Polyaenus Πολιταίνου Σαρδιανοῦ δορκάδος ἀρτιτόκοιο τιθηνητήριον οὖθαρ ἔμπλεον ἠμῦσαν ˘ πικρὸς ἔτυψεν ἔχις. νεβρὸς δʼ ἰομιγῆ θηλὴν σπάσε, καὶ τὸ δυσαλθὲς τραύματος ἐξ ὀλοοῦ πικρὸν ἔβροξε γάλα. ᾅδην δʼ ἠλλάξαντο, καὶ αὐτίκα νηλέι μοίρῃ, ἣν ἔπορεν γαστήρ, μαστὸς ἀφεῖλε χάριν.

Tiberius Κεμμάδος ἀρτιτόκου μαζοῖς βρίθουσι γάλακτος ἡ φονίη δακέτων ἰὸν ἐνῆκεν ἔχις· φαρμαχθὲν δʼ ἰῷ μητρὸς γάλα νεβρὸς ἀμέλξας χείλεσι, τὸν κείνης ἐξέπιεν θάνατον.

Antipater εἰνοδίην καρύην με παρερχομένοις ἐφύτευσαν παισὶ λιθοβλήτου παίγνιον εὐστοχίης. πάντας δʼ ἀκρεμόνας τε καὶ εὐθαλέας ὀροδάμνους κέκλασμαι, πυκιναῖς χερμάσι βαλλομένη. δένδρεσιν εὐκάρποις οὐδὲν πλέον ἦ γὰρ ἔγωγε δυσδαίμων ἐς ἐμὴν ὕβριν ἐκαρποφόρουν.

Cyllenius ἡ πάρος ἐν δρυμοῖσι νόθης ζείδωρος ὀπώρης ἀχράς, θηροβότου πρέμνον ἐρημοσύνης, ὀθνείοις ὄζοισι μετέμφυτος, ἥμερα θάλλω, οὐκ ἐμὸν ἡμετέροις κλωσὶ φέρουσα βάρος. πολλή σοι, φυτοεργέ, πόνου χάρις· εἵνεκα σεῖο ἀχρὰς ἐν εὐκάρποις δένδρεσιν ἐγγράφομαι.

Palladas Ὄχνη, χειρὸς ἐμῆς γλυκερὸς πόνος, ᾗ μὲν ἐφʼ ὑγρῷ φλοιῷ φύλλον ἔδησα θέρει· πτόρθος δʼ ἐπὶ δένδρῳ ῥιζωθεὶς δένδροιο τομῇ, καὶ καρπὸν ἀμείψας, νέρθε μὲν ἀχρὰς ἔτʼ ἐστίν, ὕπερθε δʼ ἄρʼ εὔπνοος ὄχνη.

Palladas ἀχρὰς ἔην θῆκας σέο χερσὶ μυρίπνοον ὄχνην, δένδρῳ πτόρθον ἐνείς· σὴν χάριν εἰς σὲ φέρω,

Julius Polyaenus εἰ καί σευ πολύφωνος ἀεὶ πίμπλησιν ἀκουὰς ἢ φόβος εὐχομένων, ἢ χάρις εὐξαμένων, Ζεῦ Σχερίης ἐφέπων ἱερὸν πέδον, ἀλλὰ καὶ ἡμέων κλῦθι, καὶ ἀψευδεῖ νεῦσον ὑποσχεσίῃ, ἤδη μοι ξενίης εἶναι πέρας, ἐν δέ με πάτρῃ ζώειν, τῶν δολιχῶν παυσάμενον καμάτων.

Julius Polyaenus ἐλπὶς ἀεὶ βιότου κλέπτει χρόνον ἡ πυμάτη δὲ ἠὼς τὰς πολλὰς ἔφθασεν ἀσχολίας.

Julius Polyaenus πολλάκις εὐξαμένῳ μοι ἀεὶ θυμῆρες ἔδωκας τέκμαρ ἀκυμάντου, Ζεῦ πάτερ, εὐπλοΐης· δῴης μοι καὶ τοῦτον ἔτι πλόον, ἠδὲ σαώσαις ἤδη, καὶ καμάτων ὅρμισον εἰς λιμένας. οἶκος καὶ πάτρη βιότου χάρις· αἱ δὲ περισσαὶ φροντίδες ἀνθρώποις οὐ βίος, ἀλλὰ πόνος.

Antipater Πούλυπος εἰναλίῃ ποτʼ ἐπὶ προβλῆτι τανυσθεὶς ἠελίῳ ψύχειν πολλὸν ἀνῆκε πέδα· οὔπω δʼ ἦν πέτρῃ ἴκελος χρόα, τοὔνεκα καί μιν αἰετὸς ἐκ νεφέων ὀξὺς ἔμαρψεν ἰδών πλοχμοῖς δʼ εἰλιχθεὶς πέσεν εἰς ἅλα δύσμορος· ἦ ῥα ἄμφω καὶ θήρης ἤμβροτε καὶ βιότου.

Isidorus πηρὸς ὁ μὲν γυίοις, ὁ δʼ ἄρʼ ὄμμασιν ἀμφότεροι δὲ εἰς αὑτοὺς τὸ τύχης ἐνδεὲς ἠράνισαν. τυφλὸς γὰρ λιπόγυιον ἐπωμάδιον βάρος αἴρων ταῖς κείνου φωναῖς ἀτραπὸν ὠρθοβάτει· πάντα δὲ ταῦτʼ ἐδίδαξε πικρὴ πάντολμος ἀνάγκη, ἀλλήλοις μερίσαι τοὐλλιπὲς εἰς τέλεον.

Julius Leonidas τυφλὸς ἀλητεύων χωλὸν πόδας ἠέρταζεν, ὄμμασιν ἀλλοτρίοις ἀντερανιζόμενος. ἄμφω δʼ ἡμιτελεῖς πρὸς ἑνὸς φύσιν ἡρμόσθησαν τοὐλλιπὲς ἀλλήλοις ἀντιπαρασχόμενοι.

Plato Junior ἀνέρα τις λιπόγυιον ὑπὲρ νώτοιο λιπαυγὴς ἦρε, πόδας χρήσας, ὄμματα χρησάμενος.

Antiphilus ἄμφω μὲν πηροὶ καὶ ἀλήμονες, ἀλλʼ ὁ μὲν ὄψεις, ὃς δὲ βάσεις· ἄλλου δʼ ἄλλος ὑπηρεσίη· τυφλὸς γὰρ χωλοῖο κατωμάδιον βάρος αἴρων ἀτραπὸν ὀθνείοις ὄμμασιν ἀκροβάτει. ἡ μία δʼ ἀμφοτέροις ἤρκει φύσις· ἐν γὰρ ἑκάστῳ τοὐλλιπὲς ἀλλήλοις εἰς ὅλον ἠράνισαν.

Antiphilus αἰγιαλοῦ τενάγεσσιν ὑποπλώοντα λαθραίῃ εἰρεσίῃ Φαίδων εἴσιδε πουλυπόδην μάρψας δʼ ὠκὺς ἔριψεν ἐπὶ χθόνα, πρὶν περὶ χεῖρας πλέξασθαι βρύγδην ὀκτατόνους ἕλικας· δισκευθεὶς δʼ ἐπὶ θάμνον ἐς οἰκία δειλὰ λαγωοῦ, εἰληδὸν ταχινοῦ πτωκὸς ἔδησε πόδας· εἷλε δʼ ἁλούς· σὺ δʼ ἄελπτον ἔχεις γέρας ἀμφοτέρωθεν ἄγρης χερσαίης, πρέσβυ, καὶ εἰναλίης,

Anonymi Epigrammatici αὐτὸ τὸ πῦρ καύσειν διζήμενος, οὗτος, ὁ νύκτωρ τὸν καλὸν ἱμείρων λύχνον ἀναφλογίσαι, δεῦρʼ ἀπʼ ἐμῆς ψυχῆς ἅψον σέλας· ἔνδοθι γάρ μου καιόμενον πολλὴν ἐξανίησι φλόγα.

Meleager τρισσαὶ μὲν Χάριτες, τρεῖς δὲ γλυκυπάρθενοι Ὧραι· τρεῖς δʼ ἐμὲ θηλυμανεῖς οἰστοβολοῦσι Πόθοι. ἦ γάρ τοι τρία τόξα κατήρτισεν, ὡς ἄρα μέλλων οὐχὶ μίαν τρώσειν, τρεῖς δʼ ἐν ἐμοὶ κραδίας.

Germanicus Caesar οὔρεος ἐξ ὑπάτοιο λαγὼς πέσεν ἔς ποτε βένθος, ἐκπροφυγεῖν μεμαὼς τρηχὺν ὀδόντα κυνός· ἀλλʼ οὐδʼ ὣς ἤλυξε κακὸν μόρον αὐτίκα γάρ μιν εἰνάλιος μάρψας πνεύματος ὠρφάνισεν. ἐκ πυρός, ὡς αἶνος, πέσες ἐς φλόγα· ἦ ῥά σε δαίμων κἠν ἁλὶ κἠν χέρσῳ θρέψε κύνεσσι βοράν.

Germanicus Caesar ἐκ κυνὸς εἷλε κύων με. τί τὸ ξένον; εἰς ἐμὲ θῆρες ὑγροὶ καὶ πεζοὶ θυμὸν ἔχουσιν ἕνα. αἰθέρα λοιπὸν ἔχοιτε, λαγοί, βατόν. ἀλλὰ φοβοῦμαι, οὐρανέ· καὶ σὺ φέρεις ἀστερόεντα κύνα.

Archias ὁ πρὶν ἀελλοπόδων λάμψας πλέον Αἰετὸς ἵππων, ὁ πρὶν ὑπαὶ μίτραις κῶλα καθαψάμενος, ὃν Φοίβου χρησμῳδὸς ἀέθλιον ἔστεφε Πυθώ, ὀρνύμενον πτανοῖς ὠκυπέταις ἴκελον, καὶ Νεμέη βλοσυροῖο τιθηνήτειρα λέοντος, Πῖσά τε, καὶ δοιὰς ᾐόνας Ἰσθμὸς ἔχων, νῦν κλοιῷ δειρὴν πεπεδημένος, οἷα χαλινῷ, καρπὸν ἐλᾷ Δηοῦς ὀκριόεντι λίθῳ, ἴσαν μοῖραν ἔχων Ἡρακλέι· καὶ γὰρ ἐκεῖνος τόσσ’ ἀνύσας δούλαν ζεῦγλαν ἐφηρμόσατο.

Anonymi Epigrammatici ὁ πρὶν ἐπʼ Ἀλφειῷ στεφανηφόρος, ὦνερ, ὁ τὸ πρὶν δισσάκι κηρυχθεὶς Κασταλίης παρʼ ὕδωρ, ὁ πρὶν ἐγὼ Νεμέῃ βεβοημένος, ὁ πρὶν ἐπʼ Ἰσθμῷ πῶλος, ὁ πρὶν πτηνοῖς ἶσα δραμὼν ἀνέμοις, νῦν ὅτε γηραιός, γυροδρόμον ἠνίδε πέτρον δινεύω, στεφέων ὕβρις, ἐλαυνόμενος.

Anonymi Epigrammatici σοί, πατρὶ Θεσσαλίη πωλοτρόφε, μέμψιν ἀνάπτω Πήγασος, ὡς ἀδίκου τέρματος ἠντίασα· ὃς Πυθοῖ, κἠν Ἰσθμῷ ἐκώμασα, κἠπὶ Νέμειον Ζᾶνα, καὶ Ἀρκαδικοὺς ἤλυθον ἀκρεμόνας· νῦν δὲ βάρος πέτρης Νισυρίδος ἔγκυκλον ἕλκω, λεπτύνων Δηοῦς καρπὸν ἀπʼ ἀσταχύων.

Philippus νηδύι βριθομένην δάμαλιν Λητωίδι κούρῃ] στῆσαν νηοκόροι θῦμα χαριζόμενοι, . ἧς ἀίδην μέλλοντα προέφθασεν εὔστοχος ὠδίς, πέμφθη δʼ εἰς ἀγέλην τεκνογονεῖν ἄφετος. ἡ θεὸς ὠδίνων γὰρ ἐπίσκοπος οὐδʼ ἐδίκαζεν τικτούσας κτείνειν, ἃς ἐλεεῖν ἔμαθεν.

Antipater Γειαρότης Ἄρχιππος, ὅτʼ ἐκ νούσοιο βαρείης ἄρτι λιποψυχέων ἔρρεεν εἰς ἀίδην, εἶπε τάδʼ υἱήεσσιν “ἰὼ φίλα τέκνα, μάκελλαν καὶ τὸν ἀροτρίτην στέρξατέ μοι βίοτον μὴ σφαλερῆς αἰνεῖτε πόνον στονόεντα θαλάσσης, καὶ βαρὺν ἀτηρῆς ναυτιλίης κάματον. ὅσσον μητρυιῆς γλυκερωτέρη ἔπλετο μήτηρ, τόσσον ἁλὸς πολιῆς γαῖα ποθεινοτέρη.ʼ”

Leonidas ἄστρα μὲν ἠμαύρωσε καὶ ἱερὰ κύκλα σελήνης ἄξονα δινήσας ἔμπυρος ἠέλιος· ὑμνοπόλους δʼ ἀγεληδὸν ἀπημάλδυνεν Ὅμηρος, λαμπρότατον Μουσῶν φέγγος ἀνασχόμενος.

Leonidas γράμμα τόδʼ Ἀρήτοιο δαήμονος, ὅς ποτε λεπτῇ φροντίδι δηναιοὺς ἀστέρας ἐφράσατο, ἀπλανέας τʼ ἄμφω καὶ ἀλήμονας, οἷσιν ἐναργὴς ἰλλόμενος κύκλοις οὐρανὸς ἐνδέδεται. αἰνείσθω δὲ καμὼν ἔργον μέγα, καὶ Διὸς εἶναι δεύτερος, ὅστις ἔθηκʼ ἄστρα φαεινότερα.

Antipater τάσδε θεογλώσσους Ἑλικὼν ἔθρεψε γυναῖκας ὕμνοις, καὶ Μακεδὼν Πιερίας σκόπελος, Πρήξιλλαν, Μοιρώ, Ἀνύτης στόμα, θῆλυν Ὅμηρον, Λεσβιάδων Σαπφὼ κόσμον ἐυπλοκάμων, Ἤρινναν, Τελέσιλλαν ἀγακλέα, καὶ σέ, Κόριννα, θοῦριν Ἀθηναίης ἀσπίδα μελψαμέναν, Νοσσίδα θηλύγλωσσον, ἰδὲ γλυκυαχέα Μύρτιν, πάσας ἀενάων ἐργάτιδας σελίδων. ἐννέα μὲν Μούσας μέγας Οὐρανός, ἐννέα δʼ αὐτὰς γαῖα τέκεν, θνατοῖς ἄφθιτον εὐφροσύναν.

Parmenion Εὔφημος γλώσσῃ παραμείβεο τὰν λάλον Ἠχὼ, κοὐ λάλον ἤν τι κλύω, τοῦτʼ ἀπαμειβομέναν. εἰς σὲ γὰρ ὃν σὺ λέγεις στρέψω λόγον ἢν δὲ σιωπᾷς, σιγήσω. τίς ἐμεῦ γλῶσσα δικαιοτέρη;

Pompeius Macer Junior εἰ καὶ ἐρημαίη κέχυμαι κόνις ἔνθα Μυκήνη, εἰ καὶ ἀμαυροτέρη παντὸς ἰδεῖν σκοπέλου, Ἴλου τις καθορῶν κλεινὴν πόλιν, ἧς ἐπάτησα τείχεα, καὶ Πριάμου πάντʼ ἐκένωσα δόμον, γνώσεται ἔνθεν ὅσον πάρος ἔσθενον. εἰ δέ με γῆρας ὕβρισεν, ἀρκοῦμαι μάρτυρι Μαιονίδῃ.

Antiphilus τόλμα, νεῶν ἀρχηγὲ ʽσὺ γὰρ δρόμον ηὕραο πόντου, καὶ ψυχὰς ἀνδρῶν κέρδεσιν ἠρέθισασʼ, οἷον ἐτεκτήνω δόλιον ξύλον, οἷον ἐνῆκας ἀνθρώποις θανάτῳ κέρδος ἐλεγχόμενον; ἦν ὄντως μερόπων χρύσεον γένος, εἰ γʼ ἀπὸ χέρσου τηλόθεν, ὡς Ἀίδης, πόντος ἀπεβλέπετο.

Lollius Bassus ἐκλάσθην ἐπὶ γῆς ἀνέμῳ πίτυς· ἐς τί με πόντῳ στέλλετε ναυηγὸν κλῶνα πρὸ ναυτιλίης;

Anonymi Epigrammatici ἐς τί πίτυν πελάγει πιστεύετε, γομφωτῆρες, ἧς πολὺς ἐξ ὀρέων ῥίζαν ἔλυσε Νότος; αἴσιον οὐκ ἔσομαι πόντου σκάφος, ἐχθρὸν ἀήταις δένδρεον ἐν χέρσῳ τὰς ἁλὸς οἶδα τύχας.

Anonymi Epigrammatici Ἀρτιπαγῆ ῥοθίαισιν ἐπὶ κροκάλαισί με νῆα, καὶ μήπω χαροποῦ κύματος ἁψαμέναν, οὐδʼ ἀνέμεινε θάλασσα· τὸ δʼ ἄγριον ἐπλήμμυρεν χεῦμα καὶ ἐκ σταθερῶν ἥρπασεν ἠιόνων ὁλκάδα τὰν δείλαιον % ἀεὶ κλόνος, ᾗ γε τὰ πόντου χεύματα κἠν χέρσῳ λοίγια κἠν πελάγει.

Cyllenius οὔπω ναῦς, καὶ ὄλωλα· τί δʼ ἂν πλέον, εἰ βυθὸν ἔγνων, ἔτλην; φεῦ, πάσαις ὁλκάσι μοῖρα κλύδων,

Antiphilus μυρία με τρίψασαν ἀμετρήτοιο θαλάσσης κύματα, καὶ χέρσῳ βαιὸν ἐρεισαμένην, ὤλεσεν οὐχὶ θάλασσα, νεῶν φόβος, ἀλλʼ ἐπὶ γαίης Ἥφαιστος. τίς ἐρεῖ πόντον ἀπιστότερον; ἔνθεν ἔφυν ἀπόλωλα· παρʼ ἠιόνεσσι δὲ κεῖμαι, χέρσῳ τὴν πελάγευς ἐλπίδα μεμφομένη.

Antiphilus ἄρτι με πηγνυμένην ἀκάτου τρόπιν ἔσπασε γείτων πόντος, κἠν χέρσῳ εἰς ἐμὲ μηνάμενος.

Secundus ὁλκὰς ἀμετρήτου πελάγους ἀνύσασα κέλευθον, καὶ τοσάκις χαροποῖς κύμασι νηξαμένη, ἣν ὁ μέλας οὔτʼ Εὖρος ἐπόντισεν, οὔτʼ ἐπὶ χέρσον ἤλασε χειμερίων ἄγριον οἶδμα Νότων, ἐν πυρὶ νῦν ναυηγὸς ἐγὼ χθονὶ μέμφομʼ ἀπίστῳ, νῦν ἁλὸς ἡμετέρης ὕδατα διζομένη.

Statyllius Flaccus εἰς πηγὴν ἐπώνυμον Ἡσυχίας α. σιγήσας ἄρυσαι. β. τίνος οὕνεκα ; α. μηκέτʼ ἀρύου. β. τεῦ χάριν; α. ἡσυχίης ἡδὺ λέλογχα ποτόν. β. δύσκολος ἡ κρήνη. α. γεῦσαι, καὶ μᾶλλον ἐρεῖς με δύσκολον. β. ὢ πικροῦ νάματος. α. ὢ λαλιῆς.

Anonymi Epigrammatici εἰ μὲν ἀνὴρ ἥκεις, ἄρυσαι, ξένε, τῆσδʼ ἀπὸ πηγῆς· εἰ δὲ φύσει μαλακός, μή με πίῃς πρόφασιν. ἄρρεν ἐγὼ ποτόν εἰμι, καὶ ἀνδράσι μοῦνον ἀρέσκω· τοῖς δὲ φύσει μαλακοῖς ἡ φύσις ἐστὶν ὕδωρ.

Musicius ἁ Κύπρις Μούσαισι· “ κοράσια, τὰν Ἀφροδίταν τιμᾶτʼ, ἢ τὸν Ἔρων ὔμμιν ἐφοπλίσομαι.” χαἰ Μοῦσαι ποτὶ Κύπριν “Ἄρει τὰ στωμύλα ταῦτα· ἡμῖν δʼ οὐ πέτεται τοῦτο τὸ παιδάριον.”

Ζosimus οὐ μόνον ὑσμίνῃσι καὶ ἐν στονόεντι κυδοιμῷ ῥύομʼ ἀρειτόλμου θυμὸν Ἀναξιμένους, ἀλλὰ καὶ ἐκ πόντου, ὁπότʼ ἔσχισε νῆα θάλασσα, ἀσπίς, ἐφʼ ἡμετέρης νηξάμενον σανίδος. εἰμὶ δὲ κἠν πελάγει καὶ ἐπὶ χθονὸς ἐλπὶς ἐκείνῳ, τὸν θρασὺν ἐκ διπλῶν ῥυσαμένη θανάτων.

Theon ἡ πάρος ἀντιπάλων ἐπιήρανος ἀσπὶς ἀκόντων, ἡ φόνιον στυγνοῦ κῦμα φέρουσα, μόθου, ἄγριον οὐδʼ ὅτε πόντος ἐπὶ κλόνον ἤλασε φωτί, καὶ πικρὴ ναυτέων ἔπλεθʼ ἁλιφθορίη, συζυγίης ἀμέλησα· καλὸν δέ σε φόρτον ἄγουσα, ναὶ φίλος, εὐκταίων ἄχρις ἔβην λιμένων.

Julius Leonidas εἰν ἑνὶ κινδύνους ἔφυγον δύο Μυρτίλος ὅπλῳ, τὸν μέν, ἀριστεύσας· τὸν δʼ, ἐπινηξάμενος, ἀργέστης ὅτʼ ἔδυσε νεὼς τρόπιν ἀσπίδα δʼ ἔσχον σωθεὶς κεκριμένην κύματι καὶ πολέμῳ.

Parmenion ἀρκεῖ μοι χλαίνης λιτὸν σκέπας, οὐδὲ τραπέζαις δουλεύσω, Μουσέων ἄνθεα βοσκόμενος. μισῶ πλοῦτον ἄνουν, κολάκων τροφόν, οὐδὲ παρʼ ὀφρὺν στήσομαι οἶδʼ ὀλίγης δαιτὸς ἐλευθερίην.

Statyllius Flaccus χρυσὸν ἀνὴρ εὑρὼν ἔλιπε βρόχον αὐτὰρ ὁ χρυσὸν ὃν λίπεν οὐχ; εὑρὼν ἧψεν ὃν εὗρε βρόχον.

Statyllius Flaccus χρυσὸν ἀνὴρ ὁ μὲν εὗρεν, ὁ δʼ ὤλεσεν· ὧν ὁ μὲν εὑρὼν ῥῖψεν, ὁ δʼ οὐχ εὑρὼν λυγρὸν ἔδησε βρόχον.

Antipater πηρὸς ἄπαις, ἢ φέγγος ἰδεῖν ἢ παῖδα τεκέσθαι εὐξαμένη, δοιῆς ἔμμορεν εὐτυχίης· τίκτε γὰρ εὐθὺς ἄελπτα μετʼ οὐ πολύ, καὶ τριποθήτου αὐτῆμαρ γλυκερὸν φέγγος ἐσεῖδε φάους. Ἄρτεμις ἀμφοτέροισιν ἐπήκοος, ἥ τε λοχείης μαῖα, καὶ ἀργεννῶν φωσφόρος ἡ σελάων.

Anonymi Epigrammatici τὸν λύκον ἐξ ἰδίων μαζῶν τρέφω οὐκ ἐθέλουσα, ἀλλὰ μʼ ἀναγκάζει ποιμένος ἀφροσύνη. αὐξηθεὶς δʼ ὑπʼ ἐμοῦ, κατʼ ἐμοῦ πάλι θηρίον ἔσται· ἡ χάρις ἀλλάξαι τὴν φύσιν οὐ δύναται.

Anonymi Epigrammatici Ζεὺς κύκνος, ταῦρος, σάτυρος, χρυσὸς διʼ ἔρωτα Λήδης, Εὐρώπης, Ἀντιόπης, Δανάης.

Anonymi Epigrammatici ἐλπὶς καὶ σύ, Τύχη, μέγα χαίρετε· τὸν λιμένʼ εὗρον οὐδὲν ἐμοὶ χʼ ὑμῖν· παίζετε τοὺς μετʼ ἐμέ.

Mimnermus τὴν σαυτοῦ φρένα τέρπε· δυσηλεγέων δὲ πολιτῶν ἄλλος τίς σε κακῶς, ἄλλος ἄμεινον ἐρεῖ.

Plato αἰὼν πάντα φέρει· δολιχὸς χρόνος οἶδεν ἀμείβειν οὔνομα καὶ μορφὴν καὶ φύσιν ἠδὲ τύχην.

Carphyllides ἰχθύας ἀγκίστρῳ τις ἀπʼ ᾐόνος εὔτριχι βάλλων εἵλκυσε ναυηγοῦ κρᾶτα λιποτριχέα. οἰκτείρας δὲ νέκυν τὸν ἀσώματον, ἐξ ἀσώματον χειρὸς ἐπισκάπτων λιτὸν ἔχωσε τάφον. εὗρε δὲ κευθόμενον χρυσοῦ κτέαρ. ἦ ῥα δικαίοις ἀνδράσιν εὐσεβίης οὐκ ἀπόλωλε χάρις.

Nicodemus Ἱπποκράτης φάος ἦν μερόπων, καὶ σῴετο λαῶν ἔθνεα, καὶ νεκύων ἦν σπάνις εἰν ἀίδῃ.

Menecrates γῆρας ἐπὰν μὲν ἀπῇ, πᾶς εὔχεται· ἢν δὲ ποτʼ ἔλθῃ, μέμφεται· ἔστι δʼ ἀεὶ κρεῖσσον ὀφειλόμενον.

Menecrates εἴ τις γηράσας ζῆν εὔχεται, ἄξιός ἐστι γηράσκειν πολλῶν εἰς ἐτέων δεκάδας.

Philippus Ἕβρου Θρηικίου κρυμῷ πεπεδημένον ὕδωρ νήπιος εἰσβαίνων οὐκ ἔφυγεν θάνατον ἐς ποταμὸν δʼ ἤδη λαγαρούμενον ἴχνος ὀλισθὼν, κρυμῷ τοὺς ἁπαλοὺς αὐχένας ἀμφεκάρη. καὶ τὸ μὲν ἐξεσύρη λοιπὸν δέμας· ἡ δὲ μένουσα ὄψις ἀναγκαίην εἶχε τάφου πρόφασιν. δύσμορος ἧς ὠδῖνα διείλατο πῦρ τε καὶ ὕδωρ· ἀμφοτέρων δὲ δοκῶν, οὐδενός ἐστιν ὅλως.

Pamphilus τίπτε παναμέριος, Πανδιονὶ κάμμορε κούρα,, μυρομένα κελαδεῖς τραυλὰ διὰ στομάτων; ἤ τοι παρθενίας πόθος ἵκετο, τάν τοι ἀπηύρα Θρηίκιος Τηρεὺς αἰνὰ βιησάμενος;

Antipater καὶ κραναᾶς Βαβυλῶνος ἐπίδρομον ἅρμασι τεῖχος καὶ τὸν ἐπʼ Ἀλφειῷ Ζᾶνα κατηυγασάμην, κάπων τʼ αἰώρημα, καὶ Ἠελίοιο κολοσσόν, καὶ μέγαν αἰπεινᾶν πυραμίδων κάματον, μνᾶμά τε Μαυσώλοιο πελώριον ἀλλʼ ὅτʼ ἐσεῖδον Ἀρτέμιδος νεφέων ἄχρι θέοντα δόμον, κεῖνα μὲν ἠμαύρωτο † δεκηνιδε νόσφιν Ὀλύμπου ἅλιος οὐδέν πω τοῖον ἐπηυγάσατο.

Antipater τέσσαρες αἰωροῦσι τανυπτερύγων ἐπὶ νώτων νῖκαι ἰσηρίθμους υἱέας ἀθανάτων ἁ μὲν Ἀθηναίαν πολεμαδόκον, ἁ δʼ Ἀφροδίταν, ἁ δὲ τὸν Ἀλκείδαν, ἁ δʼ ἀφόβητον Ἄρη, σεῖο κατʼ εὐόροφον γραπτὸν τέγος· ἐς δὲ νέονται οὐρανόν, ὦ Ῥώμας Γαῖε πάτρας ἔρυμα. θείη ἀνίκατον μὲν ὁ βουφάγος. ἁ δέ σε Κύπρις εὔγαμον, εὔμητιν Παλλάς, ἄτρεστον Ἄρης.

Diodorus πύργος ὅδʼ εἰναλίης ἐπὶ χοιράδος, οὔνομα νήσῳ ταὐτὸν ἔχων, ὅρμου σύμβολόν εἰμι Φάρος.

Anonymi Epigrammatici γυμνὸν ἰδοῦσα Λάκαινα παλίντροπον ἐκ πολέμοιο παῖδʼ ἑὸν ἐς πάτραν ὠκὺν ἱέντα πόδα, ἀντίη ἀίξασα διʼ ἥπατος ἤλασε λόγχαν, ἄρρενα ῥηξαμένα φθόγγον ἐπὶ κταμένῳ· “ ἀλλότριον Σπάρτας, εἶπεν, γένος, ἔρρε πρὸς ᾅδαν, ἔρρʼ, ἐπεὶ ἐψεύσω πατρίδα καὶ γενέταν.”

Euenus ξεῖνοι, τὴν περίβωτον ἐμὲ πτόλιν, Ἴλιον ἱρήν, τὴν πάρος εὐπύργοις τείχεσι κλῃζομένην, αἰῶνος τέφρη κατεδήδοκεν· ἀλλʼ ἐν Ὁμήρῳ κεῖμαι χαλκείων ἕρκος ἔχουσα πυλῶν. οὐκέτι με σκάψει Τρωοφθόρα δούρατʼ Ἀχαιῶν, πάντων δʼ Ἑλλήνων κείσομαι ἐν στόμασιν.

Asclepiades Λυδὴ καὶ γένος εἰμὶ καὶ οὔνομα· τῶν δʼ ἀπὸ Κόδρου σεμνοτέρη πασῶν εἰμι διʼ Ἀντίμαχον. τίς γὰρ ἔμʼ οὐκ ἤεισε; τίς οὐκ ἀνελέξατο Λύδην, τὸ ξυνὸν Μουσῶν γράμμα καὶ Ἀντιμάχου;

Asclepiades αὐταὶ ποιμαίνοντα μεσημβρινὰ μῆλά σε Μοῦσαι ἔδρακον ἐν κραναοῖς οὔρεσιν, Ἡσίοδε, καί σοι καλλιπέτηλον, ἐρυσσάμεναι περὶ πᾶσαι, ὤρεξαν δάφνας ἱερὸν ἀκρεμόνα, δῶκαν δὲ κράνας Ἑλικωνίδος ἔνθεον ὕδωρ, τὸ πτανοῦ πώλου πρόσθεν ἔκοψεν ὄνυξ· οὗ σὺ κορεσσάμενος μακάρων γένος ἔργα τε μολπαῖς καὶ γένος ἀρχαίων ἔγραφες ἡμιθέων.

Anonymi Epigrammatici γῇ μὲν ἔαρ κόσμος πολυδένδρεον, αἰθέρι δʼ ἄστρα, Ἑλλάδι δʼ ἥδε χθών, οἵδε δὲ τῇ πόλεϊ.

Antipater Μναμοσύναν ἕλε θάμβος, ὅτʼ ἔκλυε τᾶς μελιφώνου Σαπφοῦς, μὴ δεκάταν Μοῦσαν ἔχουσι βροτοί.

Anonymi Epigrammatici στήλην μητρυιῆς, μακρὰν λίθον, ἔστεφε κοῦρος, ὡς βίον ἠλλάχθαι καὶ τρόπον οἰόμενος· ἡ δὲ τάφῳ κλινθεῖσα κατέκτανε παῖδα πεσοῦσα. φεύγετε μητρυιῆς καὶ τάφον οἱ πρόγονοι.

Anonymi Epigrammatici μητρυιαὶ προγόνοισιν ἀεὶ κακόν· οὐδὲ φιλοῦσαι σῴζουσιν Φαίδρην γνῶθι καὶ Ἱππόλυτον.

Parmenion μητρυιῆς δύσμηνις ἀεὶ χόλος, οὐδʼ ἐν ἔρωτι ἤπιος· οἶδα πάθη σώφρονος Ἱππολύτου.

Mnasalces Τραυλὰ μινυρομένα, Πανδιονὶ παρθένε, φωνᾷ, Τηρέος οὐ θεμιτῶν ἁψαμένα λεχέων, τίπτε παναμέριος γοάεις ἀνὰ δῶμα, χελιδόν; παύεʼ, ἐπεί σε μένει καὶ κατόπιν δάκρυα.

Antiphilus κλῶνες ἀπῃόριοι ταναῆς δρυός, εὔσκιον ὕψος ἀνδράσιν ἄκρητον καῦμα φυλασσομένοις, εὐπέταλοι, κεράμων στεγανώτεροι, οἰκία φαττῶν, οἰκία τεττίγων, ἔνδιοι ἀκρεμόνες, κἠμὲ τὸν ὑμετέραισιν ὑποκλινθέντα κόμαισιν ῥύσασθʼ, ἀκτίνων ἠελίου φυγάδα,

Antipater εὔκολος Ἑρμείας, ὦ ποιμένες, ἐν δὲ γάλακτι χαίρων καὶ δρυΐνῳ σπενδομένοις μέλιτι· ἀλλʼ οὐχ Ἡρακλέης· ἕνα δὲ κτίλον ἢ παχὺν ἄρνα αἰτεῖ, καὶ πάντως ἓν θύος ἐκλέγεται. ἀλλὰ λύκους εἴργει. τί δὲ τὸ πλέον, εἰ τὸ φυλαχθὲν ὄλλυται εἴτε λύκοις, εἴθʼ ὑπὸ τοῦ φύλακος;

Antiphilus Εὐβοϊκοῦ κόλποιο παλινδίνητε θάλασσα, πλαγκτὸν ὕδωρ, ἰδίοις ῥεύμασιν ἀντίπαλον, ἠελίῳ κἠν νυκτὶ τεταγμένον ἐς τρίς, ἄπιστον ναυσὶν ὅσον πέμπεις χεῦμα δανειζόμενον θαῦμα βίου, θαμβῶ σε τὸ μυρίον, οὑ δὲ ματεύω σὴν στάσιν ἀρρήτῳ ταῦτα μέμηλε φύσει.

Anonymi Epigrammatici ἀγρὸς Ἀχαιμενίδου γενόμην ποτέ, νῦν δὲ Μενίππου· καὶ πάλιν ἐξ ἑτέρου βήσομαι εἰς ἕτερον. καὶ γὰρ ἐκεῖνος ἔχειν μὲ ποτʼ ᾤετο, καὶ πάλιν οὗτος οἴεται· εἰμὶ δʼ ὅλως οὐδενός, ἀλλὰ Τύχης.

Euenus κἤν με φάγῃς ἐπὶ ῥίζαν, ὅμως ἔτι καρποφορήσω ὅσσον ἐπισπεῖσαι σοί, τράγε, θυομένῳ.

Antipater Δισσᾶν ἐκ βροχίδων ἁ μὲν μία πίονα κίχλαν, ἁ μία δʼ ἱππείᾳ κόσσυφον εἷλε πάγᾳ· ἀλλʼ ἁ μὲν κίχλας θαλερὸν δέμας ἐς φάος Ἠοῦς οὐκέτʼ ἀπὸ πλεκτᾶς ἧκε δεραιοπέδας, ἁ δʼ αὖθις μεθέηκε τὸν ἱερόν. ἦν ἄρʼ ἀοιδῶν φειδὼ κἠν κωφαῖς, ξεῖνε, λινοστασίαις.

Antipater Πριομένα κάλλει Γανυμήδεος εἶπέ ποθʼ Ἥρα, θυμοβόρον ζάλου κέντρον ἔχουσα νόῳ “ ἄρσεν πῦρ ἔτεκεν Τροία Διί· τοιγὰρ ἐγὼ πῦρ πέμψω ἐπὶ Τροίᾳ, πῆμα φέροντα Πάριν· ἥξει δʼ Ἰλιάδαις οὐκ ἀετός, ἀλλʼ ἐπὶ θοίναν γῦπες, ὅταν Δαναοὶ σκῦλα φέρωσι πόνων.”

Julius Leonidas μὴ μέμψῃ μʼ ἀπέπειρον ἀεὶ θάλλουσαν ὀπώρην ἀχράδα, τὴν καρποῖς πάντοτε βριθομένην. ὁππόσα γὰρ κλαδεῶσι πεπαίνομεν, ἄλλος ἐφέλκει· ὁππόσα δʼ ὠμὰ μένει, μητρὶ περικρέμαται.

Julius Leonidas Αὐτοθελὴς καρποὺς ἀποτέμνομαι, ἀλλὰ πεπείρους· πάντοτε μὴ σκληροῖς τύπτε με χερμαδίοις. μηνίσει καὶ Βάκχος ἐνυβρίζοντι τὰ κείνου ἔργα· Λυκούργειος μὴ λαθέτω σε τύχη.

Julius Leonidas μάντιες ἀστερόεσσαν ὅσοι ζητεῖτε κέλευθον, ἔρροιτʼ, εἰκαίης ψευδολόγοι σοφίης. ὑμέας ἀφροσύνη μαιώσατο, Τόλμα δʼ ἔτικτεν, τλήμονας, οὐδʼ ἰδίην εἰδότας ἀκλεΐην.

Crinagoras μὴ εἴπῃς θάνατον βιοτῆς ὅρον εἰσὶ καμοῦσιν, ὡς ζωοῖς, ἀρχαὶ συμφορέων ἕτεραι. ἄθρει Νικίεω Κῴου μόρον ἤδη ἔκειτο εἰν ἀίδῃ, νεκρὸς δʼ ἦλθεν ὑπʼ ἠέλιον ἀστοὶ γὰρ τύμβοιο μετοχλίσσαντες ὀχῆας, εἴρυσαν ἐς ποινὰς τλήμονα δυσθανέα.

Antipater %2Μηδʼ ὅτʼ ἐπʼ ἀγκύρης, ὀλοῇ πίστευε θαλάσσῃ, ναυτίλε, μηδʼ εἴ τοι πείσματα χέρσος ἔχοι. καὶ γὰρ Ἴων ὅρμῳ ἔνι κάππεσεν ἐς δὲ κόλυμβον ναύτου τὰς ταχινὰς οἶνος ἔδησε χέρας. φεῦγε χοροιτυπίην ἐπινήιον ἐχθρὸς Ἰάκχῳ πόντος· Τυρσηνοὶ τοῦτον ἔθεντο νόμον.

Philippus νηὸς ἐπειγομένης ὠκὺν δρόμον ἀμφεχόρευον δελφῖνες, πελάγους ἰχθυφάγοι σκύλακες. καπροφόνος δὲ κύων θηρσὶν κείνους ἰκελώσας δύσμορος, ὡς ἐπὶ γῆν εἰς βυθὸν ἐξέθορεν. ὤλετο δʼ ἀλλοτρίης θήρης χάριν· οὐ γὰρ ἐλαφρὸς πάντων ἐστὶ κυνῶν ὁ δρόμος ἐν πελάγει.

Antiphanes νηὸς ἁλιστρέπτου πλαγκτὸν κύτος εἶδεν ἐπʼ ἀκτῆς μηλοβότης, βλοσυροῖς κύμασι συρόμενον, χεῖρα δʼ ἐπέρριψεν· τὸ δʼ ἐπεσπάσατʼ ἐς βυθὸν ἅλμης τὸν σῴζονθʼ οὕτως πᾶσιν ἀπηχθάνετο· ναυηγὸν δʼ ὁ νομεὺς ἔσχεν μόρον. ὢ διʼ ἐκείνην καὶ δρυμοὶ χῆροι πορθμίδα καὶ λιμένες.

Philippus νῆα μὲν ὤλεσε πόντος, ἐμοὶ δʼ ἔπορεν πάλι δαίμων πλαζομένῳ φύσεως νῆα ποθεινοτέρην· πατρὸς ἰδὼν γὰρ ἐγὼ δέμας εἰς ἐμὲ καίριον ἐλθόν, μουνερέτης ἐπέβην, φόρτος ὀφειλόμενος. ἤγαγεν εἰς λιμένας δὲ καὶ ἔσπειρεν δὶς ὁ πρέσβυς, νήπιον ἐν γαίῃ, δεύτερον ἐν πελάγει.

Antiphilus Παμφάγος ἑρπηστὴς κατὰ δώματα λιχνοβόρος μῦς, ὄστρεον ἀθρήσας χείλεσι πεπταμένον, πώγωνος διεροῖο νόθην ὠδάξατο σάρκα αὐτίκα δʼ ὀστρακόεις ἐπλατάγησε δόμος, ἁρμόσθη δʼ ὀδύναισιν ὁ δʼ ἐν κλείθροισιν ἀφύκτοις ληφθεὶς αὐτοφόνον τύμβον ἐπεσπάσατο.

Marcus Argentarius μηκέτι νῦν μινύριζε παρὰ δρυΐ, μηκέτι φώνει κλωνὸς ἐπʼ ἀκροτάτου, κόσσυφε, κεκλιμένος· ἐχθρόν σοι τόδε δένδρον ἐπείγεο δʼ, ἄμπελος ἔνθα ἀντέλλει γλαυκῶν σύσκιος ἐκ πετάλων κείνης ταρσὸν ἔρεισον ἐπὶ κλάδον;, ἀμφὶ τʼ ἐκείνῃ μέλπε, λιγὺν προχέων ἐκ στομάτων κέλαδον. δρῦς γὰρ ἐπʼ ὀρνίθεσσι φέρει τὸν ἀνάρσιον ἰξόν, ἁ δὲ βότρυν στέργει δʼ ὑμνοπόλους Βρόμιος.

Philippus μεμφομένη Βορέην ἐπεπωτώμην ὑπὲρ ἅλμης· πνεῖ γὰρ ἐμοὶ Θρῄκης ἤπιος οὐδʼ ἄνεμος. ἀλλά με τὴν μελίγηρυν ἀηδόνα δέξατο νώτοις δελφίν, καὶ πτηνὴν πόντιος ἡνιόχει. πιστοτάτῳ δʼ ἐρέτῃ πορθμευομένη, τὸν ἄκωπον ναύτην τῇ στομάτων θέλγον ἐγὼ κιθάρῃ. εἰρεσίην δελφῖνες ἀεὶ Μούσῃσιν ἄμισθον ἤνυσαν οὐ ψεύστης μῦθος Ἀριόνιος.

Philippus λιμὸν ὀιζυρὴν ἀπαμυνομένη πολύγηρως Νικὼ σὺν κούραις ἠκρολόγει στάχυας· ὤλετο δʼ ἐκ θάλπους· τῇ δʼ ἐκ καλάμης συνέριθοι νῆσαν πυρκαϊὴν ἄξυλον ἀσταχύων. μὴ νεμέσα, Δήμητερ, ἀπὸ χθονὸς εἰ βροτὸν οὖσαν κοῦραι τοῖς γαίης σπέρμασιν ἠμφίεσαν.

Alpheus νηῶν ὠκυπόρων ὃς ἔχεις κράτος, ἵππιε δαῖμον, καὶ μέγαν Εὐβοίης ἀμφικρεμῆ σκόπελον, οὔριον εὐχομένοισι δίδου πλόον Ἄρεος ἄχρις ἐς πόλιν, ἐκ Συρίης πείσματα λυσαμένοις

Archias Ἑρμῆ Κωρυκίων ναίων πόλιν, ὦ ἄνα, χαίροις, Ἑρμῆ, καὶ λιτῇ προσγελάσαις ὁσίῃ.

Antipater ἀρκεῖ τέττιγας μεθύσαι δρόσος· ἀλλὰ πιόντες ἀείδειν κύκνων εἰσὶ γεγωνότεροι. ὣς καὶ ἀοιδὸς ἀνήρ, ξενίων χάριν, ἀνταποδοῦναι ὕμνους εὐέρκταις οἶδε, παθὼν ὀλίγα. τοὔνεκά σοι πρώτως μὲν ἀμείβομαι· ἢν δʼ ἐθέλωσιν Μοῖραι, πολλάκι μοι κείσεαι ἐν σελίσιν.

Antipater Ἀντίπατρος Πείσωνι γενέθλιον ὤπασε βίβλον μικρήν, ἐν δὲ μιῇ νυκτὶ πονησάμενος. ἵλαος ἀλλὰ δέχοιτο, καὶ αἰνήσειεν ἀοιδόν, Ζεὺς μέγας ὡς ὀλίγῳ πειθόμενος λιβάνῳ.

Isidorus Πούλυπον ἀγρεύσας ποτὲ Τύννιχος, ἐξ ἁλὸς εἰς γῆν ἔρριψεν, δείσας θηρὸς ἱμαντοπέδην. ἀλλʼ ὃ γʼ ἐφʼ ὑπνώοντα πεσὼν συνέδησε λαγωόν, φεῦ, τάχα θηρευτὰς ἄρτι φυγόντα κύνας. ἀγρευθεὶς ἤγρευσεν· ὁ δʼ εἰς ἅλα Τύννιχος ἰχθὺν ἧκε πάλιν ζωόν, λύτρα λαγωὸν ἔχων.

Alpheus Χειμερίαις νιφάδεσσι παλυνομένα τιθὰς ὄρνις τέκνοις εὐναίας ἀμφέχεε πτέρυγας, μέσφα μιν οὐράνιον κρύος ὤλεσεν ἦ γὰρ ἔμεινεν αἴθριος, οὐρανίων ἀντίπαλος νεφέων. Πρόκνη καὶ Μήδεια, κατʼ Ἄϊδος αἰδέσθητε μητέρες ὀρνίθων ἔργα διδασκόμεναι.

Antipater Ἀντιγένης ὁ Γελῷος ἔπος ποτὲ τοῦτο θυγατρὶ εἶπεν, ὅτʼ ἦν ἤδη νεύμενος εἰς Ἀίδην “ παρθένε καλλιπάρῃε, κόρη δʼ ἐμή, ἴσχε συνεργὸν ἠλακάτην, ἀρκεῦν κτῆμα πένητι βίῳ· ἢν δʼ ἵκᾐ εἰς ὑμέναιον, Ἀχαιίδος ἤθεα μητρὸς χρηστὰ φύλασσε, πόσει προῖκα βεβαιοτάτην.”

Alpheus Ἀνδρομάχης ἔτι θρῆνον ἀκούομεν, εἰσέτι Τροίην δερκόμεθʼ ἐκ βάθρων πᾶσαν ἐρειπομένην, καὶ μόθον Αἰάντειον, ὑπὸ στεφάνῃ τε πόληος ἔκδετον ἐξ ἵππων Ἕκτορα συρόμενον, Μαιονίδεω διὰ μοῦσαν, ὃν οὐ μία πατρὶς ἀοιδὸν κοσμεῖται, γαίης δʼ ἀμφοτέρης κλίματα.

Statyllius Flaccus Οἰδίποδες δισσοί σε, καὶ Ἠλέκτρη βαρύμηνις, καὶ δείπνοις ἐλαθεὶς Ἀτρέος Ἠέλιος, ἄλλα τε πουλυπαθέσσι, Σοφόκλεες, ἀμφὶ τυράννοις ἄξια τῆς Βρομίου βύβλα χοροιτυπίης, ταγὸν ἐπὶ τραγικοῖο κατῄνεσσαν θιάσοιο, αὐτοῖς ἡρώων φθεγξάμενον στόμασι.

Leonidas Ἴξαλος εὐπώγων αἰγὸς πόσις ἒν ποθʼ ἁλωῇ οἴνης τοὺς ἁπαλοὺς πάντας ἔδαψε κλάδους. τῷ δʼ ἔπος ἐκ γαίης τόσον ἄπυε· “κεῖρε, κάκιστε, γναθμοῖς ἡμέτερον κλῆμα τὸ καρποφόρον· ῥίζα γάρ ἔμπεδος οὖσα πάλιν γλυκὺ νέκταρ ἀνήσει, ὅσσον ἐπισπεῖσαι σοί, τράγε, θυομένῳ.”

Alpheus Λητοῦς ὠδίνων ἱερὴ τροφέ, τὴν ἀσάλευτον Αἰγαίῳ Κρονίδης ὡρμίσατʼ ἐν πελάγει, οὒ νύ σε δειλαίην, μὰ τεούς, δέσποινα, βοήσω, δαίμονας, οὐδὲ λόγοις ἕψομαι Ἀντιπάτρου· ὀλβίζω δʼ, ὅτι Φοῖβον ἐδέξαο, καὶ μετʼ Ὄλυμπον Ἄρτεμις οὐκ ἄλλην ἢ σὲ λέγει πατρίδα.

Alpheus ἡρώων ὀλίγαι μὲν ἐν ὄμμασιν, αἱ δʼ ἔτι λοιπαὶ πατρίδες οὐ πολλῷ γʼ αἰπύτεραι πεδίων οἵην καὶ σέ, τάλαινα, παρερχόμενός γε Μυκήνην ἔγνων, αἰπολίου παντὸς ἐρημοτέρην, αἰπολικὸν μήνυμα· γέρων δέ τις, ἡ πολύχρυσος, εἶπεν, Κυκλώπων τῇδʼ ἐπέκειτο πόλις.

Antonius ἡ πρὶν ἐγὼ Περσῆος ἀκρόπτολις αἰθερίοιο ἡ πικρὸν Ἰλιάδαις ἀστέρα θρεψαμένη, αἰπολίοισιν ἔναυλον ἐρημαίοισιν ἀνεῖμαι, τίσασα Πριάμου δαίμοσιν ὀψὲ δίκας.

Mundus Munatius ἡ πολύχρυσος ἐγὼ τὸ πάλαι πόλις, ἡ τὸν Ἀτρειδῶν οἶκον ἀπʼ οὐρανίου δεξαμένη γενεῆς, ἡ Τροίην πέρσασα θεόκτιτον, ἡ βασίλειον ἀσφαλὲς Ἑλλήνων οὖσά ποθʼ ἡμιθέων, μηλόβοτος κεῖμαι καὶ βούνομος ἔνθα Μυκήνη, τῶν ἐν ἐμοὶ μεγάλων τοὔνομʼ ἔχουσα μόνον. Ἴλιον ἆ Νεμέσει μεμελημένον, εἴ γε, Μυκήνης μηκέθʼ ὁρωομένης, ἐσσί, καὶ ἐσσὶ πόλις.

Alpheus Ἄργος, Ὁμηρικὲ μῦθε, καὶ Ἑλλάδος ἱερὸν οὖδας, καὶ χρυσέη τὸ πάλαι Περσέος ἀκρόπολι, ἐσβέσαθʼ ἡρώων κείνων κλέος, οἵ ποτε Τροίης ἤρειψαν κατὰ γῆς θειόδομον στέφανον. ἀλλʼ ἡ μὲν κρείσσων ἐστὶν πόλις· αἱ δὲ πεσοῦσαι δείκνυσθʼ εὐμύκων αὔλια βουκολίων.

Anonymi Epigrammatici ἐκλάσθην ἀνέμοισι πίτυς. τί με τεύχετε νῆα, ναυηγῶν ἀνέμων χερσόθι γευσαμέναν; ˘

Julius Leonidas ὁλκάδα πῦρ μʼ ἔφλεξε, τόσην ἅλα μετρήσασαν, ἐν χθονί, τῇ πεύκας εἰς ἐμὲ κειραμένᾐ, ἣν πέλαγος διέσωσεν, ἐπʼ ᾐόνος· ἀλλὰ θαλάσσης τὴν ἐμὲ γειναμένην εὗρον ἀπιστοτέρην.

Leonidas τὴν μικρήν με λέγουσι, καὶ οὐκ ἴσα ποντοπορεύσαις ναυσὶ διιθύνειν ἄτρομον εὐπλοΐην οὐκ ἀπόφημι δʼ ἐγώ· βραχὺ μὲν σκάφος, ἀλλὰ θαλάσσῃ πᾶν ἴσον οὐ μέτρων ἡ κρίσις, ἀλλὰ τύχης. ἔστω πηδαλίοις ἑτέρῃ πλέον ἄλλο γὰρ ἄλλῃ θάρσος· ἐγὼ δʼ εἴην δαίμοσι σῳζομένη.

Anonymi Epigrammatici ὁ Ζεὺς πρὸς τὸν Ἔρωτα· βέλη τὰ σὰ πάντʼ ἀφελοῦμαι· χὠ πτανός· Βρόντα, καὶ πάλι κύκνος ἔσῃ.

Julius Diocles οὐκ οἶδʼ εἴτε σάκος λέξαιμί σε, τὴν ἐπὶ πολλοὺς ἀντιπάλους πιστὴν σύμμαχον ὡπλισάμην, εἴτε σε βαιὸν ἐμοὶ πόντου σκάφος, ἥ μʼ ἀπὸ νηὸς ὀλλυμένης κόμισας νηκτὸν ἐπʼ ἠιόνας. Ἄρεος ἐν πολέμοις ἔφυγον χόλον, ἔν τε θαλάσσῃ Νηρῆος· σὺ δʼ ἄρʼ ἦς ὅπλον ἐν ἀμφοτέροις.

Alpheus οὐ στέργω βαθυληίους ἀρούρας, οὐκ ὄλβον πολύχρυσον, οἷα Γύγης. αὐτάρκους ἔραμαι βίου, Μακρῖνε· τὸ Μηθὲν γὰρ ἄγαν ἄγαν με τέρπει.

Archias Θρήικας αἰνείτω τις, ὅτι στοναχεῦσι μὲν υἷας μητέρος ἐκ κόλπων πρὸς φάος ἐρχομένους, ἔμπαλι δʼ ὀλβίζουσιν ὅσους αἰῶνα λιπόντας ἀπροϊδὴς Κηρῶν λάτρις ἔμαρψε Μόρος. οἱ μὲν γὰρ ζώοντες ἀεὶ παντοῖα περῶσιν ἐς κακά, τοὶ δὲ κακῶν εὗρον ἄκος φθίμενοι.

Antipater τρὶς δέκα με πνεύσειν καὶ δὶς τρία μάντιες ἄστρων φασὶν ἐμοὶ δʼ ἀρκεῖ καὶ δεκὰς ἡ τριτάτη· τοῦτο γὰρ ἀνθρώποις βιοτῆς ὅρος· ἡ δʼ ἐπὶ τούτοις Νέστορι· καὶ Νέστωρ δʼ ἤλυθεν εἰς ἀίδην,

Parmenion οἱ κόρις ἄχρι κόρου κορέσαντό μου· ἀλλʼ ἐκορέσθην ἄχρι κόρου καὐτὸς τοὺς κόρις ἐκκορίσας.

Parmenion παιδὸς ἀφʼ ὑψηλῶν κεράμων ὑπὲρ ἄκρα μέτωπα κύπτοντος ʽΜοῖρα νηπιάχοις ἄφοβονʼ, μήτηρ ἐξόπιθεν μαζῷ μετέτρεψε νόημα· δὶς δὲ τέκνῳ ζωὴν ἓν κεχάριστο γάλα,

Anonymi Epigrammatici ἀσπίδʼ Ἀχιλλῆος, τὴνἝκτορος αἷμα πιοῦσαν, Λαρτιάδης Δαναῶν ἦρε κακοκρισίῃ·̓· ναυηγοῦ δὲ θάλασσα κατέσπασε, καὶ παρὰ τύμβον Αἴαντος νηκτὴν ὥρμισεν, οὐκ Ἰθάκῃ,

Anonymi Epigrammatici καλὰ Ποσειδάων δίκασεν πολὺ μᾶλλον Ἀθήνης· καὶ κρίσιν Ἑλλήνων στυγερὴν ἀπέδειξε θάλασσα, καὶ Σαλαμὶς ἀπέχει κῦδος ὀφειλόμενον.

Anonymi Epigrammatici ἀσπὶς ἐν αἰγιαλοῖσι βοᾷ, καὶ σῆμα τινάσσει, αὐτόν σ’ ἐκκαλέουσα, τὸν ἄξιον ἀσπιδιώτην ἔγρεο, παῖ Τελαμῶνος, ἔχεις σάκος Αἰακίδαο.

Statyllius Flaccus πένθιμον ἡνίκα πατρὶ Πολυξείνης ὑμέναιον ἤνυσεν ὀγκωτοῦ Πύρρος ὕπερθε τάφου, ὧδε πολυκλαύτοιο κόμας λακίσασα καρήνου Κισσηὶς τεκέων κλαῦσε φόνους Ἑκάβη· “ πρόσθε μὲν ἀξονίοις φθιτὸν εἴρυσας Ἕκτορα δεσμοῖς· νῦν δὲ Πολυξείνης αἷμα δέχῃ φθίμενος· Αἰακίδη, τί τοσοῦτον ἐμῇ ὠδύσσαο νηδυῖ; παισὶν ἔφυς γὰρ ἐμοῖς ἤπιος οὐδὲ νέκυς.”

Besantinus ὤ μοι ἐγὼν ἥβης καὶ γήραος οὐλομένοιο· τοῦ μὲν ἐπερχομένου, τῆς δʼ ἀπονισαμένης,

Palladas εἴ τις ἀνὴρ ἄρχων ἐθέλει κολάκων ἀνέχεσθαι, πολλοὺς ἐκδώσει τοῖς μιαροῖς στόμασιν ὥστε χρὴ τὸν ἄριστον, ἀπεχθαίροντα δικαίως, ὡς κόλακας μισεῖν τοὺς κολακευομένους.

Pseudo-Lucianus φαῦλος ἀνὴρ πίθος ἐστὶ τετρημένος, εἰς ὃν ἁπάσας ἀντλῶν τὰς χάριτας, εἰς κενὸν ἐξέχεας.

Anonymi Epigrammatici Σπάρτας καὶ Σαλαμῖνος ἐγὼ φυτὸν ἀμφήριστον κλαίω δʼ ἠιθέων ἔξοχον ἢ προμάχων.

Euenus Ἀτθὶ κόρα μελίθρεπτε, λάλος λάλον ἁρπάξασα τέττιγα πτανοῖς δαῖτα φέρεις τέκεσιν, τὸν λάλον ἁ λαλόεσσα, τὸν εὔπτερον ἁ πτερόεσσα, τὸν ξένον ἁ ξείνα, τὸν θερινὸν θερινά; κοὐχὶ τάχος ῥίψεις; οὐ γὰρ θέμις, οὐδὲ δίκαιον, ὄλλυσθʼ ὑμνοπόλους ὑμνοπόλοις στόμασιν.

Julius Leonidas ἐκ θοίνης φάος ἔσχεν ἐπʼ ἀχράδα μηκὰς ἰοῦσα, ἐκ δʼ ἐφάνη τυφλὴν μηκέτʼ ἔχουσα κόρην· δισσῶν τὴν ἑτέρην γὰρ ἐκέντρισεν ὀξὺς ἀκάνθης ὄζος. ἴδʼ ὡς τέχνης δένδρον ἐνεργότερον.

Anonymi Epigrammatici ποῖ Φοῖβος πεπόρευται; Ἄρης ἀναμίγνυται Δάφνῃ.

Anonymi Epigrammatici θαρσαλέοι Κελτοὶ ποταμῷ ζηλήμονι Ῥήνῳ τέκνα ταλαντεύουσι, καὶ οὐ πάρος εἰσὶ τοκῆες, πρὶν πάιν ἀθρήσωσι λελουμένον ὕδατι σεμνῷ. αἶψα γὰρ ἡνίκα μητρὸς ὀλισθήσας διὰ κόλπων νηπίαχος πρῶτον προχέει δάκρυ, τὸν μὲν ἀείρας αὐτὸς ἐπʼ ἀσπίδι θῆκεν ἑὸν πάιν, οὐδʼ ἀλεγίζει, οὔπω γὰρ γενέταο φέρει νοῦν, πρὶν γʼ ἐπαθρήσῃ κεκριμένον λουτροῖσιν ἐλεγξιγάμου ποταμοῖο· ἡ δὲ μετʼ εἰλείθυιαν ἐπʼ ἄλγεσιν ἄλγος ἔχουσα μήτηρ, εἰ καὶ παιδὸς ἀληθέα οἶδε τοκῆα, ἐκδέχεται τρομέουσα, τί μήσεται ἄστατον ὕδωρ.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους Κλυταιμνήστρα Ὀρέστου μέλλοντος αὐτὴν σφάξαι. πῇ ξίφος ἰθύνεις; κατὰ γαστέρος, ἢ κατὰ μαζῶν; γαστὴρ ἥδʼ ἐλόχευσεν, ἀνεθρέψαντο δὲ μαζοί.

Anonymi Epigrammatici ἂν περιλειφθῇ μικρὸν ἐν ἄγγεσιν ἡδέος οἴνου, εἰς ὀξὺ τρέπεται τοῦτο τὸ λειπόμενον οὕτω ἀπαντλήσας τὸν ὅλον βίον, εἰς βαθὺ δʼ ἐλθὼν γῆρας, ὁ πρεσβύτης γίνεται ὀξύχολος.

Nestor εἷρπε δράκων, καὶ ἔπινεν ὕδωρ· σβέννυντο δὲ πηγαὶ καὶ ποταμὸς κεκόνιστο, καὶ ἦν ἔτι διψαλέος θήρ.

Nestor εἷρπε τὸ μέν, τὸ δʼ ἔμελλε, τὸ δʼ ἦν ἔτι νωθρὸν ἐν εὐνῇ· αὐτὰρ ὃ διψήσας ποταμῷ ὑπέθηκε γένειον. πᾶς δʼ ἄρα Κηφισὸς εἴσω ῥέεν ἀργαλέον δὲ ἀνθερεὼν κελάρυζε. κατερχομένου δὲ ῥεέθρου, Κηφισὸν κώκυον ὀλωλότα πολλάκι Νύμφαι.

Anonymi Epigrammatici Παλλάδος εἰμὶ φυτόν· Βρομίου τί με θλίβετε κλῶνες ἄρατε τοὺς βότρυας· παρθένος οὐ μεθύω.

Anonymi Epigrammatici οὔρεσιν ἐν δολιχοῖς βλωθρὴν πίτυν ὑέτιός με πρόρριζον γαίης ἐξεκύλισε Νότος· ἔνθεν ναῦς γενόμην, ἀνέμοις πάλιν ὄφρα μάχωμαι, ἄνθρωποι τόλμης οὔ ποτε φειδόμενοι.

Anonymi Epigrammatici σωφροσύνη καὶ Ἔρως κατεναντίον ἀλλήλοισιν ἐλθόντες ψυχὰς ὤλεσαν ἀμφότερον· Φαίδρην μὲν κτεῖνεν πυρόεις πόθος Ἱππολύτοιο· Ἱππόλυτον δʼ ἁγνὴ πέφνε σαοφροσύνη·.

Anonymi Epigrammatici εἴ τις ἅπαξ γήμας πάλι δεύτερα λέκτρα διώκει, ναυηγὸς πλώει δὶς βυθὸν ἀργαλέον.

Anonymi Epigrammatici

This epigram has been joined with 135.

Anonymi Epigrammatici ἐλπὶς, καὶ σὺ Τύχη, μέγα χαίρετε· τὴν ὁδὸν εὗρον οὐκέτι γὰρ σφετέροις ἐπιτέρπομαι. ἔρρετε ἄμφω, οὕνεκεν ἐν μερόπεσσι πολυπλανέες μάλα, ἐστέ. ὅσσα γὰρ ἀτρεκέως οὐκ ἔσσεται, ὔμμες ἐν ἡμῖν φάσματα, ὡς ὕπνῳ, ἐμβάλλετε, οἷά τʼ ἐόντα. ἔρρε κακὴ γλήνη, πολυώδυνε· ἔρρετε ἄμφω. παίζοιτʼ, εἴγε θέλοιτε, ὅσους ἐμεῦ ὕστερον ὄντας εὕροιτʼ οὐ νοέοντας ὅπερ θέμις ἐστὶ νοῆσαι. ἀτρεκέως μάλα πᾶσι πλάνη Τύχη ἐστὶ βροτοῖσιν ἔστι γὰρ ἀδρανέη, τὸ δʼ ἐπιπλέον οὐδὲ πέλουσα. γράψε τίς; οἶδε θεός· τίνος εἵνεκεν; οἶδε καὶ αὐτός.

Flavius Cyrus αἴθε πατήρ μʼ ἐδίδαξε δασύτριχα μῆλα νομεύειν, ὥς κεν ὑπὸ πτελέῃσι καθήμενος, ἢ ὑπὸ πέτρῃς συρίσδων καλάμοισιν ἐμὰς τέρπεσκον ἀνίας. Πιερίδες, φεύγωμεν ἐυκτιμένην πόλιν ἄλλην πατρίδα μαστεύσωμεν. ἀπαγγελέω δʼ ἄρα πᾶσιν ὡς ὀλοοὶ κηφῆνες ἐδηλήσαντο μελίσσας.

Hadrianus Imperator τινος ἡμιξήρου πρὸς Ἁδριανὸν τὸν βασιλέα ἥμισύ μου τέθνηκε, τὸ δʼ ἥμισυ λιμὸς ἐλέγχει· σῶσόν μου, βασιλεῦ, μουσικὸν ἡμίτονον. πρὸς ὃν ὁ βασιλεὺς Ἁδριανὸς ἀπεκρίνατο ἀμφοτέρους ἀδικεῖς καὶ Πλουτέα καὶ Φαέθοντα· τὸν μὲν ἔτʼ εἰσορόων, τοῦ δʼ ἀπολειπόμενος.

Anonymi Epigrammatici ἦν νέος, ἀλλὰ πένης· νῦν γηρῶν πλούσιός εἰμι, ὦ μόνος ἐκ πάντων οἰκτρὸς ἐν ἀμφοτέροις· ὃς τότε μὲν χρῆσθαι δυνάμην, ὁπότʼ οὐδὲ ἓν εἶχον, νῦν δʼ ὁπότε χρῆσθαι μὴ δύναμαι, τότʼ ἔχω.

Claudianus Μαχλὰς ἐϋκροτάλοισιν ἀνευάζουσα χορείαις, δίζυγα παλλομένοισι τινάγμασι χαλκὸν ἀράσσει· τῆς μὲν ὑποκλέπτων πολιὴν τρίχα, γείτονα μοίρης. ἠλεμάτοις ἀκτῖσι χαράσσεται ὄμματος αὐγή ψευδόμενον δʼ ἐρύθημα κατέγραφεν ἄχροος αἰδώς, ἀγλαΐῃ στέψασα νόθῃ κεκαλυμμένα μῆλα.

Claudius Claudianus ἕδρην χαλκεόπεζον ἐπὶ προθύροις Ἑλικῶνος εἱστήκει θεράπων τις ὑπὲρ νώτοιο μεμαρπώς, οὐδʼ ἔθελεν μογέοντι πορεῖν ἐπίβαθρον ἀοιδῆς· τοὔνεκά μευ θώρηξε νόον πολύμητις ἀνάγκη.

Anonymi Epigrammatici κοινῇ πὰρ κλισίῃ ληθαργικὸς ἠδὲ φρενοπλὴξ κείμενοι, ἀλλήλων νοῦσον ἀπεσκέδασαν. ἐξέθορε κλίνης γὰρ ὁ τολμήεις ὑπὸ λύσσης, καὶ τὸν ἀναίσθητον παντὸς ἔτυπτε μέλους. πληγαὶ δʼ ἀμφοτέροις ἐγένοντʼ ἄκος, αἷς ὁ μὲν αὐτῶν ἔγρετο, τὸν δʼ ὕπνῳ πουλὺς ἔριψε κόπος.

Anonymi Epigrammatici Κρημνοβάταν, δίκερων, Νυμφῶν ἡγήτορα Πᾶνα ἁζόμεθʼ, ὃς πετρίνου τοῦδε κέκηδε δόμου, ἵλαον ἔμμεναι ἄμμιν, ὅσοι λίβα τήνδε μολόντες ἀενάου πόματος, δίψαν ἀπωσάμεθα.

Antipater λιτός τοι δόμος οὗτος ʽ ἐπεὶ παρὰ κύματι πηγῷ ἵδρυμαι νοτερῆς δεσπότις ἠιόνοσʼ, ἀλλὰ φίλος· πόντῳ γὰρ ἐπὶ πλατὺ δειμαίνοντι χαίρω, καὶ ναύταις εἰς ἐμὲ σῳζομένοις. ἱλάσκευ τὴν Κύπριν ἐγὼ δέ σοι ἢ ἐν ἔρωτι οὔριος, ἢ χαροπῷ πνεύσομαι ἐν πελάγει.

Anyte Κύπριδος οὗτος ὁ χῶρος, ἐπεὶ φίλον ἔπλετο τήνᾳ, αἰὲν ἀπʼ ἠπείρου λαμπρὸν ὁρῆν πέλαγος, ὄφρα φίλον ναύτῃσι τελῇ πλόον ἀμφὶ δὲ πόντος δειμαίνει, λιπαρὸν δερκόμενος ξόανον.

Anonymi Epigrammatici ἐλθὼν εἰς ἀίδην, ὅτε δὴ σοφὸν ἤνυσε γῆρας, Διογένης ὁ κύων Κροῖσον ἰδὼν ἐγέλα, καὶ στρώσας ὁ γέρων τὸ τριβώνιον ἐγγὺς ἐκείνου, τοῦ πολὺν ἐκ ποταμοῦ χρυσὸν ἀφυσσαμένου, εἶπεν “ἐμοὶ καὶ νῦν πλείων τόπος· ὅσσα γὰρ εἶχον, πάντα φέρω σὺν ἐμοί· Κροῖσε, σὺ δʼ οὐδὲν ἔχεις.”

Anonymi Epigrammatici ἐλπίδα καὶ Νέμεσιν Εὔνους παρὰ βωμὸν ἔτευξα, τὴν μὲν, ἵνʼ ἐλπίζῃς· τὴν δʼ, ἵνα μηδὲν ἔχῃς.

Antagoras ὦ ἴτε Δήμητρος πρὸς ἀνάκτορον, ὦ ἴτε, μύσται, μὴ δʼ ὕδατος προχοὰς δείδιτε χειμερίους. τοῖον γὰρ Ξενοκλῆς [ὁ Ξείνιδος ἀσφαλὲς ὔμμιν ζεῦγμα διὰ πλατέος τοῦδʼ ἔβαλεν ποταμοῦ.

Anonymi Epigrammatici τὸν βίον, Ἡράκλειτε, πολὺ πλέον ἤπερ ὅτʼ ἔζης δάκρυε· νῦν ὁ βίος ἔστʼ ἐλεεινότερος. τὸν βίον ἄρτι γέλα, Δημόκριτε, τὸ πλέον ἢ πρὶν νῦν ὁ βίος πάντων ἐστὶ γελοιότερος. εἰς ὑμέας δὲ καὶ αὐτὸς ὁρῶν, τὸ μεταξὺ μεριμνῶ πῶς ἅμα σοὶ κλαύσω, πῶς ἅμα σοὶ γελάσω.

Antipater εἶχεν Ἀριστείδης ὁ βοκέρριος οὐκ ἀπὸ πολλῶν πολλά, μιῆς δʼ ὄιος καὶ βοὸς εὐπορίην. ἀλλὰ γὰρ οὐδʼ ὁ πένης ἔφυγε φθόνον ἤματι δʼ αὐτῷ θῆρες ὄιν, τὴν βοῦν δʼ ὤλεσε δυστοκίη. μισήσας δʼ ἀβληχὲς ἐπαύλιον, ἅμματι πήρης ἐκ ταύτης βιοτὴν ἀχράδος ἐκρέμασεν.

Antipater πλοῦτος Ἀριστείδῃ δάμαλις μία καὶ τριχόμαλλος ἦν ὄις· ἐκ τούτων λιμὸν ἔλαυνε θύρης. ἤμβροτε δʼ ἀμφοτέρων· ἀμνὴν λύκος, ἔκτανε δʼ ὠδὶς τὴν δάμαλιν πενίης δʼ ὤλετο βουκόλιον. πηροδέτῳ δʼ ὃ γʼ ἱμάντι κατʼ αὐχένος ἅμμα λυγώσας, οἰκτρὸς ἀμυκήτῳ κάτθανε πάρ καλύβᾐ,

Antipater ποῦ τὸ περίβλεπτον κάλλος σέο, Δωρὶ Κόρινθε; ποῦ στεφάναι πύργων, ποῦ τὰ πάλαι κτέανα, ποῦ νηοὶ μακάρων, ποῦ δώματα, ποῦ δὲ δάμαρτες Σισύφιαι, λαῶν θʼ αἱ ποτε μυριάδες; οὐδὲ γὰρ οὐδʼ ἴχνος, πολυκάμμορε, σεῖο λέλειπται, πάντα δὲ συμμάρψας ἐξέφαγεν πόλεμος. μοῦναι ἀπόρθητοι Νηρηίδες, Ὠκεανοῖο κοῦραι, σῶν ἀχέων μίμνομεν ἁλκυόνες.

Agathias Scholasticus ἅδε ποθʼ ἁ κλεινὰ Πριάμου πόλις, ἃν ἀλαπάξαι Ἑλλάνων δεκέτης οὐκ ἐτάλασσεν ἄρης ἀμφαδόν, ἀλλʼ ἵπποιο κακὸν ξύλον. αἴθε δʼ Ἐπειὸς κάτθανε πρὶν τεῦξαι δουρατέαν παγίδα. οὐ γὰρ ἄν, Ἀτρειδᾶν ὀροφηφάγον ἁψαμένων πῦρ, οὕτω ἐφʼ ἁμετέροις λάεσιν ἠριπόμαν.

Agathias Scholasticus ὦ πόλι, πῆ σέο κεῖνα τὰ τείχεα, πῆ πολύολβοι νηοί; πῆ δὲ βοῶν κράατα τεμνομένων; πῆ Παφίης ἀλάβαστρα, καὶ ἡ πάγχρυσος ἐφεστρίς; πῆ δὲ Τριτογενοῦς δείκελον ἐνδαπίης; πάντα μόθος χρονίη τε χύσις καὶ Μοῖρα κραταιὴ ἥρπασεν, ἀλλοίην ἀμφιβαλοῦσα τύχην. καί σε τόσον νίκησε βαρὺς φθόνος· ἀλλʼ ἄρα μοῦνον οὔνομα σὸν κρύψαι καὶ κλέος οὐ δύναται.

Agathias Scholasticus ἱλήκοις, πολιοῦχε. σὲ μὲν χρυσαυγέι νηῷ, ὡς θέμις, ἁ τλάμων Ἴλιος ἠγασάμην ἀλλὰ σύ με προλέλοιπας ἑλώριον· ἀντὶ δὲ μήλου πᾶσαν ἀπεδρέψω τείχεος ἀγλαΐην. ἄρκιον ἦν θνᾴσκειν τὸν βουκόλον εἰ γὰρ ἄθεσμος ἔπλετο, τᾶς πάτρας οὐκ ἀλίτημα τόδε.

Agathias Scholasticus εἰ μὲν ἀπὸ Σπάρτης τις ἔφυς, ξένε, μή με γελάσσῃς· οὐ γὰρ ἐμοὶ μούνῃ ταῦτα τέλεσσε Τύχη. εἰ δέ τις ἐξ Ἀσίης, μὴ πένθεε· Δαρδανικοῖς γὰρ σκήπτροις Αἰνεαδῶν πᾶσα νένευκε πόλις. εἰ δὲ θεῶν τεμένη καὶ τείχεα καὶ ναετῆρας ζηλήμων δηίων ἐξεκένωσεν ἄρης, εἰμὶ πάλιν βασίλεια. σὺ δʼ, ὦ τέκος, ἄτρομε Ῥώμη, βάλλε καθʼ Ἑλλήνων σῆς ζυγόδεσμα δίκης.

Antiphilus Δέρκεο τὸν Τροίας % δεκέτη λόχον εἴσιδε πῶλον εὐόπλου Δαναῶν ἔγκυον ἡσυχίης. τεκταίνει μὲν Ἐπειός, Ἀθηναίη δὲ κελεύει ἔργον· ὑπὲκ νώτου δʼ Ἑλλὰς ὅλα δύεται. ἦ ῥα μάταν ἀπόλοντο τόσος στρατός, εἰ πρὸς Ἄρηα ἦν δόλος Ἀτρείδαις ἐσθλότερος πολέμου.

Anonymi Epigrammatici τίς θεὸν εἶπεν Ἔρωτα; θεοῦ κακὸν οὐδὲν ὁρῶμεν ἔργον ὁ δʼ ἀνθρώπων αἵματι μειδιάει. οὐ θοὸν ἐν παλάμαις κατέχει ξίφος; ἠνίδʼ ἄπιστα τῆς θειοδμήτου σκῦλα μιαιφονίης. μήτηρ μὲν σὺν παιδὶ κατέφθιτο αὐτὰρ ἐπʼ αὐτοῖς ποίνιμος ἔκτεινεν φῶτα λιθοκτονίη. καὶ ταῦτʼ οὔτʼ Ἄϊδος, οὔτʼ Ἄρεος, ἔργα δʼ Ἔρωτος λεύσσομεν, οἷς παίζει κεῖνος ὁ νηπίαχος.

Anonymi Epigrammatici αἱ τρισσαί ποτε παῖδες ἐν ἀλλήλαισιν ἔπαιζον κλήρῳ, τίς προτέρη βήσεται εἰς ἀίδην καὶ τρὶς μὲν χειρῶν ἔβαλον κύβον, ἦλθε δὲ πασῶν ἐς μίαν· ἡ δʼ ἐγέλα κλῆρον ὀφειλόμενον. ἐκ τέγεος γὰρ ἄελπτον ἔπειτʼ ὤλισθε πέσημα δύσμορος, ἐς δʼ ἀίδην ἤλυθεν, ὡς ἔλαχεν. ἀψευδὴς ὁ κλῆρος, ὅτῳ κακὸν ἐς δὲ τὸ λῷον οὔτʼ εὐχαὶ θνητοῖς εὔστοχοι, οὔτε χέρες.

Anonymi Epigrammatici κρανίον ἐν τριόδοισι κατοιχομένου τις ἐσαθρῶν εἰκόνα τὴν κοινὴν οὐκ ἐδάκρυσε βίου· δεξιτερὴν δʼ ἔρριψεν ἐπὶ χθόνα, καὶ λίθον ἧκεν, κωφὸν μὲν δοκέοντʼ, ἀλλὰ πνέοντα δίκης. ὀστέον ὡς γὰρ ἔπληξεν, ἀφήλατο, καὶ τὸν ἀφέντα πήρωσεν, γλυκεροῦ βλέμματος ὀρφανίσας. καὶ πάλιν εἰς ἀίδην ἐκολάζετο, τὴν ἰδίην δὲ ἔκλαυσεν χειρῶν εὔστοχον ἀφροσύνην.

Anonymi Epigrammatici Ἡρόδοτος Μούσας ὑπεδέξατο· τῷ δʼ ἄρʼ ἑκάστη ἀντὶ φιλοξενίης βίβλον ἔδωκε μίαν.

Marcus Argentarius Ἡσιόδου ποτὲ βίβλον ἐμαῖς ὑπὸ χερσὶν ἑλίσσων Πύρρην ἐξαπίνης εἶδον ἐπερχομένην βίβλον δὲ ῥίψας ἐπὶ γῆν χερί, τοῦτʼ ἐβόησα· ἔργα τί μοι παρέχεις, ὦ γέρον Ἡσίοδε;

Anonymi Epigrammatici ἤμην ἀχρεῖον κάλαμος φυτὸν ἐκ γὰρ ἐμεῖο οὐ σῦκʼ, οὐ μῆλον φύεται, οὐ σταφυλή· ἀλλὰ μʼ ἀνὴρ ἐμύησ’ ἑλικωνίδα, λεπτὰ τορήσας χείλεα, καὶ στεινὸν ῥοῦν ὀχετευσάμενος. ἐκ δὲ τοῦ εὖτε πίοιμι μέλαν ποτόν, ἔνθεος οἷα, πᾶν ἔπος ἀφθέγκτῳ τῷδε λαλῶ στόματι.

Anonymi Epigrammatici ἐκ πυρὸς Ἰλιακοῦ δοράτων μέσον ἥρπασεν ἥρως Αἰνείας, ὅσιον παιδὶ βάρος, πατέρα· ἔκλαγε δʼ Ἀργείοις· “μὴ ψαύετε· μικρὸν ἐς ἄρη κέρδος ὁ γηραλέος, τῷ δὲ φέροντι μέγα.”

Anonymi Epigrammatici τίς σε, Δικαιοσύνη, βροτὸς ἤκαχεν; — οὗτος ὁ κλέπτης ἐνθάδε με στήσας, οὐδὲν ἔχων πρὸς ἐμέ.

Palladas ὀργὴ τοῦ Διός ἐστι γυνή, πυρὸς ἀντιδοθεῖσα δῶρον, ἀνιηρὸν τοῦ πυρὸς ἀντίδοτον. ἄνδρα γὰρ ἐκκαίει ταῖς φροντίσιν ἠδὲ μαραίνει, καὶ γῆρας προπετὲς τῇ νεότητι φέρει. οὐδʼ ὁ Ζεὺς ἀμέριμνος ἔχει χρυσόθρονον Ἥρην πολλάκι γοῦν αὐτὴν ῥῖψεν ἀπʼ ἀθανάτων, ἠέρι καὶ νεφέλῃσι μετῄορον· οἶδεν Ὅμηρος, καὶ Δία συγγράψας τῇ γαμετῇ χόλιον. οὕτως οὐδέποτʼ ἐστὶ γυνὴ σύμφωνος ἀκοίτῃ, οὐδὲ καὶ ἐν χρυσέῳ μιγνυμένη δαπέδῳ.

Palladas πᾶσαν Ὅμηρος ἔδειξε κακὴν σφαλερήν τε γυναῖκα, σώφρονα καὶ πόρνην, ἀμφοτέρας ὄλεθρον. ἐκ γὰρ τῆς Ἑλένης μοιχευσαμένης φόνος ἀνδρῶν, καὶ διὰ σωφροσύνην Πηνελόπης θάνατοι. Ἰλιὰς οὖν τὸ πόνημα μιᾶς χάριν ἐστὶ γυναικός· αὐτὰρ Ὀδυσσείῃ Πηνελόπη πρόφασις.

Palladas ὁ Ζεὺς ἀντὶ πυρὸς πῦρ ὤπασεν ἄλλο, γυναῖκας. εἴθε δὲ μήτε γυνή, μήτε τὸ πῦρ ἐφάνη· πῦρ μὲν δὴ ταχέως καὶ σβέννυται· ἡ δὲ γυνὴ πῦρ ἄσβεστον, φλογερόν, πάντοτʼ ἀναπτόμενον.

Palladas μῆνιν οὐλομένην γαμετὴν ὁ τάλας γεγάμηκα, καὶ παρὰ τῆς τέχνης μήνιδος ἀρξάμενος. ὤμοι ἐγὼ πολύμηνις, ἔχων διχόλωτον ἀνάγκην, τέχνης γραμματικῆς καὶ γαμετῆς μαχίμης.

Palladas μῆνις Ἀχιλλῆος καὶ ἐμοὶ πρόφασις γεγένηται οὐλομένης πενίης γραμματικευσαμένῳ. εἴθε δὲ σὺν Δαναοῖς με κατέκτανε μῆνις ἐκείνη, πρὶν χαλεπὸς λιμὸς γραμματικῆς ὀλέσει. ἀλλʼ ἵνʼ ἀφαρπάξῃ Βρισηίδα πρὶν Ἀγαμέμνων, τὴν Ἑλένην δʼ ὁ Πάρις, πτωχὸς ἐγὼ γενόμην.

Palladas νηδὺν ἀναίσχυντον στιβαροῖς ᾔσχυνα λογισμοῖς, σωφροσύνῃ κολάσας ἔντερον ἀργαλέον εἰ γὰρ ἔχω τὸν νοῦν ἐπικείμενον ὑψόθι γαστρός, πῶς μὴ νικήσω τὴν ὑποτασσομένην;

Palladas πωλῶ, εἰς ἑτέρας τέχνης ἔργα μετερχόμενος. Πιερίδες, σῴζοισθε· λόγοι, συντάσσομαι ὑμῖν· σύνταξις γὰρ ἐμοὶ καὶ θάνατον παρέχει.

Palladas ἐλπίδος οὐδὲ Τύχης ἔτι μοι μέλει, οὐδʼ ἀλεγίζω λοιπὸν τῆς ἀπάτης· ἤλυθον εἰς λιμένα. εἰμὶ πένης ἄνθρωπος, ἐλευθερίῃ δὲ συνοικῶ· ὑβριστὴν πενίης πλοῦτον ἀποστρέφομαι.

Palladas ἀρχὴ γραμματικῆς πεντάστιχός ἐστι κατάρα· πρῶτος μῆνιν ἔχει· δεύτερος οὐλομένην, καὶ μετὰ δʼ οὐλομένην, Δαναῶν πάλιν ἄλγεα πολλά· ὁ τρίτατος ψυχὰς εἰς Ἀίδην κατάγει· τοῦ δὲ τεταρταίου τὰ ἑλώρια καὶ κύνες ἀργοί· πέμπτου δʼ οἰωνοί, καὶ χόλος ἐστὶ Διός. πῶς οὖν γραμματικὸς δύναται μετὰ πέντε κατάρας, καὶ πέντε πτώσεις, μὴ μέγα πένθος ἔχειν;

Palladas ἐνθάδε παιδεύουσιν ὅσοις κεχόλωτο Σάραπις, τοῖσιν ἀπʼ οὐλομένης μήνιδος ἀρχομένοις· ἔνθα τροφὸς κατὰ μῆνα φέρει μισθὸν μετʼ ἀνάγκης, βύβλῳ καὶ χάρτῃ δησαμένη πενίην ὡς δὲ κάπνισμα τιθεῖ παρὰ τὸν θρόνον, ὡς παρὰ τύμβον, τὸν μικρὸν χάρτην, τὸν παραριπτόμενον. κλέπτει δʼ ἐξ ὀλίγου μισθοῦ, καὶ χαλκὸν ἀμείβει, καὶ μόλιβον μίσγει, καὶ τὸ ἔθος δέχεται. εἰ δέ τις εἰς ἐνιαυτὸν ἄγοι χρυσοῖο νόμισμα, ἑνδεκάτῳ μηνί, πρὶν προφέρειν, μετέβη, ἀγνώμων τε φανείς, καὶ τὸν πρότερον διασύρας γραμματικὸν στερέσας μισθὸν ὅλου ἔτεος.

Palladas Καλλίμαχον πωλῶ καὶ Πίνδαρον, ἠδὲ καὶ αὐτὰς πτώσεις γραμματικῆς, πτῶσιν ἔχων πενίης. Δωρόθεος γὰρ ἐμὴν τροφίμην σύνταξιν ἔλυσε, πρεσβείην κατʼ ἐμοῦ τὴν ἀσεβῆ τελέσας. ἀλλὰ σύ μου πρόστηθι, Θέων φίλε, μηδὲ μʼ ἐάσῃς συνδέσμῳ πενίης τὸν βίον ἐξανύσαι.

Palladas ἐκλήθην παρὰ σοῦ τοῦ ῥήτορος· εἰ δʼ ἀπελείφθην, τὴν τιμὴν ἀπέχω, καὶ πλέον εἰμὶ φίλος. οὐδὲ γὰρ ἡ ψυχὴ τὸ φαγεῖν κρίνουσα γέγηθεν, ἀλλὰ μόνον τιμῆς αἰσθομένη τρέφεται.

Anonymi Epigrammatici Αἴαντος παρὰ τύμβον ἀταρβήτοιο παραστὰς Φρὺξ ἥρωι κακῆς ἦρχεν ἐπεσβολίης· Αἴας οὐκέτʼ ἔμιμνεν ὁ δʼ ἀντεγέγωνεν ἔνερθε· μίμνεν· ὁ δʼ οὐκέτʼ ἔτλη ζωὸς ἀποφθίμενον.

Antiphilus ὡς πάρος Ἀελίου, νῦν Καίσαρος ἁ Ῥόδος εἰμὶ νᾶσος, ἴσον δʼ αὐχῶ φέγγος ἀπʼ ἀμφοτέρων. ἤδη σβεννυμέναν με νέα κατεφώτισεν ἀκτίς, Ἅλιε, καὶ παρὰ σὸν φέγγος ἔλαμψε Νέρων. πῶς εἴπω τίνι μᾶλλον ὀφείλομαι; ὃς μὲν ἔδειξεν ἐξ ἁλός, ὃς δʼ ἤδη ῥύσατο δυομέναν.

Leonidas Τοξοβόλον τὸν Ἔρωτα τίς ἔξεσεν ἐκ λιβανωτοῦ, τόν ποτε μηδʼ αὐτοῦ Ζηνὸς ἀποσχόμενον; ὀψέ ποθʼ Ἡφαίστῳ κεῖται σκοπός, ὃν καθορᾶσθαι ἔπρεπεν οὐκ ἄλλως ἢ πυρὶ τυφόμενον.

Palladas τύχη καπηλεύουσα πάντα τὸν βίον, ἀσυγκέραστον τὴν φύσιν κεκτημένη, καὶ συγκυκῶσα καὶ μεταντλοῦσ’ αὖ πάλιν, καὐτὴ κάπηλός ἐστι νῦν τις, οὐ θεά, τέχνην λαχοῦσα τὴν τρόπων ἐπαξίαν.

Palladas ἀνεστράφησαν, ὡς ὁρῶ, τὰ πράγματα, καὶ τὴν Τύχην νῦν δυστυχοῦσαν εἴδομεν.

Palladas καὶ σὺ Τύχη δέσποινα, τύχην ἀτυχῆ πόθεν ἔσχες; ἡ παρέχουσα τύχας πῶς ἀτυχὴς γέγονας; μάνθανε καὶ σὺ φέρειν τὰ σὰ ῥεύματα, καὶ σὺ διδάσκου τὰς ἀτυχεῖς πτώσεις, ἃς παρέχεις ἑτέροις.

Palladas καὶ σὺ Τύχη λοιπὸν μεταβαλλομένη καταπαίζου, μηδὲ τύχης τῆς σῆς ὕστατα φεισαμένη· ἣ πρὶν νηὸν ἔχουσα, καπηλεύεις μετὰ γῆρας, θερμοδότις μερόπων νῦν ἀναφαινομένη. νῦν ὁσίως στένε καὶ σὺ τεὸν πάθος, ἄστατε δαῖμον, τὴν σήν, ὡς μερόπων, νῦν μετάγουσα τύχην.

Anonymi Epigrammatici Πίνδαρε, Μουσάων ἱερὸν στόμα, καὶ λάλε Σειρήν, Βακχυλίδη, Σαπφοῦς τʼ Αἰολίδες χάριτες, γράμμα τʼ Ἀνακρείοντος, Ὁμηρικὸν ὃς τʼ ἀπὸ ῥεῦμα ἔσπασας οἰκείοις, Στησίχορʼ, ἐν καμάτοις, ἥ τε Σιμωνίδεω γλυκερὴ σελίς, ἡδύ τε Πειθοῦς, Ἴβυκε, καὶ παίδων ἄνθος ἀμησάμενε, καὶ ξίφος Ἀλκαίοιο, τὸ πολλάκις αἷμα τυράννων ἔσπεισεν, πάτρης θέσμια ῥυόμενον, θηλυμελεῖς τʼ Ἀλκμᾶνος ἀηδόνες, ἵλατε, πάσης ἀρχὴν οἳ λυρικῆς καὶ πέρας ἐστάσατε.

Anonymi Epigrammatici Ἀρχιλόχου τάδε μέτρα καὶ ἠχήεντες ἴαμβοι, θυμοῦ καὶ φοβερῆς ἰὸς ἐπεσβολίης.

Antipater βίβλοι Ἀριστοφάνευς, θεῖος πόνος, αἷσιν Ἀχαρνεὺς κισσὸς ἐπὶ χλοερὴν πουλὺς ἔσεισε κόμην. ἠνίδʼ ὅσον Διόνυσον ἔχει σελίς, οἷα δὲ μῦθοι ἠχεῦσιν, φοβερῶν πληθόμενοι χαρίτων. ὦ καὶ θυμὸν ἄριστε, καὶ Ἑλλάδος ἤθεσιν ἶσα, κωμικέ, καὶ στύξας ἄξια καὶ γελάσας.

Anonymi Epigrammatici αὐταί σοι στομάτεσσιν ἀνηρείψαντο μέλισσαι ποικίλα Μουσάων ἄνθεα δρεψάμεναι· αὐταὶ καὶ Χάριτές σοι δωρήσαντο, Μένανδρε, στωμύλον εὐτυχίην δράμασιν ἐνθέμεναι. ζώεις εἰς αἰῶνα τὸ δὲ κλέος ἐστὶν Ἀθήναις ἐκ σέθεν οὐρανίων ἁπτόμενον νεφέων.

Anonymi Epigrammatici Ἀτθίδος εὐγλώσσου στόμα φέρτατον, οὐ σέο μεῖζον φθέγμα Πανελλήνων πᾶσα κέκευθε σελίς· πρῶτος δʼ εἴς τε θεὸν καὶ ἐς οὐρανὸν ὄμμα τανύσσας θεῖε Πλάτων, ἤθη καὶ βίον ηὐγάσαο, Σωκρατικῷ Σάμιον κεράσας μυκτῆρι φρόνημα, κάλλιστον σεμνῆς σῆμα διχοστασίης,

Anonymi Epigrammatici ἔλθετε πρὸς τέμενος ταυρώπιδος ἀγλαὸν Ἥρης, Λεσβίδες, ἁβρὰ ποδῶν βήμαθʼ ἑλισσόμεναι, ἔνθα καλὸν στήσασθε θεῇ χορὸν ὔμμι δʼ ἀπάρξει Σαπφὼ χρυσείην χερσὶν ἔχουσα λύρην, ὄλβιαι ὀρχηθμοῦ πολυγηθέος· ἦ γλυκὺν ὕμνον εἰσαΐειν αὐτῆς δόξετε Καλλιόπης.

Anonymi Epigrammatici Λέσβιον Ἠρίννης τόδε κηρίον εἰ δέ τι μικρόν, ἀλλʼ ὅλον ἐκ Μουσέων κιρνάμενον μέλιτι. οἱ δὲ τριηκόσιοι ταύτης στίχοι ἶσοι Ὁμήρῳ, τῆς καὶ παρθενικῆς ἐννεακαιδεκέτευς· ἣ καὶ ἐπʼ ἠλακάτῃ μητρὸς φόβῳ, ἣ καὶ ἐφʼ ἱστῷ ἑστήκει Μουσέων λάτρις ἐφαπτομένη. Σαπφὼ δʼ Ἠρίννης ὅσσον μελέεσσιν ἀμείνων, Ἤριννα Σαπφοῦς τόσσον ἐν ἑξαμέτροις.

Anonymi Epigrammatici οὐκ ἂν ἐν ἡμετέροισι πολυγνάμπτοις λαβυρίνθοις ῥηιδίως προμόλοις ἐς φάος, αἴκε τύχῃς· τοίους γὰρ Πριαμὶς Κασσάνδρη φοίβασε μύθους, ἄγγελος οὓς βασιλεῖ ἔφρασε λοξοτρόχις. εἰ δέ σε φίλατο Καλλιόπη, λάβε μʼ ἐς χέρας· εἰ δὲ νῆις ἔφυς Μουσέων, χερσὶ βάρος φορέεις.

Antiphilus α. αἱ βίβλοι, τίνες ἐστέ; τί κεύθετε; β. θυγατέρες μὲν Μαιονίδου, μύθων δʼ ἵστορες Ἰλιακῶν ἁ μία μὲν μηνιθμὸν Ἀχιλλέος, ἔργα τε χειρὸς Ἑκτορέας, δεκέτους τʼ ἆθλα λέγει πολέμου· ἁ δʼ ἑτέρα μόχθον τὸν Ὀδυσσέος, ἀμφί τε λέκτροις χηρείοις ἀγαθᾶς δάκρυα Πηνελόπας. α. Ἵλατε σὺν Μούσαισι· μεθʼ ὑμετέρας γὰρ ἀοιδὰς εἶπεν ἔχειν αἰὼν ἕνδεκα Πιερίδας.

Philostorgius ἱστορίην ἐτέλεσσα Θεοῦ χαρίτεσσι σοφῇσι, πράγματʼ ἀληθείης ποικίλʼ ὑφηνάμενος.

Anonymi Epigrammatici γράμματα δώδεκʼ ἔχει Φιλοστόργιος, οὔνομα καλόν. τοὔνεκα δὴ κατὰ γράμμα λόγους ἀνεγράψατο τούτους, ἀρξάμενος πρώτου ἀπὸ γράμματος, εἶτεν ἐφεξῆς· καὶ διὰ τῆς αὐτῶν ἀρχῆς ἑὸν οὔνομα γράψας.

Anonymi Epigrammatici Κωνσταντινιάδης Ἀσκληπιὸς ἄστυ γεραίρων γράψεν Ἀναζαρβοῦ πάτρια κυδαλίμης.

Marinus εἰς τὸν βίον Πρόκλου ἀθανάτοισι θεοῖς κεχαρισμένα πάντοτε ῥέζων καὶ τάδʼ ἐπʼ εὐσεβέοντι νόῳ συνέγραψε Μαρῖνος.·

Marinus καὶ τόδε σῆς ζαθέης κεφαλῆς περιώσιον ἔργον, Πρόκλε μάκαρ, πάντων βρέτας ἔμπνοον ὅττι Μαρῖνον ἀθανάτων, μερόπεσσι βοηθόον εὐσεβέεσσιν, ἀντὶ τεῆς ἱερῆς κεφαλῆς ψυχοσσόον ἄλκαρ κάλλιπες, ὃς βιοτὴν θεοτερπέα σεῖο λιγαίνων γράψε τάδʼ ἐσσομένοις μνημήια σῶν ἀρετάων.

Anonymi Epigrammatici Νόννος ἐγώ· Πανὸς μὲν ἐμὴ πόλις· ἐν Φαρίῃ δὲ ἔγχεϊ φωνήεντι γονὰς ἤμησα Γιγάντων.

Anonymi Epigrammatici Δίου Ὀρειβασίοιο, τὸν ἀθανάτην διὰ τέχνην πολλάκι δειμαίνουσα μίτους ἀνεβάλλετο Μοίρη,

Leo Philosophus βίβλος μηχανική· Κύρινος δέ μιν ἐξεπόνησε, Μαρκέλλου γνωτοῖο συνερχομένου κατὰ μόχθον.

Leo Philosophus θέσφατα μαντῴης Φοιβηίδος ὄργια τέχνης ἀστρολόγων Παῦλὸς μʼ ἐδιδάξατο κύδιμος ἀνήρ.

Leo Philosophus βίβλος Θέωνος καὶ Πρόκλου, τῶν πανσόφων βίβλος πόλου τε καὶ χθονὸς φέρει μέτρα. Θέων πόλον μέν, καὶ Πρόκλος μετρεῖ χθόνα· Πρόκλος μὲν οὖν γῆν, καὶ Θέων μετρεῖ πόλον. ἄμφω δʼ ἐπίσης τῶν ἐπαίνων ἄξιοι, ἄμφω δʼ ἀμοιβὴν τῶν λόγων τετεύχατον. Θέων Πρόκλου γὰρ λαμβάνων σοφὰς θέσεις, δείκνυσι ταύταις τοὺς δρόμους τῶν ἀστέρων Πρόκλος δὲ δείξεις τοῦ Θέωνος λαμβάνων, ταύταις ἀναλύει καὶ προβάλλει τὰς θέσεις. ἀλλʼ, ὦ σοφὴ ξυνωρί, χαῖρέ μοι λίαν χαίροις Θέων ἄριστε, πάνσοφον κάρα, ὁ νῦν πυκάζων τὴν Ἀλεξάνδρου πόλιν χαίροις δὲ καὶ σύ, Πρόκλε, τοῦ Σαρπηδόνος ἄριστον αἷμα τοῖς ὅλοις βοώμενον,

Leo Philosophus ἔρωτα πικρόν, ἀλλὰ σώφρονα βίον ὁ Κλειτοφῶντος ὥσπερ ἐμφαίνει λόγος· ὁ Λευκίππης δὲ σωφρονέστατος βίος ἅπαντας ἐξίστησι· πῶς τετυμμένη, κεκαρμένη τε καὶ κατηχρειωμένη, τὸ δὴ μέγιστον, τρὶς θανοῦσ’ ἐκαρτέρει. εἴπερ δὲ καὶ σὺ σωφρονεῖν θέλεις, φίλος, μὴ τὴν πάρεργον τῆς γραφῆς σκόπει θέαν, τὴν τοῦ λόγου δὲ πρῶτα συνδρομὴν μάθε· νυμφοστολεῖ γὰρ τοὺς ποθοῦντας ἐμφρόνως.

Agathias Scholasticus μή με τὸν Αἰάντειον ἀνοχμάσσειας, ὁδῖτα, πέτρον, ἀκοντιστὴν στήθεος Ἑκτορέου. εἰμὶ μέλας τρηχύς τε· σὺ δʼ εἴρεο θεῖον ὅμηρον, πῶς τὸν Πριαμίδην ἐξεκύλισα πέδῳ. νῦν δὲ μόλις βαιόν με παροχλίζουσιν ἀρούρης ἄνθρωποι, γενεῆς αἴσχεα λευγαλέης. ἀλλὰ μέ τις κρύψειεν ὑπὸ χθονός· αἰδέομαι γὰρ παίγνιον οὐτιδανοῖς ἀνδράσι γινόμενος.

Artemidorus Βωκολικαὶ Μοῖσαι σποράδες ποκά, νῦν δʼ ἅμα πᾶσαι ἐντὶ μιᾶς μάνδρας, ἐντὶ μιᾶς ἀγέλας.

Eupithius Στίξαντος τὴν Καθόλου Ταυτολόγων κανόνων φεῦ πληθύος, ἠδʼ ἀιδήλων ξυσμάων, λεπτὸς τὰς ἐχάραξε δόναξ. ὄμματά μευ κέκμηκε, τένων, ῥάχις, ἰνίον, ὦμοι· τῆς Καθόλου δὲ φέρω τὴν ὀδύνην καθόλου,

Anonymi Epigrammatici μῆτιν Ἐπικτήτοιο τεῷ ἐνικάτθεο θυμῷ, ὄφρα κεν εἰσαφίκηαι ἐς οὐρανίους κενεῶνας, ψυχὴν ὑψικέλευθον ἐλαφρίζων ἀπὸ γαίης.

Anonymi Epigrammatici ὅς κεν Ἐπικτήτοιο σοφὴν τελέσειε μενοινήν, μειδιάει, βιότοιο γαληνιόων ἐνὶ πόντῳ, καὶ μετὰ ναυτιλίην βιοτήσιον εἰσαφικάνει οὐρανίην ἁψῖδα καὶ ἀστερίην περιωπήν.

Anonymi Epigrammatici ἀπὸ ἱξευτοῦ πρὸς στρουθίον τίπτε μετοκλάζεις πωτωμένη ὄζον ἀπʼ ὄζου; τοῖα καὶ ἄλλη ἔρεξε, καὶ οὐ φύγεν ἰξοφορῆας ἡμετέρους δόνακας, περὶ δὲ πτερὰ πυκνὰ βαλοῦσα ἤλυθε τεχνήεντα, καὶ οὐκ ἐθέλουσα, πρὸς ἄνδρα.

Anonymi Epigrammatici εἰς βίβλον Τακτικῶν Ὀρβικίου Δέρκεό μοι κρατερῶν καμάτων ἐγκύμονα βίβλον ἣν πάρος Ἀδριανὸς μὲν ἄναξ ἔχεν ἐν πολέμοισι, κρύψε δʼ ἀεργίη χρόνον ἄσπετον ἐγγύθι λήθης. ἀλλʼ ὑπὸ καρτερόχειρος Ἀναστασίου βασιλῆος ἤλυθον ἐς φάος αὖθις, ἵνα στρατιῇσιν ἀρήξω. οἶδα γὰρ ἀνδροφόνου καμάτους πολέμοιο διδάσκειν οἶδα δὲ πῶς μετʼ ἐμεῖο καὶ ἑσπερίης ἁλὸς ἄνδρας καὶ Πέρσας ὀλέσεις καὶ αἰνομόρους Σαρακηνούς, καὶ θοὸν ἱπποκέλευθον ἀρειμανέων γένος Οὔννων, πετράων τʼ ἐφύπερθεν ἀλυσκάζοντας Ἰσαύρους. πάντα δʼ ὑπὸ σκήπτροισιν Ἀναστασίοιο τελέσσω, ὃν καὶ Τραϊανοῖο φαάντερον ἤγαγεν αἰών.

Anonymi Epigrammatici Παιήων, Χείρων, Ἀσκληπιός, Ἱπποκράτης τε· τοῖς δʼ ἔπι Νίκανδρος προφερέστερον ἔλλαχεν εὖχος.

Anonymi Epigrammatici φάρμακα πολλὰ μὲν ἐσθλὰ μεμιγμένα, πολλὰ δὲ λυγρὰ Νίκανδρος κατέλεξεν, ἐπιστάμενος περὶ πάντων ἀνθρώπων. ἦ γὰρ Παιήονός ἐστι γενέθλης.

Anonymi Epigrammatici καὶ Κολοφὼν ἀρίδηλος ἐνὶ πτολίεσσι τέτυκται, δοιοὺς θρεψαμένη παῖδας ἀριστονόους, πρωτότοκον μὲνὍμηρον, ἀτάρ Νίκανδρον ἔπειτα, ἀμφοτέρους Μούσαις οὐρανίῃσι φίλους.

Leo Philosophus τῇ τῶν λόγων σου κογχύλῃ, Πορφύριε, βάπτεις τὰ χείλη, καὶ στολίζεις τὰς φρένας.

Antipater αἰεὶ θηλυτέρῃσιν ὕδωρ κακὸν Ἑλλήσποντος, ξεῖνε· Κλεονίκης πεύθεο Δυρραχίδος. πλῶε γὰρ ἐς Σηστὸν μετὰ νυμφίον ἐν δὲ μελαίνῃ φορτίδι τὴν Ἕλλης μοῖραν ἀπεπλάσατο. Ἡροῖ δειλαίη, σὺ μὲν ἀνέρα,, Δηίμαχος δὲ νύμφην, ἐν παύροις ὠλέσατε σταδίοις.

Honestus Ἁρμονίης ἱερὸν φήσεις γάμον ἀλλʼ ἀθέμιστος Οἰδίποδος. λέξεις Ἀντιγόνην ὁσίην ἀλλὰ κασίγνητοι μιαρώτατοι. ἄμβροτος Ἰνώ· ἀλλʼ Ἀθάμας τλήμων. τειχομελὴς κιθάρη ἀλλʼ αὐλὸς δύσμουσος. ἴδʼ ὡς ἐκεράσσατο Θήβῃ δαίμων, ἐσθλὰ κακοῖς δʼ εἰς ἓν ἔμιξεν ἴσα.

Quintus Mucius Scaevola αἱ χίμαροι, τί ποτʼ ἆρα τὰ μὲν θύμα καὶ τιθύμαλλα λείπετε καὶ χλοερὴν αἰγίνομον βοτάνην, γυρὰ δʼ ἐπʼ ἀλλήλαις σκιρτήματα γαῦρα τίθεσθε ἀμφὶ τὸν ὑλιβάτην ἁλλόμεναι Νόμιον; οὐκ ἀπὸ πυγμαχίης ἀποπαύσετε; μὴ ποτʼ ἀπεχθὴς ἀντήσῃ κορύνη χειρὸς ἀπʼ αἰπολικῆς.

Aemilianus Ἀβάλε χειμερίου με κατέκλυσε κύματα πόντου δειλαίην, νεκύων φόρτον ἀμειψαμένην. αἰδέομαι σωθεῖσα. τί μοι πλέον ὅρμον ἱκέσθαι, δευομένῃ φωτῶν πείσματα δησομένων; Κωκυτοῦ με λέγοιτε βαρὺ σκάφος· ὤλεσα φῶτας, ὤλεσα· ναυηγοὶ δʼ εἰσὶν ἔσω λιμένος.

Diodorus Αἰγιβότου Σκύροιο λιπὼν πέδον Ἴλιον ἔπλω οἷος Ἀχιλλείδης πρόσθε Νεοπτόλεμος, τοῖος ἐν Αἰνεάδῃσι Νέρων ἀγὸς ἄστυ Ῥέμοιο νεῖται, ἐπʼ ὠκυρόην Θύβριν ἀμειψάμενος, κοῦρος ἔτʼ ἀρτιγένειον ἔχων χνόον. ἀλλʼ ὁ μὲν ἔγχει θῦεν ὁ δʼ ἀμφοτέροις, καὶ δορὶ καὶ σοφίῃ.

Antonius thallus ἁ χλοερὰ πλατάνιστος ἴδʼ ὡς ἔκρυψε φιλεύντων ὄργια, τὰν ἱερὰν φυλλάδα τεινομένα. ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἀκρεμόνεσσιν ἑοῖς κεχαρισμένος ὥραις ἡμερίδος λαρῆς βότρυς ἀποκρέμαται. οὕτως, ὦ πλατάνιστε, φύοις· χλοερὰ δʼ ἀπὸ σεῖο φυλλὰς ἀεὶ κεύθοι τοὺς Παφίης ἑτάρους.

Marcus Argentarius Αὐγάζω τὸν ἄφυκτον ἐπὶ σφραγῖδος Ἔρωτα χερσὶ λεοντείαν ἁνιοχεῦντα βίαν, ὡς τᾷ μὲν μάστιγα κατʼ αὐχένος, ᾇ δὲ χαλινοὺς εὐθύνει· πολλὰ δʼ ἀμφιτέθηλε χάρις. φρίσσω τὸν βροτολοιγὸν ὁ γὰρ καὶ θῆρα δαμάζων ἄγριον, οὐδʼ ὀλίγον φείσεται ἁμερίων.

Antiphilus ἀνέρα θήρ, χερσαῖον ὁ πόντιος, ἄπνοον ἔμπνους, ἀράμενος λοφιῆς ὑγρὸν ὕπερθε νέκυν, εἰς ψαμάθους ἐκόμισσα. τί δὲ πλέον; ἐξ ἁλὸς εἰς γῆν νηξάμενος, φόρτου μισθὸν ἔχω θάνατον δαίμονα δʼ ἀλλήλων ἠμείψαμεν ἡ μὲν ἐκείνου χθὼν ἐμέ, τὸν δʼ ἀπὸ γῆς ἔκτανε τοὐμὸν ὕδωρ.

Bianor ἀγγελίην πὰρ Ζηνὸς ἐπεὶ φέρεν ἠεροδίνης αἰετός, οἰωνῶν μοῦνος ἐνουράνιος, οὐκ ἔφθη τὸν Κρῆτα· θοὴν δʼ ἐπετείνατο νευρήν, πτηνὸν δʼ ὁ πτερόεις ἰὸς ἐλεηίσατο. Ζηνὸς δʼ οὔτι Δίκην ἔλαθεν μόνος· ἔμπεσε δʼ ὄρνις ἀνδρί, τὰ δʼ εὐστοχίης ἀνταπέτισε βέλη. αὐχένι δʼ ἰὸν ἔπηξεν, ὃν ἥπατι κοίμισεν αὐτός· ἓν δὲ βέλος δισσῶν αἷμʼ ἔπιεν θανάτων.

Crinagoras αἶγά με τὴν εὔθηλον, ὅσων ἐκένωσεν ἀμολγεὺς οὔθατα πασάων πουλυγαλακτοτάτην, γευσάμενος, μελιηδὲς ἐπεὶ τʼ ἐφράσσατο πῖαρ Καῖσαρ, κἠν νηυσὶν σύμπλοον εἰργάσατο. ἥξω δʼ αὐτίκα που καὶ ἐς ἀστέρας· ᾧ γὰρ ἐπέσχον μαζὸν ἐμόν, μείων οὐδʼ ὅσον Αἰγιόχου.

Honestus Ἀσωπὶς κρήνη καὶ Πηγασίς, ὕδατʼ ἀδελφά, ἵππου καὶ ποταμοῦ δῶρα ποδορραγέα χὠ μὲν ἔκοψʼ Ἑλικῶνος, ὁ δὲ φλέβας Ἀκροκορίνθου ἔπληξʼ. ὢ πτέρνης εἰς ἴσον εὐστοχίη.

Diodorus Zonas αἰ δʼ ἄγετε ξουθαὶ σιμβληίδες ἄκρα μέλισσαι φέρβεσθʼ ἠὲ θύμων ῥικνὰ περικνίδια, ἢ πετάλας μάκωνος, ἢ ἀσταφιδίτιδα ῥῶγα, ἢ ἴον, ἢ μάλων χνοῦν ἐπικαρπίδιον· πάντα περικνίξασθε, καὶ ἄγγεα κηρώσασθε, ὄφρα μελισσοσόος Πὰν ἐπικυψέλιος γεύσηται τὸ μὲν αὐτός, ὁ δὲ βλιστηρίδι χειρὶ καπνώσας βαιὴν κὔμμι λίπῃ μερίδα.

Bianor Ἀκταίην παρὰ θῖνα διαυγέος ἔνδοθεν ἅλμας ἰχθύα πουλυπόδην ἔδρακεν ἰχθυβόλος· νηχομένῳ δʼ ἐπόρουσε καὶ ἐξ ἁλὸς ἧκʼ ἐπὶ χέρσον ἁρπάγδην, ἄγρης δεσμὸν ὑποφθάμενος. αὐτὰρ ὁ δισκηθεὶς κατακαίριος ἔμπεσε δειλῷ πτωκὶ ταχύς· σχοίνῳ κεῖτο γὰρ ὑπναλέος. τὸν δὲ χυθεὶς περὶ πάντα πεδήσατο, φωτὶ δʼ ὑπʼ ἄγρης ἐμβυθίης ἄγρη χερσόθεν ἠντίασε·.

Apollonides ἀγγελίης ἤκουσεν ἀνωΐστου Μελίτεια, υἱέα σὺν φόρτῳ κύματι κρυπτόμενον· ἠιόσιν δʼ ἐπικέλσαν ἁλίκλυστον δέμας ἄλλου δύσμορος οἰκείης σύμβολον εἶδε τύχης, υἱέα δʼ ὣς ἔστειλε. Δίων δʼ ἐπὶ νηὸς ἀθραύστου ἤλυθεν εὐκταίης σῶος ἀπʼ ἐμπορίης. μητέρες ὡς ἀνίσου μοίρης λάχον ἡ μὲν ἄελπτον ζωὸν ἔχει, κείνη δʼ ὄψεται οὐδὲ νέκυν.

Marcus Argentarius ἀρχαίη σύνδειπνε, καπηλικὰ μέτρα φιλεῦσα, εὔλαλε, πρηΰγελως, εὔστομε, μακροφάρυξ, αἰὲν ἐμῆς πενίης βραχυσύμβολε μύστι, λάγυνε, ἦλθες ὅμως ὑπʼ ἐμὴν χεῖρά ποτε χρόνιος. αἴθʼ ὄφελες καὶ ἄμικτος ἀνύμφευτός τε παρείης, ἄφθορος ὡς κούρη πρὸς πόσιν ἐρχομένη.

Honestus Ἀμβαίνων Ἑλικῶνα μέγαν κάμες, ἀλλʼ ἐκορέσθης Πηγασίδος κρήνης νεκταρέων λιβάδων οὕτως καὶ σοφίης πόνος ὄρθιος· ἢν δʼ ἄρʼ ἐπʼ ἄκρον τέρμα μόλῃς, ἀρύσῃ Πιερίδων χάριτας,

Antipater αὔην με πλατάνιστον ἐφερπύζουσα καλύπτει ἄμπελος· ὀθνείῃ δʼ ἀμφιτέθηλα κόμῃ, ἡ πρὶν ἐμοῖς θαλέθουσιν ἐνιθρέψασ’ ὀροδάμνοις βότρυας, ἡ ταύτης οὐκ ἀπετηλοτέρη· τοίην μέντοι ἔπειτα τιθηνείσθω τις ἑταίρην, ἥτις ἀμείψασθαι καὶ νέκυν οἶδε μόνη.

Philippus Ἀδριακοῖο κύτους λαιμὸς τὸ πάλαι μελίγηρυς, ἡνίκʼ ἐγαστροφόρουν Βακχιακὰς χάριτας, νῦν κλασθεὶς κεῖμαι νεοθηλέι καρτερὸν ἕρκος κλήματι, πρὸς τρυφερὴν τεινομένῳ καλύβην. αἰεί τοι Βρομίῳ λατρεύομεν· ἢ γεραὸν γὰρ φρουροῦμεν πιστῶς, ἢ νέον ἐκτρέφομεν.

Erycius αὖά τοι ἐκτάμνοντι γεράνδρυα, κάμμορε Μίνδων, φωλὰς ἀραχναίη σκαιὸν ἔτυψε πόδα, νειόθεν ἀντιάσασα χύδην δʼ ἔβρυξε μελαίνῃ σηπεδόνι χλωρὴν σάρκα κατʼ ἀστραγάλους. ἐτμήθη δʼ ἀπὸ τῆς στιβαρὸν γόνυ, καὶ σὲ κομίζει μουνόποδα βλωθρῆς σκηπάνιον κοτίνου.

Crinagoras ἄχρι τεῦ, ἆ δείλαιε, κεναῖσιν ἐπʼ ἐλπίσι, θυμέ, πωτηθεὶς ψυχρῶν ἀσσοτάτω νεφέων, ἄλλοις ἄλλʼ ἔπʼ ὄνειρα διαγράψεις ἀφένοιο; κτητὸν γὰρ θνητοῖς οὐδὲ ἓν αὐτόματον. Μουσέων ἀλλʼ ἐπὶ δῶρα μετέρχεο· ταῦτα δʼ ἀμυδρὰ εἴδωλα ψυχῆς ἠλεμάτοισι μέθες.

Crinagoras Ἄγχουροι μεγάλαι κόσμου χθόνες, ἃς διὰ Νεῖλος πιμπλάμενος μελάνων τέμνει ἀπʼ Αἰθιόπων, ἀμφότεραι βασιλῆας ἐκοινώσασθε γάμοισιν, ἓν γένος Αἰγύπτου καὶ Λιβύης θέμεναι. ἐκ πατέρων εἴη παισὶν πάλι τοῖσιν ἀνάκτων ἔμπεδον ἠπείροις σκῆπτρον ἐπʼ ἀμφοτέραις.

Lollius Bassus Ἄρρηκτοι Μοιρῶν πυμάτην ἐσφράγισαν ὅρκοι τῷ Φρυγὶ πὰρ βωμῷ τὴν Πριάμου θυσίην. ἀλλὰ σοί, Αἰνεία, στόλος ἱερὸς Ἰταλὸν ἤδη ὅρμον ἔχει, πάτρης φροίμιον οὐρανίης. ἐς καλὸν ὤλετο πύργος ὁ Τρώιος· ἦ γὰρ ἐν ὅπλοις ἠγέρθη κόσμου παντὸς ἄνασσα πόλις.

Erycius α. βουκόλε, πρὸς τῶ Πανός, ὁ φήγινος, εἰπέ, κολοσσὸς οὗτος, ὅτῳ σπένδεις τὸ γλάγος, ἔστι τίνος; β. τῶ λειοντοπάλα Τιρυνθίω. οὐ δὲ τὰ τόξα, νήπιε, καὶ σκυτάλην ἀγριέλαιον ὁρῇς; χαίροις Ἀλκείδα δαμαληφάγε, καὶ τάδε φρούρει αὔλια, κἠξ ὀλίγων μυριόβοια τίθει.

Antipater βούπαις ὡπόλλων τόδε χάλκεον ἔργον Ὀνατᾶ, ἀγλαΐης Λητοῖ καὶ Διὶ μαρτυρίη, οὔθʼ ὅτι τῆσδε μάτην Ζεὺς ἤρατο, χὤτι κατʼ αἶνον ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἀγλαὸς ὁ Κρονίδης. οὐδʼ Ἥρῃ νεμεσητὸν ἐχεύατο χαλκὸν Ὀνατᾶς, ὃν μετʼ Ἐλειθυίης τοῖον ἀπεπλάσατο.

Crinagoras βίβλων ἡ γλυκερὴ λυρικῶν ἐν τεύχεϊ τῷδε πεντὰς ἀμιμήτων ἔργα φέρει Χαρίτων. δῶρον δʼ εἰς ἱερὴν Ἀντωνίῃ ἥκομεν ἠῶ, κάλλευς καὶ πραπίδων ἔξοχʼ ἐνεγκαμένῃ.

Philippus βαιὸν ἀποπλανίην λιπομήτορα παῖδα Καλύπτρης κριὸς ἑλιξόκερως θεῖνε θρασυνόμενος. κάπρος δʼ Ἡράκλειος ἀπορρήξας ἀπὸ δεσμῶν, ἐς νηδὺν κριοῦ πᾶσαν ἔβαψε γένυν ζωὴν νηπιάχῳ δʼ ἐχαρίσσατο. ἆρʼ † ἀπὸ Ἥρης Ἡρακλέης βρεφέων ᾤκτισεν ἡλικίην;

Antipater βουκόλος ἔπλεο, Φοῖβε, Ποσειδάων δὲ καβάλλης, κύκνος Ζεύς, Ἄμμων δʼ ὡμφιβόητος ὄφις, χοἰ μὲν ἐπʼ ἠιθέας, σὺ δὲ παιδικός, ὄφρα λάθοιτε· ἐστὲ γὰρ οὐ πειθοῦς εὐνέται, ἀλλὰ βίης. Εὐαγόρας δʼ ὢν χαλκὸς ἄτερ δόλου αὐτὸς ἐναργὴς πάντας καὶ πάσας, οὐ μεταβαλλόμενος.

Antiphilus Γλαῦκος ὁ νησαίοιο διαπλώουσιν ὁδηγὸς πορθμοῦ, καὶ Θασίων ἔντροφος αἰγιαλῶν, πόντου ἀροτρευτὴρ ἐπιδέξιος, οὐδʼ, ὅτʼ ἔκνωσσεν, πλαζομένῃ στρωφῶν πηδάλιον παλάμῃ, μυριέτης, ἁλίοιο βίου ῥάκος, οὐδʼ, ὅτʼ ἔμελλεν θνῄσκειν, ἐκτὸς ἔβη γηραλέης σανίδος· τοὶ δὲ κέλυφος ἔκαυσαν ἐπʼ ἀνέρι, τόφρʼ ὁ γεραιὸς πλώσῃ ἐπʼ οἰκείης εἰς ἀίδην ἀκάτου.

Apollonides γήθησαν περὶ παιδὸς Ἀριστίπποιο τοκῆες, καὶ κλαῦσαν μοίρης δʼ ἦμαρ ἓν ἀμφοτέρης. εὖτε γὰρ αἰθόμενον δόμον ἔκφυγεν, ἰθὺ κεραυνοῦ Ζεὺς κατὰ οἱ κεφαλῆς ἄσπετον ἧκε σέλας. τοῦτο δʼ ἔπος τότʼ ἔλεξαν ὅσοι νέκυν ὠδύροντο· ὦ πυρὶ δαιμονίῳ τλῆμον ὀφειλόμενε.

Apollonides Δειματόεις ἐλάφων κεραὸς λόχος, εὖτε κρυώδεις πλῆσαν ὀρῶν κορυφὰς χιόνεαι νιφάδες, δείλαιαι ποταμοῖσιν ἐφώρμισαν, ἐλπίδι φροῦδοι χλιῆναι νοτεροῖς ἄσθμασιν ὠκὺ γόνυ. τὰς δὲ περιφράξας ἐχθρὸς ῥόος ἀθρόον ἄφνω χειμερίῃ στυγεροῦ δῆσε πάγοιο πέδῃ. πληθὺς δʼ ἀγροτέρων ἀλίνου θοινήσατο θήρης, ἣ φύγεν ἁρπεδόνην πολλάκι καὶ στάλικα.

Antiphanes Δυσμοίρων θαλάμων ἐπὶ παστάσιν οὐχ Ὑμέναιος, ἀλλʼ Ἀίδης ἔστη πικρογάμου Πετάλης. δείματι γὰρ μούνην πρωτόζυγα Κύπριν ἀνʼ ὄρφνην φεύγουσαν, ξυνὸν παρθενικαῖσι φόβον, φρουροδόμοι νηλεῖς κύνες ἔκτανον· ἣν δὲ γυναῖκα ἐλπὶς ἰδεῖν, ἄφνως ἔσχομεν οὐδὲ νέκυν.

Marcus Argentarius Ἐθραύσθης, ἡδεῖα παρʼ οἰνοπόταισι λάγυνε, νηδύος ἐκ πάσης χευαμένη Βρόμιον. τηλόθε γὰρ λίθος εἰς σὲ βαρύστονος, οἷα κεραυνός, οὐ Διὸς ἐκ χειρῶν, ἀλλὰ Δίωνος ἔβη. ἦν δὲ γέλως ἐπὶ σοὶ καὶ σκώμματα πυκνά, τυπείσης, καὶ πολὺς ἐξ ἑτάρων γινόμενος θόρυβος. οὐ θρηνῶ σε, λάγυνε, τὸν εὐαστῆρα τεκοῦσαν Βάκχον, ἐπεὶ Σεμέλη καὶ σὺ πεπόνθατʼ ἴσα.

Philippus Εὐθηλῆ πλάτανόν με Νότου βαρυλαίλαπες αὖραι ῥίζης ἐξ αὐτῆς ἐστόρεσαν δαπέδοις· λουσαμένη Βρομίῳ δʼ ἔστην πάλιν, ὄμβρον ἔχουσα χείματι καὶ θάλπει τοῦ Διὸς ἡδύτερον. ὀλλυμένη δʼ ἔζησα· μόνη δὲ πιοῦσα Λυαῖον, ἄλλων κλινομένων, ὀρθοτέρη βλέπομαι.

Boethus εἰ τοῖος Διόνυσος ἐς ἱερὸν ἦλθεν Ὄλυμπον, κωμάζων Λήναις σύν ποτε καὶ Σατύροις, οἷον ὁ τεχνήεις Πυλάδης ὠρχήσατο κεῖνον, ὀρθὰ κατὰ τραγικῶν τέθμια μουσοπόλων, παυσαμένη ζήλου Διὸς ἂν φάτο σύγγαμος Ἥρη· ἐψεύσω, Σεμέλη, Βάκχον ἐγὼ δʼ ἔτεκον.

Quintus Maecius Εὐπέταλον γλαυκὰν ἀναδενδράδα τάνδε παρʼ ἄκραις ἱδρυθεὶς λοφιαῖς Πὰν ὅδʼ ἐπισκοπέω. εἰ δέ σε πορφύροντος ἔχει πόθος, ὦ παροδῖτα, βότρυος, οὐ φθονέω γαστρὶ χαριζομένῳ· ἢν δὲ χερὶ ψαύσῃς κλοπίῃ μόνον, αὐτίκα δέξῃ ὀζαλέην βάκτρου τήνδε καρηβαρίην.

Honestus ἔστην ἐν φόρμιγγι, κατηρείφθην δὲ σὺν αὐλῷ Θήβη· φεῦ Μούσης ἔμπαλιν ἁρμονίης· κωφὰ δέ μοι κεῖται λυροθελγέα λείψανα πύργων, πέτροι μουσοδόμοις τείχεσιν αὐτόμολοι, σῆς χερός, Ἀμφίων, ἄπονος χάρις· ἑπτάπυλον γὰρ πάτρην ἑπταμίτῳ τείχισας ἐν κιθάρῃ.

Euenus ἐχθίστη Μούσαις σελιδηφάγε, λωβήτειρα φωλάς, ἀεὶ σοφίης κλέμματα φερβομένη, τίπτε, κελαινόχρως, ἱεραῖς ψήφοισι λοχάζῃ, σίλφη, τὴν φθονερὴν εἰκόνα πλαττομένη; φεῦγʼ ἀπὸ Μουσάων, ἴθι τηλόσε, μηδʼ ὅσον ὄψει βάσκανον † ἐν ψήφῳ δόξαν ἐπεισαγάγῃς.

Anonymi Epigrammatici ἐς βαθὺν ἥλατο Νεῖλον ἀπʼ ὀφρύος ὀξὺς ὁδίτης, ἡνίκα λαιμάργων εἶδε λύκων ἀγέλην. ἀλλά μιν ἀγρεύσαντο διʼ ὕδατος· ἔβρυχε δʼ ἄλλος ἄλλον, ἐπουραίῳ δήγματι δραξάμενος. μακρὰ γεφυρώθη δὲ λύκοις βυθός, ἔφθανε δʼ ἄνδρα νηχομένων θηρῶν αὐτοδίδακτος ἄρης.

Philippus ἐν Θήβαις Κάδμου κλεινὸς γάμος, ἀλλὰ μυσαχθὴς Οἰδίποδος· τελετὰς Εὔιος ἠσπάσατο, ἃς γελάσας Πενθεὺς ὠδύρατο τείχεα χορδαῖς ἔστη, καὶ λωτοῖς ἔστενε λυόμενα· Ἀντιόπης ὁσίη, χαλεπὴ δʼ ὠδὶς Ἰοκάστης· ἦν Ἰνὼ φιλόπαις, ἀλλʼ ἀσεβὴς Ἀθάμας. † οἰκτρὸν ἀεὶ πτολίεθρον ἴδʼ ὡς ἐσθλῶν περὶ Θήβας μύθων καὶ στυγνῶν ἤρκεσεν ἱστορίη.

Philippus ἡ πυρὶ πάντα τεκοῦσα Φιλαίνιον, ἡ βαρυπενθὴς μήτηρ, ἡ τέκνων τρισσὸν ἰδοῦσα τάφον, ἀλλοτρίαις ὠδῖσιν ἐφώρμισα· ἦ γὰρ ἐώλπειν πάντως μοι ζήσειν τοῦτον ὃν οὐκ ἔτεκον. ἡ δʼ εὔπαις θετὸν υἱὸν ἀνήγαγον ἀλλά με δαίμων ἤθελε μηδʼ ἄλλης μητρὸς ἔχειν χάριτα. κληθεὶς ἡμέτερος γὰρ ἀπέφθιτο· νῦν δὲ τεκούσαις ἤδη καὶ λοιπαῖς πένθος ἐγὼ γέγονα.

Philippus ἠρίθμει πολὺν ὄλβον Ἀριστείδης ὁ πενιχρὸς τὴν ὄιν ὡς ποίμνην, τὴν βόα δʼ ὡς ἀγέλην ἤμβροτε δʼ ἀμφοτέρων· ἀμνὴν λύκος, ἔκτανε δʼ ὠδὶς τὴν δάμαλιν, πενίης δʼ ὤλετο βουκόλιον· πηροδέτῳ δʼ ὃ γʼ ἱμάντι κατʼ αὐχένος ἅμμα πεδήσας οἰκτρὸς ἀμυκήτῳ κάτθανε πὰρ καλύβῃ.

Antiphanes ἥμισύ μευ ζώειν ἐδόκουν ἔτι, κεῖνο δʼ ἔφυσεν ἓν μόνον αἰπυτάτου μῆλον ἐπʼ ἀκρεμόνος· ἡ δὲ κύων δένδρων καρποφθόρος, ἡ πτιλόνωτος κάμπἠ, καὶ τὸ μόνον βάσκανος ἐξέφαγεν. ὁ Φθόνος εἰς πολὺν ὄγκον ἀπέβλεπεν ὃς δὲ τὰ μικρὰ πορθεῖ, καὶ τούτου χείρονα δεῖ με λέγειν.

Apollonides ἡ Καθαρὴ ʽ Νύμφαι γὰρ ἐπώνυμον ἔξοχον ἄλλων κρήνῃ πασάων δῶκαν ἐμοὶ λιβάδωνʼ, ληιστὴς ὅτε μοι παρακλίντορας ἔκτανεν ἄνδρας, καὶ φονίην ἱεροῖς ὕδασι λοῦσε χέρα, κεῖνον ἀναστρέψασα γλυκὺν ῥόον, οὐκέθʼ ὁδίταις βλύζω· τίς γὰρ ἐρεῖ τὴν Καθαρὴν ἔτι με;

Antiphanes ἡ πάρος εὐύδροισι λιβαζομένη προχοαῖσι, πτωχὴ νῦν νυμφῶν μέχρι καὶ εἰς σταγόνα· λυθρώδεις γὰρ ἐμοῖσιν ἐνίψατο νάμασι χεῖρας ἀνδροφόνος, κηλῖδʼ ὕδασιν ἐγκεράσας· ἐξ οὗ μοι κοῦραι φύγον ἥλιον, εἰς ἕνα Βάκχον, εἰποῦσαι, νύμφαι μισγόμεθʼ, οὐκ ἐς Ἄρη.

Bianor ἤριπεν ἐξ ἄκρης δόμος ἀθρόος, ἀλλʼ ἐπὶ παιδὶ νηπιάχῳ Ζεφύρου πολλὸν ἐλαφρότερος· φείσατο κουροσύνης καὶ ἐρείπιον. ὦ μεγάλαυχοι μητέρες, ὠδίνων καὶ λίθος αἰσθάνεται.

Secundus ἡ τὸ πάλαι Λαῒς πάντων βέλος, οὐκέτι Λαΐς ἀλλʼ ἐτέων φανερὴ πᾶσιν ἐγὼ Νέμεσις. οὐ μὰ Κύπριν ʽτί δὲ Κύπρις ἐμοὶ γʼ ἔτι, πλὴν ὅσον ὅρκος;ʼ γνώριμον οὐδʼ αὐτῇ Λαΐδι Λαῒς ἔτι.

Epigonus ἡ πάρος εὐπετάλοισιν ἐν οἰνάνθαις νεάσασα, καὶ τετανῶν βοτρύων ῥᾶγα κομισσαμένη, νῦν οὕτω γραιοῦμαι. ἴδʼ ὁ χρόνος οἷα δαμάζει· καὶ σταφυλὴ γήρως αἰσθάνεται ῥυτίδων.

Philippus ἠρίθμουν ποτὲ πάντες Ἀριστοδίκην κλυτόπαιδα ἑξάκις ὠδίνων ἄχθος ἀπωσαμένην ἤρισε δʼ εἰς αὐτὴν ὕδωρ χθονί· τρεῖς γὰρ ὄλοντο νούσῳ, λειπόμενοι δʼ ἤμυσαν ἐν πελάγει. αἰεὶ δʼ ἡ βαρύδακρυς, ἐπὶ στήλαις μὲν ἀηδών, μεμφομένη δὲ βυθοῖς ἀλκυονὶς βλέπεται.

Antiphilus ἡ γραῦς Εὐβούλη, ὅτε οἱ καταθύμιον ἦν τι, Φοίβου τὸν πρὸ ποδῶν μάντιν ἄειρε λίθον, χείρεσι πειράζουσα· καὶ ἦν βαρύς, ἡνίκα μή τι ἤθελεν εἰ δὲ θέλοι, κουφότερος πετάλων. αὐτὴ δὲ πρήσσουσα τὸ οἱ φίλον, ἤν ποθʼ ἁμάρτῃ, Φοίβῳ τὰς ἀνίσους χεῖρας ἐπεγράφετο.

Philippus θάμνου ποτʼ ἄκρους ἀμφὶ κλῶνας ἥμενος τέττιξ πτερῷ, φλέγοντος ἡλίου μέσου, νηδὺν ῥαπίζων, δαίδαλʼ αὐτουργῷ μέλει ἡδὺς κατωργάνιζε τῆς ἐρημίας. Κρίτων δʼ, ὁ πάσης ἰξοεργὸς Πιαλεὺς θήρης, ἀσάρκου νῶτα δουνακεύσατο. τίσιν δʼ ἔτισεν εἰς γὰρ ἠθάδας πάγας σφαλεὶς ἀλᾶται παντὸς ἱμείρων πτεροῦ.

Philippus Ἰοτυπὴς Διὸς ὄρνις ἐτίσατο Κρῆτα φαρέτρης, οὐρανόθεν τόξῳ τόξον ἀμυνόμενος· κεῖνον δʼ εὐθὺς ἄκοντι παλινδρομέοντι κατέκτα ἠέριος, πίπτων δʼ ἔκτανεν ὡς ἔθανεν. μηκέτʼ ἐφʼ ὑμετέροις ἀψευδέσι Κρῆτες ὀιστοῖς αὐχεῖθʼ· ὑμνείσθω καὶ Διὸς εὐστοχίη.

Antipater ἵμερον αὐλήσαντι πολυτρήτων διὰ λωτῶν εἶπε λιγυφθόγγῳ Φοῖβος ἐπὶ Γλαφύρῳ· “ Μαρσύη, ἐψεύσω τεὸν εὕρεμα, τοὺς γὰρ Ἀθήνης αὐλοὺς ἐκ Φρυγίης οὗτος ἐληΐσατο· εἰ δὲ σὺ τοιούτοις τότʼ ἐνέπνεες, οὐκ ἂν Ὕαγνις τὴν ἐπὶ Μαιάνδρῳ κλαῦσε δύσαυλον ἔριν.”

Philippus Ἰκαρίην πλώων [ πρῴην] ἅλα, νηὸς ὀλισθὼν Δᾶμις ὁ Νικαρέτου κάππεσεν εἰς πέλαγος. πολλὰ πατὴρ δʼ ἠρᾶτο πρὸς ἀθανάτους, καὶ ἐς ὕδωρ φθέγγεθʼ, ὑπὲρ τέκνου κύματα λισσόμενος. ὤλετο δʼ οἰκτίστως βρυχθεὶς ἁλί· κεῖνο δὲ πατρὸς ἔκλυεν ἀράων οὐδὲ πάλαι πέλαγος.

Antipater Κρῆσσα κύων ἐλάφοιο κατʼ ἴχνιον ἔδραμε Γοργώ, ἔγκυος, ἀμφοτέρην Ἄρτεμιν εὐξαμένη· τίκτε δʼ ἀποκτείνουσα· θοὴ δʼ ἐπένευσεν Ἐλευθὼ ἄμφω, εὐαγρίης δῶρα καὶ εὐτοκίης· καὶ νῦν ἐννέα παισὶ διδοῖ γάλα. φεύγετε, Κρῆσσαι κεμμάδες, ἐκ τοκάδων τέκνα διδασκόμεναι.

Antipater Κλασθείσης ποτὲ νηὸς ἐν ὕδατι δῆριν ἔθεντο δισσοὶ ὑπὲρ μούνης μαρνάμενοι σανίδος. τύψε μὲν Ἀνταγόρης Πεισίστρατον οὐ νεμεσητόν, ἦν γὰρ ὑπὲρ ψυχῆς· ἀλλʼ ἐμέλησε Δίκῃ. νῆχε δʼ ὁ μὲν, τὸν δʼ εἷλε κύων ἁλός. ἦ παναλάστωρ κηρῶν οὐδʼ ὑγρῷ παύεται ἐν πελάγει.

Marcus Argentarius κωμάζω, χρύσειον ἐς ἑσπερίων χορὸν ἄστρων λεύσσων, οὐδʼ ἄλλων λὰξ ἐβάρυνʼ ὀάρους· στρέψας δʼ ἀνθόβολον κρατὸς τρίχα, τὴν κελαδεινὴν πηκτίδα μουσοπόλοις χερσὶν ἐπηρέθισα. καὶ τάδε δρῶν εὔκοσμον ἔχω βίον οὐδὲ γὰρ αὐτὸς κόσμος ἄνευθε λύρης ἔπλετο καὶ στεφάνου.

Apollonides καὶ πότε δὴ νήεσσ’ ἄφοβος πόρος, εἰπέ, θάλασσα, εἰ καὶ ἐν ἀλκυόνων ἤμασι κλαυσόμεθα, ἀλκυόνων, αἷς πόντος ἀεὶ στηρίξατο κῦμα νήνεμον, ὡς κρῖναι χέρσον ἀπιστοτέρην; ἀλλὰ καὶ ἡνίκα μαῖα καὶ ὠδίνεσσιν ἀπήμων αὐχεῖς, σὸν φόρτῳ δῦσας Ἀριστομένην.

Bianor Καρφαλέος δίψει Φοίβου λάτρις εὖτε γυναικὸς εἶδεν ὑπὲρ τύμβου κρωσσίον ὀμβροδόκον, κλάγξεν ὑπὲρ χείλους, ἀλλʼ οὐ γένυς ἥπτετο βυσσοῦ. Φοῖβε, σὺ δʼ εἰς τέχνην ὄρνιν ἐκαιρομάνεις· χερμάδα δὲ % ψαλμῶν σφαῖρον ποτὸν ἅρπαγι χείλει ἔφθανε μαιμάσσων λαοτίνακτον ὕδωρ.

Bianor καύματος ἐν θάμνοισι λαλίστατος ἡνίκα τέττιξ φθέγξατο διγλώσσῳ μελπόμενος στόματι, δουνακόεντα Κρίτων συνθεὶς δόλον, εἷλεν ἀοιδὸν ἠέρος, οὐκ ἰδίην ἰξοβολῶν μελέτην. ἄξια δʼ οὐχ ὁσίης θήρης πάθεν οὐ γὰρ ἔτʼ ἄλλων πήξατʼ ἐπʼ ὀρνίθων εὔστοχον ὡς πρὶν ἄγρην.

Philippus καὶ τὸν; ἀρουραῖον γυρήτομον αὔλακα τέμνει μηροτυπεῖ κέντρῳ πειθομένη δάμαλις· καὶ μετʼ ἀροτροπόνους ζεύγλας πάλι τῷ νεοθηλεῖ πινομένη μόσχῳ δεύτερον ἄλγος ἔχει. μὴ θλίψῃς αὐτὴν ὁ γεωμόρος· οὗτος ὁ βαιὸς μόσχος, ἐὰν φείσῃ, σοὶ τρέφεται δαμάλης.

Macedonius I κάπρον μὲν χέρσῳ Κόδρος ἔκτανε· τὴν δὲ ταχεῖαν εἰν ἁλὶ καὶ χαροποῖς κύμασιν εἷλʼ ἔλαφον. εἰ δʼ ἦν καὶ πτηνὴ θηρῶν φύσις, οὐδʼ ἂν ἐν αἴθρῃ τὴν κείνου κενεὴν Ἄρτεμις εἶδε χέρα.

Crinagoras λῶπος ἀποκλύζουσα παρὰ κροκάλαισι θαλάσσης χερνῆτις, διεροῦ τυτθὸν ὕπερθε πάγου, χέρσον ἐπεκβαίνοντι κατασπασθεῖσα κλύδωνι, δειλαίη πικροῦ κῦμʼ ἔπιεν θανάτου· πνεῦμα δʼ ὁμοῦ πενίῃ ἀπελύσατο. τίς κʼ ἐνὶ νηὶ θαρσήσαι πεζοῖς τὴν ἀφύλακτον ἅλα;

Antiphilus Λαβροπόδη χείμαρρε, τί δὴ τόσον ὧδε κορύσσῃ, πεζὸν ἀποκλείων ἴχνος ὁδοιπορίης; ἦ μεθύεις ὄμβροισι, καὶ οὐ Νύμφαισι διαυγὲς νᾶμα φέρεις, θολεραῖς δʼ ἠράνισαι νεφέλαις. ὄψομαι ἠελίῳ σε κεκαυμένον, ὅστις ἐλέγχειν καὶ γόνιμον ποταμῶν καὶ νόθον οἶδεν ὕδωρ.

Bianor λάρνακα πατρῴων ἔτι λείψανα κοιμίζουσαν νεκρῶν χειμάρρῳ παῖς ἴδε συρομένην καί μιν ἄχος τόλμης ἐπλήσατο, χεῦμα δʼ ἀναιδὲς εἰσέθορεν, πικρὴν δʼ ἦλθʼ ἐπὶ συμμαχίην. ὀστέα μὲν γὰρ ἔσωσεν ἀφʼ ὕδατος, ἀντὶ δὲ τούτων αὐτὸς ὑπὸ βλοσυροῦ χεύματος ἐφθάνετο.

Lollius Bassus Ληθαίης ἀκάτοιο τριηκοσίους ὅτε ναύτας δεύτερον ἔσχʼ Ἀίδης, πάντας ἀρηϊφάτους, Σπάρτας ὁ στόλος, εἶπεν “ἴδʼ ὡς πάλι πρὸςθια πάντα τραύματα, καὶ στέρνοις δῆρις ἔνεστι μόνοις νῦν γε μόθου κορέσασθε, καὶ εἰς ἐμὸν ἀμπαύσασθε ὕπνον, ἀνικάτου δῆμος Ἐνυαλίου.”

Apollonides Λαίλιος, Αὐσονίων ὑπάτων κλέος, εἶπεν ἀθρήσας Εὐρώταν· Σπάρτης χαῖρε φέριστον ὕδωρ. Μουσάων δʼ ἐπὶ χεῖρα βαλὼν πολυΐστορι βίβλῳ, εἶδεν ὑπὲρ κορυφῆς σύμβολον εὐμαθίης· κίτται, μιμηλὸν βιότου πτερόν, ἐν σκιεροῖσιν ἄγκεσι παμφώνων μέλπον ἀπὸ στομάτων. ὡρμήθη δʼ ἐπὶ ταῖσι. τί δʼ οὐ ζηλωτὸς ὁ μόχθος, εἰ καὶ πτηνὰ ποθεῖ

Apollonides ξυνὸν ὁπηνίκα θαῦμα κατείδομεν Ἀσὶς ἅπασα, πῶλον ἐπʼ ἀνδρομέαν σάρκα φριμασσόμενον, Θρηικίης φάτνης πολιὸς λόγος εἰς ἐμὸν ὄμμα ἤλυθε δίζημαι δεύτερον Ἡρακλέα.

Antipater ξεῖνοι, παρθένος εἰμὶ τὸ δένδρεον εἴπατε δάφνης φείσασθαι δμώων χερσὶν ἑτοιμοτόμοις· ἀντὶ δʼ ἐμεῦ κομάρου τις ὁδοιπόρος ἢ τερεβίνθου δρεπτέσθω χθαμαλὴν ἐς χύσιν οὐ γὰρ ἑκάς· ἀλλʼ ἀπʼ ἐμεῦ ποταμὸς μὲν ὅσον τρία, τοῦ δʼ ἀπὸ πηγῶν ὕλη πανθηλὴς δοιὰ πέλεθρʼ ἀπέχει.

Crinagoras οὔρεα Πυρηναῖα καὶ αἱ βαθυάγκεες Ἄλπεις, αἳ Ῥήνου προχοὰς ἐγγὺς ἀποβλέπετε, μάρτυρες ἀκτίνων, Γερμανικὸς ἃς ἀνέτειλεν, ἀστράπτων Κελτοῖς πουλὺν ἐνυάλιον. οἱ δʼ ἄρα δουπήθησαν ἀολλέες· εἶπε δʼ Ἐνυὼ Ἄρεϊ· τοιαύταις χερσὶν ὀφειλόμεθα.

Crinagoras οἵους ἀνθʼ οἵων οἰκήτορας, ὦ ἐλεεινή, εὕραο. φεῦ μεγάλης Ἑλλάδος ἀμμορίης. αὐτίκα καὶ γαίης χθαμαλωτέρη εἴθε, Κόρινθε, κεῖσθαι, καὶ Λιβυκῆς ψάμμου ἐρημοτέρη, ἢ τοίοις διὰ πᾶσα παλιμπρήτοισι δοθεῖσα θλίβειν ἀρχαίων ὀστέα Βακχιαδῶν.

Philippus οὐκέτι πυργωθεὶς ὁ φαλαγγομάχας ἐπὶ δῆριν ἄσχετος ὁρμαίνει μυριόδους ἐλέφας, ἀλλὰ φόβῳ στείλας βαθὺν αὐχένα πρὸς ζυγοδέσμους, ἄντυγα διφρουλκεῖ Καίσαρος οὐρανίου. ἔγνω δʼ εἰρήνης καὶ θὴρ χάριν ὄργανα ῥίψας Ἄρεος, εὐνομίης ἀντανάγει πατέρα.

Marcus Argentarius ὄρνι, τί μοι φίλον ὕπνον ἀφήρπασας; ἡδὺ δὲ Πύρρης εἴδωλον κοίτης ᾤχετʼ ἀποπτάμενον. ἢ τάδε θρέπτρα τίνεις, ὅτι θῆκά σε, δύσμορε, πάσης ᾠοτόκου κραίνειν ἐν μεγάροις ἀγέλης; ναὶ βωμὸν καὶ σκῆπτρα Σαράπιδος, οὐκέτι νυκτὸς φθέγξεαι, ἀλλʼ ἕξεις βωμὸν ὃν ὠμόσαμεν.

Apollonides ὁ πρὶν ἐγὼ Ῥοδίοισιν ἀνέμβατος ἱερὸς ὄρνις, ὁ πρὶν Κερκαφίδαις αἰετὸς ἱστορίη, ὑψιπετῆ τότε ταρσὸν ἀνὰ πλατὺν ἠέρʼ ἀερθεὶς ἤλυθον, Ἠελίου νῆσον ὅτʼ εἶχε Νέρων κείνου δʼ αὐλίσθην ἐνὶ δώμασι, χειρὶ συνήθης κράντορος, οὐ φεύγων Ζῆνα τὸν ἐσσόμενον.

Tullius Geminus οὗτος ὁ Κεκροπίδῃσι βαρὺς λίθος Ἄρεϊ κεῖμαι, ξεῖνε, Φιλιππείης σύμβολον ἠνορέης, ὑβρίζων Μαραθῶνα καὶ ἀγχιάλου Σαλαμῖνος ἔργα, Μακηδονίης ἔγχεσι κεκλιμένα. ὄμνυε νῦν νέκυας, Δημόσθενες· αὐτάρ ἔγωγε καὶ ζωοῖς ἔσομαι καὶ φθιμένοισι βαρύς.

Lollius Bassus οὐλόμεναι νήεσσι Καφηρίδες, αἵ ποτε νόστον ὠλέσαθʼ Ἑλλήνων καὶ στόλον Ἰλιόθεν, πυρσὸς ὅτε ψεύστας χθονίης δνοφερώτερα νυκτὸς ἧψε σέλα, τυφλὴ δʼ ἔδραμε πᾶσα τρόπις χοιράδας ἐς πέτρας, Δαναοῖς πάλιν Ἴλιος ἄλλη ἔπλετε, καὶ δεκέτους ἐχθρότεραι πολέμου. καὶ τὴν μὲν τότʼ ἔπερσαν ἀνίκητος δὲ Καφηρεύς. Ναύπλιε σοὶ χάρμην Ἑλλὰς ἔκλαυσε δάκρυ.

Philippus ὅτʼ ἐξ ἀήτου Λίβυος, ἐκ ζαοῦς Νότου; συνεζοφώθη πόντος, ἐκ δὲ νειάτων μυχῶν βυθῖτις ψάμμος ἐξηρεύγετο, ἱστὸς δὲ πᾶς ὤλισθεν εἰς ἁλὸς πτύχας, φορτὶς δʼ ἐσύρετʼ ἐς ἀίδαν πλανωμένη, ἀρωγοναύτας δαίμονας Λυσίστρατος ἐλιπάρησεν οἱ δὲ τῷ νεωκόρῳ μούνῳ θάλασσαν ἀγρίαν ἐκοίμισαν,

Crinagoras †οὐδʼ ἢν Ὠκεανὸς πᾶσαν πλήμμυραν ἐγείρῃ, οὐδʼ ἢν Γερμανίη Ῥῆνον ἅπαντα πίῃ, Ῥώμης οὐδʼ ὅσσον βλάψει σθένος, ἄχρι κε μίμνῃ δεξιὰ σημαίνειν Καίσαρι θαρσαλέη. οὕτως χαἰ ἱεραὶ Ζηνὸς δρύες ἔμπεδα ῥίζαις ἑστᾶσιν, φύλλων δʼ αὖα χέουσ’ ἄνεμοι.

Honestus παίδων ὃν μὲν ἔκαιεν Ἀρίστιον, ὃν δʼ ἐσάκουσε ναυηγὸν δισσὸν δʼ ἄλγος ἔτηξε μίαν. αἰαῖ μητέρα Μοῖρα διείλετο, τὴν ἴσα τέκνα καὶ πυρὶ καὶ πικρῷ νειμαμένην ὕδατι.

Philippus πουλὺ Λεωνίδεω κατιδὼν δέμας αὐτοδάικτον Ξέρξης ἐχλαίνου φάρεϊ πορφυρέῳ· κἠκ νεκύων δʼ ἤχησεν ὁ τᾶς Σπάρτας πολὺς ἥρως· “οὐ δέχομαι προδόταις μισθὸν ὀφειλόμενον ἀσπὶς ἐμοὶ τύμβου κόσμος μέγας· αἶρε τὰ Περσῶν χἤξω κεἰς ἀΐδην ὡς Λακεδαιμόνιοσ”

Antiphilus α. πορφυρέαν τοι τάνδε, Λεωνίδα, ὤπασε χλαῖναν Ξέρξης, ταρβήσας ἔργα τεᾶς ἀρετᾶς. β. οὐ δέχομαι· προδόταις αὕτα χάρις. ἀσπὶς ἔχοι με καὶ νέκυν ὁ πλοῦτος δʼ οὐκ ἐμὸν ἐντάφιον. α. ἀλλʼ ἔθανες· τί τοσόνδε καὶ ἐν νεκύεσσιν ἀπεχθὴς Πέρσαις; β. οὐ θνᾴσκει ζᾶλος ἐλευθερίας.

Bianor πῶλον, τὸν πεδίων ἀλλʼ οὐχ ἁλὸς ἱππευτῆρα, νηὶ διαπλώειν πόντον ἀναινόμενον, μὴ θάμβει χρεμέθοντα καὶ ἐν ποσὶ λὰξ πατέοντα τοίχους, καὶ θυμῷ δεσμὰ βιαζόμενον. ἄχθεται εἰ φόρτου μέρος ἔρχεται· οὐ γάρ ἐπʼ ἄλλοις κεῖσθαι τὸν πάντων ἔπρεπεν ὠκύτατον.

Apollonides Σκύλλος, ὅτε Ξέρξου δολιχὸς στόλος Ἑλλάδα πᾶσαν ἤλαυνεν, βυθίην εὕρετο ναυμαχίην, Νηρῆος λαθρίοισιν ὑποπλεύσας τενάγεσσι, καὶ τὸν ἀπʼ ἀγκύρης ὅρμον ἔκειρε νεῶν. αὔτανδρος δʼ ἐπὶ γῆν ὠλίσθανε Περσὶς ἄναυδος ὀλλυμένη, πρώτη πεῖρα Θεμιστοκλέους.

Antipater Στέλλευ ἐπʼ Εὐφρήτην, Ζηνὸς τέκος· εἰς σὲ γὰρ ἤδη ἠῷοι Πάρθων αὐτομολοῦσι πόδες. στέλλευ, ἄναξ· δήεις δὲ φόβῳ κεχαλασμένα τόξα, Καῖσαρ· πατρῴων δʼ ἄρξαι ἀπʼ ἐντολέων Ῥώμην δʼ, ὠκεανῷ περιτέρμονα πάντοθεν, αὐτὸς πρῶτος ἀνερχομένῳ σφράγισαι ἠελίῳ.

Antiphilus Σκίπων με πρὸς νηὸν ἀνήγαγεν, ὄντα βέβηλον οὐ μοῦνον τελετῆς, ἀλλὰ καὶ ἠελίου· μύστην δʼ ἀμφοτέρων με Θεαὶ θέσαν οἶδα δʼ ἐκείνῃ νυκτὶ καὶ ὀφθαλμῶν νύκτα καθηράμενος. ἀσκίπων δʼ εἰς ἄστυ κατέστιχον, ὄργια Δηοῦς κηρύσσων γλώσσης ὄμμασι τρανότερον.

Philippus ταῦροι πρηϋτένοντες, ἀροτρευτῆρες ἀρούρης, εἰν ἁλὶ τοὺς γαίης ἀντέχομεν καμάτους· αὔλακα τὴν ἀσίδαρον ἐν ὕδασιν ἕλκομεν ἄμφω, μακροτόνων σχοίνων ἅμμα σαγηνόδετον ἰχθύσι δʼ ἐκ σταχύων λατρεύομεν. ἆ ταλαεργοί· ἤδη κἠν πελάγει καρπὸν ἀροῦσι βόες.

Adaeus Ταύρῳ φρικαλέον νάπος ἐκβαίνοντι Δοβήρου Πευκέστης ἵππῳ καρτερὸς ἠντίασεν. ἀλλʼ ὁ μὲν ὡρμήθη πρηὼν ἅτε τοῦ δʼ ἁπαλοῖο Παιονίδα λόγχην ἧκε διὰ κροτάφου· συλήσας κεφαλῆς δὲ διπλοῦν κέρας, αἰὲν ἐκείνῳ ζωροποτῶν ἐχθροῦ κόμπον ἔχει θανάτου.

Secundus τίπτε τὸν ὀγκητὴν βραδύπουν ὄνον ἄμμιγʼ ἐν ἵπποις γυρὸν ἀλωειναῖς ἐξελάατε δρόμον; οὐχ ἅλις, ὅττι μύλοιο περίδρομον ἄχθος ἀνάγκῃ σπειρηδὸν σκοτόεις κυκλοδίωκτος ἔχω; ἀλλʼ ἔτι καὶ πώλοισιν ἐρίζομεν. ἦ ῥʼ ἔτι λοιπὸν νῦν μοι τὴν σκολιὴν αὐχένι γαῖαν ἀροῦν.

Antipater τὸ βρέφος Ἑρμώνακτα διεχρήσασθε μέλισσαι ʽφ̔εῦ κύνεσ̓ ἑρπυστήν, κηρία μαιόμενον πολλάκι δʼ ἐξ ὑμέων ἐψισμένον ὠλέσατʼ, αἰαῖ, κέντροις. εἰ δʼ ὀφίων φωλεὰ μεμφόμεθα, πείθεο Λυσιδίκῃ καὶ Ἀμύντορι μηδὲ μελίσσας αἰνεῖν κἀκείναις πικρὸν ἔνεστι μέλι.

Adaeus τῇ βαιῇ Καλαθίνῃ ὑπὸ σκυλάκων μογεούσῃ Λητωὶς κούφην εὐτοκίην ἔπορεν. μούναις οὔ τι γυναιξὶν ἐπήκοος, ἀλλὰ καὶ αὐτὰς συνθήρους σῴζειν Ἄρτεμις οἶδε κύνας.

Parmenion τὸν γαίης καὶ πόντου ἀμειφθείσαισι κελεύθοις ναύτην ἠπείρου, πεζοπόρον πελάγους, ἐν τρισσαῖς δοράτων ἑκατοντάσιν ἔστεγεν ἄρης Σπάρτης. αἰσχύνεσθʼ, οὔρεα καὶ πελάγη.

Antipater ὕδατος ἀκρήτου κεκορημένῳ ἄγχι παραστὰς χθιζὸν ἐμοὶ λεχέων Βάκχος ἔλεξε τάδε· “ εὕδεις ἄξιον ὕπνον ἀπεχθομένων Ἀφροδίτῃ· εἰπέ μοι, ὦ νήφων, πεύθεαι Ἱππολύτου; τάρβει, μή τι πάθῃς ἐναλίγκιον.” ὣς ὁ μὲν εἰπὼν ᾤχετʼ ἐμοὶ δʼ ἀπὸ τῆς οὐκέτι τερπνὸν ὕδωρ.

Antiphilus ὑλοτόμοι παύσασθε, νεῶν χάριν. οὐκέτι πεύκη κύματος, ἀλλʼ ἤδη ῥινὸς ἐπιτροχάει· γόμφος δʼ οὐδʼ ἔτι χαλκὸς ἐν ὁλκάσιν, οὐδὲ σίδηρος, ἀλλὰ λίνῳ τοίχων ἁρμονίη δέδεται. τὰς δʼ αὐτὰς ποτὲ πόντος ἔχει νέας, ἄλλοτε γαῖα πτυκτὸν ἀμαξίτην φόρτον ἀειρομένας. Ἀργὼ μὲν προτέροισιν ἀοίδιμος· ἀλλὰ Σαβίνῳ καινοτέρην πῆξαι Παλλὰς ἔνευσε τρόπιν.

Philippus Φοῖβον ἀνηναμένη Δάφνη ποτέ, νῦν ἀνέτειλεν Καίσαρος ἐκ βωμοῦ κλῶνα μελαμπέταλον ἐκ δὲ θεοῦ θεὸν εὗρεν ἀμείνονα· Λητοΐδην γὰρ ἐχθήρασα, θέλει Ζῆνα τὸν Αἰνεάδην. ῥίζαν δʼ οὐκ ἀπὸ γῆς μητρὸς βάλεν, ἀλλʼ ἀπὸ πέτρης. Καίσαρι μὴ τίκτειν οὐδὲ λίθος δύναται.

Bianor φῶρες ὅτʼ εἰνάλιοι Τυρσηνίδος ἀγχόθι δίνης φορμικτὰν ἀκάτου θῆκαν ὕπερ βύθιον, αὐτίκα μιν κιθάρῃ λιγυαχέι δέξατο δελφὶν σύνθροον, ἐκ δὲ βυθοῦ νήχετʼ ἐρυσσάμενος,˘ μέχρις ἐπʼ ἰσθμὸν ἔκελσε Κορίνθιον. ἆρα θάλασσα ἰχθῦς ἀνθρώπων εἶχε δικαιοτέρους;

Antipater χειμέριον καίουσαν ἐφʼ ἑστίῃ ἄνθρακα Γοργὼ τὴν γρηῢν βροντῆς ἐξεπάταξε φόβος· πνεύμονα δὲ ψυχθεῖσα κατήμυσεν. ἦν ἄρα μέσσῃ γήρως καὶ θανάτου λειπομένη πρόφασις.

Antiphilus Ψῆγμʼ ἄπυρον χρυσοῖο σιδηρείων ὑπʼ ὀδόντων ῥινηθέν, Λιβυκῆς κουφότερον ψαμάθου, μῦς ὀλίγος βαρὺ δεῖπνον ἐδαίσατο· πᾶσα δὲ νηδὺς συρομένη βραδύπουν θῆκε τὸν ὠκύτατον. ληφθεὶς δʼ ἐκ μεσάτης ἀνετέμνετο κλέμματα γαστρός· ἦς ἄρα κἠν ἀλόγοις, χρυσέ, κακοῦ πρόφασις,

Philippus ὠκείαις ἐλάφοισι κύων ἰσάμιλλα δραμοῦσα ἔγκυος ἡλκώθη παιδοπόρον γένεσιν πᾶσα δὲ συγκατέμυσε κατουλωθεῖσα χρόνοισιν, ἤδη δʼ ἡ τοκετῶν ὥριος ἦν βάσανος· πολλὰ δʼ ἐπωρύουσαν ἀνὴρ ἐσιδηροτόμησεν, καὶ σκύλακες φίλιοι νηδύος ἐξέθορον. Ἀρτέμιδος λέλυται λοχίων χάρις· ἔμπαλι δʼ Ἄρης ἦρκται μαιοῦσθαι γαστέρα θηλυτέραις,

Diodorus Zonas ὦνερ, τᾶν βαλάνων τὰν ματέρα φείδεο κόπτειν, φείδεο· γηραλέαν δʼ ἐκκεράϊζε πίτυν, ἢ πεύκαν, ἢ τάνδε πολυστέλεχον παλίουρον, ἢ πρῖνον, ἢ τὰν αὐαλέαν κόμαρον τηλόθι δʼ ἴσχε δρυὸς πέλεκυν κοκύαι γάρ ἔλεξαν ἁμῖν ὡς πρότεραι ματέρες ἐντὶ δρύες.

Anyte ἵζευ ἅπας ὑπὸ καλὰ δάφνας εὐθαλέα φύλλα, ὡραίου τʼ ἄρυσαι νάματος ἁδὺ πόμα, ὄφρα τοι ἀσθμαίνοντα πόνοις θέρεος φίλα γυῖα ἀμπαύσῃς, πνοιῇ τυπτόμενα Ζεφύρου.

Anyte Ἑρμᾶς τᾷδʼ ἔστακα παρʼ ὄρχατον ἠνεμόεντα ἐν τριόδοις, πολιᾶς ἐγγύθεν ἀιόνος, ἀνδράσι κεκμηῶσιν ἔχων ἄμπαυσιν ὁδοῖο· ψυχρὸν δʼ ἀχραὲς κράνα † ὑποϊάχει. W. H. D. Bouse, , p. 62.

Nicias ἵζευ ὑπʼ αἰγείροισιν, ἐπεὶ κάμες, ἐνθάδʼ, ὁδῖτα, καὶ πῖθʼ ἆσσον ἰὼν πίδακος ἁμετέρας· μνᾶσαι δὲ κράναν καὶ ἀπόπροθι, ᾇ ˘ ἔπι Γίλλῳ Σῖμος ἀποφθιμένῳ παιδὶ παριδρύεται.

Leonidas ὦ τάνδε στείχοντες ἀταρπιτόν, αἴτε ποτʼ ἀγροὺς δαμόθεν, αἴτʼ ἀπʼ ἀγρῶν νεῖσθε ποτʼ ἀκρόπολιν, ἄμμες ὅρων φύλακες, δισσοὶ θεοί, ὧν ὁ μέν, Ἑρμᾶς, οἷον ὁρῇς μʼ, οὗτος δʼ ἅτερος, Ἡρακλέης· ἄμφω μὲν θνατοῖς εὐάκοοι, ἀλλὰ ποθʼ αὑτούς — αἰ ξύνᾷ παραθῇς ἀχράδας, ἐγκέκαφεν ναὶ μὰν ὡσαύτως τοὺς βότρυας, αἴτε πέλονται ὥριμοι, αἴτε χύδαν ὄμφακες, εὐτρέπικεν. μισέω τὰν μετοχάν, οὐδʼ ἥδομαι· ἀλλʼ ὁ φέρων τι, ἀμφίς, μὴ κοινᾷ, τοῖς δυσὶ παρτιθέτω, καὶ λεγέτω· τὶν τοῦθʼ, Ἡράκλεες· ἄλλοτε, “ τοῦτο Ἑρμᾷ·” καὶ λύοι τὰν ἔριν ἀμφοτέρων.

Anonymi Epigrammatici α. χαίρω τὸν λακόρυζον ὁρῶν θεὸν εἰς τὸ φάλανθον βρέγμʼ ὑπὸ τᾶν ὀχνᾶν, αἰπόλε, τυπτόμενον. β. αἰπόλε, τοῦτον ἐγὼ τρὶς ἐπύγισα· τοὶ δὲ τραγίσκοι εἰς ἐμὲ δερκόμενοι τὰς χιμάρας ἐβάτευν. γ. ὄντως σ’, Ἑρμαφρόδιτε, πεπύγικεν; α. οὐ μὰ τὸν Ἑρμᾶν, αἰπόλε. β. ναὶ τὸν Πᾶνʼ, αἰπόλε, κἀπιγελῶν.

Leonidas Εὐμάραθον πρηῶνα καὶ εὐσκάνδικα λελογχώς, Ἑρμῆ, καὶ ταύταν, ἆ φίλος, αἰγίβοσιν, καὶ λαχανηλόγῳ ἔσσο καὶ αἰγινομῆι προσηνής· ἕξεις καὶ λαχάνων καὶ γλάγεος μερίδα.

Philoxenus Τληπόλεμός ὁ Μυρεὺς Ἑρμᾶν ἀφετήριον ἕρμα [ἱροδρόμοις θῆκεν παῖς ὁ Πολυκρίτεω, δὶς δέκʼ ἀπὸ σταδίων ἐναγώνιον ἀλλὰ πονεῖτε, μαλθακὸν ἐκ γονάτων ὄκνον ἀπωσάμενοι.

Leonidas εἶπέ ποκʼ Εὐρώτας ποτὶ τὰν Κύπριν “ἢ λάβε τεύχη, ἢ ʼξιθι τᾶς Σπάρτας· ἁ πόλις ὁπλομανεῖ.” ἁ δʼ ἁπαλὸν γελάσασα, καὶ ἔσσομαι αἰὲν ἀτευχής, εἶπε, καὶ οἰκήσω τὰν Λακεδαιμονίαν. χἀμῖν Κύπρις ἄνοπλος· ἀναιδέες οἵδε λέγουσιν ἵστορες, ὡς ἁμῖν χἀ θεὸς ὁπλοφορεῖ.

Antimachus τίπτε, μόθων ἄτλητος, Ἐνυαλίοιο λέλογχας, Κύπρι; τίς ὁ ψεύστας στυγνὰ καθᾶψε μάτην ἔντεα; σοὶ γὰρ Ἔρωτες ἐφίμεροι, ἅ τε κατʼ εὐνὰν τέρψις, καὶ κροτάλων θηλυμανεῖς ὄτοβοι. δούρατα δʼ αἱματόεντα κάθες· Τριτωνίδι δίᾳ ταῦτα· σὺ δʼ εὐχαίταν εἰς Ὑμέναιον ἴθι.

Leonidas οὐκ ἐμὰ ταῦτα λάφυρα τίς ὁ θριγκοῖσιν ἀνάψας Ἄρηος ταύταν τὰν ἄχαριν χάριτα; ἄθλαστοι μὲν κῶνοι, ἀναίμακτοι δὲ γανῶσαι ἀσπίδες, ἄκλαστοι δʼ αἱ κλαδαραὶ κάμακες. αἰδοῖ πάντα πρόσωπʼ ἐρυθαίνομαι, ἐκ δὲ μετώπου ἱδρὼς πιδύων στῆθος ἐπισταλάει. παστάδα τις τοιοῖσδε καὶ ἀνδρειῶνα καὶ αὐλὰν κοσμείτω καὶ τὸν νυμφίδιον θάλαμον Ἄρευς δʼ αἱματόεντα διωξίπποιο λάφυρα νηὸν κοσμοίη τοῖς γὰρ ἀρεσκόμεθα,.

Antipater τίς θέτο μαρμαίροντα βοάγρια; τίς δʼ ἀφόρυκτα δούρατα, καὶ ταύτας ἀρραγέας κόρυθας, ἀγκρεμάσας Ἄρηι μιάστορι κόσμον ἄκοσμον; οὐκ ἀπʼ ἐμῶν ῥίψει ταῦτά τις ὅπλα δόμων; ἀπτολέμων τάδʼ ἔοικεν ἐν οἰνοπλῆξι τεράμνοις πλάθειν, οὐ θριγκῶν ἐντὸς Ἐνυαλίου. σκῦλά μοι ἀμφίδρυπτα, καὶ ὀλλυμένων ἅδε λύθρος ἀνδρῶν, εἴπερ ἔφυν ὁ βροτολοιγὸς Ἄρης.

Mnasalces ἁ σῦριγξ, τί μοι ὧδε παρʼ Ἀφρογένειαν ὄρουσας; τίπτʼ ἀπὸ ποιμενίου χείλεος ὧδε πάρει; οὔ τοι πρῶνες ἔθʼ ὧδʼ οὔτʼ ἄγκεα, πάντα δʼ ἔρωτες καὶ Πόθος· ἁ δʼ ἀγρία Μοῦσ’ ἐν ὄρει νέμεται.

Anonymi Epigrammatici πρὶν μὲν ἁλικλύστου πέτρας ἐνὶ βένθεσιν ἥμαν εὐαλδὲς πόντου φῦκος ἐπεννυμένα· νῦν δέ μοι ἱμερόεις κόλπων ἔντοσθεν ἰαύει λάτρις ἐϋστεφάνου Κύπριδος ἁβρὸς Ἔρως.

Leonidas πέτρης ἐκ δισσῆς ψυχρὸν κατεπάλμενον ὕδωρ, χαίροις, καὶ Νυμφέων ποιμενικὰ ξόανα, πίστραι ˘ τε κρηνέων, καὶ ἐν ὕδασι κόσμια ταῦτα ὑμέων, ὦ κοῦραι, μυρία τεγγόμενα, χαίρετʼ· Ἀριστοκλεης δʼ ὅδʼ ὁδοιπόρος, ᾧπερ ἀπῶσα δίψαν βαψάμενος τοῦτο δίδωμι γέρας.

Hermocreon νύμφαι ἐφυδριάδες, ταῖς Ἑρμοκρέων τάδε δῶρα εἵσατο, καλλινάου πίδακος ἀντιτυχών, χαίρετε, καὶ στείβοιτʼ ἐρατοῖς ποσὶν ὑδατόεντα τόνδε δόμον, καθαροῦ πιμπλάμεναι πόματος.

Anonymi Epigrammatici νύμφαι Νηιάδες, καλλίρροον αἳ τόδε νᾶμα χεῖτε κατʼ οὐρείου πρωνὸς ἀπειρέσιον, ὔμμιν ταῦτα πόρεν Δαμόστρατος Ἀντίλα υἱὸς ξέσματα, καὶ δοιῶν ῥινὰ κάπρων λάσια.

Leonidas νύμφαι ἐφυδριάδες, Δώρου γένος, ἀρδεύοιτε τοῦτον Τιμοκλέους κᾶπον ἐπεσσύμεναι· καὶ γὰρ Τιμοκλέης ὔμμιν, κόραι, αἰὲν ὁ καπεὺς κάπων ἐκ τούτων ὥρια δωροφορεῖ.

Nicarchus I α. κράνας εὐύδρου παρὰ νάμασι καὶ παρὰ Νύμφαις, ἔστασέν με Σίμων, Πᾶνα τὸν αἰγιπόδην. β. τεῦ δὲ χάριν; α. λέξω τοι· ὅσον ποθέεις ἀπὸ κράνας καὶ πίε, καὶ κοίλαν κάλπιν ἑλὼν ἄρυσαι· ποσσὶ δὲ μὴ ποτὶ νίπτρα φέρειν κρυστάλλινα Νυμφᾶν δῶρα, τὸν ὑβριστὰν εἰς ἐμὲ δερκόμενος. β. ὦ σέμνʼ — - α. οὐ λέξεις ἕτερον λόγον, ἀλλὰ παρέξεις πυγίξαι· τούτοις χρῶμαι ὁ Πὰν νομίμοις. ἢν δὲ ποιῇς ἐπίτηδες, ἔχων πάθος, ἔστι καὶ ἄλλα τέχνα· τῷ ῥοπάλῳ τὰν κεφαλὰν λέπομες.

Meleager αἱ Νύμφαι τὸν Βάκχον, ὅτʼ ἐκ πυρὸς ἥλαθʼ ὁ κοῦρος, νίψαν ὑπὲρ τέφρης ἄρτι κυλιόμενον. τοὔνεκα σὺν Νύμφαις Βρόμιος φίλος· ἢν δέ νιν εἴργῃς μίσγεσθαι, δέξῃ πῦρ ἔτι καιόμενον.

Nossis Ἐλθοῖσαι ποτὶ ναὸν ἰδώμεθα τᾶς Ἀφροδίτας τὸ βρέτας, ὡς χρυσῷ διαδαλόεν τελέθει. εἵσατό μιν Πολυαρχίς, ἐπαυρομένα μάλα πολλὰν κτῆσιν ἀπʼ οἰκείου σώματος ἀγλαΐας.

Mnasalces στῶμεν ἁλιρράντοιο παρὰ χθαμαλὰν χθόνα † πόντου, δερκόμενοι τέμενος Κύπριδος Εἰναλίας, κράναν τʼ αἰγείροιο κατάσκιον, ἇς ἄπο νᾶμα ξουθαὶ ἀφύσσονται χ;χείλεσιν ἀλκυόνες.

Perses κἀμὲ τὸν ἐν σμικροῖς ὀλίγον θεὸν ἢν ἐπιβώσῃς εὐκαίρως, τεύξῃ μὴ μεγάλων δὲ γλίχου. ὡς ὅ τι δημοτέρων δύναται θεὸς ἀνδρὶ πενέστῃ δωρεῖσθαι, τούτων κύριός εἰμι Τύχων

Leonidas Ὑλοφόρου τὠγάλμαθʼ, ὁδοιπόρε, Μικκαλίωνος· Ἑρμῆς, ἀλλʼ ἴδε τὸν κρήγυον ὑλοφόρον, ὡς ἐξ οἰζυρῆς ἠπίστατο δωροδοκῆσαι ἐργασίης· αἰὲν δʼ ὦ ʼγαθὸς ἐστʼ ἀγαθός.

Callimachus ἥρως Αἰετίωνος ἐπίσταθμος Ἀμφιπολίτεω ἵδρυμαι μικρῷ μικρὸς ἐπὶ προθύρῳ, λοξὸν ὄφιν καὶ μοῦνον ἔχων ξίφος· ἀνδρὶ † ιπείωι θυμωθεὶς πεζὸν κἀμὲ παρῳκίσατο.

Leonidas Εὐάγρει, λαγόθηρα, καὶ εἰ πετεεινὰ διώκων ἰξευτὴς ἥκεις τοῦθʼ ὑπὸ δισσὸν ὄρος, κἀμὲ τὸν ὑληωρὸν ἀπὸ κρημνοῖο βόασον Πᾶνα· συναγρεύω καὶ κυσὶ καὶ καλάμοις.

Theocritus εὕδεις φυλλοστρῶτι πέδῳ, Δάφνι, σῶμα κεκμακὸς ἀμπαύων στάλικες δʼ ἀρτιπαγεῖς ἀνʼ ὄρη. ἀγρεύει δέ τυ Πάν, καὶ ὁ τὸν κροκόεντα Πρίηπος κισσὸν ἐφʼ ἱμερτῷ κρατὶ καθαπτόμενος, ἄντρον ἔσω στείχοντες ὁμόρροθοι. ἀλλὰ τὺ φεῦγε, φεῦγε, μεθεὶς ὕπνου κῶμα καταρχόμενον.

Archias ἔν ποτε παμφαίνοντι μέλαν πτερὸν αἰθέρι νωμῶν σκορπίον ἐκ γαίης εἶδε θορόντα κόραξ, ὃν μάρψων ὤρουσεν ὁ δʼ ἀίξαντος ἐπʼ οὖδας οὐ βραδὺς εὐκέντρῳ πέζαν ἔτυψε βέλει, καὶ ζωῆς μιν ἄμερσεν. ἴδʼ ὡς ὃν ἔτευχεν ἐπʼ ἄλλῳ, ἐκ κείνου τλήμων αὐτὸς ἔδεκτο μόρον.

Dioscorides αὐλοὶ τοῦ Φρυγὸς ἔργον Ὑάγνιδος, ἡνίκα Μήτηρ ἱερὰ τἀν Κυβέλοις πρῶτʼ ἀνέδειξε θεῶν, καὶ πρὸς ἐμὸν φώνημα καλὴν ἀνελύσατο χαίταν ἔκφρων Ἰδαίης ἀμφίπολος θαλάμης· εἰ δὲ Κελαινίτης ποιμὴν πάρος † ουπερ ἀείσας ἐγνώσθη, Φοίβου κεινὸν ἔδειρεν ˘ ἔρις.

Glaucus α. νύμφαι, πευθομένῳ φράσατʼ ἀτρεκές, εἰ παροδεύων Δάφνις τὰς λευκὰς ὧδʼ ἀνέπαυσ’ ἐρίφους. β. ναὶ ναί, Πὰν συρικτά, καὶ εἰς αἴγειρον ἐκείναν σοί τι κατὰ φλοιοῦ γράμμʼ ἐκόλαψε λέγειν Πάν, Πάν, πρὸς Μαλέαν, πρὸς ὄρος Ψωφίδιον ἔρχευ· ἱξοῦμαι. α. νύμφαι, χαίρετʼ· ἐγὼ δʼ ὑπάγω.

Parmenion φημὶ πολυστιχίην ἐπιγράμματος οὐ κατὰ Μούσας εἶναι. μὴ ζητεῖτʼ ἐν σταδίῳ δόλιχον· πόλλʼ ἀνακυκλοῦται δολιχὸς δρόμος· ἐν σταδίῳ δὲ ὀξὺς ἐλαυνόμενος πνεύματός ἐστι τόνος.

Archias αὐταῖς σὺν κίχλαισιν ὑπὲρ φραγμοῖο διωχθεὶς κόσσυφος ἠερίης κόλπον ἔδυ νεφέλης. καὶ τὰς μὲν συνοχηδὸν ἀνέκδρομος ὤχμασε θώμιγξ, τὸν δὲ μόνον πλεκτῶν αὖθι μεθῆκε λίνων. ἱρὸν ἀοιδοπόλων ἔτυμον γένος. ἦ ἄρα πολλὴν καὶ κωφαὶ πτανῶν φροντίδʼ ἔχουσι πάγαι.

Julius Leonidas ἦν ὁπότε γραμμαῖσιν ἐμὴν φρένα μοῦνον ἔτερπον, οὐδʼ ὄναρ εὐγενέταις γνώριμος Ἰταλίδαις· ἀλλὰ τανῦν πάντεσσιν ἐράσμιος· ὀψὲ γὰρ ἔγνων ὁππόσον Οὐρανίην Καλλιόπη προφέρει.

Julius Leonidas οὐδὲ τοσόνδʼ Ἀθάμας ἐπεμήνατο παιδὶ Λεάρχῳ, ὅσσον ὁ Μηδείης θυμὸς ἐτεκνοφόνα, ζῆλος ἐπεὶ μανίης μεῖζον κακὸν εἰ δὲ φονεύῃ μήτηρ, ἐν τίνι νῦν πίστις ἔτʼ ἐστὶ τέκνων;

Julius Leonidas αἶαν ὅλην νήσους τε διιπταμένη σὺ χελιδών, Μηδείης γραπτῇ πυκτίδι νοσσοτροφεῖς· ἔλπῃ δʼ ὀρταλίχων πίστιν σέο τήνδε φυλάξειν Κολχίδα, μηδʼ ἰδίων φεισαμένην τεκέων;

Julius Leonidas οὐ μόνον εὐάροτον βόες οἴδαμεν αὔλακα τέμνειν, ἀλλʼ ἴδε κἠκ πόντου νῆας ἐφελκόμεθα· ἔργα γὰρ εἰρεσίης δεδιδάγμεθα· καὶ σύ, θάλασσα, δελφῖνας γαίῃ ζεῦξον ἀροτροφορεῖν.

Julius Leonidas ὁ σταφυλοκλοπίδας Ἑκατώνυμος εἰς Ἀίδαο ἔδραμε, μαστιχθεὶς κλήματι φωριδίῳ.

Julius Leonidas ὕδατά σοι Κοτίλεια γενέθλιον ἦμαρ ὁρῶντι, Καῖσαρ, ἐπιβλύζοι σωρὸν ἀκεσφορίης, ὄφρα σε κόσμος ἅπας πάππον αὐγάζηται, ὡς πατέρα τρισσῆς εἴσιδεν εὐτοκίης.

Julius Leonidas Ἤτριά μοι βύβλων χιονώδεα σὺν καλάμοισιν πέμπεις, Νειλορύτου δῶρον ἀπὸ προβολῆς. μουσοπόλῳ δʼ ἀτελῆ, Διονύσιε, μηκέτι πέμπε ὄργανα· τίς τούτων χρῆσις ἄτερ μέλανος;

Julius Leonidas Λυσίππης ὁ νεογνὸς ἀπὸ κρημνοῦ πάις ἕρπων Ἀστυανακτείης ἤρχετο δυσμορίης· ἡ δὲ μεθωδήγησεν ἀπὸ στέρνων προφέρουσα μαζόν, τὸν λιμοῦ ῥύτορα καὶ θανάτου.

Julius Leonidas Νεῖλος ἑορτάζει παρὰ Θύμβριδος ἱερὸν ὕδωρ, εὐξάμενος θύσειν Καίσαρι σῳζομένῳ· οἱ δʼ ἑκατὸν βουπλῆγες ἑκούσιον αὐχένα ταύρων ᾕμαξαν βωμοῖς Οὐρανίοιο Διός.

Julius Leonidas καὶ λόγον ἱστορίῃ κοσμούμενον ἠκρίβωσας καὶ βίον ἐν φιλίῃ, Πάππε, βεβαιότατον. τοῦτο δʼ ἑορτάζοντι γενέθλιον ἠριγένειαν δῶρον ὁ Νειλαιεὺς πέμπει ἀοιδοπόλος.

Julius Leonidas ὅν πόλεμος δεδιὼς οὐκ ὤλεσε, νῦν ὑπὸ νούσου θλίβομαι, ἐν δʼ ἰδίῳ τήκομʼ ὅλος πολέμῳ. ἀλλὰ διὰ στέρνων ἴθι φάσγανον ὡς γὰρ ἀριστεὺς θνῄξομʼ ἀπωσάμενος καὶ νόσον ὡς πόλεμον.

Julius Leonidas οὐράνιον μίμημα γενεθλιακαῖσιν ἐν ὥραις τοῦτʼ ἀπὸ Νειλογενοῦς δέξο Λεωνίδεω, Ποππαία, Διὸς εὖνι, Σεβαστιάς· εὔαδε γάρ σοι δῶρα τὰ καὶ λέκτρων ἄξια καὶ σοφίης.

Julius Leonidas Οἴγνυμεν ἐξ ἑτέρης πόμα πίδακος, ὥστʼ ἀρύσασθαι ξεῖνον μουσοπόλου γράμμα Λεωνίδεω· δίστιχα γὰρ ψήφοισιν ἰσάζεται. ἀλλὰ σύ, Μῶμε, ἔξιθι, κεἰς ἑτέρους ὀξὺν ὀδόντα βάλε.

Anonymi Epigrammatici τέσσαρὲς εἰσιν ἀγῶνες ἀνʼ Ἑλλάδα, τέσσαρες ἱροί, οἱ δύο μὲν θνητῶν, οἱ δύο δʼ ἀθανάτων Ζηνός, Λητοΐδαο, Παλαίμονος, Ἀρχεμόροιο. ἆθλα δὲ τῶν, κότινος, μῆλα, σέλινα, πίτυς.

Anonymi Epigrammatici εἴ με Πλάτων οὐ γράψε, δύω ἐγένοντο Πλάτωνες. Σωκρατικῶν ὀάρων ἄνθεα πάντα φέρω· ἀλλὰ νόθον μʼ ἐτέλεσσε Παναίτιος. ὃς ῥʼ ἐτέλεσσε καὶ ψυχὴν θνητήν, κἀμὲ νόθον τελέσει.

Posidippus ποίην τις βιότοιο τάμῃ τρίβον; εἰν ἀγορῇ μὲν νείκεα καὶ χαλεπαὶ πρήξιες· ἐν δὲ δόμοις φροντίδες· ἐν δʼ ἀγροῖς καμάτων ἅλις· ἐν δὲ θαλάσσῃ τάρβος· ἐπὶ ξείνης δʼ, ἢν μὲν ἔχῃς τι, δέος· ἢν δʼ ἀπορῇς, ἀνιηρόν. ἔχεις γάμον; οὐκ ἀμέριμνος ἔσσεαι· οὐ γαμέεις; ζῇς ἔτʼ ἐρημότερος· τέκνα πόνοι, πήρωσις ἄπαις βίος· αἱ νεότητες ἄφρονες, αἱ πολιαὶ δʼ ἔμπαλιν ἀδρανέες. ἦν ἄρα τοῖν δισσοῖν ἑνὸς αἵρεσις, ἢ τὸ γενέσθαι μηδέποτʼ, ἢ τὸ θανεῖν αὐτίκα τικτόμενον.

Metrodorus παντοίην βιότοιο τάμοις τρίβον εἰν ἀγορῇ μὲν κύδεα καὶ πινυταὶ πρήξιες· ἐν δὲ δόμοις ἄμπαυμʼ ἐν δʼ ἀγροῖς φύσιος χάρις· ἐν δὲ θαλάσσῃ κέρδος. ἐπὶ ξείνης, ἢν μὲν ἔχῃς τι, κλέος· ἢν δʼ ἀπορῇς, μόνος οἶδας. ἔχεις γάμον; οἶκος ἄριστος ἔσσεται· οὐ γαμέεις; ζῇς ἔτʼ ἐλαφρότερος. τέκνα πόθος, ἄφροντις ἄπαις βίος· αἱ νεότητες ῥωμαλέαι, πολιαὶ δʼ ἔμπαλιν εὐσεβέες. οὐκ ἄρα τῶν δισσῶν ἑνὸς αἵρεσις, ἢ τὸ γενέσθαι μηδέποτʼ, ἢ τὸ θανεῖν πάντα γὰρ ἐσθλὰ βίῳ.

Leo Philosophus μῆτερ ἐμὴ δύσμητερ, ἀπηνέα θυμὸν ἔχουσα, λίην ἄχθομαι ἕλκος, ὅ με βροτὸς οὔτασεν ἀνήρ νύκτα διʼ ὀρφναίην, ὅτε θʼ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι, γυμνὸς ἄτερ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος, οὐδʼ ἔχεν ἔγχος. πᾶν δʼ ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι· αὐτὰρ ἔπειτα οὐρόν τε προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε.

Anonymi Epigrammatici ἱμερόεις Ἀλφειέ, Διὸς στεφανηφόρον ὕδωρ, ὃς διὰ Πισαίων πεδίων κεκονιμένος ἕρπεις, ἡσύχιος τὸ πρῶτον, ἐπὴν δʼ ἐς πόντον ἵκηαι, ὀξὺς ἀμετρήτοιο πεσὼν ὑπὸ κῦμα θαλάσσης, νυμφίος αὐτοκέλευθος ἑῶν ὀχετηγὸς ἐρώτων, ἐς Σικελὴν Ἀρέθουσαν ἐπείγεαι ὑγρὸς ἀκοίτης, ἡ δέ σε κεκμηῶτα καὶ ἀσθμαίνοντα λαβοῦσα, φῦκος ἀποσμήξασα καὶ ἄνθεα πικρὰ θαλάσσης, χείλεα μὲν στομάτεσσι συνήρμοσεν· οἷα δὲ νύμφη νυμφίον ἀμφιχυθεῖσα περίπλοκον ἡδέι δεσμῷ κείμενον ἐν κόλποισιν Ὀλύμπιον εὔνασεν ὕδωρ καὶ φονίᾐ ῥαθάμιγγι λιβὰς κατεκίρνατο πηγή. οὐδὲ Συρακοσίης ἔτι σοι μέλεν ἵμερος εὐνῆς· πορφυρέᾐ δʼ ἀνέκοπτες ὕδωρ πεπιεσμένον αἰδοῖ, φειδόμενος καὶ πόντον ὁμοῦ καὶ λέκτρα μιῆναι. πολλάκι δʼ εὐναίων ὀάρων βεβιημένος ὁρμῇ, αὐτὴν ἐς φιλότητα χυτῆς ἀλόχοιο περήσας, ἑστήκεις ἄχραντον ὁρῶν Ἀρεθούσιον ὕδωρ· ἡ δέ σε παπταίνουσα Πελωριάδος κατὰ πέτρης δάκρυσι κυμαίνοντα, κατοικτείρουσα καὶ αὐτὴ εὐειδὴς Ἀρέθουσα φίλους ἀνεκόπτετο μαζούς, καὶ δρόσος οἷα ῥόδοισιν ἐτήκετο· μυρομένῳ δὲ Πισαίῳ ποταμῷ Σικελὴ προσεμύρετο πηγή. οὐδὲ Δίκην ἔλαθεν πανδερκέα φοίνιος ἀνὴρ Ἑλλάδος ἀμώων ἄγαμον στάχυν, ᾧ ἔπι πολλαὶ ἡρώων ἄλοχοι, μινυώρια τέκνα τεκοῦσαι μαψιδίως ὠδῖνας ἀνεκλαύσαντο γυναῖκες.

Meleager χείματος ἠνεμόεντος ἀπʼ αἰθέρος οἰχομένοιο, πορφυρέη μείδησε φερανθέος εἴαρος ὥρη. γαῖα δὲ κυανέη χλοερὴν ἐστέψατο ποίην, καὶ φυτὰ θηλήσαντα νέοις ἐκόμησε πετήλοις. οἱ δʼ ἁπαλὴν πίνοντες ἀεξιφύτου δρόσον Ἠοῦς λειμῶνες γελόωσιν, ἀνοιγομένοιο ῥόδοιο. χαίρει καὶ σύριγγι νομεὺς ἐν ὄρεσσι λιγαίνων, καὶ πολιοῖς ἐρίφοις ἐπιτέρπεται αἰπόλος αἰγῶν. ἤδη δὲ πλώουσιν ἐπʼ εὐρέα κύματα ναῦται πνοιῇ ἀπημάντῳ Ζεφύρου λίνα κολπώσαντος. ἤδη δʼ εὐάζουσι φερεσταφύλῳ Διονύσῳ, ἄνθεϊ βοτρυόεντος ἐρεψάμενοι τρίχα κισσοῦ, ἔργα δὲ τεχνήεντα βοηγενέεσσι μελίσσαις καλὰ μέλει, καὶ σίμβλῳ ἐφήμεναι ἐργάζονται λευκὰ πολυτρήτοιο νεόρρυτα κάλλεα κηροῦ πάντῃ δʼ ὀρνίθων γενεὴ λιγύφωνον ἀείδει, ἀλκυόνες περὶ κῦμα, χελιδόνες ἀμφὶ μέλαθρα, κύκνος ἐπʼ ὄχθαισιν ποταμοῦ, καὶ ὑπʼ ἄλσος ἀηδών. εἰ δὲ φυτῶν χαίρουσι κόμαι, καὶ γαῖα τέθηλεν, συρίζει δὲ νομεὺς, καὶ τέρπεται εὔκομα μῆλα, καὶ ναῦται πλώουσι, Διώνυσος δὲ χορεύει, καὶ μέλπει πετεεινά, καὶ ὠδίνουσι μέλισσαι, πῶς οὐ χ;χρὴ καὶ ἀοιδὸν ἐν εἴαρι καλὸν ἀεῖσαι;

Nestor Σπείσατέ μοι, Μοῦσαι, λιγυρὴν εὐτερπέα φωνήν, ἡδὺν ἀπὸ στομάτων Ἑλικωνίδος ὄμβρον ἀοιδῆς. ὅσσοι γὰρ προχέουσιν ἀοιδοτόκου πόμα πηγῆς, ὑμετέρων ἐπέων λιγυρῇ τέρπονται ἀοιδῇ.

Flavius Claudius Julianus Imperator ἀλλοίην ὁρόω δονάκων φύσιν. ἦπου ἀπʼ ἄλλης χαλκείης τάχα μᾶλλον ἀνεβλάστησαν ἀρούρης, ἄγριοι, οὐδʼ ἀνέμοισιν ὑφʼ ἡμετέροις δονέονται· ἀλλʼ ἀπὸ ταυρείης προθορὼν σπήλυγγος ἀήτης νέρθεν ἐϋτρήτων καλάμων ὑπὸ ῥίζαν ὁδεύει· καί τις ἀνὴρ ἀγέρωχος ἔχων θοὰ δάκτυλα χειρῶν, ἵσταται ἀμφαφόων κανόνας συμφράδμονας αὐλῶν οἱ δʼ ἁπαλὸν σκιρτῶντες ἀποθλίβουσιν ἀοιδήν.

Anonymi Epigrammatici ἀποφθέγματα τῶν ἑπτὰ σοφῶν ἑπτὰ σοφῶν ἐρέω κατʼ ἔπος πόλιν, οὔνομα, φωνήν. μέτρον μὲν Κλεόβουλος ὁ Λίνδιος εἶπεν ἄριστον Χίλων δʼ ἐν κοίλῃ Λακεδαίμονι, γνῶθι σεαυτόν. ὃς δὲ Κόρινθον ἔναιε Χόλου κρατέειν Περίανδρος. Πιττακός, οὐδὲν ἄγαν, ὃς ἔην γένος ἐκ Μυτιλήνης. τέρμα δʼ ὁρᾶν βιότοιο, Σόλων ἱεραῖς ἐν Ἀθήναις. τοὺς πλέονας κακίους δὲ Βίας ἀπέφηνε Πριηνεύς, ἐγγύην φεύγειν δὲ Θαλῆς Μιλήσιος ηὔδα.

Pseudo-Lucianus τὸν πατρικὸν πλοῦτον νέος ὢν Θήρων ὁ Μενίππου αἰσχρῶς εἰς ἀκρατεῖς ἐξέχεεν δαπάνας· ἀλλά μιν Εὐκτήμων, πατρικὸς φίλος, ὡς ἐνόησεν ἤδη καρφαλέῃ τειρόμενον πενίῃ, καί μιν δακρυχέων ἀνελάμβανε, καὶ πόσιν αὐτὸν θῆκε θυγατρὸς ἑῆς, πόλλʼ ἐπὶ μείλια δούς. αὐτάρ ἐπεὶ Θήρωνα περὶ φρένας ἤλυθε πλοῦτος, αὐτίκα ταῖς αὐταῖς ἐτρέφετʼ ἐν δαπάναις, γαστρὶ χαριζόμενος πᾶσαν χάριν οὐ κατὰ κόσμον, τῇ θʼ ὑπὸ τὴν μιαρὰν γαστέρα μαργοσύνῃ. οὕτως μὲν Θήρωνα τὸ δεύτερον ἀμφεκάλυψεν οὐλομένης πενίης κῦμα παλιρρόθιον. Εὐκτήμων δʼ ἐδάκρυσε τὸ δεύτερον, οὐκέτι κεῖνον, ἀλλὰ θυγατρὸς ἑῆς προῖκά τε καὶ θάλαμον. ἔγνω δʼ ὡς οὐκ ἔστι κακῶς κεχρημένον ἄνδρα τοῖς ἰδίοις εἶναι πιστὸν ἐν ἀλλοτρίοις.

Flavius Claudius Julianus Imperator τίς πόθεν εἶς Διόνυσε; μὰ γὰρ τὸν ἀληθέα Βάκχον, οὔ σ’ ἐπιγιγνώσκω· τὸν Διὸς οἶδα μόνον. κεῖνος νέκταρ ὄδωδε· σὺ δὲ τράγου. ἦ ῥά σε Κελτοὶ τῇ πενίᾐ βοτρύων τεῦξαν ἀπʼ ἀσταχύων. τῷ σε χρὴ καλέειν Δημήτριον, οὐ Διόνυσον, πυρογενῆ μᾶλλον καὶ Βρόμον, οὐ Βρόμιον·

Cyrillus πάγκαλὸν ἐστʼ ἐπίγραμμα τὸ δίστιχον ἢν δὲ παρέλθῃς τοὺς τρεῖς, ῥαψῳδεῖς, κοὐκ ἐπίγραμμα λέγεις.

Tiberius οὐ κύνες, οὐ στάλικές με κατήνυσαν, οὐχὶ κυνηγοὶ δορκάδα τὸν δʼ ἀπὸ γῆς εἰν ἁλὶ πλῆσα μόρον. ἐξ ὕλης πόντῳ γὰρ ἐνέδραμον εἶτά με πλεκταὶ ἕλξαν ἐπʼ αἰγιαλοὺς δικτυβόλων παγίδες. ἤλιτον ἡ χέρσοιο μάτην φυγάς· οὐδʼ ἀδίκως με εἷλε σαγηνευτὴς τἀμὰ λιποῦσαν ὄρη. οὔποτʼ ἄγρης, ἁλιῆες, ἔτʼ ἄστοχον οἴσετε χεῖρα, χέρσῳ καὶ πελάγει κοινὰ πλέκοντες ὕφη.

Anonymi Epigrammatici δίκτυον ἐκθρώσκοντα πολύπλοκον ἄρτι λαγωὸν σεῦε κύων θερμοῖς ἴχνεσιν ὠκυπόδην. τρηχὺν ὁ δʼ ἐκνεύσας ταχινῶς πάγον, ἐς βαθὺ πόντου ἥλατʼ ἀλυσκάζων κῦμα παρακτίδιον. εἰνάλιος τὸν δʼ αἶψα κύων βρυχηδὸν ὀδοῦσιν μάρψε. κυσὶν τλήμων ἦν ἄρʼ·ʼ ὀφειλόμενος.

Anonymi Epigrammatici λεπτὸν ὑφηναμένα ῥαδινοῖς ὑπὸ ποσσὶν ἀράχνα τέττιγα σκολιαῖς ἔνδετον εἶχε πάγαις. ἀλλʼ οὐ μὰν λεπταῖσιν ἐπαιάζοντα ποδίστραις τὸν φιλαοιδὸν ἰδὼν παῖδα παρετρόχασα· λύσας δʼ ἐκ βροχίδων ἀπεκούφισα, καὶ τόδʼ ἔλεξα· σῴζου μουσείῳ φθεγγόμενος κελάδᾠ .

Anonymi Epigrammatici τίπτε με τὸν φιλέρημον ἀναιδέϊ ποιμένες ἄγρῃ; τέττιγα δροσερῶν ἕλκετʼ ἀπʼ ἀκρεμόνων, τὴν Νυμφῶν παροδῖτιν ἀηδόνα, κἤματι μέσσῳ οὔρεσι καὶ σκιεραῖς ξουθὰ λαλεῦντα νάπαις; ἠνίδε καὶ κίχλην καὶ κόσσυφον, ἠνίδε τόσσους ψᾶρας, ἀρουραίης ἅρπαγας εὐπορίης· καρπῶν δηλητῆρας ἑλεῖν θέμις· ὄλλυτʼ ἐκείνους· φύλλων καὶ χλοερῆς τίς φθόνος ἐστὶ δρόσου;

Anonymi Epigrammatici ἀέναον Καθαρήν με παρερχομένοισιν ὁδίταις πηγὴν ἀμβλύζει γειτονέουσα νάπη· πάντῃ δʼ εὖ πλατάνοισι καὶ ἡμεροθηλέσι δάφναις ἔστεμμαι, σκιερὴν ψυχομένη κλισίην τοὔνεκα μή με θέρευς παραμείβεο· δίψαν ἀλαλκὼν ἄμπαυσον παρʼ ἐμοὶ καὶ κόπον ἡσυχίῃ.

Anonymi Epigrammatici τίς ποτʼ ἀκηδέστως οἰνοτρόφον ὄμφακα Βάκχου ἀνήρ ἀμπελίνου κλήματος ἐξέταμεν, χείλεα δὲ στυφθεὶς ἀπό μιν βάλεν, ὡς ἂν ὁδίταις εἴη νισσομένοις ἡμιδακὲς σκύβαλον; εἴη οἱ Διόνυσος ἀνάρσιος, οἷα Λυκοῦργος ὅττι % μιν αὐξομέναν ἔσβεσεν εὐφροσύναν. τοῦδε γὰρ ἂν τάχα τις διὰ πώματος ἢ πρὸς ἀοιδὰς ἤλυθεν, ἢ γοεροῦ κάδεος ἔσχε λύσιν.

Anonymi Epigrammatici τίπτε με τὴν ἀνέμοισιν ἁλώσιμον, ἠλεὲ τέκτον, τήνδε πίτυν τεύχεις νῆα θαλασσοπόρον, οὐδʼ οἰωνὸν ἔδεισας; ὅ τοι Βορέης μʼ ἐδίωξεν ἐν χθονί· πῶς ἀνέμους φεύξομαι ἐν πελάγει;

Palladas Τάνταλος οὐδὲν ἔτρωγε· τινασσομένων γὰρ ὕπερθεν καρπὸς ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτὸν ἔφευγε φυτῶν, καὶ διὰ· τοῦτο τροφῆς κεχρημένος ἧττον ἐδίψα· εἰ δὲ καὶ ἔτρωγεν σῦκα πεπαινόμενα, καὶ βραβύλους καὶ μῆλα, τί τηλίκον ἀνδράσι νεκροῖς δίψος ἀπὸ χλωρῶν γίνεται ἀκροδρύων; ἡμεῖς δʼ ἐσθίομεν κεκλημένοι ἁλμυρὰ πάντα, χέννια, καὶ τυρούς, χηνὸς ἁλιστὰ λίπη, ὄρνια καὶ μόσχεια· μίαν δʼ ἐπιπίνομεν αὐτοῖς. πάσχομεν οὐκοῦν σεῦ, Τάνταλε, πικρότερα.

Palladas ἀνδροφόνῳ σαθρὸν παρὰ τειχίον ὑπνώοντι νυκτὸς ἐπιστῆναι φασὶ Σάραπιν ὄναρ, καὶ χρησμῳδῆσαι· “ κατακείμενος οὗτος, ἀνίστω, καὶ κοιμῶ μεταβάς, ὦ τάλας, ἀλλαχόθι.” ὃς δὲ διυπνισθεὶς μετέβη. τὸ δὲ σαθρὸν ἐκεῖνο τειχίον ἐξαίφνης εὐθὺς ἔκειτο χαμαί. σῶστρα δʼ ἕωθεν ἔθυε θεοῖς χαίρων ὁ κακοῦργος, ἥδεσθαι νομίσας τὸν θεὸν ἀνδροφόνοις. ἀλλʼ ὁ Σάραπις ἔχρησε πάλιν, διὰ νυκτὸς ἐπιστάς· “ κήδεσθαί με δοκεῖς, ἄθλιε, τῶν ἀδίκων; εἰ μὴ νῦν σε μεθῆκα θανεῖν, θάνατον μὲν ἄλυπον νῦν ἔφυγες, σταυρῷ δʼ ἴσθι φυλαττόμενος.”

Palladas φασὶ παροιμιακῶς· κἂν ὗς δάκοι ἄνδρα πονηρὸν ἀλλὰτόδʼ οὐχ οὕτω φημὶ προσῆκε λέγειν ἀλλὰ “ δάκοι κἂν ὗς ἀγαθοὺς καὶ ἀπράγμονας ἄνδρας, τὸν δὲ κακὸν δεδιὼς δήξεται οὐδὲ δράκων.”

Anonymi Epigrammatici εἰ κύκνῳ δύναται κόρυδος παραπλήσιον ᾅδειν τολμῷεν δʼ ἐρίσαι σκῶπες ἀηδονίσιν, εἰ κόκκυξ τέττιγος ἐρεῖ λιγυρώτερος εἶναι, ἶσα ποεῖν καὶ ἐγὼ Παλλαδίῳ δύναμαι.

Anonymi Epigrammatici εἰς Λέανδρον καὶ Ἡρῶ ἀκτῇ ἐπὶ προὐχούσῃ, ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ, παρθένος αἰδοίη ὑπερώιον εἰσαναβᾶσα πύργῳ ἐφειστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε· χρύσεον λύχνον ἔχουσα, φάος περικαλλὲς ἐποίει, κεῖνον ὀιομένη τὸν κάμμορον, εἴ ποθεν ἔλθοι νηχόμενος — καὶ λαῖτμα τάχισθʼ ἁλὸς ἐκπεράασκε νύκτα διʼ ἀμβροσίην, ὅτε θʼ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι· ῥόχθει γὰρ μέγα κῦμα ποτὶ ξερὸν ἠπείροιο. ὅσσαι γὰρ νύκτες τε καὶ ἡμέραι ἐκγεγάασι, παρθένος ἠίθεὸς τʼ ὀαρίζετον ἀλλήλοισιν, εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας, οἳ Σηστὸν καὶ Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν Ἀρίσβην.

Anonymi Epigrammatici ὁ πρῶτος Ἠχοῦς ἀκούσας ὦ φίλοι, ἥρωες Δαναοί, θεράποντες Ἄρηος, ψεύσομαι, ἢ ἔτυμον ἐρέω; κέλεται δέ με θυμός. ἀγροῦ ἐπʼ ἐσχατιῆς, ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει, ναίει ἐϋπλόκαμος δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα, ἢ θεός, ἠὲ γυνή· τοὶ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες. εἰ δὲ φθεγξαμένου του ἢ αὐδήσαντος ἀκούσῃ, αὖτις ἀριζήλως εἰρημένα μυθολογεύει. ἀλλὰ τίη τοι ταῦτα διεξέρχεσθαι ἕκαστα; τὴν δʼ οὔτʼ ἀθρῆσαι δύναμʼ ἀντίον, οὔτε νοῆσαι. ὁπποῖὸν κʼ εἴπῃσθα ἔπος, τοῖὸν κʼ ἐπακούσαις.

Anonymi Epigrammatici πρῶτος Θὼθ ἐδάη δρεπάνην ἐπὶ βότρυν ἐγείρειν. ἰχθυβόλοισι Φαωφὶ φέρει πανδήμιον ἄγρην. πληιάδων φαίνουσαν Ἀθὺρ τεκμαίρεται ὥρην. Χοιὰκ σπειρομένων σταχύων δείκνυσι γενέθλην. Τυβὶ δὲ πορφύρεον βουληφόρον εἷμα τιταίνει. σημαίνει πλωτῆρσι Μεχεὶρ πλόον ἀμφιπολεύειν. Ἄρεος ὅπλα φέρειν Φαμενὼθ δείκνυσι μαχηταῖς. εἰαρινῶν Φαρμουθὶ ῥόδων πρωτάγγελός ἐστι· λήια δʼ αὐανθέντα Παχὼν δρεπάνῃσι φυλάσσει· εὐκάρπου δὲ Παϋνὶ προάγγελός ἐστιν ὀπώρης· καὶ σταφυλὴν κατέχων εὐάμπελός ἐστιν Ἐπηφί·. καὶ Μεσορὶ Νείλοιο φέρει φυσίζοον ὕδωρ.

Anonymi Epigrammatici ἐξ ἐμέθεν λυκάβαντος ὑπηελίοιο θύρετρα, Αὐσονίης θʼ ˘ ὕψος δέρκεται Ἠέλιος. αὐτὰρ ἐγὼ θαμινῇσι γύην νιφάδεσσι διαίνω, τεύχων εἰαρινῆς ἔγκυον ἀγλαΐης. ἄρχετʼ Ἄρης ἀπʼ ἐμεῖο, καὶ ἄνθεα καὶ γλάγος ἡδύ· ἴση δʼ εἰκοστῷ ἤματι νὺξ τελέθει. ἐντύνοι τημόσδε φυτοσκάφος, ἔρνεα τάμνων, ῥίζᾐ ἐπʼ ἀγροτέρῃ ἥμερον ἀκρεμόνα. οἴγεται ἄρτι θάλασσα· ἐφοπλίζοιτε δὲ νῆας· ὥριον ἀκλύστων ἐκτὸς ἄγειν λιμένων. μεσσάτιος ῥόδου εἰμὶ καὶ ἀργεννοῖο κρίνοιο, καὶ ξανθῆς κεράσου βρίθομαι ἀκρεμόσιν. καρκίνον Ἠέλιος μετανίσσεται· ἀστάχυας δὲ καρφαλέους κείρει γειοπόνος δρεπάνῃ. κρίνω ἐγὼ Δηὼ καὶ ἀχυρμιάς· ἐν δὲ Λέοντι ἀτρεκέα τελέθει χεύματα Νηιάδων. βρίθω ἐγὼ σταφυλῇ, βρίθω δʼ ἐπὶ πάσῃ ὀπώρῃ·̓· αὖθις δʼ ἰσοπαλὴς γίνεται ἤματι νύξ. τίς δὲ κʼ ἐμεῖο πέλοι γλυκερώτερος, ὃς μέθυ χεύω, ληνῷ ἐπεὶ κατάγω Βάκχον ἀπʼ οἰνοπέδου; εἴ τοι Ἀθηναίης πέλει ἔρνεα, ὥριον ἤδη καρπὸν ἀποθλίβειν, μνῆστιν ἔχειν καμάτων. παύσασθαι νειοῦ κέλομαι· γλαγόωντι γὰρ ἤδη σπέρματι ῥιγεδανὴ πηγυλὶς ἀντιάσει.

Stephanus Ἀκρόστιχα εἰς τὴν Ἰλιάδα κατὰ ῥαψῳδίαν ἄλφα λιτὰς Χρύσου, λοιμὸν στρατοῦ, ἔχθος ἀνάκτων, βῆτα δʼ ὄνειρον ἔχει, ἀγορήν, καὶ νῆας ἀριθμεῖ. γάμμα δʼ ἄρʼ ἀμφʼ Ἑλένης οἴοις μόθος ἐστὶν ἀκοίταις. Δέλτα θεῶν ἀγορή, ὅρκων χύσις, ἄρεος ἀρχή. εἶ, βάλλει Κυθέρειαν Ἄρηά τε Τυδέος υἱός· ζῆτα δʼ ἄρʼ Ἀνδρομάχης καὶ Ἕκτορός ἐστʼ ὀαριστύς. ἦτα δʼ, Αἴας πολέμιζε μόνῳ μόνος Ἕκτορι δίῳ. θῆτα, θεῶν ἀγορή, Τρώων κράτος, Ἕκτορος εὖχος. ἐξεσίη δʼ Ἀχιλῆος ἀπειθέος ἐστὶν Ἰῶτα· κάππα δʼ ἄρʼ ἀμφοτέρων σκοπιαζέμεν ἢλυθον ἄνδρες. λάμβδα δʼ, ἀριστῆας Δαναῶν βάλον Ἕκτορος ἄνδρες. Μῦ Τρώων παλάμῃσι κατήριπε τεῖχος Ἀχαιῶν. νῦ δέ, Ποσειδάων Δαναοῖς κράτος ὤπασε λάθρῃ. Ξῖ, Κρονίδην λεχέεσσι σὺν ὕπνῳ τʼ ἤπαφεν Ἥρη. οὖ, Κρονίδης κεχόλωτο Ποσειδάωνι καὶ Ἥρῃ. πῖ, Πάτροκλον ἔπεφνεν ἀρήιον Ἕκτορος αἰχμή. ῥῶ, Δαναοὶ Τρῶές τε νέκυν πέρι χεῖρας ἔμισγον. σῖγμα, Θέτις Ἀχιλῆι παρʼ Ἡφαίστου φέρεν ὅπλα· ταῦ δʼ, ἀπέληγε χόλοιο, καὶ ἔκθορε δῖος Ἀχιλλεύς. ὗ, μακάρων ἔρις ὦρτο, φέρει δʼ ἐπὶ κάρτος Ἀχαιοῖς. φῖ, κρατερῶς κατὰ χεύματʼ ἐδάμνατο Τρῶας Ἀχιλλεύς. Χῖ δʼ ἄρα, τρὶς περὶ τεῖχος ἄγων κτάνεν Ἕκτορʼ Ἀχιλλεύς· Ψῖ, Δαναοῖσιν ἀγῶνα διδοὺς ἐτέλεσσεν Ἀχιλλεύς. ὦ, Πριάμῳ νέκυν υἷα λαβὼν γέρα δῶκεν Ἀχιλλεύς.

Anonymi Epigrammatici ἁ Κύπρις πρῴαν γυμνὰν σ’ ἐβόασεν ἰδοῦσα· “ φεῦ, φεῦ, πῶς σταγόνων ἔκτοθεν Οὐρανίων, ζαλώσας ὠδῖνα Θαλάσσας, ὁ θρασὺς ἄλλαν Νεῖλος ἀπὸ γλυκερῶν Κύπριν ἀνῆκε βυθῶν;”

Hadrianus Imperator Ἕκτορ, Ἀρήιον αἷμα, κατὰ χθονὸς εἴ που ἀκούεις, χαῖρε, καὶ ἄμπνευσον βαιὸν ὑπὲρ πατρίδος. Ἴλιον οἰκεῖται κλεινὴ πόλις, ἄνδρας ἔχουσα σοῦ μὲν ἀφαυροτέρους, ἀλλʼ ἔτʼ ἀρηιφίχους· Μυρμιδόνες δʼ ἀπόλοντο. παρίστασο, καὶ λέγʼ Ἀχιλλεῖ Θεσσαλίην κεῖσθαι πᾶσαν ὑπʼ Αἰνεάδαις.

See 389.

Trajanus Imperator πρὸς ταῦτα ὑπέγραψε στρατιώτης· φασὶ δὲ Τραϊανοῦ εἶναι. Θάρσυνοι· οὐ γὰρ ἐμῆς κόρυθος λεύσσουσι μέτωπον. εἶτα τοὖ Βασιλέως ἐπαινέσαντος, καὶ γράψαντος “δήλωσὸν μοι τίς εἶ,” ἀντέγραψεν· εἰμὶ μὲν εὐθώρηκος Ἐνυαλίου πολεμιστής· εἰμὶ δὲ καὶ θεράπων Ἑλικωνίου Ἀπόλλωνος, αὐτοῖς ἐν πρώτοισι λελεγμένος ἀσπιδιώταις.

Menecrates παισὶν ἐπὶ προτέροις ἤδη τρίτον ἐν πυρὶ μήτηρ θεῖσα, καὶ ἀπλήστῳ δαίμονι μεμφομένη, τέτρατον ἄλγος ἔτικτε, καὶ οὐκ ἀνέμεινεν ἀδήλους ἐλπίδας, ἐν δὲ πυρὶ ζωὸν ἔθηκε βρέφος, οὐ θρέψω λέξασα· “τί γὰρ πλέον; Ἄϊδι μαστοὶ κάμνετε· κερδήσω πένθος ἀμοχθότερον.”

Diotimus τὰν ἥβαν ἐς ἄεθλα πάλας ἤσκησε κραταιᾶς ἅδε Ποσειδῶνος καὶ Διὸς ἁ γενεά. κεῖται δέ σφιν ἀγὼν οὐ χάλκεος ἀμφὶ λέβητος, ἀλλʼ ὅστις ζωὰν οἴσεται ἢ θάνατον. Ἀνταίου τὸ πτῶμα· πρέπει δʼ Ἡρακλέα νικᾶν τὸν Διός. Ἀργείων ἁ πάλα, οὐ Λιβύων.

Anonymi Epigrammatici εἴ τις ἀπάγξασθαι μὲν ὀκνεῖ, θανάτου δʼ ἐπιθυμεῖ, ἐξ Ἱερᾶς Πόλεως ψυχρὸν ὕδωρ πιέτω.

Palladas οὐδεὶς καὶ καθαρὸς καὶ μείλιχος ἤλυθεν ἄρχων ἓν γὰρ ἑνὸς δοκέει δόγματος ἀντίπαλον τὸ γλυκὺ τοῦ κλέπτοντος, ὑπερφιάλου δὲ τὸ ἁγνόν. ὄργανα τῆς ἀρχῆς ταῦτα δύʼ ἐστὶ πάθη.

Palladas Χρυσέ, πάτερ κολάκων, ὀδύνης καὶ φροντίδος υἱέ, καὶ τὸ ἔχειν σε, φόβος· καὶ μὴ ἔχειν σ’, ὀδύνη.

Palladas ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδος, εἶπεν Ὀδυσσεύς· ἐν γὰρ τοῖς Κίρκης ἔκχυτον οὐκ ἔφαγεν, οὗ μόνον εἰ καὶ καπνὸν ἀποθρῴσκοντʼ ἐνόησεν, εἶπεν ἂν οἰμώζειν καὶ δέκα Πηνελόπαις.

Paulus Silentiarius ὄρθριος εὐπλέκτοιο λίνου νεφοειδέι κόλπῳ ἔμπεσε σὺν κίχλῃ κόσσυφος ἡδυβόας. καὶ τὰν μὲν πανάφυκτος ἕλε βρόχος· ὠκὺ δʼ ἀπέπτα ἐξ ὀρνιθοπέδας ᾠδὸς ἐρημοφίλας. ἦ τάχα που τριμάκαιρα φιλαγρέτις ὄρνιν ἀοιδὸν Ἄρτεμις εὐμόλπῳ λῦσεν ἄνακτι λύρης.

Palladas φεῦγε Λάκων ποτὲ δῆριν ὑπαντιάσασα δὲ μήτηρ εἶπε, κατὰ στέρνων ἆορ ἀνασχομένη· “ ζώων μὲν σέο μητρὶ διαμπερὲς αἶσχος ἀνάπτεις, καὶ κρατερῆς Σπάρτης πάτρια θεσμὰ λύεις· ἢν δὲ θάνῃς παλάμῃσιν ἐμαῖς, μήτηρ μὲν ἀκούσω δύσμορος, ἀλλʼ ἐν ἐμῇ πατρίδι σῳζομένη.”

Julianus ὁλκὰς ὕδωρ προφυγοῦσα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης ἐν χθονὸς ἀγκοίναις ὤλετο μητριάσιν. ἱσταμένην γὰρ πυρσὸς ἐπέφλεγε· καιομένη δὲ δυσμενέων ὑδάτων συμμαχίην ἐκάλει.

Anonymi Epigrammatici ἠέλιον νίκησε τεὸς νόος ἡδὺ φαείνων, αἰὲν ἀπαστράπτων βροτοφεγγέα πάνσοφον αἴγλην, ἡδυφαῆ, χαρίεσσαν, ἀπαστράπτουσαν ἀλύπως.

Palladas ὅταν βλέπω σε, προσκυνῶ, καὶ τοὺς λόγους, τῆς παρθένου τὸν οἶκον ἀστρῷον βλέπων εἰς οὐρανὸν γάρ ἐστί σου τὰ πράγματα, Ὑπατία σεμνή, τῶν λόγων εὐμορφία, ἄχραντον ἄστρον τῆς σοφῆς παιδεύσεως.

Palladas ἡ φύσις ἐξεῦρεν, φιλίης θεσμοὺς ἀγαπῶσα, τῶν ἀποδημούντων ὄργανα συντυχίης, τὸν κάλαμον, χάρτην, τὸ μέλαν, τὰ χαράγματα, χειρός, σύμβολα τῆς ψυχῆς τηλόθεν ἀχνυμένης.

Hadrianus Imperator τῷ ναοῖς βρίθοντι πόση σπάνις ἔπλετο τύμβου.

Quintus Maecius αὐτὸς ἄναξ ἔμβαινε θοῷ πηδήματι, ληνοῦ λακτιστής, ἔργου δʼ ἡγέο νυκτερίου, λεύκωσαι πόδα γαῦρον, ἐπίρρωσαι δὲ χορείην λάτριν, ὑπὲρ κούφων ζωσάμενος γονάτων εὔγλωσσον δʼ ὀχέτευε κενούς, μάκαρ, ἐς πιθεῶνας οἶνον ἐπὶ ψαιστοῖς καὶ λασίᾐ χιμάρῳ,

Antiphilus ἆ καλὸν αὐτοπόνητον ἐν αἰθέρι ῥεῦμα μελισσῶν, κἄπλαστοι χειρῶν αὐτοπαγεῖς θαλάμαι, προίκιος ἀνθρώπων βιότῳ χάρις, οὐχὶ μακέλλας, οὐ βοός, οὐ γαμψῶν δευομένα δρεπάνων, γαυλοῦ δὲ σμικροῖο, τόθι γλυκὺ νᾶμα μέλισσα πηγάζει σκήνευς δαψιλὲς ἐξ ὀλίγου. χαίροιτʼ εὐαγέες, καὶ ἐν ἄνθεσι ποιμαίνεσθε, αἰθερίου πτηναὶ νέκταρος ἐργάτιδες.

Diodorus Ἀδρήστειά σε δῖα, καὶ ἰχναίη σε φυλάσσοι παρθένος, ἡ πολλοὺς ψευσαμένη, Νέμεσις. δείδια σόν τε φυῆς ἐρατὸν τύπον, ἠδὲ σά, κοῦρε, δήνεα, θεσπεσίης καὶ μένος ἠνορέης, καὶ σοφίην, καὶ μῆτιν ἐπίφρονα. τοιάδε τέκνα, Δροῦσε, πέλειν μακάρων πευθόμεθʼ ἀθανάτων.

Antigonus ἀργυρέη κρηνίς με, τὸν οὐκέτι μακρὰ βοῶντα βάτραχον, οἰνηραῖς ἔσχεν ὑπὸ σταγόσιν κεῖμαι δʼ ἐν Νύμφαις, κείναις φίλος, οὐδὲ Λυαίῳ ἐχθρός, ὑπʼ ἀμφοτέρων λουόμενος σταγόσιν. ὀψὲ ποτʼ εἰς Διόνυσον ἐκώμασα. φεῦ τίνες ὕδωρ πίνουσιν, μανίην σώφρονα μαινόμενοι.

Antipater Δμώιον Ἱπποκράτευς ἔθανε βρέφος, ἐς πλατὺ πόντου χεῖλος γειτοσύνης ἑρπύσαν ἐκ καλύβης, πλεῖον ἐπεὶ μαζῶν ἔπιεν ποτόν. ἔρρε θάλασσα ἣ βρέφος ὡς μήτηρ ψεύσαο δεξαμένη.

Apollonides εἴθε με παντοίοισιν ἔτι πλάζεσθαι ἀήταις ἢ Λητοῖ στῆναι μαῖαν ἀλωομένῃ· οὐκ ἂν χητοσύνην τόσον ἔστενον. οἱ ἐμὲ δειλήν, ὅσσαις Ἑλλήνων νηυσὶ παραπλέομαι, δῆλος ἐρημαίη, τὸ πάλαι σέβας. ὀψέ πη Ἥρη Λητοῦς, ἀλλʼ οἰκτρὴν τήνδʼ ἐπέθηκε δίκην.

Antiphanes εἴ τινα μὴ τέρπει λωτοῦ † χέλυς,˘ ἢ γλυκὺς ἦχος ψαλμῶν, ἢ τριγέρων νεκτάρεος Βρόμιος, ἢ πεῦκαι, κῶμοι,˘ στέφανοι, μύρα, λιτὰ δὲ δειπνῶν λαθροπόδας τρώκταις χερσὶ τίθησι τόκους, οὗτος ἐμοὶ τέθνηκε † περὶ μνῆστιν δὲ παρέρπω νεκρόν, ἐς ἀλλοτρίους φειδόμενον φάρυγας·

Tullius Sabinus Σμίνθος, ὁ παντοίης δαιτὸς λίχνος, οὐδὲ μυάγρης δειλός, ὁ κἀκ θανάτου κέρδεα λῃζόμενος, νευρολάλον Φοίβου χορδὴν θρίσεν ἡ δʼ ἐπὶ πῆχυν ἑλκομένη θηρὸς λαιμὸν ἀπεβρόχισεν. τόξων εὐστοχίην θαυμάζομεν ὃς δὲ κατʼ ἐχθρῶν ἤδη καὶ κιθάρην εὔστοχον ὅπλον ἔχει.

Quintus Maecius Ἤλλακτʼ ἐξαπίνης Κορνήλιος, οὐδʼ ἔτι λιτῷ τέρπεται ἡμετέρῳ μουσοχαρεῖ βιότῳ· κούφης δʼ αἰωρεῖται ἀπʼ ἐλπίδος· οὐκέτι δʼ ἡμεῖς οἱ πάρος, ἀλλʼ ἑτέρης ἐλπίδος ἐκκρέμαται. εἴκωμεν, ψυχή· πεπαλαίσμεθα, μηδὲ βιάζου· εἰς ἔδαφος τέχνης κείμεθʼ ὑπʼ ἀργυρέης.

Philodemus ἤδη καὶ ῥόδον ἐστί, καὶ ἀκμάζων ἐρέβινθος, καὶ καυλοὶ κράμβης, Σωσύλε, πρωτοτόμου, καὶ μαίνη ʽʼσαλαγεῦσα, καὶ ἀρτιπαγὴς ἁλίτυρος, καὶ θριδάκων οὔλων ἁβροφυῆ πέταλα. ἡμεῖς δʼ οὔτʼ ἀκτῆς ἐπιβαίνομεν, οὔτʼ ἐν ἀπόψει γινόμεθʼ, ὡς αἰεί, Σωσύλε, τὸ πρότερον; καὶ μὴν Ἀντιγένης καὶ Βάκχιος ἐχθὲς ἔπαιζον· νῦν δʼ αὐτοὺς θάψαι σήμερον ἐκφέρομεν.

Antiphilus ἡ τερεβινθώδης ὀλιγάμπελος οἷά τε βαιὴ νησίς, ἀλλʼ ὁμαλὴ πᾶσα καὶ ἀστύφελος· αἱ δʼ ἀγχοῦ, μεγάλαι τε καὶ εὐρέες, ἀλλʼ ἐπὶ πουλὺ τρηχεῖαι· μεγέθει τοῦτο περισσότεραι. καρποῖς, οὐ σταδίοισιν ἐρίζομεν οὐδὲ γὰρ αὖλαξ Αἰγύπτου Λιβύης ψάμμου ἐπιστρέφεται.

Tullius Geminus ἡ παλίουρος ἐγώ, τρηχὺ ξύλον, οὖρος ἐν ἕρκει· τίς μʼ ἄφορον λέξει, τὴν φορίμων φύλακα;

Antiphilus ἤμην καὶ προπάροιθε συνέμπορος ἀνέρι κέρδους, ἡνίκα δημοτέρην Κύπριν ἐναυτολόγει· κεῖθεν καὶ συνέπηξεν ἐμὴν τρόπιν, ὄφρα με λεύσσῃ Κύπρις, τὴν ἀπὸ γῆς εἰν ἁλὶ ῥεμβομένην. ἔστιν ἑταίρειος μὲν ἐμοὶ στόλος, εἰσὶ δὲ λεπτὰ κάρπασα, καὶ λεπτὸν φῦκος ὑπὲρ σανίδων. ναυτίλοι, ἀλλʼ ἄγε πάντες ἐμῆς ἐπιβαίνετε πρύμνης θαρραλέως· πολλοὺς οἶδα φέρειν ἐρέτας.

Philippus ἡ ναῦς ἀπʼ ἔργων Κύπριδος γομφουμένη, πρὸς τὸν γενάρχην πόντον ἤλυθον θεοῦ· ἀνὴρ γὰρ ὥρης μʼ ἔμπορος τεκτήνατο, καλέσας Ἑταίρην εἰμὶ γὰρ πᾶσιν φίλη. ἔμβαινε θαρρῶν μισθὸν οὐκ αἰτῶ βαρύν. ἐλθόντα δέχομαι πάντα· βαστάζω ξένον ἀστὸν τʼ· ἐπὶ γαίης κἠν βυθῷ μʼ ἐρέσσετε.

Antipater θηρευτὴν Λάμπωνα Μίδου κύνα δίψα κατέκτα, καίπερ ὑπὲρ ψυχῆς πολλὰ πονησάμενον. ποσσὶ γὰρ ὤρυσσεν νοτερὸν πέδον, ἀλλὰ τὸ νωθὲς πίδακος ἐκ τυφλῆς οὐκ ἐτάχυνεν ὕδωρ· πῖπτε δʼ ἀπαυδήσας· ἡ δʼ ἔβλυσεν. ἦ ἄρα, Νύμφαι, Λάμπωνι κταμένων μῆνιν ἔθεσθʼ ἐλάφων.

Antipater ἴσχετε χεῖρα μυλαῖον, ἀλετρίδες· εὕδετε μακρά, κἢν ὄρθρον προλέγῃ γῆρυς ἀλεκτρυόνων· Δηὼ γὰρ Νύμφαισι χερῶν ἐπετείλατο μόχθους· αἱ δὲ κατʼ ἀκροτάτην ἁλλόμεναι τροχιήν, ἄξονα δινεύουσιν ὁ δʼ ἀκτίνεσσιν ἑλικταῖς στρωφᾷ Νισυρίων κοῖλα βάρη μυλάκων. γευόμεθʼ ἀρχαίου βιότου πάλιν, εἰ δίχα μόχθου δαίνυσθαι Δηοῦς ἔργα διδασκόμεθα.

Crinagoras κἢν μυχὸν Ἑρκυναῖον, ἢ ἐς πύματον Σολόεντα ἔλθῃ καὶ Λιβυκῶν κράσπεδον Ἑσπερίδων Καῖσαρ ὁ πουλυσέβαστος, ἅμα κλέος εἶσιν ἐκείνῳ πάντῃ. Πυρήνης ὕδατα μαρτύρια· οἷσι γὰρ οὐδὲ πέριξ δρυτόμοι ἀπεφαιδρύναντο, λουτρὰ καὶ ἠπείρων ἔσσεται ἀμφοτέρων.

Antipater μὴ κλαίων τὸν Ἔρωτα δόκει, Τηλέμβροτε, πείσειν, μηδʼ ὀλίγῳ παύσειν ὕδατι πῦρ ἀτενές. χρυσὸς Ἔρωτος ἀεὶ παιώνιος· ἐσβέσθη δὲ οὐδὲ τότʼ ἐν πολλῷ τικτόμενος πελάγει.

Antipater νῆσοι ἐρημαῖαι, τρύφεα χθονός, ἃς κελαδεινὸς ζωστὴρ Αἰγαίου κύματος ἐντὸς ἔχει, Σίφνον ἐμιμήσασθε καὶ αὐχμηρὴν Φολέγανδρον, τλήμονες, ἀρχαίην δʼ ὠλέσατʼ ἀγλαΐην. ἦ ῥʼ ὑμᾶς ἐδίδαξεν ἕνα τρόπον ἥ ποτε λευκὴ δῆλος, ἐρημαίου δαίμονος ἀρξαμένη.

Apollonides πρὸς παίδων εἶπεν “γουνάζομαι, ἤν με θανοῦσαν στείλῃς, μὴ σπεῖσαι δεύτερα φίλτρα γάμου.” εἶπεν ὁ δʼ εἰς ἑτέρην ἐσπούδασεν. ἀλλὰ Φίλιννα Διογένην λήθης τίσατο καὶ φθιμένη· νυκτὶ γὰρ ἐν πρώτῃ θάλαμον σχάσε μῆνις ἄφυκτος, ὡς μὴ λέκτρον ἰδεῖν δεύτερον ἠέλιον.

Bianor Σάρδιες αἱ τὸ πάλαι Γύγου πόλις, αἳ τʼ Ἀλυάττου Σάρδιες, αἱ βασιλεῖ Περσὶς ἐν Ἀσιάδι, αἳ χρυσῷ τὸ παλαιὸν ἐπλινθώσασθε μέλαθρον, ὄλβον Πακτωλοῦ ῥεύματι δεξάμεναι· νῦν δὴ ὅλαι δύστηνοι ἐς ἓν κακὸν ἁρπασθεῖσαι, ἐς βυθὸν ἐξ ἀχανοῦς χάσματος ἠρίπετε, Βοῦρα καὶ εἰς Ἑλίκην ˘ κεκλυσμέναι· αἱ δʼ ἐνὶ χέρσῳ Σάρδιες ἐμβυθίαις εἰς ἓν ἔκεισθε τέλος.

Duris ἠέριαι νεφέλαι, πόθεν ὕδατα πικρὰ πιοῦσαι νυκτὶ σὺν ἀστεμφεῖ πάντα κατεκλύσατε; οὐ Λιβύης, Ἐφέσου δὲ τὰ μυρία κεῖνα ταλαίνης αὔλια καὶ μακάρων ἐξ ἐτέων κτέανα, ποῦ δὲ σαωτῆρες τότε δαίμονες ἔτραπον ὄμμα; αἰαῖ τὴν Ἰάδων πολλὸν ἀοιδοτάτην. κεῖνα δὲ κύμασι πάντα κυλινδομένοισιν ὁμοῖα εἰς ἅλα σὺν ποταμοῖς ἔδραμε πεπταμένοις.

Joannes Βarbucallus ἅδʼ ἐγὼ ἁ τλάμων ἄπολις πόλις, ἄμμιγα νεκροῖς ἐνναέταις κεῖμαι, ἆ, παναποτμοτάτα. Ἥφαιστός μʼ ἐδάμασσε μετὰ κλόνον Ἐννοσιγαίου. φεῦ, ἀπὸ τοσσατίου κάλλεός εἰμι κόνις. ἀλλὰ παραστείχοντες ἐμὰν στοναχήσατε μοῖραν σπείσατε Βηρυτῷ δάκρυ καταφθιμένᾳ.

Joannes Βarbucallus ποῦ τελέθει Κύπρις πολιήοχος, ὄφρα νοήσῃ ἔνδιον εἰδώλων τὴν πρὶν ἕδος Χαρίτων; τύμβος ἀταρχύτων μερόπων πόλις, ἧς ὑπὸ τέφρην αἱ Βερόης πολλαὶ κείμεθα χιλιάδες. γράψαθʼ ἑνὸς καθύπερθε λίθου, φίλα λείψανα φωτῶν· Βηρυτὸς γοερὴ κεῖται ὑπὲρ δαπέδων.

Joannes Βarbucallus Ναυτίλε, μὴ στήσῃς δρόμον ὁλκάδος εἵνεκʼ ἐμεῖο· λαίφεα μὴ λύσῃς· χέρσον ὁρᾷς λιμένα. τύμβος ὅλη γενόμην ἕτερον δʼ ἐς ἀπενθέα χῶρον δουπήσεις κώπη νηὸς ἐπερχομένης. τοῦτο Ποσειδάωνι φίλον, ξενίοις τε θεοῖσιν χαίρεθʼ ἁλιπλανέες, χαίρεθʼ ὁδοιπλανέες.

Antipater σοί με, Θρηϊκίης σκυληφόρε, Θεσσαλονίκη μήτηρ ἡ πάσης πέμψε Μακηδονίης. ἀείδω δʼ ὑπὸ σοὶ δεδμημένον Ἄρεα Βεσσῶν, ὅσσ’ ἐδάην πολέμου πάντʼ ἀναλεξάμενος. ἀλλά μοι ὡς θεὸς ἔσσο κατήκοος, εὐχομένου δὲ κλῦθι. τίς ἐς Μούσας οὔατος ἀσχολίη;

Crinagoras τὸν σκοπὸν Εὐβοίης ἁλικύμονος ᾖσεν Ἀριστὼ Ναύπλιον ἐκ μολπῆς δʼ ὁ θρασὺς ἐφλεγόμην. ὁ ψεύστης δʼ ὑπὸ νύκτα Καφηρείης ἀπὸ πέτρης πυρσὸς ἐμὴν μετέβη δυσμόρον ἐς κραδίην.

Crinagoras τῆς ὄιος γενεὴ μὲν Ἀγαρρική, † ἐντὸς Ἀράξεω ὕδωρ πιλοφόροις πίνεται Ἀρμενίοις· χαῖται δʼ, οὐ μήλοις ἅτε που μαλακοὶ ἔπι μαλλοί, ψεδναὶ δʼ, ἀγροτέρων τρηχύτεραι χιμάρων. νηδὺς δὲ τριτοκεῖ ἀνὰ πᾶν ἔτος, ἐκ δὲ γάλακτος θηλὴ ἀεὶ μαστοῦ πλήθεται οὐθατίου· βληχὴ δʼ ἀσσοτάτω τερένης μυκήματι μόσχου· ἄλλα γὰρ ἀλλοῖαι πάντα φέρουσι γέαι.

Anonymi Epigrammatici εἰς κλέπτην εὑρόντα σπάθην χρυσῆν καὶ χρυσὸν φιλέω καὶ δήιον ἄρεα φεύγω.

Theocritus ὦ δείλαιε τὺ Θύρσι, τί τοι πλέον, εἰ καταταξεῖς δάκρυσι διγλήνως ὦπας ὀδυρόμενος; οἴχεται ἁ χίμαρος, τὸ καλὸν τέκος, οἴχετʼ ἐς ᾅδαν· τραχὺς γὰρ χαλαῖς ἀμφεπίαξε λύκος· αἱ δὲ κύνες κλαγγεῦντι. τί τοι πλέον, ἁνίκα τήνας ὀστίον οὐδὲ τέφρα λείπετʼ ἀποιχομένας;

Theocritus Λῆς, ποτὶ τᾶν Μοισᾶν, διδύμοις αὐλοῖσιν ἀεῖσαι ἁδὺ τί μοι; κἠγὼ πακτίδʼ ἀειράμενος ἀρξεῦμαί τι κρέκειν· ὁ δὲ βωκόλος ἐγγύθεν ᾀσεῖ Δάφνις, κηροδέτῳ πνεύματι μελπόμενος. ἐγγὺς δὲ στάντες λασιαύχενος ἔνδοθεν ἄντρου Πᾶνα τὸν αἰγιβάταν ὀρφανίσωμες ὕπνου.

Theocritus ἄλλος ὁ Χῖος· ἐγὼ δὲ Θεόκριτος, ὃς τάδʼ ἔγραψα, εἷς ἀπὸ τῶν πολλῶν εἰμὶ Συρακοσίων, υἱὸς Πραξαγόραο περικλειτῆς τε Φιλίννης· μοῦσαν δʼ ὀθνείαν οὔ τινʼ ἐφελκυσάμαν.

Theocritus ἀστοῖς καὶ ξείνοισιν ἴσον νέμει ἅδε τράπεζα· θεὶς ἀνελεῦ, ψήφου πρὸς λόγον ἐρχομένης. ἄλλος τις πρόφασιν λεγέτω· τὰ δʼ ὀθνεῖα Κάικος χρήματα, καὶ νυκτὸς βουλομένοις ἀριθμεῖ.

Anonymi Epigrammatici ἐν Συρακούσαις ἐγράφησαν ἀρχαῖα τὠπόλλωνι τἀναθήματα ὑπῆρχεν ἡ βάσις δὲ τοῖς μὲν εἴκοσι, τοῖς δʼ ἑπτά, τοῖς δὲ πέντε, τοῖς δὲ δώδεκα, τοῖς δὲ διηκοσίοισι νεωτέρη ἥδʼ ἐνιαυτοῖς· τοσσόσδʼ ἀριθμὸς ˘ ἐξέβη μετρούμενος. .

Theocritus τήναν τὰν λαύραν, ὅθι ταὶ δρύες, αἰπόλε, κάμψας, σύκινον εὑρήσεις ἀρτιγλυφὲς ξόανον, τρισκελές, αὐτόφλοιον, ἀνούατον· ἀλλὰ φάλητι παιδογόνῳ δυνατὸν Κύπριδος ἔργα τελεῖν. ἕρκος δʼ εὐίερον περιδέδρομεν ἀέναον δὲ ῥεῖθρον ἀπὸ σπιλάδων πάντοσε τηλεθάει δάφναις καὶ μύρτοισι καὶ εὐώδει κυπαρίσσῳ, ἔνθα πέριξ κέχυται βοτρυόπαις ἕλικι ἄμπελος· εἰαρινοὶ δὲ λίγγυφθόγγοισιν ἀοιδαῖς κόσσυφοι ἀχεῦσιν ποικιλότραυλα μέλη· ξουθαὶ δʼ ἀδονίδες μινυρίσμασιν ἀνταχεῦσαι μέλπουσι στόμασιν τὰν μελίγηρυν ὄπα. ἕζεο δὴ τηνεὶ, καὶ τῷ χαρίεντι Πριάπῳ εὔχου ἀποστέρξαι τοὺς Δάφνιδός με πόθους, κεὐθὺς ἀπορρέξαι χίμαρον καλόν. ἢν δʼ ἀνανεύῃ, τοῦδε τυχὼν ἐθέλω τρισσὰ θύη τελέσαι· ῥέξω γὰρ δαμάλαν, λάσιον τράγον, ἄρνα τὸν ἴσχω σακίταν νεύοι δʼ εὐμενέως ὁ θεός.

Philippus Βωλοτόμοι μύρμηκες, ὁ γῆς στρατός, ἡνίκʼ ἔτενδε γειομόρου μελιχρὴν σμηνοδόκου χάριτα, μηνίσας ὁ πρέσβυς, ἐς ὕδατα κρωσσὸν ἔβαψεν, ἐνθάδε τοὺς ἀπὸ γῆς οὐ δοκέων πελάσειν. οἱ δὲ νέας κάρφας ἀχυρίτιδας ἀντιφέροντες, αὐτοκυβερνῆται πρὸς κύτος ἐτρόχασαν. ἦ ῥα φίλη γαστὴρ καὶ βαιοτάτους ἀνέπεισεν ἐκ χθονὸς εἰς Νύμφας καινοτάτους ἐρέτας.

Crinagoras βρέγμα πάλαι λαχναῖον, ἐρημαῖόν τε κέλυφος ὄμματος, ἀγλώσσου θʼ ἁρμονίη στόματος, ψυχῆς ἀσθενὲς ἕρκος., ἀτυμβεύτου θανάτοιο λείψανον, εἰνόδιον δάκρυ παρερχομένων, κεῖσο πέλας πρέμνοιο παρʼ ἀτραπόν, ὄφρα μάθῃ τις ἀθρήσας, τί πλέον φειδομένῳ βιότου.

Moschus ἔρως δραπέτης ἁ Κύπρις τὸν Ἔρωτα τὸν υἱέα μακρὸν ἐβώστρει· “ εἴ τις ἐνὶ τριόδοισι πλανώμενον εἶδεν Ἔρωτα, δραπετίδας ἐμός ἐστιν· ὁ μανυτὰς γέρας ἑξεῖ. μισθός τοι τὸ φίλαμα τὸ Κύπριδος· ἢν δʼ ἀγάγῃς νιν, οὐ γυμνὸν τὸ φίλαμα, τὺ δʼ, ὦ ξένε, καὶ πλέον ἑξεῖς. ἔστι δʼ ὁ παῖς περίσαμος· ἐν εἴκοσι πᾶσι μάθοις νιν. χρῶτα μὲν οὐ λευκός, πυρὶ δʼ εἴκελος· ὄμματα δʼ αὐτοῦ δριμύλα καὶ φλογόεντα· κακαὶ φρένες, ἁδὺ λάλημα· οὐ γὰρ ἴσον νοέει καὶ φθέγγεται· ὡς μέλι φωνά ἢν δὲ χολᾷ, νόος ἐστὶν ἀνάμερος· ἠπεροπευτάς, οὐδὲν ἀλαθεύων, δόλιον βρέφος, ἄγρια παίσδει. εὐπλόκαμον τὸ κάρανον ἔχει δʼ ἰταμὸν τὸ πρόσωπον. μικκύλα μὲν τήνῳ τὰ χερύδρια, μακρὰ δὲ βάλλει· βάλλει δʼ εἰς Ἀχέροντα καὶ Ἀίδεω βασιλῆα. γυμνὸς μὲν τό γε σῶμα, νόος δʼ οἱ ἐμπεπύκασται· καὶ πτερόεις ὅσον ὄρνις ἐφίπταται ἄλλοτʼ ἐπʼ ἄλλως ἀνέρας ἠδὲ γυναῖκας, ἐπὶ σπλάγχνοις δὲ κάθηται τόξον ἔχει μάλα βαιόν, ὑπὲρ τόξω δὲ βέλεμνον τυτθὸν ἑοῖ τὸ βέλεμνον, ἐς αἰθέρα δʼ ἄχρι φορεῖται· καὶ χρύσεον περὶ νῶτα φαρέτριον ἔνδοθι δʼ ἐντὶ τοὶ πικροὶ κάλαμοι, τοῖς πολλάκι κἀμὲ τιτρώσκει. πάντα μὲν ἄγρια, πάντα· πολὺ πλέον ἁ δαῒς αὐτῷ βαιὰ λαμπὰς ἐοῖσα, τὸν Ἃλιον αὐτὸν ἀναίθει. ἢν τὺ γʼ ἕλῃς τῆνον, δήσας ἄγε, μηδʼ ἐλεήσῃς· κἢν ποτʼ ἴδῃς κλαίοντα, φυλάσσεο μή σε πλανήσῃ· κἢν γελάῃ, τύ νιν ἕλκε· καὶ ἢν ἐθέλῃ σε φιλᾶσαι, φεῦγε· κακὸν τὸ φίλαμα, τὰ χείλεα φάρμακον ἐντί. ἢν δὲ λέγῃ, Λάβε ταῦτα, χαρίζομαι ὅσσα μοι ὅπλα, μὴ τὺ θίγῃς πλάνα δῶρα· τὰ γάρ πυρὶ πάντα βέβαπται.”

Palladas τὸν Διὸς ἐν τριόδοισιν ἐθαύμασα χάλκεον υἷα, τὸν πρὶν ἐν εὐχωλαῖς, νῦν παραριπτόμενον. ὀχθήσας δʼ ἄρʼ ἔειπον “ Ἀλεξίκακε τρισέληνε, μηδέποθʼ ἡττηθείς, σήμερον ἐξετάθης.” νυκτὶ δὲ μειδιόων με θεὸς προσέειπε παραστάς· καιρῷ δουλεύειν καὶ θεὸς ὢν ἔμαθον.

Agathias Scholasticus γριπεύς τις μογέεσκεν ἐπʼ ἰχθύσι· τὸν δʼ ἐσιδοῦσα εὐκτέανος κούρη θυμὸν ἔκαμνε πόθῳ, καί μιν θῆκε σύνευνον ὁ δʼ ἐκ βιότοιο πενιχροῦ δέξατο παντοίης ὄγκον ἀγηνορίης. ἡ δὲ Τύχη γελόωσα παρίστατο, καὶ ποτὶ Κύπριν, οὐ τεὸς οὗτος ἀγών, ἀλλʼ ἐμός ἐστιν, ἔφη.

Paulus Silentiarius μή ποτε κοιλήνῃς παφίῃ νόον ἀντιτύπου γὰρ εὐθὺς ἀποθρώσκει κοῦφος Ἔρως κραδίης. οἶστρος ὀλισθήεσσαν ἔχει φύσιν· ἤν τις ὀιστοῦ ἄκρον ἕλῃ φλογεροῦ, δύεται ἐντὸς ὅλος. ἐλπίδι μὴ θέλξῃς φρένα μαχλάδι· γυιοβόρον γὰρ πῦρ ὑποριπίζει, θυμὸν ἐφελκομένη. ˘

Eratosthenes Scholasticus καλὰ τὰ παρθενίης κειμήλια· παρθενίη δὲ τὸν βίον ὤλεσσ’ ἂν πᾶσι φυλασσομένη. τοὔνεκεν εὐθέσμως ἄλοχον λάβε, καί τινα κόσμῳ δὸς βροτὸν ἀντὶ σέθεν· φεῦγε δὲ μαχλοσύνην.

Julianus ἤθελε μὲν βασιλεύς σε βοηθόον εἰσέτι πέμπειν ἄστεσι τειρομένοις δευομένων μερόπων, Τητιανὲ χρύσειε· σὺ δʼ ἐν βιότοιο γαλήνῃ πατρίδα καὶ κλῆρον σὸν προβέβουλας ἔχειν, αὔξων σῶν προγόνων κτέρας ἔνδικον ἀρχομένων γὰρ πλοῦτον ὅτι στυγέεις σύνθρονος οἶδε Δίκη.

Julianus ἡδέα πάντα κέλευθα λάχεν βίος· ἄστεϊ μέσσῳ εὖχος, ἑταιρεῖαι· κρυπτὰ δόμοισιν ἄχη· ἀγρὸς τέρψιν ἄγει, κέρδος πλόος, ἀλλοδαπὴ χ;χθὼν γνώσιας· ἐκ δὲ γάμων οἶκος ὁμοφρονέει, τοῖς δʼ ἀγάμοις ἄφροντις ἀεὶ βίος· ἕρκος ἐτύχθη πατρὶ τέκος, φροῦδος τοῖς ἀγόνοισι φόβος· ἠνορέην νεότης, πολιὴ φρένας οἶδεν ὀπάσσαι· ἔνθεν θάρσος ἔχων ζῶε, φύτευε γένος.

Julianus μήτηρ υἷα λιπόντα μάχην μετὰ πότμον ἑταίρων ἔκτανεν, ὠδίνων μνῆστιν ἀνηναμένη. καὶ γὰρ γνήσιον αἷμα διακρίνει Λακεδαίμων ἀλκῇ μαρναμένων, οὐ γενεῇ βρεφέων.

Anonymi Epigrammatici ἐρώτησις Ὁμήρου ἄνδρες ἀπʼ Ἀρκαδίης ἁλιήτορες, ἦ ῥʼ ἔχομέν τι; ἀνταπόκρισις Ἀρκάδων ὅσσʼ ἕλομεν λιπόμεσθʼ, ὅσσ’ οὐχ ἕλομεν φερόμεσθα.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους Ἔρως ἐρῶν τίς πυρὶ πῦρ ἐδάμασσε; τίς ἔσβεσε λαμπάδι πυρσόν; τίς κατʼ ἐμῆς νευρῆς ἑτέρην ἐτανύσσατο νευρήν; καινὸς Ἔρως κατʼ Ἔρωτος ἐμῷ μένει ἰσοφαρίζει

Philemon εἰ ταῖς ἀληθείαισιν οἱ τεθνηκότες αἴσθησιν εἶχον, ἄνδρες ὥς φασίν τινες, ἀπηγξάμην ἄν, ὥστʼ ἰδεῖν Εὐριπίδην.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους πρὸς Πρόκνην τὴν ἀδελφὴν Φιλομήλη σός με πόσις κακοεργὸς ἐνὶ σπήλυγγι βαθείῃ μουνώσας βαρύποτμον, ἐμὴν ἀπέκερσε κορείην στυγνὰ δέ μοι πόρεν ἕδνα πολυτλήτοιο γάμοιο· γλῶσσαν ἐμὴν ἐθέρισσε, καὶ ἔσβεσεν ἑλλάδα φωνήν.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὸ αὐτό χαῖρε, Πρόκνη, παρὰ σεῖο κασιγνήτης Φιλομήλης, χαίρειν εἰ τόδε γʼ ἔστιν ἐμοῦ δέ σοι ἄλγεα θυμοῦ πέπλος ἀπαγγείλειε, τά μοι λυγρὸς ὤπασε Τηρεύς, ὃς μʼ ἕρξας βαρύποτμον ἐν ἕρκεσι μηλονομήων, πρῶτον παρθενίης, μετέπειτα δʼ ἐνόσφισε φωνῆς.

Anonymi Epigrammatici αὐτὸς ὁ βοῦς ἱκέτης ἐπιβώμιος, αἰθέριε Ζεῦ, μυκᾶται, ψυχὴν ῥυόμενος θανάτου. ἀλλὰ μέθες, Κρονίδη, τὸν ἀροτρέα· καὶ σὺ γὰρʼ αὐτὸς πορθμεὺς Εὐρώπης ταῦρος, ἄναξ, ἐγένου.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους Καλλιόπη εἰς Γεώργιον οὗτος ἐμὸς γενέτης γνήσιος, οὐ Κρονίδης.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους Ἀπόλλων περὶ Ὁμήρου Ἤειδον μὲν ἐγών, ἐχάρασσε δὲ θεῖος Ὅμηρος,

Anonymi Epigrammatici Πασιφάη πρὸς τὸν Ἔρωτα Πασιφάη πρὸς τὸν Ἔρωτα εἰ ποθέειν μʼ ἐδίδαξας ἐν οὔρεσι ταῦρον ἀλήτην, μυκηθμόν με δίδαξον, ὅτῳ φίλον ἄνδρα καλέσσω.

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι Ἀχιλλεὺς τρωθέντος Ἀγαμέμνονος. ἔγνως νῦν, Ἀγάμεμνον, ἐμὸν φθισήνορα θυμόν· ἔγνως ἐν σταδίῃσιν ὅσον σθένος Ἕκτορός ἐστι. νῦν γὰρ πάντες ὄλοντο τεῇ πολυπήμονι λώβῃ· σοὶ δʼ αὐτῷ μέγα πῆμα φάνη, θανάτοιο χέριον. ἀφροσύνης κακὰ ἔργα καὶ ἄσχετα πένθεα πάσχεις, ὃς πᾶσιν Δαναοῖσιν ἀρήιον ἕρκος ἐτύχθης.

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι Ὀδυσσεὺς ἐπιβὰς τῆς Ἰθάκης χαῖρʼ Ἰθάκη· μετʼ ἄεθλα, μετʼ ἄλγεα πικρὰ θαλάσσης ἀσπασίως τεὸν οὖδας ἱκάνομαι, ὄφρα νοήσω Λαέρτην, ἄλοχόν τε καὶ ἀγλαὸν υἱέα μοῦνον σὸς γὰρ ἔρως κατέθελξεν ἐμὸν νόον. οἶδα καὶ αὐτός, ὡς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδος οὐδὲ τοκήων.

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι Ἀχιλλεὺς ὁρῶν τὸν Ὀδυσσέα ἐν ᾄδῇ ἀτρεκέως πάντων πολυμήχανός ἐστιν Ὀδυσσεύς ζωὸς ἐὼν ἐνόησεν ἃ μὴ θέμις ἐστὶν ἰδέσθαι, νερτέριον κευθμῶνα καὶ ἄλγεα πικρὰ θανόντων. πῶς δʼ ἔτλη προλιπεῖν ἱερὸν φάος; ἢ τίς ἀνάγκη ἤγαγεν οὐκ ἐθέλοντα; δόλων ἀκόρητος ἐτύχθη ἐν χθονὶ καὶ πελάγεσσι καὶ ἐν νεκύεσσιν Ὀδυσσεύς.

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι Ἀχιλλεὺς ὁρῶν τὰ ὅπλα κείμενα μῆτερ, τεύχεα ταῦτα καὶ ἀγλαὰ δῶρα κομίζεις ἀγχεμάχῳ σέο παιδί, τὰ μὴ πάρος ἔδρακεν ἀνήρ· οἶδα δὲ νῦν ὅτι Παλλὰς ἐφʼ Ἕκτορι χεῖρα κορύσσει ἡμετέρην, καὶ Τρωσὶν ἀεικέα λοιγὸν ἐγείρει.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους ὁ Πύρρος ἐπιβὰς Τροίας μόχθος ἐμοῦ γενετῆρος ἀμύμονος οὐ τέλος εὗρεν αὐτὰρ ἐγὼ Τρώεσσι φόνον πάντεσσι κορύσσων ἤλυθον· ἠνορέῃ γὰρ ὑπέρτερον εὖχος ἀείρω, καὶ Πρίαμον βασιλῆα, καὶ οὓς προλέλοιπεν Ἀχιλλεύς, πάντας ὁμοῦ κατὰ μῶλον ἐμὸν μένος οἶδεν ὀλέσσαι, καὶ Τροίης πτολίεθρον ἀρήιον ἐξαλαπάξω, καὶ Δαναοῖς δεκέτηρον ἐμὸν δόρυ μόχθον ἀνύσσει.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους Δηϊδάμεια τοῦ Πύρρου πορθήσαντος τὴν Τροίαν πᾶσαν ἐμῆς κραδίης χαλεπὴν ἀπέπαυσας ἀνίην, ὑμετέρου γενετῆρος Ἀχιλλέος εἵνεκα πότμου, ὃν Τροίη στονόεσσα κατέκτανεν. ἀλλὰ σὺ πᾶσαν Ἴλιον ἐξαλάπαξας· ἐελδομένοισι δʼ Ἀχαιοῖς ἄφθιτον ὤπασας εὖχος, μὴ δεκέτηρος ἐνυοῦς πᾶσιν μαρναμένοις Δαναοῖς χρόνος εὗρεν ἀνύσσαι.

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι Ἕκτωρ ὁρῶν τὸν Ἀχιλλέα ἐν τοῖς ὅπλοις Πηλείδην κοτέουσα πάλιν θώρηξεν Ἀθήνη ἔντεσιν ἀθανάτοις. ἦ ῥίγιον ἔσσεται ἄλγος αἰνομόροις Τρώεσσι, καὶ Ἕκτορι, καὶ γενετῆρι, ὁππόταν ἔντεα ταῦτα θεὸς πόρεν ἀνέρι τῷδε.

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι Πάρις τρωθέντος Μενελάου ἔρρετε οἱ ξύμπαντες, ἐλεγχέες, Αἰγιαλῆες, ἄρτι θανὼν Μενέλαος ἐμὸν μέγα κῦδος ἀέξει.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους Ἀλθαία παρακαλοῦσα τὸν Μελέαγρον τέκνον ἐμόν, γενεῆς ἐπιλήθεαι, οὐδʼ ἀλεγίζῃ πατρίδος ὀλλυμένης, βριαρὴν δʼ ἀπόειπες ἀκωκήν, αἰσχύνων Καλυδῶνα καὶ Οἰνέα καὶ ναετῆρας.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους Ἄλκηστις, τοῦ Ἀδμήτου ζεύξαντος λέοντα καὶ κάπρον εἰς τὸ ὄχημα ἠνορέης κλυτὰ ἔργα τεὴν ἔστεψαν ἀπήνην, καὶ νύμφην βοόωσιν ἀριστοπόνοις ὑμεναίοις.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους ὁ Πηλεὺς ἀκούων ὅτι ἀπόμαχός ἐστιν Ἀχιλλεύς Πηλιάδες σκοπιαί, κουροτρόφοι, εἴπατε παιδί, ὃν Χείρων ἐδίδαξεν ἀριστεύειν ἐνὶ χάρμῃ, μῆνιν ἀπορρῖψαι καὶ λοίγιον ἔχθος Ἀχαιοῖς.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους ἡ Ἥρα ἀποθεωθέντος Ἡρακλέους σῆς ἀρετῆς ἱδρῶτι καλὴν ἀπέδωκεν ἀμοιβὴν σὸς γενέτης, Ἥρακλες, ἐπεὶ πόνος ἄσπετον εὖχος ἀνδράσιν οἶδεν ἄγειν μετʼ ἀπείρονα κύκλον ἀέθλων.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὸ αὐτό σοὶ χάριν ἐξετέλεσσε πόνος καὶ ἀθέσφατος ἱδρώς, χῶρον ἔχειν πολύολβον, ὃν οὐ πάρος ἔλλαχεν ἀνήρ.

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι Ἀχιλλεὺς πρὸς τὸν Αἴαντα φιλιωθῆναι οὐ θέμις ἐν φθιμένοισιν ἔχειν κότον ἄλγεα γαίης καλλείψας ἀγάπαζε τεὸν φίλον οὐ γὰρ Ὀδυσσεὺς ἤλιτεν εἰς σὲ θέλων, βριαρὴ δὲ σ’ ἔπεφνεν Ἀθήνη, Ζεύς τε πατήρ, καὶ Μοῖρα, καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς. αἴθε δὲ τεύχεα ῥῖψεν ἐς ἁλμυρὰ βένθεα πόντου δῖα Θέτις, καὶ νεῖκος ἀπέσβεσε σεῖο μενοινῆς.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους Νέστωρ ἀκούσας Ὀδυσσέα ἐπανελθόντα ἐσθλὸς ἀνὴρ φύγε πόντον ἀπηνέα καὶ μετὰ μόχθον ἐς πάτρην ἀφίκανεν;, ἐμοῦ δέ κε φέρτερος εἴη, εὖ δεδαὼς πτόλιάς τε καὶ ἤθεα καὶ νόον ἀνδρῶν.

Anonymi Epigrammatici πολλὰ καμὼν νόστησεν ἀνὴρ τλήθυμος Ὀδυσσεύς, ἀλλʼ ἔμπης κλέος ἔσχεν ἀνὰ χθόνα καὶ κατὰ πόντον ἀνδράσιν ἐσσομένοισιν ἀεὶ πτολίπορθος Ὀδυσσεύς.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους ὁ Ἀγαμέμνων καθοπλισθέντος Ἀχιλλέως Ἴλιος ὀφρυόεσσα κατήριπεν, ἄρτι δὲ πᾶσαν ληιδίην Δαναοῖσι θεὸς πόρεν, ὁππότʼ Ἀχιλλεύς, μῆνιν ἀπορρίψας, φθισήνορα χεῖρα κορύσσει.

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι Εἰδοθέα ἰδοῦσα τὴν Ἑλένην ἐν Φάρῳ οἰκτείρω σὸν κάλλος, ἐπεὶ Διός ἐσσι γενέθλη. εἰσορόω γὰρ ἄγαλμα διοτρεφές· ἀτρεκέως δὲ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι μάχη δεκέτηρος ἐτύχθης. ποῦ Διὸς αἰγιόχοιο, τεοῦ γενετῆρος, ἀρωγαί; ἔμπης δʼ ἔρχεο θᾶσσον, ἀπήμονα νόστον ἑλοῦσα Εἰδοθέης ἰότητι, κακῆς ἐπὶ νῶτα θαλάσσης.

Anonymi Epigrammatici τίνας ἂν εἴποι λόγους Ἑλένη ὁρῶσα τὸν Μενέλαον καὶ τὸν Πάριδα μονομαχοῦντας Εὐρώπης Ἀσίης τε δορισθενέες βασιλῆες, ὑμῖν ἀμφοτέροισιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς, τίς κεν ἐμὲ τλήθυμος ἕλοι δύστηνον ἀκοίτης· Ζεὺς δὲ πατὴρ δικάσειεν, ἄνευθε δὲ Κυπρογενείης, μὴ πάλιν ἄλλος ἕλῃ με γαμοκλόπος, αἶσχος Ἀχαιοῖς.

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι Ἕκτωρ, τοῦ Πατρόκλου μὴ δυνηθέντος βαστάσαι τὸ δόρυ Ἀχιλλέως Ἐζημίωσας ἀσθενῶν τὸν Ἕκτορα· φέρεις γὰρ ἡμῖν ἐλλιπῆ σκυλεύματα.

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι ἡ Θέτις, τοῦ Τηλέφου σκελισθέντος ὑπὸ τῆς ἀμπέλου Ἄμπελε, τί πράξωμεν, ὅταν Δαφναῖος Ἀπόλλων πτόρθον ἐμὸν κλίνῃ διʼ Ἀλεξάνδροιο βελέμνων;

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι ὁ Πρίαμος, τοῦ Ἑλένου διδόντος βουλὴν τοῖς Ἕλλησιν, ἵνα ληφθῇ Τροία τὰ δῶρα λαμπρὰ προσφέρεις τῇ πατρίδι.

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι Περσεὺς μετὰ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ κήτους, τῆς Ἀνδρομέδας μὴ θελούσης αὐτὸν λαβεῖν σεῖο νόον πέτρωσεν ἀμείλιχα δέσμια πέτρης, καὶ λίθον ἐκτελέσειε τεὸν δέμας ὄμμα Μεδούσης.

Anonymi Epigrammatici τί ἂν εἴποι Ἱπποδάμεια μετὰ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ Οἰνομάου, Πέλοπος μὴ θελήσαντος αὐτὴν λαβεῖν α. ἀπεστράφης νῦν, ὡς λαβὼν ἐξουσίαν β. ταύτῃ γὰρ οὐ πέφυκε συντρέχειν Ἔρως· ἔρως γὰρ ἄλλην ἀνταμείβεται τρίβον.

Julianus βραδύτερον παρελθόντος ἑσπέριὸς μʼ ἐδάμασσεν ὁμοῦ καὶ πρώιος ὕπνος, ὅς μὲν ἐπιβρίσας, ὃς δέ με μὴ καλέσας· ὧν ἐξ ἀμφοτέρων ὁ μὲν ἐρρέτω, ὃς δὲ παρείη ἵλαος, ὡράων μέτρον ἐπιστάμενος.

Agathias Scholasticus Οὐτιδανοὶ μερόπων, εἰ καὶ μέγα ῥέξαμεν ἔργον, οὔτινος εἰς μνήμην δηρὸν ἐπερχόμεθα· οἱ δʼ ἀγαθοί, κἢν μηδέν, ἀναπνεύσωσι δὲ μοῦνον, ὡς Λίβυς εἶπεν ἀνήρ, τοῦτʼ ἀδάμαντι μένει. δήποτε γὰρ Ζήνωνα πολισσοῦχον βασιλῆα, παίγνιον ἀφράστων ἐκτελέοντα κύβων, τοίη ποικιλότευκτος ἕλεν θέσις, εὖτʼ ἀπὸ λευκοῦ, τοῦ καὶ ὀπισθιδίην εἰς ὁδὸν ἐρχομένου, ἑπτὰ μὲν ἕκτος ἔχεν, μίαν εἴνατος· αὐτὰρ ὁ σοῦμμος δισσὰς ἀμφιέπων ἶσος ἔην δεκάτῳ· ὅς τε πέλει μετὰ σοῦμμον ἔχεν δύο, μουνάδα δʼ ἄλλην ψῆφον τὴν πυμάτην ἀμφιέπεσκε δίβος. ἀλλὰ μέλας δισσὰς μὲν ἐν ὀγδοάτῳ λίπε χώρῳ καὶ τόσσας ἑτέρας ἐς θέσιν ἑνδεκάτην ἀμφὶ δυωδέκατον δὲ διέπρεπον εἴκελοι ἄλλαι, καὶ τρισκαιδεκάτῳ ψῆφος ἔκειτο μία· δίζυγες Ἀντίγονον διεκόσμεον ἀλλὰ καὶ αὐτῷ ἶσος ἔμιμνε τύπος πεντεπικαιδεκάτῳ, ὀκτωκαιδεκάτῳ πανομοίιος· εἰσέτι δʼ ἄλλας εἶχεν διχθαδίας τέτρατος ἐκ πυμάτου. αὐτάρ ἄναξ λευκοῖο λαχὼν σημήια πεσσοῦ, καὶ τὴν ἐσσομένην οὐ νοέων παγίδα, τριχθαδίας ἀδόκητα βαλὼν ψηφῖδας ἀπʼ ἠθμοῦ, πύργου δουρατέου κλίμακι κευθομένῃ], δοιὰ καὶ ἓξ καὶ πέντε κατήγαγεν αὐτίκα δʼ ὀκτὼ ἄζυγας εἶχεν ὅλας πρόσθε μεριζομένας, τάβλην φεύγετε πάντες, ἐπεὶ καὶ κοίρανος αὐτὸς κείνης τὰς ἀλόγους οὐχ ὑπάλυξε τύχας.

Anonymi Epigrammatici ἐκ φονίων Περσῶν φόνιον φυτὸν ἤγαγε Περσεύς, παιδὶ Θεογνώστου τοῦ θανάτου πρόφασιν.

Palladas ἀσκὸν τῶν ἀνέμων ἔλαβέν ποτε δῶρον Ὀδυσσεὺς πόντον ἐπιπλείων χρῆμα γὰρ ἦν τι μέγα. ἀλλʼ ἐμὸς Αἰόλος οὗτος ἔχων ἀνεμώλιον ἦτορ, ὄρνεον ἐκπέμπει τῶν ἀνέμων γεμίσας. πνεύματά μοι πτερόεντα, φίλος, ναὶ πνεύματα πέμπεις· οὐ δύναμαι δὲ φαγεῖν θλιβομένους ἀνέμους.

Heliodorus τὰν Θέτιν ἀείδω, χρυσοέθειρα Θέτιν, Νηρέος ἀθανάταν εἰναλίοιο κόραν, τὰν Διὸς ἐννεσίῃ Πηλέι γημαμέναν, τὰν ἁλὸς ἀγλαΐαν, ἁμετέραν Παφίην ἃ τὸν δουριμανῆ, τὸν δʼ Ἄρεα πτολέμων, Ἑλλάδος ἀστεροπάν, ἐξέτεκεν λαγόνων δῖον Ἀχιλλῆα, τοῦ κλέος οὐράνιον τῷ ὕπο Πύρρα τέκεν παῖδα Νεοπτόλεμον, περσέπολιν Τρώων, ῥυσίπολιν Δαναῶν. ἱλήκοις ἥρως ἄμμι Νεοπτόλεμε, ὄλβιε, Πυθιάδι νῦν χθονὶ κευθόμενε· δέχνυσο δʼ εὐμενέων τάνδε θυηπολίην, πᾶν δʼ ἀπέρυκε δέος ἁμετέρας πόλιος. τὰν Θέτιν ἀείδω, χρυσοέθειρα Θέτιν.

Palladas τὴν λαπάραν, τὴν αὐτὸς ἀποσφίγξας ἀποπέμπεις, εὗρεν ὁ παῖς λύσας φῦσαν ὑπηνέμιον.

Palladas βρώματά μοι χοίρων συκιζομένων προέθηκας, ξηρῶν, διψαλέων, Κυπρόθεν ἐρχομένων. ἀλλʼ ἐμὲ συκωθέντα μαθὼν ἢ σφάξον ἑτοίμως, ἢ σβέσον ἐκ δίψης νάματι τῷ Κυπρίῳ.

Tryphon τέρπης εὐφόρμιγγα κρέκων σκιάδεσσιν ἀοιδὰν κάτθανʼ † ενοστησας ἐν Λακεδαιμονίοις, οὐκ ἄορι πληγείς, οὐδʼ ἐν βέλει, ἀλλʼ ἐνὶ σύκῳ χείλεα. φεῦ· προφάσεων οὐκ ἀπορεῖ θάνατος.

Palladas γραμματικοῦ θυγάτηρ ἔτεκεν φιλότητι μιγεῖσα παιδίον ἀρσενικόν, θηλυκόν, οὐδέτερον.

Heliodorus Παντάρβην φορέουσα πυρὸς μὴ τάρβει ἐρωήν ῥηιδίως Μοίραις καὶ τἀδόκητα πέλει.

Theon Μονόστιχον εἰς τὴν ἑβδομάδα Ζεύς, Ἄρης, Παφίη, Μήνη, Κρόνος, Ἥλιος, Ἑρμῆς.

Anonymi Epigrammatici εἰς σκεύη στρατιώτου κεῖτο δʼ ὁμοῦ σάκος, ἔγχος, ἄκων, θώρηξ, κόρυς, ἵππος.

Anonymi Epigrammatici ἀσπίς, τόξα, βέλεμνα, κόρυς, ξίφος, ἄλκιμον ἔγχος.

Anonymi Epigrammatici ἰός, τόξα, σάκος, κυνέη, δόρυ, φάσγανα, θώρηξ.

Anonymi Epigrammatici Ἑλλάδος ἐνναετῆρες, ἀμεμφέες ἡγεμονῆες, μηκέτι πιστὰ φέροιτε δολοφρονέουσι γυναιξί. θηλυτέρη μʼ ἐδάμασσε, τὸν οὐ κτάνε δήϊος Ἕκτωρ.

Athenaeus ὦ Στοϊκῶν μύθων εἰδήμονες, ὦ πανάριστα δόγματα, ταῖς ἱεραῖς ἐνθέμενοι σελίσιν, τὰν ἀρετὰν ψυχᾶς ἀγαθὸν μόνον ἅδε γὰρ ἀνδρῶν μούνα καὶ βίοτον ῥύσατο καὶ πόλιας. σαρκὸς δʼ ἁδυπάθημα, φίλον τέλος ἀνδράσιν ἄλλοις, ἡ μία τῶν Μνήμης ᾔνεσε θυγατέρων·

Crates ἔρωτα παύει λιμός· εἰ δὲ μή, χρόνος ἐὰν δὲ μηδὲ ταῦτα τὴν φλόγα σβέσῃ, θεραπεία σοι τὸ λοιπὸν ἠρτήσθω βρόχος.

Anonymi Epigrammatici μὴ θάπτειν τὸν ἄθαπτον, ἔα κυσὶ κύρμα γενέσθαι· γῆ πάντων μήτηρ μητροφθόρον οὐ δέχετʼ ἄνδρα,

Anonymi Epigrammatici σιγαλέως φέρεται πολιὸς χρόνος· ἀλλὰ παρέρπων καὶ φωνὰς κλέπτει φθεγγομένων μερόπων, καὶ μὴ φαινόμενος τοὺς φαινομένους ἀφανίζει, καὶ μὴ φαινομένους εἰς φανερὸν προφέρει. ὦ ζωῆς ἀόριστος ἐν ἀνθρώποισι τελευτή, ἦμαρ ἐπʼ ἦμαρ ἀεὶ πρὸς ζόφον ἐρχομένων.

Anonymi Epigrammatici μηκέτι κληρονόμους ὀνομάζετε φέγγος ὁρῶντας· τοὺς δʼ ἀποθνῄσκοντας κληρονόμους λέγετε. οἱ νῦν κληρονόμοι νέκυες μέγα κέρδος ἔχουσι, τὴν ἀναχώρησιν τοῦ μογεροῦ βιότου.

Anonymi Epigrammatici τὴν πόλιν οἱ νέκυες πρότερον ζῶσαν κατέλειψαν·;, ἡμεῖς δὲ ζῶντες τὴν πόλιν ἐκφέρομεν.

Palladas Κονδίτου μοι δεῖ. τὸ δὲ κονδῖτον πόθεν ἔσχεν τοὔνομα; τῆς φωνῆς ἐστι γὰρ ἀλλότριον τῆς τῶν Ἑλλήνων εἰ Ῥωμαϊκῶς δὲ καλεῖται, αὐτὸς ἂν εἰδείης, Ῥωμαϊκώτατος ὤν. σκεύασον οὖν μοι τοῦτο· τὸ γὰρ κατέχον με νόσημα τοῦ στομάχου χρῄζει τοῦδε, λέγουσι, ποτοῦ.

Palladas οὐκ ἀλόγως ἐν διζύφοις δύναμίν τινα θείαν εἶναι ἔφην. χθὲς γοῦν † δίζυφον ἐν χρονίῳ ἠπιάλῳ κάμνοντι τεταρταίῳ περιῆψα, καὶ γέγονεν ταχέως, οἷα κρότων, ὑγιής.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὰς Μούσας Καλλιόπη σοφίην ἡρωίδος εὗρεν ἀοιδῆς· Κλειὼ καλλιχόρου κιθάρης μελιηδέα μολπὴν Εὐτέρπη τραγικοῖο χοροῦ πολυηχέα φωνὴν Μελπομένη θνητοῖσι μελίφρονα βάρβιτον εὗρε· Τερψιχόρη χαρίεσσα πόρεν τεχνήμονας αὐλούς· ὕμνους ἀθανάτων Ἐρατὼ πολυτερπέας εὗρε· τέρψιας ὀρχηθμοῖο Πολύμνια πάνσοφος εὗρεν [ἁρμονίην πάσῃσι Πολύμνια δῶκεν ἀοιδαῖς·] Οὐρανίη πόλον εὗρε καὶ οὐρανίων χορὸν ἄστρων κωμικὸν εὗρε Θάλεια βίον καὶ ἤθεα κεδνά.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὰς αὐτάς οὐκ ἴδε Τερψιχόρην ὁ ζωγράφος, ἀλλʼ ὑπὸ τέχνας ψεύδεται ὀφθαλμοὺς δείκελον ἀτρεκίῃ. εἴ ποτε τερψινόοιο, φίλος, φόρμιγγος ἀκούσῃς, τὴν Ἐρατὼ θαύμαζε τόσης εἰδήμονα τέχνης. Εὐτέρπη δονάκεσσι πολυτρήτοισι λιγαίνει, πνεῦμα σοφῆς ὀχετηγὸν ἐπισπείρουσα μελίσσης. κωμικὸν ἀμφιέπω Θάλεια μέλος, ἔργα δὲ φωτῶν οὐχ ὁσίων θυμέλῃσι φιλοκροτάλοισιν ἀθύρω. εἰκόνα σῆς σοφίης ποτιδέρκεο· Καλλιόπης γὰρ εἰκόνα σῇ κραδίῃ λάμβανε τὴν σοφίην. Δαφνοκόμοις Φοίβοιο παρὰ τριπόδεσσι πολεύω Κλειώ, μαντοσύνης Μοῦσα καὶ ἱστορίης. Οὐρανίη ψήφοιο θεορρήτῳ τινὶ μέτρῳ ἀστρῴην ἐδίδαξα παλινδίνητον ἀνάγκην. σκέπτεο χαλκεόφωνον ἐπισπέρχουσαν ἀοιδὴν Μελπομένην, ἐρατῆς ἵστορα εὐεπίης. σιγῶ, φθεγγομένη παλάμης θελξίφρονα παλμόν, νεύματι φωνήεσσαν ἀπαγγέλλουσα σιωπήν.

Plato ἐννέα τὰς Μούσας φασίν τινες· ὡς ὀλιγώρως· ἠνίδε καὶ Σαπφὼ Λεσβόθεν ἡ δεκάτη.

Callimachus Ἡσιόδου τὸ τʼ ἄεισμα καὶ ὁ τρόπος· οὐ τὸν ἀοιδῶν ἔσχατον, ἀλλʼ ὀκνέω μὴ τὸ μελιχρότατον τῶν ἐπέων ὁ Σολεὺς ἀπεμάξατο. χαίρετε, λεπταὶ ῥήσιες, Ἀρήτου σύμβολον ἀγρυπνίης.

Palladas ὅταν θέλῃ τις ἡμέραν ἰδεῖν καλήν, συντυγχάνων σοι γίνεται καλήμερος τοὐναντίον δὲ καί τις εἰ θέλοι παθεῖν, μὴ συντυχών σοι γίνεται κακήμερος.

Lysistratus Κωλιάδες δὲ γυναῖκες ἐρετμοῖσι φρύξουσιν.

Anonymi Epigrammatici γῆμε Κριτωνιανός με, Σόλων ἐτέκνωσεν ἐκλήθην Μελτίνη· πλάσθην ἀνδρὸς ἐμοῦ παλάμαις.

Anonymi Epigrammatici Χιονέην τρίχα, Παιήων ἐκέλευέ με χρυσῷ δαιδάλλειν ἀγανοφροσύνῃ, ἐτέλεσσα δὲ χαίρων, οὕνεκεν ἐξ ἐμέθεν τόδε οἱ θυμῆρες ἔκρινεν.

Anonymi Epigrammatici εἰς βίβλον εὐμενέως Πρώτοιο δεδεγμένος ὄργια βίβλου φιλοπόνου γραφίδεσσι δεδειγμένα βένθεα μύθων, κοιράνου Αὐσονίοισι διδάσκαλε, ἵλαος εἴης.

Crinagoras δράμασιν ἐν πολλοῖσι διέπρεπες, ὅσσα Μένανδρος ἔγραφεν, ἢ Μουσέων σὺν μιῇ ἢ Χαρίτων.

Anonymi Epigrammatici ἐς γάμον εὖ ξέσσεν με νεοζεύκτοιο Προκίλλης τὸν νυμφῶν θαλάμοις αἰὲν ἀειδόμενον, εὐξάμενος τάδε Μῆνις ὁ κωμικός· “Ὑμέναιε, ἔρχεο καὶ νύμφῃ καὶ γαμέοντι φίλος.ʼ”

Anonymi Epigrammatici τρεῖς εἰσ’ αἱ Χάριτες· σὺ δὲ δὴ μία ταῖς τρισὶ ταύταις γεννήθης, ἵνʼ ἔχωσ’ αἱ Χάριτες Χάριτα.

Crinagoras ἔρδοι τὴν ἔμαθέν τις, ὅπου καὶ ὑπʼ Ἄλπιας ἄκρας ληισταὶ λασίαις ἀμφίκομοι κεφαλαῖς, φωρῆς ἁπτόμενοι, φύλακας κύνας ὧδʼ ἀλέονται χρίονται νεφροῖς πῖαρ ἔπεστιν ὅσον, ψευδόμενοι ῥινῶν ὀξὺν στίβον. ὦ κακὸν εὑρεῖν ῥηΐτεραι Λιγύων μήτιες ἢ ἀγαθόν.

Antipater Ὀρφεὺς θῆρας ἔπειθε, σὺ δʼ Ὀρφέα· Φοῖβος ἐνίκα τὸν Φρύγα, σοὶ δʼ εἴκει μελπομένῳ, Γλάφυρε, οὔνομα καὶ τέχνης καὶ σώματος. οὔ κεν Ἀθήνη ἔρριψεν λωτοὺς τοῖα μελιζομένη, οἷα σὺ ποικιλοτερπές· ἀφυπνώσαι κεν ἀκούων αὐτὸς Πασιθέης Ὕπνος ἐν ἀγκαλίσιν.

Alcaeus Μακύνου τείχη, Ζεῦ Ὀλύμπιε· πάντα Φιλίππῳ ἀμβατά· χαλκείας κλεῖε πύλας μακάρων. χθὼν μὲν δὴ καὶ πόντος ὑπὸ σκήπτροισι Φιλίππου δέδμηται· λοιπὰ δʼ ἁ πρὸς Ὄλυμπον ὁδός.

Alcaeus πίομαι, ὦ Ληναῖε, πολὺ πλέον ἢ πίε Κύκλωψ νηδὺν ἀνδρομέων πλησάμενος κρεάων πίομαι, ὡς ὄφελόν γε καὶ ἔγκαρον ἐχθροῦ ἀράξας βρέγμα Φιλιππείης ἐξέπιον κεφαλῆς· ὅσπερ ἑταιρείοιο παρὰ κρητῆρι φόνοιο γεύσατʼ, ἐν ἀκρήτῳ φάρμακα χευάμενος.

Anonymi Epigrammatici Ἀλκαίου τάφος οὗτος, ὃν ἔκτανεν ἡ πλατύφυλλος τιμωρὸς μοιχῶν γῆς θυγάτηρ ῥάφανος.

Anonymi Epigrammatici εἰς Σαπφῶ παρὰ τῶν Μουσῶν οὐκ ἄρα σοί γε ὄλιζον ἐπὶ κλέος ὤπασε Μοῖρα ἤματι, τῷ πρώτῳ φῶς ἴδες ἀελίου, Σαπφοῖ· σοὶ γὰρ ῥῆσιν ἐνεύσαμεν ἄφθιτον εἶμεν, σὺν δὲ πατὴρ πάντων νεῦσεν ἐρισφάραγος· μέλψῃ δʼ ἐν πάντεσσιν ἀοίδιμος ἁμερίοισιν, οὐδὲ κλυτᾶς φάμας ἔσσεαι ἠπεδανά.

Anonymi Epigrammatici Ἰλιάς, ὦ μέγα ἔργον, Ὀδυσσείης τε τὸ σῶφρον γράμμα, τὸ καὶ Τροίῃ θῆκεν ἴσην Ἰθάκην, τόν με γέροντʼ αὔξοιτʼ ἐς ἀεὶ νέον ἡ γὰρ Ὁμήρου σειρὴν ὑμετέρων ῥεῖται ἀπὸ στομάτων.

Anonymi Epigrammatici Καλλιόπη πολύμυθε μελισσοβότου Ἑλικῶνος, τίκτε μοι ἄλλον Ὅμηρον, ἐπεὶ μόλεν ἄλλος Ἀχιλλεύς.

Anonymi Epigrammatici ὕμνος εἰς Διόνυσον μέλπωμεν βασιλῆα φιλεύιον,, εἰραφιώτην, ἁβροκόμην, ἀγροῖκον, ἀοίδιμον, ἀγλαόμορφον, Βοιωτόν, βρόμιον, βακχεύτορα, βοτρυοχαίτην, γηθόσυνον, γονόεντα, γιγαντολέτην, γελόωντα, Διογενῆ, δίγονον, διθυραμβογενῆ, Διόνυσον, εὔιον, εὐχαίτην, εὐάμπελον, ἐγρεσίκωμον, ζηλαῖον, ζάχολον, ζηλήμονα, ζηλοδοτῆρα, ἤπιον, ἡδυπότην, ἡδύθροον, ἠπεροπῆα, θυρσοφόρον, Θρήικα, θιασώτην, θυμολέοντα, Ἰνδολέτην, ἱμερτόν, ἰοπλόκον, ἰραφιώτην, κωμαστήν, κεραόν, κισσοστέφανον, κελαδεινόν, Λυδόν, ληναῖον, λαθικηδέα, λυσιμέριμνον, μύστην, μαινόλιον, μεθυδώτην, μυριόμορφον, νυκτέλιον, νόμιον, νεβρώδεα, νεβριδόπεπλον, ξυστοβόλον, ξυνόν, ξενοδώτην, ξανθοκάρηνον, ὀργίλον, ὀβριμόθυμον, ὀρέσκιον, οὐρεσιφοίτην, πουλυπότην, πλαγκτῆρα, πολυστέφανον, πολύκωμον, ῥηξίνοον, ῥαδινόν, ῥικνώδεα, ῥηνοφορῆα, σκιρτητόν, Σάτυρον, Σεμεληγενέτην, Σεμελῆα, τερπνόν, ταυρωπόν, Τυρρηνολέτην, ταχύμηνιν, ὑπνοφόβην, ὑγρόν, ὑμενήιον, ὑλήεντα, φηρομανῆ, φρικτόν, φιλομειδέα, φοιταλιώτην, χρυσόκερων, χαρίεντα, χαλίφρονα, χρυσεομίτρην, ψυχοπλανῆ, ψεύστην, ψοφομηδέα, ψυχοδαϊκτήν, ὥριον, ὠμηστήν, ὠρείτροφον, ὠρεσίδουπον. μέλπωμεν βασιλῆα φιλεύιον, εἰραφιώτην,

Anonymi Epigrammatici ὕμνος εἰς Ἀπόλλωνα ὑμνέωμεν Παιᾶνα μέγαν θεὸν Ἀπόλλωνα, ἄμβροτον, ἀγλαόμορφον, ἀκερσεκόμην, ἁβροχαίτην, βριθύνοον, βασιλῆα, βελεσσιχαρῆ, βιοδώτην, γηθόσυνον, γελόωντα, γιγαντολέτην, γλυκύθυμον, Διογενῆ, Διόπαιδα, δρακοντολέτην, δαφνογηθῆ, εὔλαλον, εὐρυβίην, ἑκατηβόλον, ἐλπιδοδώτην, ζῳογόνον, ζάθεον, Ζηνόφρονα, ζηλοδοτῆρα, ἤπιον, ἡδυεπῆ, ἡδύφρονα, ἠπιόχειρα, θηροφόνον θαλερόν, θελξίφρονα, θελγεσίμυθον, ἰαφέτην, ἱμερτόν, ἰήιον, ἱπποκορυστήν, κοσμοπλόκον, Κλάριον, κρατερόφρονα, καρπογένεθλον, Λητογενῆ, λαρόν, λυρογηθέα, λαμπετόωντα, μυστιπόλον, μάντιν, μεγαλήτορα, μυριόμορφον, νευροχαρῆ, νοερόν, νηπενθέα, νηφαλιῆα, ξυνοχαρῆ, ξυνόν, ξυνόφρονα, ξυνοδοτῆρα, ὄλβιον, ὀλβιοεργόν, Ὀλύμπιον, οὐρεσιφοίτην, πρηΰν, πανδερκῆ, παναπήμονα, πλουτοδοτῆρα, ῥυσίπονον, ῥυσίπονον, ῥηξήνορα, ῥηξικέλευθον, σιγαλόεντα, σοφόν, σελαηγενέτην, σωτῆρα, τερψίχορον, Τιτᾶνα, τελέστορα, τιμήεντα, ὑμναγόρην, ὕπατον, ὑψαύχενα, ὑψήεντα, Φοῖβον, φοιβάζοντα, φιλοστέφανον, φρενογηθῆ, χρησμαγόρην, χρύσεον, χρυσόχροα, χρυσοβέλεμνον, ψαλμοχαρῆ, ψάλτην, ψευσίστυγα, ψυχοδοτῆρα, ὠκύπον, ὠκυεπῆ, ὠκύσκοπον, ὡρεσιδώτην. ὑμνέωμεν Παιᾶνα μέγαν θεὸν Ἀπόλλωνα.

Alpheus Κλεῖε, θεός, μεγάλοιο πύλας ἀκμῆτας Ὀλύμπου· φρούρει, Ζεῦ, ζαθέαν αἰθέρος ἀκρόπολιν. ἤδη γὰρ καὶ πόντος ὑπέζευκται δορὶ Ῥώμης, καὶ χθών· οὐρανίη δʼ οἶμος ἔτʼ ἔστʼ ἄβατος.

Anonymi Epigrammatici τλῆθι λέων ἄτλητα παθὼν τετληότι θυμῷ οὐδεὶς ἀνθρώπων ἀδικῶν τίσιν οὐκ ἀποτίσει,

Palladas εἰς τὸν οἶκον Μαρίνης Χριστιανοὶ γεγαῶτες Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες ἐνθάδε ναιετάουσιν ἀπήμονες· οὐδὲ γὰρ αὐτοὺς χώνη φόλλιν ἄγουσα φερέσβιον ἐν πυρὶ θήσει.

Anonymi Epigrammatici ἐς κλινάριον πόρνης ἀπὸ δάφνης λέκτρον ἑνὸς φεύγουσα λέκτρον πολλοῖσιν ἐτύχθην.

Anonymi Epigrammatici εἰς ἄρχοντα ἀνάξιον οὐκ ἐθέλουσα Τύχη σε προήγαγεν, ἀλλʼ ἵνα δείξῃ, ὡς ὅτι καὶ μέχρι σοῦ πάντα ποιεῖν δύναται,

Anonymi Epigrammatici εἰς Ἰσαύρους αὔραις ἶσα θέουσιν, ὅθεν λάχον οὔνομα τοῦτο.

Anonymi Epigrammatici εἰς κολόκυνθον εἰπέ μοι, ὦ κολόκυνθε, τίνος χάριν εἰσέτι καὶ νῦν οὐ σικύων ἐφάνη διερὸν γένος, οὐ κολοκύνθων. ὁ κολόκυνθος πρὸς ταῦτα Ζηνὸς ἐπομβρήσαντος ἐπεκλύσθησαν ἄρουραι, ἡμετέρην δʼ ἀέκουσαν ἔτι κρύπτουσι γενέθλην.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὸν ἀπὸ κοντοῦ κατερχόμενον θηριομάχην κοντὸν ἀνὴρ κατέπηξε, δέμας δʼ εἰς ἀέρα ῥίψας ἰδνώθη προκάρηνος, ἀνεγρομένοιο δʼ ὕπερθεν θηρὸς ὑπερκατέβαινεν ἐϋστρέπτοισι πόδεσσιν οὐδὲ λάβεν λαοὶ δὲ μέγʼ ἴαχον ἔκφυγε δʼ ἀνήρ.

Anonymi Epigrammatici εἰς Ἄρτεμιν Ἄρτεμις ἱδρώουσα προάγγελός ἐστι κυδοιμοῦ.

Anonymi Epigrammatici κισσῷ μὲν Διόνυσος ἀγάλλεται, αἰγίδι δὲ Ζεύς, οἱ ναέται ξείνοις, ἡ δὲ πόλις ναέταις.

Anonymi Epigrammatici εἰς Ἀλφειὸν ποταμόν ἄβροχον ἐν πελάγεσσι διʼ ὕδατος ἔπλεεν ὕδωρ.

Nestor τίπτε με θρυλήσαντες ἐμὴν ἀπεπαύσατʼ ἀοιδήν; ἱππεὺς ἱππεύειν ἐδάη, καὶ ἀοιδὸς ἀείδειν ἢν δέ τις ἱππεύειν δεδαὼς ἐθέλῃσιν ἀείδειν, ἀμφοτέρων ἥμαρτε, καὶ ἱπποσύνης καὶ ἀοιδῆς·

Anonymi Epigrammatici ἔχει τὰ κδ γράμματα Ἁβροχίτων δʼ ὁ φύλαξ θηροζυγοκαμψιμέτωπος·

Anonymi Epigrammatici ὅμοιον ἁβρὸς δʼ ἐν προχοαῖς Κύκλωψ φθογγάζετο μύρμηξ.

Anonymi Epigrammatici μὴ ταχὺς Ἡρακλείτου ἐπʼ ὀμφαλὸν εἴλεε βίβλον τοὐφεσίου· μάλα τοι δύσβατος ἀτραπιτός. ὄρφνη καὶ σκότος ἐστὶν ἀλάμπετον ἢν δέ σε μύστης εἰσαγάγῃ, φανεροῦ λαμπρότερʼ ἠελίου.

Antipater Θειογένης Πείσωνι τὰ τεχνήεντα κύπελλα πέμπει· χωροῦμεν δʼ οὐρανὸν ἀμφότερα· δοιὰ γὰρ ἐκ σφαίρης τετμήμεθα, καὶ τὸ μὲν ἡμῶν τοὺς νοτίους, τὸ δʼ ἔχει τείρεα τἀν Βορέῃ. ἀλλὰ σὺ μηκέτʼ Ἄρητον ἐπίβλεπε· δισσὰ γὰρ ἀμφοῖν μέτρα πιὼν ἀθρεῖς πάντα τὰ φαινόμενα.

Crinagoras θάρσει καὶ τέτταρσι διαπλασθέντα προσώποις μῦθον καὶ τούτων γράψαι ἔτι πλέοσιν οὔτε σὲ γὰρ λείψουσι, Φιλωνίδη, οὔτε Βάθυλλον, τὸν μὲν ἀοιδάων, τὸν δὲ χερῶν χάριτες.

Philippus Θεσσαλίης εὔιππος ὁ ταυρελάτης χορὸς ἀνδρῶν, χερσὶν ἀτευχήτοις θηρσὶν ὁπλιζόμενος, κεντροτυπεῖς πώλους ζεῦξε σκιρτήματι ταύρων, ἀμφιβαλεῖν σπεύδων πλέγμα μετωπίδιον· ἀκρότατον δʼ ἐς γῆν κλίνας ἅμα κεὔροπον ἅμμα θηρὸς τὴν τόσσην ἐξεκύλισε βίην.

Adaeus Ἰνδὴν βήρυλλόν με Τρύφων ἀνέπεισε Γαλήνην εἶναι, καὶ μαλακαῖς χερσὶν ἀνῆκε κόμας· ἠνίδε καὶ χείλη νοτερὴν λειοῦντα ˘ θάλασσαν, καὶ μαστούς, τοῖσιν θέλγω ἀνηνεμίην. ἢν δέ μοι ἡ φθονερὴ νεύσῃ λίθος, ὡς ἐν ἑτοίμῳ ὥρμημαι, γνώσῃ καὶ τάχα νηχομένην.

Crinagoras Καλλιμάχου τὸ τορευτὸν ἔπος τόδε· δὴ γὰρ ἐπʼ αὐτῷ ὡνὴρ τοὺς Μουσέων πάντας ἔσεισε κάλους. ἀείδει δʼ Ἑκάλης τε φιλοξείνοιο καλιὴν καὶ Θησεῖ Μαραθὼν οὓς ἐπέθηκε πόνους, τοῦ σοὶ καὶ νεαρὸν χειρῶν σθένος εἴη ἀρέσθαι, Μάρκελλε, κλεινοῦ τʼ αἶνον ἴσον βιότου.

Antiphilus κἠν πρύμνῃ λαχέτω μέ ποτε στιβάς, αἳ θʼ ὑπὲρ αὐτῆς ἠχεῦσαι ψακάδων τύμματι διφθερίδες, καὶ πῦρ ἐκ μυλάκων βεβιημένον, ἥ τʼ ἐπὶ τούτων χύτρη, καὶ κενεὸς πομφολύγων θόρυβος, καί κε ῥυπῶντʼ ἐσίδοιμι διήκονον ἡ δὲ τράπεζα ἔστω μοι στρωτὴ νηὸς ὕπερθε σανίς· δὸς λάβε, καὶ ψιθύρισμα τὸ ναυτικόν· εἶχε τύχη τις πρῴην τοιαύτη τὸν φιλόκοινον ἐμέ.

Anonymi Epigrammatici τὰ εἴκοσι τέσσαρα στοιχεῖα τρηχὺν δʼ ὑπερβὰς φραγμὸν ἐξήνθιζε κλώψ.

Bianor κοῦρον; ἀποπλανίην ἐπιμάζιον Ἑρμώνακτα, φεῦ, βρέφος ὡς ἀδίκως εἵλετε βουγενέες. ἠγνοίησεν ὁ δειλὸς ἐς ὑμέας οἷα μελίσσας ἐλθών· αἱ δʼ ἔχεων ἦτε χερειότεραι·, ἀντὶ δέ οἱ θοίνης ἐνεμάξατε φοίνια κέντρα, ὦ πικραί, γλυκερῆς ἀντίπαλοι χάριτος.

Antiphilus α. κρηναῖαι λιβάδες, τί πεφεύγατε; ποῦ τόσον ὕδωρ; τίς φλὸξ ἀενάους ἔσβεσεν ἠελίου; β. δάκρυσιν Ἀγρικόλαο τετρύμεθα· πᾶν δʼ ὅσον ἡμῖν ἦν ποτὸν ἡ κείνου διψὰς ἔχει σποδιή.

Antipater κλεινὴν οὐκ ἀπόφημι· σὲ γὰρ προπάροιθεν ἔθηκαν κλῄζεσθαι πτηνοί, Τῆνε, Βορηιάδαι. ἀλλὰ καὶ Ὀρτυγίην εἶχε κλέος, οὔνομα δʼ αὐτῆς ἤρχετο Ῥιπαίων ἄχρις Ὑπερβορέων. νῦν δὲ σὺ μὲν ζώεις, ἡ δʼ οὐκέτι· τίς κεν ἐώλπει ὄψεσθαι Τήνου Δῆλον ἐρημοτέρην;

Antiphilus Καλχαδὼν δύστηνον ἐρωδιὸν ἐχθρὰ κολάζει· τεῦ χάριν ὁ προδότης ὄρνις ἀεὶ λέγεται, † Φοῖβοσἐρεῖ· τεναγῖτιν ὅτʼ εἰς ἅλα κῶλον ἐλαφρὸν στήσας, ψαμμίτην δόρπον [ ἐθημολόγει, δυσμενέες τότʼ ἔβησαν ἐπὶ πτόλιν ἀντιπέρηθεν, ὀψὲ διδασκόμενοι πεζοβατεῖν πέλαγος. βάλλετε δὴ κακὸν ὄρνιν, ἐπεὶ βαρὺν ἤρατο μισθὸν ἐκ δηίων, κόχλους καὶ βρύον, ὁ προδότης.

Antipater καὶ Μακεδὼν ὁ σίδηρος ἐν ἄορι, καὶ τὰ πρὸς ἀλκὴν τῆς ἀπʼ Ἀλεξάνδρου χειρὸς ἐπιστάμενος, Πείσων, σὴν ποθέων ἱκόμην χέρα· τοῦτο δὲ φωνῶ· χαίρων δεξιτερὴν εὗρον ὀφειλομένην.

Anonymi Epigrammatici Λευκάδος ἀντί με Καῖσαρ, ἰδʼ Ἀμβρακίης ἐριβώλου, Θυρρείου τε πέλειν, ἀντὶ τʼ Ἀνακτορίου, Ἄργεος Ἀμφιλόχου τε, καὶ ὁππόσα ῥαίσατο κύκλῳ ἄστεʼ ἐπιθρώσκων δουρομανὴς πόλεμος, εἵσατο Νικόπολιν, θείην πόλιν ἀντὶ δὲ νίκης Φοῖβος ἄναξ ταύτην δέχνυται Ἀκτιάδος.

Marcus Argentarius Λάθριος Ἡράκλεια καλῶν ὑπὸ χείλεσιν ἕλκεις κεῖνο· πάλαι κατὰ σοῦ τοῦτʼ ἐβόησε πόλις. πῶς ἔτλης αἶσχος ῥέξαι κακόν; ἦ σε βιαίως εἵλκυσέ τις θαλερῶν δραξάμενος πλοκάμων; ἤ σοι τοὔνομα τερπνὸν ἀφʼ Ἡρακλῆος ἐχούσῃ, μάχλε, φιλεῖν ἥβην κέκριται ἠιθέων;

Crinagoras νῆσον τήν, εἰ καί με περιγράψαντες † ἔχουσιν μετρῆσαι, βαιήν, ἑπτὰ μόνον σταδίους, ἔμπης καὶ τίκτουσαν ἐπʼ αὔλακα πῖαρ ἀρότρου ὄψει, καὶ παντὸς κάρπιμον ἀκροδρύου, καὶ πολλοῖς εὔαγρον ὑπʼ ἰχθύσι, καὶ ὑπὸ μαίρῃ εὐάνεμον, λιμένων τʼ ἤπιον ἀτρεμίῃ, ἀγχόθι Κορκύρης Φαιηκίδος. ἀλλὰ γελᾶσθαι † τῷ ἔπʼ ἐωρίσθην, τοῦτʼ ἐθέμην ὄνομα.

Diodorus Zonas νύμφαι ἐποχθίδιαι, Νηρηίδες, εἴδετε Δάφνιν χθιζόν, ἐπαχνιδίαν ὡς ἀπέλουσε κόνιν, ὑμετέραις λιβάδεσσιν ὅτʼ ἔνθορε σειριόκαυτος, ἠρέμα φοινιχθεὶς μᾶλα παρηίδια. εἴπατέ μοι, καλὸς ἦν; ἢ ἐγὼ τράγος οὐκ ἄρα κνάμαν μοῦνον ἐγυιώθην, ἀλλʼ ἔτι καὶ κραδίαν;

Antipater ὁ σταδιεὺς Ἀρίης ὁ Μενεκλέος οὐ κατελέγχει Περσέα, σὸν κτίστην, Ταρσὲ Κίλισσα πόλι. τοῖοι γὰρ παιδὸς πτηνοὶ πόδες· οὐδʼ ἂν ἐκείνῳ οὐδʼ αὐτὸς Περσεὺς νῶτον ἔδειξε θέων. ἢ γὰρ ἐφʼ ὑσπλήγων ἢ τέρματος εἶδέ τις ἄκρου ἠΐθεον, μέσσῳ δʼ οὒ ποτʼ ἐνὶ σταδίῳ.

Erycius ὁ τράγος ὁ Κλήσωνος ὅλαν διὰ πάννυχον ὄρφναν αἶγας ἀκοιμάτους θῆκε φριμασσόμενος ὀδμὰ γάρ μιν ἔτυψε λύκου χιμαροσφακτῆρος τηλόθι, πετραίαν αὖλιν ἀνερχομένου· μέσφα κύνες κοίτας ἀνεγέρμονες ἐπτοίασαν θῆρα μέγαν τραγίνους δʼ ὕπνος ἔμυσε κόρας.

Crinagoras πλοῦς μοι ἐπʼ Ἰταλίην ἐντύνεται· ἐς γὰρ ἑταίρους στέλλομαι, ὧν ἤδη δηρὸν ἄπειμι χρόνον. διφέω δʼ ἡγητῆρα περίπλοον , ὅς μʼ ἐπὶ νήσους Κυκλάδας, ἀρχαίην τʼ ἄξει ἐπὶ Σχερίην. σὺν τί μοι ἀλλὰ Μένιππε λάβευ φίλος, ἵστορα κύκλον γράψας, ὦ πάσης ἴδρι γεωγραφίης.

Crinagoras Ῥιγηλὴ πασῶν ἔνοσι χθονός, εἴτε σε πόντου, εἴτʼ ἀνέμων αἴρει ῥεῦμα τινασσόμενον, οἰκία μοι ῥύευ νεοτευχέα· δεῖμα γὰρ οὔπω ἄλλο τόσον γαίης οἶδʼ ἐλελιζομένης.

Philippus τίς σε πάγος δυσέρημος, ἀνήλιος, ἐξέθρεψεν Βορραίου Σκυθίης, ἄμπελον ἀγριάδα; ἢ Κελτῶν νιφοβλῆτες ἀεὶ κρυμώδεες Ἄλπεις, τῆς τε σιδηροτόκου βῶλος Ἰβηριάδος; ἣ τοὺς ὀμφακόραγας ἐγείναο, τοὺς ἀπεπάντους βότρυας, οἳ στυφελὴν ἐξέχεον σταγόνα. δίζημαι, Λυκόεργε, τεὰς χέρας, ὡς ἀπὸ ῥίζης κλήματος ὠμοτόκου βλαστὸν ὅλον θερίσῃς.

Crinagoras Ψιττακὸς ὁ βροτόγηρυς, ἀφεὶς λυγοτευχέα κύρτον, ἤλυθεν ἐς δρυμοὺς ἀνθοφυεῖ πτέρυγι. αἰεὶ δʼ ἐκμελετῶν ἀσπάσμασι Καίσαρα κλεινόν, οὐδʼ ἀνʼ ὄρη λήθην ἤγαγεν οὐνόματος· † ἔδραμε δʼ ὠκυδίδακτος ἅπας οἰωνός, βρίζων τίς φθῆναι δύναται δαίμονι χαῖρʼ ἐνέπειν. Ὀρφεὺς θῆρας ἔπεισεν ἐν οὔρεσι· καὶ δὲ σέ, Καῖσαρ, νῦν ἀκέλευστος ἅπας ὄρνις ἀνακρέκεται.

Leonidas τὸν φιλοπωριστὴν Δημόκριτον ἤν που ἐφεύρῃς, ὤνθρωπʼ, ἄγγειλον τοῦτο τὸ κοῦφον ἔπος, ὡς ἡ λευκοόπωρος ἐγὼ καὶ ἐφώριος ἤδη κείνῳ συκοφορῶ τὰς ἀπύρους ἀκόλους· σπευσάτω, οὐκ ὀχυρὴν γὰρ ἔχω στάσιν, εἴπερ ὀπώρην ἀβλήτου χρῄζει δρέψαι ἀπʼ ἀκρεμόνος.

Nicias Αἰόλον ἱμεροθαλὲς ἔαρ φαίνουσα, μέλισσα ξουθά, ἐφʼ ὡραίοις ἄνθεσι μαινομένα, χῶρον ἐφʼ ἡδύπνοον πωτωμένα, ἔργα τίθευ σύ, ὄφρα τεὸς πλήθῃ κηροπαγὴς θάλαμος.

Callimachus ἦλθε Θεαίτητος καθαρὴν ὁδὸν εἰ δʼ ἐπὶ κισσὸν τὸν τεὸν οὐχ αὕτη, Βάκχε, κέλευθος ἄγει, ἄλλων μὲν κήρυκες ἐπὶ βραχὺν οὔνομα καιρὸν φθέγξονται, κείνου δʼ Ἑλλὰς ἀεὶ σοφίαν.

Callimachus μικρή τις, Διόνυσε, καλὰ πρήσσοντι ποιητῇ ῥῆσις ὁ μὲν νικῶ φησὶ τὸ μακρότατον ᾧ δὲ σὺ μὴ πνεύσῃς ἐνδέξιος, ἤν τις ἔρηται, πῶς ἔβαλες; φησί, σκληρὰ τὰ γιγνόμενα. τῷ μερμηρίξαντι τὰ μἤνδικα τοῦτο γένοιτο τοὖπος· ἐμοὶ δʼ, ὦναξ, ἡ βραχυσυλλαβίη.

Antipater ἡ καὶ ἔτʼ ἐκ βρέφεος κοιμωμένη Ἀντιοδημὶς πορφυρέων, Παφίης νοσσίς, ἐπὶ κροκύδων, ἡ τακεραῖς λεύσσουσα κόραις μαλακώτερον ὕπνου, Λύσιδος ἀλκυονίς, τερπνὸν ἄθυρμα Μέθης, ὑδατίνους φορέουσα βραχίονας, ἣ μόνη ὀστοῦν οὐ λάχεν ʽἦν γὰρ ὅλη τοὐν ταλάροισι γάλἀ, Ἰταλίην ἤμειψεν, ἵνα πτολέμοιο καὶ αἰχμῆς ἀμπαύσῃ Ῥώμην μαλθακίνῃ χάριτι.

Dioscorides αὖλιν Ἀρισταγόρεω καὶ κτήματα μυρίος ἀρθείς, Νεῖλε, μετʼ εἰκαίης ἐξεφόρησας ὁδοῦ. αὐτὸς δʼ οἰκείης ὁ γέρων ἐπενήξατο βώλου ναυηγός, πάσης ἐλπίδος ὀλλυμένης, γείτονος ἡμίθραυστον ἐπʼ αὔλιον, “ὦ πολύς, εἴπας, μόχθος ἐμός, πολιῆς τʼ ἔργα περισσὰ χερός, ὕδωρ πᾶν ἐγένεσθε· τὸ δὲ γλυκὺ τοῦτο γεωργοῖς κῦμʼ ἐπʼ Ἀρισταγόρην ἔδραμε πικρότατον.”

Empedocles ἤδη γάρ ποτʼ ἐγὼ γενόμην κοῦρός τε κόρη τε, θάμνος τʼ, οἰωνός τε καὶ ἐξ ἁλὸς ἔμπυρος ἰχθῦς. ὦ φίλοι, οἳ μέγα ἄστυ κατὰ ξανθοῦ Ἀκράγαντος ναίετʼ ἀνʼ ἄκρα πόλιος, ἀγαθῶν μελεδήμονες ἔργων, χαίρετʼ· ἐγὼ δʼ ὔμμιν θεὸς ἄμβροτος, οὐκέτι θνητός, πωλεῦμαι μετὰ πᾶσι τετιμένος, ὥσπερ ἔοικεν, ταινίαις τε περίστεπτος στέφεσίν τε θαλείοις,

Philodemus Ξανθώ, κηρόπλαστε, μυρόχροε, μουσοπρόσωπε, εὔλαλε, διπτερύγων καλὸν ἄγαλμα Πόθων, ψῆλόν μοι χερσὶ δροσιναῖς μύρον· “ἐν μονοκλίνῳ δεῖ με λιθοδμήτῳ δή ποτε πετριδίῳ εὕδειν ἀθανάτως πουλὺν χρόνον” ᾆδε πάλιν μοι, Ξανθάριον, ναί, ναί, τὸ γλυκὺ τοῦτο μέλος. [οὐκ ἀίεις, ὤνθρωφʼ, ὁ τοκογλύφος; ἐν μονοκλίνῳ δεῖ σὲ βιοῦν αἰεί, δύσμορε, πετριδίῳ.] ˘

Anonymi Epigrammatici εἰς τοὺς ἐννέα λυρικούς ἔκλαγεν ἐκ Θηβῶν μέγα Πίνδαρος· ἔπνεε τερπνὰ ἡδυμελεῖ φθόγγῳ μοῦσα Σιμωνίδεω· λάμπει Στησίχορός τε καὶ Ἴβυκος· ἦν γλυκὺς Ἀλκμὰν λαρὰ δʼ ἀπὸ στομάτων φθέγξατο Βακχυλίδης· πειθὼ Ἀνακρείοντι συνέσπετο· ποικίλα δʼ αὐδᾷ Ἀλκαῖος † κύκνω Λέσβιος Αἰολίδι. ἀνδρῶν δʼ οὐκ ἐνάτη Σαπφὼ πέλεν, ἀλλʼ ἐρατειναῖς ἐν Μούσαις δεκάτη Μοῦσα καταγράφεται.

Lucillius “ Μουσάων Ἑλικωνιάδων ἀρχώμεθʼ ἀείδειν ” ἔγραφε ποιμαίνων, ὡς λόγος, Ἡσίοδος. μῆνιν ἄειδε, θεά, καὶ “ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα εἶπεν” Ὁμηρείῳ Καλλιόπη στόματι· κἀμὲ δὲ δεῖ γράψαι τι προοίμιον. ἀλλά τί γράψω, δεύτερον ἐκδιδόναι βιβλίον ἀρχόμενος; “ Μοῦσαι Ὀλυμπιάδες, κοῦραι Διός, οὐκ ἂν ἐσώθην, εἰ μή μοι Καῖσαρ χαλκὸν ἔδωκε Νέρων.”

Ammianus μὴ σύ γʼ ἐπʼ ἀλλοτρίης, ὤνθρωφʼ, ἵζοιο τραπέζης, ψωμὸν ὀνείδειον γαστρὶ χαριζόμενος, ἄλλοτε μὲν κλαίοντι καὶ ἐστυγνωμένῳ ὄμμα συγκλαίων, καὖθις σὺν γελόωντι γελῶν, οὔτε σύ γε κλαυθμοῦ κεχρημένος, οὔτε γέλωτος, καὶ κλαιωμιλίη, καὶ γελοωμιλίη.

Anonymi Epigrammatici Ἡμάξευσα καὶ αὐτὸς ὁ τρισδύστηνος Ἄναξις τοῦτον δύσζῳον κοὐ βίοτον βίοτον. οὐ μὴν πολλὸν ἐπὶ χρόνον ἤλασα· λὰξ δὲ πατήσας λυσσώδη ζωήν, ἤλυθον εἰς Ἀίδεω.

Philippus οὐρανὸς ἄστρα τάχιον ἀποσβέσει, ἢ τάχα νυκτὸς ἠέλιος φαιδρὴν ὄψιν ἀπεργάσεται, καὶ γλυκὺ νᾶμα θάλασσα βροτοῖς ἀρυτήσιμον ἕξει, καὶ νέκυς εἰς ζωῶν χῶρον ἀναδράμεται, ἤ ποτε Μαιονίδαο βαθυκλεὲς οὔνομʼ Ὁμήρου λήθη γηραλέων ἁρπάσεται σελίδων.

Nicarchus II παρθένε Τριτογένεια, τί τὴν Κύπριν ἄρτι με λυπεῖς, ἁρπάξασα δʼ ἐμὸν δῶρον ἔχεις παλάμῃ; μέμνησαι τὸ πάροιθεν ἐν Ἰδαίοις σκοπέλοισιν ὡς Πάρις οὐ σὲ καλήν, ἀλλʼ ἔμʼ ἐδογμάτισεν. σὸν δόρυ καὶ σάκος ἐστὶν ἐμὸν δὲ τὸ μῆλον ὑπάρχει· ἀρκεῖ τῷ μήλῳ κεῖνος ὁ πρὶν πόλεμος.

Claudius Ptolemaeus οἶδʼ ὅτι θνατὸς ἐγὼ καὶ ἐφάμερος· ἀλλʼ ὅταν ἄστρων μαστεύω πυκινὰς ἀμφιδρόμους ἕλικας, οὐκέτʼ ἐπιψαύω γαίης ποσίν, ἀλλὰ παρʼ αὐτῷ Ζανὶ θεοτρεφέος πίμπλαμαι ἀμβροσίης.

Leo Philosophus εἰς τὰ κωνικὰ Ἀπολλωνίου ὧν ἥδε βίβλος ἔνδον ὠδίνω, φίλε, βαθὺς χαρακτὴρ καὶ περισκελὴς ἄγαν· δεῖται κολυμβητοῦ δὲ πάντως Δηλίου. εἰ δʼ αὖ κυβιστήσει τις εἰς ἐμοὺς μυχοὺς καὶ πᾶν μεταλλεύσειεν ἀκριβῶς βάθος, γεωμετρῶν τὰ πρῶτα λήψεται γέρα, σοφὸς δʼ ἀναμφίλεκτος εἰσκριθήσεται. τούτων δὲ μάρτυς ἐγγυητής τε Πλάτων·

Leo Philosophus σχῆμα παλαιοτάτων ἀνδρῶν κηρύκιον ἄθρει, Θρινακίης οἰκιστὰ Κορίνθιε, ὃς ποτʼ ἔπινες ἀμφιβόητα ῥέεθρα Συρηκοσίης Ἀρεθούσης.

Anonymi Epigrammatici εἰς τοὺς Ῥωμαίων μῆνας μὴν ὑπάτων πρῶτος. ὁ δὲ δεύτερος αὔλακα τέμνει. ὁ τρίτος Αὐσονίων γενεὴν ἐπὶ μῶλον ἐγείρει. τέτρατος ἀγγέλλει ῥοδοδάκτυλον εἴαρος ὥρην. εἰμὶ ῥόδων γενέτης. καὶ ἐγὼ κρίνα λευκὰ κομίζω. οὗτος ἀμαλλοδέτης. τὰ δʼ ἐμὰ πτερὰ Νεῖλον ἐγείρει. οὗτος ἐρισταφύλῳ πεφιλημένος ἔπλετο Βάκχῳ. τεύχω δʼ οἶνον ἐγὼ μελιηδέα, χάρμα βροτοῖσι. δαῖτα φέρω χαρίεσσαν ἐς οὔνομα φωτὸς ἑκάστου. φορμίζειν δεδάηκα καὶ ὑπνώοντας ἐγείρειν.

Anonymi Epigrammatici τοξότα, Πιερίδων μεδέων, ἑκατηβόλε Φοῖβε, εἰπὲ κασιγνήτῃ, κρατεροὺς ἵνα θῆρας ἐγείρῃ, ὅσσον ἐπιψαῦσαι μερόπων δέμας, ὅσσον ἀῦσαι λαῶν τερπομένων ἱερὸν στόμα· μηδὲ νοήσω, Ζηνὸς Μειλιχίοιο λαχὼν θρόνον, ἀνέρος οἶτον

Anonymi Epigrammatici Ἀρμενίων τάδε φῦλα καὶ ἄλκιμον ἔθνος Ἰβήρων, Χριστοῦ ζῆλον ἔχοντες ἑκούσιον ἐς ζυγὸν ἦλθον, θεσμῷ ὑποδρήσσοντες ἀνικήτων βασιλήων.

Anonymi Epigrammatici εἰς Θουκυδίδην ὦ φίλος, εἰ σοφὸς εἶ, λάβε μʼ ἐς χέρας· εἰ δέ γε πάμπαν νῆϊς ἔφυς Μουσέων, ῥῖψον ἃ μὴ νοέῃς. εἰμὶ γὰρ οὐ πάντεσσι βατός· παῦροι δʼ ἀγάσαντο Θουκυδίδην Ὀλόρου, Κεκροπίδην τὸ γένος.

Anonymi Epigrammatici Εὔνομον, ὤπολλον, σύ μὲν οἶσθά με, πῶς ποτʼ ἐνίκων Σπάρτιν ὁ Λοκρὸς ἐγώ· πευθομένοις δʼ ἐνέπω. αἰόλον ἐν κιθάρᾳ νόμον ἔκρεκον, ἐν δὲ μεσεύσᾳ ᾠδᾷ μοι χορδὰν πλᾶκτρον ἀπεκρέμασεν. καί μοι φθόγγον ἑτοῖμον ὁπανίκα καιρὸς ἀπῄτει, εἰς ἀκοὰς ῥυθμῶν τὠτρεκὲς οὐκ ἔνεμεν καί τις ἀπʼ αὐτομάτω κιθάρας ἐπὶ πῆχυν ἐπιπτὰς τέττιξ ἐπλήρου τοὐλλιπὲς ἁρμονίας. νεῦρα γὰρ ἓξ ἐτίνασσον ὅθʼ ἑβδομάτας δὲ μελοίμαν χορδᾶς, τὰν τούτω γῆρυν ἐκιχράμεθα· πρὸς γὰρ ἐμὰν μελέταν ὁ μεσαμβρινὸς οὔρεσιν ᾠδὸς τῆνο τὸ ποιμενικὸν φθέγμα μεθηρμόσατο, καὶ μὲν ὅτε φθέγγοιτο σὺν ἀψύχοις τόκα νευραῖς τῷ μεταβαλλομένῳ συμμετέπιπτε θρόῳ. τοὔνεκα συμφώνῳ μὲν ἔχω χάριν ὃς δὲ τυπωθεὶς χάλκεος ἁμετέρας ἕζεθʼ ὑπὲρ κιθάρας,

Anonymi Epigrammatici εἰς μισσώριον ἔχον Ἀφροδίτην καὶ Ἔρωτας τέσσαρές εἰσιν Ἔρωτες· ὁ μὲν στέφος ἀμφικαλύπτει μητρὸς ἑῆς· ὁ δὲ χεῖλος ἔχει ποτὶ πίδακι μαζοῦ· οἱ δὲ δύω παίζουσι παρʼ ἴχνεσιν εἷμα δὲ κρύπτει μηρῷ γείτονα χῶρον ὅλης γυμνῆς Ἀφροδίτης.

Cometas Chartularius α. εἰπὲ νομεῦ, τίνος εἰσὶ φυτῶν στίχες; β. αἱ μὲν ἐλαῖαι, Παλλάδος· αἱ δὲ πέριξ ἡμερίδες, Βρομίου. α. καὶ τίνος οἱ στάχυες; β. Δημήτερος. α. ἄνθεα ποίων εἰσὶ θεῶν; β. Ἥρης καὶ ῥοδέης Παφίης. α. Πὰν φίλε, πηκτίδα μίμνε τεοῖς ἐπὶ χείλεσι σύρων· ἠχὼ γὰρ δήεις τοῖσδʼ ἐνὶ θειλοπέδοις.

Eutolmius εἰς θερμοχύτην Βάκχῳ καὶ Νύμφαις μέσος ἵσταμαι· ἐν δὲ κυπέλλοις αἰεὶ τόνδε χέω τὸν παραλειπόμενον.

Alcaeus οἷον ὁρῇς, ὦ ξεῖνε, τὸ χάλκεον εἰκόνι λῆμα Κλειτομάχου, τοίαν Ἑλλὰς ἐσεῖδε βίαν ἄρτι γὰρ αἱματόεντα χερῶν ἀπελύετο πυγμᾶς ἔντεα, καὶ γοργῷ μάρνατο παγκρατίῳ· τὸ τρίτον οὐκ ἐκόνισεν ἐπωμίδας, ἀλλὰ παλαίσας ἀπτὼς, τοὺς τρισσοὺς Ἰσθμόθεν εἷλε πόνους. μοῦνος δʼ Ἑλλάνων τόδʼ ἔχει γέρας· ἑπτάπυλοι δὲ Θῆβαι καὶ γενέτωρ ἐστέφεθʼ Ἑρμοκράτης.

Anonymi Epigrammatici εἰς ἄγαλμα Ἥρας θηλαζούσης τὸν Ἡρακλέα αὐτὴν μητρυιὴν τεχνήσατο· τοὔνεκα μαζὸν εἰς νόθον ὁ πλάστης οὐ προσέθηκε γάλα.

Anonymi Epigrammatici εἰς ἄγαλμα Ἡφαίστου καὶ Ἀθηνᾶς καὶ Ἐρεχθέως ἡ τέχνη συνάγειρεν ἃ μὴ φύσις εἶπεν ὁ πλάστης, μῆτερ νόσφι τόκων, νυμφίε νόσφι γάμων.

Anonymi Epigrammatici εἰς ἄγαλμα Ἄρεος καὶ Ἀφροδίτης Ἄρεα καὶ Παφίην ὁ ζωγράφος εἰς μέσον οἴκου ἀμφιπεριπλέγδην γέγραφεν ἀμφοτέρους ἐκ θυρίδος δὲ μολὼν Φαέθων πολυπάμφαος αἴγλῃ ἔστη ἀμηχανόων ἀμφοτέρους σκοπέων. ἠέλιος βαρύμηνις ἕως τίνος; οὐδʼ ἐπὶ κηροῦ ἤθελεν ἀψύχου τὸν χόλον ἐξελάσαι.

Anonymi Epigrammatici εἰς ἀσπίδα περιέχουσαν τὴν γένναν τοῦ Σωτῆρος ὦ πόσον εὐήθης ὁ ζωγράφος, ὅττι χαράσσει κοίρανον εἰρήνης ἀσπίδι τικτόμενον.

Anonymi Epigrammatici εἰς ἄγαλμα Μηδείας οἶκτον ὁμοῦ καὶ λύσσαν ἐτήτυμον ἔνθεος ἀνὴρ μαρμάρῳ ἐγκατέμιξε, βιαζομένην δʼ ὑπὸ τέχνης λαϊνέην Μήδειαν ὅλης ἔμνησεν ἀνίης.

Anonymi Epigrammatici ζωγράφε τὰν μορφὰν ἀπομάξας, αἴθʼ ἐνὶ κηρῷ καὶ ψυχὰν ἐδάης Σωκρατικὰν βαλέειν.

Anonymi Epigrammatici εἰς εἰκόνα Ἀπελλοῦ

αὐτὸς ἑαυτὸν ἐν εἰκόνι γράψεν Ἀπελλῆς.

Anonymi Epigrammatici εἰς εἰκόνα Χείλωνος τόνδε δοριστέφανος Σπάρτα Χείλωνα φύτευσεν, ὃς τῶν ἑπτὰ Σοφῶν πρῶτος ἔφυ σοφίᾳ.

Cometas Scholasticus ἐν Ἀναζάρβῳ νωθρὸς ἐγὼ τελέθεσκον ἀπʼ ἰξύος ἐς πόδας ἄκρους τῆς πρὶν ἐνεργείης δηρὸν ἀτεμβόμενος, ζωῆς καὶ θανάτοιο μεταίχμιον, Ἄϊδι γείτων, μοῦνον ἀναπνείων, τἆλλα δὲ πάντα νέκυς. ἀλλὰ σοφός με Φίλιππος, ὃν ἐν γραφίδεσσι δοκεύεις, ζώγρησεν, κρυερὴν νοῦσον ἀκεσσάμενος· αὖθις δʼ Ἀντωνῖνος, ἅπερ πάρος, ἐν χθονὶ βαίνω, καὶ ποσὶ πεζεύω, καὶ ὅλος αἰσθάνομαι.

Theocritus τὸν τῶ Ζανὸς ὅδʼ ὗμιν υἱὸν ὡνήρ, τὸν λειοντομάχαν, τὸν ὀξύχειρα, πρᾶτος τῶν ἐπάνωθε μουσοποιῶν Πείσανδρος συνέγραψεν οὑκ Καμείρου, χὄσσους ἐξεπόνασεν εἶπʼ ἀέθλους· τοῦτον δʼ αὐτὸν ὁ δᾶμος, ὡς σάφʼ εἰδῇς, ἔστασ’ ἐνθάδε χάλκεον ποήσας, πολλοῖς μησὶν ὄπισθε κἠνιαυτοῖς.

Theocritus θᾶσαι τὸν ἀνδριάντα τοῦτον, ὦ ξένε, σπουδᾷ, καὶ λέγʼ, ἐπὰν ἐς οἶκον ἔνθῃς, “ Ἀνακρέοντος εἰκόνʼ εἶδον ἐν Τέῳ, τῶν πρόσθʼ εἴ τι περισσὸν ᾠδοποιοῦ.” προσθεὶς δὲ χὤτι τοῖς νέοισιν ἅδετο, ἐρεῖς ἀτρεκέως ὅλον τὸν ἄνδρα.

Theocritus ἅ τε φωνὰ Δώριος, χὠνὴρ ὁ τὰν κωμῳδίαν εὑρὼν Ἐπίχαρμος. ὦ Βάκχε, χάλκεόν νιν ἀντʼ ἀλαθινοῦ τὶν ὧδʼ ἀνέθηκαν τοὶ Συρακόσσαις ἐνίδρυνται, πελωρίστᾳ πόλει, οἷʼ ἀνδρὶ πολίτᾳ· σοφῶν ἔοικε ῥημάτων μεμναμένους τελεῖν ἐπίχειρα· πολλὰ γὰρ ποττὰν ζόαν τοῖς παισὶν εἶπε χρήσιμα· μεγάλα χάρις αὐτῷ.

Anonymi Epigrammatici τὸ ξόανον τὸ περισσὸν Ἀεξιμένης Ἀφροδίτᾳ εἵσατο, τῆς πάσης ναυτιλίης φύλακι. χαῖρʼ , ὦ πότνια Κύπρι, διδοῦσα δὲ κέρδεα, πλοῦτον ἄρμενον, εἰδήσεις ναῦς ὅτι κοινότατον.

Euenus ἅ ποτε παρθενικαῖσιν ἱλασκομένα παλάμῃσιν Κύπριδα, σὺν πεύκαις καὶ γάμον εὐξαμένα, κουριδίους ἤδη θαλάμῳ λύσασα χιτῶνας, ἀνδρὸς ἄφαρ μηρῶν ἐξελόχευσα τύπους· νυμφίος ἐκ νύμφης δὲ κικλήσκομαι, ἐκ δʼ Ἀφροδίτης Ἄρεα καὶ βωμοὺς ἔστεφον Ἡρακλέους. Θῆβαι Τειρεσίην ἔλεγόν ποτε· νῦν δέ με Χαλκὶς τὴν πάρος ἐν μίτραις ἠσπάσατʼ ἐν χλαμύδι.

Antipater πέντε Διωνύσοιο θεραπνίδες αἵδε Σαώτεω ἐντύνουσι θοᾶς ἔργα χοροστασίης· ἁ μὲν ἀερτάζουσα δέμας βλοσυροῖο λέοντος, ἁ δὲ Λυκαόνιον καλλίκερων ἔλαφον, ἁ τριτάτα δʼ οἰωνὸν ἐΰπτερον, ἁ δὲ τετάρτα τύμπανον, ἁ πέμπτα χαλκοβαρὲς κρόταλον πᾶσαι φοιταλέαι τε παρηόριόν τε νόημα, ἐκπλαγέες λύσσᾳ δαίμονος εὐιάδι.

Nossis Θαυμαρέτας μορφὰν ὁ πίναξ ἔχει· εὖ γε τὸ γαῦρον τεῦξε τὸ θʼ ὡραῖον τᾶς ἀγανοβλεφάρου. σαίνοι κέν σ’ ἐσιδοῖσα καὶ οἰκοφύλαξ σκυλάκαινα, δέσποιναν μελάθρων οἰομένα ποθορῆν.

Nossis τὸν πίνακα ξανθᾶς Καλλὼ δόμον εἰς Ἀφροδίτας εἰκόνα γραψαμένα πάντʼ ἀνέθηκεν ἴσαν. ὡς ἀγανῶς ἕστακεν ἴδʼ ἁ χάρις ἁλίκον ἀνθεῖ. χαιρέτω· οὔ τινα γὰρ μέμψιν ἔχει βιοτᾶς.

Anonymi Epigrammatici εἰς λουτρόν ἣν τὸ πάρος φιλέεσκεν Ἄρης, σκοπίαζε.Κυθείρην ἐνθάδε λουομένην νάμασι φαιδροτάτοις· δέρκεο νηχομένην μὴ δείδιθι· οὐ γὰρ Ἀθήνην παρθένον εἰσοράᾳς, οἷά τε Τειρεσίας.

Anonymi Epigrammatici αἱ Χάριτες λούσαντο· ἀμειψάμεναι δὲ λοετρὸν δῶκαν ἑῶν ῥεθέων ὕδασιν ἀγλαΐην.

Anonymi Epigrammatici ἢ τοῖον Κυθέρειαν ὕδωρ τέκεν, ἢ Κυθέρεια τοῖον τεῦξεν ὕδωρ, ὃν χρόα λουσαμένη.

Anonymi Epigrammatici τῶν Χαρίτων τόδε λουτρὸν ἀθύρματα· καὶ γὰρ ἐκείνας μοῦνας ἔσω παίσδειν τὰς Χάριτας δέχεται.

Anonymi Epigrammatici ὄντως δὴ Χαρίτων λουτρὸν τόδε· οὐδὲ γὰρ ἄλλους πλείους χωρῆσαι τοῦτο τριῶν δύναται.

Anonymi Epigrammatici μικρὰ μὲν ἔργα τάδʼ ἐστίν, ἔχει δʼ ἡδεῖαν ὀπωπὴν, ὡς ῥόδον ἐν κήποις, ὡς ἴον ἐν ταλάροις.

Anonymi Epigrammatici ἐν μικρῷ μεγάλη λουτρῷ χάρις. ἐν δʼ ἐλαχίστῳ νάματι λουομένοις ἡδὺς ἔπεστιν Ἔρως.

Anonymi Epigrammatici ὡς δένδρον βραχύφυλλον, ἔχει δʼ ἡδεῖαν ὀδωδήν, οὕτως λουτρὰ τάδε μικρὰ μέν, ἀλλὰ φίλα.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὸ λουτρὸν Μαρίας τῆς Μαρίης τὸ λοετρὸν ἰδὼν ὑπεδάκρυε Μῶμος, εἰπών, ὡς Μαρίην, καὶ σὲ παρερχόμεθα.

Leontius Minotaurus εἰς λουτρὸν μικρὸν παρακείμενον τῷ Ζευξίππῳ μὴ νεμέσα, Ζεύξιππε, παραντέλλοντι λοετρῷ· καὶ μεγάλην παρʼ Ἅμαξαν ἐρωτύλος ἡδὺ φαείνει.

Anonymi Epigrammatici εἰς λουτρὸν ἐν Σμύρνῃ χῶρος, τίς μερόπων σε λιπαυγέα τὸ πρὶν ἐόντα πλούσιον ἐν φέγγει θήκατο λουομένοις; τίς δὲ καὶ αἰθαλόεντι ῥύπῳ πεπαλαγμένον ἄρτι, κεῖνον ἀιστώσας, φαιδρὸν ἔδειξε δόμον; φρὴν σοφὴ ὡς πᾶσιν Θεοδωριάς, ὣς ἐτεὸν δὴ κἀν τούτῳ καθαρὴν δεικνύμενος κραδίην ὃς γὰρ ἐὼν πόλιος κτεάνων ταμίης τε πατήρ τε, κέρδεσιν ἐξ αὐτῶν οὐκ ἐμίηνε χέρας. ἀλλὰ θεὸς φιλόπατριν, ἐρισθενές, ἄφθιτε Χριστέ, πήματος αὐτὸν ἄτερ σῷζε τεῇ παλάμῃ.

Anonymi Epigrammatici ἐνθάδε λουσαμένων Χαρίτων ποτέ, θέσκελα πέπλα βαιὸς Ἔρως ἔκλεψε, καὶ ᾤχετο· τὰς δʼ ἔλιπʼ αὐτοῦ γυμνάς, αἰδομένας θυρέων ἔκτοσθε φανῆναι.

Anonymi Epigrammatici εἰς βαλανεῖον ψυχρόν τὸν ποταμόν, βαλανεῦ, τίς ἐτείχισε; τίς βαλανεῖον τὴν κρήνην ψευδῶς τήνδε μετωνόμασεν; αἰόλος Ἱπποτάδης φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν ὧδε μετοικήσας ἤγαγε τοὺς ἀνέμους. πρὸς τί δὲ καὶ σανίδες δύο τοῖς ποσὶν αἵδʼ ὑπόκεινται; οὐ διὰ τὴν θέρμην, τῆς χιόνος δʼ ἕνεκα. Φρίξου καὶ Νάρκης οὗτος τόπος. ἀλλʼ ἐπίγραψον· τῷ Μεσορὶ λοῦσαι· πνεῖ γὰρ ἔσω Βορέας.

Anonymi Epigrammatici εἰς ἕτερον λουτρὸν ἐν Βυζαντίῳ λωτὸν ἐρεπτομένους προτέρων οὐ ψεύσατο μῦθος· πίστιν ἀληθείης τοῦτο τὸ λουτρὸν ἔχει. εἰ γὰρ ἅπαξ καθαροῖσι λοέσσεται ὕδασιν ἀνήρ, οὐ ποθέει πάτρην, οὐκ ἐθέλει γενέτας.

Agathias Scholasticus εἰς ἕτερον λουτρὸν ἐν Βυζαντίῳ νῦν ἔγνων, Κυθέρεια, πόθεν νίκησας ἀγῶνα, τὴν πρὶν Ἀλεξάνδρου ψῆφον ὑφαρπαμένη. ἐνθάδε γὰρ τέγγουσα τεὸν δέμας, εὗρες ἐλέγξαι Ἥρην Ἰναχίοις χεύμασι λουσαμένην. νίκησεν τὸ λοετρὸν ἔοικε δὲ τοῦτο βοώσῃ Παλλάς· ἐνικήθην ὕδασιν, οὐ Παφίῃ.

Paulus Silentiarius εἰς λουτρὸν δίδυμον, ἐν ᾧ λούονται καὶ γυναῖκες καὶ ἄνδρες ἄγχι μὲν ἐλπὶς ἔρωτος· ἑλεῖν δʼ οὐκ ἔστι γυναῖκας· εἶρξε πυλὶς Παφίην τὴν μεγάλην ὀλίγη. ἀλλʼ ἔμπης γλυκὺ τοῦτο ποθοβλήτοις γὰρ ἐπʼ ἔργοις ἐλπὶς ἀληθείης ἐστὶ μελιχροτέρη.

Anonymi Epigrammatici εἰς ἕτερον λουτρόν Ὅσσαις θηλυτέραις ἐστὶν πόθος ʽ ἔστι δὲ πάσαισʼ, δεῦρʼ ἴτε, φαιδροτέρης τευξόμεναι χάριτος. χἠ μὲν ἔχουσα πόσιν, τέρψει πόσιν ἡ δʼ ἔτι κούρη ὀτρυνέει πλείστους ἕδνα πορεῖν λεχέων ἡ δὲ φέρουσα πόρους ἀπὸ. σώματος, ἑσμὸν ἐραστῶν ἕξει ἐπὶ προθύροις, ἐνθάδε λουσαμένη.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὸ αὐτό εἴτε σε κουριδίης ἀλόχου γλυκὺς ἵμερος ἴσχει, λούεο, φαιδρότερος τῇδε φανησόμενος· εἴτε σε μισθοφόρους ἐπὶ μαχλάδας οἶστρος ὀρίνει, λήψῃ, κοὐ δώσεις, ἐνθάδε λουσάμενος.

Flavius Cyrus εἰς ἕτερον εὔμορφον Κύπρις σὺν Χαρίτεσσι καὶ υἱέι χρυσοβελέμνῳ ἐνθάδε λουσαμένη, μισθὸν ἔδωκε χάριν.

Leontius Minotaurus εἰς ἕτερον λουτρὸν παρακείμενον τῷ δημοσίῳ ἐν Βυζαντίῳ Δείματό με ξυνοῖο παρὰ προθύροισι λοετροῦ ἀστὸς ἀνήρ, ἀρετῆς εἵνεκεν, οὐκ ἔριδος. κεῖνο μέλοι πλεόνεσσιν ἐγὼ δʼ ὀλίγοις τε φίλοις τε ἐντύνω προχοὰς καὶ μύρα καὶ χάριτας,.

Macedonius II εἰς ἕτερον λουτρὸν ἐν Λυκίοις πιστότατος μερόπων τις ἔοι πυλαωρὸς ἐμεῖο, κρίνων λουομένων καιρὸν ἐσηλυσίης, μή τινα Νηιάδων τις ἐμοῖς ἐνὶ χεύμασι γυμνήν, ἢ μετὰ καλλικόμων Κύπριν ἴδοι Χαρίτων οὐκ ἐθέλων χαλεποὶ δὲ θεοὶ φαίνεσθαι ἐναργεῖς· τίς γὰρ Ὁμηρείοις ἀντιφέροιτο λόγοις;

Marianus εἰς ἕτερον λουτρὸν ὀνομαζόμενον Ἔρωτα μητέρα Κύπριν ἔλουσεν Ἔρως ποτὲ τῷδε λοετρῷ, αὐτὸς ὑποφλέξας λαμπάδι καλὸν ὕδωρ. ἱδρὼς δʼ ἀμβροσίοιο χυθεὶς χροὸς ἄμμιγα λευκοῖς ὕδασι, φεῦ πνοιῆς ὅσσον ἀνῆψεν ἔαρ· ἔνθεν ἀεὶ ῥοδόεσσαν ἀναζείουσιν ἀυτμήν, ὡς ἔτι τῆς χρυσῆς λουομένης Παφίης,

Marianus εἰς τὸ αὐτό τᾷδʼ ὑπὸ τὰς πλατάνους ἁπαλῷ τετρυμένος ὕπνῳ εὗδεν Ἔρως, Νύμφαις λαμπάδα παρθέμενος. νύμφαι δʼ ἀλλήλῃσι, “τί μέλλομεν; αἴθε δὲ τούτῳ σβέσσαμεν,” εἶπον, ὁμοῦ πῦρ κραδίης μερόπων. λαμπὰς δʼ ὡς ἔφλεξε καὶ ὕδατα, θερμὸν ἐκεῖθεν νύμφαι Ἐρωτιάδες λουτροχοεῦσιν ὕδωρ.

Joannes Βarbucallus εἰς τὸ δημόσιον λουτρὸν τὸ καλούμενον Ἵππον ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἵππον ἐϋρρείτην χρονίᾐ μάστιγι δαμέντα χρυσείῳ πολύολβος ἄναξ ἤγειρε χαλινῷ.

Joannes Βarbucallus εἰς ἕτερον αἴθε σέ, Πίνδαρε, μᾶλλον ἐμοῖς ἐκάθηρα ῥεέθροις, καί κεν ἄριστον ὕδωρ τοὐμὸν ἔφησθα μόνον.

Leontius Minotaurus εἰς θερμὰ τὰ βασιλικά θερμὰ τάδʼ ἀτρεκέως βασιλήια· τήνδε γὰρ αὐτοῖς οἱ πρὶν ἀγασσάμενοι θῆκαν ἐπωνυμίην. οὐ γὰρ ὑπὸ βροτέῳ πυρὶ θάλπεται ἀγλαὸν ὕδωρ, αὐτομάτη δὲ λιβὰς τίκτεται αἰθομένη· οὐδὲ ῥόου ψυχροῦ ποτιδεύεαι ἀμφὶ λοετρά, ἀλλʼ οἷον ποθέεις, τοῖον ὑπεκφέρεται.

Agathias Scholasticus εἰς τὰ θερμὰ τὰ Ἀγαμεμνόνεια ἐν Σμύρνᾐ χῶρος ἐγὼ Δαναοῖς μεμελημένος, ἔνθα μολόντες τῆς Ποδαλειρείης ἐξελάθοντο τέχνης. ἕλκεα γὰρ μετὰ δῆριν ἐμοῖς ἀκέσαντο ῥεέθροις, βαρβαρικῆς λόγχης ἰὸν ἀπωσάμενοι. ἔνθεν ἀεξήθην ὀροφηφόρος· ἀντὶ δὲ τιμῆς τὴν Ἀγαμεμνονέην εὗρον ἐπωνυμίην.

Anonymi Epigrammatici εἰς ἕτερα θερμά χθὼν μυχάτων γυάλων κοιλώμασιν ἀέναον πῦρ ἔστʼ ἂν ἔχῃ, φλοξὶν δὲ περιζείῃ κρυφίαισιν, ἀτμὸς ἄνω βαίνων εἰς αἰθέρα θερμός, ἔνερθεν θλιβόμενος, πυριθαλπὲς ἐπεύγεται ἰκμάσιν ὕδωρ.

Damocharis εἰς λουτρόν Ἥρῃ καὶ Παφίῃ καὶ Παλλάδι τοῦτο λοετρὸν ὥς ποτε τὸ χρυσοῦν ἤρεσε μῆλον ἔχειν· καὶ τάχα τῆς μορφῆς κρίσις ἔσσεται οὐ Πάρις αὐταῖς, εἰκὼν δʼ ἀργυφέοις νάμασι δεικνυμένη.

Anonymi Epigrammatici ὤμοσαν αἱ Χάριτες φερεαυγέα κοίρανον αἴγλης ἐνθάδε ναιετάειν ἢ παρὰ τῇ Παφίῃ.

Anonymi Epigrammatici δάφνης εὐπετάλοιο φερώνυμόν ἐστι λοετρόν.

Anonymi Epigrammatici τοῦτο ἰδὼν τὸ λοετρὸν ὁ πάνσοφος εἶπεν Ὅμηρος· νηπενθές ἄχολόν τε, κακῶν ἐπίληθον ἁπάντων.

Anonymi Epigrammatici ἐνθάδε λουσαμένη δέμας ἄμβροτον αὐτίκα Κύπρις δεῖξεν Ἀλεξάνδρῳ, καὶ ἀέθλιον ἥρπασε μῆλον.

Anonymi Epigrammatici αἱ τρεῖς Ὀρχομενοῦ Χάριτες τὸ λοετρὸν ἔτευξαν τοὔνεκα χωρῆσαι τέσσαρας οὐ δύναται.

Anonymi Epigrammatici Κύπρις, Ἔρως, Χάριτες, Νύμφαι, Διόνυσος, Ἀπόλλων ὤμοσαν ἀλλήλοις ἐνθάδε ναιετάειν.

Anonymi Epigrammatici ἀθάνατοι λούονται ἀνοιγομένου βαλανείου, πέμπτῃ δʼ ἡμίθεοι, μετέπειτα δὲ πήματα πάντα.

Agathias Scholasticus εἰς γέφυραν τοῦ Σαγγαρίου καὶ σὺ μεθʼ Ἑσπερίην ὑψαύχενα, καὶ μετὰ Μήδων ἔθνεα καὶ πᾶσαν βαρβαρικὴν ἀγέλην, Σαγγάριε, κρατερῇσι ῥοὰς ἀψῖσι πεδηθείς, οὕτω ἐδουλώθης κοιρανικῇ παλάμῃ· ὁ πρὶν δὲ σκαφέεσσιν ἀνέμβατος, ὁ πρὶν ἀτειρὴς, κεῖσαι λαϊνέῃ σφιγκτὸς ἀλυκτοπέδῃ.

Agathias Scholasticus εἰς σωτήρια ἐν Σμύρνῃ ἐν προαστείῳ πᾶν τὸ βροτῶν σπατάλημα, καὶ ἡ πολύολβος ἐδωδὴ ἐνθάδε κρινομένη τὴν πρὶν ὄλεσσε χάριν. οἱ γὰρ φασιανοί τε καὶ ἰχθύες, αἳ θʼ ὑπὲρ ἴγδιν τρίψιες, ἥ τε τόση βρωματομιξαπάτη γίνεται ἐνθάδε κόπρος· ἀποσσεύει δʼ ἄρα γαστὴρ ὁππόσα πειναλέη δέξατο λαυκανίη. ὀψὲ δὲ γινώσκει τις, ὅτʼ ἄφρονα μῆτιν ἀείρων χρυσοῦ τοσσατίου τὴν κόνιν ἐπρίατο,

Agathias Scholasticus εἰς τὸ αὐτό τί στενάχεις κεφαλὴν κεκακωμένος; ἐς τί δὲ πικρὰ οἰμώζεις, μελέων πάγχυ βαρυνομένων; ἐς τί δὲ γαστέρα σεῖο ῥαπίσμασιν ἀμφιπατάσσεις, ἐκθλίψαι δοκέων μάστακος ἐργασίην; μόχθων τοσσατίων οὔ σοι χρέος, εἰ παρὰ δαιτὶ μὴ τοῦ ἀναγκαίου πουλὺ παρεξετάθης. ἀλλʼ ἐπὶ μὲν στιβάδος φρονέεις μέγα, καὶ στόμα τέρπεις βρώμασιν, εὐτυχίην κεῖνα λογιζόμενος· ἐνθάδε δʼ ἀσχάλλεις· μούνη δʼ ἀλιτήματα λαιμοῦ ἡ γαστὴρ τίνει πολλάκι τυπτομένη.

Agathias Scholasticus εἰς τὸ αὐτό εὖγε μάκαρ τλήθυμε γεωπόνε· σοὶ βίος αἰεὶ μίμνειν καὶ σκαπάνης ἄλγεα καὶ πενίης· λιτὰ δέ σοι καὶ δεῖπνα, καὶ ἐν ξυλόχοισι καθεύδεις, ὕδατος ἐμπλήσας λαιμὸν ἀμετροπότην. ἔμπης ἀρτίπος ἐσσί, καὶ ἐνθάδε βαιὰ καθεσθεὶς αὐτίκα γαστέρα σὴν θῆκας ἐλαφροτάτην οὐδὲ καταψήχεις ἱερὴν ῥάχιν, οὐδέ τι μηροὺς τύπτεις, ἀρτεμίης φόρτον ἀρωσάμενος. τλήμονες οἱ πλουτοῦντες ἰδʼ οἱ ˘ κείνοισι συνόντες οἷς πλέον ἀρτεμίης εὔαδεν εἰλαπίνη.

Macedonius II Τμώλῳ ὑπʼ ἀνθεμόεντι, ῥοὴν πάρα Μαίονος Ἕρμου, Σάρδιες, ἡ Λυδῶν ἔξοχός εἰμι πόλις. μάρτυς ἐγὼ πρώτη γενόμην Διός· οὐ γὰρ ἐλέγχειν λάθριον υἷα Ῥέης ἤθελον ἡμετέρης. αὐτὴ καὶ Βρομίῳ γενόμην τροφός· ἐν δὲ κεραυνῷ ἔδρακον εὐρυτέρῳ φωτὶ φαεινόμενον· πρώταις δʼ ἡμετέρῃσιν ἐν ὀργάσιν οἰνὰς ὀπώρη οὔθατος ἐκ βοτρύων ξανθὸν ἄμελξε γάνος. πάντα με κοσμήσαντο· πολὺς δέ με πολλάκις αἰὼν ἄστεσιν ὀλβίστοις εὗρε μεγαιρομένην.

Anonymi Epigrammatici εἰς Ἡράκλειαν τὴν Πόντου εἰ πόλιν Ἡρακλῆος ὁμώνυμον οἶσθα καὶ ἄλλην, ἴσθι με τὴν πόντου μηδὲν ἀτιμοτέρην.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὴν Ῥώμην Ῥώμη παμβασίλεια, τὸ σὸν κλέος οὔποτʼ ὀλεῖται· νίκη γάρ σε φυγεῖν ἄπτερος οὐ δύναται.

Macedonius II εἰς οἶκον ἐν Κιβύρᾳ ἀστὸς ἐμοὶ καὶ ξεῖνος ἀεὶ φίλος· οὐ γὰρ ἐρευνᾷν τίς, πόθεν, ἠὲ τίνων, ἐστὶ φιλοξενίης.

Macedonius II εἰς τὸ αὐτό Εὐσεβίη τὸ μέλαθρον ἀπὸ πρώτοιο θεμείλου ἄχρι καὶ ὑψηλοὺς ἤγαγεν εἰς ὀρόφους. οὐ γὰρ ἀπʼ ἀλλοτρίων κτεάνων ληίστορι χαλκῷ ὄλβον ἀολλίζων τεῦξε Μακηδόνιος· οὐδὲ λιπερνήτης κενεῷ καὶ ἀκερδέι μόχθῳ κλαῦσε, δικαιοτάτου μισθοῦ ἀτεμβόμενος. ὡς δὲ πόνων ἄμπαυμα φυλάσσεται ἀνδρὶ δικαίῳ, ὧδε καὶ εὐσεβέων ἔργα μένοι μερόπων.

Leontius Minotaurus εἰς οἶκον κείμενον μέσον τοῦ Ζευξίππου καὶ τοῦ ἱππικοῦ ἐν μὲν τῇ Ζεύξιππον ἔχω πέλας, ἡδὺ λοετρὸν ἐκ δʼ ἑτέρης ἵππων χῶρον ἀεθλοφόρων. τοὺς ῥα θεησάμενος, καὶ τῷδʼ ἔνι χρῶτα λοέσσας δεῦρο καὶ ἄμπνευσον δαιτὶ παρʼ ἡμετέρῃ· καί κε πάλιν σταδίοις ποτὶ δείελον ὥριος ἔλθοις, ἐγγύθεν ἐγγὺς ἰὼν γείτονος ἐκ θαλάμου.

Paulus Silentiarius εἰς οἶκον ὑψηλὸν ἐν Βυζαντίῳ Τρισσόθεν εἰσορόω πολυτερπέα νῶτα θαλάσσης, πάντοθεν ἠματίῳ φέγγεϊ βαλλόμενος· εἰς ἐμὲ γὰρ κροκόπεπλος ὅταν περικίδναται Ἠώς, τερπομένη, στείχειν πρὸς δύσιν οὐκ ἐθέλει.

Julianus εἰς οἶκον ἐπίπεδον ὥρῃ ἀναψύχω θέρεος, καὶ χείματι θάλπω, τοὐλλιπὲς ὡράων ἐξ ἐμέθεν παρέχων.

Agathias Scholasticus εἰς οἶκον κείμενον ἐν ὕψει ἐν Βυζαντίῳ τῆς Ἀρετῆς ἱδρῶτα θεοὶ προπάροιθεν ἔθηκαν, ἔννεπεν Ἀσκραῖος, δῶμα τόδε προλέγων. κλίμακα γὰρ ταναὴν περόων κεκαφηότι ταρσῷ, ἱδρῶτι πλαδαρὴν ἀμφεδίηνα κόμην ὑψόθι δʼ εἰσενόησα θαλασσαίην περιωπήν. ναὶ τάχα τῆς Ἀρετῆς πιστότερον ˘ θάλαμος.

Julianus εἰς ἀφύλακτον οἶκον κερδαλέους δίζεσθε δόμους, ληΐστορες, ἄλλους· τοῖσδε γάρ ἐστι φύλαξ ἔμπεδος ἡ πενίη.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὸν τρίκλινον τῆς Μαγναύρας ὀτραλέως τολύπευσαν τόνδε δόμον βασιλῆες, αἰχμὴν ὀλβοδότειραν ἀπὸ σταυροῖο λαχόντες, αὐτὸς ἄναξ Ἡρακλῆς σὺν Κωνσταντίνῳ υἷι.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὸν οἶκον τὸν ἐπιλεγόμενον Χαλκῆν ἐν τῷ Παλατίῳ, ὃ ἔκτισε Ἀναστάσιος βασιλεύς οἶκος Ἀναστασίοιο τυραννοφόνου βασιλῆος μοῦνος ὑπερτέλλω πανυπείροχος ἄστεσι γαίης, θαῦμα φέρων πάντεσσιν, ἐπεὶ κοσμήτορες ἔργων ὕψος ὁμοῦ μῆκός τε καὶ ἄπλετον εὖρος ἰδόντες, ἀσκεπὲς ἐφράσσαντο πελώριον ἔργον ἐᾶσαι· ἀλλὰ πολυκμήτοιο λαχὼν πρεσβήϊα τέχνης αἰθέριος πολύϊδρις ἐμὴν τεχνήσατο μορφήν, ἀχράντῳ βασιλῆι φέρων πρωτάγρια μόχθων. ἔνθεν ἀπειρέσιον μέγεθος περὶ παντὶ τιταίνων, Αὐσονίης νίκησα βοώμενα θαύματα γαίης. εἶξον ἀρειοτέροισι, χάρις Καπετωλίδος αὐλῆς, εἰ καὶ χαλκείων ὀρόφων ἀμαρύγματα πέμπεις· κρύψον ἀμετρήτων μεγάρων στεινούμενον αὐλαῖς, Πέργαμε, φαιδρὸν ἄγαλμα τεόν, Ῥουφίνιον ἄλσος· μηδὲ τανυπλεύροισιν ἀρηρότα, Κύζικε, πέτροις Ἀδριανοῦ βασιλῆος ἀμεμφέα νηὸν ἀείσεις. οὔ μοι Πυραμίδων ἰκέλη κρίσις, οὐδὲ Κολοσσοῦ, οὐδὲ Φάρου· μεγάλην μοῦνος δʼ ὑπερέδραμον ἴλην. αὐτὸς ἐμὸς σκηπτοῦχος Ἰσαυροφόνον μετὰ νίκην χρυσοφαές μʼ ἐτέλεσσεν ἐδέθλιον Ἠριγενείης, πάντῃ τετραπόρων ἀνέμων πεπετασμένον αὔραις.

Marianus εἰς τὸ παλάτιον Σοφιανῶν ὁππόθι τεμνομένης χθονὸς ἄνδιχα πόντον ἀνοίγει πλαγκτὸς ἁλικλύστων πορθμὸς ἐπʼ ἠιόνων, χρύσεα συλλέκτρῳ τάδʼ ἀνάκτορα θῆκεν ἀνάσσῃ τῇ πολυκυδίστῃ θεῖος ἄναξ Σοφίῃ. ἄξιον, ὦ Ῥώμη μεγαλοκρατές, ἀντία σεῖο κάλλος ἀπʼ Εὐρώπης δέρκεαι εἰς Ἀσίην.

Paulus Silentiarius ἐν τῷ μεγάλῳ Πραιτωρίῳ καλλωπισθέντι κόσμον Ἰουστῖνος βασιλεὺς ῥυπόωντα καθήρας καὶ τὰ μέγιστα Δίκης ἠγλάισεν τεμένη· σοῖς δὲ πόνοις, Δομνῖνε, κατηφέα νύκτα διώκεις ἐκ Θέμιδος μεγάρων, ἐκ βιοτῆς μερόπων.

Theaetetus εἰς τὸ αὐτό ὡς ἀγαθὸν καὶ παῖς ἐπὶ γήραϊ· φαιδροτέρους γάρ Δομνῖνος θαλάμους μητρὸς ἔτευξε Δίκης. λάμπω ἐγὼ διὰ παιδός, ὁ παῖς διʼ ἐμεῖο φαείνει· κύδεα δʼ ἀλλήλοις ἀντιχαριζόμεθα,

Anonymi Epigrammatici εἰς τὴν βασιλικὴν τῶν παιδευτηρίων ἐν Βυζαντίῳ χῶρος ἐγὼ θεσμοῖσιν ἀνειμένος· ἐνθάδε πηγὴ ἄφθονος Αὐσονίων ἐκκέχυται νομίμων, ἣ πᾶσιν τέταται μὲν ἀείναος, ἠιθέοις δὲ ἐνθάδʼ ἀγειρομένοις πάντα δίδωσι ῥόον.

Julianus εἰς βῆμα τοῦ σοφιστοῦ Κρατεροῦ δένδρον ἐγὼ μακαριστόν, ἐπεί ποτε μεσσόθεν ὕλης ἱστάμενον λιγυροῖς ἐτρεφόμην ἀνέμοις, ὀρνίθων ἐπίβαθρον ἐΰθροον· ἀλλὰ σιδήρῳ ἐτμήγην, κλήρῳ κρείσσονος εὐτυχίης· ἀντὶ γὰρ ὀρνίθων, Κρατεροῦ κρατεροῖς ὑπὸ μύθοις ἄρδομαι, εὐμούσοις χεύμασι τηλεθάον.

Agathias Scholasticus χῶρος ἐγὼ τὸ πρὶν μὲν ἔην στυγερωπὸς ἰδέσθαι, πηλοδόμοις τοίχοις ἀμφιμεριζόμενος. ἐνθάδε δὲ ξείνων τε καὶ ἐνδαπίων καὶ ἀγροίκων νηδὺς ἐπεγδούπει λύματα χευομένη. ἀλλὰ πατήρ με πόληος ἐναλλάξας Ἀγαθίας θῆκεν ἀρίζηλον τὸν πρὶν ἀτιμότατον.

Paulus Silentiarius εἰς κῆπον παράλιον πόντος ὑποκλύζει χθονὸς ἕδρανα· πλωτὰ δὲ χέρσου νῶτα θαλασσαίοις ἄλσεσι τηλεθάει. ὡς σοφὸς ὅστις ἔμιξε βυθὸν χθονί, φύκια κήποις, Νηιάδων προχοαῖς χεύματα Νηρεΐδων·

Paulus Silentiarius εἰς τὸ αὐτό ἐνθάδʼ ἐριδμαίνουσι τίνος πλέον ἔπλετο χῶρος, νύμφαι Νηιάδες, Νηρεΐς, Ἀδρυάδες· ταῖς δὲ θεμιστεύει μεσάτη Χάρις, οὐ δὲ δικάζειν οἶδεν, ἐπεὶ ξυνὴν τέρψιν ὁ χῶρος ἔχει.

Agathias Scholasticus εἰς τὸ αὐτό εἶξον ἐμοί Δάφνης ἱερὸν κλέτας, ἔκτοθι πόντου κείμενον, ἀγραύλου ἀγραύλου ἐρημοσύνης. ἐνθάδε γὰρ Νύμφαι δενδρίτιδες, αἳ τʼ ἐνὶ πόντῳ Νηρεΐδες ξυνὴν θέντο συνηλυσίην ἀμφʼ ἐμὲ γὰρ μάρναντο· δίκασσε δὲ Κυανοχαίτης, καί με παρʼ ἀμφοτέραις μέσσον ἔθηκεν ὅρον.

Anonymi Epigrammatici εἰς κῆπον Ἔρωτα προσαγορευόμενον οὐ μέγας οὐδʼ ὁ Ἔρως, ἀλλʼ εὔχαρις· ὡς καὶ ἐγώ τοι οὐ μέγας ἐν κήποις, ἀλλὰ γέμω χαρίτων.

Arabius εἰς προάστειον ὕδασι καὶ κήποισι καὶ ἄλσεσι καὶ Διονύσῳ καὶ πόντου πλήθω γείτονος εὐφροσύνῃ. τερπνὰ δέ μοι γαίης τε καὶ ἐξ ἁλὸς ἄλλοθεν ἄλλος καὶ γριπεὺς ὀρέγει δῶρα καὶ ἀγρονόμος. τοὺς δʼ ἐν ἐμοὶ μίμνοντας ἢ ὀρνίθων τις ἀείδων, ἢ γλυκὺ πορθμήων φθέγμα παρηγορέει.

Marianus εἰς προάστειον ὀνομαζόμενον Ἔρωτα ἐν Ἀμασείᾳ ἦ καλὸν ἄλσος Ἔρωτος, ὅπου καλὰ δένδρεα ταῦτα πρηῢς ἐπιπνείων ἀμφιδονεῖ Ζέφυρος· ᾗχι καὶ ἑρσήεις ἀμαρύσσεται ἄνθεσι λειμὼν, πουλὺν ἰοστεφάνων κόσμον ἀνεὶς καλύκων καὶ γλυκερῆς τρίστοιχος ἐπεμβαδὸν ἄλλος ἐπʼ ἄλλῳ μαστὸς ἀναθλίβει χεύματα Ναϊάδος· ὁππόθι δενδρήεντα γέρων παρανήχεται Ἶρις χῶρον, Ἁμαδρυάδων ἔνδιον ἁβροκόμων, καὶ λιπαρῆς εὔβοτρυν ἀνʼ ὀργάδα καρπὸς ἐλαίης θάλλει ἐρισταφύλων πάντοσε θειλοπέδων αἱ δὲ πέριξ λαλαγεῦσιν ἀηδόνες· ὃς δὲ μελίζει ἀντῳδὸν τέττιξ φθέγματος ἁρμονίαν. ἀλλὰ τὸν ἀκλήιστον ὅπως, ξένε, μή με παρέλθῃς τόνδε δόμον, λιτῆς δʼ ἀντίασον ξενίης.

Marianus εἰς τὸ αὐτό δεῦρʼ ἴθι, βαιόν, ὁδῖτα, πεσὼν ὑπὸ δάσκιον ἄλσος, ἄμπαυσον καμάτου γυῖα πολυπλανέος, χλωρὸν ὅπου πλατάνων αὐτόρρυτον ἐς μέσον ὕδωρ καλὰ πολυκρούνων ἐκπρορέει στομάτων ὁππόθι πορφυρέης ὑπὲρ αὔλακος εἴαρι θάλλει ὑγρὸν ἴον ῥοδέῃ κιρνάμενον κάλυκι. ἠνίδε πῶς δροσεροῖο πέδον λειμῶνος ἐρέψας ἔκχυτον εὐχαίτης κισσὸς ἔπλεξε κόμην. ἐνθάδε καὶ ποταμὸς λασίην παραμείβεται ὄχθην, πέζαν ὑποξύων αὐτοφύτοιο νάπης. οὗτος Ἔρως· τί γὰρ ἄλλο καὶ ἔπρεπεν οὔνομα χώρῳ, πάντοθεν ἱμερτῶν πληθομένῳ Χαρίτων;

Anonymi Epigrammatici ἐν Σμύρνᾐ εἰς μῶλον τᾖ θαλάττᾐ ἐπικείμενον, ἐν ᾧ ἐστι καὶ ὑδρεῖον α. τίς βυθὸν ἠπείρωσε; τίς ἐν ῥοθίοισιν ἔτευξεν ἀκτὴν ἀμφιρύτην λάεσι μαρμαρέοις; τίς δʼ ἐνὶ κύμασι τεῦξε ποτὸν πλωτῆρας ἀφύσσειν, αὐτῶν ἐκ νηῶν χερσὶν ἀρυομένους; β. οὗτος ὁ ποικιλόμητις ἀνὴρ Βενέτιος ἀμύμων, κτίσμασι νικήσας Θησέα καὶ Πέλοπα.

Anonymi Epigrammatici εἰς φάρον ἐν τῇ αὐτῇ πόλει α. τίς τόσον ἔργον ἔτευξε; τίς ἡ πόλις; ἢ τὸ γέρας τί; β. ἀμβρόσιος Μυλασεὺς τὸν φάρον ἀνθύπατος.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὴν αὐτὴν πόλιν εἰ τραφερῆς πάσης ἁλιτέρμονα κύκλον ὁδεύσῃς, οὒ ποτὲ μοί τινα χῶρον ἀρείονα τοῦδε νοήσεις, θέσκελον οἷον ἔτευξεν ἀγακλυτὸς Ἰωάννης, κυδαίνων βασίλειαν ὅλης χθονός· ἐκ ῥοθίων γὰρ τερπωλὴν ἀκόρητον ἐν ἀστεϊ θῆκεν Ὁμήρου.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὴν αὐτὴν πόλιν, εἰς τόπον τινά Ἱππολύτῃ καὶ τοῦτʼ Ἀσκληπιὸς ὤπασεν ἔργον

Anonymi Epigrammatici ἐν τῷ φάρῳ Ἀλεξανδρείας πύργος ἐγὼ ναύτῃσιν ἀλωομένοισιν ἀρήγων εἰμί, Ποσειδάωνος ἀπενθέα πυρσὸν ἀνάπτων, καί με πεσεῖν μέλλοντα βαρυγδούποισιν ἀήταις στῆσεν ἑοῖς καμάτοις Ἀμμώνιος, ὃς βασιλῆος ἐστὶ πατήρ κείνῳ δὲ μετʼ ἄγρια κύματα ναῦται χεῖρας ἀερτάζουσιν, ἅτε κλυτῷ Ἐννοσιγαίῳ.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὸν φάρον ἐν Σμύρνῃ μηκέτι δειμαίνοντες ἀφεγγέα νυκτὸς ὁμίχλην, εἰς ἐμὲ θαρσαλέως πλώετε, ποντοπόροι. πᾶσιν ἀλωομένοις τηλαυγέα δαλὸν ἀνάπτω, τῶν Ἀσκληπιαδῶν μνημοσύνην καμάτων.

Anonymi Epigrammatici εἰς πηγὴν ἐν τῷ Ὀλύμπῳ ὄρει ταῖς Προύσης Νύμφαις ὑποείκομεν ἀλλὰ καὶ αὐταὶ κρέσσονες ἡμείων χαίρετε Πυθιάδες· αἱ δʼ ἄλλαι πᾶσαι μετὰ Πύθια καὶ μετὰ Προῦσαν ἡμετέραις Νύμφαις εἴξατε Νηιάδες.

Agathias Scholasticus εἰς οἶκον ἐν Βυζαντίῳ τεῦξέ με πολλὰ καμὼν Μουσώνιος οἶκον ἀγητὸν τηλίκον, ἀρκτῴοις ἄσθμασι βαλλόμενον. ἔμπης οὐκ ἀπέειπεν ἀφεγγέα δώματα Μοίρης, ἀλλά με καλλείψας ἐν χθονὶ ναιετάει. καὶ ῥʼ ὁ μὲν εἰς ὀλίγην κεῖται κόνιν ἡ δὲ περισσὴ τέρψις ἐπὶ ξείνοις ἀνδράσιν ἐκκέχυμαι.

Anonymi Epigrammatici ἐν κώμᾐ τῆς Σμύρνης οἷον ἔτλης καὶ τοῦτον, Ἀγακλείδη, μέγαν ἆθλον, θυμῷ τολμητῇ κῦδος ἄριστον ἑλών νύμφης ἀρχαίης Βάσσης πολυκαγκέα χώρην ὕδασι καὶ λουτροῖς θῆκας ἀφνειοτέρην·

Anonymi Epigrammatici ἐν Ἄσσῳ πᾶσα μὲν Ἀξιόχῳ πόλις εὔχεται· ἄλλο γὰρ ἄλλης πῆμα παραστείχων, ὡς θεός, ἠκέσατο· ἔξοχα δὲ κραναῇ ῥόον ὕδατος ὤπασεν Ἄσσῳ, πολλῶν πετράων σκληρὰ μέτωπα τεμών. μηκέτι φεύγετε πάντες ἀποπρὸ θέοντες, ὁδῖται· πλημμύρῳ ψυχροῖς ὕδασιν Ἀξιόχου.

Anonymi Epigrammatici εἰς παραθαλάσσιον κῆπον, ἐν ᾧ ἦν καὶ λουτρόν, ἐν Ἀντιοχείᾳ τὰς τρεῖς μοι Χάριτας λεύσσεις, ξένε· ποντομέδων γείτονος ἐκ πόντου τὴν μίαν εἰργάσατο· τὴν δʼ ἑτέρην ἐτέλεσσε φυτῶν εὔκαρπος ἀλωή· τὴν δʼ ὑπολειπομένην τοῦτο τὸ λουτρὸν ἔχει.

Leontius Minotaurus εἰς κόγχην ἔχουσαν Ἀφροδίτην ἆ μέγα σοι, Διόνυσε, χαρίζομαι· εἰς ἐμὲ Κύπρις λούεται· ἐξ αὐτῆς σοὶ τὰ κύπελλα φέρω.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὸν τετράπλευρον κίονα τὸν ἐν Ἱπποδρόμῳ κίονα τετράπλευρον, ἀεὶ χθονὶ κείμενον ἄχθος, μοῦνος ἀναστῆσαι Θευδόσιος βασιλεὺς τολμήσας, Πρόκλον ἐπεκέκλετο, καὶ τόσος ἔστη κίων ἠελίοις ἐν τριακονταδύο,

Anonymi Epigrammatici Ἀλφεὸς ἄρρεν ὕδωρ, Ἀρεθούσιόν ἐστι τὸ θῆλυ· καὶ γάμον εὗρεν Ἔρως, κιρναμένων ὑδάτων.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὴν ἐν Τάφῳ τῇ νήσῳ κρήνην Ὠκεανοῦ θυγάτηρ καὶ Τηθύος εἰμὶ Νύχεια κρήνη· Τηλεβόαι γάρ με τόδʼ ὠνόμασαν νύμφαις μὲν προχέω λουτρόν, θνητοῖσι δʼ ὑγείην θῆκε δέ με Πτερέλας υἱὸς Ἐνυαλίου.

Anonymi Epigrammatici εἰς Καμάριναν τὴν ὲν ˘,Σικελίᾳ λίμνην μὴ κίνει Καμάριναν, ἀκίνητος γὰρ ἀμείνων, μή ποτε κινήσας τὴν μείονα μείζονα θείης.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὴν πύλην τὴν ἀνατολικὴν τῆς Θεσσαλονίκης ἠνορέης ὀλετῆρα ὑπερφιάλου Βαβυλῶνος καὶ σέλας ἀκτεάνοιο δίκης Βασίλειον ὕπαρχον, ξεῖνε, νόῳ σκίρτησον, ἰδὼν ἐφύπερθε πυλάων. εὐνομίης ποτὶ χῶρον ἀριστογένεθλον ὁδεύεις, βάρβαρον οὐ τρομέεις, οὐκ ἄρρενας ἀρρενοκοίτας. ὅπλα Λάκων, σὺ δὲ τεῖχος ἔχεις βασίλειον ἄγαλμα.

Anonymi Epigrammatici μορφὰς ὁ γράψας, ἤθελον καὶ τοὺς τρόπους· ἀνεσείρασε δέ μου τὴν ὄρεξιν ἡ τέχνη. κάλει δὲ μʼ Ἀλέξανδρον εὔλαλον, φίλος·

Anonymi Epigrammatici εἰς πύλην τοῦ Ἄργους τήνδε πύλην λάεσσιν ἐυξέστοις ἀραρυῖαν, ἀμφότερον, κόσμον τε πάτρῃ] καὶ θάμβος ὁδίταις, τεῦξε Κλέης Κλεάδας ἀγανῆς πόσις εὐπατερείης, Λερναίων ἀδύτων περιώσιος ὀργιοφάντης, τερπόμενος δώροισιν ἀγασθενέων βασιλήων·

Anonymi Epigrammatici εἰς τὴν Εὐγενίου πόρταν ἐν Βυζαντίῳ οὗτος Ἰουλιανὸς λαοσσόα τείχεα πήξας, στῆσε τρόπαιον, ἑῆς σύμβολον ἀγρυπνίης, σφάζειν ἀντιβίους ἐχθροὺς ἀπάνευθε μενοινῶν, ἢ πόλεως προπάροιθʼ ἐκκροτέειν πολέμους,

Anonymi Epigrammatici εἰς πόρταν τὴν ἐπιλεγομένην ξυλόκερκον ἐν Βυζαντίῳ Θευδόσιος τόδε τεῖχος ἄναξ, καὶ ὕπαρχος Ἑῴας Κωνσταντῖνος ἔτευξαν ἐν ἤμασιν ἑξήκοντα.

Anonymi Epigrammatici εἰς πόρταν τοῦ Ῥησίου ἐν Βυζαντίῳ ἤμασιν ἑξήκοντα φιλοσκήπτρῳ βασιλῆϊ Κωνσταντῖνος ὕπαρχος ἐδείματο τείχεϊ τεῖχος·

Anonymi Epigrammatici Βιβιανοῦ τόδε ἔργον, ὃν ἀντολίαι δύσιές τε μέλπουσιν γεραρῶς εἵνεκεν εὐνομίης.

Anonymi Epigrammatici τόνδε Τύχης ἀνέγειρε δόμον Δημήτριος ἀρχὸς, τὴν πόλιν οἰκτείρας, ὡς πάις Ἱερίου· αὐτοῦ καὶ βουλῇ τάδʼ ἐδείματο, οὔτε πόληος οὔτε τι δημοτέροις χρήμασιν, ἀλλʼ ἰδίοις.

Anonymi Epigrammatici εἰς καμάραν Μεσσαλινοῖο γόνος τόδε θέσκελον ἔκτισε τόξον

Anonymi Epigrammatici εἰς λίθον ἀκοίτονον ὁρᾷς τὸ κάλλος ὅσσον ἐστὶ τῆς λίθου ἐν ταῖς ἀτάκτοις τῶν φλεβῶν εὐταξίαις.

Anonymi Epigrammatici εἰς ἁψῖδα ἐν τῇ βασιλικᾖ ἐν Βυζαντίῳ Τετραπόροις ἁψῖσι πόλιν Θεόδωρος ἐγείρας, ἄξιός ἐστι πόλιν καὶ τέτρατον ἡνιοχεῦσαι.

Anonymi Epigrammatici εἰς ἕτερον μέρος τῆς αὐτῆς ἁψῖδος ἔπρεπε σοί, Θεόδωρε, Τύχης ἐυκίονα νηὸν; ἔργου κοσμῆσαι θαύματι τοσσατίου, δῶρά τε κυδήεντα πορεῖν χ;χρυσάσπιδι Ῥώμῃ, ἥ σ’ Ὕπατον τεῦξεν, καὶ τρισέπαρχον ὁρᾷ.

Anonymi Epigrammatici Μόψου τήνδʼ ἐσορᾷς κλεινὴν πόλιν, ἥν ποτε μάντις δείματο, τῷ ποταμῷ κάλλος ὑπερκρεμάσας.

Anonymi Epigrammatici εἰς πηγὴν ὀνομαζομένην Ὀλυμπιάδα ἔνθεν Ἀλέξανδρος Μακεδὼν πίεν ἀγλαὸν ὕδωρ· μητρὸς δʼ εἶπε γάλακτι πανείκελα ῥεύματα πηγῆς, ᾗ καὶ Ὀλυμπιάδος πόρεν οὔνομα, σῆμα δὲ τοῦτο.

Simonides γράψε Πολύγνωτος, Θάσιος γένος, Ἀγλαοφῶντος υἱός, περθομένην Ἰλίου ἀκρόπολιν.

Anonymi Epigrammatici εἰς ναὸν τοῦ Διὸς κτισθέντα παρὰ τῶν Κεκροπιδῶν αὐτοῦ Ζηνὸς ὅδʼ οἶκος ἐπάξιος· οὐδʼ ἂν Ὄλυμπος μέμψεται οὐρανόθεν Ζῆνα κατερχόμενον.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὸ αὐτό Κεκροπίδαι Διὶ τόνδʼ ἔθεσαν δόμον, ὡς ἀπʼ Ὀλύμπου νισσόμενος ποτὶ γᾶν, ἄλλον Ὄλυμπον ἔχοι.

Anonymi Epigrammatici

Τεάρου ποταμοῦ κεφαλαὶ ὕδωρ ἄριστόν τε καὶ κάλλιστον παρέχονται πάντων ποταμῶν καὶ ἐπʼ αὐτὰς ἀπίκετο ἐλαύνων ἐπὶ Σκύθας στρατὸν ἀνήρ κάλλιστος καὶ ἄριστος πάντων ἀνθρώπων Δαρεῖος ὁ Ὑστάσπεος, Περσέων τε καὶ πάσης τῆς ἠπείρου βασιλεύς.

Anonymi Epigrammatici τήκει καὶ πέτρην ὁ πολὺς χρόνος ἀλλʼ ἀρετάων Ἀσκληπιοδότου τὸ κλέος ἀθάνατον, ὅσσα καὶ οἷα πόρεν γέρα πατρίδι· τοῖς ἐπὶ πᾶσι καὶ τόδε μετρείσθω κοῖλον ἔρεισμα θόλου.

Anonymi Epigrammatici δῶρον Τερμησσοῖο δικασπολίης χάριν ἁγνῆς· Εὐσέβιος θεράπων θῆκε θεῷ τὸ γέρας.

Antipater δένδρεον ἱερόν εἰμι· παρερχόμενός με φυλάσσευ πημαίνειν· ἀλγῶ, ξεῖνε, κολουομένη. μέμνεο, παρθένιός μοι ἔπι φλόος, οὐχ ἅπερ ὠμαῖς ἀχράσιν· αἰγείρων τίς γένος οὐκ ἐδάη; εἰ δὲ περιδρύψῃς με παρατραπίην περ ἐοῦσαν, δακρύσεις· μέλομαι καὶ ξύλον Ἠελίῳ.

Tullius Geminus εἰμὶ μὲν ἐν ποταμοῖς, πελάγει δʼ ἴσα μέτρα διώκω, Στρυμών, Ἠμαθίης τὸ γλυκερὸν πέλαγος· βένθος ὁμοῦ καὶ ἄρουρα διʼ ὕδατος· ἦ γὰρ ἐγείρω ὀμπνιακῶν χαρίτων ἡδύτερον τρίβολον. ἔστι καὶ Ἠμαθίης γόνιμος βυθός· ἄμμι δέ, Νεῖλε, κρείσσων ἔσθʼ ὁ φέρων τὸν στάχυν, οὐχ ὁ τρέφων.

Philippus ἔζευξʼ Ἑλλήσποντον ὁ βάρβαρος ἄφρονι τόλμῃ, τοὺς δὲ τόσους καμάτους πάντας ἔλυσε χρόνος· ἀλλὰ Δικαιάρχεια διηπείρωσε θάλασσαν, καὶ βυθὸν εἰς χέρσου σχῆμα μετεπλάσατο· λᾶα, βαθὺ στήριγμα, κατερρίζωσε πέλωρον, χερσὶ Γιγαντείαις δʼ ἔστασε νέρθεν ὕδωρ. ἦν ἅλʼ ἀεὶ πλώειν διοδευομένη δʼ ὑπὸ ναύταις ἄστατος, εἰς πεζοὺς ὡμολόγησε μένειν.

Philippus Εὐρώταν ὡς ἄρτι διάβροχον ἔν τε ῥεέθροις εἵλκυσ’ ὁ τεχνίτης ἐν πυρὶ λουσάμενον πᾶσι γὰρ ἐν κώλοις ὑδατούμενος ἀμφινένευκεν ἐκ κορυφῆς ἐς ἄκρους ὑγροβατῶν ὄνυχας. ἁ δὲ τέχνα ποταμῷ συνεπήρικεν· ἆ τίς ὁ πείσας χαλκὸν κωμάζειν ὕδατος ὑγρότερον;

Anonymi Epigrammatici εἰς τὰς ἐν Μέμφει πυραμίδας Ὄσσαν ἐπʼ Οὐλύμπῳ καὶ Πήλιον ὑψωθέντα ψευδὴς ἱστορίης ῥῆσις ἀνεπλάσατο· πυραμίδες δʼ ἔτι νῦν Νειλωίδες ἄκρα μέτωπα κύρουσιν χρυσέοις ἀστράσι Πληιάδων.

Ζenobius αὐτὴν Γραμματικὴν ὁ ζωγράφος ἤθελε γράψαι· Βίκτορα δὲ γράψας, τὸν σκοπόν, εἶπεν, ἔχω.

Metrodorus αὐτὸν Ἰωάννην ὁ γέρων ὅτʼ ἐδέξατο θεσμός, εἶπεν ἀνηβήσας· αὖθις ἔχω σε, Σόλων.

Anonymi Epigrammatici εἰς τὴν Μύρωνος βοῦν βοίδιόν εἰμι Μύρωνος, ἐπὶ στήλης δʼ ἀνάκειμαι. βουκόλε, κεντήσας εἰς ἀγέλην μʼ ἄπαγε.

Anonymi Epigrammatici τίπτε, Μύρων, μὲ τὸ βοίδιον ἐνταυθοῖ παρὰ βωμοῖς ἔστασας; οὐκ ἐθέλεις εἰσαγέμεν μέγαρον;

Anacreon βουκόλε, τὰν ἀγέλαν πόρρω νέμε, μὴ τὸ Μύρωνος βοίδιον ὡς ἔμπνουν βουσὶ συνεξελάσῃς.

Anacreon Βοίδιον οὐ χοάνοις τετυπωμένον, ἀλλʼ ὑπὸ γήρως χαλκωθὲν σφετέρῃ ψεύσατο χειρὶ Μύρων.

Euenus ἢ τὸ δέρας χάλκειον ὅλον βοῒ τᾷδʼ ἐπίκειται ἔκτοθεν, ἢ ψυχὴν ἔνδον ὁ χαλκὸς ἔχει.

Euenus αὐτὸς ἐρεῖ τάχα τοῦτο Μύρων “οὐκ ἔπλασα ταύταν τὰν δάμαλιν, ταύτας δʼ εἰκόνʼ ἀνεπλασάμην.”

Leonidas οὐκ ἔπλασέν με Μύρων, ἐψεύσατο· βοσκομέναν δὲ ἐξ ἀγέλας ἐλάσας, δῆσε βάσει λιθίνῳ.

Antipater εἰ μή μου ποτὶ τᾷδε Μύρων πόδας ἥρμοσε πέτρᾳ, ἄλλαις ἂν νεμόμαν βουσὶν ὁμοῦ δάμαλις.

Antipater Μόσχε, τί μοι λαγόνεσσι προσέρχεαι; τίπτε δὲ μυκᾷ; ἁ τέχνα μαζοῖς οὐκ ἐνέθηκε γάλα.

Antipater ἡ βοῦς ἐξ ἀρότου νέον ἤλυθε, καὶ διὰ τοῦτο ὀκνεῖ, κοὐκ ἐθέλει βῆμʼ ἐπίπροσθεν ἄγειν.

Antipater τὰν δάμαλιν, βουφορβέ, παρέρχεο, μηδʼ ἀπάνευθε συρίσδῃς· μαστῷ πόρτιν ἀπεκδέχεται.

Antipater ἁ μόλιβος κατέχει με καὶ ἁ λίθος· εἵνεκα δʼ ἂν σεῦ, πλάστα Μύρων, λωτὸν καὶ θρύον ἐδρεπόμαν.

Antipater ἁ δάμαλις, δοκέω, μυκήσεται· ἦ ῥʼ ὁ Προμηθεὺς οὐχὶ μόνος, πλάττεις ἔμπνοα καὶ σὺ Μύρων.

Anonymi Epigrammatici βοῦν ἰδίαν ποτὲ βουσὶ Μύρων μιχθεῖσαν ἐζήτει· εὗρε μόλις δʼ αὐτὴν, τὰς βόας ἐξελάσας.

Anonymi Epigrammatici ἁ βοῦς ἁ τίκτουσ’ ἀπὸ γαστέρος ἔπλασε τὰν βοῦν ἁ δὲ Μύρωνος χεὶρ οὐ πλάσεν, ἀλλʼ ἔτεκεν.

Anonymi Epigrammatici καὶ χαλκῆ περ ἐοῦσα λάλησεν ἂν ἁ κεραὴ βοῦς, εἲ οἱ σπλάγχνα Μύρων ἔνδον ἐτεχνάσατο.

Antipater ἁ δάμαλις, δοκέω, μυκήσεται· ἢν δὲ βραδύνῃ, χαλκὸς ὁ μὴ νοέων αἴτιος, οὐχὶ Μύρων.

Anonymi Epigrammatici πηκτόν μοί τις ἄροτρον ἐπʼ αὐχένι καὶ ζυγὰ θέσθω· εἵνεκα γὰρ τέχνας σεῖο, Μύρων, ἀρόσω.

Demetrius ἤν μʼ ἐσίδῃ μόσχος, μυκήσεται· ἢν δέ γε ταῦρος, βήσεται· ἢν δὲ νομεύς, εἰς ἀγέλαν ἐλάσει.

Anonymi Epigrammatici ὧδε Μύρων μʼ ἔστησε τὸ βοίδιον οἱ δὲ νομῆες βάλλουσίν με λίθοις, ὡς ἀπολειπόμενον.

Marcus Argentarius βουκόλον ἢν ἐσίδῃς τὸν ἐμόν, ξένε, τοῦτʼ ἔπος αὐτῷ εἶπον, ὅθʼ ὁ πλάστης ὧδὲ μʼ ἔδησε Μύρων.

Anonymi Epigrammatici τὰν βοῦν τάνδε Μύρων, ξεῖνʼ, ἔπλασεν, ἃν ὅδε μόσχος ὡς ζῶσαν σαίνει, ματέρα δερκόμενος.

Dioscorides ταῦρε, μάτην ἐπὶ μόσχον ἐπείγεαι· ἔστι γὰρ ἄπνους ἀλλὰ σ’ ὁ βουπλάστας ἐξαπάτησε Μύρων.

Anonymi Epigrammatici σεῖο Μύρων, δαμάλει παρακάτθανε μόσχος ἀλαθείς, καὶ γάλα πιστεύων χαλκὸν ἔσωθεν ἔχειν.

Anonymi Epigrammatici ἄλλο φεῦ σὺ Μύρων, πλάσσας οὐκ ἔφθασας· ἀλλά σὲ χαλκός, πρὶν ψυχὴν βαλέειν, ἔφθασε πηγνύμενος.

Anonymi Epigrammatici χαλκείαν τύπτεις δάμαλιν μέγα σ’ ἤπαφε τέχνα, βουκόλε· τὰν ψυχὰν οὐ προσέθηκε Μύρων.

Julianus ἐν βοῒ τᾷδʼ ἐμάχοντο Φύσις καὶ πότνια Τέχνα· ἀμφοτέραις δὲ Μύρων ἶσον ὄπασσε γέρας· δερκομένοις μὲν γὰρ Φύσιος κράτος ἥρπασε Τέχνα· αὐτάρ ἐφαπτομένοις ἡ Φύσις ἐστὶ φύσις.

Julianus ἤπαφε καὶ σὲ μύωπα Μύρων, ὅτι κέντρον ἐρείδεις πλευραῖς χαλκοχύτοις ἀντιτύποιο βοός. οὐ νέμεσις δὲ μύωπι· τί γὰρ τόσον; εἴ γε καὶ αὐτοὺς ὀφθαλμοὺς νομέων ἠπερόπευσε Μύρων.

Tullius Geminus ἡ βάσις ἡ κατέχουσα τὸ βοίδιον, ᾗ πεπέδηται· ἢν δʼ ἀφεθῇ ταύτης, φεύξεται εἰς ἀγέλην. μυκᾶται γὰρ ὁ χαλκός· ἴδʼ ὡς ἔμπνουν ὁ τεχνίτας θήκατο· κἂν ζεύξῃς ἄλλον, ἴσως ἀρόσει.

Anonymi Epigrammatici χάλκεος ἦς, ἐπὶ σοὶ δὲ γεωτόμος εἷλκεν ἄροτρον καὶ ζυγόδεσμα φέρων, ψευδομένα δάμαλι. ἀλλὰ Μύρων τέχνᾳ πανυπείροχος, ὅς σε διʼ ἔργων ἔμπνουν, ὥς τινα βοῦν ἐργάτιν εἰργάσατο.

Philippus ἄπαιρέ μου τένοντος, ὦ γεωπόνε, λέπαδνα, καὶ σίδαρον αὐλακεργάταν· χαλκὸν γὰρ ἁμῶν οὐκ ἐσάρκωσεν Μύρων, τέχνα δὲ ζωπόνησεν ὄψιν ἔμπνοον, ὡς πολλάκις με κἀπομυκᾶσθαι θέλειν· εἰς ἔργα δʼ οὐκ εἴασε, προσδήσας βάσει.

Theodoridas Θεσσαλαὶ αἱ βόες αἵδε· παρὰ προθύροισι δʼ Ἀθάνας ἑστᾶσιν, καλὸν δῶρον, Ἰτωνιάδος· πᾶσαι χάλκειαι, δυοκαίδεκα, Φράδμονος ἔργον, καὶ πᾶσαι γυμνῶν σκῦλον ἀπʼ Ἰλλυριῶν.

Leonidas ᾨγινόμοι Σώσων καὶ Σίμαλος, οἱ πολύαιγοι, οἷα βαθυσχίνων, ᾦ ξένε, % παρολκίδαν Ἑρμᾷ τυρευτῆρι καὶ εὔγλαγι τὸν χιμάραρχον χάλκεον εὐπώγωνʼ ὧδʼ ἀνέθεντο τράγον.

Anyte Θάεο τὸν Βρομίου κεραὸν τράγον, ὡς ἀγερώχως ὄμμα κατὰ λασιᾶν γαῦρον ἔχει γενύων, κυδιόων ὅτι οἱ θάμʼ ἐν οὔρεσιν ἀμφὶ παρῇδα βόστρυχον εἰς ῥοδέαν Ναῒς ἔδεκτο χέρα.

Polemon I εἰς δακτύλιον ἑπτὰ βοῶν σφραγῖδα βραχὺς λίθος εἶχεν ἴασπις, ὡς μίαν, ὡς πάσας ἔμπνοα δερκομένας. καὶ τάχα κἂν † ἀπέρεψε τὰ βοίδια· νῦν δὲ κέκλειται τῇ χρυσῇ μάνδρᾳ τὸ βραχὺ βουκόλιον.

Plato εἰκόνα πέντε βοῶν μικρὰ λίθος εἶχεν ἴασπις, ὡς ἤδη πάσας ἔμπνοα βοσκομένας. καὶ τάχα κἂν ἀπέφευγε τὰ βοίδια· νῦν δὲ κρατεῖται τῇ χρυσῇ μάνδρῃ τὸ βραχὺ βουκόλιον.

Plato Junior εἰς Διόνυσον γεγλυμμένον ἐν ἀμεθύστῳ ἡ λίθος ἔστʼ ἀμέθυστος, ἐγὼ δʼ ὁ πότης Διόνυσος· ἢ νήφειν πείσῃ μʼ, ἢ μαθέτω μεθύειν.

Oenomaus εἰς Ἔρωτα ἐν καυκίῳ γεγλυμμένον ἐν κυάθῳ τὸν Ἔρωτα τίνος χάριν; ἀρκετὸν οἴνῳ αἴθεσθαι κραδίην μὴ πυρὶ πῦρ ἔπαγε.

Archias εἰς βόας ἐν δακτυλίῳ τὰς βοῦς καὶ τὸν ἴασπιν ἰδὼν περὶ χειρὶ δοκήσεις τὰς μὲν ἀναπνείειν, τὸν δὲ χλοηκομέειν.

Plato Junior ἁ σφραγὶς ὑάκινθος· Ἀπόλλων δʼ ἐστὶν ἐν αὐτῇ καὶ Δάφνη· ποτέρου μᾶλλον ὁ Λητοΐδας;

Asclepiades εἰμὶ Μέθη τὸ γλύμμα σοφῆς χερός, ἐν δʼ ἀμεθύστῳ γέγλυμμαι· τέχνης δʼ ἡ λίθος ἀλλοτρίη. ἀλλὰ Κλεοπάτρης ἱερὸν κτέαρ· ἐν γὰρ ἀνάσσης χειρὶ θεὸν νήφειν καὶ μεθύουσαν ἔδει.

Claudius Claudianus εἰς κρύσταλλον ἔνδον ὕδωρ ἔχουσαν Χιονέη κρύσταλλος ὑπʼ ἀνέρος ἀσκηθεῖσα δεῖξεν ἀκηρασίοιο παναίολον εἰκόνα κόσμου, οὐρανὸν ἀγκὰς ἔχοντα βαρύκτυπον ἔνδοθι πόντον.

Claudius Claudianus α. εἴπʼ ἄγε μοι, κρύσταλλε, λίθῳ πεπυκασμένον ὕδωρ, τίς πῆξεν; β. Βορέης. α. ἢ τίς ἔλυσε; β. νότος,

Anonymi Epigrammatici εἰς Σκύλλαν χαλκῆν εἰ μὴ χαλκὸς ἔλαμπεν, ἐμάνυε δʼ ἔργον ἄνακτος ἔμμεναι Ἡφαίστου δαιδαλέοιο τέχνας, αὐτὴν ἄν τις Σκύλλαν ὀίσσατο τηλόθι λεύσσων ἑστάμεν, ἐκ πόντου γαῖαν ἀμειψαμέναν τόσσον ἐπισσείει, τόσσον κότον ἀντία φαίνει, οἷον ἀπὸ πελάγευς συγκλονέουσα νέας.

Aemilianus τέχνας εἵνεκα σεῖο καὶ ἁ λίθος οἶδε βρυάζειν, Πραξίτελες· λῦσον, καὶ πάλι κωμάσομαι. νῦν δʼ ἡμῖν οὐ γῆρας ἔτʼ ἀδρανές, ἀλλʼ ὁ πεδητὰς Σειληνοῖς κώμων βάσκανός ἐστι λίθος.

Simonides Ἰφίων τόδʼ ἔγραψε Κορίνθιος. οὐκ ἔνι· μῶμος χερσίν, ἐπεὶ δόξας ἔργα πολὺ προφέρει.

Simonides Κίμων ἔγραψε τὴν θύραν τὴν δεξιάν· τὴν δʼ ἐξιόντων δεξιὰν Διονύσιος.

Anonymi Epigrammatici εἷς λίθος, ἅρμʼ, ἐλατήρ, ἵπποι, ζυγόν, ἡνία, μάστιξ.

Anonymi Epigrammatici εἷς λίθος, ἅρμʼ, ἐλατήρ, πῶλοι, ζυγός, ἡνία, Νίκη,

Anonymi Epigrammatici εἰς βότρυν ἐκ χρωμάτων μικροῦ κατέσχον τὸν βότρυν τοῖς δακτύλοις, ὑπεραπατηθεὶς τῇ θέᾳ τῶν χρωμάτων.

Ablabius εἰς δίσκον Ἀσκληπιάδου Ἥφαιστός μʼ ἐτέλεσσε καμὼν χρόνον ἀλλὰ Κυθείρη ἀνδρὸς ἑοῦ θαλάμων εἵλετο λαθριδίως, Ἀγχίσῃ δʼ ἔπορεν κρυφίης μνημήιον εὐνῆς· καὶ μʼ Ἀσκληπιάδης εὗρε παρʼ Αἰνεάδαις.

Julianus εἰς ἀρχοντικὸν πέλεκυν ἢν μὲν ἀλιτραίνῃς, πέλεκυν βλεφάροισι δοκεύεις· ἢν δὲ σαοφρονέῃς, ἄργυρός εἰμι μόνον.

Paulus Silentiarius εἰς κωνωπεῶνα οὐ βριαρόν τινα θῆρα, καὶ οὔ τινα πόντιον ἰχθύν, οὐ πτερὸν ἀγρεύω πλέγμασιν ἡμετέροις, ἀλλὰ βροτοὺς ἐθέλοντας· ἀλεξήτειρα δὲ τέχνη ἀνέρα μυιάων κέντρον ἀλευόμενον ἐκ θαλίης ἀβρῶτα μεσημβριάοντα φυλάσσει, οὐδὲν ἀφαυροτέρη τείχεος ἀστυόχου. ὕπνου δʼ ἀστυφέλικτον ἄγω χάριν ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς δμῶας μυιοσόβου ῥύομαι ἀτμενίης.

Paulus Silentiarius εἰς τὸ αὐτό Καλλιγάμοις λέκτροις περικίδναμαι· εἰμὶ δὲ κεδνῆς δίκτυον οὐ Φοίβης, ἀλλʼ ἁπαλῆς Παφίης. ἀνέρα δʼ ὑπνώοντα μίτῳ πολύσπι καλύπτω, ζῳοφόρων ἀνέμων οὐδὲν ἀτεμβόμενον.

Agathias Scholasticus εἰς τὸ αὐτό πλέγμασι μὲν σκοπός ἐστι περισφίγξαι πετεηνῶν ἔθνεα καὶ ταχινοὺς ἔνδοθεν ὀρταλίχους· αὐτὰρ ἐγὼ σεύειν ἐπιτέρπομαι, οὐδὲ καλύπτω ἔνδοθεν, ἀλλʼ εἴργω μᾶλλον ἐπειγομένους. οὐδέ μέ τις λήσειε, καὶ εἰ βραχὺς ἔπλετο, κώνωψ ἡμετέρης διαδὺς πλέγμα λινοστασίης. ὄρνεά που σῴζω· μερόπεσσι δὲ λέκτρα φυλάσσω. ἦ ῥά τις ἡμείων ἐστὶ δικαιότερος;

Agathias Scholasticus εἰς τάβλαν ἑζόμενος μὲν τῇδε παρʼ εὐλάιγγι τραπέζῃ παίγνια κινήσεις τερπνὰ βολοκτυπίης. μήτε δὲ νικήσας μεγαλίζεο, μήτε ἀπολειφθεὶς ἄχνυσο, τὴν ὀλίγην μεμφόμενος βολίδα. καὶ γὰρ ἐπὶ σμικροῖσι νόος διαφαίνεται ἀνδρός, καὶ κύβος ἀγγέλλει βένθος ἐχεφροσύνης.

Agathias Scholasticus εἰς τὸ αὐτό παίγνια μὲν τάδε πάντα· τύχης δʼ ἑτερότροπος ὁρμὴ ταῖς ἀλόγοις ταύταις ἐμφέρεται βολίσιν καὶ βροτέου βιότου σφαλερὸν μίμημα νοήσεις, νῦν μὲν ὑπερβάλλων, νῦν δʼ ἀπολειπόμενος. αἰνέομεν δὴ κεῖνον, ὃς ἐν βιότῳ τε κύβῳ τε χάρματι καὶ λύπῃ μέτρον ἐφηρμόσατο.

Agathias Scholasticus εἰς τὸ αὐτό τοῖς μὲν πρηϋνόοις τάδε παίγνια, τοῖς δʼ ἀκολάστοις λύσσα καὶ ἀμπλακίη καὶ πόνος αὐτόματος. ἀλλὰ σὺ μὴ λέξῃς τι θεημάχον ὕστατος ἕρπων, μηδʼ ἀναροιβδήσῃς ῥινοβόλῳ πατάγῳ. δεῖ γὰρ μήτε πονεῖν ἐν ἀθύρμασι, μήτε τι παίζειν ἐν σπουδῇ· καιρῷ δʼ ἴσθι νέμειν τὸ πρέπον.

Paulus Silentiarius εἰς ποτήριον οἰκείας θυγατρὸς παρθένου χεῖλος Ἀνικήτεια τὸ χρύσεον εἰς ἐμὲ τέγγει· ἀλλὰ παρασχοίμην καὶ πόμα νυμφίδιον.

Julianus εἰς φιάλην ἔχουσαν κινουμένους ἰχθύας ὄντως Βάκχον ἔδεκτο Θέτις· νῦν μῦθος Ὁμήρου ὀψὲ μέν, ἀλλʼ εὗρεν πίστιν ἐτητυμίης.

Phocas Diaconus εἰς φιάλην ἐν ᾗ συνάγονται τὰ περιττά οἰνοχόῳ φίλον εἰμὶ μόνῳ δέπας, οὕνεκεν αὐτῷ Βάκχον ἀολλίζω τὸν περιλειπόμενον.

Palladas χαλκοτύπος τὸν Ἔρωτα μεταλλάξας ἐπόησε τήγανον, οὐκ ἀλόγως, ὅττι καὶ αὐτὸ φλέγει.

Glaucus ἁ βάκχα Παρία μέν, ἐνεψύχωσε δʼ ὁ γλύπτας τὸν λίθον ἀνθρῴσκει δʼ ὡς βρομιαζομένα. ὦ Σκόπα, ἁ θεοποιὸς ἄπιστον ἐμήσατο τέχνα θαῦμα, χιμαιροφόνον θυιάδα μαινομέναν.

Glaucus ἡ βάκχη Κρονίδην Σάτυρον θέτο· εἰς δὲ χορείαν θρῴσκει μαινομένων ὡς βρομιαζόμενος,

Diodorus Ζεύξιδος ἡ χροιή τε καὶ ἡ χάρις· ἐν δέ με μικρῇ κρυστάλλῳ τὸ καλὸν δαίδαλον Ἀρσινόῃ γράψας τοῦτʼ ἔπορεν Σατυρήϊος. εἰμὶ δʼ ἀνάσσης εἰκὼν, καὶ μεγάλης λείπομαι οὐδʼ ὀλίγον.

Philippus ἴδʼ ὡς ὁ πῶλος χαλκοδαιδάλῳ τέχνᾳ κορωνιῶν ἕστηκε· δριμὺ γὰρ βλέπων ὑψαυχενίζει, καὶ διηνεμωμένας κορυφῆς ἐθείρας οὐρίωκεν ἐς δρόμον. δοκέω, χαλινοὺς εἴ τις ἡνιοστρόφος ἐναρμόσῃ γένυσσι κἀπικεντρίσᾐ, ὁ σὸς πόνος, Λύσιππε, καὶ παρʼ ἐλπίδας τάχʼ ἐκδραμεῖται· τᾷ τέχνᾳ γὰρ ἐμπνέει·

Philippus γαῖαν τὴν φερέκαρπον ὅσην ἔζωσε περίχθων ὠκεανὸς μεγάλῳ Καίσαρι πειθομένην, καὶ γλαυκήν με θάλασσαν ἀπηκριβώσατο Καρπὼ κερκίσιν ἱστοπόνοις πάντʼ ἀπομαξαμένη· Καίσαρι δʼ † ακείνου χάρις ἤλθομεν ἦν γὰρ ἀνάσσης δῶρα φέρειν τὰ θεοῖς καὶ πρὶν ὀφειλόμενα.

Anonymi Epigrammatici εἰς βάσιν τοῦ ὡρολογίου τοῦ εἰς τὴν ἁψῖδα τὴν κειμένην εἰς τὴν βασιλικήν δῶρον Ἰουστίνοιο τυραννοφόνου βασιλῆος καὶ Σοφίης ἀλόχου, φέγγος ἐλευθερίης, ὡράων σκοπίαζε σοφὸν σημάντορα χαλκὸν αὐτῆς ἐκ μονάδος μέχρι δυωδεκάδος, ὅντινα συληθέντα Δίκης θρόνον ἡνιοχεύων εὗρεν Ἰουλιανὸς χερσὶν ἀδωροδόκοις.

Anonymi Epigrammatici εἰς ὡρολόγιον ὠρανὸν ἁ χωροῖσα σοφὰ λίθος, ἁ διὰ τυτθοῦ γνώμονος ἀελίῳ παντὶ μερισδομένα.

Anonymi Epigrammatici εἰς κάγκελον οἰκίας ἢν κλείσῃς μʼ, ἀνέῳγα· καὶ ἢν οἴξῃς μʼ ἐπικλείσεις.˘ τοῖος ἐὼν τηρεῖν σὸν δόμον οὐ δύναμαι.

Paulus Silentiarius εἰς ὡρολόγιον ἐνθάδε μιστύλλουσι δρόμον Φαεθοντίδος αἴγλης ἀνέρες ὡράων ἀμφὶ δυωδεκάδι· ὕδασι δʼ ἠελίοιο ταλαντεύουσι κελεύθους, ἐς πόλον ἐκ γαίης μῆτιν ἐρεισάμενοι.

Anonymi Epigrammatici εἰς Ἑρμαφρόδιτον ἐν λουτρῷ ἱστάμενον ἀνδράσιν Ἑρμῆς εἰμι, γυναιξὶ δὲ Κύπρις ὁρῶμαι ἀμφοτέρων δὲ φέρω σύμβολά μοι τοκέων. τοὔνεκεν οὐκ ἀλόγως με τὸν Ἑρμαφρόδιτον ἔθεντο ἀνδρογύνοις λουτροῖς παῖδα τὸν ἀμφίβολον.

Anonymi Epigrammatici εἰς λουτρὸν μικρόν μὴ νεμέσα βαιοῖσι χάρις βαιοῖσιν ὀπηδεῖ· βαιὸς καὶ Παφίης ἔπλετο κοῦρος Ἔρως.

Anonymi Epigrammatici εἰς καμάραν τοῦ φόρου πρὸς τὴν δύσιν Μηνᾶς χρύσεον ἔργον ἐδείματο πᾶσιν ὁδίταις, κυδαίνων πτολίεθρον ἐριχρύσων βασιλήων.

Anonymi Epigrammatici τόνδε καθιδρύσαντο θεῷ περικαλλέα βωμόν, λευκῆς καὶ Πτελεοῦ μέσσον ὅρον θέμενοι ἐνναέται, χώρης σημήιον ἀμμορίης δὲ αὐτὸς ἄναξ μακάρων ἐστὶ μέσος Κρονίδης.

Sophronius εἰς τόπον ἐπιξενουμένων ὁ πρὶν ἀλωόμενος καὶ ἀνέστιον ἴχνος ἐλαύνων, εἴτʼ ἀφʼ ὁδοιπορίης, εἴτʼ ἀπὸ ναυτιλίης, ἐνθάδε νῦν προσιὼν στῆσον, ξένε, σὸν πόδα δεῦρο, ναιετάειν ἐθέλων, οἶκον ἕτοιμον ἔχων. εἰ δέ με καὶ τίς ἔτευξεν ἀνακρινέοις, πολιῆτα Εὐλόγιος, Φαρίης ἀρχιερεὺς ἀγαθός.

Anonymi Epigrammatici ὄλβιον ἀνθρώποισιν ἔχει φάος ἄμβροτος αἰὼν σῇσιν ὑπʼ ἐννεσίῃσ’, εὐγενέτειρα Τύχη. νεύματι γὰρ σῷ πάντα φέρει κλέος ᾧ ποτε χειρὶ δεξιτερῇ παρέχῃς αὐχένα θεσπέσιον. τούτῳ καὶ βασιλῆες ἀμύμονες ἁρμόζονται, καὶ λογίων ἀγέλης ἄμβροτοι ἡγεμόνες· καὶ νῆες λιμένεσσι σαώτερον ἀμπαύονται σὴν διʼ ἀρηγοσύνην σῳζόμεναι πελάγει· καὶ πόλιες χαίρουσιν ἀκύμονες, ἠδέ τε λαοί, καὶ θαλερῶν πεδίων λείμακες ἀμβρόσιοι. τοὔνεκα σὸν θεράποντα πρὸς ὄλβιον ἀθρήσασα

Anonymi Epigrammatici τέκτονά με σκοπίαζε σοφῶν κοσμήτορα μύθων, ἰθύνοντα τέχνην εὐεπίης κανόνι.

Antipater τίς ποκʼ ἀπʼ Οὐλύμποιο μετάγαγε παρθενεῶνα, τὸν πάρος οὐρανίοις ἐμβεβαῶτα δόμοις, ἐς πόλιν Ἀνδρόκλοιο, θοῶν βασίλειαν Ἰώνων, τὰν δορὶ καὶ Μούσαις αἰπυτάταν Ἔφεσον; ἦ ῥα σὺ φιλαμένα, Τιτυοκτόνε, μέζον Ὀλύμπου τὰν τροφόν, ἐν ταύτᾳ τὸν σὸν ἔθευ θάλαμον.

Apollonides μητρὶ περιστεφέος σηκοῦ, Κυθέρεια, θαλάσσῃ κρηπῖδας βυθίας οἴδματι πηξαμένη· χαίρει δʼ ἀμφὶ σὲ πόντος, ἐπὶ ζεφύροιο πνοῇσιν ἀφρὸν ὑπὲρ νώτου κυάνεον γελάσας. εἵνεκα δʼ εὐσεβίης, νηοῦ θʼ ὃν ἐγείρατο σεῖο Πόστουμος, αὐχήσῃ μέζον, † αφλοισι Πάφου.

Antipater Νικίεω πόνος οὗτος· ἀειζώουσα Νεκυία ἤσκημαι πάσης ἠρίον ἡλικίης· δώματα δʼ Αἰδωνῆος ἐρευνήσαντος Ὁμήρου γέγραμμαι κείνου πρῶτον ἀπʼ ἀρχετύπου.

Julianus εἰς τὴν Μύρωνος βοῦν πόρτιν τήνδε Μύρωνος ἰδὼν, τάχα τοῦτο βοήσεις· ἢ φύσις ἄπνοός ἐστιν, ἢ ἔμπνοος ἔπλετο τέχνη.

Julianus εἰς τὸ αὐτό βουκόλε, πῇ προθέειν με βιάζεαι; ἴσχεο νύσσων οὐ γάρ μοι τέχνη καὶ τόδʼ ὄπασσεν ἔχειν.

Julianus εἰς τὸ αὐτό ἢ χαλκὸν ζώωσε Μύρων σοφός, ἢ τάχα πόρτιν χάλκωσε ζωὰν ἐξ ἀγέλας ἐρύσας.

Julianus εἰς τὸ αὐτό Πλάστα Μύρων, σέο πόρτιν ὁδοιπόρος ἦλθεν ἐλάσσων χαλκοῦ δὲ ψαύσας, φὼρ κενὸς ἐξεφάνη·

Julianus εἰς τὸ αὐτό εἰσορόων με λέων χαίνει στόμα, χερσὶ δʼ ἀείρει γειοπόνος ζεύγλην, ἀγρονόμος κορύνην.

Julianus εἰς τὸ αὐτό τλῆθι, Μύρων τέχνη σε βιάζεται· ἄπνοον ἔργον. ἐκ φύσεως τέχνη· οὐ γὰρ φύσιν εὕρετο τέχνη.