶ ἀγαπήσει σε, καὶ δώσει κόσμον τῇ σῇ ψυχῇ· οὐ μὴ ὑπακούσῃς ἔθνει παρανόμῳ.
Παροιμίαι 28:18	ὁ πορευόμενος δικαίως βεβοήθηται, ὁ δὲ σκολιαῖς ὁδοῖς πορευόμενος ἐμπλακήσεται.
Παροιμίαι 28:19	ὁ ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτοῦ γῆν πλησθήσεται ἄρτων, ὁ δὲ διώκων σχολὴν πλησθήσεται πενίας.
Παροιμίαι 28:20	ἀνὴρ ἀξιόπιστος πολλὰ εὐλογηθήσεται, ὁ δὲ κακὸς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται.
Παροιμίαι 28:21	ὃς οὐκ αἰσχύνεται πρόσωπα δικαίων οὐκ ἀγαθός, ὁ τοιοῦτος ψωμοῦ ἄρτου ἀποδώσεται ἄνδρα.
Παροιμίαι 28:22	σπεύδει πλουτεῖν ἀνὴρ βάσκανος, καὶ οὐκ οἶδεν ὅτι ἐλεήμων κρατήσει αὐτοῦ.
Παροιμίαι 28:23	ὁ ἐλέγχων ἀνθρώπου ἱδοὺς χάριτας ἕξει μᾶλλον τοῦ γλωσσοχαριτοῦντος.
Παροιμίαι 28:24	ὃς ἀποβάλλεται πατέρα ἢ μητέρα καὶ δοκεῖ μὴ ἁμαρτάνειν, οὗτος κοινωνός ἐστιν ἀνδρὸς ἀσεβοῦς.
Παροιμίαι 28:25	ἄπιστος ἀνὴρ κρίνει εἰκῆ, ὃς δὲ πέποιθεν ἐπὶ Κύριον ἐν ἐπιμελείᾳ ἔσται.
Παροιμίαι 28:26	ὃς πέποιθεν θρασείᾳ καρδίᾳ, ὁ τοιοῦτος ἄφρων· ὃς δὲ πορεύεται σοφίᾳ σωθήσεται.
Παροιμίαι 28:27	ὃς δίδωσιν πτωχοῖς οὐκ ἐνδεηθήσεται, ὃς δὲ ἀποστρέφει τὸν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ ἐν πολλῇ ἀπορίᾳ ἔσται.
Παροιμίαι 28:28	ἐν τόποις ἀσεβῶν στένουσι δίκαιοι, ἐν δὲ τῇ ἐκείνων ἀπωλείᾳ πληθυνθήσονται δίκαιοι.
Παροιμίαι 29:1	κρείσσων ἀνὴρ ἐλέγχων ἀνδρὸς σκληροτραχήλου, ἐξαπίνης γὰρ φλεγομένου αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἴασις.
Παροιμίαι 29:2	ἐγκωμιαζομένων δικαίων εὐφρανθήσονται λαοί, 17 ασφαλια U+05D0 17a υπακουσεις U+05D0* -σει U+05D0c.a -ση A 18 δικαιος U+05D0A U+05D0* (-ως U+05D0c.a) | εμπλακησεται] εμπλακησετ sup ras B¹fort 20 αξιοπιστο- τερος A 24 αποβαλλεται] αποβιαζεται A 25 απιστος] απληστος A | ος] ο U+05D0* (ος U+05D0c.a) 27 πτωχοις] pro ο inst θ U+05D0? | απορεια U+05D0 28 στε- νουσιν U+05D0A | απωλια U+05D0 XXIX 1 εστιν] εσται U+05D0A 2 εγκωμιαζομενων δικαιων] εγκωμιαζομενου δε δικαιου A B ἀρχόντων δε ἀσεβῶν στένουσιν ἄνδρες.
Παροιμίαι 29:3	ἀνδρὸς φιλοῦντος σοφίαν εὐφραίνεται πατὴρ αὐτοῦ, ὃς δὲ ποιμαίνει πόρνας ἀπολεῖ πλοῦτον.
Παροιμίαι 29:4	βασιλεὺς δίκαιος ἀνίστησιν χώραν, ἀνὴρ δὲ παράνομος κατασκάπτει.
Παροιμίαι 29:5	ὃς παρασκευάζεται ἐπὶ πρόσωπον τοῦ ἑαυτοῦ φίλου δίκτυον, περιβάλλει αὐτὸ τοῖς ἑαυτοῦ ποσίν.
Παροιμίαι 29:6	ἁμαρτάνοντι ἀνδρὶ μεγάλη παγίς, δίκαιος δὲ ἐν χαρᾷ καὶ ἐν εὐφροσύνῃ ἔσται.
Παροιμίαι 29:7	ἐπίσταται δίκαιος κρίνειν πενιχροῖς, ὁ δὲ ἀσεβὴς οὐ νοεῖ γνῶσιν, καὶ πτωχῷ οὐχ ὑπάρχει νοῦς ἐπιγνώμων.
Παροιμίαι 29:8	ἄνδρες ἄνομοι ἐξέκαυσαν πόλιν, σοφοὶ δὲ ἀπέστρεψαν ὀργήν.
Παροιμίαι 29:9	ἀνὴρ σοφὸς κρίνει ἔθνη, ἀνὴρ δὲ φαῦλος ὀργιζόμενος καταγελᾶται καὶ οὐ καταπτήσσει.
Παροιμίαι 29:10	ἄνδρες αἱμάτων μέτοχοι μισοῦσιν ὅσιον, οἱ δὲ εὐθεῖς ἐκζητήσουσιν ψυχὴν αὐτοῦ.
Παροιμίαι 29:11	ὅλον τὸν θυμὸν αὐτοῦ ἐκφέρει ἄφρων, σοφὸς δὲ ταμιεύεται κατὰ μέρος.
Παροιμίαι 29:12	βασιλέως ἐπακούοντος λόγον ἄδικον, πάντες οἱ ὑπʼ αὐτὸν παράνομοι.
Παροιμίαι 29:13	δανιστοῦ καὶ χρεοφιλέτου ἀλλήλοις συνελθόντων, ἐπισκοπὴν ἀμφοτέρων ποιεῖται ὁ κύριος.
Παροιμίαι 29:14	βασιλέως ἐν ἀληθείᾳ κρίνοντος πτωχούς, ὁ θρόνος αὐτοῦ εἰς μαρτύριον κατασταθήσεται.
Παροιμίαι 29:15	πληγαὶ καὶ ἔλεγχοι διδόασιν σοφίαν, παῖς δὲ πλανώμενος αἰσχύνει γονεῖς αὐτοῦ.
Παροιμίαι 29:16	πολλῶν ὄντων ἀσεβῶν πολλαὶ γίνονται ἁμαρτίαι, οἱ δὲ δίκαιοι ἐκείνων πιπτόντων κατάφοβοι γίνονται.
Παροιμίαι 29:17	παίδευε υἱόν σου καὶ ἀναπαύσει σε, καὶ δώσει κόσμον τῇ ψυχῇ σου. U+05D0A 2 ασεβου U+05D0* (ασεβων U+05D0¹) 3 πατηρ] pr ο U+05D0c.aA 5 παρασκευεται U+05D0* (-αζεται U+05D0c.a ) | περιβαλει U+05D0 6 om εν 2⁰ A 7 νοει] συνησει U+05D0c.aA | νους] γνους U+05D0* (νους U+05D0?) 8 ανομοι] λοιμοι A | απεκρυψαν U+05D0 10 μι- σουσιν] μεισησουσιν U+05D0 ζητησουσιν A 12 υπακουοντος A 13 δανει- στου Bᵃ?ᵇ | χρεοφειλετου BᵃᵇU+05D0 | αλληλων A | ποιειται αμφοτερων B?U+05D0A 14 αληθια U+05D0 15 πηγαι A* (πλ. Aᵃ?)
Παροιμίαι 29:18	οὐ μὴ ὑπάρξῃ ἐξηγητὴς ἔθνει παρανόμῳ, B ὁ δὲ φυλάσσων τὸν νόμον μακαριστός.
Παροιμίαι 29:19	λόγοις οὐ παιδευθήσεται οἰκέτης σκληρός· ἐὰν γὰρ καὶ νοήσῃ, ἀλλʼ οὐχ ὑπακούσεται.
Παροιμίαι 29:20	ἐὰν ἴβῃς ἄνδρα ταχὺν ἐν λόγοις, γίνωσκε ὅτι ἐλπίδα ἔχει μᾶλλον ἄφρων αὐτοῦ.
Παροιμίαι 29:21	ὃς κατασπαταλᾷ ἐκ παιδὸς οἰκέτης ἔσται, ἔσχατον δὲ ὀδυνηθήσεται ἐφʼ ἑαυτῷ.
Παροιμίαι 29:22	ἀνὴρ θυμώδης ἐγείρει νεῖκος, ἀνὴρ δὲ ὀργίλος ἐξώρυξεν ἁμαρτίας.
Παροιμίαι 29:23	ὕβρις ἄνδρα ταπεινοῖ, τοὺς δὲ ταπεινόφρονας ἐρείδει δόξῃ Κύριος.
Παροιμίαι 29:24	ὃς μερίζεται κλέπτῃ, μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν· ἐὰν δὲ ὅρκου προτεθέντος ἀκούσαντες μὴ ἀναγγείλωσιν,
Παροιμίαι 29:25	φοβηθέντες καὶ αἰσχυνθέντες ἀνθρώπους ὑπεσκελίσθησαν· ὁ δὲ πεποιθὼς ἐπὶ Κυρίῳ εὐφρανθήσεται. ἀσέβεια ἀνδρὶ δίδωσιν σφάλμα, ὃς δὲ πέποιθεν ἐπὶ τῷ δεσπότῃ σωθήσεται.
Παροιμίαι 29:26	πολλοὶ θεραπεύουσιν πρόσωπα ἡγουμένων, παρὰ δὲ Κυρίου γίνεται τὸ δίκαιον ἀνδρί.
Παροιμίαι 29:27	βδέλυγμα δίκαιος ἀνὴρ ἀδίκῳ, βδέλυγμα δὲ ἀνόμῳ κατευθύνουσα ὁδός.
Παροιμίαι 29:28	Γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει; τιμιωτέρα δέ ἐστιν λίθων πολυτελῶν ἡ τοιαύτη.
Παροιμίαι 29:29	θαρσεῖ ἐπʼ αὐτῇ ἡ καρδία τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς, ἡ τοιαύτη καλῶν σκύλων οὐκ ἀπορήσει·
Παροιμίαι 29:30	ἐνεργεῖ γὰρ τῷ ἀνδρὶ ἀγαθὰ πάντα τὸν βίον.
Παροιμίαι 29:31	μηρυομένη ἔρια καὶ λίνον ἐποίησεν εδχρηστον ταῖς χερσὶν αὐτῆς. 18 υπαρξει A 19 σκληροτραχηλος U+05D0* (-ρος U+05D0¹?c.a) | om αλλ A U+05D0A 20 ταχυν] τραχυν Bᵃᵇ | αφρων] pr ο U+05D0A 22 εγειρει] ορυσσει U+05D0A 23 ερειδει U+05D0*A] εριζει B εγιρι U+05D0 c.a 24 μεριζεται] εριζεται U+05D0* συνμεριζεται U+05D0c.a | αναγγειλωσι U+05D0 25 υπεσκελισθησαν] υποσκελισθησονται A | Κυριω] κν A | ος δε πεποιθεν] ο δε πεποιθως A | δεσποτη] σωτηρι U+05D0 27 αοι- κω] pr ανδρι BᵃᵇU+05D0A 28 ανδριαν U+05D0A | om η τοιαυτη U+05D0 29 θαρρει U+05D0 | αυτη] αυτην U+05D0A 30 αγαθα] αγαθον και ου κακον A 31 ευχρη- στα A B
Παροιμίαι 29:32	ἐγένετο ὡσεὶ ναῦς ἐμπορευομένη μακρόθεν· συνάγει δὲ αὕτη τὸν βίον,
Παροιμίαι 29:33	καὶ ἀνίσταται ἐκ νυκτῶν. καὶ ἔδωκεν βρώματα τῷ οἴκῳ καὶ ἔργα ταῖς θεραπαίναις.
Παροιμίαι 29:34	θεωρήσασα γεώργιον ἐπρίατο, ἀπὸ δὲ καρπῶν χειρῶν αὐτῆς κατεφύτευσεν κτῆμα.
Παροιμίαι 29:35	ἀναζωσαμένη ἰσχυρῶς τὴν ὀσφὺν αὐτῆς ἤρεισεν τοὺς βραχίονας αὐτῆς εἰς ἔργον.
Παροιμίαι 29:36	καὶ ἐγεύσατο ὅτι καλόν ἐστιν τὸ ἐργάζεσθαι, καὶ οὐκ ἀποσβέννυται ὁ λύχνος αὐτῆς ὅλην τὴν νύκτα.
Παροιμίαι 29:37	τοὺς πήχεις αὐτῆς ἐκτείνει ἐπὶ τὰ συμφέροντα, τὰς δὲ χεῖρας αὐτῆς ἐρείδει εἰς ἄτρακτον.
Παροιμίαι 29:38	χεῖρας δὲ αὐτῆς διήνοιξεν πένητι, καρπὸν δὲ ἐξέτεινεν πτωχῷ.
Παροιμίαι 29:39	οὐ φροντίζει τῶν ἐν οἴκῳ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ὅταν που χρονίζῃ, πάντες γὰρ οἱ παρʼ αὐτῆς ἐνδιδύσκονται.
Παροιμίαι 29:40	δισσὰς χλαίνας ἐποίησεν τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς, ἐκ δὲ βύσσου καὶ πορφύρας ἑαυτῇ ἐνδύματα.
Παροιμίαι 29:41	περίβλεπτος δὲ γίνεται ἐν πύλαις ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, ἡνίκα ἂν καθίσῃ ἐν συνεδρίῳ μετὰ τῶν γερόντων κατοίκων τῆς γῆς.
Παροιμίαι 29:42	σινδόνας ἐποίησεν καὶ ἀπέδοτο, περιζώματα τοῖς Χαναναίοις.
Παροιμίαι 29:43	στόμα αὐτῆς διήνοιξεν προσεχόντως καὶ ἐννόμως, καὶ τάξιν ἐστείλατο τῇ γλώσσῃ αὐτῆς.
Παροιμίαι 29:44	ἰσχὺν καὶ εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο, καὶ εὐφράνθη ἐν ἡμέραις ἐσχάταις.
Παροιμίαι 29:45	στεγναὶ διατριβαὶ οἴκων αὐτῆς, σῖτα δὲ ὀκνηρὰ οὐκ ἔφαγεν. U+05D0A 32 εγενετο] + δε A | ωσει] ως η U+05D0* (ωσει U+05D0c.a) | ενπορευομενη A | μακραθεν U+05D0c.a (postea restit -κροθεν) | αυτη] εαυτη U+05D0* εαυτης U+05D0c.a αυτης A | βιον] πλουτον U+05D0c.aA 33 εκ] εν U+05D0* (εκ U+05D0¹) 36 και εγευσατο] εγ. δε A | ολην την νυκτα ο λυχνος αυτης U+05D0A 37 τους πηχεις] τας χειρας U+05D0c.a (mox ipse ut vid del) A | εκτεινει] εκτενεις U+05D0* (εκτεινει U+05D0c.a) | τας δε χειρας] τους δε πηχεις A | ερειδει] εριζει U+05D0 ερδει Avid | αδρακτον U+05D0 38 διηνυξεν U+05D0 39 φροντιζη A 40 om δε U+05D0 41 πυλαις] ρυμαις U+05D0 | γεροντων κατοικων] πρεσβυτερων BᵃU+05D0c.a A 42 απεδοτο] απεδετο U+05D0* + τοις Φοινιξιν U+05D0c.a | περιζωματα] + δε U+05D0A | Χαναναιοις] + (44) ισχυν και ευπρεπειαν ενεδυσατο| και ηυφρανθη εν ημεραις εσχαταις A 43 στοματα U+05D0 44 om ισχυν... εσχαταις A | ευπρεπιαν U+05D0 τὸ στόμα δὲ ἀνοίγει σοφοῖς νομοθέσμως, B
Παροιμίαι 29:46	ἡ δὲ ἐλεημοσύνη αὐτῆς ⁴⁶ἀνέστησεν τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ ἐπλούτησαν, καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ᾔνεσεν αὐτήν
Παροιμίαι 29:47	Πολλαὶ θυγατέρες ἐκτήσαντο πλοῦτον, πολλαὶ ἐποίησαν δυνατά· σὺ δὲ ὑπέρκεισαι καὶ ὑπερῆρας πάσας.
Παροιμίαι 29:48	§⁴⁸ψευδεῖς ἀρέσκειαι καὶ μάταιον κάλλος γυναικός· §C γυνὴ γὰρ συνετὴ εὐλογεῖται, φόβον δὲ Κυρίου αὕτη αἰνείτω.
Παροιμίαι 29:49	δότε αὐτῇ ἀπὸ καρπῶν χειλέων αὐτῆς, καὶ αἰνείσθω ἐν πύλαις ὁ ἀνὴρ αὐτῆς. 45 το στομα δε] στομα δε U+05D0 στ. δε αυτης A | σοφοις] σοφως και U+05D0 c.aA | U+05D0AC νομοθεσμους U+05D0* (-σμως U+05D0c.a) 46 ανεστησε U+05D0 47 δυνατα] δυναμιν BᵃᵇU+05D0c.a | υπερηρες U+05D0 48 αρεσκιαι U+05D0 | om γυναικος C Subscr παροιμιαι B π. Σαλομωντος U+05D0 π. Σολομωντος A π. Σολομωντος παρα εβδομηκοντα C Stich 1930 B 1915 U+05D0 1924 A