IHNAKEXZX. 201

ἐρῳδιῶν genera eum Aristotele et Porphyrio enumerasse, sed
ἐδωλίων (ut ex schol Aristoph. Av. 884 — cf. n. 15 —
suspicari aliquis possit) non patiar mihi persuaderi. — Prae-
terea Plinius in Natur. hist. libro X, ubi de voluerum natura
agit, etiam ex Callimacho se hausisse in eius libri elencho
p. 34 Sillig. dicit.

Sequuntur

Y , - » aci ,
XXVI. Ilívexeg τῶν £v πάσῃ παιδείᾳ διαλαμψάντων
χαὶ ὧν συνέγραψαν, ἐν βιβλίοις x' καὶ ρ΄.

quo opere nescio an nullum studiis nostris fructuosius futurum
fuerit, si aetatem tulisset. his enim Πέναξιν Callimachus in
omnem literarum Graecarum quae ad suum usque tempus
fuerunt historiam inquisivit, instructissimae usus bibliothecae
Alexandrinae copiis. Summopere igitur dolendum quod eius
libri fragmenta supersunt non admodum multa, quae sufficere
tamen videntur, unde universa operis ratio adumbretur. Ac
Bentleius quidem fere satis habebat nuda veterum testimonia
apponere, quae quid obiter prodant ae tacite indicent docte
explanavit Curtius Wachsmuth ea disputatione cui inscripsit
,,die pinakographische Thaetigkeit des Callimachus*'* in Leutsch.
Philol. vol. XVI p. 653 seqq. Eam tametsi in universum
probandam putamus, habemus tamen eur denuo rem pertra-
ctandam censeamus.

Ordiamur autem a fragmento aliquo quod Bentleius quidem
nosse nondum potuit, nos hodie vel quadrifariam et formatam et

confirmatum habemus. Legitur in Scholiis Plautinis e Joannis |

Tzetzae Prolegomenis in Aristophanem a docto aliquo Italo
conversum, unde totus locus editus et eruditissimo commentario
ilustratus est a Ritschelio in libro eui titulus ,,die Alexan-
-drinisehen Bibliotheken unter den ersten Ptolemaeern^, qui
receptus est in eius Opuscul. philol. Vol. I p. 1 seqq. postea
graeca Tzetzae verba e codice Parisino in Anecd. Paris. Vol. I
p. ? seqq. edidit Cramerus, postremo autem Henricus Keil
duas adeo eiusdem commentarioli Tzetziani formas ac species
e codice Ambrosiano dedit in Mus. Rhen. Vl p. 108 seqq.
et p. 243 seqq. (sive in Ritschel. Op. I p. 197 seqq.). Qua-
rum quattuor recensionum quaenam sit inter se ratio probabi-

ω C9

σῳ