[edition urn:cts:greekLit:tlg0006.tlg008.perseus-grc2] [episode] |1 Δήμητερ ἑστιοῦχʼ Ἐλευσῖνος χθονὸς |2 τῆσδʼ, οἵ τε ναοὺς ἔχετε πρόσπολοι θεᾶς, |3 εὐδαιμονεῖν με Θησέα τε παῖδʼ ἐμὸν |4 πόλιν τʼ Ἀθηνῶν τήν τε Πιτθέως χθόνα, |5 ἐν ᾗ με θρέψας ὀλβίοις ἐν δώμασιν |6 Αἴθραν πατὴρ δίδωσι τῷ Πανδίονος |7 Αἰγεῖ δάμαρτα, Λοξίου μαντεύμασιν. |8 ἐς τάσδε γὰρ βλέψασʼ ἐπηυξάμην τάδε |9 γραῦς, αἳ λιποῦσαι δώματʼ Ἀργείας χθονὸς |10 ἱκτῆρι θαλλῷ προσπίτνουσʼ ἐμὸν γόνυ, |11 πάθος παθοῦσαι δεινόν· ἀμφὶ γὰρ πύλας |12 Κάδμου θανόντων ἑπτὰ γενναίων τέκνων |13 ἄπαιδές εἰσιν, οὕς ποτʼ Ἀργείων ἄναξ |14 Ἄδραστος ἤγαγʼ, Οἰδίπου παγκληρίας |15 μέρος κατασχεῖν φυγάδι Πολυνείκει θέλων |16 γαμβρῷ. νεκροὺς δὲ τοὺς ὀλωλότας δορὶ |17 θάψαι θελουσῶν τῶνδε μητέρων χθονὶ |18 εἴργουσιν οἱ κρατοῦντες οὐδʼ ἀναίρεσιν |19 δοῦναι θέλουσι, νόμιμʼ ἀτίζοντες θεῶν. |20 κοινὸν δὲ φόρτον ταῖσδʼ ἔχων χρείας ἐμῆς |21 Ἄδραστος ὄμμα δάκρυσιν τέγγων ὅδε |22 κεῖται, τό τʼ ἔγχος τήν τε δυστυχεστάτην |23 στένων στρατείαν ἣν ἔπεμψεν ἐκ δόμων· |24 ὅς μʼ ἐξοτρύνει παῖδʼ ἐμὸν πεῖσαι λιταῖς |25 νεκρῶν κομιστὴν ἢ λόγοισιν ἢ δορὸς |26 ῥώμῃ γενέσθαι καὶ τάφου μεταίτιον, |27 μόνον τόδʼ ἔργον προστιθεὶς ἐμῷ τέκνῳ |28 πόλει τʼ Ἀθηνῶν. τυγχάνω δʼ ὑπὲρ χθονὸς |29 ἀρότου προθύουσʼ, ἐκ δόμων ἐλθοῦσʼ ἐμῶν |30 πρὸς τόνδε σηκόν, ἔνθα πρῶτα φαίνεται |31 φρίξας ὑπὲρ γῆς τῆσδε κάρπιμος στάχυς. |32 δεσμὸν δʼ ἄδεσμον τόνδʼ ἔχουσα φυλλάδος |33 μένω πρὸς ἁγναῖς ἐσχάραις δυοῖν θεαῖν |34 Κόρης τε καὶ Δήμητρος, οἰκτίρουσα μὲν |35 πολιὰς ἄπαιδας τάσδε μητέρας τέκνων, |36 σέβουσα δʼ ἱερὰ στέμματʼ. οἴχεται δέ μοι |37 κῆρυξ πρὸς ἄστυ δεῦρο Θησέα καλῶν, |38 ὡς ἢ τὸ τούτων λυπρὸν ἐξέλῃ χθονός, |39 ἢ τάσδʼ ἀνάγκας ἱκεσίους λύσῃ, θεοὺς |40 ὅσιόν τι δράσας· πάντα γὰρ διʼ ἀρσένων |41 γυναιξὶ πράσσειν εἰκός, αἵτινες σοφαί. [choral] [strophe 1] |42 — ἱκετεύω σε, γεραιά, |43 γεραιῶν ἐκ στομάτων, πρὸς |44 γόνυ πίπτουσα τὸ σόν· |45 — ἄνομοι— τέκνα λῦσαι. — φθιμένων |46 νεκύων οἳ καταλείπουσι μέλη |47 θανάτῳ λυσιμελεῖ θηρσὶν ὀρείοισι βοράν· [antistrophe 1] |48 — ἐσιδοῦσʼ οἰκτρὰ μὲν ὄσσων |49 δάκρυʼ ἀμφὶ βλεφάροις, ῥυ- |50 σὰ δὲ σαρκῶν πολιᾶν |51 καταδρύμματα χειρῶν· τί γάρ; ἃ |52 φθιμένους παῖδας ἐμοὺς οὔτε δόμοις |53 προθέμαν οὔτε τάφων χώματα γαίας ἐσορῶ. [strophe 2] |54 — ἔτεκες καὶ σύ ποτʼ, ὦ πότνια, κοῦρον |55 φίλα ποιησαμένα λέ- |56 κτρα πόσει σῷ· μετά νυν |57 δὸς ἐμοὶ σᾶς διανοίας, |58 μετάδος δʼ, ὅσσον ἐπαλγῶ μελέα ʼγὼ |59 φθιμένων οὓς ἔτεκον· |60 παράπεισον δὲ σόν, ὤ, λισσόμεθʼ, ἐλθεῖν |61 τέκνον Ἰσμηνὸν ἐμάν τʼ ἐς χέρα θεῖναι |62 νεκύων θαλερᾷ σώματʼ ἀλαίνοντʼ ἄταφα. [antistrophe 2] |63 — ὁσίως οὔχ, ὑπʼ ἀνάγκας δὲ προπίπτου- |64 σα προσαιτοῦσʼ ἔμολον δε- |64a ξιπύρους θεῶν θυμέλας· |65 ἔχομεν δʼ ἔνδικα, καὶ σοί |66 τι πάρεστι σθένος ὥστʼ εὐτεκνίᾳ δυσ- |67 τυχίαν τὰν παρʼ ἐμοὶ |68 καθελεῖν· οἰκτρὰ δὲ πάσχουσʼ ἱκετεύω |69 σὸν ἐμοὶ παῖδα ταλαίνᾳ ʼν χερὶ θεῖναι |70 νέκυν, ἀμφιβαλεῖν λυγρὰ μέλη παιδὸς ἐμοῦ. [strophe 3] |71 — ἀγὼν ὅδʼ ἄλλος ἔρχεται γόων γόων |72 διάδοχος, ἀχοῦσι προσπόλων χέρες. |73 ἴτʼ ὦ ξυνῳδοὶ κτύποι, |74 ἴτʼ ὦ ξυναλγηδόνες, |75 χορὸν τὸν Ἅιδας σέβει, |76 διὰ παρῇδος ὄνυχα λευκὸν |77 αἱματοῦτε χρῶτά τε φόνιον· |78 τὰ γὰρ φθιτῶν |78a τοῖς ὁρῶσι κόσμος. [antistrophe 3] |79 — ἄπληστος ἅδε μʼ ἐξάγει χάρις γόων |80 πολύπονος, ὡς ἐξ ἀλιβάτου πέτρας |81 ὑγρὰ ῥέουσα σταγὼν |82 ἄπαυστος αἰεί· γόων, |83 τὸ γὰρ θανόντων τέκνων |84 ἐπιπονόν τι κατὰ γυναῖκας |85 ἐς γόους πέφυκε πάθος. ἒ ἔ. |86 θανοῦσα τῶνδʼ |86a ἀλγέων λαθοίμαν. [episode] |87 τίνων γόων ἤκουσα καὶ στέρνων κτύπον |88 νεκρῶν τε θρήνους, τῶνδʼ ἀνακτόρων ἄπο |89 ἠχοῦς ἰούσης; ὡς φόβος μʼ ἀναπτεροῖ |90 μή μοί τι μήτηρ, ἣν μεταστείχω ποδί, |91 χρονίαν ἀποῦσαν ἐκ δόμων ἔχῃ νέον. |92 ἔα· |92a τί χρῆμα; καινὰς ἐσβολὰς ὁρῶ λόγων· |93 μητέρα γεραιὰν βωμίαν ἐφημένην |94 ξένους θʼ ὁμοῦ γυναῖκας, οὐχ ἕνα ῥυθμὸν |95 κακῶν ἐχούσας· ἔκ τε γὰρ γερασμίων |96 ὄσσων ἐλαύνουσʼ οἰκτρὸν ἐς γαῖαν δάκρυ, |97 κουραί τε καὶ πεπλώματʼ οὐ θεωρικά. |98 τί ταῦτα, μῆτερ; σὸν τὸ μηνύειν ἐμοί, |99 ἡμῶν δʼ ἀκούειν· προσδοκῶ τι γὰρ νέον. |100 ὦ παῖ, γυναῖκες αἵδε μητέρες τέκνων |101 τῶν κατθανόντων ἀμφὶ Καδμείας πύλας |102 ἑπτὰ στρατηγῶν· ἱκεσίοις δὲ σὺν κλάδοις |103 φρουροῦσί μʼ, ὡς δέδορκας, ἐν κύκλῳ, τέκνον. |104 τίς δʼ ὁ στενάζων οἰκτρὸν ἐν πύλαις ὅδε; |105 Ἄδραστος, ὡς λέγουσιν, Ἀργείων ἄναξ. |106 οἱ δʼ ἀμφὶ τόνδε παῖδες; ἦ τούτων τέκνα; |107 οὔκ, ἀλλὰ νεκρῶν τῶν ὀλωλότων κόροι. |108 τί γὰρ πρὸς ἡμᾶς ἦλθον ἱκεσίᾳ χερί; |109 οἶδʼ· ἀλλὰ τῶνδε μῦθος οὑντεῦθεν, τέκνον. |110 σὲ τὸν κατήρη χλανιδίοις ἀνιστορῶ. |111 λέγʼ ἐκκαλύψας κρᾶτα καὶ πάρες γόον· |112 πέρας γὰρ οὐδὲν μὴ διὰ γλώσσης ἰόν. |113 ὦ καλλίνικε γῆς Ἀθηναίων ἄναξ, |114 Θησεῦ, σὸς ἱκέτης καὶ πόλεως ἥκω σέθεν. |115 τί χρῆμα θηρῶν καὶ τίνος χρείαν ἔχων; |116 οἶσθʼ ἣν στρατείαν ἐστράτευσʼ ὀλεθρίαν. |117 οὐ γάρ τι σιγῇ διεπέρασας Ἑλλάδα. |118 ἐνταῦθʼ ἀπώλεσʼ ἄνδρας Ἀργείων ἄκρους. |119 τοιαῦθʼ ὁ τλήμων πόλεμος ἐξεργάζεται. |120 τούτους θανόντας ἦλθον ἐξαιτῶν πόλιν. |121 κήρυξιν Ἑρμοῦ πίσυνος, ὡς θάψῃς νεκρούς; |122 κἄπειτά γʼ οἱ κτανόντες οὐκ ἐῶσί με. |123 τί γὰρ λέγουσιν, ὅσια χρῄζοντος σέθεν; |124 τί δʼ; εὐτυχοῦντες οὐκ ἐπίστανται φέρειν. |125 ξύμβουλον οὖν μʼ ἐπῆλθες; ἢ τίνος χάριν; |126 κομίσαι σε, Θησεῦ, παῖδας Ἀργείων θέλων. |127 τὸ δʼ Ἄργος ἡμῖν ποῦ ʼστιν; ἢ κόμποι μάτην; |128 σφαλέντες οἰχόμεσθα. πρὸς σὲ δʼ ἥκομεν. |129 ἰδίᾳ δοκῆσάν σοι τόδʼ ἢ πάσῃ πόλει; |130 πάντες σʼ ἱκνοῦνται Δαναΐδαι θάψαι νεκρούς. |131 ἐκ τοῦ δʼ ἐλαύνεις ἑπτὰ πρὸς Θήβας λόχους; |132 δισσοῖσι γαμβροῖς τήνδε πορσύνων χάριν. |133 τῷ δʼ ἐξέδωκας παῖδας Ἀργείων σέθεν; |134 οὐκ ἐγγενῆ συνῆψα κηδείαν δόμοις. |135 ἀλλὰ ξένοις ἔδωκας Ἀργείας κόρας; |136 Τυδεῖ γε Πολυνείκει τε τῷ Θηβαιγενεῖ. |137 τίνʼ εἰς ἔρωτα τῆσδε κηδείας μολών; |138 Φοίβου μʼ ὑπῆλθε δυστόπαστʼ αἰνίγματα. |139 τί δʼ εἶπʼ Ἀπόλλων παρθένοις κραίνων γάμον; |140 κάπρῳ με δοῦναι καὶ λέοντι παῖδʼ ἐμώ. |141 σὺ δʼ ἐξελίσσεις πῶς θεοῦ θεσπίσματα; |142 ἐλθόντε φυγάδε νυκτὸς εἰς ἐμὰς πύλας — |143 τίς καὶ τίς; εἰπέ· δύο γὰρ ἐξαυδᾷς ἅμα. |144 Τυδεὺς μάχην ξυνῆψε Πολυνείκης θʼ ἅμα. |145 ἦ τοῖσδʼ ἔδωκας θηρσὶν ὣς κόρας σέθεν; |146 μάχην γε δισσοῖν κνωδάλοιν ἀπεικάσας. |147 ἦλθον δὲ δὴ πῶς πατρίδος ἐκλιπόνθʼ ὅρους; |148 Τυδεὺς μὲν αἷμα συγγενὲς φεύγων χθονός. |149 ὁ δʼ Οἰδίπου τί, τίνι τρόπῳ Θήβας λιπών; |150 ἀραῖς πατρῴαις, μὴ κασίγνητον κτάνοι. |151 σοφήν γʼ ἔλεξας τήνδʼ ἑκούσιον φυγήν. |152 ἀλλʼ οἱ μένοντες τοὺς ἀπόντας ἠδίκουν. |153 οὔ πού σφʼ ἀδελφὸς χρημάτων νοσφίζεται; |154 ταύτῃ δικάζων ἦλθον· εἶτʼ ἀπωλόμην. |155 μάντεις δʼ ἐπῆλθες ἐμπύρων τʼ εἶδες φλόγα; |156 οἴμοι; διώκεις μʼ ᾗ μάλιστʼ ἐγὼ ʼσφάλην. |157 οὐκ ἦλθες, ὡς ἔοικεν, εὐνοίᾳ θεῶν. |158 τὸ δὲ πλέον, ἦλθον Ἀμφιάρεώ γε πρὸς βίαν. |159 οὕτω τὸ θεῖον ῥᾳδίως ἀπεστράφης; |160 νέων γὰρ ἀνδρῶν θόρυβος ἐξέπλησσέ με. |161 εὐψυχίαν ἔσπευσας ἀντʼ εὐβουλίας. |162 ὃ δή γε πολλοὺς ὤλεσε στρατηλάτας. |163 ἀλλʼ, ὦ καθʼ Ἑλλάδʼ ἀλκιμώτατον κάρα, |164 ἄναξ Ἀθηνῶν, ἐν μὲν αἰσχύναις ἔχω |165 πίτνων πρὸς οὖδας γόνυ σὸν ἀμπίσχειν χερί, |166 πολιὸς ἀνὴρ τύραννος εὐδαίμων πάρος· |167 ὅμως δʼ ἀνάγκη συμφοραῖς εἴκειν ἐμαῖς. |168 σῶσον νεκρούς μοι, τἀμά τʼ οἰκτίρας κακὰ |169 καὶ τῶν θανόντων τάσδε μητέρας τέκνων, |170 αἷς γῆρας ἥκει πολιὸν εἰς ἀπαιδίαν, |171 ἐλθεῖν δʼ ἔτλησαν δεῦρο καὶ ξένον πόδα |172 θεῖναι μόλις γεραιὰ κινοῦσαι μέλη, |173 πρεσβεύματʼ οὐ Δήμητρος ἐς μυστήρια, |174 ἀλλʼ ὡς νεκροὺς θάψωσιν, ἃς αὐτὰς ἐχρῆν |175 κείνων ταφείσας χερσὶν ὡραίων τυχεῖν. |176 σοφὸν δὲ πενίαν τʼ εἰσορᾶν τὸν ὄλβιον, |177 πένητά τʼ εἰς τοὺς πλουσίους ἀποβλέπειν |178 ζηλοῦνθʼ, ἵνʼ αὐτὸν χρημάτων ἔρως ἔχῃ, |179 τά τʼ οἰκτρὰ τοὺς μὴ δυστυχεῖς δεδοικέναι. |180 τόν θʼ ὑμνοποιὸν αὐτὸς ἃν τίκτῃ μέλη |181 χαίροντα τίκτειν· ἢν δὲ μὴ πάσχῃ τόδε, |182 οὔτοι δύναιτʼ ἂν οἴκοθέν γʼ ἀτώμενος |183 τέρπειν ἂν ἄλλους· οὐδὲ γὰρ δίκην ἔχει. |184 τάχʼ οὖν ἂν εἴποις· Πελοπίαν παρεὶς χθόνα |185 πῶς ταῖς Ἀθήναις τόνδε προστάσσεις πόνον; |186 ἐγὼ δίκαιός εἰμʼ ἀφηγεῖσθαι τάδε. |187 Σπάρτη μὲν ὠμὴ καὶ πεποίκιλται τρόπους, |188 τὰ δʼ ἄλλα μικρὰ κἀσθενῆ· πόλις δὲ σὴ |189 μόνη δύναιτʼ ἂν τόνδʼ ὑποστῆναι πόνον· |190 τά τʼ οἰκτρὰ γὰρ δέδορκε καὶ νεανίαν |191 ἔχει σὲ ποιμένʼ ἐσθλόν· οὗ χρείᾳ πόλεις |192 πολλαὶ διώλοντʼ, ἐνδεεῖς στρατηλάτου. |193 κἀγὼ τὸν αὐτὸν τῷδέ σοι λόγον λέγω, |194 Θησεῦ, διʼ οἴκτου τὰς ἐμὰς λαβεῖν τύχας. |195 ἄλλοισι δὴ ʼπόνησʼ ἁμιλληθεὶς λόγῳ |196 τοιῷδʼ. ἔλεξε γάρ τις ὡς τὰ χείρονα |197 πλείω βροτοῖσίν ἐστι τῶν ἀμεινόνων· |198 ἐγὼ δὲ τούτοις ἀντίαν γνώμην ἔχω, |199 πλείω τὰ χρηστὰ τῶν κακῶν εἶναι βροτοῖς· |200 εἰ μὴ γὰρ ἦν τόδʼ, οὐκ ἂν ἦμεν ἐν φάει. |201 αἰνῶ δʼ ὃς ἡμῖν βίοτον ἐκ πεφυρμένου |202 καὶ θηριώδους θεῶν διεσταθμήσατο, |203 πρῶτον μὲν ἐνθεὶς σύνεσιν, εἶτα δʼ ἄγγελον |204 γλῶσσαν λόγων δούς, ὥστε γιγνώσκειν ὄπα, |205 τροφήν τε καρποῦ τῇ τροφῇ τʼ ἀπʼ οὐρανοῦ |206 σταγόνας ὑδρηλάς, ὡς τά γʼ ἐκ γαίας τρέφῃ |207 ἄρδῃ τε νηδύν· πρὸς δὲ τοῖσι χείματος |208 προβλήματʼ, αἶθρον ἐξαμύνασθαι θεοῦ, |209 πόντου τε ναυστολήμαθʼ, ὡς διαλλαγὰς |210 ἔχοιμεν ἀλλήλοισιν ὧν πένοιτο γῆ. |211 ἃ δʼ ἔστʼ ἄσημα κοὐ σαφῶς γιγνώσκομεν, |212 ἐς πῦρ βλέποντες καὶ κατὰ σπλάγχνων πτυχὰς |213 μάντεις προσημαίνουσιν οἰωνῶν τʼ ἄπο. |214 ἆρʼ οὐ τρυφῶμεν θεοῦ κατασκευὴν βίῳ |215 δόντος τοιαύτην, οἷσιν οὐκ ἀρκεῖ τάδε; |216 ἀλλʼ ἡ φρόνησις τοῦ θεοῦ μεῖζον σθένειν |217 ζητεῖ, τὸ γαῦρον δʼ ἐν φρεσὶν κεκτημένοι |218 δοκοῦμεν εἶναι δαιμόνων σοφώτεροι. |219 ἧς καὶ σὺ φαίνῃ δεκάδος, οὐ σοφὸς γεγώς, |220 ὅστις κόρας μὲν θεσφάτοις Φοίβου ζυγεὶς |221 ξένοισιν ὧδʼ ἔδωκας ὡς ζώντων θεῶν, |222 λαμπρὸν δὲ θολερῷ δῶμα συμμείξας τὸ σὸν |223 ἥλκωσας οἴκους· χρῆν γὰρ οὐδὲ σώματα |224 ἄδικα δικαίοις τὸν σοφὸν συμμιγνύναι, |225 εὐδαιμονοῦντας δʼ ἐς δόμους κτᾶσθαι φίλους. |226 κοινὰς γὰρ ὁ θεὸς τὰς τύχας ἡγούμενος |227 τοῖς τοῦ νοσοῦντος πήμασιν διώλεσε |228 τὸν συννοσοῦντα κοὐδὲν ἠδικηκότα. |229 ἐς δὲ στρατείαν πάντας Ἀργείους ἄγων, |230 μάντεων λεγόντων θέσφατʼ, εἶτʼ ἀτιμάσας |231 βίᾳ παρελθὼν θεοὺς ἀπώλεσας πόλιν, |232 νέοις παραχθείς, οἵτινες τιμώμενοι |233 χαίρουσι πολέμους τʼ αὐξάνουσʼ ἄνευ δίκης, |234 φθείροντες ἀστούς, ὁ μὲν ὅπως στρατηλατῇ, |235 ὁ δʼ ὡς ὑβρίζῃ δύναμιν ἐς χεῖρας λαβών, |236 ἄλλος δὲ κέρδους οὕνεκʼ, οὐκ ἀποσκοπῶν |237 τὸ πλῆθος εἴ τι βλάπτεται πάσχον τάδε. |238 τρεῖς γὰρ πολιτῶν μερίδες· οἳ μὲν ὄλβιοι |239 ἀνωφελεῖς τε πλειόνων τʼ ἐρῶσʼ ἀεί· |240 οἳ δʼ οὐκ ἔχοντες καὶ σπανίζοντες βίου |241 δεινοί, νέμοντες τῷ φθόνῳ πλέον μέρος, |242 ἐς τοὺς ἔχοντας κέντρʼ ἀφιᾶσιν κακά, |243 γλώσσαις πονηρῶν προστατῶν φηλούμενοι· |244 τριῶν δὲ μοιρῶν ἡ ʼν μέσῳ σῴζει πόλεις, |245 κόσμον φυλάσσουσʼ ὅντινʼ ἂν τάξῃ πόλις. |246 κἄπειτʼ ἐγώ σοι σύμμαχος γενήσομαι; |247 τί πρὸς πολίτας τοὺς ἐμοὺς λέγων καλόν; |248 χαίρων ἴθʼ· εἰ γὰρ μὴ βεβούλευσαι καλῶς, |249 αὐτὸς πιέζειν τὴν τύχην, ἡμᾶς δʼ ἐᾶν. |250 ἥμαρτεν· ἐν νέοισι δʼ ἀνθρώπων τόδε |251 ἔνεστι· συγγνώμην δὲ τῷδʼ ἔχειν χρεών. |252 ἀλλʼ ὡς ἰατρὸν τῶνδʼ, ἄναξ, ἀφίγμεθα. |253 οὔτοι δικαστήν σʼ εἱλόμην ἐμῶν κακῶν |254 οὐδʼ, εἴ τι πράξας μὴ καλῶς εὑρίσκομαι, |255 τούτων κολαστὴν κἀπιτιμητήν, ἄναξ, |256 ἀλλʼ ὡς ὀναίμην. εἰ δὲ μὴ βούλῃ τάδε, |257 στέργειν ἀνάγκη τοῖσι σοῖς· τί γὰρ πάθω; |258 ἄγʼ, ὦ γεραιαί, στείχετε, γλαυκὴν χλόην |259 αὐτοῦ λιποῦσαι, φυλλάδος καταστροφῇ |260 θεούς τε καὶ γῆν τήν τε πυρφόρον θεὰν |261 Δήμητρα θέμεναι μάρτυρʼ ἡλίου τε φῶς, |262 ὡς οὐδὲν ἡμῖν ἤρκεσαν λιταὶ θεῶν. |263 ὃς Πέλοπος ἦν παῖς, Πελοπίας δʼ ἡμεῖς χθονὸς |264 ταὐτὸν πατρῷον αἷμα σοὶ κεκτήμεθα. |265 τί δρᾷς; προδώσεις ταῦτα κἀκβαλεῖς χθονὸς |266 γραῦς οὐ τυχούσας οὐδὲν ὧν αὐτὰς ἐχρῆν; |267 μὴ δῆτʼ· ἔχει γὰρ καταφυγὴν θὴρ μὲν πέτραν, |268 δοῦλος δὲ βωμοὺς θεῶν, πόλις δὲ πρὸς πόλιν |269 ἔπτηξε χειμασθεῖσα· τῶν γὰρ ἐν βροτοῖς |270 οὐκ ἔστιν οὐδὲν διὰ τέλους εὐδαιμονοῦν. [hexameter] |271 βᾶθι, τάλαινʼ, ἱερῶν δαπέδων ἄπο Περσεφονείας, |272 βᾶθι καὶ ἀντίασον γονάτων ἔπι χεῖρα βαλοῦσα, |273 τέκνων τεθνεώτων κομίσαι δέμας, ὦ μελέα ʼγώ, |274 οὓς ὑπὸ τείχεσι Καδμείοισιν ἀπώλεσα κούρους. |275 ἰώ μοι· λάβετε φέρετε πέμπετε κρίνετε ταλαίνας χέρας γεραιάς. |276 πρός σε γενειάδος, ὦ φίλος, ὦ δοκιμώτατος Ἑλλάδι, |279 ἄντομαι ἀμφιπίτνουσα τὸ σὸν γόνυ καὶ χέρα δειλαία· |280 οἴκτισαι ἀμφὶ τέκνων μʼ ἱκέταν ἤ τινʼ ἀλάταν |281 οἰκτρὸν ἰήλεμον οἰκτρὸν ἱεῖσαν. |282 μηδʼ ἀτάφους, τέκνον, ἐν χθονὶ Κάδμου χάρματα θηρῶν |283 παῖδας ἐν ἁλικίᾳ τᾷ σᾷ κατίδῃς, ἱκετεύω. |284 βλέψον ἐμῶν βλεφάρων ἔπι δάκρυον, ἃ περὶ σοῖσι |285 γούνασιν ὧδε πίτνω τέκνοις τάφον ἐξανύσασθαι. [iambic] |286 μῆτερ, τί κλαίεις λέπτʼ ἐπʼ ὀμμάτων φάρη |287 βαλοῦσα τῶν σῶν; ἆρα δυστήνους γόους |288 κλύουσα τῶνδε; κἀμὲ γὰρ διῆλθέ τι. |289 ἔπαιρε λευκὸν κρᾶτα, μὴ δακρυρρόει |290 σεμναῖσι Δηοῦς ἐσχάραις παρημένη. |291 αἰαῖ. |291b τὰ τούτων οὐχὶ σοὶ στενακτέον. |292 ὦ τλήμονες γυναῖκες. |292b οὐ σὺ τῶνδʼ ἔφυς. |293 εἴπω τι, τέκνον, σοί τε καὶ πόλει καλόν; |294 ὡς πολλά γʼ ἐστὶ κἀπὸ θηλειῶν σοφά. |295 ἀλλʼ εἰς ὄκνον μοι μῦθος ὃν κεύθω φέρει. |296 αἰσχρόν γʼ ἔλεξας, χρήστʼ ἔπη κρύπτειν φίλοις. |297 οὔτοι σιωπῶσʼ εἶτα μέμψομαί ποτε |298 τὴν νῦν σιωπὴν ὡς ἐσιγήθη κακῶς, |299 οὐδʼ ὡς ἀχρεῖον τὰς γυναῖκας εὖ λέγειν |300 δείσασʼ ἀφήσω τῷ φόβῳ τοὐμὸν καλόν. |301 ἐγὼ δέ σʼ, ὦ παῖ, πρῶτα μὲν τὰ τῶν θεῶν |302 σκοπεῖν κελεύω μὴ σφαλῇς ἀτιμάσας· |303 τἄλλʼ εὖ φρονῶν γάρ, ἐν μόνῳ τούτῳ ʼσφάλης. |304 πρὸς τοῖσδε δʼ, εἰ μὲν μὴ ἀδικουμένοις ἐχρῆν |305 τολμηρὸν εἶναι, κάρτʼ ἂν εἶχον ἡσύχως· |306 νῦν δʼ ἴσθι σοί τε τοῦθʼ ὅσην τιμὴν φέρει, |307 κἀμοὶ παραινεῖν οὐ φόβον φέρει, τέκνον, |308 ἄνδρας βιαίους καὶ κατείργοντας νεκροὺς |309 τάφου τε μοίρας καὶ κτερισμάτων λαχεῖν |310 ἐς τήνδʼ ἀνάγκην σῇ καταστῆσαι χερί, |311 νόμιμά τε πάσης συγχέοντας Ἑλλάδος |312 παῦσαι· τὸ γάρ τοι συνέχον ἀνθρώπων πόλεις |313 τοῦτʼ ἔσθʼ, ὅταν τις τοὺς νόμους σῴζῃ καλῶς. |314 ἐρεῖ δὲ δή τις ὡς ἀνανδρίᾳ χερῶν, |315 πόλει παρόν σοι στέφανον εὐκλείας λαβεῖν, |316 δείσας ἀπέστης, καὶ συὸς μὲν ἀγρίου |317 ἀγῶνος ἥψω φαῦλον ἀθλήσας πόνον, |318 οὗ δʼ ἐς κράνος βλέψαντα καὶ λόγχης ἀκμὴν |319 χρῆν ἐκπονῆσαι, δειλὸς ὢν ἐφηυρέθης. |320 μὴ δῆτʼ ἐμός γʼ ὤν, ὦ τέκνον, δράσῃς τάδε. |321 ὁρᾷς, ἄβουλος ὡς κεκερτομημένη |322 τοῖς κερτομοῦσι γοργὸν ὄμμʼ ἀναβλέπει |323 σὴ πατρίς; ἐν γὰρ τοῖς πόνοισιν αὔξεται· |324 αἱ δʼ ἥσυχοι σκοτεινὰ πράσσουσαι πόλεις |325 σκοτεινὰ καὶ βλέπουσιν εὐλαβούμεναι. |326 οὐκ εἶ νεκροῖσι καὶ γυναιξὶν ἀθλίαις |327 προσωφελήσων, ὦ τέκνον, κεχρημέναις; |328 ὡς οὔτε ταρβῶ σὺν δίκῃ σʼ ὁρμώμενον, |329 Κάδμου θʼ ὁρῶσα λαὸν εὖ πεπραγότα, |330 ἔτʼ αὐτὸν ἄλλα βλήματʼ ἐν κύβοις βαλεῖν |331 πέποιθʼ· ὁ γὰρ θεὸς πάντʼ ἀναστρέφει πάλιν. |332 ὦ φιλτάτη μοι, τῷδέ τʼ εἴρηκας καλῶς |333 κἀμοί· διπλοῦν δὲ χάρμα γίγνεται τόδε. |334 ἐμοὶ λόγοι μέν, μῆτερ, οἱ λελεγμένοι |335 ὀρθῶς ἔχουσʼ ἐς τόνδε, κἀπεφηνάμην |336 γνώμην ὑφʼ οἵων ἐσφάλη βουλευμάτων· |337 ὁρῶ δὲ κἀγὼ ταῦθʼ ἅπερ με νουθετεῖς, |338 ὡς τοῖς ἐμοῖσιν οὐχὶ πρόσφορον τρόποις |339 φεύγειν τὰ δεινά. πολλὰ γὰρ δράσας καλὰ |340 ἔθος τόδʼ εἰς Ἕλληνας ἐξελεξάμην, |341 ἀεὶ κολαστὴς τῶν κακῶν καθεστάναι. |342 οὔκουν ἀπαυδᾶν δυνατόν ἐστί μοι πόνους. |343 τί γάρ μʼ ἐροῦσιν οἵ γε δυσμενεῖς βροτῶν, |344 ὅθʼ ἡ τεκοῦσα χὑπερορρωδοῦσʼ ἐμοῦ |345 πρώτη κελεύεις τόνδʼ ὑποστῆναι πόνον; |346 δράσω τάδʼ· εἶμι καὶ νεκροὺς ἐκλύσομαι |347 λόγοισι πείθων· εἰ δὲ μή, βίᾳ δορὸς |348 ἤδη τόδʼ ἔσται κοὐχὶ σὺν φθόνῳ θεῶν. |349 δόξαι δὲ χρῄζω καὶ πόλει πάσῃ τόδε. |350 δόξει δʼ ἐμοῦ θέλοντος· ἀλλὰ τοῦ λόγου |351 προσδοὺς ἔχοιμʼ ἂν δῆμον εὐμενέστερον. |352 καὶ γὰρ κατέστησʼ αὐτὸν ἐς μοναρχίαν |353 ἐλευθερώσας τήνδʼ ἰσόψηφον πόλιν. |354 λαβὼν δʼ Ἄδραστον δεῖγμα τῶν ἐμῶν λόγων |355 ἐς πλῆθος ἀστῶν εἶμι· καὶ πείσας τάδε, |356 λεκτοὺς ἀθροίσας δεῦρʼ Ἀθηναίων κόρους |357 ἥξω· παρʼ ὅπλοις θʼ ἥμενος πέμψω λόγους |358 Κρέοντι νεκρῶν σώματʼ ἐξαιτούμενος. |359 ἀλλʼ, ὦ γεραιαί, σέμνʼ ἀφαιρεῖτε στέφη |360 μητρός, πρὸς οἴκους ὥς νιν Αἰγέως ἄγω, |361 φίλην προσάψας χεῖρα· τοῖς τεκοῦσι γὰρ |362 δύστηνος ὅστις μὴ ἀντιδουλεύει τέκνων — |363 κάλλιστον ἔρανον· δοὺς γὰρ ἀντιλάζυται |364 παίδων παρʼ αὑτοῦ τοιάδʼ ἃν τοκεῦσι δῷ. [choral] [strophe 1] |365 — ἱππόβοτον Ἄργος, ὦ πάτριον ἐμὸν πέδον, |366 ἐκλύετε τάδʼ, ἐκλύετε |367 ἄνακτος ὅσια περὶ θεοὺς |368 καὶ μεγάλα Πελασγίᾳ |368a καὶ κατʼ Ἄργος. [antistrophe 1] |369 — εἰ γὰρ ἐπὶ τέρμα καὶ τὸ πλέον ἐμῶν κακῶν |370 ἱκόμενος ἔτι ματέρος |371 ἄγαλμα φόνιον ἐξέλοι, |372 γᾶν δὲ φίλιον Ἰνάχου |372a θεῖτʼ ὀνήσας. [strophe 2] |373 — καλὸν δʼ ἄγαλμα πόλεσιν εὐσεβὴς πόνος |374 χάριν τʼ ἔχει τὰν ἐς αἰεί. |375 τί μοι πόλις κρανεῖ ποτʼ; ἆρα φίλιά μοι |376 τεμεῖ, καὶ τέκνοις ταφὰς ληψόμεσθα; [antistrophe 2] |377 — ἄμυνε ματρί, πόλις, ἄμυνε, Παλλάδος, |378 νόμους βροτῶν μὴ μιαίνειν. |379 σύ τοι σέβεις δίκαν, τὸ δʼ ἧσσον ἀδικίᾳ |380 νέμεις, δυστυχῆ τʼ ἀεὶ πάντα ῥύῃ. [episode] |381 τέχνην μὲν αἰεὶ τήνδʼ ἔχων ὑπηρετεῖς |382 πόλει τε κἀμοί, διαφέρων κηρύγματα· |383 ἐλθὼν δʼ ὑπέρ τʼ Ἀσωπὸν Ἰσμηνοῦ θʼ ὕδωρ |384 σεμνῷ τυράννῳ φράζε Καδμείων τάδε· |385 Θησεύς σʼ ἀπαιτεῖ πρὸς χάριν θάψαι νεκρούς, |386 συγγείτονʼ οἰκῶν γαῖαν, ἀξιῶν τυχεῖν, |387 φίλον τε θέσθαι πάντʼ Ἐρεχθειδῶν λεών. |388 κἂν μὲν θέλωσιν, αἰνέσας παλίσσυτος |389 στεῖχʼ· ἢν δʼ ἀπιστῶσʼ, οἵδε δεύτεροι λόγοι· |390 Κῶμον δέχεσθαι τὸν ἐμὸν ἀσπιδηφόρον. |391 στρατὸς δὲ θάσσει κἀξετάζεται παρὼν |392 Καλλίχορον ἀμφὶ σεμνὸν εὐτρεπὴς ὅδε. |393 — καὶ μὴν ἑκοῦσά γʼ ἀσμένη τʼ ἐδέξατο |394 πόλις πόνον τόνδʼ, ὡς θέλοντά μʼ ᾔσθετο. |395 ἔα· λόγων τίς ἐμποδὼν ὅδʼ ἔρχεται; |396 Καδμεῖος, ὡς ἔοικεν οὐ σάφʼ εἰδότι, |397 κῆρυξ. ἐπίσχες, ἤν σʼ ἀπαλλάξῃ πόνου |398 μολὼν ὕπαντα τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν. |399 τίς γῆς τύραννος; πρὸς τίνʼ ἀγγεῖλαί με χρὴ |400 λόγους Κρέοντος, ὃς κρατεῖ Κάδμου χθονὸς |401 Ἐτεοκλέους θανόντος ἀμφʼ ἑπταστόμους |402 πύλας ἀδελφῇ χειρὶ Πολυνείκους ὕπο; |403 πρῶτον μὲν ἤρξω τοῦ λόγου ψευδῶς, ξένε, |404 ζητῶν τύραννον ἐνθάδʼ· οὐ γὰρ ἄρχεται |405 ἑνὸς πρὸς ἀνδρός, ἀλλʼ ἐλευθέρα πόλις. |406 δῆμος δʼ ἀνάσσει διαδοχαῖσιν ἐν μέρει |407 ἐνιαυσίαισιν, οὐχὶ τῷ πλούτῳ διδοὺς |408 τὸ πλεῖστον, ἀλλὰ χὡ πένης ἔχων ἴσον. |409 ἓν μὲν τόδʼ ἡμῖν ὥσπερ ἐν πεσσοῖς δίδως |410 κρεῖσσον· πόλις γὰρ ἧς ἐγὼ πάρειμʼ ἄπο |411 ἑνὸς πρὸς ἀνδρός, οὐκ ὄχλῳ κρατύνεται· |412 οὐδʼ ἔστιν αὐτὴν ὅστις ἐκχαυνῶν λόγοις |413 πρὸς κέρδος ἴδιον ἄλλοτʼ ἄλλοσε στρέφει, |414 τὸ δʼ αὐτίχʼ ἡδὺς καὶ διδοὺς πολλὴν χάριν, |415 ἐσαῦθις ἔβλαψʼ, εἶτα διαβολαῖς νέαις |416 κλέψας τὰ πρόσθε σφάλματʼ ἐξέδυ δίκης. |417 ἄλλως τε πῶς ἂν μὴ διορθεύων λόγους |418 ὀρθῶς δύναιτʼ ἂν δῆμος εὐθύνειν πόλιν; |419 ὁ γὰρ χρόνος μάθησιν ἀντὶ τοῦ τάχους |420 κρείσσω δίδωσι. γαπόνος δʼ ἀνὴρ πένης, |421 εἰ καὶ γένοιτο μὴ ἀμαθής, ἔργων ὕπο |422 οὐκ ἂν δύναιτο πρὸς τὰ κοίνʼ ἀποβλέπειν. |423 ἦ δὴ νοσῶδες τοῦτο τοῖς ἀμείνοσιν, |424 ὅταν πονηρὸς ἀξίωμʼ ἀνὴρ ἔχῃ |425 γλώσσῃ κατασχὼν δῆμον, οὐδὲν ὢν τὸ πρίν. |426 κομψός γʼ ὁ κῆρυξ καὶ παρεργάτης λόγων. |427 ἐπεὶ δʼ ἀγῶνα καὶ σὺ τόνδʼ ἠγωνίσω, |428 ἄκουʼ· ἅμιλλαν γὰρ σὺ προύθηκας λόγων. |429 οὐδὲν τυράννου δυσμενέστερον πόλει, |430 ὅπου τὸ μὲν πρώτιστον οὐκ εἰσὶν νόμοι |431 κοινοί, κρατεῖ δʼ εἷς τὸν νόμον κεκτημένος |432 αὐτὸς παρʼ αὑτῷ· καὶ τόδʼ οὐκέτʼ ἔστʼ ἴσον. |433 γεγραμμένων δὲ τῶν νόμων ὅ τʼ ἀσθενὴς |434 ὁ πλούσιός τε τὴν δίκην ἴσην ἔχει, |435 ἔστιν δʼ ἐνισπεῖν τοῖσιν ἀσθενεστέροις |436 τὸν εὐτυχοῦντα ταὔθʼ, ὅταν κλύῃ κακῶς, |437 νικᾷ δʼ ὁ μείων τὸν μέγαν δίκαιʼ ἔχων. |438 τοὐλεύθερον δʼ ἐκεῖνο· Τίς θέλει πόλει |439 χρηστόν τι βούλευμʼ ἐς μέσον φέρειν ἔχων; |440 καὶ ταῦθʼ ὁ χρῄζων λαμπρός ἐσθʼ, ὁ μὴ θέλων |441 σιγᾷ. τί τούτων ἔστʼ ἰσαίτερον πόλει; |442 καὶ μὴν ὅπου γε δῆμος αὐθέντης χθονός, |443 ὑποῦσιν ἀστοῖς ἥδεται νεανίαις· |444 ἀνὴρ δὲ βασιλεὺς ἐχθρὸν ἡγεῖται τόδε, |445 καὶ τοὺς ἀρίστους οὕς τʼ ἂν ἡγῆται φρονεῖν |446 κτείνει, δεδοικὼς τῆς τυραννίδος πέρι. |447 πῶς οὖν ἔτʼ ἂν γένοιτʼ ἂν ἰσχυρὰ πόλις, |448 ὅταν τις ὡς λειμῶνος ἠρινοῦ στάχυν |449 τόλμας ἀφαιρῇ κἀπολωτίζῃ νέους; |450 κτᾶσθαι δὲ πλοῦτον καὶ βίον τί δεῖ τέκνοις |451 ὡς τῷ τυράννῳ πλείονʼ ἐκμοχθῇ βίον; |452 ἢ παρθενεύειν παῖδας ἐν δόμοις καλῶς, |453 τερπνὰς τυράννοις ἡδονάς, ὅταν θέλῃ, |454 δάκρυα δʼ ἑτοιμάζουσι; μὴ ζῴην ἔτι, |455 εἰ τἀμὰ τέκνα πρὸς βίαν νυμφεύσεται. |456 καὶ ταῦτα μὲν δὴ πρὸς τὰ σὰ ἐξηκόντισα. |457 ἥκεις δὲ δὴ τί τῆσδε γῆς κεχρημένος; |458 κλαίων γʼ ἂν ἦλθες, εἴ σε μὴ ῎πεμψεν πόλις, |459 περισσὰ φωνῶν· τὸν γὰρ ἄγγελον χρεὼν |460 λέξανθʼ ὅσʼ ἂν τάξῃ τις ὡς τάχος πάλιν |461 χωρεῖν. τὸ λοιπὸν δʼ εἰς ἐμὴν πόλιν Κρέων |462 ἧσσον λάλον σου πεμπέτω τινʼ ἄγγελον. |463 φεῦ φεῦ· κακοῖσιν ὡς ὅταν δαίμων διδῷ |464 καλῶς, ὑβρίζουσʼ ὡς ἀεὶ πράξοντες εὖ. |465 λέγοιμʼ ἂν ἤδη. τῶν μὲν ἠγωνισμένων |466 σοὶ μὲν δοκείτω ταῦτʼ, ἐμοὶ δὲ τἀντία. |467 ἐγὼ δʼ ἀπαυδῶ πᾶς τε Καδμεῖος λεὼς |468 Ἄδραστον ἐς γῆν τήνδε μὴ παριέναι· |469 εἰ δʼ ἔστιν ἐν γῇ, πρὶν θεοῦ δῦναι σέλας, |470 λύσαντα σεμνὰ στεμμάτων μυστήρια |471 τῆσδʼ ἐξελαύνειν, μηδʼ ἀναιρεῖσθαι νεκροὺς |472 βίᾳ, προσήκοντʼ οὐδὲν Ἀργείων πόλει. |473 κἂν μὲν πίθῃ μοι, κυμάτων ἄτερ πόλιν |474 σὴν ναυστολήσεις· εἰ δὲ μή, πολὺς κλύδων |475 ἡμῖν τε καὶ σοὶ συμμάχοις τʼ ἔσται δορός. |476 σκέψαι δέ, καὶ μὴ τοῖς ἐμοῖς θυμούμενος |477 λόγοισιν, ὡς δὴ πόλιν ἐλευθέραν ἔχων, |478 σφριγῶντʼ ἀμείψῃ μῦθον ἐκ βραχιόνων· |479 ἐλπὶς γάρ ἐστʼ ἄπιστον, ἣ πολλὰς πόλεις |480 συνῆψʼ, ἄγουσα θυμὸν εἰς ὑπερβολάς. |481 ὅταν γὰρ ἔλθῃ πόλεμος ἐς ψῆφον λεώ, |482 οὐδεὶς ἔθʼ αὑτοῦ θάνατον ἐκλογίζεται, |483 τὸ δυστυχὲς δὲ τοῦτʼ ἐς ἄλλον ἐκτρέπει· |484 εἰ δʼ ἦν παρʼ ὄμμα θάνατος ἐν ψήφου φορᾷ, |485 οὐκ ἄν ποθʼ Ἑλλὰς δοριμανὴς ἀπώλλυτο. |486 καίτοι δυοῖν γε πάντες ἄνθρωποι λόγοιν |487 τὸν κρείσσονʼ ἴσμεν, καὶ τὰ χρηστὰ καὶ κακά, |488 ὅσῳ τε πολέμου κρεῖσσον εἰρήνη βροτοῖς· |489 ἣ πρῶτα μὲν Μούσαισι προσφιλεστάτη, |490 Ποιναῖσι δʼ ἐχθρά, τέρπεται δʼ εὐπαιδίᾳ, |491 χαίρει δὲ πλούτῳ. ταῦτʼ ἀφέντες οἱ κακοὶ |492 πολέμους ἀναιρούμεσθα καὶ τὸν ἥσσονα |493 δουλούμεθʼ, ἄνδρες ἄνδρα καὶ πόλις πόλιν. |494 σὺ δʼ ἄνδρας ἐχθροὺς καὶ θανόντας ὠφελεῖς, |495 θάπτων κομίζων θʼ ὕβρις οὓς ἀπώλεσεν; |496 οὔ τἄρʼ ἔτʼ ὀρθῶς Καπανέως κεραύνιον |497 δέμας καπνοῦται, κλιμάκων ὀρθοστάτας |498 ὃς προσβαλὼν πύλῃσιν ὤμοσεν πόλιν |499 πέρσειν θεοῦ θέλοντος ἤν τε μὴ θέλῃ; |500 οὐδʼ ἥρπασεν χάρυβδις οἰωνοσκόπον, |501 τέθριππον ἅρμα περιβαλοῦσα χάσματι, |502 ἄλλοι τε κεῖνται πρὸς πύλαις λοχαγέται |503 πέτροις καταξανθέντες ὀστέων ῥαφάς; |504 ἤ νυν φρονεῖν ἄμεινον ἐξαύχει Διός, |505 ἢ θεοὺς δικαίως τοὺς κακοὺς ἀπολλύναι. |506 φιλεῖν μὲν οὖν χρὴ τοὺς σοφοὺς πρῶτον τέκνα, |507 ἔπειτα τοκέας πατρίδα θʼ, ἣν αὔξειν χρεὼν |508 καὶ μὴ κατᾶξαι. σφαλερὸν ἡγεμὼν θρασύς· |509 νεώς τε ναύτης ἥσυχος, καιρῷ σοφός. |510 καὶ τοῦτʼ ἐμοὶ τἀνδρεῖον, ἡ προμηθία. |511 ἐξαρκέσας ἦν Ζεὺς ὁ τιμωρούμενος, |512 ὑμᾶς δʼ ὑβρίζειν οὐκ ἐχρῆν τοιάνδʼ ὕβριν. |513 ὦ παγκάκιστε — |513b σῖγʼ, Ἄδραστʼ, ἔχε στόμα, |514 καὶ μὴ ʼπίπροσθεν τῶν ἐμῶν τοὺς σοὺς λόγους |515 θῇς· οὐ γὰρ ἥκει πρὸς σὲ κηρύσσων ὅδε, |516 ἀλλʼ ὡς ἔμʼ· ἡμᾶς κἀποκρίνασθαι χρεών. |517 καὶ πρῶτα μέν σε πρὸς τὰ πρῶτʼ ἀμείψομαι. |518 οὐκ οἶδʼ ἐγὼ Κρέοντα δεσπόζοντʼ ἐμοῦ |519 οὐδὲ σθένοντα μεῖζον, ὥστʼ ἀναγκάσαι |520 δρᾶν τὰς Ἀθήνας ταῦτʼ· ἄνω γὰρ ἂν ῥέοι |521 τὰ πράγμαθʼ οὕτως, εἰ ʼπιταξόμεσθα δή. |522 πόλεμον δὲ τοῦτον οὐκ ἐγὼ καθίσταμαι, |523 ὃς οὐδὲ σὺν τοῖσδʼ ἦλθον ἐς Κάδμου χθόνα· |524 νεκροὺς δὲ τοὺς θανόντας, οὐ βλάπτων πόλιν |525 οὐδʼ ἀνδροκμῆτας προσφέρων ἀγωνίας, |526 θάψαι δικαιῶ, τὸν Πανελλήνων νόμον |527 σῴζων. τί τούτων ἐστὶν οὐ καλῶς ἔχον; |528 εἰ γάρ τι καὶ πεπόνθατʼ Ἀργείων ὕπο, |529 τεθνᾶσιν, ἠμύνασθε πολεμίους καλῶς, |530 αἰσχρῶς δʼ ἐκείνοις, χἡ δίκη διοίχεται. |531 ἐάσατʼ ἤδη γῇ καλυφθῆναι νεκρούς, |532 ὅθεν δʼ ἕκαστον ἐς τὸ φῶς ἀφίκετο, |533 ἐνταῦθʼ ἀπελθεῖν, πνεῦμα μὲν πρὸς αἰθέρα, |534 τὸ σῶμα δʼ ἐς γῆν· οὔτι γὰρ κεκτήμεθα |535 ἡμέτερον αὐτὸ πλὴν ἐνοικῆσαι βίον, |536 κἄπειτα τὴν θρέψασαν αὐτὸ δεῖ λαβεῖν. |537 δοκεῖς κακουργεῖν Ἄργος οὐ θάπτων νεκρούς; |538 ἥκιστα· πάσης Ἑλλάδος κοινὸν τόδε, |539 εἰ τοὺς θανόντας νοσφίσας ὧν χρῆν λαχεῖν |540 ἀτάφους τις ἕξει· δειλίαν γὰρ ἐσφέρει |541 τοῖς ἀλκίμοισιν οὗτος ἢν τεθῇ νόμος. |542 κἀμοὶ μὲν ἦλθες δείνʼ ἀπειλήσων ἔπη, |543 νεκροὺς δὲ ταρβεῖτʼ, εἰ κρυβήσονται χθονί; |544 τί μὴ γένηται; μὴ κατασκάψωσι γῆν |545 ταφέντες ὑμῶν; ἢ τέκνʼ ἐν μυχῷ χθονὸς |546 φύσωσιν, ἐξ ὧν εἶσί τις τιμωρία; |547 σκαιόν γε τἀνάλωμα τῆς γλώσσης τόδε, |548 φόβους πονηροὺς καὶ κενοὺς δεδοικέναι. |549 ἀλλʼ, ὦ μάταιοι, γνῶτε τἀνθρώπων κακά· |550 παλαίσμαθʼ ἡμῶν ὁ βίος· εὐτυχοῦσι δὲ |551 οἳ μὲν τάχʼ, οἳ δʼ ἐσαῦθις, οἳ δʼ ἤδη βροτῶν, |552 τρυφᾷ δʼ ὁ δαίμων· πρός τε γὰρ τοῦ δυστυχοῦς, |553 ὡς εὐτυχήσῃ, τίμιος γεραίρεται, |554 ὅ τʼ ὄλβιός νιν πνεῦμα δειμαίνων λιπεῖν |555 ὑψηλὸν αἴρει. γνόντας οὖν χρεὼν τάδε |556 ἀδικουμένους τε μέτρια μὴ θυμῷ φέρειν |557 ἀδικεῖν τε τοιαῦθʼ οἷα μὴ βλάψαι πόλιν. |558 πῶς οὖν ἂν εἴη; τοὺς ὀλωλότας νεκροὺς |559 θάψαι δὸς ἡμῖν τοῖς θέλουσιν εὐσεβεῖν. |560 ἢ δῆλα τἀνθένδʼ· εἶμι καὶ θάψω βίᾳ. |561 οὐ γάρ ποτʼ εἰς Ἕλληνας ἐξοισθήσεται |562 ὡς εἰς ἔμʼ ἐλθὼν καὶ πόλιν Πανδίονος |563 νόμος παλαιὸς δαιμόνων διεφθάρη. |564 θάρσει· τὸ γάρ τοι τῆς Δίκης σῴζων φάος |565 πολλοὺς ὑπεκφύγοις ἂν ἀνθρώπων ψόγους. |566 βούλῃ συνάψω μῦθον ἐν βραχεῖ σέθεν; |567 λέγʼ, εἴ τι βούλῃ· καὶ γὰρ οὐ σιγηλὸς εἶ. |568 οὐκ ἄν ποτʼ ἐκ γῆς παῖδας Ἀργείων λάβοις. |569 κἀμοῦ νυν ἀντάκουσον, εἰ βούλῃ, πάλιν. |570 κλύοιμʼ ἄν· οὐ γὰρ ἀλλὰ δεῖ δοῦναι μέρος. |571 θάψω νεκροὺς γῆς ἐξελὼν Ἀσωπίας. |572 ἐν ἀσπίσιν σοι πρῶτα κινδυνευτέον. |573 πολλοὺς ἔτλην δὴ χἁτέρους ἄλλους πόνους. |574 ἦ πᾶσιν οὖν σʼ ἔφυσεν ἐξαρκεῖν πατήρ; |575 ὅσοι γʼ ὑβρισταί· χρηστὰ δʼ οὐ κολάζομεν. |576 πράσσειν σὺ πόλλʼ εἴωθας ἥ τε σὴ πόλις. |577 τοιγὰρ πονοῦσα πολλὰ πόλλʼ εὐδαιμονεῖ. |578 ἔλθʼ, ὥς σε λόγχη σπαρτὸς ἐν πόλει λάβῃ. |579 τίς δʼ ἐκ δράκοντος θοῦρος ἂν γένοιτʼ Ἄρης; |580 γνώσῃ σὺ πάσχων· νῦν δʼ ἔτʼ εἶ νεανίας. |581 οὔτοι μʼ ἐπαρεῖς ὥστε θυμῶσαι φρένας |582 τοῖς σοῖσι κόμποις· ἀλλʼ ἀποστέλλου χθονός, |583 λόγους ματαίους οὕσπερ ἠνέγκω λαβών. |584 περαίνομεν γὰρ οὐδέν. |584b ὁρμᾶσθαι χρεὼν |585 πάντʼ ἄνδρʼ ὁπλίτην ἁρμάτων τʼ ἐπεμβάτην, |586 μοναμπύκων τε φάλαρα κινεῖσθαι στόμα |587 ἀφρῷ καταστάζοντα Καδμείαν χθόνα. |588 χωρήσομαι γὰρ ἑπτὰ πρὸς Κάδμου πύλας |590 αὐτὸς σίδηρον ὀξὺν ἐν χεροῖν ἔχων |589 αὐτός τε κῆρυξ. σοὶ δὲ προστάσσω μένειν, |591 Ἄδραστε, κἀμοὶ μὴ ἀναμίγνυσθαι τύχας |592 τὰς σάς. ἐγὼ γὰρ δαίμονος τοὐμοῦ μέτα |593 στρατηλατήσω καινὸς ἐν καινῷ δορί. |594 ἓν δεῖ μόνον μοι· τοὺς θεοὺς ἔχειν, ὅσοι |595 δίκην σέβονται· ταῦτα γὰρ ξυνόνθʼ ὁμοῦ |596 νίκην δίδωσιν. ἁρετὴ δʼ οὐδὲν λέγει |597 βροτοῖσιν, ἢ μὴ τὸν θεὸν χρῄζοντʼ ἔχῃ. [choral] [strophe 1] |598 — ὦ μέλεαι μελέων ματέρες λοχαγῶν, |599 ὥς μοι ὑφʼ ἥπατι χλωρὸν δεῖμα θάσσει — |600 — τίνʼ αὐδὰν τάνδε προσφέρεις νέαν; |601 — στράτευμα πᾷ Παλλάδος κριθήσεται; |602 — διὰ δορὸς εἶπας, ἢ λόγων ξυναλλαγαῖς; |603 — γένοιτʼ ἂν κέρδος· εἰ δʼ ἀρείφατοι |604 φόνοι μάχαι στερνοτυπεῖς τʼ ἀνὰ πτόλιν |605 κτύποι φανήσονται, τάλαι- |606 να, τίνα λόγον, τίνʼ ἂν τῶνδʼ αἰτία λάβοιμι; [antistrophe 1] |608 — ἀλλὰ τὸν εὐτυχίᾳ λαμπρὸν ἄν τις αἱροῖ |609 μοῖρα πάλιν· τόδε μοι θράσος ἀμφιβαίνει. |610 — δικαίους δαίμονας σύ γʼ ἐννέπεις. |611 — τίνες γὰρ ἄλλοι νέμουσι συμφοράς; |612 — διάφορα πολλὰ θεῶν βροτοῖσιν εἰσορῶ. |613 — φόβῳ γὰρ τῷ πάρος διόλλυσαι· |614 δίκα δίκαν δʼ ἐκάλεσε καὶ φόνος φόνον, |615 κακῶν δʼ ἀναψυχὰς θεοὶ |617 βροτοῖς νέμουσι, πάντων τέρμʼ ἔχοντες αὐτοί. [strophe 2] |618 — τὰ καλλίπυργα πεδία πῶς ἱκοίμεθʼ ἄν, |619 Καλλίχορον θεᾶς ὕδωρ λιποῦσαι — |620 — ποτανὰν εἴ σέ τις θεῶν κτίσαι. |621 — διπόταμον ἵνα πόλιν μόλω. |622 — εἰδείης ἂν φίλων εἰδείης ἂν τύχας. |623 — τίς ποτʼ αἶσα, τίς ἄρα πότμος |624 ἐπιμένει τὸν ἄλκιμον |625 τᾶσδε γᾶς ἄνακτα; [antistrophe 2] |626 — κεκλημένους μὲν ἀνακαλούμεθʼ αὖ θεούς· |627 — ἀλλὰ φόβων πίστις ἅδε πρώτα. |628 — ἰὼ Ζεῦ, τᾶς παλαιομάτορος |629 παιδογόνε πόριος Ἰνάχου. |630 — πόλει μοι ξύμμαχος γενοῦ τᾷδʼ εὐμενής. |631 — τὸ σὸν ἄγαλμα, τὸ σὸν ἵδρυμα |632 πόλεος, ἐκκομίζομαι |633 πρὸς πυρὰν ὑβρισθέν. [episode] |634 γυναῖκες, ἥκω πόλλʼ ἔχων λέγειν φίλα, |635 αὐτός τε σωθείς· ᾑρέθην γὰρ ἐν μάχῃ, |636 ἣν οἱ θανόντων ἑπτὰ δεσποτῶν λόχοι |637 ἠγωνίσαντο ῥεῦμα Διρκαῖον πάρα· |638 νίκην τε Θησέως ἀγγελῶν. λόγου δέ σε |639 μακροῦ ἀποπαύσω· Καπανέως γὰρ ἦ λάτρις, |640 ὃν Ζεὺς κεραυνῷ πυρπόλῳ καταιθαλοῖ. |641 ὦ φίλτατʼ, εὖ μὲν νόστον ἀγγέλλεις σέθεν |642 τήν τʼ ἀμφὶ Θησέως βάξιν· εἰ δὲ καὶ στρατὸς |643 σῶς ἐστʼ Ἀθηνῶν, πάντʼ ἂν ἀγγέλλοις φίλα. |644 σῶς, καὶ πέπραγεν ὡς Ἄδραστος ὤφελεν |645 πρᾶξαι ξὺν Ἀργείοισιν, οὓς ἀπʼ Ἰνάχου |646 στείλας ἐπεστράτευσε Καδμείων πόλιν. |647 πῶς γὰρ τροπαῖα Ζηνὸς Αἰγέως τόκος |648 ἔστησεν οἵ τε συμμετασχόντες δορός; |649 λέξον· παρὼν γὰρ οὐ παρόντας εὐφρανεῖς. |650 λαμπρὰ μὲν ἀκτὶς ἡλίου, κανὼν σαφής, |651 ἔβαλλε γαῖαν· ἀμφὶ δʼ Ἠλέκτρας πύλας |652 ἔστην θεατὴς πύργον εὐαγῆ λαβών. |653 ὁρῶ δὲ φῦλα τρία τριῶν στρατευμάτων· |654 τευχεσφόρον μὲν λαὸν ἐκτείνοντʼ ἄνω |655 Ἰσμήνιον πρὸς ὄχθον, ὡς μὲν ἦν λόγος, |656 αὐτόν τʼ ἄνακτα, παῖδα κλεινὸν Αἰγέως, |657 καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ, δεξιὸν τεταγμένους |658 κέρας, παλαιᾶς Κεκροπίας τʼ οἰκήτορας, |662 ἴσους ἀριθμόν· ἁρμάτων δʼ ὀχήματα |659 αὐτόν τε Πάραλον ἐστολισμένον δορὶ |660 κρήνην παρʼ αὐτὴν Ἄρεος· ἱππότην δʼ ὄχλον |661 πρὸς κρασπέδοισι στρατοπέδου τεταγμένον. |664 Κάδμου δὲ λαὸς ἧστο πρόσθε τειχέων, |665 νεκροὺς ὄπισθεν θέμενος, ὧν ἔκειτʼ ἀγών, |663 ἔνερθε σεμνῶν μνημάτων Ἀμφίονος. |666 ἱππεῦσι δʼ ἱππῆς ἦσαν ἀνθωπλισμένοι |667 τετραόροισί τʼ ἀντίʼ ἅρμαθʼ ἅρμασιν. |668 κῆρυξ δὲ Θησέως εἶπεν ἐς πάντας τάδε· |669 Σιγᾶτε, λαοί· σῖγα, Καδμείων στίχες, |670 ἀκούσαθʼ· ἡμεῖς ἥκομεν νεκροὺς μέτα, |671 θάψαι θέλοντες, τὸν Πανελλήνων νόμον |672 σῴζοντες, οὐδὲν δεόμενοι τεῖναι φόνον. |673 κοὐδὲν Κρέων τοῖσδʼ ἀντεκήρυξεν λόγοις, |674 ἀλλʼ ἧστʼ ἐφʼ ὅπλοις σῖγα. ποιμένες δʼ ὄχων |675 τετραόρων κατῆρχον ἐντεῦθεν μάχης· |676 πέραν δὲ διελάσαντες ἀλλήλων ὄχους, |677 παραιβάτας ἔστησαν ἐς τάξιν δορός. |678 χοἳ μὲν σιδήρῳ διεμάχονθʼ, οἳ δʼ ἔστρεφον |679 πώλους ἐς ἀλκὴν αὖθις ἐς παραιβάτας. |680 ἰδὼν δὲ Φόρβας, ὃς μοναμπύκων ἄναξ |681 ἦν τοῖς Ἐρεχθείδαισιν, ἁρμάτων ὄχλον, |682 οἵ τʼ αὖ τὸ Κάδμου διεφύλασσον ἱππικόν, |683 συνῆψαν ἀλκὴν κἀκράτουν ἡσσῶντό τε. |684 λεύσσων δὲ ταῦτα κοὐ κλύων — ἐκεῖ γὰρ ἦ |685 ἔνθʼ ἅρματʼ ἠγωνίζεθʼ οἵ τʼ ἐπεμβάται — |686 τἀκεῖ παρόντα πολλὰ πήματʼ, οὐκ ἔχω |687 τί πρῶτον εἴπω, πότερα τὴν ἐς οὐρανὸν |688 κόνιν προσαντέλλουσαν, ὡς πολλὴ παρῆν, |689 ἢ τοὺς ἄνω τε καὶ κάτω φορουμένους |690 ἱμᾶσιν, αἵματός τε φοινίου ῥοάς, |691 τῶν μὲν πιτνόντων, τῶν δὲ θραυσθέντων δίφρων |692 ἐς κρᾶτα πρὸς γῆν ἐκκυβιστώντων βίᾳ |693 πρὸς ἁρμάτων τʼ ἀγαῖσι λειπόντων βίον; |694 νικῶντα δʼ ἵπποις ὡς ὑπείδετο στρατὸν |695 Κρέων τὸν ἐνθένδʼ, ἰτέαν λαβὼν χερὶ |696 χωρεῖ, πρὶν ἐλθεῖν ξυμμάχοις δυσθυμίαν. |699 καὶ συμπατάξαντες μέσον πάντα στρατὸν |700 ἔκτεινον ἐκτείνοντο, καὶ παρηγγύων |701 κελευσμὸν ἀλλήλοισι σὺν πολλῇ βοῇ· |702 Θεῖνʼ· ἀντέρειδε τοῖς Ἐρεχθείδαις δόρυ. |697 καὶ μὴν τὰ Θησέως γʼ οὐκ ὄκνῳ διεφθάρη, |698 ἀλλʼ ἵετʼ εὐθὺς λάμπρʼ ἀναρπάσας ὅπλα· |703 λόχος δʼ ὀδόντων ὄφεος ἐξηνδρωμένος |704 δεινὸς παλαιστὴς ἦν· ἔκλινε γὰρ κέρας |705 τὸ λαιὸν ἡμῶν· δεξιοῦ δʼ ἡσσώμενον |706 φεύγει τὸ κείνων· ἦν δʼ ἀγὼν ἰσόρροπος. |707 κἀν τῷδε τὸν στρατηγὸν αἰνέσαι παρῆν· |708 οὐ γὰρ τὸ νικῶν τοῦτʼ ἐκέρδαινεν μόνον, |709 ἀλλʼ ᾤχετʼ ἐς τὸ κάμνον οἰκείου στρατοῦ. |710 ἔρρηξε δʼ αὐδήν, ὥσθʼ ὑπηχῆσαι χθόνα· |711 Ὦ παῖδες, εἰ μὴ σχήσετε στερρὸν δόρυ |712 σπαρτῶν τόδʼ ἀνδρῶν, οἴχεται τὰ Παλλάδος. |713 θάρσος δʼ ἐνῶρσε παντὶ Κραναϊδῶν στρατῷ. |714 αὐτός θʼ ὅπλισμα τοὐπιδαύριον λαβὼν |715 δεινῆς κορύνης διαφέρων ἐσφενδόνα |716 ὁμοῦ τραχήλους κἀπικείμενον κάρα, |717 κυνέας θερίζων κἀποκαυλίζων ξύλῳ. |718 μόλις δέ πως ἔτρεψαν ἐς φυγὴν πόδα. |719 ἐγὼ δʼ ἀνηλάλαξα κἀνωρχησάμην |720 κἄκρουσα χεῖρας. οἳ δʼ ἔτεινον ἐς πύλας. |721 βοὴ δὲ καὶ κωκυτὸς ἦν ἀνὰ πτόλιν |722 νέων γερόντων, ἱερά τʼ ἐξεπίμπλασαν |723 φόβῳ. παρὸν δὲ τειχέων ἔσω μολεῖν, |724 Θησεὺς ἐπέσχεν· οὐ γὰρ ὡς πέρσων πόλιν |725 μολεῖν ἔφασκεν, ἀλλʼ ἀπαιτήσων νεκρούς. |726 τοιόνδε τὸν στρατηγὸν αἱρεῖσθαι χρεών, |727 ὃς ἔν τε τοῖς δεινοῖσίν ἐστιν ἄλκιμος |728 μισεῖ θʼ ὑβριστὴν λαόν, ὃς πράσσων καλῶς |729 ἐς ἄκρα βῆναι κλιμάκων ἐνήλατα |730 ζητῶν ἀπώλεσʼ ὄλβον ᾧ χρῆσθαι παρῆν. |731 νῦν τήνδʼ ἄελπτον ἡμέραν ἰδοῦσʼ ἐγὼ |732 θεοὺς νομίζω, καὶ δοκῶ τῆς συμφορᾶς |733 ἔχειν ἔλασσον, τῶνδε τεισάντων δίκην. |734 ὦ Ζεῦ, τί δῆτα τοὺς ταλαιπώρους βροτοὺς |735 φρονεῖν λέγουσι; σοῦ γὰρ ἐξηρτήμεθα |736 δρῶμέν τε τοιαῦθʼ ἃν σὺ τυγχάνῃς θέλων. |737 ἡμῖν γὰρ ἦν τό τʼ Ἄργος οὐχ ὑποστατόν, |738 αὐτοί τε πολλοὶ καὶ νέοι βραχίοσιν· |739 Ἐτεοκλέους τε σύμβασιν ποιουμένου, |740 μέτρια θέλοντος, οὐκ ἐχρῄζομεν λαβεῖν, |741 κἄπειτʼ ἀπωλόμεσθα. ὁ δʼ αὖ τότʼ εὐτυχής, |742 λαβὼν πένης ὣς ἀρτίπλουτα χρήματα, |743 ὕβριζʼ, ὑβρίζων τʼ αὖθις ἀνταπώλετο |744 Κάδμου κακόφρων λαός. ὦ καιροῦ πέρα |745 τὸ τόξον ἐντείνοντες· ὦ κενοὶ βροτῶν, |746 καὶ πρὸς δίκης γε πολλὰ πάσχοντες κακά, |747 φίλοις μὲν οὐ πείθεσθε, τοῖς δὲ πράγμασιν· |748 πόλεις τʼ, ἔχουσαι διὰ λόγου κάμψαι κακά, |749 φόνῳ καθαιρεῖσθʼ, οὐ λόγῳ, τὰ πράγματα. |750 ἀτὰρ τί ταῦτα; κεῖνο βούλομαι μαθεῖν, |751 πῶς ἐξεσώθης· εἶτα τἄλλʼ ἐρήσομαι. |752 ἐπεὶ ταραγμὸς πόλιν ἐκίνησεν δορί, |753 πύλας διῆλθον, ᾗπερ εἰσῄει στρατός. |754 ὧν δʼ οὕνεχʼ ἁγὼν ἦν, νεκροὺς κομίζετε; |755 ὅσοι γε κλεινοῖς ἕπτʼ ἐφέστασαν δόμοις. |756 πῶς φῄς; ὁ δʼ ἄλλος ποῦ κεκμηκότων ὄχλος; |757 τάφῳ δέδονται πρὸς Κιθαιρῶνος πτυχαῖς. |758 τοὐκεῖθεν ἢ τοὐνθένδε; τίς δʼ ἔθαψέ νιν; |759 Θησεύς, σκιώδης ἔνθʼ Ἐλευθερὶς πέτρα. |760 οὓς δʼ οὐκ ἔθαψε ποῦ νεκροὺς ἥκεις λιπών; |761 ἐγγύς· πέλας γὰρ πᾶν ὅ τι σπουδάζεται. |762 ἦ που πικρῶς νιν θέραπες ἦγον ἐκ φόνου; |763 οὐδεὶς ἐπέστη τῷδε δοῦλος ὢν πόνῳ. |764 φαίης ἄν, εἰ παρῆσθʼ ὅτʼ ἠγάπα νεκρούς. |765 ἔνιψεν αὐτὸς τῶν ταλαιπώρων σφαγάς; |766 κἄστρωσέ γʼ εὐνὰς κἀκάλυψε σώματα. |767 δεινὸν μὲν ἦν βάσταγμα κᾀσχύνην ἔχον. |768 τί δʼ αἰσχρὸν ἀνθρώποισι τἀλλήλων κακά; |769 οἴμοι· πόσῳ σφιν συνθανεῖν ἂν ἤθελον. |770 ἄκραντʼ ὀδύρῃ ταῖσδέ τʼ ἐξάγεις δάκρυ. |771 δοκῶ μέν, αὐταί γʼ εἰσὶν αἱ διδάσκαλοι. |772 ἀλλʼ εἶἑν· αἴρω χεῖρʼ ἀπαντήσας νεκροῖς |773 Ἅιδου τε μολπὰς ἐκχέω δακρυρρόους, |774 φίλους προσαυδῶν, ὧν λελειμμένος τάλας |775 ἔρημα κλαίω· τοῦτο γὰρ μόνον βροτοῖς |776 οὐκ ἔστι τἀνάλωμʼ ἀναλωθὲν λαβεῖν, |777 ψυχὴν βροτείαν· χρημάτων δʼ εἰσὶν πόροι. [choral] [strophe 1] |778 — τὰ μὲν εὖ, τὰ δὲ δυστυχῆ. |779 πόλει μὲν εὐδοξία |780 καὶ στρατηλάταις δορὸς |781 διπλάζεται τιμά· |782 ἐμοὶ δὲ παίδων μὲν εἰσιδεῖν μέλη |783 πικρόν, καλὸν θέαμα δʼ, εἴπερ ὄψομαι, |784 τὰν ἄελπτον ἁμέραν |785 ἰδοῦσα, πάντων μέγιστον ἄλγος. [antistrophe 1] |786 — ἄγαμόν μʼ ἔτι δεῦρʼ ἀεὶ |787 Χρόνος παλαιὸς πατὴρ |788 ὤφελʼ ἁμερᾶν κτίσαι. |789 τί γάρ μʼ ἔδει παίδων; |790 τὸ μὲν γὰρ ἤλπιζον ἂν πεπονθέναι |791 πάθος περισσόν, εἰ γάμων ἀπεζύγην, |792 νῦν δʼ ὁρῶ σαφέστατον |793 κακόν, τέκνων φιλτάτων στερεῖσα. [anapests] |794 ἀλλὰ τάδʼ ἤδη σώματα λεύσσω |795 τῶν οἰχομένων παίδων· μελέα |796 πῶς ἂν ὀλοίμην σὺν τοῖσδε τέκνοις |797 κοινὸν ἐς Ἅιδην καταβᾶσα; [strophe 2] |798 στεναγμόν, ὦ ματέρες, |799 τῶν κατὰ χθονὸς νεκρῶν |800 ἀύσατʼ ἀπύσατʼ ἀντίφωνʼ ἐμῶν |801 στεναγμάτων κλύουσαι. |802 — ὦ παῖδες, ὦ πικρὸν φίλων |803 προσηγόρημα ματέρων, |804 προσαυδῶ σε τὸν θανόντα. |805 ἰὼ ἰώ. |805b τῶν γʼ ἐμῶν κακῶν ἐγώ. |806 αἰαῖ. |807 ἐπάθομεν ὤ |807b τὰ κύντατʼ ἄλγη κακῶν. |808 ὦ πόλις Ἀργεία, τὸν ἐμὸν πότμον οὐκ ἐσορᾶτε; |809 — ὁρῶσι κἀμὲ τὰν τάλαι- |810 ναν, τέκνων ἄπαιδα. [antistrophe 2] |811 προσάγετε τῶν δυσπότμων |812 σώμαθʼ αἱματοσταγῆ, |813 σφαγέντας οὐκ ἄξιʼ οὐδʼ ὑπʼ ἀξίων, |814 ἐν οἷς ἀγὼν ἐκράνθη. |815 — δόθʼ, ὡς περιπτυχαῖσι δὴ |816 χέρας προσαρμόσασʼ ἐμοῖς |817 ἐν ἀγκῶσι τέκνα θῶμαι. |818 ἔχεις ἔχεις. |818b — πημάτων γʼ ἅλις βάρος. |819 αἰαῖ. |819b τοῖς τεκοῦσι δʼ οὐ λέγεις; |820 ἀίετέ μου. |820b στένεις ἐπʼ ἀμφοῖν ἄχη. |821 εἴθε με Καδμείων ἔναρον στίχες ἐν κονίαισιν. |822 — ἐμὸν δὲ μήποτʼ ἐζύγη |823 δέμας ἐς ἀνδρὸς εὐνάν. [epode] |824 ἴδετε κακῶν πέλαγος, ὦ |825 ματέρες τάλαιναι τέκνων. |826 — κατὰ μὲν ὄνυξιν ἠλοκίσμεθʼ, ἀμφὶ δὲ |827 σποδὸν κάρᾳ κεχύμεθα. |828 ἰὼ ἰώ μοί μοι· |829 κατά με πέδον γᾶς ἕλοι, |830 διὰ δὲ θύελλα σπάσαι, |831 πυρός τε φλογμὸς ὁ Διὸς ἐν κάρᾳ πέσοι. |833 — πικροὺς ἐσεῖδες γάμους, |834 πικρὰν δὲ Φοίβου φάτιν· |835 ἔρημά σʼ ἁ πολύστονος Οἰδιπόδα |836 δώματα λιποῦσʼ ἦλθʼ Ἐρινύς. [episode] |837 μέλλων σʼ ἐρωτᾶν, ἡνίκʼ ἐξήντλεις στρατῷ |838 γόους, ἀφήσω· τοὺς ἐκεῖ μὲν ἐκλιπὼν |840 εἴασα μύθους, νῦν δʼ Ἄδραστον εἰσορῶ· |841 πόθεν ποθʼ οἵδε διαπρεπεῖς εὐψυχίᾳ |842 θνητῶν ἔφυσαν; εἰπέ γʼ ὡς σοφώτερος |843 νέοισιν ἀστῶν τῶνδʼ· ἐπιστήμων γὰρ εἶ. |844 εἶδον γὰρ αὐτῶν κρείσσονʼ ἢ λέξαι λόγῳ |845 τολμήμαθʼ, οἷς ἤλπιζον αἱρήσειν πόλιν. |846 ἓν δʼ οὐκ ἐρήσομαί σε, μὴ γέλωτʼ ὄφλω, |847 ὅτῳ ξυνέστη τῶνδʼ ἕκαστος ἐν μάχῃ |848 ἢ τραῦμα λόγχης πολεμίων ἐδέξατο. |849 κενοὶ γὰρ οὗτοι τῶν τʼ ἀκουόντων λόγοι |850 καὶ τοῦ λέγοντος, ὅστις ἐν μάχῃ βεβὼς |851 λόγχης ἰούσης πρόσθεν ὀμμάτων πυκνῆς |852 σαφῶς ἀπήγγειλʼ ὅστις ἐστὶν ἁγαθός. |853 οὐκ ἂν δυναίμην οὔτʼ ἐρωτῆσαι τάδε |854 οὔτʼ αὖ πιθέσθαι τοῖσι τολμῶσιν λέγειν· |855 μόλις γὰρ ἄν τις αὐτὰ τἀναγκαῖʼ ὁρᾶν |856 δύναιτʼ ἂν ἑστὼς πολεμίοις ἐναντίος. |857 ἄκουε δή νυν· καὶ γὰρ οὐκ ἄκοντί μοι |858 δίδως ἔπαινον ὧν ἔγωγε βούλομαι |859 φίλων ἀληθῆ καὶ δίκαιʼ εἰπεῖν πέρι. |860 ὁρᾷς τὸν ἁβρόν, οὗ βέλος διέπτατο; |861 Καπανεὺς ὅδʼ ἐστίν· ᾧ βίος μὲν ἦν πολύς, |862 ἥκιστα δʼ ὄλβῳ γαῦρος ἦν· φρόνημα δὲ |863 οὐδέν τι μεῖζον εἶχεν ἢ πένης ἀνήρ, |864 φεύγων τραπέζαις ὅστις ἐξογκοῖτʼ ἄγαν |865 τἀρκοῦντʼ ἀτίζων· οὐ γὰρ ἐν γαστρὸς βορᾷ |866 τὸ χρηστὸν εἶναι, μέτρια δʼ ἐξαρκεῖν ἔφη. |867 φίλοις τʼ ἀληθὴς ἦν φίλος, παροῦσί τε |868 καὶ μὴ παροῦσιν· ὧν ἀριθμὸς οὐ πολύς. |869 ἀψευδὲς ἦθος, εὐπροσήγορον στόμα, |870 ἄκραντον οὐδὲν οὔτʼ ἐς οἰκέτας ἔχων |871 οὔτʼ ἐς πολίτας. τὸν δὲ δεύτερον λέγω |872 Ἐτέοκλον, ἄλλην χρηστότητʼ ἠσκηκότα· |873 νεανίας ἦν τῷ βίῳ μὲν ἐνδεής, |874 πλείστας δὲ τιμὰς ἔσχʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονί. |875 φίλων δὲ χρυσὸν πολλάκις δωρουμένων |876 οὐκ εἰσεδέξατʼ οἶκον ὥστε τοὺς τρόπους |877 δούλους παρασχεῖν χρημάτων ζευχθεὶς ὕπο. |878 τοὺς δʼ ἐξαμαρτάνοντας, οὐχὶ τὴν πόλιν |879 ἤχθαιρʼ· ἐπεί τοι κοὐδὲν αἰτία πόλις |880 κακῶς κλύουσα διὰ κυβερνήτην κακόν. |881 ὁ δʼ αὖ τρίτος τῶνδʼ Ἱππομέδων τοιόσδʼ ἔφυ· |882 παῖς ὢν ἐτόλμησʼ εὐθὺς οὐ πρὸς ἡδονὰς |883 Μουσῶν τραπέσθαι πρὸς τὸ μαλθακὸν βίου, |884 ἀγροὺς δὲ ναίων, σκληρὰ τῇ φύσει διδοὺς |885 ἔχαιρε πρὸς τἀνδρεῖον, ἔς τʼ ἄγρας ἰὼν |886 ἵπποις τε χαίρων τόξα τʼ ἐντείνων χεροῖν, |887 πόλει παρασχεῖν σῶμα χρήσιμον θέλων. |888 ὁ τῆς κυναγοῦ δʼ ἄλλος Ἀταλάντης γόνος |889 παῖς Παρθενοπαῖος, εἶδος ἐξοχώτατος, |890 Ἀρκὰς μὲν ἦν, ἐλθὼν δʼ ἐπʼ Ἰνάχου ῥοὰς |891 παιδεύεται κατʼ Ἄργος. ἐκτραφεὶς δʼ ἐκεῖ |892 πρῶτον μέν, ὡς χρὴ τοὺς μετοικοῦντας ξένους, |893 λυπηρὸς οὐκ ἦν οὐδʼ ἐπίφθονος πόλει |894 οὐδʼ ἐξεριστὴς τῶν λόγων, ὅθεν βαρὺς |895 μάλιστʼ ἂν εἴη δημότης τε καὶ ξένος. |896 λόχοις δʼ ἐνεστὼς ὥσπερ Ἀργεῖος γεγὼς |897 ἤμυνε χώρᾳ, χὡπότʼ εὖ πράσσοι πόλις, |898 ἔχαιρε, λυπρῶς δʼ ἔφερεν, εἴ τι δυστυχοῖ. |899 πολλοὺς δʼ ἐραστὰς κἀπὸ θηλειῶν ὅσας |900 ἔχων ἐφρούρει μηδὲν ἐξαμαρτάνειν. |901 Τυδέως δʼ ἔπαινον ἐν βραχεῖ θήσω μέγαν· |902 οὐκ ἐν λόγοις ἦν λαμπρός, ἀλλʼ ἐν ἀσπίδι |903 δεινὸς σοφιστής, πολλά τʼ ἐξευρεῖν σοφά. |904 γνώμῃ δʼ ἀδελφοῦ Μελεάγρου λελειμμένος, |905 ἴσον παρέσχεν ὄνομα διὰ τέχνης δορός, |906 εὑρὼν ἀκριβῆ μουσικὴν ἐν ἀσπίδι· |907 φιλότιμον ἦθος πλούσιον, φρόνημα δὲ |908 ἐν τοῖσιν ἔργοις, οὐχὶ τοῖς λόγοις, ἴσον. |909 ἐκ τῶνδε μὴ θαύμαζε τῶν εἰρημένων, |910 Θησεῦ, πρὸ πύργων τούσδε τολμῆσαι θανεῖν. |911 τὸ γὰρ τραφῆναι μὴ κακῶς αἰδῶ φέρει· |912 αἰσχύνεται δὲ τἀγάθʼ ἀσκήσας ἀνὴρ |913 κακὸς γενέσθαι πᾶς τις. ἡ δʼ εὐανδρία |914 διδακτός, εἴπερ καὶ βρέφος διδάσκεται |915 λέγειν ἀκούειν θʼ ὧν μάθησιν οὐκ ἔχει. |916 ἃ δʼ ἂν μάθῃ τις, ταῦτα σῴζεσθαι φιλεῖ |917 πρὸς γῆρας. οὕτω παῖδας εὖ παιδεύετε. [lyric] |918 ἰὼ τέκνον, δυστυχῆ σʼ |919 ἔτρεφον, ἔφερον ὑφʼ ἥπατος |920 πόνους ἐνεγκοῦσʼ ἐν ὠδῖσι· καὶ |921 νῦν Ἅιδας τὸν ἐμὸν |922 ἔχει μόχθον ἀθλίας, |923 ἐγὼ δὲ γηροβοσκὸν οὐκ ἔχω, τεκοῦσʼ |924 ἁ τάλαινα παῖδα. [iambic] |925 καὶ μὴν τὸν Οἰκλέους γε γενναῖον τόκον |926 θεοὶ ζῶντʼ ἀναρπάσαντες ἐς μυχοὺς χθονὸς |927 αὐτοῖς τεθρίπποις εὐλογοῦσιν ἐμφανῶς· |928 τὸν Οἰδίπου τε παῖδα, Πολυνείκην λέγω, |929 ἡμεῖς ἐπαινέσαντες οὐ ψευδοίμεθʼ ἄν. |930 ξένος γὰρ ἦν μοι πρὶν λιπὼν Κάδμου πόλιν |931 φυγῇ πρὸς Ἄργος διαβαλεῖν αὐθαίρετος. |932 ἀλλʼ οἶσθʼ ὃ δρᾶσαι βούλομαι τούτων πέρι; |933 οὐκ οἶδα πλὴν ἕν, σοῖσι πείθεσθαι λόγοις. |934 τὸν μὲν Διὸς πληγέντα Καπανέα πυρὶ |935 ἦ χωρὶς ἱερὸν ὡς νεκρὸν θάψαι θέλεις; |936 ναί· τοὺς δέ γʼ ἄλλους πάντας ἐν μιᾷ πυρᾷ. |937 ποῦ δῆτα θήσεις μνῆμα τῷδε χωρίσας; |938 αὐτοῦ παρʼ οἴκους τούσδε συμπήξας τάφον. |939 οὗτος μὲν ἤδη δμωσὶν ἂν μέλοι πόνος. |940 ἡμῖν δέ γʼ οἵδε· στειχέτω δʼ ἄχθη νεκρῶν. |941 ἴτʼ, ὦ τάλαιναι μητέρες, τέκνων πέλας. |942 ἥκιστʼ, Ἄδραστε, τοῦτο πρόσφορον λέγεις. |943 πῶς; τὰς τεκούσας οὐ χρεὼν ψαῦσαι τέκνων; |944 ὄλοιντʼ ἰδοῦσαι τούσδʼ ἂν ἠλλοιωμένους. |945 πικρὰ γὰρ ὄψις αἷμα κὠτειλαὶ νεκρῶν. |946 τί δῆτα λύπην ταῖσδε προσθεῖναι θέλεις; |947 νικᾷς. μένειν χρὴ τλημόνως· λέγει γὰρ εὖ |948 Θησεύς· ὅταν δὲ τούσδε προσθῶμεν πυρί, |949 ὀστᾶ προσάξεσθε. ὦ ταλαίπωροι βροτῶν, |950 τί κτᾶσθε λόγχας καὶ κατʼ ἀλλήλων φόνους |951 τίθεσθε; παύσασθʼ, ἀλλὰ λήξαντες πόνων |952 ἄστη φυλάσσεθʼ ἥσυχοι μεθʼ ἡσύχων. |953 σμικρὸν τὸ χρῆμα τοῦ βίου· τοῦτον δὲ χρὴ |954 ὡς ῥᾷστα καὶ μὴ σὺν πόνοις διεκπερᾶν. [choral] [strophe 1] |955 — οὐκέτʼ εὔτεκνος, οὐκέτʼ εὔ- |956 παις, οὐδʼ εὐτυχίας μέτε- |957 στίν μοι κουροτόκοις ἐν Ἀργείαις· |958 οὐδʼ Ἄρτεμις λοχία |959 προσφθέγξαιτʼ ἂν τὰς ἀτέκνους. |960 δυσαίων δʼ ὁ βίος, |961 πλαγκτὰ δʼ ὡσεί τις νεφέλα |962 πνευμάτων ὑπὸ δυσχίμων ἀίσσω. [antistrophe 1] |963 — ἑπτὰ ματέρες ἑπτὰ κού- |964 ρους ἐγεινάμεθʼ αἱ ταλαί- |965 πωροι κλεινοτάτους ἐν Ἀργείοις· |966 καὶ νῦν ἄπαις ἄτεκνος |967 γηράσκω δυστανοτάτως, |968 οὔτʼ ἐν φθιμένοις |969 οὔτʼ ἐν ζωοῖσιν ἀριθμουμένη, |970 χωρὶς δή τινα τῶνδʼ ἔχουσα μοῖραν. [epode] |971 — ὑπολελειμμένα μοι δάκρυα· |972 μέλεα παιδὸς ἐν οἴκοις |973 κεῖται μνήματα, πένθιμοι |974 κουραὶ καὶ στέφανοι κόμας, |974a λοιβαί τε νεκύων φθιμένων, |975 ἀοιδαί θʼ ἃς χρυσοκόμας |976 Ἀπόλλων οὐκ ἐνδέχεται· |977 γόοισι δʼ ὀρθρευομένα |978 δάκρυσι νοτερὸν ἀεὶ πέπλων |979 πρὸς στέρνῳ πτύχα τέγξω. [episode] [anapests] |980 — καὶ μὴν θαλάμας τάσδʼ ἐσορῶ δὴ |981 Καπανέως ἤδη τύμβον θʼ ἱερὸν |982 μελάθρων τʼ ἐκτὸς |983 Θησέως ἀναθήματα νεκροῖς, |984 κλεινήν τʼ ἄλοχον τοῦ καπφθιμένου |985 τοῦδε κεραυνῷ πέλας Εὐάδνην, |986 ἣν Ἶφις ἄναξ παῖδα φυτεύει. |987 τί ποτʼ αἰθερίαν ἕστηκε πέτραν, |988 ἣ τῶνδε δόμων ὑπερακρίζει, |989 τήνδʼ ἐμβαίνουσα κέλευθον; [strophe 1] |990 τί φέγγος, τίνʼ αἴγλαν |991 ἐδίφρευε τόθʼ ἅλιος |992 σελάνα τε κατʼ αἰθέρα, |993 λαμπάδʼ ἵνʼ ὠκυθόαι νύμφαι, |994 ἱππεύουσι διʼ ὀρφναίας, |995 ἁνίκα γάμων γάμων |996 τῶν ἐμῶν πόλις Ἄργους |997 ἀοιδάς, εὐδαιμονίας, |998 ἐπύργωσε καὶ γαμέτα |999 χαλκεοτευχοῦς, αἰαῖ, Καπανέως. |1000 πρός σʼ ἔβαν δρομὰς ἐξ ἐμῶν |1001 οἴκων ἐκβακχευσαμένα, |1002 πυρᾶς φῶς τάφον τε |1003 βατεύσουσα τὸν αὐτόν, |1004 ἐς Ἅιδαν καταλύσουσʼ ἔμμοχθον |1005 βίοτον αἰῶνός τε πόνους· |1006 ἥδιστος γάρ τοι θάνατος |1007 συνθνῄσκειν θνῄσκουσι φίλοις, |1008 εἰ δαίμων τάδε κραίνοι. |1009 καὶ μὴν ὁρᾷς τήνδʼ ἧς ἐφέστηκας πέλας |1010 πυράν, Διὸς θησαυρόν, ἔνθʼ ἔνεστι σὸς |1011 πόσις δαμασθεὶς λαμπάσιν κεραυνίοις. [antistrophe 1] |1012 ὁρῶ δὴ τελευτάν, |1013 ἵνʼ ἕστακα· τύχα δέ μοι |1014 ξυνάπτοι ποδός· ἀλλὰ τᾶς |1015 εὐκλεΐας χάριν ἔνθεν ὁρ- |1016 μάσω τᾶσδʼ ἀπὸ πέτρας πη- |1017 δήσασα πυρὸς ἔσω, |1018 σῶμά τʼ αἴθοπι φλογμῷ |1020 πόσει συμμείξασα, φίλον |1021 χρῶτα χρωτὶ πέλας θεμένα, |1022 Φερσεφονείας ἥξω θαλάμους, |1023 σὲ τὸν θανόντʼ οὔποτʼ ἐμᾷ |1024 προδοῦσα ψυχᾷ κατὰ γᾶς. |1025 ἴτω φῶς γάμοι τε· |1026 ἴθʼ αἵτινες εὐναὶ |1027 δικαίων ὑμεναίων ἐν Ἄργει |1028 φανῶσιν τέκνοις· ὅσιος δʼ |1029 ὅσιος εὐναῖος γαμέτας |1030 συντηχθεὶς αὔραις ἀδόλοις |1030a γενναίας ψυχᾶς ἀλόχοιο. |1031 καὶ μὴν ὅδʼ αὐτὸς σὸς πατὴρ βαίνει πέλας |1032 γεραιὸς Ἶφις ἐς νεωτέρους λόγους, |1033 οὓς οὐ κατειδὼς πρόσθεν ἀλγήσει κλύων. |1034 ὦ δυστάλαιναι, δυστάλας δʼ ἐγὼ γέρων, |1035 ἥκω διπλοῦν πένθημʼ ὁμαιμόνων ἔχων, |1036 τὸν μὲν θανόντα παῖδα Καδμείων δορὶ |1037 Ἐτέοκλον ἐς γῆν πατρίδα ναυσθλώσων νεκρόν, |1038 ζητῶν τʼ ἐμὴν παῖδʼ, ἣ δόμων ἐξώπιος |1039 βέβηκε πηδήσασα Καπανέως δάμαρ, |1040 θανεῖν ἐρῶσα σὺν πόσει. χρόνον μὲν οὖν |1041 τὸν πρόσθʼ ἐφρουρεῖτʼ ἐν δόμοις· ἐπεὶ δʼ ἐγὼ |1042 φυλακὰς ἀνῆκα τοῖς παρεστῶσιν κακοῖς, |1043 βέβηκεν. ἀλλὰ τῇδέ νιν δοξάζομεν |1044 μάλιστʼ ἂν εἶναι· φράζετʼ εἰ κατείδετε. |1045 τί τάσδʼ ἐρωτᾷς; ἥδʼ ἐγὼ πέτρας ἔπι |1046 ὄρνις τις ὡσεὶ Καπανέως ὑπὲρ πυρᾶς |1047 δύστηνον αἰώρημα κουφίζω, πάτερ. |1048 τέκνον, τίς αὔρα; τίς στόλος; τίνος χάριν |1049 δόμων ὑπεκβᾶσʼ ἦλθες ἐς τήνδε χθόνα; |1050 ὀργὴν λάβοις ἂν τῶν ἐμῶν βουλευμάτων |1051 κλύων· ἀκοῦσαι δʼ οὔ σε βούλομαι, πάτερ. |1052 τί δʼ; οὐ δίκαιον πατέρα τὸν σὸν εἰδέναι; |1053 κριτὴς ἂν εἴης οὐ σοφὸς γνώμης ἐμῆς. |1054 σκευῇ δὲ τῇδε τοῦ χάριν κοσμεῖς δέμας; |1055 θέλει τι κλεινὸν οὗτος ὁ στολμός, πάτερ. |1056 ὡς οὐκ ἐπʼ ἀνδρὶ πένθιμος πρέπεις ὁρᾶν. |1057 ἐς γάρ τι πρᾶγμα νεοχμὸν ἐσκευάσμεθα. |1058 κἄπειτα τύμβῳ καὶ πυρᾷ φαίνῃ πέλας; |1059 ἐνταῦθα γὰρ δὴ καλλίνικος ἔρχομαι. |1060 νικῶσα νίκην τίνα; μαθεῖν χρῄζω σέθεν. |1061 πάσας γυναῖκας ἃς δέδορκεν ἥλιος. |1062 ἔργοις Ἀθάνας ἢ φρενῶν εὐβουλίᾳ; |1063 ἀρετῇ· πόσει γὰρ συνθανοῦσα κείσομαι. |1064 τί φῄς; τί τοῦτʼ αἴνιγμα σημαίνεις σαθρόν; |1065 ᾄσσω θανόντος Καπανέως τήνδʼ ἐς πυράν. |1066 ὦ θύγατερ, οὐ μὴ μῦθον ἐς πολλοὺς ἐρεῖς. |1067 τοῦτʼ αὐτὸ χρῄζω, πάντας Ἀργείους μαθεῖν. |1068 ἀλλʼ οὐδέ τοί σοι πείσομαι δρώσῃ τάδε. |1069 ὅμοιον· οὐ γὰρ μὴ κίχῃς μʼ ἑλὼν χερί. |1070 καὶ δὴ παρεῖται σῶμα — σοὶ μὲν οὐ φίλον, |1071 ἡμῖν δὲ καὶ τῷ συμπυρουμένῳ πόσει. [lyric] |1072 ἰώ, γύναι, δεινὸν ἔργον ἐξειργάσω. |1073 ἀπωλόμην δύστηνος, Ἀργείων κόραι. [lyric] |1074 ἒ ἔ, σχέτλια τάδε παθών, |1075 τὸ πάντολμον ἔργον ὄψῃ τάλας. |1076 οὐκ ἄν τινʼ εὕροιτʼ ἄλλον ἀθλιώτερον. [lyric] |1077 ἰὼ τάλας· |1078 μετέλαχες τύχας Οἰδιπόδα, γέρον, |1079 μέρος καὶ σὺ καὶ πόλις ἐμὰ τλάμων. |1080 οἴμοι· τί δὴ βροτοῖσιν οὐκ ἔστιν τόδε, |1081 νέους δὶς εἶναι καὶ γέροντας αὖ πάλιν; |1082 ἀλλʼ ἐν δόμοις μὲν ἤν τι μὴ καλῶς ἔχῃ, |1083 γνώμαισιν ὑστέραισιν ἐξορθούμεθα, |1084 αἰῶνα δʼ οὐκ ἔξεστιν. εἰ δʼ ἦμεν νέοι |1085 δὶς καὶ γέροντες, εἴ τις ἐξημάρτανε, |1086 διπλοῦ βίου λαχόντες ἐξωρθούμεθʼ ἄν. |1087 ἐγὼ γὰρ ἄλλους εἰσορῶν τεκνουμένους |1088 παίδων ἐραστὴς ἦ πόθῳ τʼ ἀπωλλύμην. |1089 εἰ δʼ ἐς τόδʼ ἦλθον κἀξεπειράθην τέκνων |1090 οἷον στέρεσθαι πατέρα γίγνεται τέκνων, |1091 οὐκ ἄν ποτʼ ἐς τόδʼ ἦλθον εἰς ὃ νῦν κακόν· |1092 ὅστις φυτεύσας καὶ νεανίαν τεκὼν |1093 ἄριστον, εἶτα τοῦδε νῦν στερίσκομαι. |1094 εἶἑν· τί δὴ χρὴ τὸν ταλαίπωρόν με δρᾶν; |1095 στείχειν πρὸς οἴκους; κᾆτʼ ἐρημίαν ἴδω |1096 πολλῶν μελάθρων, ἀπορίαν τʼ ἐμῷ βίῳ; |1097 ἢ πρὸς μέλαθρα τοῦδε Καπανέως μόλω; |1098 ἥδιστα πρίν γε δῆθʼ, ὅτʼ ἦν παῖς ἥδε μοι. |1099 ἀλλʼ οὐκέτʼ ἔστιν, ἥ γʼ ἐμὴν γενειάδα |1100 προσήγετʼ αἰεὶ στόματι καὶ κάρα τόδε |1101 κατεῖχε χειρί· πατρὶ δʼ οὐδὲν ἥδιον |1102 γέροντι θυγατρός· ἀρσένων δὲ μείζονες |1103 ψυχαί, γλυκεῖαι δʼ ἧσσον ἐς θωπεύματα. |1104 οὐχ ὡς τάχιστα δῆτά μʼ ἄξετʼ ἐς δόμους; |1105 σκότῳ δὲ δώσετʼ· ἔνθʼ ἀσιτίαις ἐμὸν |1106 δέμας γεραιὸν συντακεὶς ἀποφθερῶ. |1107 τί μʼ ὠφελήσει παιδὸς ὀστέων θιγεῖν; |1108 ὦ δυσπάλαιστον γῆρας, ὡς μισῶ σʼ ἔχων, |1109 μισῶ δʼ ὅσοι χρῄζουσιν ἐκτείνειν βίον, |1110 βρωτοῖσι καὶ ποτοῖσι καὶ μαγεύμασι |1111 παρεκτρέποντες ὀχετὸν ὥστε μὴ θανεῖν· |1112 οὓς χρῆν, ἐπειδὰν μηδὲν ὠφελῶσι γῆν, |1113 θανόντας ἔρρειν κἀκποδὼν εἶναι νέοις. [choral] [anapests] |1114 — ἰὼ ἰώ· |1114a τάδε δὴ παίδων καὶ δὴ φθιμένων |1115 ὀστᾶ φέρεται. λάβετʼ, ἀμφίπολοι, |1116 γραίας ἀμενοῦς — οὐ γὰρ ἔνεστιν |1117 ῥώμη παίδων ὑπὸ πένθους — |1118 πολλοῦ τε χρόνου ζώσης μέτρα δὴ |1119 καταλειβομένης τʼ ἄλγεσι πολλοῖς. |1120 τί γὰρ ἂν μεῖζον τοῦδʼ ἔτι θνητοῖς |1121 πάθος ἐξεύροις |1122 ἢ τέκνα θανόντʼ ἐσιδέσθαι; [strophe 1] |1123 — φέρω φέρω, |1124 τάλαινα μᾶτερ, ἐκ πυρὸς πατρὸς μέλη, |1125 βάρος μὲν οὐκ ἀβριθὲς ἀλγέων ὕπερ, |1126 ἐν δʼ ὀλίγῳ τἀμὰ πάντα συνθείς. |1127 — ἰὼ ἰώ, |1128 πᾶ φέρεις δάκρυα φίλᾳ |1129 ματρὶ τῶν ὀλωλότων; |1130 σποδοῦ τε πλῆθος ὀλίγον ἀντὶ σωμάτων |1131 εὐδοκίμων δήποτʼ ἐν Μυκήναις; [antistrophe 1] |1132 — ἄπαις, ἄπαις· |1132a ἐγὼ δʼ ἔρημος ἀθλίου πατρὸς τάλας |1133 ἔρημον οἶκον ὀρφανεύσομαι λαβών, |1134 οὐ πατρὸς ἐν χερσὶ τοῦ τεκόντος. |1135 — ἰὼ ἰώ· |1135a ποῦ δὲ πόνος ἐμῶν τέκνων, |1136 ποῦ λοχευμάτων χάρις; |1137 τροφαί τε ματρὸς ἄυπνά τʼ ὀμμάτων τέλη, |1138 καὶ φίλιαι προσβολαὶ προσώπων; [strophe 2] |1139 — βεβᾶσιν, οὐκέτʼ εἰσίν· οἴμοι πάτερ· |1140 βεβᾶσιν. |1140b αἰθὴρ ἔχει νιν ἤδη, |1141 πυρὸς τετακότας σποδῷ· |1142 ποτανοὶ δʼ ἤνυσαν τὸν Ἅιδαν. |1143 — πάτερ, μῶν σῶν κλύεις τέκνων γόους; |1144 ἆρʼ ἀσπιδοῦχος ἔτι ποτʼ ἀντιτάσσομαι |1145 σὸν φόνον — εἰ γὰρ γένοιτο — τεκνῶν; [antistrophe 2] |1146 — ἔτʼ ἂν θεοῦ θέλοντος ἔλθοι δίκα |1147 πατρῷος· |1147b οὔπω κακὸν τόδʼ εὕδει. |1148 αἰαῖ γόων· ἅλις τύχας, |1149 ἅλις δʼ ἀλγέων ἐμοὶ πάρεστι. |1150 — ἔτʼ Ἀσωποῦ με δέξεται γάνος |1151 χαλκέοις ἐν ὅπλοις Δαναϊδῶν στρατηλάταν, |1152 τοῦ φθιμένου πατρὸς ἐκδικαστάν. [strophe 3] |1153 — ἔτʼ εἰσορᾶν σε, πάτερ, ἐπʼ ὀμμάτων δοκῶ |1154 — φίλον φίλημα παρὰ γένυν τιθέντα σόν. |1155 — λόγων δὲ παρακέλευσμα σῶν |1156 ἀέρι φερόμενον οἴχεται. |1157 — δυοῖν δʼ ἄχη, ματρί τʼ ἔλιπεν — |1158 σέ τʼ οὔποτʼ ἄλγη πατρῷα λείψει. [antistrophe 3] |1159 — ἔχω τοσόνδε βάρος ὅσον μʼ ἀπώλεσεν. |1160 — φέρʼ, ἀμφὶ μαστὸν ὑποβάλω φίλαν σποδόν. |1161 — ἔκλαυσα τόδε κλύων ἔπος |1162 στυγνότατον· ἔθιγέ μου φρενῶν. |1163 — ὦ τέκνον, ἔβας· οὐκέτι φίλον |1164 φίλας ἄγαλμʼ ὄψομαί σε ματρός. [episode] |1165 Ἄδραστε καὶ γυναῖκες Ἀργεῖαι γένος, |1166 ὁρᾶτε παῖδας τούσδʼ ἔχοντας ἐν χεροῖν |1167 πατέρων ἀρίστων σώμαθʼ ὧν ἀνειλόμην· |1168 τούτοις ἐγώ σφε καὶ πόλις δωρούμεθα. |1169 ὑμᾶς δὲ τῶνδε χρὴ χάριν μεμνημένους |1170 σῴζειν, ὁρῶντας ὧν ἐκύρσατʼ ἐξ ἐμοῦ, |1171 παισίν θʼ ὑπειπεῖν τούσδε τοὺς αὐτοὺς λόγους, |1172 τιμᾶν πόλιν τήνδʼ, ἐκ τέκνων ἀεὶ τέκνοις |1173 μνήμην παραγγέλλοντας ὧν ἐκύρσατε. |1174 Ζεὺς δὲ ξυνίστωρ οἵ τʼ ἐν οὐρανῷ θεοὶ |1175 οἵων ὑφʼ ἡμῶν στείχετʼ ἠξιωμένοι. |1176 Θησεῦ, ξύνισμεν πάνθʼ ὅσʼ Ἀργείαν χθόνα |1177 δέδρακας ἐσθλὰ δεομένην εὐεργετῶν, |1178 χάριν τʼ ἀγήρων ἕξομεν· γενναῖα γὰρ |1179 παθόντες ὑμᾶς ἀντιδρᾶν ὀφείλομεν. |1180 τί δῆτʼ ἔθʼ ὑμῖν ἄλλʼ ὑπουργῆσαί με χρή; |1181 χαῖρʼ· ἄξιος γὰρ καὶ σὺ καὶ πόλις σέθεν. |1182 ἔσται τάδʼ· ἀλλὰ καὶ σὺ τῶν αὐτῶν τύχοις. |1183 ἄκουε, Θησεῦ, τούσδʼ Ἀθηναίας λόγους, |1184 ἃ χρή σε δρᾶσαι, δρῶντα δʼ ὠφελεῖν τάδε. |1185 μὴ δῷς τάδʼ ὀστᾶ τοῖσδʼ ἐς Ἀργείαν χθόνα |1186 παισὶν κομίζειν ῥᾳδίως οὕτω μεθείς, |1187 ἀλλʼ ἀντὶ τῶν σῶν καὶ πόλεως μοχθημάτων |1188 πρῶτον λάβʼ ὅρκον. τόνδε δʼ ὀμνύναι χρεὼν |1189 Ἄδραστον· οὗτος κύριος, τύραννος ὤν, |1190 πάσης ὑπὲρ γῆς Δαναϊδῶν ὁρκωμοτεῖν. |1191 ὁ δʼ ὅρκος ἔσται, μήποτʼ Ἀργείους χθόνα |1192 ἐς τήνδʼ ἐποίσειν πολέμιον παντευχίαν, |1193 ἄλλων τʼ ἰόντων ἐμποδὼν θήσειν δόρυ. |1194 ἢν δʼ ὅρκον ἐκλιπόντες ἔλθωσιν, πάλιν |1195 κακῶς ὀλέσθαι πρόστρεπʼ Ἀργείων χθόνα. |1196 ἐν ᾧ δὲ τέμνειν σφάγια χρή σʼ, ἄκουέ μου. |1197 ἔστιν τρίπους σοι χαλκόπους ἔσω δόμων, |1198 ὃν Ἰλίου ποτʼ ἐξαναστήσας βάθρα |1199 σπουδὴν ἐπʼ ἄλλην Ἡρακλῆς ὁρμώμενος |1200 στῆσαί σʼ ἐφεῖτο Πυθικὴν πρὸς ἐσχάραν. |1201 ἐν τῷδε λαιμοὺς τρεῖς τριῶν μήλων τεμὼν |1202 ἔγγραψον ὅρκους τρίποδος ἐν κοίλῳ κύτει, |1203 κἄπειτα σῴζειν θεῷ δὸς ᾧ Δελφῶν μέλει, |1204 μνημεῖά θʼ ὅρκων μαρτύρημά θʼ Ἑλλάδι. |1205 ᾗ δʼ ἂν διοίξῃς σφάγια καὶ τρώσῃς φόνον |1206 ὀξύστομον μάχαιραν ἐς γαίας μυχοὺς |1207 κρύψον παρʼ αὐτὰς ἑπτὰ πυρκαιὰς νεκρῶν· |1208 φόβον γὰρ αὐτοῖς, ἤν ποτʼ ἔλθωσιν πόλιν, |1209 δειχθεῖσα θήσει καὶ κακὸν νόστον πάλιν. |1210 δράσας δὲ ταῦτα πέμπε γῆς ἔξω νεκρούς. |1211 τεμένη δʼ, ἵνʼ αὐτῶν σώμαθʼ ἡγνίσθη πυρί, |1212 μέθες παρʼ αὐτὴν τρίοδον Ἰσθμίας θεοῦ· |1213 σοὶ μὲν τάδʼ εἶπον· παισὶ δʼ Ἀργείων λέγω· |1214 πορθήσεθʼ ἡβήσαντες Ἰσμηνοῦ πόλιν, |1215 πατέρων θανόντων ἐκδικάζοντες φόνον, |1216 σύ τʼ ἀντὶ πατρός, Αἰγιαλεῦ, στρατηλάτης |1217 νέος καταστάς, παῖς τʼ ἀπʼ Αἰτωλῶν μολὼν |1218 Τυδέως, ὃν ὠνόμαζε Διομήδην πατήρ. |1219 ἀλλʼ οὐ φθάνειν χρὴ συσκιάζοντας γένυν |1220 καὶ χαλκοπληθῆ Δαναϊδῶν ὁρμᾶν στρατὸν |1221 ἑπτάστολον πύργωμα Καδμείων ἔπι· |1222 πικροὶ γὰρ αὐτοῖς ἥξετʼ, ἐκτεθραμμένοι |1223 σκύμνοι λεόντων, πόλεος ἐκπορθήτορες. |1224 κοὐκ ἔστιν ἄλλως· Ἔκγονοι δʼ ἀνʼ Ἑλλάδα |1225 κληθέντες ᾠδὰς ὑστέροισι θήσετε· |1226 τοῖον στράτευμα σὺν θεῷ πορεύσετε. |1227 δέσποινʼ Ἀθάνα, πείσομαι λόγοισι σοῖς· |1228 σὺ γάρ μʼ ἀνορθοῖς, ὥστε μὴ ʼξαμαρτάνειν· |1229 καὶ τόνδʼ ἐν ὅρκοις ζεύξομαι· μόνον σύ με |1230 ἐς ὀρθὸν ἵστη· σοῦ γὰρ εὐμενοῦς πόλει |1231 οὔσης τὸ λοιπὸν ἀσφαλῶς οἰκήσομεν. [anapests] |1232 στείχωμεν, Ἄδρασθʼ, ὅρκια δῶμεν |1233 τῷδʼ ἀνδρὶ πόλει τʼ· ἄξια δʼ ἡμῖν |1234 προμεμοχθήκασι σέβεσθαι.