[edition urn:cts:greekLit:tlg0085.tlg005.perseus-grc2] [episode] |0 Φύλαξ |1 θεοὺς μὲν αἰτῶ τῶνδʼ ἀπαλλαγὴν πόνων |2 φρουρᾶς ἐτείας μῆκος, ἣν κοιμώμενος |3 στέγαις Ἀτρειδῶν ἄγκαθεν, κυνὸς δίκην, |4 ἄστρων κάτοιδα νυκτέρων ὁμήγυριν, |5 καὶ τοὺς φέροντας χεῖμα καὶ θέρος βροτοῖς |6 λαμπροὺς δυνάστας, ἐμπρέποντας αἰθέρι |7 ἀστέρας, ὅταν φθίνωσιν, ἀντολάς τε τῶν. |8 καὶ νῦν φυλάσσω λαμπάδος τό σύμβολον, |9 αὐγὴν πυρὸς φέρουσαν ἐκ Τροίας φάτιν |10 ἁλώσιμόν τε βάξιν· ὧδε γὰρ κρατεῖ |11 γυναικὸς ἀνδρόβουλον ἐλπίζον κέαρ. |12 εὖτʼ ἂν δὲ νυκτίπλαγκτον ἔνδροσόν τʼ ἔχω |13 εὐνὴν ὀνείροις οὐκ ἐπισκοπουμένην |14 ἐμήν· φόβος γὰρ ἀνθʼ ὕπνου παραστατεῖ, |15 τὸ μὴ βεβαίως βλέφαρα συμβαλεῖν ὕπνῳ· |16 ὅταν δʼ ἀείδειν ἢ μινύρεσθαι δοκῶ, |17 ὕπνου τόδʼ ἀντίμολπον ἐντέμνων ἄκος, |18 κλαίω τότʼ οἴκου τοῦδε συμφορὰν στένων |19 οὐχ ὡς τὰ πρόσθʼ ἄριστα διαπονουμένου. |20 νῦν δʼ εὐτυχὴς γένοιτʼ ἀπαλλαγὴ πόνων |21 εὐαγγέλου φανέντος ὀρφναίου πυρός. |22 ὦ χαῖρε λαμπτὴρ νυκτός, ἡμερήσιον |23 φάος πιφαύσκων καὶ χορῶν κατάστασιν |24 πολλῶν ἐν Ἄργει, τῆσδε συμφορᾶς χάριν. |25 ἰοὺ ἰού. |26 Ἀγαμέμνονος γυναικὶ σημαίνω τορῶς |27 εὐνῆς ἐπαντείλασαν ὡς τάχος δόμοις |28 ὀλολυγμὸν εὐφημοῦντα τῇδε λαμπάδι |29 ἐπορθιάζειν, εἴπερ Ἰλίου πόλις |30 ἑάλωκεν, ὡς ὁ φρυκτὸς ἀγγέλλων πρέπει· |31 αὐτός τʼ ἔγωγε φροίμιον χορεύσομαι. |32 τὰ δεσποτῶν γὰρ εὖ πεσόντα θήσομαι |33 τρὶς ἓξ βαλούσης τῆσδέ μοι φρυκτωρίας. |34 γένοιτο δʼ οὖν μολόντος εὐφιλῆ χέρα |35 ἄνακτος οἴκων τῇδε βαστάσαι χερί. |36 τὰ δʼ ἄλλα σιγῶ· βοῦς ἐπὶ γλώσσῃ μέγας |37 βέβηκεν· οἶκος δʼ αὐτός, εἰ φθογγὴν λάβοι, |38 σαφέστατʼ ἂν λέξειεν· ὡς ἑκὼν ἐγὼ |39 μαθοῦσιν αὐδῶ κοὐ μαθοῦσι λήθομαι. [anapests] |40 δέκατον μὲν ἔτος τόδʼ ἐπεὶ Πριάμου |41 μέγας ἀντίδικος, |42 Μενέλαος ἄναξ ἠδʼ Ἀγαμέμνων, |43 διθρόνου Διόθεν καὶ δισκήπτρου |44 τιμῆς ὀχυρὸν ζεῦγος Ἀτρειδᾶν |45 στόλον Ἀργείων χιλιοναύτην, |46 τῆσδʼ ἀπὸ χώρας |47 ἦραν, στρατιῶτιν ἀρωγὰν, |48 μέγαν ἐκ θυμοῦ κλάζοντες Ἄρη |49 τρόπον αἰγυπιῶν, οἵτʼ ἐκπατίοις |50 ἄλγεσι παίδων ὕπατοι λεχέων |51 στροφοδινοῦνται |52 πτερύγων ἐρετμοῖσιν ἐρεσσόμενοι, |53 δεμνιοτήρη |54 πόνον ὀρταλίχων ὀλέσαντες· |55 ὕπατος δʼ ἀίων ἤ τις Ἀπόλλων |56 ἢ Πὰν ἢ Ζεὺς οἰωνόθροον |57 γόον ὀξυβόαν τῶνδε μετοίκων |58 ὑστερόποινον |59 πέμπει παραβᾶσιν Ἐρινύν. |60 οὕτω δʼ Ἀτρέως παῖδας ὁ κρείσσων |61 ἐπʼ Ἀλεξάνδρῳ πέμπει ξένιος |62 Ζεὺς πολυάνορος ἀμφὶ γυναικὸς |63 πολλὰ παλαίσματα καὶ γυιοβαρῆ |64 γόνατος κονίαισιν ἐρειδομένου |65 διακναιομένης τʼ ἐν προτελείοις |66 κάμακος θήσων Δαναοῖσι |67 Τρωσί θʼ ὁμοίως. ἔστι δʼ ὅπη νῦν |68 ἔστι· τελεῖται δʼ ἐς τὸ πεπρωμένον· |69 οὔθʼ ὑποκαίων οὔθʼ ὑπολείβων |70 οὔτε δακρύων ἀπύρων ἱερῶν |71 ὀργὰς ἀτενεῖς παραθέλξει. |72 ἡμεῖς δʼ ἀτίται σαρκὶ παλαιᾷ |73 τῆς τότʼ ἀρωγῆς ὑπολειφθέντες |74 μίμνομεν ἰσχὺν |75 ἰσόπαιδα νέμοντες ἐπὶ σκήπτροις. |76 ὅ τε γὰρ νεαρὸς μυελὸς στέρνων |77 ἐντὸς ἀνᾴσσων |78 ἰσόπρεσβυς, Ἄρης δʼ οὐκ ἔνι χώρᾳ, |79 τό θʼ ὑπέργηρων φυλλάδος ἤδη |80 κατακαρφομένης τρίποδας μὲν ὁδοὺς |81 στείχει, παιδὸς δʼ οὐδὲν ἀρείων |82 ὄναρ ἡμερόφαντον ἀλαίνει. |83 σὺ δέ, Τυνδάρεω |84 θύγατερ, βασίλεια Κλυταιμήστρα, |85 τί χρέος; τί νέον; τί δʼ ἐπαισθομένη, |86 τίνος ἀγγελίας |87 πειθοῖ περίπεμπτα θυοσκεῖς; |88 πάντων δὲ θεῶν τῶν ἀστυνόμων, |89 ὑπάτων, χθονίων, |90 τῶν τʼ οὐρανίων τῶν τʼ ἀγοραίων, |91 βωμοὶ δώροισι φλέγονται· |92 ἄλλη δʼ ἄλλοθεν οὐρανομήκης |93 λαμπὰς ἀνίσχει, |94 φαρμασσομένη χρίματος ἁγνοῦ |95 μαλακαῖς ἀδόλοισι παρηγορίαις, |96 πελάνῳ μυχόθεν βασιλείῳ. |97 τούτων λέξασʼ ὅ τι καὶ δυνατὸν |98 καὶ θέμις αἰνεῖν, |99 παιών τε γενοῦ τῆσδε μερίμνης, |100 ἣ νῦν τοτὲ μὲν κακόφρων τελέθει, |101 τοτὲ δʼ ἐκ θυσιῶν ἀγανὴ φαίνουσʼ |102 ἐλπὶς ἀμύνει φροντίδʼ ἄπληστον |103 τῆς θυμοβόρου φρένα λύπης. [choral] [strophe 1] |104 κύριός εἰμι θροεῖν ὅδιον κράτος αἴσιον ἀνδρῶν |105 ἐκτελέων· ἔτι γὰρ θεόθεν καταπνεύει |106 πειθὼ μολπᾶν |107 ἀλκὰν σύμφυτος αἰών· |108 ὅπως Ἀχαι- |109 ῶν δίθρονον κράτος, Ἑλλάδος ἥβας |110 ξύμφρονα ταγάν, |111 πέμπει σὺν δορὶ καὶ χερὶ πράκτορι |112 θούριος ὄρνις Τευκρίδʼ ἐπʼ αἶαν, |113 οἰωνῶν βασιλεὺς βασιλεῦσι νε- |115 ῶν ὁ κελαινός, ὅ τʼ ἐξόπιν ἀργᾶς, |116 φανέντες ἴ- |117 κταρ μελάθρων χερὸς ἐκ δοριπάλτου |118 παμπρέπτοις ἐν ἕδραισιν, |119 βοσκόμενοι λαγίναν, ἐρικύμονα φέρματι γένναν, |120 βλαβέντα λοισθίων δρόμων. |121 αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω. [antistrophe 1] |122 κεδνὸς δὲ στρατόμαντις ἰδὼν δύο λήμασι δισσοὺς |123 Ἀτρεΐδας μαχίμους ἐδάη λαγοδαίτας |124 πομπούς τʼ ἀρχάς· |125 οὕτω δʼ εἶπε τερᾴζων· |126 χρόνῳ μὲν ἀγρεῖ |127 Πριάμου πόλιν ἅδε κέλευθος, |128 πάντα δὲ πύργων |129 κτήνη πρόσθε τὰ δημιοπληθῆ |130 Μοῖρʼ ἀλαπάξει πρὸς τὸ βίαιον· |131 οἶον μή τις ἄγα θεόθεν κνεφά- |132 σῃ προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας |133 στρατωθέν.οἴκτῳ γὰρ ἐπί- |135 φθονος Ἄρτεμις ἁγνὰ |136 πτανοῖσιν κυσὶ πατρὸς |137 αὐτότοκον πρὸ λόχου μογερὰν πτάκα θυομένοισιν |138 στυγεῖ δὲ δεῖπνον αἰετῶν. |139 αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω. [epode] |140 τόσον περ εὔφρων, καλά, |141 δρόσοισι λεπτοῖς μαλερῶν λεόντων |142 πάντων τʼ ἀγρονόμων φιλομάστοις |143 θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά, |144 τούτων αἴνει ξύμβολα κρᾶναι, |145 δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα στρουθῶν. |146 ἰήιον δὲ καλέω Παιᾶνα, |147 μή τινας ἀντιπνόους Δανα- |148 οῖς χρονίας ἐχενῇδας ἀ- |150 πλοίας τεύξῃ, |151 σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τινʼ, ἄδαιτον |152 νεικέων τέκτονα σύμφυτον, |153 οὐ δεισήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος |155 οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος. |156 τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν |157 μόρσιμʼ ἀπʼ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις· |158 τοῖς δʼ ὁμόφωνον |159 αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω. [strophe 2] |160 Ζεύς, ὅστις ποτʼ ἐστίν, εἰ τόδʼ αὐ- |161 τῷ φίλον κεκλημένῳ, |162 τοῦτό νιν προσεννέπω. |163 οὐκ ἔχω προσεικάσαι |164 πάντʼ ἐπισταθμώμενος |165 πλὴν Διός, εἰ τὸ μάταν ἀπὸ φροντίδος ἄχθος |166 χρὴ βαλεῖν ἐτητύμως. [antistrophe 2] |167 οὐδʼ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας, |168 παμμάχῳ θράσει βρύων, |170 οὐδὲ λέξεται πρὶν ὤν· |171 ὃς δʼ ἔπειτʼ ἔφυ, τρια- |172 κτῆρος οἴχεται τυχών. |173 Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζων |175 τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν· [strophe 3] |176 τὸν φρονεῖν βροτοὺς ὁδώ- |177 σαντα, τὸν πάθει μάθος |178 θέντα κυρίως ἔχειν. |179 στάζει δʼ ἔν θʼ ὕπνῳ πρὸ καρδίας |180 μνησιπήμων πόνος· καὶ παρʼ ἄ- |181 κοντας ἦλθε σωφρονεῖν. |182 δαιμόνων δέ που χάρις βίαιος |183 σέλμα σεμνὸν ἡμένων. [antistrophe 3] |184 καὶ τόθʼ ἡγεμὼν ὁ πρέ- |185 σβυς νεῶν Ἀχαιικῶν, |186 μάντιν οὔτινα ψέγων, |187 ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων, |188 εὖτʼ ἀπλοίᾳ κεναγγεῖ βαρύ- |189 νοντʼ Ἀχαιικὸς λεώς, |190 Χαλκίδος πέραν ἔχων παλιρρόχ- |191 θοις ἐν Αὐλίδος τόποις· [strophe 4] |192 πνοαὶ δʼ ἀπὸ Στρυμόνος μολοῦσαι |193 κακόσχολοι νήστιδες δύσορμοι, |194 βροτῶν ἄλαι, ναῶν τε καὶ |195 πεισμάτων ἀφειδεῖς, |196 παλιμμήκη χρόνον τιθεῖσαι |197 τρίβῳ κατέξαινον ἄν- |198 θος Ἀργείων· ἐπεὶ δὲ καὶ πικροῦ |199 χείματος ἄλλο μῆχαρ |200 βριθύτερον πρόμοισιν |201 μάντις ἔκλαγξεν προφέρων |202 Ἄρτεμιν, ὥστε χθόνα βάκ- |203 τροις ἐπικρούσαντας Ἀτρεί- |204 δας δάκρυ μὴ κατασχεῖν· [antistrophe 4] |205 ἄναξ δʼ ὁ πρέσβυς τότʼ εἶπε φωνῶν· |206 βαρεῖα μὲν κὴρ τὸ μὴ πιθέσθαι, |207 βαρεῖα δʼ, εἰ τέκνον δαΐ- |208 ξω, δόμων ἄγαλμα, |209 μιαίνων παρθενοσφάγοισιν |210 ῥείθροις πατρῴους χέρας |211 πέλας βωμοῦ· τί τῶνδʼ ἄνευ κακῶν, |212 πῶς λιπόναυς γένωμαι |213 ξυμμαχίας ἁμαρτών; |214 παυσανέμου γὰρ θυσίας |215 παρθενίου θʼ αἵματος ὀρ- |216 γᾷ περιόργως ἐπιθυ- |217 μεῖν θέμις. εὖ γὰρ εἴη. [strophe 5] |218 ἐπεὶ δʼ ἀνάγκας ἔδυ λέπαδνον |219 φρενὸς πνέων δυσσεβῆ τροπαίαν |220 ἄναγνον ἀνίερον, τόθεν |221 τὸ παντότολμον φρονεῖν μετέγνω. |222 βροτοὺς θρασύνει γὰρ αἰσχρόμητις |223 τάλαινα παρακοπὰ πρωτοπήμων. ἔτλα δʼ οὖν |225 θυτὴρ γενέσθαι θυγατρός, |226 γυναικοποίνων πολέμων ἀρωγὰν |227 καὶ προτέλεια ναῶν. [antistrophe 5] |228 λιτὰς δὲ καὶ κληδόνας πατρῴους |229 παρʼ οὐδὲν αἰῶ τε παρθένειον |230 ἔθεντο φιλόμαχοι βραβῆς. |231 φράσεν δʼ ἀόζοις πατὴρ μετʼ εὐχὰν |232 δίκαν χιμαίρας ὕπερθε βωμοῦ |233 πέπλοισι περιπετῆ παντὶ θυμῷ προνωπῆ |235 λαβεῖν ἀέρδην, στόματός |236 τε καλλιπρῴρου φυλακᾷ κατασχεῖν |237 φθόγγον ἀραῖον οἴκοις, [strophe 6] |238 βίᾳ χαλινῶν τʼ ἀναύδῳ μένει. |239 κρόκου βαφὰς δʼ ἐς πέδον χέουσα |240 ἔβαλλʼ ἕκαστον θυτήρ- |241 ων ἀπʼ ὄμματος βέλει |242 φιλοίκτῳ, πρέπουσά θʼ ὡς ἐν γραφαῖς, προσεννέπειν |243 θέλουσʼ, ἐπεὶ πολλάκις |244 πατρὸς κατʼ ἀνδρῶνας εὐτραπέζους |245 ἔμελψεν, ἁγνᾷ δʼ ἀταύρωτος αὐδᾷ πατρὸς |246 φίλου τριτόσπονδον εὔ- |247 ποτμον παιῶνα φίλως ἐτίμα— [antistrophe 6] |248 τὰ δʼ ἔνθεν οὔτʼ εἶδον οὔτʼ ἐννέπω· |249 τέχναι δὲ Κάλχαντος οὐκ ἄκραντοι. |250 Δίκα δὲ τοῖς μὲν παθοῦσ- |251 ιν μαθεῖν ἐπιρρέπει· |252 τὸ μέλλον δʼ, ἐπεὶ γένοιτʼ, ἂν κλύοις· πρὸ χαιρέτω· |253 ἴσον δὲ τῷ προστένειν. |254 τορὸν γὰρ ἥξει σύνορθρον αὐγαῖς. |255 πέλοιτο δʼ οὖν τἀπὶ τούτοισιν εὖ πρᾶξις, ὡς |256 θέλει τόδʼ ἄγχιστον Ἀ- |257 πίας γαίας μονόφρουρον ἕρκος. [episode] |258 ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμήστρα, κράτος· |259 δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν |260 γυναῖκʼ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου. |261 σὺ δʼ εἴ τι κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη |262 εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς, |263 κλύοιμʼ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος. |264 εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία, |265 ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα. |266 πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν· |267 Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν. |268 πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας. |269 Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω; |270 χαρά μʼ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη. |271 εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ. |272 τί γὰρ τὸ πιστόν; ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ; |273 ἔστιν· τί δʼ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ. |274 πότερα δʼ ὀνείρων φάσματʼ εὐπιθῆ σέβεις; |275 οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός. |276 ἀλλʼ ἦ σʼ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις; |277 παιδὸς νέας ὣς κάρτʼ ἐμωμήσω φρένας. |278 ποίου χρόνου δὲ καὶ πεπόρθηται πόλις; |279 τῆς νῦν τεκούσης φῶς τόδʼ εὐφρόνης λέγω. |280 καὶ τίς τόδʼ ἐξίκοιτʼ ἂν ἀγγέλων τάχος; |281 Ἥφαιστος Ἴδης λαμπρὸν ἐκπέμπων σέλας. |282 φρυκτὸς δὲ φρυκτὸν δεῦρʼ ἀπʼ ἀγγάρου πυρὸς |283 ἔπεμπεν· Ἴδη μὲν πρὸς Ἑρμαῖον λέπας |284 Λήμνου· μέγαν δὲ πανὸν ἐκ νήσου τρίτον |285 Ἀθῷον αἶπος Ζηνὸς ἐξεδέξατο, |286 ὑπερτελής τε, πόντον ὥστε νωτίσαι, |287 ἰσχὺς πορευτοῦ λαμπάδος πρὸς ἡδονὴν |288 πεύκη τὸ χρυσοφεγγές, ὥς τις ἥλιος, |289 σέλας παραγγείλασα Μακίστου σκοπαῖς· |290 ὁ δʼ οὔτι μέλλων οὐδʼ ἀφρασμόνως ὕπνῳ |291 νικώμενος παρῆκεν ἀγγέλου μέρος· |292 ἑκὰς δὲ φρυκτοῦ φῶς ἐπʼ Εὐρίπου ῥοὰς |293 Μεσσαπίου φύλαξι σημαίνει μολόν. |294 οἱ δʼ ἀντέλαμψαν καὶ παρήγγειλαν πρόσω |295 γραίας ἐρείκης θωμὸν ἅψαντες πυρί. |296 σθένουσα λαμπὰς δʼ οὐδέπω μαυρουμένη, |297 ὑπερθοροῦσα πεδίον Ἀσωποῦ, δίκην |298 φαιδρᾶς σελήνης, πρὸς Κιθαιρῶνος λέπας |299 ἤγειρεν ἄλλην ἐκδοχὴν πομποῦ πυρός. |300 φάος δὲ τηλέπομπον οὐκ ἠναίνετο |301 φρουρὰ πλέον καίουσα τῶν εἰρημένων· |302 λίμνην δʼ ὑπὲρ Γοργῶπιν ἔσκηψεν φάος· |303 ὄρος τʼ ἐπʼ Αἰγίπλαγκτον ἐξικνούμενον |304 ὤτρυνε θεσμὸν μὴ χρονίζεσθαι πυρός. |305 πέμπουσι δʼ ἀνδαίοντες ἀφθόνῳ μένει |306 φλογὸς μέγαν πώγωνα, καὶ Σαρωνικοῦ |307 πορθμοῦ κάτοπτον πρῶνʼ ὑπερβάλλειν πρόσω |308 φλέγουσαν· ἔστʼ ἔσκηψεν εὖτʼ ἀφίκετο |309 Ἀραχναῖον αἶπος, ἀστυγείτονας σκοπάς· |310 κἄπειτʼ Ἀτρειδῶν ἐς τόδε σκήπτει στέγος |311 φάος τόδʼ οὐκ ἄπαππον Ἰδαίου πυρός. |312 τοιοίδε τοί μοι λαμπαδηφόρων νόμοι, |313 ἄλλος παρʼ ἄλλου διαδοχαῖς πληρούμενοι· |314 νικᾷ δʼ ὁ πρῶτος καὶ τελευταῖος δραμών. |315 τέκμαρ τοιοῦτον σύμβολόν τέ σοι λέγω |316 ἀνδρὸς παραγγείλαντος ἐκ Τροίας ἐμοί. |317 θεοῖς μὲν αὖθις, ὦ γύναι, προσεύξομαι. |318 λόγους δʼ ἀκοῦσαι τούσδε κἀποθαυμάσαι |319 διηνεκῶς θέλοιμʼ ἂν ὡς λέγοις πάλιν. |320 Τροίαν Ἀχαιοὶ τῇδʼ ἔχουσʼ ἐν ἡμέρᾳ. |321 οἶμαι βοὴν ἄμεικτον ἐν πόλει πρέπειν. |322 ὄξος τʼ ἄλειφά τʼ ἐγχέας ταὐτῷ κύτει |323 διχοστατοῦντʼ ἄν, οὐ φίλω, προσεννέποις. |324 καὶ τῶν ἁλόντων καὶ κρατησάντων δίχα |325 φθογγὰς ἀκούειν ἔστι συμφορᾶς διπλῆς. |326 οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ σώμασιν πεπτωκότες |327 ἀνδρῶν κασιγνήτων τε καὶ φυταλμίων |328 παῖδες γερόντων οὐκέτʼ ἐξ ἐλευθέρου |329 δέρης ἀποιμώζουσι φιλτάτων μόρον· |330 τοὺς δʼ αὖτε νυκτίπλαγκτος ἐκ μάχης πόνος |331 νήστεις πρὸς ἀρίστοισιν ὧν ἔχει πόλις |332 τάσσει, πρὸς οὐδὲν ἐν μέρει τεκμήριον, |333 ἀλλʼ ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον. |334 ἐν δʼ αἰχμαλώτοις Τρωικοῖς οἰκήμασιν |335 ναίουσιν ἤδη, τῶν ὑπαιθρίων πάγων |336 δρόσων τʼ ἀπαλλαγέντες, ὡς δʼ εὐδαίμονες |337 ἀφύλακτον εὑδήσουσι πᾶσαν εὐφρόνην. |338 εἰ δʼ εὖ σέβουσι τοὺς πολισσούχους θεοὺς |339 τοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θʼ ἱδρύματα, |340 οὔ τἂν ἑλόντες αὖθις ἀνθαλοῖεν ἄν. |341 ἔρως δὲ μή τις πρότερον ἐμπίπτῃ στρατῷ |342 πορθεῖν ἃ μὴ χρή, κέρδεσιν νικωμένους. |343 δεῖ γὰρ πρὸς οἴκους νοστίμου σωτηρίας |344 κάμψαι διαύλου θάτερον κῶλον πάλιν· |345 θεοῖς δʼ ἀναμπλάκητος εἰ μόλοι στρατός, |346 ἐγρηγορὸς τὸ πῆμα τῶν ὀλωλότων |347 γένοιτʼ ἄν, εἰ πρόσπαια μὴ τύχοι κακά. |348 τοιαῦτά τοι γυναικὸς ἐξ ἐμοῦ κλύεις· |349 τὸ δʼ εὖ κρατοίη μὴ διχορρόπως ἰδεῖν. |350 πολλῶν γὰρ ἐσθλῶν τήνδʼ ὄνησιν εἱλόμην. |351 γύναι, κατʼ ἄνδρα σώφρονʼ εὐφρόνως λέγεις. |352 ἐγὼ δʼ ἀκούσας πιστά σου τεκμήρια |353 θεοὺς προσειπεῖν εὖ παρασκευάζομαι. |354 χάρις γὰρ οὐκ ἄτιμος εἴργασται πόνων. [anapests] |355 ὦ Ζεῦ βασιλεῦ καὶ νὺξ φιλία |356 μεγάλων κόσμων κτεάτειρα, |357 ἥτʼ ἐπὶ Τροίας πύργοις ἔβαλες |358 στεγανὸν δίκτυον, ὡς μήτε μέγαν |359 μήτʼ οὖν νεαρῶν τινʼ ὑπερτελέσαι |360 μέγα δουλείας |361 γάγγαμον, ἄτης παναλώτου. |362 Δία τοι ξένιον μέγαν αἰδοῦμαι |363 τὸν τάδε πράξαντʼ ἐπʼ Ἀλεξάνδρῳ |364 τείνοντα πάλαι τόξον, ὅπως ἂν |365 μήτε πρὸ καιροῦ μήθʼ ὑπὲρ ἄστρων |366 βέλος ἠλίθιον σκήψειεν. [choral] [strophe 1] |367 Διὸς πλαγὰν ἔχουσιν εἰπεῖν, |368 πάρεστιν τοῦτό γʼ ἐξιχνεῦσαι. |369 ὡς ἔπραξεν ὡς ἔκρανεν. οὐκ ἔφα τις |370 θεοὺς βροτῶν ἀξιοῦσθαι μέλειν |371 ὅσοις ἀθίκτων χάρις |372 πατοῖθʼ· ὁ δʼ οὐκ εὐσεβής. |373 πέφανται δʼ ἐκτίνουσʼ |375 ἀτολμήτων ἀρὴ |376 πνεόντων μεῖζον ἢ δικαίως, |377 φλεόντων δωμάτων ὑπέρφευ |378 ὑπὲρ τὸ βέλτιστον. ἔστω δʼ ἀπή- |379 μαντον, ὥστʼ ἀπαρκεῖν |380 εὖ πραπίδων λαχόντα. |381 οὐ γὰρ ἔστιν ἔπαλξις |382 πλούτου πρὸς κόρον ἀνδρὶ |383 λακτίσαντι μέγαν Δίκας |384 βωμὸν εἰς ἀφάνειαν. [antistrophe 1] |385 βιᾶται δʼ ἁ τάλαινα πειθώ, |386 προβούλου παῖς ἄφερτος ἄτας. |387 ἄκος δὲ πᾶν μάταιον. οὐκ ἐκρύφθη, |388 πρέπει δέ, φῶς αἰνολαμπές, σίνος· |390 κακοῦ δὲ χαλκοῦ τρόπον |391 τρίβῳ τε καὶ προσβολαῖς |392 μελαμπαγὴς πέλει |393 δικαιωθείς, ἐπεὶ |394 διώκει παῖς ποτανὸν ὄρνιν, |395 πόλει πρόστριμμʼ ἄφερτον ἐνθείς. |396 λιτᾶν δʼ ἀκούει μὲν οὔτις θεῶν· |397 τὸν δʼ ἐπίστροφον τῶν |398 φῶτʼ ἄδικον καθαιρεῖ. |399 οἷος καὶ Πάρις ἐλθὼν |400 ἐς δόμον τὸν Ἀτρειδᾶν |401 ᾔσχυνε ξενίαν τράπε- |402 ζαν κλοπαῖσι γυναικός. [strophe 2] |403 λιποῦσα δʼ ἀστοῖσιν ἀσπίστοράς |404 τε καὶ κλόνους λογχίμους |405 ναυβάτας θʼ ὁπλισμούς, |406 ἄγουσά τʼ ἀντίφερνον Ἰλίῳ φθορὰν |407 βέβακεν ῥίμφα διὰ |408 πυλᾶν ἄτλητα τλᾶσα· πολλὰ δʼ ἔστενον |409 τόδʼ ἐννέποντες δόμων προφῆται· |410 ἰὼ ἰὼ δῶμα δῶμα καὶ πρόμοι, |411 ἰὼ λέχος καὶ στίβοι φιλάνορες. |412 πάρεστι σιγὰς ἀτίμους ἀλοιδόρους |413 ἄλγιστʼ ἀφημένων ἰδεῖν. |414 πόθῳ δʼ ὑπερποντίας |415 φάσμα δόξει δόμων ἀνάσσειν. |416 εὐμόρφων δὲ κολοσσῶν |417 ἔχθεται χάρις ἀνδρί· |418 ὀμμάτων δʼ ἐν ἀχηνίαις |419 ἔρρει πᾶσʼ Ἀφροδίτα. [antistrophe 2] |420 ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες |421 πάρεισι δόξαι φέρου- |422 σαι χάριν ματαίαν. |423 μάταν γάρ, εὖτʼ ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾷ, |424 παραλλάξασα διὰ |425 χερῶν βέβακεν ὄψις οὐ μεθύστερον |426 πτεροῖς ὀπαδοῦσʼ ὕπνου κελεύθοις. |427 τὰ μὲν κατʼ οἴκους ἐφʼ ἑστίας ἄχη |428 τάδʼ ἐστὶ καὶ τῶνδʼ ὑπερβατώτερα. |429 τὸ πᾶν δʼ ἀφʼ Ἕλλανος αἴας συνορμένοις |430 πένθειʼ ἀτλησικάρδιος |431 δόμων ἑκάστου πρέπει. |432 πολλὰ γοῦν θιγγάνει πρὸς ἧπαρ· |433 οὓς μὲν γάρ τις ἔπεμψεν |434 οἶδεν, ἀντὶ δὲ φωτῶν |435 τεύχη καὶ σποδὸς εἰς ἑκά- |436 στου δόμους ἀφικνεῖται. [strophe 3] |437 ὁ χρυσαμοιβὸς δʼ Ἄρης σωμάτων |438 καὶ ταλαντοῦχος ἐν μάχῃ δορὸς |440 πυρωθὲν ἐξ Ἰλίου |441 φίλοισι πέμπει βαρὺ |442 ψῆγμα δυσδάκρυτον ἀν- |443 τήνορος σποδοῦ γεμί- |444 ζων λέβητας εὐθέτους. |445 στένουσι δʼ εὖ λέγοντες ἄν- |446 δρα τὸν μὲν ὡς μάχης ἴδρις, |447 τὸν δʼ ἐν φοναῖς καλῶς πεσόντʼ— |448 ἀλλοτρίας διαὶ γυναι- |449 κός· τάδε σῖγά τις βαΰ- |450 ζει, φθονερὸν δʼ ὑπʼ ἄλγος ἕρ- |451 πει προδίκοις Ἀτρείδαις. |452 οἱ δʼ αὐτοῦ περὶ τεῖχος |453 θήκας Ἰλιάδος γᾶς |454 εὔμορφοι κατέχουσιν· ἐχ- |455 θρὰ δʼ ἔχοντας ἔκρυψεν. [antistrophe 3] |456 βαρεῖα δʼ ἀστῶν φάτις ξὺν κότῳ· |457 δημοκράντου δʼ ἀρᾶς τίνει χρέος. |458 μένει δʼ ἀκοῦσαί τί μου |460 μέριμνα νυκτηρεφές. |461 τῶν πολυκτόνων γὰρ οὐκ |462 ἄσκοποι θεοί. κελαι- |463 ναὶ δʼ Ἐρινύες χρόνῳ |464 τυχηρὸν ὄντʼ ἄνευ δίκας |465 παλιντυχεῖ τριβᾷ βίου |466 τιθεῖσʼ ἀμαυρόν, ἐν δʼ ἀί- |467 στοις τελέθοντος οὔτις ἀλ- |468 κά· τὸ δʼ ὑπερκόπως κλύειν |469 εὖ βαρύ· βάλλεται γὰρ ὄσ- |470 σοις Διόθεν κάρανα. |471 κρίνω δʼ ἄφθονον ὄλβον· |472 μήτʼ εἴην πτολιπόρθης |473 μήτʼ οὖν αὐτὸς ἁλοὺς ὑπʼ ἄλ- |474 λων βίον κατίδοιμι. [epode] |475 πυρὸς δʼ ὑπʼ εὐαγγέλου |476 πόλιν διήκει θοὰ |477 βάξις· εἰ δʼ ἐτήτυμος, |478 τίς οἶδεν, ἤ τι θεῖόν ἐστί πῃ ψύθος.— |479 τίς ὧδε παιδνὸς ἢ φρενῶν κεκομμένος, |480 φλογὸς παραγγέλμασιν |481 νέοις πυρωθέντα καρδίαν ἔπειτʼ |482 ἀλλαγᾷ λόγου καμεῖν;— |483 ἐν γυναικὸς αἰχμᾷ πρέπει |484 πρὸ τοῦ φανέντος χάριν ξυναινέσαι.— |485 πιθανὸς ἄγαν ὁ θῆλυς ὅρος ἐπινέμεται |486 ταχύπορος· ἀλλὰ ταχύμορον |487 γυναικογήρυτον ὄλλυται κλέος.— [episode] |488 τάχʼ εἰσόμεσθα λαμπάδων φαεσφόρων |490 φρυκτωριῶν τε καὶ πυρὸς παραλλαγάς, |491 εἴτʼ οὖν ἀληθεῖς εἶτʼ ὀνειράτων δίκην |492 τερπνὸν τόδʼ ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας. |493 κήρυκʼ ἀπʼ ἀκτῆς τόνδʼ ὁρῶ κατάσκιον |494 κλάδοις ἐλαίας· μαρτυρεῖ δέ μοι κάσις |495 πηλοῦ ξύνουρος διψία κόνις τάδε, |496 ὡς οὔτʼ ἄναυδος οὔτε σοι δαίων φλόγα |497 ὕλης ὀρείας σημανεῖ καπνῷ πυρός, |498 ἀλλʼ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων— |499 τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδʼ ἀποστέργω λόγον· |500 εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι.— |501 ὅστις τάδʼ ἄλλως τῇδʼ ἐπεύχεται πόλει, |502 αὐτὸς φρενῶν καρποῖτο τὴν ἁμαρτίαν. |503 ἰὼ πατρῷον οὖδας Ἀργείας χθονός, |504 δεκάτου σε φέγγει τῷδʼ ἀφικόμην ἔτους, |505 πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών. |506 οὐ γάρ ποτʼ ηὔχουν τῇδʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονὶ |507 θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος. |508 νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δʼ ἡλίου φάος, |509 ὕπατός τε χώρας Ζεύς, ὁ Πύθιός τʼ ἄναξ, |510 τόξοις ἰάπτων μηκέτʼ εἰς ἡμᾶς βέλη· |511 ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦσθʼ ἀνάρσιος· |512 νῦν δʼ αὖτε σωτὴρ ἴσθι καὶ παιώνιος, |513 ἄναξ Ἄπολλον. τούς τʼ ἀγωνίους θεοὺς |514 πάντας προσαυδῶ, τόν τʼ ἐμὸν τιμάορον |515 Ἑρμῆν, φίλον κήρυκα, κηρύκων σέβας, |516 ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν |517 στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός. |518 ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι, |519 σεμνοί τε θᾶκοι, δαίμονές τʼ ἀντήλιοι, |520 εἴ που πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδʼ ὄμμασι |521 δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ. |522 ἥκει γὰρ ὑμῖν φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων |523 καὶ τοῖσδʼ ἅπασι κοινὸν Ἀγαμέμνων ἄναξ. |524 ἀλλʼ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει |525 Τροίαν κατασκάψαντα τοῦ δικηφόρου |526 Διὸς μακέλλῃ, τῇ κατείργασται πέδον. |527 βωμοὶ δʼ ἄιστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα, |528 καὶ σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός. |529 τοιόνδε Τροίᾳ περιβαλὼν ζευκτήριον |530 ἄναξ Ἀτρείδης πρέσβυς εὐδαίμων ἀνὴρ |531 ἥκει, τίεσθαι δʼ ἀξιώτατος βροτῶν |532 τῶν νῦν· Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλις |533 ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον. |534 ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ κλοπῆς δίκην |535 τοῦ ῥυσίου θʼ ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον |536 αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον. |537 διπλᾶ δʼ ἔτεισαν Πριαμίδαι θἀμάρτια. |538 κῆρυξ Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ. |539 χαίρω γε· τεθνάναι δʼ οὐκέτʼ ἀντερῶ θεοῖς. |540 ἔρως πατρῴας τῆσδε γῆς σʼ ἐγύμνασεν; |541 ὥστʼ ἐνδακρύειν γʼ ὄμμασιν χαρᾶς ὕπο. |542 τερπνῆς ἄρʼ ἦτε τῆσδʼ ἐπήβολοι νόσου. |543 πῶς δή; διδαχθεὶς τοῦδε δεσπόσω λόγου. |544 τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένοι. |545 ποθεῖν ποθοῦντα τήνδε γῆν στρατὸν λέγεις; |546 ὡς πόλλʼ ἀμαυρᾶς ἐκ φρενός μʼ ἀναστένειν |547 πόθεν τὸ δύσφρον τοῦτʼ ἐπῆν θυμῷ στύγος; |548 πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω. |549 καὶ πῶς; ἀπόντων κοιράνων ἔτρεις τινάς; |550 ὡς νῦν, τὸ σὸν δή, καὶ θανεῖν πολλὴ χάρις. |551 εὖ γὰρ πέπρακται. ταῦτα δʼ ἐν πολλῷ χρόνῳ |552 τὰ μέν τις ἂν λέξειεν εὐπετῶς ἔχειν, |553 τὰ δʼ αὖτε κἀπίμομφα. τίς δὲ πλὴν θεῶν |554 ἅπαντʼ ἀπήμων τὸν διʼ αἰῶνος χρόνον; |555 μόχθους γὰρ εἰ λέγοιμι καὶ δυσαυλίας, |556 σπαρνὰς παρήξεις καὶ κακοστρώτους, τί δʼ οὐ |557 στένοντες, οὐ λαχόντες ἤματος μέρος; |558 τὰ δʼ αὖτε χέρσῳ καὶ προσῆν πλέον στύγος· |559 εὐναὶ γὰρ ἦσαν δηΐων πρὸς τείχεσιν· |560 ἐξ οὐρανοῦ δὲ κἀπὸ γῆς λειμώνιαι |561 δρόσοι κατεψάκαζον, ἔμπεδον σίνος |562 ἐσθημάτων, τιθέντες ἔνθηρον τρίχα. |563 χειμῶνα δʼ εἰ λέγοι τις οἰωνοκτόνον, |564 οἷον παρεῖχʼ ἄφερτον Ἰδαία χιών, |565 ἢ θάλπος, εὖτε πόντος ἐν μεσημβριναῖς |566 κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών |567 τί ταῦτα πενθεῖν δεῖ; παροίχεται πόνος· |568 παροίχεται δέ, τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν |569 τὸ μήποτʼ αὖθις μηδʼ ἀναστῆναι μέλειν. |570 τί τοὺς ἀναλωθέντας ἐν ψήφῳ λέγειν, |571 τὸν ζῶντα δʼ ἀλγεῖν χρὴ τύχης παλιγκότου; |572 καὶ πολλὰ χαίρειν ξυμφορὰς καταξιῶ. |573 ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ |574 νικᾷ τὸ κέρδος, πῆμα δʼ οὐκ ἀντιρρέπει· |575 ὡς κομπάσαι τῷδʼ εἰκὸς ἡλίου φάει |576 ὑπὲρ θαλάσσης καὶ χθονὸς ποτωμένοις· |577 Τροίαν ἑλόντες δή ποτʼ Ἀργείων στόλος |578 θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθʼ Ἑλλάδα |579 δόμοις ἐπασσάλευσαν ἀρχαῖον γάνος. |580 τοιαῦτα χρὴ κλύοντας εὐλογεῖν πόλιν |581 καὶ τοὺς στρατηγούς· καὶ χάρις τιμήσεται |582 Διὸς τόδʼ ἐκπράξασα.πάντʼ ἔχεις λόγον. |583 νικώμενος λόγοισιν οὐκ ἀναίνομαι· |584 ἀεὶ γὰρ ἥβη τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν. |585 δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμήστρᾳ μέλειν |586 εἰκὸς μάλιστα, σὺν δὲ πλουτίζειν ἐμέ. |587 ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο, |588 ὅτʼ ἦλθʼ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός, |589 φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τʼ ἀνάστασιν. |590 καί τίς μʼ ἐνίπτων εἶπε, φρυκτωρῶν δία |591 πεισθεῖσα Τροίαν νῦν πεπορθῆσθαι δοκεῖς; |592 ἦ κάρτα πρὸς γυναικὸς αἴρεσθαι κέαρ. |593 λόγοις τοιούτοις πλαγκτὸς οὖσʼ ἐφαινόμην. |594 ὅμως δʼ ἔθυον, καὶ γυναικείῳ νόμῳ |595 ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν |596 ἔλασκον εὐφημοῦντες ἐν θεῶν ἕδραις |597 θυηφάγον κοιμῶντες εὐώδη φλόγα. |598 καὶ νῦν τὰ μάσσω μὲν τί δεῖ σέ μοι λέγειν; |599 ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον. |600 ὅπως δʼ ἄριστα τὸν ἐμὸν αἰδοῖον πόσιν |601 σπεύσω πάλιν μολόντα δέξασθαι·—τί γὰρ |602 γυναικὶ τούτου φέγγος ἥδιον δρακεῖν, |603 ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ |604 πύλας ἀνοῖξαι;—ταῦτʼ ἀπάγγειλον πόσει· |605 ἥκειν ὅπως τάχιστʼ ἐράσμιον πόλει· |606 γυναῖκα πιστὴν δʼ ἐν δόμοις εὕροι μολὼν |607 οἵαν περ οὖν ἔλειπε, δωμάτων κύνα |608 ἐσθλὴν ἐκείνῳ, πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν, |609 καὶ τἄλλʼ ὁμοίαν πάντα, σημαντήριον |610 οὐδὲν διαφθείρασαν ἐν μήκει χρόνου. |611 οὐδʼ οἶδα τέρψιν οὐδʼ ἐπίψογον φάτιν |612 ἄλλου πρὸς ἀνδρὸς μᾶλλον ἢ χαλκοῦ βαφάς. |613 τοιόσδʼ ὁ κόμπος τῆς ἀληθείας γέμων |614 οὐκ αἰσχρὸς ὡς γυναικὶ γενναίᾳ λακεῖν. |615 αὕτη μὲν οὕτως εἶπε μανθάνοντί σοι |616 τοροῖσιν ἑρμηνεῦσιν εὐπρεπῶς λόγον. |617 σὺ δʼ εἰπέ, κῆρυξ, Μενέλεων δὲ πεύθομαι. |618 εἰ νόστιμός τε καὶ σεσωσμένος πάλιν |619 ἥκει σὺν ὑμῖν, τῆσδε γῆς φίλον κράτος. |620 οὐκ ἔσθʼ ὅπως λέξαιμι τὰ ψευδῆ καλὰ |621 ἐς τὸν πολὺν φίλοισι καρποῦσθαι χρόνον. |622 πῶς δῆτʼ ἂν εἰπὼν κεδνὰ τἀληθῆ τύχοις; |623 σχισθέντα δʼ οὐκ εὔκρυπτα γίγνεται τάδε. |624 ἁνὴρ ἄφαντος ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ, |625 αὐτός τε καὶ τὸ πλοῖον. οὐ ψευδῆ λέγω. |626 πότερον ἀναχθεὶς ἐμφανῶς ἐξ Ἰλίου, |627 ἢ χεῖμα, κοινὸν ἄχθος, ἥρπασε στρατοῦ; |628 ἔκυρσας ὥστε τοξότης ἄκρος σκοποῦ· |629 μακρὸν δὲ πῆμα συντόμως ἐφημίσω. |630 πότερα γὰρ αὐτοῦ ζῶντος ἢ τεθνηκότος |631 φάτις πρὸς ἄλλων ναυτίλων ἐκλῄζετο; |632 οὐκ οἶδεν οὐδεὶς ὥστʼ ἀπαγγεῖλαι τορῶς, |633 πλὴν τοῦ τρέφοντος Ἡλίου χθονὸς φύσιν. |634 πῶς γὰρ λέγεις χειμῶνα ναυτικῷ στρατῷ |635 ἐλθεῖν τελευτῆσαί τε δαιμόνων κότῳ; |636 εὔφημον ἦμαρ οὐ πρέπει κακαγγέλῳ |637 γλώσσῃ μιαίνειν· χωρὶς ἡ τιμὴ θεῶν. |638 ὅταν δʼ ἀπευκτὰ πήματʼ ἄγγελος πόλει |639 στυγνῷ προσώπῳ πτωσίμου στρατοῦ φέρῃ, |640 πόλει μὲν ἕλκος ἓν τὸ δήμιον τυχεῖν, |641 πολλοὺς δὲ πολλῶν ἐξαγισθέντας δόμων |642 ἄνδρας διπλῇ μάστιγι, τὴν Ἄρης φιλεῖ, |643 δίλογχον ἄτην, φοινίαν ξυνωρίδα· |644 τοιῶνδε μέντοι πημάτων σεσαγμένον |645 πρέπει λέγειν παιᾶνα τόνδʼ Ἐρινύων. |646 σωτηρίων δὲ πραγμάτων εὐάγγελον |647 ἥκοντα πρὸς χαίρουσαν εὐεστοῖ πόλιν, |648 πῶς κεδνὰ τοῖς κακοῖσι συμμείξω, λέγων |649 χειμῶνʼ Ἀχαιοῖς οὐκ ἀμήνιτον θεῶν; |650 ξυνώμοσαν γάρ, ὄντες ἔχθιστοι τὸ πρίν, |651 πῦρ καὶ θάλασσα, καὶ τὰ πίστʼ ἐδειξάτην |652 φθείροντε τὸν δύστηνον Ἀργείων στρατόν. |653 ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δʼ ὠρώρει κακά. |654 ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλαισι Θρῄκιαι πνοαὶ |655 ἤρεικον· αἱ δὲ κεροτυπούμεναι βίᾳ |656 χειμῶνι τυφῶ σὺν ζάλῃ τʼ ὀμβροκτύπῳ |657 ᾤχοντʼ ἄφαντοι ποιμένος κακοῦ στρόβῳ. |658 ἐπεὶ δʼ ἀνῆλθε λαμπρὸν ἡλίου φάος, |659 ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς |660 ἀνδρῶν Ἀχαιῶν ναυτικοῖς τʼ ἐρειπίοις. |661 ἡμᾶς γε μὲν δὴ ναῦν τʼ ἀκήρατον σκάφος |662 ἤτοι τις ἐξέκλεψεν ἢ ʼξῃτήσατο |663 θεός τις, οὐκ ἄνθρωπος, οἴακος θιγών. |664 τύχη δὲ σωτὴρ ναῦν θέλουσʼ ἐφέζετο, |665 ὡς μήτʼ ἐν ὅρμῳ κύματος ζάλην ἔχειν |666 μήτʼ ἐξοκεῖλαι πρὸς κραταίλεων χθόνα. |667 ἔπειτα δʼ Ἅιδην πόντιον πεφευγότες, |668 λευκὸν κατʼ ἦμαρ, οὐ πεποιθότες τύχῃ, |669 ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος, |670 στρατοῦ καμόντος καὶ κακῶς σποδουμένου. |671 καὶ νῦν ἐκείνων εἴ τίς ἐστιν ἐμπνέων, |672 λέγουσιν ἡμᾶς ὡς ὀλωλότας, τί μή; |673 ἡμεῖς τʼ ἐκείνους ταὔτʼ ἔχειν δοξάζομεν. |674 γένοιτο δʼ ὡς ἄριστα. Μενέλεων γὰρ οὖν |675 πρῶτόν τε καὶ μάλιστα προσδόκα μολεῖν. |676 εἰ γοῦν τις ἀκτὶς ἡλίου νιν ἱστορεῖ |677 καὶ ζῶντα καὶ βλέποντα, μηχαναῖς Διός, |678 οὔπω θέλοντος ἐξαναλῶσαι γένος, |679 ἐλπίς τις αὐτὸν πρὸς δόμους ἥξειν πάλιν. |680 τοσαῦτʼ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων. [choral] [strophe 1] |681 τίς ποτʼ ὠνόμαζεν ὧδʼ |682 ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως— |683 μή τις ὅντινʼ οὐχ ὁρῶμεν προνοί- |684 αισι τοῦ πεπρωμένου |685 γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων;— |686 τὰν δορίγαμβρον ἀμφινει- |687 κῆ θʼ Ἑλέναν; ἐπεὶ πρεπόντως |688 ἑλένας, ἕλανδρος, ἑλέ- |690 πτολις, ἐκ τῶν ἁβροτίμων |691 προκαλυμμάτων ἔπλευσε |692 ζεφύρου γίγαντος αὔρᾳ, |693 πολύανδροί τε φεράσπιδες κυναγοὶ |695 κατʼ ἴχνος πλατᾶν ἄφαντον |696 κελσάντων Σιμόεντος ἀ- |697 κτὰς ἐπʼ ἀεξιφύλλους |698 διʼ ἔριν αἱματόεσσαν. [antistrophe 1] |699 Ἰλίῳ δὲ κῆδος ὀρθ- |700 ώνυμον τελεσσίφρων |701 μῆνις ἤλασεν, τραπέζας ἀτί- |702 μωσιν ὑστέρῳ χρόνῳ |703 καὶ ξυνεστίου Διὸς |704 πρασσομένα τὸ νυμφότι- |706 μον μέλος ἐκφάτως τίοντας, |707 ὑμέναιον, ὃς τότʼ ἐπέρ- |708 ρεπεν γαμβροῖσιν ἀείδειν· |709 μεταμανθάνουσα δʼ ὕμνον |710 Πριάμου πόλις γεραιὰ |711 πολύθρηνον μέγα που στένει κικλήσκου- |712 σα Πάριν τὸν αἰνόλεκτρον, |713 παμπορθῆ πολύθρηνον |714 αἰῶνα διαὶ πολιτᾶν |715 μέλεον αἷμʼ ἀνατλᾶσα. [strophe 2] |716 ἔθρεψεν δὲ λέοντος ἶ- |717 νιν δόμοις ἀγάλακτον οὕ- |718 τως ἀνὴρ φιλόμαστον, |720 ἐν βιότου προτελείοις |721 ἅμερον, εὐφιλόπαιδα |722 καὶ γεραροῖς ἐπίχαρτον. |723 πολέα δʼ ἔσχʼ ἐν ἀγκάλαις |724 νεοτρόφου τέκνου δίκαν, |725 φαιδρωπὸς ποτὶ χεῖρα σαί- |726 νων τε γαστρὸς ἀνάγκαις. [antistrophe 2] |727 χρονισθεὶς δʼ ἀπέδειξεν ἦ- |728 θος τὸ πρὸς τοκέων· χάριν |729 γὰρ τροφεῦσιν ἀμείβων |730 μηλοφόνοισιν ἐν ἄταις |731 δαῖτʼ ἀκέλευστος ἔτευξεν· |732 αἵματι δʼ οἶκος ἐφύρθη, |733 ἄμαχον ἄλγος οἰκέταις |734 μέγα σίνος πολυκτόνον. |735 ἐκ θεοῦ δʼ ἱερεύς τις ἄ- |736 τας δόμοις προσεθρέφθη. [strophe 3] |737 πάραυτα δʼ ἐλθεῖν ἐς Ἰλίου πόλιν |738 λέγοιμʼ ἂν φρόνημα μὲν |739 νηνέμου γαλάνας, |740 ἀκασκαῖον δʼ ἄγαλμα πλούτου, |741 μαλθακὸν ὀμμάτων βέλος, |742 δηξίθυμον ἔρωτος ἄνθος. |743 παρακλίνασʼ ἐπέκρανεν |745 δὲ γάμου πικρὰς τελευτάς, |746 δύσεδρος καὶ δυσόμιλος |747 συμένα Πριαμίδαισιν, |748 πομπᾷ Διὸς ξενίου, |749 νυμφόκλαυτος Ἐρινύς. [antistrophe 3] |750 παλαίφατος δʼ ἐν βροτοῖς γέρων λόγος |751 τέτυκται, μέγαν τελε- |752 σθέντα φωτὸς ὄλβον |753 τεκνοῦσθαι μηδʼ ἄπαιδα θνῄσκειν, |755 ἐκ δʼ ἀγαθᾶς τύχας γένει |756 βλαστάνειν ἀκόρεστον οἰζύν. |757 δίχα δʼ ἄλλων μονόφρων εἰ- |758 μί· τὸ δυσσεβὲς γὰρ ἔργον |759 μετὰ μὲν πλείονα τίκτει, |760 σφετέρᾳ δʼ εἰκότα γέννᾳ. |761 οἴκων δʼ ἄρʼ εὐθυδίκων |762 καλλίπαις πότμος αἰεί. [strophe 4] |763 φιλεῖ δὲ τίκτειν Ὕβρις |764 μὲν παλαιὰ νεά- |765 ζουσαν ἐν κακοῖς βροτῶν |766 ὕβριν τότʼ ἢ τόθʼ, ὅτε τὸ κύρ- |767 ιον μόλῃ φάος τόκου, |768 δαίμονά τε τὰν ἄμαχον ἀπόλεμ- |769 ον, ἀνίερον Θράσος, μελαί- |770 νας μελάθροισιν Ἄτας, |771 εἰδομένας τοκεῦσιν. [antistrophe 4] |772 Δίκα δὲ λάμπει μὲν ἐν |773 δυσκάπνοις δώμασιν, |775 τὸν δʼ ἐναίσιμον τίει βίον. |776 τὰ χρυσόπαστα δʼ ἔδεθλα σὺν |777 πίνῳ χερῶν παλιντρόποις |778 ὄμμασι λιποῦσʼ, ὅσια προσέμολ- |779 ε, δύναμιν οὐ σέβουσα πλού- |780 του παράσημον αἴνῳ· |781 πᾶν δʼ ἐπὶ τέρμα νωμᾷ. [episode] [anapests] |782 ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθʼ, |783 Ἀτρέως γένεθλον, |785 πῶς σε προσείπω; πῶς σε σεβίζω |786 μήθʼ ὑπεράρας μήθʼ ὑποκάμψας |787 καιρὸν χάριτος; |788 πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι |789 προτίουσι δίκην παραβάντες. |790 τῷ δυσπραγοῦντι δʼ ἐπιστενάχειν |791 πᾶς τις ἕτοιμος· δῆγμα δὲ λύπης |792 οὐδὲν ἐφʼ ἧπαρ προσικνεῖται· |793 καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς |794 ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι. |795 ὅστις δʼ ἀγαθὸς προβατογνώμων, |796 οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός, |797 τὰ δοκοῦντʼ εὔφρονος ἐκ διανοίας |798 ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι. |799 σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν |800 Ἑλένης ἕνεκʼ, οὐ γάρ σʼ ἐπικεύσω, |801 κάρτʼ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος, |802 οὐδʼ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων |803 θράσος ἐκ θυσιῶν |804 ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων. |805 νῦν δʼ οὐκ ἀπʼ ἄκρας φρενὸς οὐδʼ ἀφίλως |807 εὔφρων πόνος εὖ τελέσασιν. |808 γνώσῃ δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος |809 τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν. |810 πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους |811 δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους |812 νόστου δικαίων θʼ ὧν ἐπραξάμην πόλιν |813 Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ |814 κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰς |815 ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως |816 ψήφους ἔθεντο· τῷ δʼ ἐναντίῳ κύτει |817 ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ. |818 καπνῷ δʼ ἁλοῦσα νῦν ἔτʼ εὔσημος πόλις. |819 ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνῄσκουσα δὲ |820 σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς. |821 τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν |822 τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκότους |823 ἐφραξάμεσθα καὶ γυναικὸς οὕνεκα |824 πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος, |825 ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς, |826 πήδημʼ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν· |827 ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων |828 ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ. |829 θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε· |830 τὰ δʼ ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων, |831 καὶ φημὶ ταὐτὰ καὶ συνήγορόν μʼ ἔχεις. |832 παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε, |833 φίλον τὸν εὐτυχοῦντʼ ἄνευ φθόνου σέβειν. |834 δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος |835 ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον, |836 τοῖς τʼ αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται |837 καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει. |838 εἰδὼς λέγοιμʼ ἄν, εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι |839 ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς |840 δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί. |841 μόνος δʼ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει, |842 ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος· |843 εἴτʼ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι λέγω. |844 τὰ δʼ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς |845 κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει |846 βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον |847 ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον· |848 ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων, |849 ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως |850 πειρασόμεσθα πῆμʼ ἀποστρέψαι νόσου. |851 νῦν δʼ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους |852 ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι, |853 οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν. |854 νίκη δʼ ἐπείπερ ἕσπετʼ, ἐμπέδως μένοι. |855 ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε, |856 οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους |857 λέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνῳ δʼ ἀποφθίνει |858 τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα |859 μαθοῦσʼ, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον |860 τοσόνδʼ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπʼ Ἰλίῳ. |861 τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα |862 ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν, |863 πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους· |864 καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δʼ ἐπεσφέρειν κακοῦ |865 κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις. |866 καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν |867 ἀνὴρ ὅδʼ, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο |868 φάτις, τέτρηται δικτύου πλέον λέγειν. |869 εἰ δʼ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι, |870 τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος |871 πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω, |872 χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν, |873 ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι. |874 τοιῶνδʼ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων |875 πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης |876 ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης. |877 ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδʼ οὐ παραστατεῖ, |878 ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων, |879 ὡς χρῆν, Ὀρέστης· μηδὲ θαυμάσῃς τόδε. |880 τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος |881 Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα |882 ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θʼ ὑπʼ Ἰλίῳ σέθεν |883 κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία |884 βουλὴν καταρρίψειεν, ὥστε σύγγονον |885 βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον. |886 τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει. |887 ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι |888 πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδʼ ἔνι σταγών. |889 ἐν ὀψικοίτοις δʼ ὄμμασιν βλάβας ἔχω |890 τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας |891 ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δʼ ὀνείρασιν |892 λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην |893 ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη |894 ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου. |895 νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσʼ ἀπενθήτῳ φρενὶ |896 λέγοιμʼ ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα, |897 σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης |898 στῦλον ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί, |899 καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρʼ ἐλπίδα, |900 κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος, |901 ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος· |902 τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν. |903 τοιοῖσδέ τοί νιν ἀξιῶ προσφθέγμασιν. |904 φθόνος δʼ ἀπέστω· πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ |905 ἠνειχόμεσθα. νῦν δέ μοι, φίλον κάρα, |906 ἔκβαινʼ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς |907 τὸν σὸν πόδʼ, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα. |908 δμῳαί, τί μέλλεθʼ, αἷς ἐπέσταλται τέλος |909 πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν; |910 εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος |911 ἐς δῶμʼ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη. |912 τὰ δʼ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη |913 θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα. |914 Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ, |915 ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ· |916 μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλʼ ἐναισίμως |917 αἰνεῖν, παρʼ ἄλλων χρὴ τόδʼ ἔρχεσθαι γέρας· |918 καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ |919 ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην |920 χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί, |921 μηδʼ εἵμασι στρώσασʼ ἐπίφθονον πόρον |922 τίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών· |923 ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν |924 βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου. |925 λέγω κατʼ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ. |926 χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων |927 κληδὼν ἀυτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν |928 θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴ |929 βίον τελευτήσαντʼ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ. |930 εἰ πάντα δʼ ὣς πράσσοιμʼ ἄν, εὐθαρσὴς ἐγώ. |931 καὶ μὴν τόδʼ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί. |932 γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντʼ ἐμέ. |933 ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδʼ ἔρδειν τάδε. |934 εἴπερ τις, εἰδώς γʼ εὖ τόδʼ ἐξεῖπον τέλος. |935 τί δʼ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδʼ ἤνυσεν; |936 ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ. |937 μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς ψόγον. |938 φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει. |939 ὁ δʼ ἀφθόνητός γʼ οὐκ ἐπίζηλος πέλει. |940 οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης. |941 τοῖς δʼ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει. |942 ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις; |943 πιθοῦ· κράτος μέντοι πάρες γʼ ἑκὼν ἐμοί. |944 ἀλλʼ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθʼ, ὑπαί τις ἀρβύλας |945 λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός. |946 καὶ τοῖσδέ μʼ ἐμβαίνονθʼ ἁλουργέσιν θεῶν |947 μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος. |948 πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν ποσὶν |949 φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θʼ ὑφάς. |950 τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς |951 τήνδʼ ἐσκόμιζε· τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς |952 θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται. |953 ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ. |954 αὕτη δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον |955 ἄνθος, στρατοῦ δώρημʼ, ἐμοὶ ξυνέσπετο. |956 ἐπεὶ δʼ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε, |957 εἶμʼ ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν. |958 ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει; |959 τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον |960 κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς. |961 οἶκος δʼ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς ἅλις |962 ἔχειν· πένεσθαι δʼ οὐκ ἐπίσταται δόμος. |963 πολλῶν πατησμὸν δʼ εἱμάτων ἂν ηὐξάμην, |964 δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις, |965 ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένῃ. |966 ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετʼ ἐς δόμους, |967 σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός. |968 καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν, |969 θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν· |970 ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπʼ ὄμφακος πικρᾶς |971 οἶνον, τότʼ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει, |972 ἀνδρὸς τελείου δῶμʼ ἐπιστρωφωμένου. |973 Ζεῦ, Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει· |974 μέλοι δέ τοι σοὶ τῶν περ ἂν μέλλῃς τελεῖν. [choral] [strophe 1] |975 τίπτε μοι τόδʼ ἐμπέδως |976 δεῖμα προστατήριον |977 καρδίας τερασκόπου ποτᾶται, |978 μαντιπολεῖ δʼ ἀκέλευστος ἄμισθος ἀοιδά, |980 οὐδʼ ἀποπτύσαι δίκαν |981 δυσκρίτων ὀνειράτων |982 θάρσος εὐπειθὲς ἵ- |983 ζει φρενὸς φίλον θρόνον; |984 χρόνος δʼ ἐπὶ πρυμνησίων ξυνεμβολαῖς |985 ψαμμίʼ ἀκτᾶς παρή- |986 μησεν, εὖθʼ ὑπʼ Ἴλιον |987 ὦρτο ναυβάτας στρατός. [antistrophe 1] |988 πεύθομαι δʼ ἀπʼ ὀμμάτων |989 νόστον, αὐτόμαρτυς ὤν· |990 τὸν δʼ ἄνευ λύρας ὅμως ὑμνῳδεῖ |991 θρῆνον Ἐρινύος αὐτοδίδακτος ἔσωθεν |992 θυμός, οὐ τὸ πᾶν ἔχων |993 ἐλπίδος φίλον θράσος. |995 σπλάγχνα δʼ οὔτοι ματᾴ- |996 ζει πρὸς ἐνδίκοις φρεσὶν |997 τελεσφόροις δίναις κυκώμενον κέαρ. |998 εὔχομαι δʼ ἐξ ἐμᾶς |999 ἐλπίδος ψύθη πεσεῖν |1000 ἐς τὸ μὴ τελεσφόρον. [strophe 2] |1001 μάλα γέ τοι τὸ μεγάλας ὑγιείας |1002 ἀκόρεστον τέρμα· νόσος γάρ |1003 γείτων ὁμότοιχος ἐρείδει. |1005 καὶ πότμος εὐθυπορῶν |1007 ἀνδρὸς ἔπαισεν ἄφαντον ἕρμα. |1008 καὶ πρὸ μέν τι χρημάτων |1009 κτησίων ὄκνος βαλὼν |1010 σφενδόνας ἀπʼ εὐμέτρου, |1011 οὐκ ἔδυ πρόπας δόμος |1012 πημονᾶς γέμων ἄγαν, |1013 οὐδʼ ἐπόντισε σκάφος. |1014 πολλά τοι δόσις ἐκ Διὸς ἀμφιλα- |1015 φής τε καὶ ἐξ ἀλόκων ἐπετειᾶν |1016 νῆστιν ὤλεσεν νόσον. [antistrophe 2] |1017 τὸ δʼ ἐπὶ γᾶν πεσὸν ἅπαξ θανάσιμον |1020 πρόπαρ ἀνδρὸς μέλαν αἷμα τίς ἂν |1021 πάλιν ἀγκαλέσαιτʼ ἐπαείδων; |1022 οὐδὲ τὸν ὀρθοδαῆ |1023 τῶν φθιμένων ἀνάγειν |1024 Ζεὺς ἀπέπαυσεν ἐπʼ εὐλαβείᾳ; |1025 εἰ δὲ μὴ τεταγμένα |1026 μοῖρα μοῖραν ἐκ θεῶν |1027 εἶργε μὴ πλέον φέρειν, |1028 προφθάσασα καρδία |1029 γλῶσσαν ἂν τάδʼ ἐξέχει. |1030 νῦν δʼ ὑπὸ σκότῳ βρέμει |1031 θυμαλγής τε καὶ οὐδὲν ἐπελπομέν- |1032 α ποτὲ καίριον ἐκτολυπεύσειν |1033 ζωπυρουμένας φρενός. [episode] |1035 εἴσω κομίζου καὶ σύ, Κασάνδραν λέγω, |1036 ἐπεί σʼ ἔθηκε Ζεὺς ἀμηνίτως δόμοις |1037 κοινωνὸν εἶναι χερνίβων, πολλῶν μέτα |1038 δούλων σταθεῖσαν κτησίου βωμοῦ πέλας· |1039 ἔκβαινʼ ἀπήνης τῆσδε, μηδʼ ὑπερφρόνει. |1040 καὶ παῖδα γάρ τοί φασιν Ἀλκμήνης ποτὲ |1041 πραθέντα τλῆναι δουλίας μάζης τυχεῖν. |1042 εἰ δʼ οὖν ἀνάγκη τῆσδʼ ἐπιρρέποι τύχης, |1043 ἀρχαιοπλούτων δεσποτῶν πολλὴ χάρις. |1044 οἳ δʼ οὔποτʼ ἐλπίσαντες ἤμησαν καλῶς, |1045 ὠμοί τε δούλοις πάντα καὶ παρὰ στάθμην. |1046 ἔχεις παρʼ ἡμῶν οἷά περ νομίζεται. |1047 σοί τοι λέγουσα παύεται σαφῆ λόγον. |1048 ἐντός δʼ ἂν οὖσα μορσίμων ἀγρευμάτων |1049 πείθοιʼ ἄν, εἰ πείθοιʼ· ἀπειθοίης δʼ ἴσως. |1050 ἀλλʼ εἴπερ ἐστι μὴ χελιδόνος δίκην |1051 ἀγνῶτα φωνὴν βάρβαρον κεκτημένη, |1052 ἔσω φρενῶν λέγουσα πείθω νιν λόγῳ. |1053 ἕπου. τὰ λῷστα τῶν παρεστώτων λέγει. |1054 πιθοῦ λιποῦσα τόνδʼ ἁμαξήρη θρόνον. |1055 οὔτοι θυραίᾳ τῇδʼ ἐμοὶ σχολὴ πάρα |1056 τρίβειν· τὰ μὲν γὰρ ἑστίας μεσομφάλου |1057 ἕστηκεν ἤδη μῆλα πρὸς σφαγὰς πάρος, |1058 ὡς οὔποτʼ ἐλπίσασι τήνδʼ ἕξειν χάριν. |1059 σὺ δʼ εἴ τι δράσεις τῶνδε, μὴ σχολὴν τίθει. |1060 εἰ δʼ ἀξυνήμων οὖσα μὴ δέχῃ λόγον, |1061 σὺ δʼ ἀντὶ φωνῆς φράζε καρβάνῳ χερί. |1062 ἑρμηνέως ἔοικεν ἡ ξένη τοροῦ |1063 δεῖσθαι· τρόπος δὲ θηρὸς ὡς νεαιρέτου. |1064 ἦ μαίνεταί γε καὶ κακῶν κλύει φρενῶν, |1065 ἥτις λιποῦσα μὲν πόλιν νεαίρετον |1066 ἥκει, χαλινὸν δʼ οὐκ ἐπίσταται φέρειν, |1067 πρὶν αἱματηρὸν ἐξαφρίζεσθαι μένος. |1068 οὐ μὴν πλέω ῥίψασʼ ἀτιμασθήσομαι. |1069 ἐγὼ δʼ, ἐποικτίρω γάρ, οὐ θυμώσομαι. |1070 ἴθʼ, ὦ τάλαινα, τόνδʼ ἐρημώσασʼ ὄχον, |1071 εἴκουσʼ ἀνάγκῃ τῇδε καίνισον ζυγόν. [choral] [strophe 1] |1072 ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. |1073 Ὦπολλον Ὦπολλον. |1074 τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; |1075 οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. [antistrophe 1] |1076 ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. |1077 Ὦπολλον Ὦπολλον. |1078 ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ |1079 οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν. [strophe 2] |1080 Ἄπολλον Ἄπολλον |1081 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. |1082 ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον. |1083 χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. |1084 μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί. [antistrophe 2] |1085 Ἄπολλον Ἄπολλον |1086 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. |1087 ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην; |1088 πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς, |1089 ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη. [strophe 3] |1090 μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα |1091 αὐτόφονα κακὰ καρατόμα, |1092 ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον. |1093 ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην |1094 εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον. [antistrophe 3] |1095 μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι· |1096 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, |1097 ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας. |1098 τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι |1099 ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν. [strophe 4] |1100 ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; |1101 τί τόδε νέον ἄχος μέγα |1102 μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν |1103 ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ |1104 ἑκὰς ἀποστατεῖ. |1105 τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. |1106 ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ. [antistrophe 4] |1107 ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς, |1108 τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν |1109 λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος; |1110 τάχος γὰρ τόδʼ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ |1111 χερὸς ὀρέγματα. |1112 οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων |1113 ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ. [strophe 5] |1114 ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται; |1115 ἦ δίκτυόν τί γʼ Ἅιδου; |1116 ἀλλʼ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία |1117 φόνου. στάσις δʼ ἀκόρετος γένει |1118 κατολολυξάτω θύματος λευσίμου. |1119 ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ |1120 ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος. |1121 ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς |1122 σταγών, ἅτε καιρία πτώσιμος |1123 ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς· |1124 ταχεῖα δʼ ἄτα πέλει. [antistrophe 5] |1125 ἆ ἆ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοὸς |1126 τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισι |1127 μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι |1128 τύπτει· πίτνει δʼ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει. |1129 δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω. |1130 οὐ κομπάσαιμʼ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος |1131 εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε. |1132 ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις |1133 βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ |1134 πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν |1135 φόβον φέρουσιν μαθεῖν. [strophe 6] |1136 ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι· |1137 τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν. |1138 ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; |1139 οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ; |1140 φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ- |1141 φὶ δʼ αὑτᾶς θροεῖς |1142 νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰ |1143 ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, ταλαίναις φρεσίν |1144 Ἴτυν Ἴτυν στένουσʼ ἀμφιθαλῆ κακοῖς |1145 ἀηδὼν βίον. [antistrophe 6] |1146 ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος· |1147 περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας |1148 θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ· |1149 ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί. |1150 πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τʼ ἔχεις |1151 ματαίους δύας, |1152 τὰ δʼ ἐπίφοβα δυσφάτῳ κλαγγᾷ |1153 μελοτυπεῖς ὁμοῦ τʼ ὀρθίοις ἐν νόμοις; |1154 πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ |1155 κακορρήμονας; [strophe 7] |1156 ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων. |1157 ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν. |1158 τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας τάλαινʼ |1159 ἠνυτόμαν τροφαῖς· |1160 νῦν δʼ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους |1161 ὄχθας ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα. |1162 τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω; |1163 νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι. |1164 πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ |1165 δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας, |1166 θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν. [antistrophe 7] |1167 ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν. |1168 ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς |1169 πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δʼ |1170 οὐδὲν ἐπήρκεσαν |1171 τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν. |1172 ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχʼ ἐν πέδῳ βαλῶ. |1173 ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω. |1174 καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη- |1175 σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων |1176 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. |1177 τέρμα δʼ ἀμηχανῶ. [episode] |1178 καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτʼ ἐκ καλυμμάτων |1179 ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην· |1180 λαμπρὸς δʼ ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς |1181 πνέων ἐσᾴξειν, ὥστε κύματος δίκην |1182 κλύζειν πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ |1183 μεῖζον· φρενώσω δʼ οὐκέτʼ ἐξ αἰνιγμάτων. |1184 καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν |1185 ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων. |1186 τὴν γὰρ στέγην τήνδʼ οὔποτʼ ἐκλείπει χορὸς |1187 ξύμφθογγος οὐκ εὔφωνος· οὐ γὰρ εὖ λέγει. |1188 καὶ μὴν πεπωκώς γʼ, ὡς θρασύνεσθαι πλέον, |1189 βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει, |1190 δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων. |1191 ὑμνοῦσι δʼ ὕμνον δώμασιν προσήμεναι |1192 πρώταρχον ἄτην· ἐν μέρει δʼ ἀπέπτυσαν |1193 εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς. |1194 ἥμαρτον, ἢ θηρῶ τι τοξότης τις ὥς; |1195 ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων; |1196 ἐκμαρτύρησον προυμόσας τό μʼ εἰδέναι |1197 λόγῳ παλαιὰς τῶνδʼ ἁμαρτίας δόμων. |1198 καὶ πῶς ἂν ὅρκος, πῆγμα γενναίως παγέν, |1199 παιώνιον γένοιτο; θαυμάζω δέ σου, |1200 πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν πόλιν |1201 κυρεῖν λέγουσαν, ὥσπερ εἰ παρεστάτεις. |1202 μάντις μʼ Ἀπόλλων τῷδʼ ἐπέστησεν τέλει. |1204 μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος; |1203 προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε. |1205 ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον. |1206 ἀλλʼ ἦν παλαιστὴς κάρτʼ ἐμοὶ πνέων χάριν. |1207 ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ; |1208 ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην. |1209 ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη; |1210 ἤδη πολίταις πάντʼ ἐθέσπιζον πάθη. |1211 πῶς δῆτʼ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ; |1212 ἔπειθον οὐδένʼ οὐδέν, ὡς τάδʼ ἤμπλακον. |1213 ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς. |1214 ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά. |1215 ὑπʼ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος |1216 στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις δυσφροιμίοις. |1217 ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους |1218 νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν; |1219 παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων, |1220 χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς, |1221 σὺν ἐντέροις τε σπλάγχνʼ, ἐποίκτιστον γέμος, |1222 πρέπουσʼ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο. |1223 ἐκ τῶνδε ποινὰς φημὶ βουλεύειν τινὰ |1224 λέοντʼ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον |1225 οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ |1226 ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν· |1227 νεῶν τʼ ἄπαρχος Ἰλίου τʼ ἀναστάτης |1228 οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς |1229 λείξασα κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην |1230 Ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ. |1231 τοιάδε τόλμα· θῆλυς ἄρσενος φονεὺς |1232 ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος |1233 τύχοιμʼ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ |1234 οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην, |1235 θύουσαν Ἅιδου μητέρʼ ἄσπονδόν τʼ Ἄρη |1236 φίλοις πνέουσαν; ὡς δʼ ἐπωλολύξατο |1237 ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ, |1238 δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ. |1239 καὶ τῶνδʼ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ; |1240 τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μʼ ἐν τάχει παρὼν |1241 ἄγαν γʼ ἀληθόμαντιν οἰκτίρας ἐρεῖς. |1242 τὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων κρεῶν |1243 ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μʼ ἔχει |1244 κλύοντʼ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα. |1245 τὰ δʼ ἄλλʼ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω. |1246 Ἀγαμέμνονός σέ φημʼ ἐπόψεσθαι μόρον. |1247 εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα. |1248 ἀλλʼ οὔτι παιὼν τῷδʼ ἐπιστατεῖ λόγῳ. |1249 οὔκ, εἴπερ ἔσται γʼ· ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως. |1250 σὺ μὲν κατεύχῃ, τοῖς δʼ ἀποκτείνειν μέλει. |1251 τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτʼ ἄγος πορσύνεται; |1252 ἦ κάρτα τἄρʼ ἂν παρεκόπης χρησμῶν ἐμῶν |1253 τοῦ γὰρ τελοῦντος οὐ ξυνῆκα μηχανήν. |1254 καὶ μὴν ἄγαν γʼ Ἕλληνʼ ἐπίσταμαι φάτιν. |1255 καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα· δυσμαθῆ δʼ ὅμως. |1256 παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρχεται δέ μοι. |1257 ὀτοτοῖ, Λύκειʼ Ἄπολλον, οἲ ἐγὼ ἐγώ. |1258 αὕτη δίπους λέαινα συγκοιμωμένη |1259 λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ, |1260 κτενεῖ με τὴν τάλαιναν· ὡς δὲ φάρμακον |1261 τεύχουσα κἀμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν κότῳ |1262 ἐπεύχεται, θήγουσα φωτὶ φάσγανον |1263 ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτείσασθαι φόνον. |1264 τί δῆτʼ ἐμαυτῆς καταγέλωτʼ ἔχω τάδε, |1265 καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη; |1266 σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ. |1267 ἴτʼ ἐς φθόρον· πεσόντα γʼ ὧδʼ ἀμείβομαι. |1268 ἄλλην τινʼ ἄτης ἀντʼ ἐμοῦ πλουτίζετε. |1269 ἰδοὺ δʼ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ |1270 χρηστηρίαν ἐσθῆτʼ, ἐποπτεύσας δέ με |1271 κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα |1272 φίλων ὑπʼ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην— |1273 καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια |1274 πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην— |1275 καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ |1276 ἀπήγαγʼ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας. |1277 βωμοῦ πατρῴου δʼ ἀντʼ ἐπίξηνον μένει, |1278 θερμῷ κοπείσης φοινίῳ προσφάγματι. |1279 οὐ μὴν ἄτιμοί γʼ ἐκ θεῶν τεθνήξομεν. |1280 ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος, |1281 μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός· |1282 φυγὰς δʼ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος |1283 κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις· |1284 ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας, |1285 ἄξειν νιν ὑπτίασμα κειμένου πατρός. |1286 τί δῆτʼ ἐγὼ κάτοικτος ὧδʼ ἀναστένω; |1287 ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν |1288 πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δʼ εἷλον πόλιν |1289 οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει, |1290 ἰοῦσα πράξω· τλήσομαι τὸ κατθανεῖν. |1291 Ἅιδου πύλας δὲ τάσδʼ ἐγὼ προσεννέπω· |1292 ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν, |1293 ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων |1294 ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε. |1295 ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δʼ αὖ σοφὴ |1296 γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δʼ ἐτητύμως |1297 μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου |1298 βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς; |1299 οὐκ ἔστʼ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον πλέω. |1300 ὁ δʼ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται, |1301 ἥκει τόδʼ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ. |1302 ἀλλʼ ἴσθι τλήμων οὖσʼ ἀπʼ εὐτόλμου φρενός. |1303 οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων. |1304 ἀλλʼ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ. |1305 ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων. |1306 τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίς σʼ ἀποστρέφει φόβος; |1307 φεῦ φεῦ. |1308 τί τοῦτʼ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος. |1309 φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ, |1310 καί πῶς;τόδʼ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων. |1311 ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει, |1312 οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις. |1313 ἀλλʼ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσʼ ἐμὴν |1314 Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος. |1315 ἰὼ ξένοι, |1316 οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ |1317 ἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε, |1318 ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντʼ ἐμοῦ θάνῃ, |1319 ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντʼ ἀνδρὸς πέσῃ. |1320 ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δʼ ὡς θανουμένη. |1321 ὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου. |1322 ἅπαξ ἔτʼ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ θρῆνον θέλω |1323 ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίῳ δʼ ἐπεύχομαι |1324 πρὸς ὕστατον φῶς τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις |1325 ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ, |1326 δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος. |1327 ἰὼ βρότεια πράγματʼ· εὐτυχοῦντα μὲν |1328 σκιά τις ἂν τρέψειεν· εἰ δὲ δυστυχῇ, |1329 βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν. |1330 καὶ ταῦτʼ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτίρω πολύ. [anapests] |1331 τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀκόρεστον ἔφυ |1332 πᾶσι βροτοῖσιν· δακτυλοδείκτων δʼ |1333 οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων, |1334 μηκέτʼ ἐσέλθῃς, τάδε φωνῶν. |1335 καὶ τῷδε πόλιν μὲν ἑλεῖν ἔδοσαν |1336 μάκαρες Πριάμου· |1337 θεοτίμητος δʼ οἴκαδʼ ἱκάνει. |1338 νῦν δʼ εἰ προτέρων αἷμʼ ἀποτείσῃ |1339 καὶ τοῖσι θανοῦσι θανὼν ἄλλων |1340 ποινὰς θανάτων ἐπικράνῃ, |1341 τίς ἂν ἐξεύξαιτο βροτῶν ἀσινεῖ |1342 δαίμονι φῦναι τάδʼ ἀκούων; |1343 ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω. |1344 σῖγα· τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος; |1345 ὤμοι μάλʼ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος. |1346 τοὔργον εἰργάσθαι δοκεῖ μοι βασιλέως οἰμώγμασιν. |1347 ἀλλὰ κοινωσώμεθʼ ἤν πως ἀσφαλῆ βουλεύματα. |1348 —ἐγὼ μὲν ὑμῖν τὴν ἐμὴν γνώμην λέγω, |1349 πρὸς δῶμα δεῦρʼ ἀστοῖσι κηρύσσειν βοήν.— |1350 —ἐμοὶ δʼ ὅπως τάχιστά γʼ ἐμπεσεῖν δοκεῖ |1351 καὶ πρᾶγμʼ ἐλέγχειν σὺν νεορρύτῳ ξίφει.— |1352 —κἀγὼ τοιούτου γνώματος κοινωνὸς ὢν |1353 ψηφίζομαί τι δρᾶν· τὸ μὴ μέλλειν δʼ ἀκμή.— |1354 —ὁρᾶν πάρεστι· φροιμιάζονται γὰρ ὡς |1355 τυραννίδος σημεῖα πράσσοντες πόλει.— |1356 —χρονίζομεν γάρ. οἱ δὲ τῆς μελλοῦς κλέος |1357 πέδοι πατοῦντες οὐ καθεύδουσιν χερί.— |1358 —οὐκ οἶδα βουλῆς ἧστινος τυχὼν λέγω. |1359 τοῦ δρῶντός ἐστι καὶ τὸ βουλεῦσαι πέρι.— |1360 —κἀγὼ τοιοῦτός εἰμʼ, ἐπεὶ δυσμηχανῶ |1361 λόγοισι τὸν θανόντʼ ἀνιστάναι πάλιν.— |1362 —ἦ καὶ βίον τείνοντες ὧδʼ ὑπείξομεν |1363 δόμων καταισχυντῆρσι τοῖσδʼ ἡγουμένοις;— |1364 —ἀλλʼ οὐκ ἀνεκτόν,ἀλλὰ κατθανεῖν κρατεῖ· |1365 πεπαιτέρα γὰρ μοῖρα τῆς τυραννίδος.— |1366 —ἦ γὰρ τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων |1367 μαντευσόμεσθα τἀνδρὸς ὡς ὀλωλότος;— |1368 —σάφʼ εἰδότας χρὴ τῶνδε θυμοῦσθαι πέρι· |1369 τὸ γὰρ τοπάζειν τοῦ σάφʼ εἰδέναι δίχα.— |1370 —ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι, |1371 τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθʼ ὅπως. |1372 πολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένων |1373 τἀναντίʼ εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι. |1374 πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις |1375 δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς ἀρκύστατʼ ἂν |1376 φράξειεν, ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος; |1377 ἐμοὶ δʼ ἀγὼν ὅδʼ οὐκ ἀφρόντιστος πάλαι |1378 νείκης παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν· |1379 ἕστηκα δʼ ἔνθʼ ἔπαισʼ ἐπʼ ἐξειργασμένοις. |1380 οὕτω δʼ ἔπραξα, καὶ τάδʼ οὐκ ἀρνήσομαι· |1381 ὡς μήτε φεύγειν μήτʼ ἀμύνεσθαι μόρον, |1382 ἄπειρον ἀμφίβληστρον, ὥσπερ ἰχθύων, |1383 περιστιχίζω, πλοῦτον εἵματος κακόν. |1384 παίω δέ νιν δίς· κἀν δυοῖν οἰμωγμάτοιν |1385 μεθῆκεν αὑτοῦ κῶλα· καὶ πεπτωκότι |1386 τρίτην ἐπενδίδωμι, τοῦ κατὰ χθονὸς |1387 Διὸς νεκρῶν σωτῆρος εὐκταίαν χάριν. |1388 οὕτω τὸν αὑτοῦ θυμὸν ὁρμαίνει πεσών· |1389 κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴν |1390 βάλλει μʼ ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου, |1391 χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳ |1392 γάνει σπορητὸς κάλυκος ἐν λοχεύμασιν. |1393 ὡς ὧδʼ ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε, |1394 χαίροιτʼ ἄν, εἰ χαίροιτʼ, ἐγὼ δʼ ἐπεύχομαι. |1395 εἰ δʼ ἦν πρεπόντων ὥστʼ ἐπισπένδειν νεκρῷ, |1396 τῷδʼ ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν. |1397 τοσῶνδε κρατῆρʼ ἐν δόμοις κακῶν ὅδε |1398 πλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών. |1399 θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος, |1400 ἥτις τοιόνδʼ ἐπʼ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον. |1401 πειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος· |1402 ἐγὼ δʼ ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδότας |1403 λέγω· σὺ δʼ αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλεις |1404 ὅμοιον. οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸς |1405 πόσις, νεκρὸς δέ, τῆσδε δεξιᾶς χερὸς |1406 ἔργον, δικαίας τέκτονος. τάδʼ ὧδʼ ἔχει. [choral] [strophe 1] |1407 τί κακόν, ὦ γύναι, |1407b χθονοτρεφὲς ἐδανὸν ἢ ποτὸν |1408 πασαμένα ῥυτᾶς ἐξ ἁλὸς ὀρόμενον |1409 τόδʼ ἐπέθου θύος, δημοθρόους τʼ ἀράς; |1410 ἀπέδικες ἀπέταμες· ἀπόπολις δʼ ἔσῃ |1411 μῖσος ὄβριμον ἀστοῖς. |1412 νῦν μὲν δικάζεις ἐκ πόλεως φυγὴν ἐμοὶ |1413 καὶ μῖσος ἀστῶν δημόθρους τʼ ἔχειν ἀράς, |1414 οὐδὲν τότʼ ἀνδρὶ τῷδʼ ἐναντίον φέρων· |1415 ὃς οὐ προτιμῶν, ὡσπερεὶ βοτοῦ μόρον, |1416 μήλων φλεόντων εὐπόκοις νομεύμασιν, |1417 ἔθυσεν αὑτοῦ παῖδα, φιλτάτην ἐμοὶ |1418 ὠδῖνʼ, ἐπῳδὸν Θρῃκίων ἀημάτων. |1419 οὐ τοῦτον ἐκ γῆς τῆσδε χρῆν σʼ ἀνδρηλατεῖν, |1420 μιασμάτων ἄποινʼ; ἐπήκοος δʼ ἐμῶν |1421 ἔργων δικαστὴς τραχὺς εἶ. λέγω δέ σοι |1422 τοιαῦτʼ ἀπειλεῖν, ὡς παρεσκευασμένης |1423 ἐκ τῶν ὁμοίων χειρὶ νικήσαντʼ ἐμοῦ |1424 ἄρχειν· ἐὰν δὲ τοὔμπαλιν κραίνῃ θεός, |1425 γνώσῃ διδαχθεὶς ὀψὲ γοῦν τὸ σωφρονεῖν. [antistrophe 1] |1426 μεγαλόμητις εἶ, |1426b περίφρονα δʼ ἔλακες. ὥσπερ οὖν |1427 φονολιβεῖ τύχᾳ φρὴν ἐπιμαίνεται, |1428 λίπος ἐπʼ ὀμμάτων αἵματος εὖ πρέπει· |1429 ἀτίετον ἔτι σὲ χρὴ στερομέναν φίλων |1430 τύμμα τύμματι τεῖσαι. [episode] |1431 καὶ τήνδʼ ἀκούεις ὁρκίων ἐμῶν θέμιν· |1432 μὰ τὴν τέλειον τῆς ἐμῆς παιδὸς Δίκην, |1433 Ἄτην Ἐρινύν θʼ, αἷσι τόνδʼ ἔσφαξʼ ἐγώ, |1434 οὔ μοι φόβου μέλαθρον ἐλπὶς ἐμπατεῖ, |1435 ἕως ἂν αἴθῃ πῦρ ἐφʼ ἑστίας ἐμῆς |1436 Αἴγισθος, ὡς τὸ πρόσθεν εὖ φρονῶν ἐμοί. |1437 οὗτος γὰρ ἡμῖν ἀσπὶς οὐ σμικρὰ θράσους. |1438 κεῖται γυναικὸς τῆσδε λυμαντήριος, |1439 Χρυσηίδων μείλιγμα τῶν ὑπʼ Ἰλίῳ· |1440 ἥ τʼ αἰχμάλωτος ἥδε καὶ τερασκόπος |1441 καὶ κοινόλεκτρος τοῦδε, θεσφατηλόγος |1442 πιστὴ ξύνευνος, ναυτίλων δὲ σελμάτων |1443 ἰσοτριβής. ἄτιμα δʼ οὐκ ἐπραξάτην. |1444 ὁ μὲν γὰρ οὕτως, ἡ δέ τοι κύκνου δίκην |1445 τὸν ὕστατον μέλψασα θανάσιμον γόον |1446 κεῖται, φιλήτωρ τοῦδʼ· ἐμοὶ δʼ ἐπήγαγεν |1447 εὐνῆς παροψώνημα τῆς ἐμῆς χλιδῆς. [choral] [strophe 1] |1448 φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος, |1449 μηδὲ δεμνιοτήρης, |1450 μόλοι τὸν αἰεὶ φέρουσʼ ἐν ἡμῖν |1451 Μοῖρʼ ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος |1452 φύλακος εὐμενεστάτου καὶ |1453 πολλὰ τλάντος γυναικὸς διαί· |1454 πρὸς γυναικὸς δʼ ἀπέφθισεν βίον. [ephymn. 1] |1455 ἰὼ ἰὼ παράνους Ἑλένα |1456 μία τὰς πολλάς, τάς πάνυ πολλὰς |1457 ψυχὰς ὀλέσασʼ ὑπὸ Τροίᾳ. |1458 νῦν δὲ τελέαν πολύμναστον ἐπηνθίσω |1460 διʼ αἷμʼ ἄνιπτον. ἦ τις ἦν τότʼ ἐν δόμοις |1461 ἔρις ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς. [anapests] |1462 μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου |1463 τοῖσδε βαρυνθείς· |1464 μηδʼ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς, |1465 ὡς ἀνδρολέτειρʼ, ὡς μία πολλῶν |1466 ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασʼ |1467 ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξεν. [antistrophe 1] |1468 δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί- |1469 οισι Τανταλίδαισιν, |1470 κράτος τʼ ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν |1471 καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις. |1472 ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν μοι |1473 κόρακος ἐχθροῦ σταθεῖσʼ ἐκνόμως |1474 ὕμνον ὑμνεῖν ἐπεύχεται ˘¯ [anapests] |1475 νῦν δʼ ὤρθωσας στόματος γνώμην, |1476 τὸν τριπάχυντον |1477 δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων. |1478 ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς |1479 νείρᾳ τρέφεται, πρὶν καταλῆξαι |1480 τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ. [strophe 2] |1481 ἦ μέγαν οἰκονόμον |1482 δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς, |1483 φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτη- |1484 ρᾶς τύχας ἀκορέστου· |1485 ἰὴ ἰή, διαὶ Διὸς |1486 παναιτίου πανεργέτα· |1487 τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται; |1488 τί τῶνδʼ οὐ θεόκραντόν ἐστιν; [ephymn. 2] |1489 ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ, |1490 πῶς σε δακρύσω; |1491 φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτʼ εἴπω; |1492 κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼ |1493 ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων. |1494 ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερον |1495 δολίῳ μόρῳ δαμεὶς δάμαρτος |1496 ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ. [anapests] |1497 αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν; |1498 μηδʼ ἐπιλεχθῇς |1499 Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μʼ ἄλοχον. |1500 φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ |1501 τοῦδʼ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ |1502 Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος |1503 τόνδʼ ἀπέτεισεν, |1504 τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας. [antistrophe 2] |1505 ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ |1506 τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων; |1507 πῶς πῶς; πατρόθεν δὲ συλλή- |1508 πτωρ γένοιτʼ ἂν ἀλάστωρ. |1509 βιάζεται δʼ ὁμοσπόροις |1510 ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων |1511 μέλας Ἄρης, ὅποι δίκαν προβαίνων |1512 πάχνᾳ κουροβόρῳ παρέξει. [ephymn 2] |1513 ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ, |1514 πῶς σε δακρύσω; |1515 φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτʼ εἴπω; |1516 κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼ |1517 ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων. |1518 ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερον |1519 δολίῳ μόρῳ δαμεὶς |1520 ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ. [anapests] |1521 οὔτʼ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον |1522 τῷδε γενέσθαι. |1523 οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην |1524 οἴκοισιν ἔθηκʼ; |1525 ἀλλʼ ἐμὸν ἐκ τοῦδʼ ἔρνος ἀερθέν. |1526 τὴν πολυκλαύτην Ἰφιγενείαν, |1527 ἄξια δράσας ἄξια πάσχων |1528 μηδὲν ἐν Ἅιδου μεγαλαυχείτω, |1529 ξιφοδηλήτῳ, |1529b θανάτῳ τείσας ἅπερ ἦρξεν. [strophe 3] |1530 ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς |1531 εὐπάλαμον μέριμναν |1532 ὅπα τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου. |1533 δέδοικα δʼ ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ |1534 τὸν αἱματηρόν· ψακὰς δὲ λήγει. |1535 δίκην δʼ ἐπʼ ἄλλο πρᾶγμα θηγάνει βλάβης |1536 πρὸς ἄλλαις θηγάναισι μοῖρα. [ephymn 3] |1537 ἰὼ γᾶ γᾶ, εἴθʼ ἔμʼ ἐδέξω, |1538 πρὶν τόνδʼ ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου |1540 δροίτης κατέχοντα χάμευναν. |1541 τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων; |1542 ἦ σὺ τόδʼ ἔρξαι τλήσῃ, κτείνασʼ |1543 ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι |1545 ψυχῇ τʼ ἄχαριν χάριν ἀντʼ ἔργων |1546 μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι; |1547 τίς δʼ ἐπιτύμβιον αἶνον ἐπʼ ἀνδρὶ θείῳ |1548 σὺν δακρύοις ἰάπτων |1550 ἀληθείᾳ φρενῶν πονήσει; [anapests] |1551 οὐ σὲ προσήκει τὸ μέλημʼ ἀλέγειν |1552 τοῦτο· πρὸς ἡμῶν |1553 κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν, |1554 οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων, |1555 ἀλλʼ Ἰφιγένειά νιν ἀσπασίως |1556 θυγάτηρ, ὡς χρή, |1557 πατέρʼ ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον |1558 πόρθμευμʼ ἀχέων |1559 περὶ χεῖρε βαλοῦσα φιλήσει. [antistrophe 3] |1560 ὄνειδος ἥκει τόδʼ ἀντʼ ὀνείδους. |1561 δύσμαχα δʼ ἔστι κρῖναι. |1562 φέρει φέροντʼ, ἐκτίνει δʼ ὁ καίνων. |1563 μίμνει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνῳ Διὸς |1564 παθεῖν τὸν ἔρξαντα· θέσμιον γάρ. |1565 τίς ἂν γονὰν ἀραῖον ἐκβάλοι δόμων; |1566 κεκόλληται γένος πρὸς ἄτᾳ. [anapests] |1567 ἐς τόνδʼ ἐνέβης ξὺν ἀληθείᾳ |1568 χρησμόν. ἐγὼ δʼ οὖν |1569 ἐθέλω δαίμονι τῷ Πλεισθενιδῶν |1570 ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν, |1571 δύστλητά περ ὄνθʼ· ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντʼ |1572 ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν |1573 τρίβειν θανάτοις αὐθένταισι. |1574 κτεάνων τε μέρος |1575a βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη μοι |1575b μανίας μελάθρων |1576 ἀλληλοφόνους ἀφελούσῃ. [episode] |1577 ὦ φέγγος εὖφρον ἡμέρας δικηφόρου. |1578 φαίην ἂν ἤδη νῦν βροτῶν τιμαόρους |1579 θεοὺς ἄνωθεν γῆς ἐποπτεύειν ἄχη, |1580 ἰδὼν ὑφαντοῖς ἐν πέπλοις, Ἐρινύων |1581 τὸν ἄνδρα τόνδε κείμενον φίλως ἐμοί, |1582 χερὸς πατρῴας ἐκτίνοντα μηχανάς. |1583 Ἀτρεὺς γὰρ ἄρχων τῆσδε γῆς, τούτου πατήρ, |1584 πατέρα Θυέστην τὸν ἐμόν, ὡς τορῶς φράσαι, |1585 αὑτοῦ δʼ ἀδελφόν, ἀμφίλεκτος ὢν κράτει, |1586 ἠνδρηλάτησεν ἐκ πόλεώς τε καὶ δόμων. |1587 καὶ προστρόπαιος ἑστίας μολὼν πάλιν |1588 τλήμων Θυέστης μοῖραν ηὕρετʼ ἀσφαλῆ, |1589 τὸ μὴ θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον, |1590 αὐτός· ξένια δὲ τοῦδε δύσθεος πατὴρ |1591 Ἀτρεύς, προθύμως μᾶλλον ἢ φίλως, πατρὶ |1592 τὠμῷ, κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν |1593 δοκῶν, παρέσχε δαῖτα παιδείων κρεῶν. |1594 τὰ μὲν ποδήρη καὶ χερῶν ἄκρους κτένας |1595 ἔθρυπτʼ, ἄνωθεν |1595b ἀνδρακὰς καθήμενος. |1596 ἄσημα δʼ αὐτῶν αὐτίκʼ ἀγνοίᾳ λαβὼν |1597 ἔσθει βορὰν ἄσωτον, ὡς ὁρᾷς, γένει. |1598 κἄπειτʼ ἐπιγνοὺς ἔργον οὐ καταίσιον |1599 ᾤμωξεν, ἀμπίπτει δʼ ἀπὸ σφαγὴν ἐρῶν, |1600 μόρον δʼ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται, |1601 λάκτισμα δείπνου ξυνδίκως τιθεὶς ἀρᾷ, |1602 οὕτως ὀλέσθαι πᾶν τὸ Πλεισθένους γένος. |1603 ἐκ τῶνδέ σοι πεσόντα τόνδʼ ἰδεῖν πάρα. |1604 κἀγὼ δίκαιος τοῦδε τοῦ φόνου ῥαφεύς. |1605 τρίτον γὰρ ὄντα μʼ ἐπὶ δυσαθλίῳ πατρὶ |1606 συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντʼ ἐν σπαργάνοις· |1607 τραφέντα δʼ αὖθις ἡ δίκη κατήγαγεν. |1608 καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν, |1609 πᾶσαν συνάψας μηχανὴν δυσβουλίας. |1610 οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί, |1611 ἰδόντα τοῦτον τῆς δίκης ἐν ἕρκεσιν. |1612 Αἴγισθʼ, ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω. |1613 σὺ δʼ ἄνδρα τόνδε φὴς ἑκὼν κατακτανεῖν, |1614 μόνος δʼ ἔποικτον τόνδε βουλεῦσαι φόνον· |1615 οὔ φημʼ ἀλύξειν ἐν δίκῃ τὸ σὸν κάρα |1616 δημορριφεῖς, σάφʼ ἴσθι, λευσίμους ἀράς. |1617 σὺ ταῦτα φωνεῖς νερτέρᾳ προσήμενος |1618 κώπῃ, κρατούντων τῶν ἐπὶ ζυγῷ δορός; |1619 γνώσῃ γέρων ὢν ὡς διδάσκεσθαι βαρὺ |1620 τῷ τηλικούτῳ, σωφρονεῖν εἰρημένον. |1621 δεσμὸς δὲ καὶ τὸ γῆρας αἵ τε νήστιδες |1622 δύαι διδάσκειν ἐξοχώταται φρενῶν |1623 ἰατρομάντεις. οὐχ ὁρᾷς ὁρῶν τάδε; |1624 πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ παίσας μογῇς. |1625 γύναι, σὺ τοὺς ἥκοντας ἐκ μάχης μένων |1626 οἰκουρὸς εὐνὴν ἀνδρὸς αἰσχύνων ἅμα |1627 ἀνδρὶ στρατηγῷ τόνδʼ ἐβούλευσας μόρον; |1628 καὶ ταῦτα τἄπη κλαυμάτων ἀρχηγενῆ. |1629 Ὀρφεῖ δὲ γλῶσσαν τὴν ἐναντίαν ἔχεις. |1630 ὁ μὲν γὰρ ἦγε πάντʼ ἀπὸ φθογγῆς χαρᾷ, |1631 σὺ δʼ ἐξορίνας νηπίοις ὑλάγμασιν |1632 ἄξῃ· κρατηθεὶς δʼ ἡμερώτερος φανῇ. |1633 ὡς δὴ σύ μοι τύραννος Ἀργείων ἔσῃ, |1634 ὃς οὐκ, ἐπειδὴ τῷδʼ ἐβούλευσας μόρον, |1635 δρᾶσαι τόδʼ ἔργον οὐκ ἔτλης αὐτοκτόνως. |1636 τὸ γὰρ δολῶσαι πρὸς γυναικὸς ἦν σαφῶς· |1637 ἐγὼ δʼ ὕποπτος ἐχθρὸς ἦ παλαιγενής. |1638 ἐκ τῶν δὲ τοῦδε χρημάτων πειράσομαι |1639 ἄρχειν πολιτῶν· τὸν δὲ μὴ πειθάνορα |1640 ζεύξω βαρείαις οὔτι μοι σειραφόρον |1641 κριθῶντα πῶλον· ἀλλʼ ὁ δυσφιλὴς σκότῳ |1642 λιμὸς ξύνοικος μαλθακόν σφʼ ἐπόψεται. |1643 τί δὴ τὸν ἄνδρα τόνδʼ ἀπὸ ψυχῆς κακῆς |1644 οὐκ αὐτὸς ἠνάριζες, ἀλλά νιν γυνὴ |1645 χώρας μίασμα καὶ θεῶν ἐγχωρίων |1646 ἔκτεινʼ;Ὀρέστης ἆρά που βλέπει φάος, |1647 ὅπως κατελθὼν δεῦρο πρευμενεῖ τύχῃ |1648 ἀμφοῖν γένηται τοῖνδε παγκρατὴς φονεύς; [close] |1649 ἀλλʼ ἐπεὶ δοκεῖς τάδʼ ἔρδειν καὶ λέγειν, γνώσῃ τάχα |1650 εἶα δή, φίλοι λοχῖται, τοὔργον οὐχ ἑκὰς τόδε. |1651 εἶα δή, ξίφος πρόκωπον πᾶς τις εὐτρεπιζέτω. |1652 ἀλλὰ κἀγὼ μὴν πρόκωπος οὐκ ἀναίνομαι θανεῖν. |1653 δεχομένοις λέγεις θανεῖν σε· τὴν τύχην δʼ αἱρούμεθα. |1654 μηδαμῶς, ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν, ἄλλα δράσωμεν κακά. |1655 ἀλλὰ καὶ τάδʼ ἐξαμῆσαι πολλά, δύστηνον θέρος. |1656 πημονῆς δʼ ἅλις γʼ ὑπάρχει· μηδὲν αἱματώμεθα. |1657 στείχετʼ αἰδοῖοι γέροντες πρὸς δόμους, πεπρωμένοις τούσδε |1658 πρὶν παθεῖν εἴξαντες ὥρᾳ· χρῆν τάδʼ ὡς ἐπράξαμεν. |1659 εἰ δέ τοι μόχθων γένοιτο τῶνδʼ ἅλις, δεχοίμεθʼ ἄν, |1660 δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι. |1661 ὧδʼ ἔχει λόγος γυναικός, εἴ τις ἀξιοῖ μαθεῖν. |1662 ἀλλὰ τούσδʼ ἐμοὶ ματαίαν γλῶσσαν ὧδʼ ἀπανθίσαι |1663 κἀκβαλεῖν ἔπη τοιαῦτα δαίμονος πειρωμένους, |1664 σώφρονος γνώμης θʼ ἁμαρτεῖν τὸν κρατοῦντά θʼ ὑβρίσαι. |1665 οὐκ ἂν Ἀργείων τόδʼ εἴη, φῶτα προσσαίνειν κακόν. |1666 ἀλλʼ ἐγώ σʼ ἐν ὑστέραισιν ἡμέραις μέτειμʼ ἔτι. |1667 οὔκ, ἐὰν δαίμων, Ὀρέστην δεῦρʼ ἀπευθύνῃ μολεῖν. |1668 οἶδʼ ἐγὼ φεύγοντας ἄνδρας ἐλπίδας σιτουμένους. |1669 πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα. |1670 ἴσθι μοι δώσων ἄποινα τῆσδε μωρίας χάριν. |1671 κόμπασον θαρσῶν, ἀλέκτωρ ὥστε θηλείας πέλας. |1672 μὴ προτιμήσῃς ματαίων τῶνδʼ ὑλαγμάτων· ἐγὼ |1673 καὶ σὺ θήσομεν κρατοῦντε τῶνδε δωμάτων καλῶς.