IIINAKEX. 305

suasisset, ordo χατὰ στοιχεῖον ultro ei se obtulit. Eo magis
autem mirum quod Nietzschius p. 191 Hermippum, quem ipsum
titulum. operis Callimachei suis praefixisse vitis (βίοις τῶν
ἐν παιδείᾳ διαλαμψάντων) monet atque Callimachi vestigiis
anxie institisse conicit ita, ut tot generales partes distingueret
quot Callimachus, tamen in hoc ab eo recessisse existimat,
quod non ad literarum, sed ad temporum ordinem homines
suos literatos enumeraverit. quidni enim praestabat conicere,
etiam in hae re Hermippum consensisse Callimacho et hune
quoque illo κατὰ χρόνους ordine usum esse?

Atque hoc primum fuit quo Callimachi IIévexeg a biblio-
thecae catalogis pridem scriptis differebant. hi enim κατὰ
στοιχεῖον facti erant, sed illi x«r& χρόνους. Praeterea autem |! |
multa Πένακες continebant, quae in bibliothecarum catalogis | V
nemo facile aut exponat aut quaerat. Velut de Homeri genere
οὐ tempore Callimachus disputavit (cf. fr. 390), quod quo alio
loco eum fecisse credibile sit nisi in Πέναξιν Ὁ atque ἐν Ilíva-—- :
Ev Callimachum novimus memorasse Philistionem Eudoxis , ᾿ς.
magistrum fuisse (cf. n. 13), item Lysimacbum Theodori asseclam - ;

(n. 12), ut ad eosdem Πένακας referendum sit quod de Par- 51.
menide Pythagorae assectatore a 'Callimacho relatum novimus! '
(n. 11). praeterea ἐν τῇ ῥητορικῶν ἀπογραφῇ rationem reddiderat. : ᾿ TN
cur XaÀxoüg vocatus fuisset Dionysius poeta atque rhetor (n. 24). ^^^
atque ab hac quidem parte non iam putamus incertam visum
iri quam supra p. 13 proposuimus coniecturam, in philoso-
phorum ἀναγραφῇ monuisse Callimachum etiam περὶ γλωσ-
σῶν Democriti (n. 29) Αὐ multo maiore eoque exqui-,, c ὃ
sitiore dote Callimachi Πίνακας exornat testimonium Ety- ν, Ὁ
mologici Mag. p. 612, 21 iniuria coniecturis tentatum a Bern-
hardy. Hist. lit. graec. I p. 184 (III) et Hecker. Com. Call.

p. 29, quarum nulla mihi necessaria videtur. sic autem locus
habet: ὁ à? Χοιροβοσκὸς εἰς τὸ ᾿ἀνεκφώνητον λέγει, πίνακάς

φησιν ἐν οἷς αἴ ἀναγραφαὶ ἦσαν τῶν δραμάτων. ὃ οὖν
Καλλίμαχος Ó γραμματικός ἐποίει πίνακας, ἐν oig ἧσαν αἱ
ἀναγραφαὶ παρὰ τῶν ἀρχαίων" οἷς ἐντυχὼν ὁ γραμματικὸς
ἐποιήσατο τὰς ὑποϑέσεις τῶν δραμάτων. ubi postquam Ety-
mologus eas vocis πίναξ significationes quae apud Homerum

sunt ex Oro apposuit, Choerobosci locum adiecit petitum ex

eius commentario in Herodiani νεχφώνητον (cf. Lentz.
CarLimMACHYS II. 20