310 IINAKEZ.

lyriei nee ibi nee in tertio pinace locum invenerint, ubi iam
ad scriptores transitum erat, unus illis relinquitur locus in
pinace primo. atque hoc ita fuisse intelligitur etiam ex vetusto
bibliothecae catalogo, si quidem "Tzetzes memoratis poetis
scenicis memoriae prodit, Zenodotum non solum τοὺς Ὁμηρείου'ς,
sed eliam τῶν λοιπῶν ποιητῶν opera διορϑῶσαι, ut est ap.
grammaticum Ambros. secundum p. 206, 4 (coll. schol. Plaut.
p. 5: Zenodotus Homeri poemata et reliquorum
illustrium poetarum), id quod idem grammatieus paulo
post p. 207, 21 ita dicit: τὰς τραγικὰς (βίβλους) uiv διώρ--
ϑῶσε (Πτολεμαῖος) δι’ ᾿Δἀλεξάνδρου —, τὰς τῆς κωμῳδίας
διὰ τοῦ “Πυκόφρονος; διὰ δὲ Ζηνοδότου --- τὰς τῶν λοιπῶν
ποιητῶν, sed paulo negligentius proferunt grammat. Ambros.
prior p. 200, 10 (τὰς τῶν ποιητῶν) et gramm. Parisin. p. 6,
24 (τὰς δὲ ποιητικάς), qui solos intelligere videntur epicos.
nam id interdum significat vox ποιητής, ut docet Ritschel.
Opusc. I p. 138, ubi adde Choerobose. Dietat. p. 346, 12 et
p. 627, 26 seq. quod si Zenodotus praeter libros epicorum
recensuit et in catalogum intulit etiam lyricorum, a quorum
studio non abhorrebat, ut qui in Pindarum quoque et Ana-
creontem scriberet (cf. Ritschel. p. 146), admodum fit pro-
.-babile, primae Πινάκων parti hunc fuisse indicem: e
A. Πίναξ καὶ ἀναγραφὴ τῶν κατὰ χρόνους καὶ ἀπ᾽ ἀρχῆς
o4  yevouévov ἐποποιῶν καὶ τῶν λοιπῶν ποιητῶν. —
mam singulorum πινάκων indices quum videantur inter se
quantum fieri poterat simillimi fuisse, ad unius qui integer
| &uperest similitudinem reliquos omnes dirigendos fuisse patet.
^In hae autem parte Callimachum eredi par est egisse de
Homeri vita et operibus (fr. 390), atque memoravit Δ]αργίτην
quoque, quod earmen etiam epigrammate (év Γράφείῳ, Εἰ
suspicor) celebravit (fr. 74). ibidem sine dubio etiam Arche-
stratus memoratus est (n. 9), item Antimachus et Aratus,
quamquam ilius etiam in Epigrammatis meminit (cf. fr. 14"),
huius in libro ad Praxiphanem dato.
Secundae parti inscriptum fuisse
B. Πίναξ καὶ ἀναγραφὴ τῶν κατὰ χρόνους xal ἀπ’ ἀρχῆς
γενομένων διδασκάλων
Suidae testanti fidem addiximus magisque putamus nunc appa-
riturum esse eur Callimachus insolentiore in ea re διδασκάλων

eS UM :