Ὠδαί 1:1	AΣΩΜΕΝ τῷ κυρίῳ, ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται XV, ἵππον καὶ ἀναβάτην ἔρριψεν εἰς θάλασσαν. 1—19
Ὠδαί 1:2	βοηθὸς καὶ σκεπαστὴς ἐγένετό μοι εἰς σωτηρίαν· οὗτος θεός μου, καὶ δοξάσω αὐτόν, θεὸς τοῦ πατρός μου, καὶ ὑψώσω αὐτόν.
Ὠδαί 1:3	Κύριος συντρίβων πολέμους, Κύριος ὄνομα αὐτῷ.
Ὠδαί 1:4	ἄρματα Φαραὼ καὶ τὴν δύναμιν αὐτοῦ ἔρριψεν εἰς θάλασσαν· ἐπιλέκτους ἀναβάτας τριστάτας κατεπόντισεν ἐν ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ,
Ὠδαί 1:5	πόντῳ ἐκάλυψεν αὐτούς· κατέδυσαν εἰς βυθὸν ὡσεὶ λίθος.
Ὠδαί 1:6	ἡ δεξιά σου, Κύριε, δεδόξασται ἐν ἰσχύι ἡ δεξιά σου χείρ. Κύριε, ἔθραυσεν ἐχθρούς
Ὠδαί 1:7	καὶ τῷ πλήθει τῆς δόξης σου συνέτριψας τοὺς ὑπεναντίους· ἀπέστειλας τὴν ὀργήν σου, καὶ κατέφαγεν αὐτοὺς ὡς καλάμην.
Ὠδαί 1:8	καὶ διὰ πνεύματος τοῦ θυμοῦ σου διέστη τὸ ὕδωρ ἐπάγη ὡσεὶ τεῖχος τὰ ὕδατα, ἐπάγη τὰ κύματα ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης
Ὠδαί 1:9	εἶπεν ὁ ἐχθρός Διώξας καταλήμψομαι· I deest tit in R 1 εριψεν R: item 4 2 εγενετο] εγενηθη R R ουτος θεος μου] μου θεος R 5 εις] ως RBᵛⁱᵈ ωσει] ως R 7 τω πληθει] το πληθος R της δοξης] om της spatio 2 vel 3 lilt interiecto R επεστειλας R ως] ωσει R 8 ωσει] ως R 9 καταλημψ ] + αυτους R A μεριῶ σκῦλα, ἐμπλήσω ψυχὴν μου. ἀνελῶ τῇ μαχαίρῃ μου, κυριεύσει ἡ χείρ μου.
Ὠδαί 1:10	ἀπέστειλας τὸ πνεῦμά σου, καὶ ἐκάλυψεν αὐτοὺς θάλασσα· ἔδυσαν ὡσεὶ μόλιβος ἐν ὔδατι σφοδρῷ.
Ὠδαί 1:11	τίς ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς, Κύριε; τίς ὅμοιός σοι; δεδοξασμένος ἐν ἁγίοις, θαυμαστὸς ἐν δόξαις, ποιῶν τέρατα.
Ὠδαί 1:12	ἐξέτεινας τὴν δεξιάν σου, καὶ κατέπιεν αὐτοὺς ἡ γῆ.
Ὠδαί 1:13	λδήγησας τῇ δικαιοσύνῃ σου τὸν λαόν σου τοῦτον ὃν ἐλυτρώσω, παρεκάλεσας τῇ ἰσχύι σου εἰς κατάλυμα ἅγιόν σου.
Ὠδαί 1:14	ἥκουσαν ἔθνη καὶ ἐφοβήθησαν· ἐδῖνες ἔλαβον κατοικοῦντας Φυλιστιείμ.
Ὠδαί 1:15	τότε ἔσπευσαν ἡγεμόνες Ἐδὼμ καὶ ἄρχοντες ἔλαβεν αὐτοὺς τρόμος. ἐτάκησαν πάντες οἱ κατοικοῦντες Χανάαν.
Ὠδαί 1:16	ἐπιπέσοι ἐπʼ αὐτοὺς φόβος καὶ τρόμος· μεγέθει βραχίονός σου ἀπολιθωθήτωσαν· ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ λαός σου, Κύριε, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ λαός σου οὗτος ὃν ἐκτήσω.
Ὠδαί 1:17	εἰσαγαγὼν καταφύτευσον αὐτοὺς εἰς ὄρος κληρονομίας σου, εἰς ἕτοιμον κατοικητήριόν σου ὃ κατειργάσω, ἁγίασμα, κύριε, ὁ ἡτοίμασαν αἱ χεῖρές σου,
Ὠδαί 1:18	Κύριε, βασιλεύων τὸν αἰῶνα καὶ ἐπʼ αἰῶνα καὶ ἔτι.
Ὠδαί 1:19	ὅτι εἰσῆλθεν ἵππος Φαραὼ σὺν ἄρμασιν καὶ ἀναβάταις αὐτοῦ εἰς θάλασσαν, καὶ ἐπήγαγεν ἐπʼ αὐτοὺς Κύριος τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης· οἱ δὲ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἐπορεύθησαν διὰ ξηρᾶς ἐν μέσῳ τῆς θαλασσης. R 10 om και R μολυβος Rᵛⁱᵈ 12 ξιαν pro δεξ. R 13 καταλιμμα R 14 εφοβηθησαν] ωργισθησαν R κατοικουντας] οι κατοικουντες R Φι. λιστιμ Rᵛⁱᵈ 16 επιπεσοι R αν 1⁰] ου R παρελθοι (1⁰) Rᵛᵈ om σου Κυριε.. ο λαος σου (sed spatio interiecto) R ha) R 17 κατειρ- γασω] κατηρτισω R + Κυριε R 18 βασιλευων] pr ο R τον αιωνα] pr εις R 19 om αυτου R θαλασσαν] + ερυθραν R θαλασσης 2⁰] (20) λα- βουσα δε η Μαρια η προφητις η αδελφη Aαρων το τυμπανον εν τη χειρὶ αυττης και εισηλθοσαν πασαι αι γιναικες οπισω αυτης μετα τυμπανων και χορων (21) εξηρχεν δε ουτων Μαριαμ λεγουσα ασωμεν τω κυριω ενδοξως γαρ δεδοξασται ιππον και αναβατην εριψ εν εις θαλασσαν R Β΄ ᾨδὴ Μωυσέως ἐν τῷ Δευτερονομίῳ. A Deut.
Ὠδαί 2:1	Πρόσεχε, οὐρανέ, καὶ λαλήσω· xxxii. καὶ ἀκουέτω γῆ ῥήματα ἐκ στόματός μου. 1—43
Ὠδαί 2:2	προσδοκάσθω ὡς ὑετὸς τὸ ἀπόφθεγμά μου. καὶ καταβήτω ὡς δρόσος τὰ ῥήματά μου· ὡσεὶ ὄμβρος ἐπʼ ἄγρωστιν, καὶ ὡσεὶ νιφετὸς ἐπὶ χόρτον.
Ὠδαί 2:3	ὅτι ὄνομα Κυρίου ἐκάλεσα· δότε μεγαλωσύνην τῷ θεῷ ἡμῶν.
Ὠδαί 2:4	θεός, ἀληθινὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ κρίσις· θεὸς πιστός, καὶ οὐκ ἔστιν ἀδικία· δίκαιος καὶ ὅσιος Κύριος.
Ὠδαί 2:5	ἡμάρτοσαν, οὐκ αὐτῷ τέκνα, μωμητά· γενεὰ σκολιὰ καὶ διεστραμμένη.
Ὠδαί 2:6	ταῦτα Κυρίῳ ἀνταποδίδοτε οὕτω, λαὸς μωρὸς καὶ οὐχὶ σοφός; οὐκ αὐτὸς οὗτός σου πατὴρ ἐκτήσατό σε, καὶ ἐποίησέν σε καὶ ἔκτισέν σε ;
Ὠδαί 2:7	μνήσθητε ἡμέρας αἰῶνος, σύνετε ἔτη γενεᾶς γενεῶν. ἐπερώτησον τὸν πατέρα σου, καὶ ἀναγγελεῖ σοι· τοὺς πρεσβυτέρους σου, καὶ ἐροῦσίν σοι.
Ὠδαί 2:8	ὅτε διεμέριζεν ὁ ὕψιστος ἔθνη, οὓς διέσπειρεν υἱοὺς Ἀδάμ, ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων θεοῦ.
Ὠδαί 2:9	καὶ ἐγενήθη μερὶς Κυρίου λαὸς αὐτοῦ Ἰακώβ, σχοίνισμα κληρονομίας αὐτοῦ Ἰσραήλ.
Ὠδαί 2:10	αὐτάρκησεν αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ. ἐν δίψῃ καύματος, ἐν ἀνύδρῳ· II ωδη...Δευτερονομιω] αρχεται ωδη Δευτερονομιου R 1 γη] pr η R | R ρηματα] pr τα R 2 το αποφθεγμα] om το R ωσει 2°] ως R 4 αδικια] + εν αυτω R | Κυριος] pr ο R 6 ταυτα] αυτα R | ουτως R | om ουτος R 8 ους] ως R vid | κατα] κατ R 10 διψει R A ἐκύκλωσεν αὐτὸν καὶ ἐπαίδευσεν αὐτόν, καὶ διεφύλαξεν αὐτὸν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ.
Ὠδαί 2:11	ὡις ἀετὸς σκεπάσαι νοσσιὰν αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τοῖς νεοσσοῖς αὐτοῦ ἐπεπόθησεν· διεὶς τὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐδέξατο αὐτούς, καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺς ἐπὶ τῶν μεταφρένων αὐτοῦ.
Ὠδαί 2:12	Κύριος μόνος ἦγεν αὐτούς, καὶ οὐκ ἦν μετʼ αὐτῶν θεὸς ἀλλότριος.
Ὠδαί 2:13	ἀνεβίβδασεν αὐτοὺς ἐπὶ τὴν ἰσχὺν τῆς γῆς. ἐψώμισεν αὐτοὺς γενήματα ἀγρῶν· ἐθήλασαν μέλι ἐκ πέτρας. καὶ ἔλαιον ἐκ στερεᾶς πέτρας·
Ὠδαί 2:14	βδούτυρον βοῶν καὶ γάλα προβάτων μετὰ στέατος ἀρνοῶν καὶ κριῶν, υἱῶν ταύρων καὶ τράγων μετὰ στέατος νεφρῶν πυροῦ, καὶ αἶμα σταφυλῆς ἔπιον οἶνον.
Ὠδαί 2:15	καὶ ἔφαγεν Ἰακὼβ καὶ ἐνεπλήσθη, καὶ ἀπελάκτισεν ὁ ἠγαπημένος, ἐλιπάνθη, ἐπαχύνθη, ἐπλατύνθη· καὶ ἐνκατέλειπεν θεὸν τὸν ποιήσαντα αὐτόν, καὶ ἀπέστη ἀπὸ θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ.
Ὠδαί 2:16	παρώξυνάν με ἐπʼ ἀλλοτρίοις. ἐν βδελύγμασιν αὐτῶν ἐξεπίκρανάν με·
Ὠδαί 2:17	ἔθυσαν δαιμονίοις καὶ οὐ θεῷ, θεοῖς οἶς οὐκ ᾔδεεσαν· καινοὶ καὶ πρόσφατοι ἤκασιν, οὓς οὐκ ᾔδεισαν οἱ πατέρες αὐτῶν.
Ὠδαί 2:18	θκὸν τὸν ποιήσαντά σε ἐυκατέλειπες, καὶ ἐπελάθου θεοῦ τοῦ τρέφοντός σε.
Ὠδαί 2:19	εἶδεν Κύριος καὶ ἐζήλωσεν, καὶ παρωξύνθη δι᾿ ὀργὴν υἱῶν αὐτοῦ καὶ θυγατέρων· R 10 διεφυλαξεν] εφυλαξεν R κορον R 11 σκεπασει R νεοσσοις] νοσσιοις R 14 om και 4⁰ R 15 ελιπανθη. σωτηρος αυτου] επλατυνθη επαχυνθη και απεστη απο θεου σωτηρος αυτου και ενκατελιπεν θεον τον ποιησαντα αυτον R 16 επ αλλοτριοις] επι θεσις αλλ R 17 om και 2⁰ R 18 ποιησαντα] γεννησαντα R ενκατελιπες Rᵛᵈ 19 παρωξυνεν R αυτου] ουτων R
Ὠδαί 2:20	καὶ εἶπεν Ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπʼ αὐτῶν, Α καὶ δείξω τί ἔσται αὐτοῖς ἐπʼ ἐσχάτων. ὅτι γενεὰ ἐξεστραμμένη ἐστίν, υἱοὶ οἷς οὐκ ἔστιν πίστις ἐν αὐτοῖς.
Ὠδαί 2:21	αὐτοὶ παρεζήλωσάν με ἐπʼ οὐ θεῷ, παρώργισάν με ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν· κἀγὼ παραζηλώσω αὐτοὺς ἐπʼ οὐκ ἔθνει. ἐπ᾿ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ αὐτούς.
Ὠδαί 2:22	ὄτι πῦρ ἐκκέκαυται ἐκ τοῦ θυμοῦ μου, καυθήσεται ἕως ἄδου κάτω· καταφάγεται γῆν καὶ τὰ γενήματα αὐτῆς, φλέξει θεμέλια ὀρέων.
Ὠδαί 2:23	συνάξω εἰς αὐτοὺς κακά, καὶ τὰ βέλη μου συντελέσω εἰς αὐτούς.
Ὠδαί 2:24	τηκόμενοι λιμῷ καὶ βρώσει ὀρνέων, καὶ ὀπισθότονος ἀνίατος· ὀδόντας θηρίων ἐξαποστελῶ εἰς αὐτούς, μετὰ θυμοῦ συρόντων ἐπὶ γῆς.
Ὠδαί 2:25	ξωθεν ἀτεκνώσει αὐτοὺς μάχαιρα, καὶ ἐκ τῶν ταμείων φόβος· νεανίσκος σὺν παρθένῳ, θηλάζων μετὰ καθεστηκότος πρεσβυτέρου.
Ὠδαί 2:26	εἶπα Διασπερῶ αὐτούς, καταπαύσω δὴ ἐξ ἀνθρώπων τὸ μνημόσυνον αὐτῶν·
Ὠδαί 2:27	εἰ μὴ δι᾿ ὀργὴν ἐχθρῶν, ἵνα μὴ μακροχρονίσωσιν. καὶ ἵνα μὴ συνεπιθῶνται οἱ ὑπεναντίοι· μὴ εἴπωσιν Ἡ χεὶρ ἡμῶν ὑψηλὴ καὶ οὐχὶ Κύριος ἐποίησεν ταῦτα πάντα.
Ὠδαί 2:28	ὅτι ἔθνος ἀπολωλεκὸς βουλὴν ἐστιν, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ἐπιστήμη.
Ὠδαί 2:29	οὺκ ἐφρόνησαν συνιέναι ταῦτα· καταδεξάσθωσαν εἰς τὸν ἐπιόντα χρόνον.
Ὠδαί 2:30	πῶς διώξεται εἰς χιλίους. καὶ δύο μετακινήσουσιν μυριάδας, 20 εσχατων] εσχατου των ημερων R 21 θεω] θεσις R 22 κατω] R κατωτατου R καταφαγεται] pr και R γην] pr την R 23 εις 1⁰] επ 24 λοιμω R vid αποστελλω R 26 παυσω R 27 μακροχρονιουσιν R om και 1⁰ R μη 4] + ποτε R 29 ταυτα c seqq coniunx R A εἰ μὴ ὁ θεὸς ἀπέδετο αὐτούς, καὶ ὁ κύριος παρέδωκεν αὐτούς;
Ὠδαί 2:31	οὐ γὰρ εἰσὶν οἱ θεοὶ αὐτῶν ὡς ὁ θεὸς ἡμῶν· οἱ δὲ ἐχθροὶ ἡμῶν ἀνόητοι.
Ὠδαί 2:32	ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπελος αὐτῶν, καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρρας· ἡ σταφυλὴ αὐτῶν σταφυλὴ χολῆς, βότρυς πικρίας αὐτοῖς·
Ὠδαί 2:33	θυμὸς δρακόντων ὁ οἶνος αὐτῶν, καὶ θυμὸς ἀσπίδων ἀνίατος.
Ὠδαί 2:34	οὐχὶ ταῦτα πάντα συνῆκται παρ ἐμοί, καὶ ἐσφράγισται ἐν τοῖς θησαυροῖς μου
Ὠδαί 2:35	ἐν ἡμέρᾳ ἐκδικήσεως ἀνταποδώσω. ἐν καιρῷ ὅταν σφαλῇ ὁ ποὺς αὐτῶν· ὅτι ἐγγὺς ἡμέρα ἀπωλίας αὐτῶν, καὶ πάρεστιν ἕτοιμα ὑμῖν.
Ὠδαί 2:36	ὅτι κρινεῖ Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ παρακληθήσεται· ἴδεν γὰρ αὐτοὺς παραλελυμένους καὶ ἐκλελοιπότας ἐν ἐπαγωγῇ καὶ παρειμένους.
Ὠδαί 2:37	καὶ εἶπεν Κύριος Ποῦ εἰσιν οἱ θεοὶ αὐτῶν, ἐφʼ οἷς ἐπεποίθεισαν ἐπʼ αὐτοῖς
Ὠδαί 2:38	ὧν τὸ στέαρ τῶν θυσιῶν αὐτῶν ἐσθίετε, καὶ ἐπίνετε τὸν οἶνον τῶν σπονδῶν αὐτῶν· ἀναστήτωσαν καὶ βοηθησάτωσαν ὑμῖν, καὶ γενηθήτωσαν ὑμῖν σκεπασταί.
Ὠδαί 2:39	ἴδτε ἴδετε ὅτι ἐγὼ εἰμι. καὶ οὐκ ἔστιν θεὸς πλὴν ἐμοῦ· ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω· πατάξω, κἀγὼ ἰάσομαι καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐκ τῶν χειρῶν μου ἐξαιρούμενος.
Ὠδαί 2:40	ὅτι ἀρῶ εἰς τὸν οὐρανὸν τὴν χεῖρά μου, R 30 ει] pr και R απεδοτο R 31 οτι ουκ εστιν ο θεος ημων ως οι θεοι ουτων R 34 ουχι] ουκ ιδου R om πανια R 36 παρακλη- σεται R (θη superscr R¹) παραλελυμενους αυτους R εκλελοιποντας (ut vid) R απαγωγη R παρειμενους] απαγομενους ᵛⁱᵈ 38 om τον οινον αναστητωσαν] + νυν R 39 εστιν] εσται R ο] ος A R εκ των χιρων μου εξαιρ.] εξελειται εκ τ. χ. μου R 40 ουρανον] + ανω R την χειρα] τας χειρας καὶ ὀμοῦμαι τῇ δεξιῷ μου A καὶ ἐρῶ Ζῶ ἐγὼ εἰς τὸν αἰῶνα·
Ὠδαί 2:41	ὅτι παροξυνῶ ὡς ἀστραπὴν τὴν μάχαιράν μου, καὶ ἀνθέξεται κρίματος ἡ χείρ μου. καὶ ἐκδικήσει, καὶ ἀνταποδώσει δίκην τοῖς ἐχθροῖς, καὶ τοῖς μισοῦσιν ἀνταποδώσει.
Ὠδαί 2:42	μεθύσω τὰ βέλη μου ἀφʼ αἵματος, καὶ ἡ μάχαιρά μου καταφάγεται κρέα, ἀφʼ αἵματος τραυματιῶν καὶ αἰχμαλωσίας, ἀπὸ κεφαλῆς ἀρχόντων ἐθνῶν.
Ὠδαί 2:43	εὐφράνθητε, οὐρανοί, ἄμα αὐτῷ, καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες οἱ ἄγγελοι θεοῦ· εὐφράνθητε, ἔθνη, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνισχυσάτωσαν αὐτῷ πάντες υἱοὶ θεοῦ· ὅτι τὸ αἶμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκδικεῖται, καὶ ἐκδικήσει, καὶ ἀνταποδώσει δίκην τοῖς ἐχθροῖς· καὶ τοῖς μισοῦσιν ἀνταποδώσει δίκην, καὶ ἐκκαθαριεῖ Κύριος τὴν γῆν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. Γ΄ ροσευχὴ Ἄννας μητρὸς Σαμουὴλ. Regn.
Ὠδαί 3:1	Ἐστερεώθη ἡ καρδία μου ἐν Κυρίχ·, ii. ὑψώθη κέρας μου ἐν θεῷ μου· —10 ἐπλατύνθη ἐπʼ ἐχθρούς μου τὸ στόμα μου, ηὐφράνθην ἐν σωτηρίᾳ σου.
Ὠδαί 3:2	ὅτι οὐκ ἔστιν ἅγιος ὡς Κύριος. καὶ οὐκ ἔστιν δίκαιος ὡς ὁ θεὸς ἡμῶν, οὐκ ἕστιν ἄγιος πλὴν σοῖ.
Ὠδαί 3:3	μὴ καυχᾶσθε καὶ μὴ λαλεῖτε ὑψηλά, μηδέ ἐξελθάτω μεγαλορημοσύνη ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν· 40 ομνουμαι R την δεξιαν μ. R 41 om και εκδικησει R ανταποδωσω R bis εχθροις] μου R μισουσιν] + με R 42 φαγεται R om εθνων R 43 αυτω 2⁰] αυτον R οι αγγελοι] υιοι R υιοι] οι αγγελοι R εκδικαται R om δικην 2⁰ R αυτου 30] + (44) και εγραψεν Μρουσης την ωδην ταυτην εν εκεινη τη ημερα και εδιδαξεν αυτην τοις υιοις Ισραηλ εως εις τελος R III ([ς΄] T) om μητρος Σαμουηλ 2 om και ουκ εστιν δικαιος ως θεος ημων R 8 μηδε] και μη R A ὅτι θεὸς γνώσεων Κύριος, καὶ θεὸς ἑτοιμάζων ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ.
Ὠδαί 3:4	τόξον δυνατῶν ἠσθένησεν, καὶ ἀσθενοῦντες περιεζώσαντο δύναμιν.
Ὠδαί 3:5	πλήρεις ἄρτων ἠλαττώθησαν, καὶ οἱ πεινῶντες παρῆκαν γῆν. ὅτι στεῖρα ἔτεκεν ἑπτά, καὶ ἡ πολλὴ ἐν τέκνοις ἠσθένησεν. §Τ
Ὠδαί 3:6	Κύριος θανατοῖ καὶ ζωογονεῖ κατάγει εἰς ἅδοῦ καὶ ἀνάγει.
Ὠδαί 3:7	Κύριος πτωχίζει καὶ πλουτίζει, ταπεινοῖ καὶ ἀνυψοῖ
Ὠδαί 3:8	ἀνιστᾷ ἀπὸ γῆς πένητα, καὶ ἀπὸ κοπρίας ἐγείρει πτωχόν· τοῦ καθίσαι αὐτὸν μετὰ δυναστῶν λαοῦ, καὶ θρόνον δόξης κατακληρονομῶν αὐτοῖς.
Ὠδαί 3:9	διδοὺς εὐχὴν τῷ εἰχομένῳ. καὶ εὐλόγησεν ἔτη δικαίου. ὅτι οὐκ ἐν ἰσχύι δυνατὸς ἀνήρ·
Ὠδαί 3:10	Κύριος ἀσθενῆ ποιήσει τὸν ἀντίδικον αὐτοῦ· Κύριος ἄγιος. μὴ καυχάσθω ὁ σοφὸς ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ δυνατὸς ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ- ἀλλʼ ἡ ἐν τούτῳ καυχάσθω ὁ καυχώμενος. συνίειν καὶ γινώσκειν τὸν κύριον, καὶ σοιεῖν κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐν μέσῳ τῆς γῆς. Κύριος ἀνέβη εἰς οὐρανούς, καὶ ἐβρόντησεν· αὐτὸς κρινεῖ ἄκρα γῆς, δίκαιος ὧν. καὶ δίδωσιν ἰσχὺν τοῖς βασιλεῦσιν ἡμῶν. ¶AΤ καὶ ὑψώσει κέρας χριστοῦ αὐτοῦ RΤ 5 πληρης R 8 bis scr μετα δυναστων R R* (improb 1⁰ R¹?) και θρο- νον] εν θρονω R 9 ανηρ] + εν τη ισχυι αυτου T 10 καυκαυχασθω (4·) R vid κυνιειν] pr εν τω T αυτος] pr και R omI δικαιος ων R om και 7⁰ R διδωσιν] δωσει T Δ΄ (α) ᾨδὴ Ἠσαίου. R Isa.
Ὠδαί iva:1	ᾍσω δέ τῷ ἠγαπημένῳ ᾆσμα τοῦ ἀγαπητοῦ τῷ ἀμπελῶνί μου. V. ἀμπελὼν ἐγένετο τῷ ἠγαπημένῳ ἐν κέρατι ἐν τόπῳ πίονι· 1—9
Ὠδαί iva:2	καὶ φραγμὸν περιέθηκα, καὶ ἐφύτευσαν ἄμπελον ἐν σωρήκ. καὶ ᾠκοδόμησα πύργον ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ προλήνιον ἔρυξα ἐν αὐτῷ· καὶ ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησεν δὲ ἀκάνθας.
Ὠδαί iva:3	καὶ νῦν, ἄνθρωπος τοῦ Ἰούδα καὶ οἱ ἐνοικοῦντες ἐν Ἰερουσαλήμ κρίνατε ἐν ἐμοὶ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ ἀμπελῶνός μου.
Ὠδαί iva:4	τί ποιήσω τῷ ἀμπελῶνί μου ἔτι, καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτῷ; διότι ἔμεινα ἵνα ποιήσῃ σταφυλήν, ἐποίησεν δὲ ἀκάνθας.
Ὠδαί iva:5	νῦν δὲ ἀναγγελῶ ὑμῖν τί ποιήσω τῷ ἀμπελῶνί μου· ἀφελῶ τὸν φραγμὸν αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς καταπάτημα. καὶ καθελῶ τὸν τοῖχον αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς καταπάτημα.
Ὠδαί iva:6	καὶ ἀνήσω τὸν ἀμπελῶνά μου, καὶ οὐ μὴ τμηθῇ οὐδὲ μὴ σκαφῇ. καὶ ἀναβήσεται εἰς αὐτὸν ὡσεὶ εἰς χέρσον ἄκανθα· καὶ ταῖς νεφέλαις ἐντελοῦμαι τοῦ μὴ βρέξαι εἰς αὐτὸν ὑετόν.
Ὠδαί iva:7	ὁ γὰρ ἀμπελὼν Κυρίου σαβαὼθ οἶκος Ἰσραήλ ἐστιν, καὶ ἄνθρωπος τοῦ Ἰούδα νεόφυτον ἠγαπημένον· καὶ ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι κρίσιν, ἐποίησεν δὲ ἀνομίαν καὶ οὐ δικαιοσύνην ἀλλὰ κραυγήν.
Ὠδαί iva:8	καὶ οἱ συνάπτοντες οἰκίαν πρὸς οἰκίαν, καὶ ἀγρὸν πρὸς ἀγρὸν ἐγγίζοντες, ἵνα τοῦ πλησίον ἀφελοῦνται, μὴ οἰκήσετε μόνοι ἐπὶ τῆς γῆς
Ὠδαί iva:9	ἠκούσθη γὰρ ταῦτα πάντα εἰς τὰ ὦτα Κυρίου σαβαώθ.¶ ¶ R Δ΄ (β) IVb § Προσευχὴ Ἠσαίοι. A § A Ιsa.
Ὠδαί ivb:9	Ἐκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμά μου πρὸς σέ, ὁ θεός. διότι φῶς τὰ προστάγματά σου ἐπὶ τῆς γῆς· δικαιοσύνην μάθετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς. IVᵃ [δ΄] R 2 εφυτευσα R¹ 6 ακανθη R 8 επι της γης AR paene evan in R IVb δ΄ A | Ησαιου] Εζεκιου A A
Ὠδαί ivb:10	πέπαυται γὰρ ὁ ἀσεβής· οὐ μὴ μάθῃ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς. ἀλήθειαν οὐ μὴ ποιήσει ἀρθήτω ὁ ἀσεβής, ἵνα μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν Κυρίου
Ὠδαί ivb:11	Κύριε, ὑψηλός σου ὁ βραχίων καὶ οὐκ ᾔδεισαν, γνόντες δὲ αἰσχυνθήτωσαν· ζῆλος λήμψεται λαὸν ἀπαίδευτον, καὶ νῦν πῦρ τοὺς ὑπεναντίους ἔδεται.
Ὠδαί ivb:12	Κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν, εἰρήνην δὸς ἡμῖν· πάντα γάρ ἀπέδωκας ἡμῖν.
Ὠδαί ivb:13	Κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν, κτῆσαι ἡμᾶς· Κύριε, ἐκτὸς σοῦ ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν.
Ὠδαί ivb:14	οἱ δε νεκροὶ ζωὴν οὐ μὴ ἴδωσιν, οὐδὲ ἰατροὶ οὐ μὴ ἀναστήσουσιν· διὰ τοῦτο ἐπήγαγες καὶ ἀπώλεσας, καὶ ᾖρας πᾶν ἄρσεν αὐτῶν.
Ὠδαί ivb:15	πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσθες κακὰ ἐπὶ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς
Ὠδαί ivb:16	Κύριε, ἐν θλίψει ἐμνήσθην σου· ἐυ θλίψει μικρῷ ἡ παιδία σου ἡμίν.
Ὠδαί ivb:17	καὶ ὡς ἡ ὠδίνουσα ἐγγίζει τοῦ τεκεῖν, καὶ ἐπὶ τῇ ὤδῖνι αὐτῆς ἐκέκραξεν. οὕτως ἐγενήθημεν τῷ ἀγαπητῷ σου.
Ὠδαί ivb:18	διὰ τὸν φόβον σου, Κύριε, ἐν γαστρὶ ἐλάβομεν καὶ ὼδινήσαμεν καὶ ἐτέκομεν· πνεῖμα σωτηρίας σου ἐποιήσαμεν ἐπὶ τῆς γῆς· οὐ πεσούμεθα, ἀλλά πεσοῦνται οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς.
Ὠδαί ivb:19	ἀυαστήσονται οἱ νεκροί, καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐυ τοῖς μνήμασιν, καὶ εὐφρανθήσονται οἱ ἐν τῇ γῇ· ἡ γάρ δρόσος ἡ παρὰ σοῦ ἴαμα αὐτοῖς ἐστιν, ἡ δὲ γῆ τῶν ἀσεβῶν πεσεῖται.
Ὠδαί ivb:20	βάδιζε, λαός μου, εἴσελθε εἰς τά ταμεῖά σου. ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου. 18 om ου πεσουμεθα A * (hab Aᵃ) Ε΄ §Προσευχὴ Ἰωνᾶ. § R A Jon.
Ὠδαί 5:3	Ἐβόησα ἐν θλίψει μου πρὸς Κύριον τὸν θεόν μου, ii. καὶ εἰσήκουσέν μου ἐκ κοιλίας ᾅδου κραυγῆς μου· 3—10 ἤκουσας φωνῆς μου.
Ὠδαί 5:4	ἀπέρριψάς με εἰς βάθη καρδίας θαλάσσης. καὶ ποταμοί με ἐκύκλωσαν, πάντες οἱ μετεαορισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ᾿ ἐμὲ διῆλθον.
Ὠδαί 5:5	κἀγὼ εἶπα Ἀπῶσμαι ἐξ ὀφθαλμῶν σου· ἆρα προσθήσω τοῦ ἐπιβλέψαι πρὸς ναὸν τὸν ἅγιόν σου
Ὠδαί 5:6	περιεχύθη μοι ὕδωρ ἕως ψυχῆς μου. ἄβυσσος ἐκύκλωσέν με ἐσ χάτη, ἔδυ ἡ κεφαλή μου εἰς σχισμὰς ὀρέων·
Ὠδαί 5:7	κατέβην εἰς γῆν, ἧς οἱ μοχλοὶ αὐτῆς κάτοχοι αἰώνιοι· καὶ ἀναβήτω ἐκ φθορᾶς ἡ ζωή μου, Κύριε ὁ θεός μου.
Ὠδαί 5:8	ἐν τῷ ἐκλείπειν τὴν ψυχήν μου ἀπʼ ἐμοῦ τοῦ κυρίου ἐμνήσθην. καὶ ἔλθοι πρὸς σὲ ἡ προσευχή μου εἰς ναὸν ἅγιόν σου.
Ὠδαί 5:9	φυλασσόμενοι μάταια καὶ ψευδῆ ἔλεος αὐτῶν ἐνκατέλιπον·
Ὠδαί 5:10	ἐγὼ δὲ μετὰ φωνῆς αἰνέσεως καὶ ἐξομολογήσεως θύσω σοι. ὅσα ηὐξάμην ἀποδώσω σοι εἰς σωτηρίαν μου υῷ κυρίῳ. F΄
Ὠδαί 6:1	Προσευχὴ Ἀμβακούμ. Habac.
Ὠδαί 6:2	Κύριε, εἰσακήκοα τὴν ἀκοήν σου καὶ ἐφοβήθην· 2—19 κατενόησα τὰ ἔργα σου καὶ ἐξέστην. ν μέσῳ δύο ζῴων γνωσθήσῃ, ἐν τῷ ἐγγίζειν τὰ ἔτη ἐπιγνωσθήσῃ· ἐν τῷ παρεῖναι τὸν καιρὸν ἀναδειχθήσῃ, ἐν τῷ ταραχθῆναι τὴν ψυχήν μου ἐν ὀργῇ ἐλέους μνησθήσῃ.
Ὠδαί 6:3	ὁ θεὸς ἐκ Θεμὰν ἥξει, καὶ ὁ ἅγιος ἐξ ὄρους Φαρὰν κατασκίου δασέως. V 3 ηφωνης] την φωνην R 4 απεριψας R 5 τον αγιον] om τον R R 6 εκυκλωσεν] εκαλυφεν R | εδυ] εδυσεν R 8 om απ εμου R 10 σωτηριον R | τω κυριω] + αμην R VI προσευχη Αμβακουμ] αρχεται ωδη Αμβ. R 2 σου 2°] + ο θεος R | επιγνωσθηση] γνωσθησῃ R 3 δασεως] + διαψαλμα R A ἐκάλυψεν οὐρανοὺς ἡ ἀρετὴ αὐτοῦ, καὶ αἰνέσεως αὐτοῦ πλήρης ἡ γῆ.
Ὠδαί 6:4	καὶ φέγγος αὐτοῦ ὡς φῶς ἔσται, τέρατα ἐν χερσὶν αὐτοῦ· καὶ ἔθετο ἀγάπησιν κραταιὰν ἰσχύος αὐτοῦ.
Ὠδαί 6:5	πρὸ προσώπου αὐτοῦ πορεύσεται λόγος, καὶ ἐξελεύσεται· ἐυ πεδίλοις οἱ πόδες αὐτοῦ.
Ὠδαί 6:6	ἔστη, καὶ ἐσαλεύθη ἡ γῆ· ἐπέβλεψεν, καὶ ἐτάκη ἔθνη καὶ διεθρύβη τὰ ὄρη βίᾳ. ἐτάκησαν βουνοὶ αἰώνιοι πορίας αἰωνίους αὐτοῦ.
Ὠδαί 6:7	ἀντὶ κόπων εἶδου σκηνώματα Αἰθιόπων, πτοηθήσονται καὶ αἱ σκηναὶ γῆς Μαδιάμ. διάψαλμα.
Ὠδαί 6:8	μὴ ἐν ποταμοῖς ὦργίσθης, Κύριε; μὴ ἐν ποταμοῖς ὁ θυμός σου; ἢ ἐν θαλάσσῃ τὸ ὄρμημά σου ὅτι ἐπιβήσῃ ἐπὶ τοὺς ἵππους σου. καὶ ἡ ἱππασία σου σωτηρία.
Ὠδαί 6:9	ἐντείνων ἐντενεῖς τὸ τόξον σου ἐπὶ τά σκῆπτρα, λέγει Κύριος· ποταμῶν ῥαγήσεται γῆ·
Ὠδαί 6:10	ὄψονταί σε καὶ ὤδινήσουσιν λαοί. σκορπίζων ὕδατα πορίας αὐτοῦ· ἔδωκεν ἡ ἄβυσσος φωνὴν αὐτῆς· ὕψος φαντασίας αὐτῆς ἐπήρθη.
Ὠδαί 6:11	ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη ἔστη ἐν τῇ τάξει αὐτῆς· εἰς φῶς βολίδες σου πορεύσονται, εἰς φέγγος ἀστραπῆς ὅπλων σου.
Ὠδαί 6:12	ἐν ἀπειλῇ σου ὀλιγώσεις γῆν, καὶ ἐν θυμῷ κατάξεις ἔθνη.
Ὠδαί 6:13	ἐξῆλθες εἰς σωτηρίαν λαοῦ σου, τοῦ σῶσαι τοὺς χριστούς σοι. ἔψαλας εἰς κεφαλὰς ἀνόμων θάνατον· R 3 αινεσεως] pr της Rᵛⁱᵈ 4 τερατα] κερ. R αυτου 2⁰] + υπαρχει αυτω R 5 εν πεδιλοις] εις πεδια R οι ποδες αυτου c Seqq Coniunx R 6 εστησαν R ετακη]| ετακησαν R om και 3⁰ R διετριβη R fort αινιοι R* (ω superscr B¹) 7 αι σκηναι] σκηνωματα R Μαδιαμ| Μαζιαν Rᵛⁱᵈ om διαψαλμα R 8 Οm μη εν ποταμοις ο θυμος σου R η ιππ.] om η R vid 9 εντονων R vid τα σκηπτρα] + σου A * (ras σου A?) om τα R Κυριος] + διαψαλμα R ποταμω A* (ν superscr A¹) ποταμου Rᵛⁱᵈ γη] pr η R 10 οδυνησουσιν Rᵛⁱᵈ om αυτου R επηρθη c seqq coniunx A 11 βολιδες] pr αι R εις 2⁰] και R αστραπης] + σου ως R οπλον Rfort 12 θυμω] τω θ. σου R 13 εβαλες ἐξήγειρας δεσμούς σου ἕως τραχήλου. A
Ὠδαί 6:14	διέκοψας ἐν ἐκστάσει κεφαλάς δυναστῶν, σεισθήσονται ἐν αὐτῇ· διανοίξουσιν χαλινοὺς αὐτῶν, ὡς ἔσθων πτωχὸς λάθρα.
Ὠδαί 6:15	καὶ ἐπεβίβασας εἰς θάλασσαν τοὺς ἵπ πους σου ταράσσοντας ὕδατα πολλά.
Ὠδαί 6:16	ἐφυλαξάμην, καὶ ἐπτοήθη ἡ κοιλία μου ἀπὸ φωνῆς προσευχῆς χειλέων μου, καὶ εἰσῆλθεν τρόμος εἰς τὰ ὀστᾶ μου, καὶ ὑποκάτωθέν μου ἐταράχθη ἡ ἕξις μου. ἀναπαύσομαι ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως μου, τοῦ ἀναβῆναί με εἰς λαὸν παροικίας μου.
Ὠδαί 6:17	διότι συκῆ οὐ καρποφορήσει, καὶ οὐκ ἔσται γενήματα ἐν ταῖς ἀμπέλοις· ψεύσεται ἔργον ἐλαίας, καὶ τὰ πεδία οὐ ποιήσει βρῶσιν· ἐξέλειπον ἀπὸ βρώσεως πρόβατα, καὶ οὐχ ὑπάρχουσιν βόες ἐπὶ φάτναις ἐξιλάσεως αὐτῶν·
Ὠδαί 6:18	ἐγὼ δὲ ἐπὶ τῷ κυρίῳ ἀγαλλιάσομαι. χαρήσομαι ἐπὶ τῷ θεῷ τῷ σωτῆρί μου.
Ὠδαί 6:19	Κύριος ὁ θεός μου δύναμίς μου. καὶ τάξει τοὺς πόδας μου εἰς συντέλειαν· ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ἐπιβιβᾷ με. τοῦ νικῆσαι ἐν τῇ ᾠδῆ αὐτοῦ ¶ ¶R Z΄ Ποοσευχὴ Ἐζεκίου. §T
Ὠδαί 7:10	Ἐγὼ εἶπα Ἐν τῷ ὕψει τῶν ἡμερῶν μον πορεύσομαι ἐν πύλαις ᾄδου· καταλείψω τὰ ἔτη τὰ ἐπίλοιπα.
Ὠδαί 7:11	εἶπα Οὐκέτι οὐ μὴ ἴδω τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς· οὐ μὴ ἴδω ἄνθρωπον μετὰ κατοικούντων. 13 om σου 3⁰ R τραχηλου] + διαψαλμα R 14 εσθιων R 15 om και RΤ R τους ιππ.] om τους R 16 εξις]λ κεχυς R om μου 5⁰ R 17 τοις αμπ. A βρωσιν] καρπον R εξελιπον R 18 επι 1⁰] εν 19 Κυριος] κε Avid R και ταξει] καταστησει R | επεβιβα ωδη] οδω R αυτου] + αμην R VII (η T) Εζεκιου] + του βασιλεως Τ 10 ειπα] ειπον Τ πορευσωμαι Τ 11 ειπα] ειπον Τ της γ.] γης ζωντων Τ ου μη 2⁰] pr ουκετι T ανθρ.]+ ετι Τ A
Ὠδαί 7:12	ἐξέλειπον ἐκ τῆς συγγενείας μου, κατέλειπον τὸ λοιπὸν τῆς ζωῆς μου· ἐξῆλθεν καὶ ἀπῆλθεν ἀπʼ ἐμοῦ ὥσπερ ὁ καταλύων σκηνὴν πήξας· τὸ πνεῦμά μου παρʼ ἐμοὶ ἐγένετο ὡς ἱστός, ἐρίθου ἐγγιζούσης ἐκτεμεῖν.
Ὠδαί 7:13	ἐν τῆ ἡμέρα ἐκείνῃ παρεδόθην ἕως πρωὶ ὡς λέοντι· οὕτως συνέτριψεν πάντα τὰ ὀστᾶ μου· ἀπὸ γὰρ τῆς ἡμέρας ἕως τῆς νυκτὸς παρεδόθην.
Ὠδαί 7:14	ὡς χελιδών, οὕτω φωνήσω, καὶ ὡς περιστερά, οὕτω μελετήσω. ἐξέλειπον γὰρ οἱ ὀφθαλμοί μου τοῦ βλέπειν εἰς τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὸν κύριον, ὅς ἐξείλατό με καὶ ἀφείλατό μου τὴν ὀδύνην τῆς ψυχῆς.
Ὠδαί 7:16	κύριε, καὶ περὶ αὐτῆς γὰρ ἀνηγγέλη σοι· καὶ ἐξήγειράς μου τὴν πνοήν, καὶ παρακληθεὶς ἔζησα.
Ὠδαί 7:17	εἴλου γάρ μου τὴν ψυχὴν ἵνα μὴ ἀπόληται, καὶ ἀπέρριψας ὀπίσω μου πάσας τὰς ἁμαρτίας μου.
Ὠδαί 7:18	οὐ γὰρ οἱ ἐν ἅδου αἰνέσουσίν σε, οὐδὲ οἱ ἀποθανόντες εὐλογήσουσίν σε, οὐδὲ ἐλπιοῦσιν οἱ ἐν ἅδου τὴν ἐλεημοσύνην σου.
Ὠδαί 7:19	οἱ ζῶντες εὐλογήσουσίν σε ὃν τρόπον κἀγώ ἀπὸ γὰρ τῆς σήμερον παιδία ποιήσω, ἅ ἀναγγελεῖ τὴν δικαιοσύνην σου, Κύριε τῆς σωτηρίας μου·
Ὠδαί 7:20	καὶ οὐ παύσομαι εὐλογῶν σε μετὰ ψαλτηρίου πίσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου κατέναντι τοῦ οἴκου τοῦ θέο. ¶ Η΄ Προσευχὴ Μαννασσή.
Ὠδαί 8:1	Κύριε παντοκράτωρ ἐπουράνιε, ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, τοῦ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ καὶ τοῦ σπέρματος αὐτῶν τοῦ δικαίου· T 12 συγγενιας Τ 14 ουτως Βis Τ μου οι οφθ. Τ βλεπειν] + με Τ 16 om και 1ο T 17 απεριψας Τ 18 αποθανουνταις (Sic) A* νονταις A (ras υ) 19 αναγγελουσιν T 20 του θεου] κυ του θῦ μου Γ VIII θ΄ T) Μανασση T+ υιου Εζεκιου T 1 om επουρανιε Τ om ο Τ
Ὠδαί 8:2	ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν σὺν παντὶ τῷ κόσμῳ A αὐτῶν,
Ὠδαί 8:3	ὁ πεδήσας τὴν θάλασσαν τῷ λόγῳ τοῦ προστάγματός σου. ὁ κλείσας τὴν ἄβυσσον καὶ σφραγισάμενος τῷ φοβερῷ καὶ ἐνδόξῳ ὀνόματί σου,
Ὠδαί 8:4	ὃν πάντα φρίττει καὶ τρέμει ἀπὸ προσώπου δυνάμεως σου·
Ὠδαί 8:5	ὅτι ἄστεκτος ἡ μεγαλοπρεπία τῆς δόξης σου, καὶ ἀνυπόστατος ἡ ὀργὴ τῆς ἐπὶ ἁμαρτωλοὺς ἀπειλῆς σου·
Ὠδαί 8:6	ἀμέτρητόν τε καὶ ἀνεξιχνίαστον τὸ ἔλεος τῆς ἐπαγγελίας
Ὠδαί 8:7	ὅτι σὺ εἶ Κύριος ὕψιστος, εὔσπλαγχνος, μακρόθυμος, καὶ πολυέλεος, καὶ μετανοῶν ἐπὶ κακίαις ἀνθρώπων.
Ὠδαί 8:8	σύ οὗν, Κύριε ὁ θεὸς τῶν δικαίων. οὐκ ἔθου μετάνοιαν δικαίοις, τῷ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, τοῖς οὐχ ἡμαρτηκόσιν σοι, ἀλλ᾿ ἔθου μετάνοιαν ἐμοὶ τῷ ἁμαρτωλῷ.
Ὠδαί 8:9	διότι ἥμαρτον ὑπέρ ἀριθμὸν ψάμμου θαλάσσης· ὅτι ἐπλήθυναν αἱ ἀνομίαι μου. καὶ οὐκ εἰμὶ ἄξιος ἀτενίσαι καὶ ἰδεῖν τὸ ὕψος τοὶ οὐρανοί ἀπὸ πλήθους τῶν ἀδικιῶν μου·
Ὠδαί 8:10	κατικαμπτόμενος πολλῷ δεσμῷ σιδήρου, εἰς τὸ ἀνανεῦσαί με ὑτπὲρ ἁμαρτιίῶν μου, καὶ οὐκ ἔστιν μτοι ἄνεσις· διότι παρώργισα τὸν θυμόν σου, καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, στήσας βδελύγματα καὶ πληθύνας προσοχθίσματα.
Ὠδαί 8:11	καὶ νῦν κλίνω γόνυ καρδίας, δεόμενος τῆς παρὰ σοῦ χρηστότητος·
Ὠδαί 8:12	ἡμάρτηκα, Κύριε. ἡμάρτηκα, καὶ τὰς ἀνομίας μου ἐγὼ γινώσκω·
Ὠδαί 8:13	αἰτοῦμαι δεόμενός σου, ἄνες μοι, Κύριε, ἄνες μοι, 3 ο κλεισας] και κλ Τ σφραγισ ] + αυτην T 4 φρισσει Τ 6 ελεον A T 7 οτι συ] συ γαρ Τ om και 2⁰ T 8 των δικ.] pr ο Τ εμοι] pr επ T 9 m οτι T μου 1⁰] + κε επληθυναν T 10 σιδηρω Τ ανανευσαι] pr μη om με Τ υπερ αμαρτιων] την κεφαλην Τ ανεσις μοι Τ στησας... προσοχθ.] μη ποηήσας το θελημα σου και μυη φυλαξας τα προσταγματα σου Τ 11 καρδιας] + μου T 13 αιτουμαι] pr αλλ Τ A μὴ συναπολέσῃς με ταῖς ἀνομίαις μου, μηδέ εἰς τὸν αἰῶνα μηνίσας τηρήσῃς τὰ κακά μοι, μηδέ καταδικάσῃς με ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς· ὅτι σὺ εἶ, Κύριε, ὁ θεὸς τῶν μετανοούντων,
Ὠδαί 8:14	καὶ ἐν ἐμοὶ δείξῃς τὴν ἀγαθωσύνην σου· ὅτι ἀνάξιον ὄντα σώσεις με κατὰ τὸ πολὺ ἔλεός σου,
Ὠδαί 8:15	καὶ αἰνέσω σε διὰ παντὸς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ζωῆς μου. ὅτι σὲ ὑμνεῖ πᾶσα ἡ δύναμις τῶν οὐρανῶν, καὶ σοῦ ἐστιν ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. ἀμήν. Θ΄ Προσευχὴ Ἀζαρίου
Ὠδαί 9:26	Εὐλογητὸς εἰ, Κύριε ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, Dan. iii. καὶ αἰνετὸν καὶ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας. 26—45
Ὠδαί 9:27	ὅτι δίκαιος εἶ ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐποίησας ἡμῖν, καὶ πάντα τὰ ἔργα σου ἀληθινά, καὶ εὺθεῖαι αἱ ὁδοί σου, καὶ πᾶσαι αἱ κρίσεις σου ἀληθεῖς·
Ὠδαί 9:28	καὶ κρίματα ἀληθείας ἐποίησας κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησας ἡμίν, καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν τῶν πατέρων ἡμῶν Ἰερουσαλήμ· ὅτι ἐν ἀληθείᾳ καὶ κρίσει ἐπήγαγες ταῦτα πάντα διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
Ὠδαί 9:29	ὅτι ἡμάρτομεν καὶ ἠνομήσαμεν ἀποστάντες ἀπὸ σοῖ, καὶ ἐξημάρτομεν ἐν πᾶσιν
Ὠδαί 9:30	καὶ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἠκούσαμεν, οὐδὲ συνετηρήσαμεν οὐδὲ ἐποιήσαμεν καθὼς ἐνετείλω ἡμῖν ἵνα εὖ ἡμῖν γένηται.
Ὠδαί 9:31	καὶ πάντα ὅσα ἐπήγαγες ἡμῖν, καὶ πάντα ὅσα ἐποίησας ἡμῖν, ἐν ἀληθινῇ κρίσει ἐποίησας·
Ὠδαί 9:32	καὶ παρέδωκας ἡμᾶς εἰς χεῖρας ἐχθρῶν ἀνόμων ἐχθίστων ἀποστατῶν, καὶ βασιλεῖ ἀδίκῳ καὶ πονηροτάτῳ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν.
Ὠδαί 9:33	καὶ νῦν οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἀνοῖξαι τὸ στόμα· Τ 13 μη] pr και Τ τηρησις A Κυριε ο] θεος Τ 14 την αγαθ.] pr πασον T IX (ι T) προσευχη Αζαριου] υμνος των τριων παιδων Τ 27 κρισις A 28 οσα εποιησας] α επηγαγες Τ των πατερων] pr την 29 αποστιντες] αποστηναι T 31 επηγαγες] εποιησας Τ εποιησας 1⁰] επηγαγες T αἰσχύνη καὶ ὄνειδος ἐγενήθη τοῖς δούλοις σου καὶ τοῖς σεβομένοις A σε.
Ὠδαί 9:34	μὴ παραδῷς ἡμᾶς εἰς τέλος διὰ τὸ ὄνομά σου, καὶ μὴ διασκεδάσῃς τὴν διαθήκην σου,
Ὠδαί 9:35	καὶ μὴ ἀποστήσῃς τὸ ἔλεός σου ἀφʼ ἡμῶν. δι᾿ Ἀβραὰμ τὸν ἠγαπημένον ὑπὸ σοῦ. καὶ διὰ Ἰσαὰκ τὸν δοῦλόν σου καὶ Ἰσραὴλ τὸν ἅγιόν σου,
Ὠδαί 9:36	οἷς ἐλάλησας πρὸς αὐτοὺς λέγων πληθῦναι τὸ σπέρμα αὐτῶν ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ὡς τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης.¶ ¶T
Ὠδαί 9:37	ὅτι, δέσποτα, ἐσμικρύνθημεν παρὰ πάντα τὰ ἔθνη, καί ἐσμεν ταπεινοὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ σήμερον διὰ τὰς ἁμαρ- τίας ἡμῶν·
Ὠδαί 9:38	καὶ οὐκ ἕστιν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ ἄρχων καὶ προφήτης καὶ ἡγούμενος, οὐδὲ ὁλοκαύτωσις οὐδὲ θυσία, οὐδέ προσφορὰ οὐδὲ θυμίαμα, οὐ τόπος τοῦ καρπῶσαι ἐνώπιόν σου καὶ εὑρεῖν ἔλεος.
Ὠδαί 9:39	ἀλλʼ ἐν ψυχῇ συντετριμμένῃ καὶ πνεύματι ταπεινώσεως προσ- δεχθείημεν.
Ὠδαί 9:40	ὡς ἐν ὁλοκαυτώμασιν κριῶν καὶ ταύρων, καὶ ὡς ἐν μυριάσιν ἀρνῶν πιόνων, οὔτως γενέσθω ἡ θυσία ἡμῶν ἐνώπιόν σου σήμερον. καὶ ἐκτελέσαι ὄπισθέν σου· ὅτι οὐκ ἔστιν αἰσχύνη τοῖς πεποιθόσιν ἐπὶ σοί.
Ὠδαί 9:41	καὶ νῦν ἐξακολουθοῦμεν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ καὶ φοβούμεθά σε, καὶ ζητοῦμεν τὸ πρόσωπόν σου·
Ὠδαί 9:42	μὴ καταισχύνῃς ἡμᾶς. ἀλλὰ ποίησον μεθʼ ἡμῶν κατὰ τὴν ἐπιεικίαν σου, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέου σου·
Ὠδαί 9:43	§ καὶ ἐξελοῦ ἡμᾶς κατὰ τὰ θαυμάσιά σου, §T καὶ δὸς δόξαν τῷ ὀνόματί σου, Κύριε.
Ὠδαί 9:44	καὶ ἐντραπείησαν πάντες οἱ ἐνδεικνύμενοι τοῖς δούλοις σου κακά· καταισχυνθείησαν ἀπὸ πάσης δυνάμεως καὶ δυναστείας, 34 μη 1⁰] -δη T 35 δι| δια T 37 42 desunt in T deperlito folio T 44 καταισχυνθ.] pr και T om δυναμεως και T δυναστιας T A καὶ ἡ ἰσχὺς αὐτῶν συντριβείη·
Ὠδαί 9:45	καὶ γνώτωσαν ὅτι σὺ εἶ Κύριος ὁ θεὸς μόνος, καὶ ἔνδοξος ἐφʼ ὅλην τὴν οἰκουμένην. Ι΄ §R
Ὠδαί 10:51	Ὕμνος τῶν πατέρων ὴμῶν.
Ὠδαί 10:52	Εὺλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, 52 Dan. καὶ αἰνετὸς καὶ ὑπερυψούμενος εἰς τοὺς αἰῶνας· iii. καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομα τῆς δόξης σου τὸ ἅγιόν σου, 52—88 καὶ ὑπεραινετὸν καὶ ὑπερυψούμενον εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:53	εὐλογημένος εἶ ἐν τῷ ναῷ τῆς ἁγίας δόξης σου, καὶ ὑπερυμνητὸς καὶ ὑπερένδοξος εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:54	εὐλογημένος εἶ ὁ βλέπων ἀβύσσους, καθήμενος ἐπὶ τῶν χερουβείν, καὶ ὑπερυμνητὸς καὶ ὑπερυψούμενος εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:55	εὺλογημένος εἶ ἐπὶ θρόνου τῆς βασιλείας σου, καὶ ὑπερυμνητὸς καὶ ὑπερυψούμενος εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:56	εὺλογημένος εἶ ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ὑπερυμνητὸς καὶ ὑπερένδοξος εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:57	εὺλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:58	εὐλογεῖτε, οὐρανοί, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:59	εὐλογεῖτε, ἄγγελοι Κυρίου, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:60	εὐλογεῖτε, ὕδατα πάντα τὰ ἐπάνω τοῦ οὐρανοῦ, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας. RT 45 om και 1⁰ T X ([ηʼ] R ια' T) υ των πατερων ημων] υ.των τριων παιδων T doest tit in R gr sed pr D an iii 51 ( Th) τοτε οι τρεις ως εξ ενος στοματος υμνουν και εδοξαζον και ευλογουν (? ηυλ.) τον θεον εν τη καμινω λεγοντες R 52 ευλογητον] ευλογημενον RT om σου 2⁰ RT om και υπεραινετον R 53 om ει R υπερυμνητος] υπεραινετος R υμνη- . τος T υπερενδοξος] ενδοξαζομενος 54 om ει R βλεπων] επιβλεπων R των χερουβειν] χερουβιν RT υπερυμνητος] υπεραινετος R T 55 ante 54 pos Τ 55 om ει R om σου R υπερυμνητος] αινετος R 56 om ει R υπερυμνητος] υπεραινετος R αινετος Τ υπερενδοξος] υπερυψουμενος Rl δεδοξασμενος T 57 pr ιβʼ c tit υμνος των τριων παιδων a ΙX 1 repe- tito T υμνειτε...αιωνας] υμνιτε tantummodo hic et alicubi T 58 om R ; 58, 59 suum ordinem servant in T 60 επανω] υπερανω R των ουρανων RT
Ὠδαί 10:61	εὐλογεῖτε, πᾶσαι αἱ δυνάμεις Κυρίου, τὸν κύριον· A ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:62	εὺλογεῖτε, ἥλιος καὶ σελήνη, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:63	εὐλογεῖτε, ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:64	εὐλογεῖτε, πᾶς ὄμβρος καὶ δρόσος, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:65	εὐλογεῖτε, πάντα τὰ πνεύματα, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:66	εὐλογεῖτε, πῦρ καὶ καῦμα, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:67	εὐλογεῖτε, ψῦχος καὶ καύσων, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:68	εὐλογεῖτε, δρόσοι καὶ νιφετοί, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑτπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:71	εὐλογεῖτε, νύκτες καὶ ἡμέραι, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:72	εὐλογεῖτε, φῶς καὶ σκότος, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:69	εὐλογεῖτε, πάγος καὶ ψῦχος, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:70	εὐλογεῖτε, πάχναι καὶ χιόνες, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:73	εὐλογεῖτε, ἀστραπαὶ καὶ νεφέλαι, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:74	εὐλογείτω ἡ γῆ τὸν κύριον· ὑμνείτω καὶ ὑπερυψούτω αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:75	εὐλογεῖτε, ὄρη καὶ βουνοί, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:76	εὐλογεῖτε, πάντα τὰ φυόμενα ἐν τῇ γῆ, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:77	εὐλογεῖτε, αἱ πηγαί, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας. 64 τον κυριον] om τον R 65 τα πνευματα] om τα R 67, 68 om RΤ R 68 7 3 suum ordinem servant in T 69 παγος κ. ψυχος] ψ υχος κ. καυμα R παγοι κ. ψ. T 74 ευλογιω R*ᵛⁱᵈ (τ superscr R) υπερ- υψουτε R 77 υπερυψουτω R item 8o, 81, 84 (ut vid), 85 A
Ὠδαί 10:78	εὐλογεῖτε, θάλασσαι καὶ ποταμοί, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:79	εὐλογεῖτε, κήτη καὶ πάντα τὰ κινούμενα ἐν τοῖς ὕδασιν, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:80	εὐλογεῖτε, πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:81	εὐλογεῖτε, τὰ θηρία καὶ πάντα τὰ κτήνη, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:82	εὐλογεῖτs, υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:83	εὐλογείτω Ἰσραὴλ τὸν κύριον· ὑμνείτω καὶ ὑπερυψούτω αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:84	εὐλογεῖτε, ἱερεῖς Κυρίου, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:85	εὐλογεῖτε, δοῦλοι Κυρίου, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:86	εὐλογεῖτε, πνεύματα καὶ ψυχαὶ δικαίων, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:87	εὐλογεῖτε, ὅσιοι καὶ ταπεινοὶ καρδία, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὠδαί 10:88	εὐλογεῖτε, Ἀνανία, Ἀζαρία, Μισαήλ, τὸν κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας. RΤ 78 ante 77 pos R 81 πανια τα θηρια κ. τα κτηνη R 83 ευλογειτε R 86 τον κυριον] om τον R 87 καρδια] την καρδιαν R τη καρδια T 88 Αννανιας R Aζαριας Μισαηλ] pr και R add in fine ευλογουμεν πατερα και υιονν- και αγιον π νευμα υμνουμεν και υπ ερυψουμεν αυτον εις τους αιωνας (88) οτι εξειλατο ( εξιλ.) ημας εξ αδου και εσωσεν ημας εκ χειρος θανατου και ερυσατο ημας εκ μεσης καιομενης (? κεομ.) φλογος και εκ μεσο πυρος ελυτρωσατο ημας (89) εξομολογεισθε τω κυριω οτι αγαθος οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου (90) ευλογειτε παντες σεβομενοι θεον των θεων τον κυριον υμνειτε και εξομολογεισθε οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου R (seq latine Dam iii 91 93: gracca hodie saltem desunt) add in fin (88) οτι ερυσατο ημας εξ αδου και εσωσεν ημας εκ χειρος θανατου και ερυσατο ημας εκ μεσου καιομενης φλογὸς και εκ μεσου πυρος ερυσατο ημας (89) εξομολο- γισθε τω κω οτι χς οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου (90) ευλογειτε παντες οι σεβομενοι κν τον θν των θεων υμνιτε και εξομολογεισθε οτι εις παντας τους αιωνας το ελεος αυτου; Τ ΙΑ΄ ΙΙροσευχὴ Μαρίας τῆς θεοτόκου. A Luc. i.
Ὠδαί 11:46	Μεγαλύνει ἡ ψυχὴ μου τὸν κύριον, 6—55
Ὠδαί 11:47	καὶ ἠγαλλίασεν τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ θεῷ τῷ σωτῆρί μου.
Ὠδαί 11:48	ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ· ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσίν με πᾶσαι αἱ γενεαί.
Ὠδαί 11:49	ὅτι ἐποίησέν μοι μεγάλα ὁ δυνατός· καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
Ὠδαί 11:50	καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεὰν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.
Ὠδαί 11:51	ἐποίησεν κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ· διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν.
Ὠδαί 11:52	καθεῖλεν δυνάστας ἀπὸ θρόνων, καὶ ὕψωσεν ταπεινούς.
Ὠδαί 11:53	πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν, καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλεν κενούς.
Ὠδαί 11:54	ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ, μνησθῆναι ἐλέους,
Ὠδαί 11:55	καθὼς ἐλάλησεν πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ ἕως αἰῶνος ¶R ΠΒ΄ Προσευχὴ Συμεών. Luc. ii.
Ὠδαί 12:29	Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσ ποτα, 19—32 κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ·
Ὠδαί 12:30	ὅτι ἴδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου,
Ὠδαί 12:31	ὅ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν,
Ὠδαί 12:32	φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ. X1 (ζʼ [R] Τ) προσευχη Μαριας της θεοτοκου] om της θεοτοκου R ευχη RΤ M. εκ του ευαγγελιου Τ 47 αγαλλιασεν R * (ηγαλλ. Ra) 49 μεγα- λεια A? (superscr ει) R 1 (.λια) 50 απο γενεος εις γενεαν] εις γενεαν και γενεαν RΤ 51 διανοιας R 52 om και R 54 ελεους] 4 αυτου 55 αιωνος] + αμην R XII (ιδ' T) προσευχη Συμεων] υχη Συμεωνος εκ του ευαγγελιου Τ ΙΓ΄ A Προσευχὴ Ζαχαρίου.
Ὠδαί 13:68	Εὐλογητὸς Κύριος ὁ θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, Luc. i. ὅτι ἐπεσκέψατο, καὶ ἐποίησεν λύτρωσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ, 68—79
Ὠδαί 13:69	καὶ ἤγειρεν κέρας σωτηρίας ἡμῖν ἐν τῷ οἴκῳ Δαυεὶδ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ·
Ὠδαί 13:70	καθὰς ἐλάλησεν διὰ στόματος τῶν ἁγίων τῶν ἀπʼ αἰῶνος προφητῶν αὐτοῦ,
Ὠδαί 13:71	σωτηρίαν ἐξ ἐχθρῶν ἡμῶν καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν μισούντων ἡμᾶς·
Ὠδαί 13:72	ποιῆσαι ἔλεος μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ μνησθῆναι διαθήκης ἁγίας αὐτοῦ,
Ὠδαί 13:73	ὅρκον ὃν ὤμοσεν πρὸς Ἀβραὰμ τὸν πατέρα ἡμῶν, τοῦ δοῦναι ἡμῖν ἀφόβως ἐκ χειρὸς τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν ῥυσθέντας λατρεύειν αὐτῷ
Ὠδαί 13:75	ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ ἐνώπιον αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας ἡμῶν.
Ὠδαί 13:76	καὶ σὺ δέ, παιδίον, προφήτης Ὑψίστου κληθήσῃ· προπορεύσῃ γὰρ πρὸ προσώπου Κυρίου ἑτοιμάσιι ὁδοὺς αὐτοῦ,
Ὠδαί 13:77	τοῦ δοῦναι γνῶσιν σωτηρίας τῷ λαῷ αὐτοῦ, ἐν ἀφέσει ἁμαρτιῶν ἡμῶν
Ὠδαί 13:78	διὰ σπλάγχνα ἐλέους θεοῦ ἡμῶν, ἐν οἶς ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἀνατολὴ ἐξ ὕψους.
Ὠδαί 13:79	ἐπιφᾶναι τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾶ θανάτου καθημένοις, τοῦ κατευθῦναι τοὺς πόδας ἡμῶν εἰς ὁδὸν εἰρήνης ΙΔ΄ Ὕμνος ἑωθινός. Δόξα ἐν ὑψίστοις θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκίᾳ αἰνοῦμέν σε, T XIII (ιγʼ Γ) προσευχη Ζαχαριου] ωδη Ζ. εκ του ευαγγελιου T 76 om δε Τ X IV sine numero in T tit sicut in A εὐλογοίμέν σε, A προσκυνοῦμέν σε, δοξολογοῦμέν σε, εὐχαριστοῦμέν σοι, διὰ τὴν μεγάλην σου δόξαν, Κύριε βασιλεῦ ἐπουράνιε, θεὲ πατὴρ παντοκράτωρ· Κύριε υἱέ μονογενῆ Ἰησοῦ Χριστέ, καὶ ἅγιον πνεῦμα. Κύριε ὁ θεός, ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ. ὁ υἱὸς τοῦ πατρό ὁ αἵρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου, ἐλέησον ἡμᾶς· ὁ αἵρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου, ἐλέησον ἡμᾶς· πρόσδεξαι τὴν δέησιν ἡμῶν· ὁ καθήμενος ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρός. ἐλέησον ἡμᾶς. ὅτι σὺ εἶ μόνος ἄγιος. σὺ εἶ μόνος κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν θεοῦ πατρός.. αμὴν. καθʼ ἑκάστην ἡμέραν εὐλογήσω σε, καὶ αἰνέσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. καταξίωσον, Κύριε, καὶ τὴν ἡμέραν ταύτην ἀναμαρτήτους φυλαχθῆναι ἡμᾶς. εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ αἰνετὸν καὶ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας. ἀμήν. εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου· ¶T εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου· 6 σε] σοι T 10 11 κ κε βασιλευ επουρανιε· Τ 12 πατηρ] Τ περ Τ 13 υε (sic) A ϋϊε T 21–23 του κοσμου.. εν δεξια του evan in T (exc α in καθημ. ut vid) 26 ante κς vid abstersisse δι T? 36 διδαξον] διδ... T A εὐλογητὸς εἷ, Κύριε, δίδαξόν με τά δικαιώματά σου. Κύριε, καταφυγή ἐγενήθης ἡμῖν ἐν γενεᾷ καὶ γενεᾷ. ἐγὼ εἶπα Κύριε, ἐλέησόν με, ἴασαι τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἥμαρτόν σοι. Κύριε, πρὸς σὲ κατέφυγα· δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτ σύ εἷ ὁ θεός μου. ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς, ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς· παράτεινον τὸ ἔλεός σου τοῖς γινώσκουσίν σε.