[edition urn:cts:greekLit:tlg0006.tlg001.perseus-grc2] [episode] |1 Ὦ Βρόμιε, διὰ σὲ μυρίους ἔχω πόνους |2 νῦν χὥτ’ ἐν ἥβῃ τοὐμὸν εὐσθένει δέμας· |3 πρῶτον μέν, ἡνίκ’ ἐμμανὴς Ἥρας ὕπο |4 Νύμφας ὀρείας ἐκλιπὼν ᾤχου τροφούς· |5 ἔπειτά γ’ ἀμφὶ γηγενῆ μάχην δορὸς |6 ἐνδέξιος σῷ ποδὶ παρασπιστὴς γεγὼς |7 Ἐγκέλαδον ἰτέαν εἰς μέσην θενὼν δορὶ |8 ἔκτεινα—φέρ’ ἴδω, τοῦτ’ ἰδὼν ὄναρ λέγω; |9 οὐ μὰ Δί’, ἐπεὶ καὶ σκῦλ’ ἔδειξα βακχίῳ. |10 καὶ νῦν ἐκείνων μείζον’ ἐξαντλῶ πόνον. |11 ἐπεὶ γὰρ Ἥρα σοι γένος Τυρσηνικὸν |12 λῃστῶν ἐπῶρσεν, ὡς ὁδηθείης μακράν, |13 ἐγὼ πυθόμενος σὺν τέκνοισι ναυστολῶ |14 σέθεν κατὰ ζήτησιν. ἐν πρύμνῃ δ’ ἄκρᾳ |15 αὐτὸς λαβὼν ηὔθυνον ἀμφῆρες δόρυ, |16 παῖδες δ’ ἐρετμοῖς ἥμενοι γλαυκὴν ἅλα |17 ῥοθίοισι λευκαίνοντες ἐζήτουν σ’, ἄναξ. |18 ἤδη δὲ Μαλέας πλησίον πεπλευκότας |19 ἀπηλιώτης ἄνεμος ἐμπνεύσας δορὶ |20 ἐξέβαλεν ἡμᾶς τήνδ’ ἐς Αἰτναίαν πέτραν, |21 ἵν’ οἱ μονῶπες ποντίου παῖδες θεοῦ |22 Kύκλωπες οἰκοῦσ’ ἄντρ’ ἔρημ’ ἀνδροκτόνοι. |23 τούτων ἑνὸς ληφθέντες ἐσμὲν ἐν δόμοις |24 δοῦλοι· καλοῦσι δ’ αὐτὸν ᾧ λατρεύομεν |25 Πολύφημον· ἀντὶ δ’ εὐίων βακχευμάτων |26 ποίμνας Κύκλωπος ἀνοσίου ποιμαίνομεν. |27 παῖδες μὲν οὖν μοι κλιτύων ἐν ἐσχάτοις |28 νέμουσι μῆλα νέα νέοι πεφυκότες, |29 ἐγὼ δὲ πληροῦν πίστρα καὶ σαίρειν στέγας |30 μένων τέταγμαι τάσδε, τῷδε δυσσεβεῖ |31 Κύκλωπι δείπνων ἀνοσίων διάκονος. |32 καὶ νῦν, τὰ προσταχθέντ’, ἀναγκαίως ἔχει |33 σαίρειν σιδηρᾷ τῇδέ μ’ ἁρπάγῃ δόμους, |34 ὡς τόν τ’ ἀπόντα δεσπότην Κύκλωπ’ ἐμὸν |35 καθαροῖσιν ἄντροις μῆλά τ’ ἐσδεχώμεθα. |36 ἤδη δὲ παῖδας προσνέμοντας εἰσορῶ |37 ποίμνας. τί ταῦτα; μῶν κρότος σικινίδων |38 ὁμοῖος ὑμῖν νῦν τε χὥτε βακχίῳ |39 κῶμοι συνασπίζοντες Ἀλθαίας δόμους |40 προσῇτ’ ἀοιδαῖς βαρβίτων σαυλούμενοι; [choral] [strophe] |41 παῖ γενναίων μὲν πατέρων |42 γενναίων τ’ ἐκ τοκάδων, |43 πᾷ δή μοι νίσῃ σκοπέλους; |44 οὐ τᾷδ’ ὑπήνεμος αὔρα |45 καὶ ποιηρὰ βοτάνα; |46 δινᾶέν θ’ ὕδωρ ποταμῶν |47 ἐν πίστραις κεῖται πέλας ἄν- |48 τρων; οὔ σοι βλαχαὶ τεκέων; [mesode] |49 —ψύττ’· οὐ τᾷδ’ οὔ; οὐ τᾷδε νεμῇ |50 κλιτὺν δροσεράν; |51 ὠή, ῥίψω πέτρον τάχα σου |52 —ὕπαγ’ ὦ ὕπαγ’ ὦ κεράστα— |53 μηλοβότα στασιωρὸν |54 Κύκλωπος ἀγροβάτα. [antistrophe] |55 σπαργῶντας μαστοὺς χάλασον· |56 δέξαι θηλαῖσι σπορὰς |57 ἃς λείπεις ἀρνῶν θαλάμοις. |58 ποθοῦσί σ’ ἁμερόκοιτοι |59 βλαχαὶ σμικρῶν τεκέων. |60 εἰς αὐλὰν πότ’ ἀμφιβαλεῖς |61 ποιηροὺς λείπουσα νομοὺς |62 Αἰτναίων εἴσω σκοπέλων; [mesode] |62a —νύττ’· οὐ τᾷδ’ οὔ; οὐ τᾷδε νεμῇ |62b κλιτὺν δροσεράν; |62c ὠή, ῥίψω πέτρον τάχα σου |62d —ὕπαγ’ ὦ ὕπαγ’ ὦ κεράστα— |62e μηλοβότα στασιωρὸν |62f Κύκλωπος ἀγροβάτα. [epode] |63 οὐ τάδε Βρόμιος, οὐ τάδε χοροὶ |64 Βάκχαι τε θυρσοφόροι, |65 οὐ τυμπάνων ἀλαλαγμοὶ |66 κρήναις παρ’ ὑδροχύτοις, |67 οὐκ οἴνου χλωραὶ σταγόνες· |68 οὐδ’ ἐν Νύσᾳ μετὰ Νυμφᾶν |69 ἴακχον ἴακχον ᾠδὰν |70 μέλπω πρὸς τὰν Ἀφροδίταν, |71 ἃν θηρεύων πετόμαν |72 Βάκχαις σὺν λευκόποσιν |73 ὦ φίλος· |74 ὦ φίλε Βακχεῖε, ποῖ οἰοπολεῖς; |75 ποῖ ξανθὰν χαίταν σείεις; |76 ἐγὼ δ’ ὁ σὸς πρόπολος |77 θητεύω Κύκλωπι |78 τῷ μονοδέρκτᾳ δοῦλος ἀλαίνων |80 σὺν τᾷδε τράγου χλαίνᾳ μελέᾳ |81 σᾶς χωρὶς φιλίας. [episode] |82 σιγήσατ’, ὦ τέκν’, ἄντρα δ’ ἐς πετρηρεφῆ |83 ποίμνας ἀθροῖσαι προσπόλους κελεύσατε. |84 χωρεῖτ’· ἀτὰρ δὴ τίνα, πάτερ, σπουδὴν ἔχεις; |85 ὁρῶ πρὸς ἀκταῖς ναὸς Ἑλλάδος σκάφος |86 κώπης τ’ ἄνακτας σὺν στρατηλάτῃ τινὶ |87 στείχοντας ἐς τόδ’ ἄντρον· ἀμφὶ δ’ αὐχέσι |88 τεύχη φέρονται κενά, βορᾶς κεχρημένοι, |89 κρωσσούς θ’ ὑδρηλούς. ὦ ταλαίπωροι ξένοι, |90 τίνες ποτ’ εἰσίν; οὐκ ἴσασι δεσπότην |91 Πολύφημον οἷός ἐστιν, ἄξενον στέγην |92 τήνδ’ ἐμβεβῶτες καὶ Κυκλωπίαν γνάθον |93 τὴν ἀνδροβρῶτα δυστυχῶς ἀφιγμένοι. |94 ἀλλ’ ἥσυχοι γίγνεσθ’, ἵν’ ἐκπυθώμεθα |95 πόθεν πάρεισι Σικελὸν Αἰτναῖον πάγον. |96 ξένοι, φράσαιτ’ ἂν νᾶμα ποτάμιον πόθεν |97 δίψης ἄκος λάβοιμεν, εἴ τέ τις θέλει |98 βορὰν ὁδῆσαι ναυτίλοις κεχρημένοις; |99 --τί χρῆμα; Βρομίου πόλιν ἔοιγμεν ἐσβαλεῖν· |100 Σατύρων πρὸς ἄντροις τόνδ’ ὅμιλον εἰσορῶ. |101 χαίρειν προσεῖπα πρῶτα τὸν γεραίτατον. |102 χαῖρ’, ὦ ξέν’, ὅστις δ’ εἶ φράσον πάτραν τε σήν. |103 Ἴθακος Ὀδυσσεύς, γῆς Κεφαλλήνων ἄναξ. |104 οἶδ’ ἄνδρα, κρόταλον δριμύ, Σισύφου γένος. |105 ἐκεῖνος οὗτός εἰμι· λοιδόρει δὲ μή· |106 πόθεν Σικελίαν τήνδε ναυστολῶν πάρει; |107 ἐξ Ἰλίου γε κἀπὸ Τρωικῶν πόνων. |108 πῶς; πορθμὸν οὐκ ᾔδησθα πατρῴας χθονός; |109 ἀνέμων θύελλαι δεῦρό μ’ ἥρπασαν βίᾳ. |110 παπαῖ· τὸν αὐτὸν δαίμον’ ἐξαντλεῖς ἐμοί. |111 ἦ καὶ σὺ δεῦρο πρὸς βίαν ἀπεστάλης; |112 λῃστὰς διώκων οἳ Βρόμιον ἀνήρπασαν. |113 τίς δ’ ἥδε χώρα καὶ τίνες ναίουσί νιν; |114 Αἰτναῖος ὄχθος Σικελίας ὑπέρτατος. |115 τείχη δὲ ποῦ ’στι καὶ πόλεως πυργώματα; |116 οὐκ εἴσ’· ἔρημοι πρῶνες ἀνθρώπων, ξένε. |117 τίνες δ’ ἔχουσι γαῖαν; ἦ θηρῶν γένος; |118 Κύκλωπες, ἄντρ’ ἔχοντες, οὐ στέγας δόμων. |119 τίνος κλύοντες; ἢ δεδήμευται κράτος; |120 νομάδες· ἀκούει δ’ οὐδὲν οὐδεὶς οὐδενός. |121 σπείρουσι δ’—ἢ τῷ ζῶσι;—Δήμητρος στάχυν; |122 γάλακτι καὶ τυροῖσι καὶ μήλων βορᾷ. |123 Βρομίου δὲ πῶμ’ ἔχουσιν, ἀμπέλου ῥοαῖς; |124 ἥκιστα· τοιγὰρ ἄχορον οἰκοῦσι χθόνα. |125 φιλόξενοι δὲ χὥσιοι περὶ ξένους; |126 γλυκύτατά φασι τὰ κρέα τοὺς ξένους φορεῖν. |127 τί φῄς; βορᾷ χαίρουσιν ἀνθρωποκτόνῳ; |128 οὐδεὶς μολὼν δεῦρ’ ὅστις οὐ κατεσφάγη. |129 αὐτὸς δὲ Κύκλωψ ποῦ ’στιν; ἦ δόμων ἔσω; |130 φροῦδος πρὸς Αἴτνῃ θῆρας ἰχνεύων κυσίν. |131 οἶσθ’ οὖν ὃ δρᾶσον, ὡς ἀπαίρωμεν χθονός; |132 οὐκ οἶδ’, Ὀδυσσεῦ· πᾶν δέ σοι δρῴημεν ἄν. |133 ὅδησον ἡμῖν σῖτον, οὗ σπανίζομεν. |134 οὐκ ἔστιν, ὥσπερ εἶπον, ἄλλο πλὴν κρέας. |135 ἀλλ’ ἡδὺ λιμοῦ καὶ τόδε σχετήριον. |136 καὶ τυρὸς ὀπίας ἔστι καὶ βοὸς γάλα. |137 ἐκφέρετε· φῶς γὰρ ἐμπολήμασιν πρέπει. |138 σὺ δ’ ἀντιδώσεις, εἰπέ μοι, χρυσὸν πόσον; |139 οὐ χρυσόν, ἀλλὰ πῶμα Διονύσου φέρω. |140 ὦ φίλτατ’ εἰπών, οὗ σπανίζομεν πάλαι. |141 καὶ μὴν Μάρων μοι πῶμ’ ἔδωκε, παῖς θεοῦ. |142 ὃν ἐξέθρεψα ταῖσδ’ ἐγώ ποτ’ ἀγκάλαις; |143 ὁ Βακχίου παῖς, ὡς σαφέστερον μάθῃς. |144 ἐν σέλμασιν νεώς ἐστιν, ἢ φέρεις σύ νιν; |145 ὅδ’ ἁσκὸς ὃς κεύθει νιν· ὡς ὁρᾷς, γέρον. |146 οὗτος μὲν οὐδ’ ἂν τὴν γνάθον πλήσειέ μου. |147 ναί· |147a δὶς γὰρ τόσον πῶμ’ ὅσον ἂν ἐξ ἀσκοῦ ῥυῇ. |148 καλήν γε κρήνην εἶπας ἡδεῖάν τ’ ἐμοί. |149 βούλῃ σε γεύσω πρῶτον ἄκρατον μέθυ; |150 δίκαιον· ἦ γὰρ γεῦμα τὴν ὠνὴν καλεῖ. |151 καὶ μὴν ἐφέλκω καὶ ποτῆρ’ ἀσκοῦ μέτα. |152 φέρ’ ἐκπάταξον, ὡς ἀναμνησθῶ πιών. |153 ἰδού. |153b παπαιάξ, ὡς καλὴν ὀσμὴν ἔχει. |154 εἶδες γὰρ αὐτήν; |154b οὐ μὰ Δί’, ἀλλ’ ὀσφραίνομαι. |155 γεῦσαί νυν, ὡς ἂν μὴ λόγῳ ’’παινῇς μόνον. |156 βαβαί· χορεῦσαι παρακαλεῖ μ’ ὁ Βάκχιος. |157 ἆ ἆ ἆ. |158 μῶν τὸν λάρυγγα διεκάναξέ σου καλῶς; |159 ὥστ’ εἰς ἄκρους γε τοὺς ὄνυχας ἀφίκετο. |160 πρὸς τῷδε μέντοι καὶ νόμισμα δώσομεν. |161 χάλα τὸν ἀσκὸν μόνον· ἔα τὸ χρυσίον. |162 ἐκφέρετέ νυν τυρεύματ’ ἢ μήλων τόκον. |163 δράσω τάδ’, ὀλίγον φροντίσας γε δεσποτῶν. |164 ὡς ἐκπιεῖν γ’ ἂν κύλικα μαινοίμην μίαν, |165 πάντων Κυκλώπων ἀντιδοὺς βοσκήματα, |166 ῥῖψαι τ’ ἐς ἅλμην Λευκάδος πέτρας ἄπο, |167 ἅπαξ μεθυσθεὶς καταβαλών τε τὰς ὀφρῦς. |168 ὡς ὅς γε πίνων μὴ γέγηθε μαίνεται· |169 ἵν’ ἔστι τουτί τ’ ὀρθὸν ἐξανιστάναι |170 μαστοῦ τε δραγμὸς καὶ παρεσκευασμένου |171 ψαῦσαι χεροῖν λειμῶνος, ὀρχηστύς θ’ ἅμα |172 κακῶν τε λῆστις. εἶτ’ ἐγὼ οὐ κυνήσομαι |173 τοιόνδε πῶμα, τὴν Κύκλωπος ἀμαθίαν |174 κλαίειν κελεύων καὶ τὸν ὀφθαλμὸν μέσον; |175 ἄκου’, Ὀδυσσεῦ· διαλαλήσωμέν τί σοι. |176 καὶ μὴν φίλοι γε προσφέρεσθε πρὸς φίλον. |177 ἐλάβετε Τροίαν τὴν Ἑλένην τε χειρίαν; |178 καὶ πάντα γ’ οἶκον Πριαμιδῶν ἐπέρσαμεν. |179 οὔκουν, ἐπειδὴ τὴν νεᾶνιν εἵλετε, |180 ἅπαντες αὐτὴν διεκροτήσατ’ ἐν μέρει, |181 ἐπεί γε πολλοῖς ἥδεται γαμουμένη; |182 τὴν προδότιν, ἣ τοὺς θυλάκους τοὺς ποικίλους |183 περὶ τοῖν σκελοῖν ἰδοῦσα καὶ τὸν χρύσεον |184 κλῳὸν φοροῦντα περὶ μέσον τὸν αὐχένα |185 ἐξεπτοήθη, Μενέλεων, ἀνθρώπιον |186 λῷστον, λιποῦσα. μηδαμοῦ γένος ποτὲ |187 φῦναι γυναικῶν ὤφελ’ — εἰ μὴ ’μοὶ μόνῳ. |188 ἰδοὺ τάδ’ ὑμῖν ποιμένων βοσκήματα, |189 ἄναξ Ὀδυσσεῦ, μηκάδων ἀρνῶν τροφαί, |190 πηκτοῦ γάλακτός τ’ οὐ σπάνια τυρεύματα. |191 φέρεσθε· χωρεῖθ’ ὡς τάχιστ’ ἄντρων ἄπο, |192 βότρυος ἐμοὶ πῶμ’ ἀντιδόντες εὐίου. |193 —οἴμοι· Κύκλωψ ὅδ’ ἔρχεται· τί δράσομεν; |194 ἀπολώλαμεν γάρ, ὦ γέρον· ποῖ χρὴ φυγεῖν; |195 ἔσω πέτρας τῆσδ’, οὗπερ ἂν λάθοιτέ γε. |196 δεινὸν τόδ’ εἶπας, ἀρκύων μολεῖν ἔσω. |197 οὐ δεινόν· εἰσὶ καταφυγαὶ πολλαὶ πέτρας. |198 οὐ δῆτ’· ἐπεί τἂν μεγάλα γ’ ἡ Τροία στένοι, |199 εἰ φευξόμεσθ’ ἕν’ ἄνδρα, μυρίον δ’ ὄχλον |200 Φρυγῶν ὑπέστην πολλάκις σὺν ἀσπίδι. |201 ἀλλ’, εἰ θανεῖν δεῖ, κατθανούμεθ’ εὐγενῶς, |202 ἢ ζῶντες αἶνον τὸν πάρος συσσώσομεν. |203 ἄνεχε· πάρεχε· τί τάδε· τίς ἡ ῥᾳθυμία; |204 τί βακχιάζετ’; οὐχὶ Διόνυσος τάδε, |205 οὐ κρόταλα χαλκοῦ τυμπάνων τ’ ἀράγματα. |206 πῶς μοι κατ’ ἄντρα νεόγονα βλαστήματα; |207 ἦ πρός γε μαστοῖς εἰσι χὑπὸ μητέρων |208 πλευρὰς τρέχουσι, σχοινίνοις τ’ ἐν τεύχεσιν |209 πλήρωμα τυρῶν ἐστιν ἐξημελγμένον; |210 τί φατε; τί λέγετε; τάχα τις ὑμῶν τῷ ξύλῳ |211 δάκρυα μεθήσει· βλέπετ’ ἄνω καὶ μὴ κάτω. |212 ἰδού, πρὸς αὐτὸν τὸν Δί’ ἀνακεκύφαμεν, |213 καὶ τἄστρα καὶ τὸν Ὠρίωνα δέρκομαι. |214 ἄριστόν ἐστιν εὖ παρεσκευασμένον; |215 πάρεστιν. ὁ φάρυγξ εὐτρεπὴς ἔστω μόνον. |216 ἦ καὶ γάλακτός εἰσι κρατῆρες πλέῳ; |217 ὥστ’ ἐκπιεῖν γέ σ’, ἢν θέλῃς, ὅλον πίθον. |218 μήλειον ἢ βόειον ἢ μεμιγμένον; |219 ὧν ἂν θέλῃς σύ, μὴ ’μὲ καταπίῃς μόνον. |220 ἥκιστ’· ἐπεί μ’ ἂν ἐν μέσῃ τῇ γαστέρι |221 πηδῶντες ἀπολέσαιτ’ ἂν ὑπὸ τῶν σχημάτων. |222 ἔα· τίν’ ὄχλον τόνδ’ ὁρῶ πρὸς αὐλίοις; |223 λῃσταί τινες κατέσχον ἢ κλῶπες χθόνα; |224 ὁρῶ γέ τοι τούσδ’ ἄρνας ἐξ ἄντρων ἐμῶν |225 στρεπταῖς λύγοισι σῶμα συμπεπλεγμένους, |226 τεύχη τε τυρῶν συμμιγῆ, γέροντά τε |227 πληγαῖς πρόσωπον φαλακρὸν ἐξῳδηκότα. |228 ὤμοι, πυρέσσω συγκεκομμένος τάλας. |229 ὑπὸ τοῦ; τίς ἐς σὸν κρᾶτ’ ἐπύκτευσεν, γέρον; |230 ὑπὸ τῶνδε, Κύκλωψ, ὅτι τὰ σ’ οὐκ εἴων φέρειν. |231 οὐκ ᾖσαν ὄντα θεόν με καὶ θεῶν ἄπο; |232 ἔλεγον ἐγὼ τάδ’· οἳ δ’ ἐφόρουν τὰ χρήματα· |233 καὶ τόν γε τυρὸν οὐκ ἐῶντος ἤσθιον |234 τούς τ’ ἄρνας ἐξεφοροῦντο· δήσαντες δὲ σὲ |235 κλῳῷ τριπήχει, κᾆτα τὸν ὀφθαλμὸν μέσον |236 τὰ σπλάγχν’ ἔφασκον ἐξαμήσεσθαι βίᾳ, |237 μάστιγί τ’ εὖ τὸ νῶτον ἀποθλίψειν σέθεν, |238 κἄπειτα συνδήσαντες ἐς θἁδώλια |239 τῆς νηὸς ἐμβαλόντες ἀποδώσειν τινὶ |240 πέτρους μοχλεύειν, ἢ ’ς μυλῶνα καταβαλεῖν. |241 ἄληθες; οὔκουν κοπίδας ὡς τάχιστ’ ἰὼν |242 θήξεις μαχαίρας καὶ μέγαν φάκελον ξύλων |243 ἐπιθεὶς ἀνάψεις; ὡς σφαγέντες αὐτίκα |244 πλήσουσι νηδὺν τὴν ἐμὴν ἀπ’ ἄνθρακος |245 θερμὴν ἔδοντος δαῖτα τῷ κρεανόμῳ, |246 τὰ δ’ ἐκ λέβητος ἑφθὰ καὶ τετηκότα. |247 ὡς ἔκπλεώς γε δαιτός εἰμ’ ὀρεσκόου· |248 ἅλις λεόντων ἐστί μοι θοινωμένῳ |249 ἐλάφων τε, χρόνιος δ’ εἴμ’ ἀπ’ ἀνθρώπων βορᾶς. |250 τὰ καινά γ’ ἐκ τῶν ἠθάδων, ὦ δέσποτα, |251 ἡδίον’ ἐστίν. οὐ γὰρ αὖ νεωστί γε |252 ἄλλοι πρὸς ἄντρα σοι ἐσαφίκοντο ξένοι. |253 Κύκλωψ, ἄκουσον ἐν μέρει καὶ τῶν ξένων. |254 ἡμεῖς βορᾶς χρῄζοντες ἐμπολὴν λαβεῖν |255 σῶν ἆσσον ἄντρων ἤλθομεν νεὼς ἄπο. |256 τοὺς δ’ ἄρνας ἡμῖν οὗτος ἀντ’ οἴνου σκύφου |257 ἀπημπόλα τε κἀδίδου πιεῖν λαβὼν |258 ἑκὼν ἑκοῦσι, κοὐδὲν ἦν τούτων βίᾳ. |259 ἀλλ’ οὗτος ὑγιὲς οὐδὲν ὧν φησιν λέγει, |260 ἐπεὶ κατελήφθη σοῦ λάθρᾳ πωλῶν τὰ σά. |261 ἐγώ; κακῶς γὰρ ἐξόλοι’. |261b εἰ ψεύδομαι. |262 μὰ τὸν Ποσειδῶ τὸν τεκόντα σ’, ὦ Κύκλωψ, |263 μὰ τὸν μέγαν Τρίτωνα καὶ τὸν Νηρέα, |264 μὰ τὴν Καλυψὼ τάς τε Νηρέως κόρας, |265 τά θ’ ἱερὰ κύματ’ ἰχθύων τε πᾶν γένος, |266 ἀπώμοσ’, ὦ κάλλιστον ὦ Κυκλώπιον, |267 ὦ δεσποτίσκε, μὴ τὰ σ’ ἐξοδᾶν ἐγὼ |268 ξένοισι χρήματ’. ἢ κακῶς οὗτοι κακοὶ |269 οἱ παῖδες ἀπόλοινθ’, οὓς μάλιστ’ ἐγὼ φιλῶ. |270 αὐτὸς ἔχ’. ἔγωγε τοῖς ξένοις τὰ χρήματα |271 περνάντα σ’ εἶδον· εἰ δ’ ἐγὼ ψευδῆ λέγω, |272 ἀπόλοιθ’ ὁ πατήρ μου· τοὺς ξένους δὲ μὴ ἀδίκει. |273 ψεύδεσθ’· ἔγωγε τῷδε τοῦ Ῥαδαμάνθυος |274 μᾶλλον πέποιθα καὶ δικαιότερον λέγω. |275 θέλω δ’ ἐρέσθαι· πόθεν ἐπλεύσατ’, ὦ ξένοι; |276 ποδαποί; τίς ὑμᾶς ἐξεπαίδευσεν πόλις; |277 Ἰθακήσιοι μὲν τὸ γένος, Ἰλίου δ’ ἄπο, |278 πέρσαντες ἄστυ, πνεύμασιν θαλασσίοις |279 σὴν γαῖαν ἐξωσθέντες ἥκομεν, Κύκλωψ. |280 ἦ τῆς κακίστης οἳ μετήλθεθ’ ἁρπαγὰς |281 Ἑλένης Σκαμάνδρου γείτον’ Ἰλίου πόλιν; |282 οὗτοι, πόνον τὸν δεινὸν ἐξηντληκότες. |283 αἰσχρὸν στράτευμά γ’, οἵτινες μιᾶς χάριν |284 γυναικὸς ἐξεπλεύσατ’ ἐς γαῖαν Φρυγῶν. |285 θεοῦ τὸ πρᾶγμα· μηδέν’ αἰτιῶ βροτῶν. |286 ἡμεῖς δέ σ’, ὦ θεοῦ ποντίου γενναῖε παῖ, |287 ἱκετεύομέν τε καὶ λέγομεν ἐλευθέρως· |288 μὴ τλῇς πρὸς ἄντρα σοι ἐσαφιγμένους φίλους |289 κτανεῖν βοράν τε δυσσεβῆ θέσθαι γνάθοις· |290 οἳ τὸν σόν, ὦναξ, πατέρ’ ἔχειν νεῶν ἕδρας |291 ἐρρυσάμεσθα γῆς ἐν Ἑλλάδος μυχοῖς. |292 ἱερεύς τ’ ἄθραυστος Ταινάρου μένει λιμὴν |293 Μαλέας τ’ ἄκροι κευθμῶνες ἥ τε Σουνίου |294 δίας Ἀθάνας σῶς ὑπάργυρος πέτρα |295 Γεραίστιοί τε καταφυγαί· τὰ θ’ Ἑλλάδος |296 δύσφρον’ ὀνείδη Φρυξὶν οὐκ ἐδώκαμεν· |297 ὧν καὶ σὺ κοινοῖ· γῆς γὰρ Ἑλλάδος μυχοὺς |298 οἰκεῖς ὑπ’ Αἴτνῃ, τῇ πυριστάκτῳ πέτρᾳ. |299 νόμος δὲ θνητοῖς, εἰ λόγους ἀποστρέφῃ, |300 ἱκέτας δέχεσθαι ποντίους ἐφθαρμένους |301 ξένιά τε δοῦναι καὶ πέπλοις ἐπαρκέσαι, |302 οὐκ ἀμφὶ βουπόροισι πηχθέντας μέλη |303 ὀβελοῖσι νηδὺν καὶ γνάθον πλῆσαι σέθεν. |304 ἅλις δὲ Πριάμου γαῖ’ ἐχήρωσ’ Ἑλλάδα, |305 πολλῶν νεκρῶν πιοῦσα δοριπετῆ φόνον, |306 ἀλόχους τ’ ἀνάνδρους γραῦς τ’ ἄπαιδας ὤλεσεν |307 πολιούς τε πατέρας. εἰ δὲ τοὺς λελειμμένους |308 σὺ συμπυρώσας δαῖτ’ ἀναλώσεις πικράν, |309 ποῖ τρέψεταί τις; ἀλλ’ ἐμοὶ πιθοῦ, Κύκλωψ· |310 πάρες τὸ μάργον σῆς γνάθου, τὸ δ’ εὐσεβὲς |311 τῆς δυσσεβείας ἀνθελοῦ· πολλοῖσι γὰρ |312 κέρδη πονηρὰ ζημίαν ἠμείψατο. |313 παραινέσαι σοι βούλομαι· τῶν γὰρ κρεῶν |314 μηδὲν λίπῃς τοῦδ’, ἤν τε τὴν γλῶσσαν δάκῃς, |315 κομψὸς γενήσῃ καὶ λαλίστατος, Κύκλωψ. |316 ὁ πλοῦτος, ἀνθρωπίσκε, τοῖς σοφοῖς θεός, |317 τὰ δ’ ἄλλα κόμποι καὶ λόγων εὐμορφίαι. |318 ἄκρας δ’ ἐναλίας ἃς καθίδρυται πατὴρ |319 χαίρειν κελεύω· τί τάδε προυστήσω λόγῳ; |320 Ζηνὸς δ’ ἐγὼ κεραυνὸν οὐ φρίσσω, ξένε, |321 οὐδ’ οἶδ’ ὅ τι Ζεύς ἐστ’ ἐμοῦ κρείσσων θεός. |322 οὔ μοι μέλει τὸ λοιπόν· ὡς δ’ οὔ μοι μέλει, |323 ἄκουσον. ὅταν ἄνωθεν ὄμβρον ἐκχέῃ, |324 ἐν τῇδε πέτρᾳ στέγν’ ἔχων σκηνώματα, |325 ἢ μόσχον ὀπτὸν ἤ τι θήρειον δάκος |326 δαινύμενος, εὖ τέγγων τε γαστέρ’ ὑπτίαν, |327 ἐπεκπιὼν γάλακτος ἀμφορέα, πέπλον |328 κρούω, Διὸς βρονταῖσιν εἰς ἔριν κτυπῶν. |329 ὅταν δὲ βορέας χιόνα Θρῄκιος χέῃ, |330 δοραῖσι θηρῶν σῶμα περιβαλὼν ἐμὸν |331 καὶ πῦρ ἀναίθων—χιόνος οὐδέν μοι μέλει. |332 ἡ γῆ δ’ ἀνάγκῃ, κἂν θέλῃ κἂν μὴ θέλῃ, |333 τίκτουσα ποίαν τἀμὰ πιαίνει βοτά. |334 ἁγὼ οὔτινι θύω πλὴν ἐμοί, θεοῖσι δ’ οὔ, |335 καὶ τῇ μεγίστῃ, γαστρὶ τῇδε, δαιμόνων. |336 ὡς τοὐμπιεῖν γε κὰμφαγεῖν τοὐφ’ ἡμέραν |337 Ζεὺς οὗτος ἀνθρώποισι τοῖσι σώφροσιν, |338 λυπεῖν δὲ μηδὲν αὑτόν. οἳ δὲ τοὺς νόμους |339 ἔθεντο ποικίλλοντες ἀνθρώπων βίον, |340 κλαίειν ἄνωγα· τὴν δ’ ἐμὴν ψυχὴν ἐγὼ |341 οὐ παύσομαι δρῶν εὖ—κατεσθίων τε σέ. |342 ξένιά τε λήψῃ τοιάδ’, ὡς ἄμεμπτος ὦ, |343 πῦρ καὶ πατρῷον τόνδε λέβητά γ’, ὃς ζέσας |344 σὴν σάρκα διαφόρητον ἀμφέξει καλῶς. |345 ἀλλ’ ἕρπετ’ εἴσω, τῷ κατ’ αὔλιον θεῷ |346 ἵν’ ἀμφὶ βωμὸν στάντες εὐωχῆτέ με. |347 αἰαῖ, πόνους μὲν Τρωικοὺς ὑπεξέδυν |348 θαλασσίους τε, νῦν δ’ ἐς ἀνδρὸς ἀνοσίου |349 γνώμην κατέσχον ἀλίμενόν τε καρδίαν. |350 ὦ Παλλάς, ὦ δέσποινα Διογενὲς θεά, |351 νῦν νῦν ἄρηξον· κρείσσονας γὰρ Ἰλίου |352 πόνους ἀφῖγμαι κἀπὶ κινδύνου βάθρα. |353 σύ τ’, ὦ φαεννῶν ἀστέρων οἰκῶν ἕδρας |354 Ζεῦ ξένι’, ὅρα τάδ’· εἰ γὰρ αὐτὰ μὴ βλέπεις, |355 ἄλλως νομίζῃ Ζεὺς τὸ μηδὲν ὢν θεός. [choral] [strophe] |356 Εὐρείας φάρυγγος, ὦ Κύκλωψ, |357 ἀναστόμου τὸ χεῖλος· ὡς ἕτοιμά σοι |358 ἑφθὰ καὶ ὀπτὰ καὶ ἀνθρακιᾶς ἄπο |359 χναύειν, βρύκειν, |359a κρεοκοπεῖν μέλη ξένων, |360 δασυμάλλῳ ἐν αἰγίδι κλινομένῳ. [mesode] |361 Μή μοι μὴ προσδίδου· |362 μόνος μόνῳ γέμιζε πορθμίδος σκάφος. |363 χαιρέτω μὲν αὖλις ἅδε, |364 χαιρέτω δὲ θυμάτων |365 ἀποβώμιος ἃν ἔχει θυσίαν |366 Κύκλωψ Αἰτναῖος ξενικῶν |367 κρεῶν κεχαρμένος βορᾷ. [antistrophe] |369 Νηλής, ὦ τλᾶμον, ὅστις δωμάτων |370 ἐφεστίους ξενικοὺς ἱκτῆρας ἐκθύει δόμων, |373 ἑφθά τε δαινύμενος, μυσαροῖσί τ’ ὀδοῦσιν |372 κόπτων βρύκων |374 ἀνθρώπων θέρμ’ ἀπ’ ἀνθράκων κρέα, [mesode] |374b Μή μοι μὴ προσδίδου· |374c μόνος μόνῳ γέμιζε πορθμίδος σκάφος. |374d χαιρέτω μὲν αὖλις ἅδε, |374e χαιρέτω δὲ θυμάτων |374f ἀποβώμιος ἃν ἔχει θυσίαν |374g Κύκλωψ Αἰτναῖος ξενικῶν |374h κρεῶν κεχαρμένος βορᾷ. [episode] |375 ὦ Ζεῦ, τί λέξω, δείν’ ἰδὼν ἄντρων ἔσω |376 κοὐ πιστά, μύθοις εἰκότ’, οὐδ’ ἔργοις βροτῶν; |377 τί δ’ ἔστ’, Ὀδυσσεῦ; μῶν τεθοίναται σέθεν |378 φίλους ἑταίρους ἀνοσιώτατος Κύκλωψ; |379 δισσούς γ’ ἀθρήσας κἀπιβαστάσας χεροῖν, |380 οἳ σαρκὸς εἶχον εὐτραφέστατον πάχος. |381 πῶς, ὦ ταλαίπωρ’, ἦτε πάσχοντες τάδε; |382 ἐπεὶ πετραίαν τήνδ’ ἐσήλθομεν χθόνα, |383 ἀνέκαυσε μὲν πῦρ πρῶτον, ὑψηλῆς δρυὸς |384 κορμοὺς πλατείας ἐσχάρας βαλὼν ἔπι, |385 τρισσῶν ἁμαξῶν ὡς ἀγώγιμον βάρος. |386 ἔπειτα φύλλων ἐλατίνων χαμαιπετῆ |387 ἔστρωσεν εὐνὴν πλησίον πυρὸς φλογί. |388 κρατῆρα δ’ ἐξέπλησεν ὡς δεκάμφορον, |389 μόσχους ἀμέλξας, λευκὸν ἐσχέας γάλα. |390 σκύφος τε κισσοῦ παρέθετ’ εἰς εὖρος τριῶν |391 πήχεων, βάθος δὲ τεσσάρων ἐφαίνετο. |392 καὶ χάλκεον λέβητ’ ἐπέζεσεν πυρί, |393 ὀβελούς τ’, ἄκρους μὲν ἐγκεκαυμένους πυρί, |394 ξεστοὺς δὲ δρεπάνῳ τἄλλα, παλιούρου κλάδων, |395 Αἰτναῖά τε σφαγεῖα πελέκεων γνάθοις. |396 ὡς δ’ ἦν ἕτοιμα πάντα τῷ θεοστυγεῖ |397 Ἅιδου μαγείρῳ, φῶτε συμμάρψας δύο |398 ἔσφαζ’ ἑταίρων τῶν ἐμῶν, ῥυθμῷ θ’ ἐνὶ |399 τὸν μὲν λέβητος ἐς κύτος χαλκήλατον, |400 τὸν δ’ αὖ, τένοντος ἁρπάσας ἄκρου ποδός, |401 παίων πρὸς ὀξὺν στόνυχα πετραίου λίθου, |402 ἐγκέφαλον ἐξέρρανε, καὶ καθαρπάσας |403 λάβρῳ μαχαίρᾳ σάρκας ἐξώπτα πυρί |404 τὰ δ’ ἐς λέβητ’ ἐφῆκεν ἕψεσθαι μέλη |405 ἐγὼ δ’ ὁ τλήμων δάκρυ’ ἀπ’ ὀφθαλμῶν χέων |406 ἐχριμπτόμην Κύκλωπι κἀδιακόνουν· |407 ἅλλοι δ’ ὅπως ὄρνιθες ἐν μυχοῖς πέτρας |408 πτήξαντες εἶχον, αἷμα δ’ οὐκ ἐνῆν χροΐ. |409 ἐπεὶ δ’ ἑταίρων τῶν ἐμῶν πλησθεὶς βορᾶς |410 ἀνέπεσε, φάρυγος αἰθέρ’ ἐξιεὶς βαρύν, |411 ἐσῆλθέ μοί τι θεῖον· ἐμπλήσας σκύφος |412 Μάρωνος αὐτῷ τοῦδε προσφέρω πιεῖν, |413 λέγων τάδ’· Ὦ τοῦ ποντίου θεοῦ Κύκλωψ, |414 σκέψαι τόδ’ οἷον Ἑλλὰς ἀμπέλων ἄπο |415 θεῖον κομίζει πῶμα, Διονύσου γάνος. |416 ὃ δ’ ἔκπλεως ὢν τῆς ἀναισχύντου βορᾶς |417 ἐδέξατ’ ἔσπασέν τ’ ἄμυστιν ἑλκύσας |418 κἀπῄνεσ’ ἄρας χεῖρα· Φίλτατε ξένων, |419 καλὸν τὸ πῶμα δαιτὶ πρὸς καλῇ δίδως. |420 ἡσθέντα δ’ αὐτὸν ὡς ἐπῃσθόμην ἐγώ, |421 ἄλλην ἔδωκα κύλικα, γιγνώσκων ὅτι |422 τρώσει νιν οἷνος καὶ δίκην δώσει τάχα. |423 καὶ δὴ πρὸς ᾠδὰς εἷρπ’. ἐγὼ δ’ ἐπεγχέων |424 ἄλλην ἐπ’ ἄλλῃ σπλάγχν’ ἐθέρμαινον ποτῷ. |425 ᾄδεῖ δὲ παρὰ κλαίουσι συνναύταις ἐμοῖς |426 ἄμουσ’, ἐπηχεῖ δ’ ἄντρον. ἐξελθὼν δ’ ἐγὼ |427 σιγῇ. σὲ σῶσαι κἄμ’, ἐὰν βούλῃ, θέλω. |428 ἀλλ’ εἴπατ’ εἴτε χρῄζετ’ εἴτ’ οὐ χρῄζετε |429 φεύγειν ἄμεικτον ἄνδρα καὶ τὰ Βακχίου |430 ναίειν μέλαθρα Δαναΐδων νυμφῶν μέτα. |431 ὁ μὲν γὰρ ἔνδον σὸς πατὴρ τάδ’ ᾔνεσεν. |432 ἀλλ’ ἀσθενὴς γὰρ κἀποκερδαίνων ποτοῦ, |433 ὥσπερ πρὸς ἰξῷ τῇ κύλικι λελημμένος |434 πτέρυγας ἀλύει· σὺ δέ—νεανίας γὰρ εἶ— |435 σώθητι μετ’ ἐμοῦ καὶ τὸν ἀρχαῖον φίλον |436 Διόνυσον ἀνάλαβ’, οὐ Κύκλωπι προσφερῆ. |437 ὦ φίλτατ’, εἰ γὰρ τήνδ’ ἴδοιμεν ἡμέραν, |438 Κύκλωπος ἐκφυγόντες ἀνόσιον κάρα. |439 ὡς διὰ μακροῦ γε τὸν σίφωνα τὸν φίλον |440 χηρεύομεν. —τὸν δ’ οὐκ ἔχομεν κατ’ αὗ φαγεῖν. |441 ἄκουε δή νυν ἣν ἔχω τιμωρίαν |442 θηρὸς πανούργου σῆς τε δουλείας φυγήν. |443 λέγ’, ὡς Ἀσιάδος οὐκ ἂν ἥδιον ψόφον |444 κιθάρας κλύοιμεν ἢ Κύκλωπ’ ὀλωλότα. |445 ἐπὶ κῶμον ἕρπειν πρὸς κασιγνήτους θέλει |446 Κύκλωπας ἡσθεὶς τῷδε Βακχίου ποτῷ. |447 ξυνῆκ’· ἔρημον ξυλλαβὼν δρυμοῖσί νιν |448 σφάξαι μενοινᾷς, ἢ πετρῶν ὦσαι κάτω. |449 οὐδὲν τοιοῦτον· δόλιος ἡ ’πιθυμία. |450 πῶς δαί; σοφόν τοί σ’ ὄντ’ ἀκούομεν πάλαι. |451 κώμου μὲν αὐτὸν τοῦδ’ ἀπαλλάξαι, λέγων |452 ὡς οὐ Κύκλωψι πῶμα χρὴ δοῦναι τόδε, |453 μόνον δ’ ἔχοντα βίοτον ἡδέως ἄγειν. |454 ὅταν δ’ ὑπνώσσῃ Βακχίου νικώμενος |455 ἀκρεμὼν ἐλαίας ἔστιν ἐν δόμοισί τις, |456 ὃν φασγάνῳ ’γὼ τῷδ’ ἀποξύνας ἄκρον, |457 ἐς πῦρ καθήσω· κᾆθ’, ὅταν κεκαυμένον |458 ἴδω νιν, ἄρας θερμὸν ἐς μέσην βαλῶ |459 Κύκλωπος ὄψιν, ὄμμα τ’ ἐκτήξω πυρί. |460 ναυπηγίαν δ’ ὡσεί τις ἁρμόζων ἀνὴρ |461 διπλοῖν χαλινοῖν τρύπανον κωπηλατεῖ, |462 οὕτω κυκλώσω δαλὸν ἐν φαεσφόρῳ |463 Κύκλωπος ὄψει καὶ συναυανῶ κόρας. |464 ἰοὺ ἰού, |465 γέγηθα, μαινόμεσθα τοῖς εὑρήμασιν. |466 κἄπειτα καὶ σὲ καὶ φίλους γέροντά τε |467 νεὼς μελαίνης κοῖλον ἐμβήσας σκάφος |468 διπλαῖσι κώπαις τῆσδ’ ἀποστελῶ χθονός. |469 ἔστ’ οὖν ὅπως ἂν ὡσπερεὶ σπονδῆς θεοῦ |470 κἀγὼ λαβοίμην τοῦ τυφλοῦντος ὄμματα |471 δαλοῦ; φόνου γὰρ τοῦδε κοινωνεῖν θέλω. |472 δεῖ γοῦν· μέγας γὰρ δαλός· οὗ ξυλληπτέον. |473 ὡς κἂν ἁμαξῶν ἑκατὸν ἀραίμην βάρος, |474 εἰ τοῦ Κύκλωπος τοῦ κακῶς ὀλουμένου |475 ὀφθαλμὸν ὥσπερ σφηκιὰν ἐκθύψομεν. |476 σιγᾶτε νῦν· δόλον γὰρ ἐξεπίστασαι· |477 χὥταν κελεύω, τοῖσιν ἀρχιτέκτοσι |478 πείθεσθ’. ἐγὼ γὰρ ἄνδρας ἀπολιπὼν φίλους |479 τοὺς ἔνδον ὄντας οὐ μόνος σωθήσομαι. |480 καίτοι φύγοιμ’ ἄν, κἀκβέβηκ’ ἄντρου μυχῶν· |481 ἀλλ’ οὐ δίκαιον ἀπολιπόντ’ ἐμοὺς φίλους, |482 ξὺν οἷσπερ ἦλθον δεῦρο, σωθῆναι μόνον. [choral] [anapests] |483 ἄγε, τίς πρῶτος, τίς δ’ ἐπὶ πρώτῳ |484 ταχθεὶς δαλοῦ κώπην ὀχμάσας |485 Κύκλωπος ἔσω βλεφάρων ὤσας |486 λαμπρὰν ὄψιν διακναίσει; |487 σίγα σίγα. καὶ δὴ μεθύων |488 ἄχαριν κέλαδον μουσιζόμενος |490 σκαιὸς ἀπῳδὸς καὶ κλαυσόμενος |491 χωρεῖ πετρίνων ἔξω μελάθρων |492 φέρε νιν κώμοις παιδεύσωμεν |493 τὸν ἀπαίδευτον· |494 πάντως μέλλει τυφλὸς εἶναι. [strophe 1] |495 μάκαρ ὅστις εὐιάζει |496 βοτρύων φίλαισι πηγαῖς |497 ἐπὶ κῶμον ἐκπετασθείς, |498 φίλον ἄνδρ’ ὑπαγκαλίζων |499 ἐπὶ δεμνίοις τε ξανθὸν |500 χλιδανῆς ἔχων ἑταίρας |501 μυρόχριστος λιπαρὸν βό- |502 στρυχον, αὐδᾷ δέ· Θύραν τίς οἴξει μοι; [strophe 2] |503 παπαπᾶ· πλέως μὲν οἴνου, |504 γάνυμαι δὲ δαιτὸς ἥβῃ, |505 σκάφος ὁλκὰς ὣς γεμισθεὶς |506 ποτὶ σέλμα γαστρὸς ἄκρας. |507 ὑπάγει μ’ ὁ χόρτος εὔφρων |508 ἐπὶ κῶμον ἦρος ὥραις |509 ἐπὶ Κύκλωπας ἀδελφούς. |510 φέρε μοι, ξεῖνε, φέρ’, ἀσκὸν ἔνδος μοι. [strophe 3] |511 καλὸν ὄμμασιν δεδορκὼς |512 Καλὸς ἐκπερᾷ μελάθρων. |513 — παπαπᾶ· φιλεῖ τις ἡμᾶς.–- |514 λύχνα δ’ ἀμμένον δαΐα σὸν |515 χρόα χὡς τέρεινα νύμφα |516 δροσερῶν ἔσωθεν ἄντρων. |517 στεφάνων δ’ οὐ μία χροιὰ |518 περὶ σὸν κρᾶτα τάχ’ ἐξομιλήσει. [episode] |519 Κύκλωψ, ἄκουσον· ὡς ἐγὼ τοῦ Βακχίου |520 τούτου τρίβων εἴμ’, ὃν πιεῖν ἔδωκά σοι. |521 ὁ Βάκχιος δὲ τίς θεὸς νομίζεται; |522 μέγιστος ἀνθρώποισιν ἐς τέρψιν βίου. |523 ἐρυγγάνω γοῦν αὐτὸν ἡδέως ἐγώ. |524 τοιόσδ’ ὁ δαίμων· οὐδένα βλάπτει βροτῶν. |525 θεὸς δ’ ἐν ἀσκῷ πῶς γέγηθ’ οἴκους ἔχων; |526 ὅπου τιθῇ τις, ἐνθάδ’ ἐστὶν εὐπετής. |527 οὐ τοὺς θεοὺς χρὴ σῶμ’ ἔχειν ἐν δέρμασιν. |528 τί δ’, εἴ σε τέρπει γ’; ἢ τὸ δέρμα σοι πικρόν; |529 μισῶ τὸν ἀσκόν· τὸ δὲ ποτὸν φιλῶ τόδε. |530 μένων νυν αὐτοῦ πῖνε κεὐθύμει, Κύκλωψ. |531 οὐ χρή μ’ ἀδελφοῖς τοῦδε προσδοῦναι ποτοῦ; |532 ἔχων γὰρ αὐτὸς τιμιώτερος φανῇ. |533 διδοὺς δὲ τοῖς φίλοισι χρησιμώτερος. |534 πυγμὰς ὁ κῶμος λοίδορόν τ’ ἔριν φιλεῖ. |535 μεθύω μέν, ἔμπας δ’ οὔτις ἂν ψαύσειέ μου. |536 ὦ τᾶν, πεπωκότ’ ἐν δόμοισι χρὴ μένειν. |537 ἠλίθιος ὅστις μὴ πιὼν κῶμον φιλεῖ. |538 ὃς δ’ ἂν μεθυσθείς γ’ ἐν δόμοις μείνῃ, σοφός. |539 τί δρῶμεν, ὦ Σιληνέ; σοὶ μένειν δοκεῖ; |540 δοκεῖ. τί γὰρ δεῖ συμποτῶν ἄλλων, Κύκλωψ; |541 καὶ μὴν λαχνῶδές τ’ οὖδας ἀνθηρᾶς χλόης . . . . |542 καὶ πρός γε θάλπος ἡλίου πίνειν καλόν. |543 κλίθητί νύν μοι πλευρὰ θεὶς ἐπὶ χθονός. |544 ἰδού. |545 τί δῆτα τὸν κρατῆρ’ ὄπισθέ μου τίθης; |546 ὡς μὴ παριών τις καταβάλῃ. |546b πίνειν μὲν οὖν |547 κλέπτων σὺ βούλῃ· κάτθες αὐτὸν ἐς μέσον. |548 σὺ δ’, ὦ ξέν’, εἰπὲ τοὔνομ’ ὅ τι σε χρὴ καλεῖν. |549 Οὖτιν· χάριν δὲ τίνα λαβών σ’ ἐπαινέσω; |550 πάντων σ’ ἑταίρων ὕστερον θοινάσομαι. |551 καλόν γε τὸ γέρας τῷ ξένῳ δίδως, Κύκλωψ. |552 οὗτος, τί δρᾷς; τὸν οἶνον ἐκπίνεις λάθρᾳ; |553 οὔκ, ἀλλ’ ἔμ’ οὗτος ἔκυσεν, ὅτι καλὸν βλέπω. |554 κλαύσῃ, φιλῶν τὸν οἶνον οὐ φιλοῦντά σε. |555 ναὶ μὰ Δί’, ἐπεί μού φησ’ ἐρᾶν ὄντος καλοῦ. |556 ἔγχει, πλέων δὲ τὸν σκύφον. δίδου μόνον. |557 πῶς οὖν κέκραται; φέρε διασκεψώμεθα. |558 ἀπολεῖς· δὸς οὕτως. |558b ναὶ μὰ Δί’ οὐ πρὶν ἄν γέ σε |559 στέφανον ἴδω λαβόντα γεύσωμαί τ’ ἔτι . . . |560 ὦ οἰνοχόος ἄδικος. |560b οὐ μὰ Δί’, ἀλλ’ ὦ οἶνος γλυκύς. |561 ἀπομυκτέον δέ σοί ἐστιν ὡς λήψῃ πιεῖν. |562 ἰδού, καθαρὸν τὸ χεῖλος αἱ τρίχες τέ μου. |563 θές νυν τὸν ἀγκῶν’ εὐρύθμως, κᾆτ’ ἔκπιε, |564 ὥσπερ μ’ ὁρᾷς πίνοντα—χὥσπερ οὐκ ἐμέ. |565 ἆ ἆ, τί δράσεις; |565b ἡδέως ἠμύστισα. |566 λάβ’, ὦ ξέν’, αὐτὸς οἰνοχόος τέ μοι γενοῦ. |567 γιγνώσκεται γοῦν ἡ ἄμπελος τἠμῇ χερί. |568 φέρ’ ἔγχεόν νυν. |568b ἐγχέω, σίγα μόνον. |569 χαλεπὸν τόδ’ εἶπας, ὅστις ἂν πίνῃ πολύν. |570 ἰδοὺ λαβὼν ἔκπιθι καὶ μηδὲν λίπῃς. |571 συνεκθανεῖν δὲ σπῶντα χρὴ τῷ πώματι. |572 παπαῖ, σοφόν γε τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου. |573 κἂν μὲν σπάσῃς γε δαιτὶ πρὸς πολλῇ πολύν, |574 τέγξας ἄδιψον νηδύν, εἰς ὕπνον βαλεῖ, |575 ἢν δ’ ἐλλίπῃς τι, ξηρανεῖ σ’ ὁ Βάκχιος. |576 ἰοὺ ἰού, |577 ὡς ἐξένευσα μόγις· ἄκρατος ἡ χάρις. |578 ὁ δ’ οὐρανός μοι συμμεμιγμένος δοκεῖ |579 τῇ γῇ φέρεσθαι, τοῦ Διός τε τὸν θρόνον |580 λεύσσω, τὸ πᾶν τε δαιμόνων ἁγνὸν σέβας. |581 —οὐκ ἂν φιλήσαιμ’·—αἱ Χάριτες πειρῶσί με.— |582 ἅλις Γανυμήδην τόνδ’ ἔχων ἀναπαύσομαι. |583 κάλλιστα, νὴ τὰς Χάριτας. —ἥδομαι δέ πως |584 τοῖς παιδικοῖσι μᾶλλον ἢ τοῖς θήλεσιν. |585 ἐγὼ γὰρ ὁ Διός εἰμι Γανυμήδης, Κύκλωψ; |586 ναὶ μὰ Δί’, ὃν ἁρπάζω γ’ ἐγὼ ’κ τοῦ Δαρδάνου. |587 ἀπόλωλα, παῖδες· σχέτλια πείσομαι κακά. |588 μέμφῃ τὸν ἐραστὴν κἀντρυφᾷς πεπωκότι; |589 οἴμοι· πικρότατον οἶνον ὄψομαι τάχα. |590 ἄγε δή, Διονύσου παῖδες, εὐγενῆ τέκνα, |591 ἔνδον μὲν ἁνήρ· τῷ δ’ ὕπνῳ παρειμένος |592 τάχ’ ἐξ ἀναιδοῦς φάρυγος ὠθήσει κρέα. |593 δαλὸς δ’ ἔσωθεν αὐλίων ὠθεῖ καπνὸν |594 παρευτρέπισται· κοὐδὲν ἄλλο πλὴν πυροῦν |595 Κύκλωπος ὄψιν· ἀλλ’ ὅπως ἀνὴρ ἔσῃ. |596 πέτρας τὸ λῆμα κἀδάμαντος ἕξομεν. |597 χώρει δ’ ἐς οἴκους, πρίν τι τὸν πατέρα παθεῖν |598 ἀπάλαμνον· ὥς σοι τἀνθάδ’ ἐστὶν εὐτρεπῆ. |599 Ἥφαιστ’, ἄναξ Αἰτναῖε, γείτονος κακοῦ |600 λαμπρὸν πυρώσας ὄμμ’ ἀπαλλάχθηθ’ ἅπαξ, |601 σύ τ’, ὦ μελαίνης Νυκτὸς ἐκπαίδευμ’, Ὕπνε, |602 ἄκρατος ἐλθὲ θηρὶ τῷ θεοστυγεῖ, |603 καὶ μὴ ’πὶ καλλίστοισι Τρωικοῖς πόνοις |604 αὐτόν τε ναύτας τ’ ἀπολέσητ’ Ὀδυσσέα |605 ὑπ’ ἀνδρός, ᾧ θεῶν οὐδὲν ἢ βροτῶν μέλει. |606 ἢ τὴν τύχην μὲν δαίμον’ ἡγεῖσθαι χρεών, |607 τὰ δαιμόνων δὲ τῆς τύχης ἐλάσσονα. [lyric] |608 λήψεται τὸν τράχηλον |609 ἐντόνως ὁ καρκίνος |610 τοῦ ξενοδαιτυμόνος· πυρὶ γὰρ τάχα |611 φωσφόρους ὀλεῖ κόρας. |612 ἤδη |613 δαλὸς ἠνθρακωμένος |615 κρύπτεται ἐς σποδιάν, δρυὸς ἄσπετον |616 ἔρνος· ἀλλ’ ἴτω Μάρων· |616a πρασσέτω· |617 μαινομένου ’ξελέτω βλέφαρον Κύ- |618 κλωπος, ὡς πίῃ κακῶς. |619 κἀγὼ |620 τὸν φιλοκισσοφόρον Βρόμιον πο- |621 θεινὸν εἰσιδεῖν θέλω, |622 Κύκλω- |622a πος λιπὼν ἐρημίαν· |623 ἆρ’ ἐς τοσόνδ’ ἀφίξομαι; |624 σιγᾶτε πρὸς θεῶν, θῆρες, ἡσυχάζετε, |625 συνθέντες ἄρθρα στόματος· οὐδὲ πνεῖν ἐῶ, |626 οὐ σκαρδαμύσσειν οὐδὲ χρέμπτεσθαί τινα, |627 ὡς μὴ ’ξεγερθῇ τὸ κακόν, ἔστ’ ἂν ὄμματος |628 ὄψις Κύκλωπος ἐξαμιλληθῇ πυρί. |629 σιγῶμεν ἐγκάψαντες αἰθέρα γνάθοις. |630 ἄγε νυν ὅπως ἅψεσθε τοῦ δαλοῦ χεροῖν |631 ἔσω μολόντες· διάπυρος δ’ ἐστὶν καλῶς. |632 οὐκοῦν σὺ τάξεις οὕστινας πρώτους χρεὼν |633 καυτὸν μοχλὸν λαβόντας ἐκκάειν τὸ φῶς |634 Κύκλωπος, ὡς ἂν τῆς τύχης κοινώμεθα; |635 ἡμεῖς μέν ἐσμεν μακροτέρω πρὸ τῶν θυρῶν |636 ἑστῶτες ὠθεῖν ἐς τὸν ὀφθαλμὸν τὸ πῦρ. |637 ἡμεῖς δὲ χωλοί γ’ ἀρτίως γεγενήμεθα. |638 ταὐτὸν πεπόνθατ’ ἆρ’ ἐμοί· τοὺς γὰρ πόδας |639 ἑστῶτες ἐσπάσθημεν οὐκ οἶδ’ ἐξ ὅτου. |640 ἑστῶτες ἐσπάσθητε; |640b καὶ τά γ’ ὄμματα |641 μέστ’ ἐστὶν ἡμῖν κόνεος ἢ τέφρας ποθέν. |642 ἄνδρες πονηροὶ κοὐδὲν οἵδε σύμμαχοι. |643 ὁτιὴ τὸ νῶτον τὴν ῥάχιν τ’ οἰκτίρομεν |644 καὶ τοὺς ὀδόντας ἐκβαλεῖν οὐ βούλομαι |645 τυπτόμενος, αὕτη γίγνεται πονηρία; |646 ἀλλ’ οἶδ’ ἐπῳδὴν Ὀρφέως ἀγαθὴν πάνυ, |647 ὡς αὐτόματον τὸν δαλὸν ἐς τὸ κρανίον |648 στείχονθ’ ὑφάπτειν τὸν μονῶπα παῖδα γῆς. |649 πάλαι μὲν ᾔδη σ’ ὄντα τοιοῦτον φύσει, |650 νῦν δ’ οἶδ’ ἄμεινον. τοῖσι δ’ οἰκείοις φίλοις |651 χρῆσθαί μ’ ἀνάγκη. χειρὶ δ’ εἰ μηδὲν σθένεις, |652 ἀλλ’ οὖν ἐπεγκέλευέ γ’, ὡς εὐψυχίαν |653 φίλων κελευσμοῖς τοῖσι σοῖς κτησώμεθα. |654 δράσω τάδ’. ἐν τῷ Καρὶ κινδυνεύσομεν. |655 κελευσμάτων δ’ ἕκατι τυφέσθω Κύκλωψ. [lyric] |656 ἰὼ ἰώ· γενναιότατ’ ὠ- |657 θεῖτε σπεύδετ’. ἐκκαίετε τὰν ὀφρὺν |658 θηρὸς τοῦ ξενοδαίτα |659 τυφέτω, καιέτω |660 τὸν Αἴτνας μηλονόμον. |661 τόρνευ’, ἕλκε, μή σ’ ἐξοδυνηθεὶς |662 δράσῃ τι μάταιον. |663 ὤμοι, κατηνθρακώμεθ’ ὀφθαλμοῦ σέλας. |664 καλός γ’ ὁ παιάν· μέλπε μοι τόνδ’, ὦ Κύκλωψ. |665 ὤμοι μάλ’, ὡς ὑβρίσμεθ’, ὡς ὀλώλαμεν. |666 ἀλλ’ οὔτι μὴ φύγητε τῆσδ’ ἔξω πέτρας |667 χαίροντες, οὐδὲν ὄντες· ἐν πύλαισι γὰρ |668 σταθεὶς φάραγγος τάσδ’ ἐναρμόσω χέρας. |669 τί χρῆμ’ ἀυτεῖς, ὦ Κύκλωψ; |669b ἀπωλόμην. |670 αἰσχρός γε φαίνῃ. |670b κἀπὶ τοῖσδέ γ’ ἄθλιος. |671 μεθύων κατέπεσες ἐς μέσους τοὺς ἄνθρακας; |672 Οὖτίς μ’ ἀπώλεσ’. |672b οὐκ ἄρ’ οὐδεὶς ἠδίκει. |673 Οὖτίς με τυφλοῖ βλέφαρον. |673b οὐκ ἄρ’ εἶ τυφλός. |674 ὡς δὴ σύ— |674b καὶ πῶς σ’ οὔτις ἂν θείη τυφλόν; |675 σκώπτεις. ὁ δ’ Οὖτις ποῦ ’στιν; |675b οὐδαμοῦ, Κύκλωψ. |676 ὁ ξένος, ἵν’ ὀρθῶς ἐκμάθῃς, μ’ ἀπώλεσεν, |677 ὁ μιαρός, ὅς μοι δοὺς τὸ πῶμα κατέκλυσεν. |678 δεινὸς γὰρ οἷνος καὶ παλαίεσθαι βαρύς. |679 πρὸς θεῶν, πεφεύγασ’ ἢ μένουσ’ ἔσω δόμων; |680 οὗτοι σιωπῇ τὴν πέτραν ἐπήλυγα |681 λαβόντες ἑστήκασι. |681b ποτέρας τῆς χερός; |682 ἐν δεξιᾷ σου. |682b ποῦ; |682c πρὸς αὐτῇ τῇ πέτρᾳ. |683 ἔχεις; |683b κακόν γε πρὸς κακῷ· τὸ κρανίον |684 παίσας κατέαγα. |684b καί σε διαφεύγουσί γε. |685 οὐ τῇδ’· ἐπεὶ τῇδ’ εἶπας; |685b οὔ· ταύτῃ λέγω. |686 πῇ γάρ; |686b περιάγου, κεῖσε, πρὸς τἀριστερά. |687 οἴμοι γελῶμαι· κερτομεῖτέ μ’ ἐν κακοῖς. |688 ἀλλ’ οὐκέτ’, ἀλλὰ πρόσθεν οὗτός ἐστί σου. |689 ὦ παγκάκιστε, ποῦ ποτ’ εἶ; |689b τηλοῦ σέθεν |690 φυλακαῖσι φρουρῶ σῶμ’ Ὀδυσσέως τόδε. |691 πῶς εἶπας; ὄνομα μεταβαλὼν καινὸν λέγεις. |692 ὅπερ γ’ ὁ φύσας ὠνόμαζ’ Ὀδυσσέα. |693 δώσειν δ’ ἔμελλες ἀνοσίου δαιτὸς δίκας· |694 κακῶς γὰρ ἂν Τροίαν γε διεπυρωσάμην |695 εἰ μή σ’ ἑταίρων φόνον ἐτιμωρησάμην. |696 αἰαῖ· παλαιὸς χρησμὸς ἐκπεραίνεται. |697 τυφλὴν γὰρ ὄψιν ἐκ σέθεν σχήσειν μ’ ἔφη |698 Τροίας ἀφορμηθέντος. ἀλλὰ καὶ σέ τοι |699 δίκας ὑφέξειν ἀντὶ τῶνδ’ ἐθέσπισεν, |700 πολὺν θαλάσσῃ χρόνον ἐναιωρούμενον. |701 κλαίειν σ’ ἄνωγα· καὶ δέδραχ’ ὅπερ λέγεις. |702 ἐγὼ δ’ ἐπ’ ἀκτὰς εἶμι καὶ νεὼς σκάφος |703 ἥσω ’πὶ πόντον Σικελὸν ἔς τ’ ἐμὴν πάτραν. |704 οὐ δῆτ’, ἐπεί σε τῆσδ’ ἀπορρήξας πέτρας |705 αὐτοῖσι συνναύταισι συντρίψω βαλών. |706 ἄνω δ’ ἐπ’ ὄχθον εἶμι, καίπερ ὢν τυφλός, |707 δι’ ἀμφιτρῆτος τῆσδε προσβαίνων ποδί. |708 ἡμεῖς δὲ συνναῦταί γε τοῦδ’ Ὀδυσσέως |709 ὄντες τὸ λοιπὸν Βακχίῳ δουλεύσομεν.